Ο Μ. Βασίλειος και η ύπαρξη του μολυσμού των Ορθοδόξων εκ των μη καταδικασθέντων αιρετικών.




Οι σύγχρονοι αιρετικοί του Αγίου ήταν οι Αρειανοί οι οποίοι απετελούντο από τρεις κύριες ομάδες: Ανομοίους, Ομοίους και Ομοιουσιανούς. Άλλοι αιρετικοί ήταν ο Απολινάριος Λαοδικείας και οι οπαδοί του, ο Μάρκελλος Αγκύρας και οι Μαρκελλιανοί και ο Παυλίνος Αντιοχείας. Μέσα από τα ίδια κείμενα του Μ. Βασιλείου καταδεικνύεται ότι όλοι αυτοί οι αιρετικοί είχαν κατ’ ακρίβειαν ιερωσύνη.(πριν την καταδίκη τους)

Ο Μ. Βασίλειος σε επιστολή του αναφέρεται ρητώς σ’ αυτόν τον μολυσμό εκ των Αρειανών ως εξής:

«Σιγά μεν γαρ των ευσεβούντων στόματα, ανείται (=εγείρεται επιθετικά ) δε πάσα βλάσφημος γλώσσα· εβεβηλώθη τα άγια, φεύγουσι τους ευκτηρίους οίκους οι υγιαίνοντες των λαών ως ασεβείας διδασκαλεία, κατά δε τας ερημίας προς τον εν τοις ουρανοίς Δεσπότην μετά στεναγμών και δακρύων τας χείρας αίρουσιν».( 871 ΒΕΠΕΣ 55, 123 / CI, 201 / EΠΕ 3, 88).

 

Εβεβηλώθησαν τα άγια, γράφεται υπό του Ουρανοφάντορος και σημαίνει έχουν καταστεί ακάθαρτα, δηλαδή έχασαν την καθαρότητά τους. 

Ο δε ορθόδοξος λαός φεύγει από τους ναούς ως ασεβείας διδασκαλεία και προσφεύγει στις ερημιές για να προσευχηθεί. Δηλ.θεωρεί ως μολυσμό πίστεως την εν γνώσει  εκκλησιαστική κοινωνία αιρετικών και ορθοδόξων, χωρίς οι ορθόδοξοι να λλάξουν το φρόνημα. 

Ο Μ. Βασίλειος και η αρχή «ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτους από της κοινωνίας προσήκει φεύγειν». Επειδή όλοι αυτοί που καταγράφηκαν ανωτέρω, ωσάν αιρετικοί που ήταν, φρονούσαν ξένα δόγματα της Εκκλησίας, διά τούτο ο ιερός Πατήρ τους διέκοψε την κοινωνία· αυτό αποτελεί την πράξη του. Υπάρχουν  και αποσπάσματα του Αγίου στα οποία εντέλλεται την ανωτέρω αρχή· αυτό αποτελεί την διδασκαλία του. Αυτά τα δύο, διδασκαλία και εφαρμογή αυτής της διδασκαλίας ως πράξη, είναι η άμεση συνέπεια για τον κλεινό και άγιο Ιεράρχη της αποφυγής του συμμολυσμού εκ των αιρετικών.

Ο Μ. Βασίλειος και η αρχή «ο κοινωνών ακοινωνήτω ακοινώνητος έστω». Και αυτήν την αρχή εντέλλεται ο Μ. Πατήρ στις επιστολές  του.  Και  μάλιστα  το  «αυτός  που  κοινωνεί  με  τον «ακοινωνήτω», τον ακοινώνητο τον εκλαμβάνει και από ακαθαίρετο.(Από το Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΜΟΛΥΣΜΟΥ .Ιερομονάχου Ευγενίου)

Σχόλια