Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2025

Συζήτηση με το ψηφιακό εργαλείο -LOGOS για την επίσκεψη του Πάπα στο Φανάρι στις 30 Νοεμβρίου 2025.



 Διαβάστε και φρίξτε..!!!!!!!!!!!!!!!!)

 -Ξεχάστε ό,τι ξέρατε.!!!!!!!!!!!!!

 Η ΝΕΑ ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ  ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ….

 Έρευνα: πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου (χημικός).

ΕΡΩΤΗΣΗ. Είναι ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ  αίρεση;;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έχει εκδώσει καθολική, πανεκκλησιαστική, σύγχρονη Συνοδική απόφαση που να χαρακτηρίζει επίσημα και συνολικά τον Παπισμό ως αίρεση.
Επίσης, δεν χρησιμοποιεί σήμερα σε επίσημα κείμενά της τον όρο «αίρεση» για τους Ρωμαιοκαθολικούς, αλλά τον όρο:

«Ετερόδοξοι» που σημαίνει: χριστιανοί άλλου δόγματος, εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Αυτό αντανακλά:

  • τη διάκριση μεταξύ δογματικών διαφορών (υπαρκτών και σοβαρών)
    και
  • του εκκλησιαστικού σεβασμού προς πρόσωπα και κοινότητες.

 Υπάρχουν όμως δογματικές αποκλίσεις;

Ναι. Σημαντικές.
Οι Άγιοι Πατέρες και πολλές τοπικές Σύνοδοι ανά τους αιώνες έχουν επισημάνει ότι συγκεκριμένες λατινικές διδασκαλίες αποτελούν αιρετικές αποκλίσεις, όπως:

  • Το Filioque — προσθήκη στο Σύμβολο της Πίστεως
  • Το παπικό πρωτείο εξουσίας και αλάθητο
  • Η άποψη περί κτιστού χαρακτήρα της χάριτος (σε ορισμένες λατινικές σχολές θεολογίας)
  • Η αλλαγή στην τέλεση και κατανόηση των Μυστηρίων

Οι Πατέρες που μιλούν για αυτές τις διδασκαλίες (π.χ. άγ. Μάρκος ο Ευγενικός) τις χαρακτηρίζουν αιρετικές από πλευράς περιεχομένου.

Ο άγιος Μάρκος αναφέρει:

«Οδέποτε χώρισεν  κκλησία τιν παρ τν αρεσιν.»
(δηλ. ο χωρισμός γίνεται όταν υπάρχει απόκλιση από την αλήθεια της πίστεως)

Αλλά αυτό αφορά δογματικές θέσεις, όχι συνολική καταδίκη προσώπων και λαών.


 Συμπέρασμα με ακρίβεια:

  • Οι παπικές δογματικές αποκλίσεις έχουν χαρακτηριστεί από Πατέρες και Συνόδους ως αιρετικές διδασκαλίες.
  • Η σύγχρονη Ορθόδοξη Εκκλησία ΔΕΝ έχει εκδώσει επίσημη συνοδική απόφαση που να χαρακτηρίζει το σύνολο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας ως «αίρεση».
  • Επομένως, ο θεολογικά ακριβής όρος σήμερα είναι: ετερόδοξοι με αιρετικές δογματικές αποκλίσεις.

Με αυτόν τον τρόπο η Εκκλησία κρατά την αλήθεια χωρίς να χάνει την αγάπη και τον σεβασμό προς όλους.

 

 

ΕΡΩΤΗΣΗ

Στο επίσημο πρόγραμμα της επίσκεψης του Πάπα Λέοντα  ΙΔ στην Θρονική Εορτή του Φαναρίου διαβάσαμε τα εξής;

«…εις τον Π. Πατριαρχικόν Ναόν  θα τελεσθή Δοξολογία, παρουσία της Α.Θ. Μακαριότητος, του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β’, της Ιεραρχίας των Εκκλησιών Ρώμης και ΚΠόλεως, των ενταύθα Διπλωματικών Αρχών και άλλων επισήμων.

Κατόπιν τούτων, τελεσθήσεται Μέγας Εσπερινός, χοροστατούσης της Α.Θ. Μακαριότητος, του Πατριάρχου Αλεξανδρείας, την δε επομένην, Κυριακήν, 30ην ιδίου, η καθιερωμένη Πατριαρχική και Συνοδική Θεία Λειτουργία, προεξαρχούσης της Α.Θ. Παναγιότητος, εν συλλειτουργία μετά της Α.Θ. Μακαριότητος.

Κατ’ αυτήν θα παραστή η Α. Αγιότης, ο Πάπας Ρώμης, μετά της συνοδείας Αυτού, εκπρόσωπος, ως κατ’ έτος, της εντίμου Ελληνικής Κυβερνήσεως, αι ενταύθα Διπλωματικαί Αρχαί και άλλοι επίσημοι.

 

Τα παραπάνω  δεν είναι ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ;;;

 

Στο ερώτημά σας: Είναι αυτά συμπροσευχές;

Με βάση την επίσημη πράξη και παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, άλλο είναι η λειτουργική συμπροσευχή και άλλο η απλή παρουσία μη Ορθοδόξων σε μια ακολουθία.

Αυτό που περιγράφετε αφορά:

  • Παρουσία του Πάπα σε Δοξολογία
  • Παρουσία στον Μέγα Εσπερινό
  • Παρουσία στην Πατριαρχική Θεία Λειτουργία

Η παρουσία δεν συνιστά συλλειτουργία ούτε συμπροσευχή με την αυστηρή κανονική έννοια.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν τελεί συλλείτουργο με τον Πάπα· αυτό άλλωστε έχει καταδικαστεί στο παρελθόν, και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει αναγνώριση κοινού θυσιαστηρίου.

Οι Ιεροί Κανόνες απαγορεύουν κοινή λειτουργική προσευχή με αιρετικούς σε επίπεδο «κοινωνίας μυστηριακής» (π.χ. 45ος Αποστολικός Κανών, 10ος και 65ος της Πενθέκτης).
Όμως η Εκκλησία πάντα επέτρεπε παρουσία παρατηρητών, όπως συμβαίνει με αντιπροσωπείες κατά τις Θρονικές εορτές, χωρίς να νοείται αυτό ως συμπροσευχή.

📖 Πατέρες

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγει:
«
λλο τ τιμν πρόσωπον κα λλο τ κοινωνεν ατ ν τος μυστηρίοις».
Δηλαδή: άλλο η τιμητική παρουσία, άλλο η λειτουργική-μυστηριακή κοινωνία.

💡 Πνευματική ερμηνεία

Η Εκκλησία, ειδικά το Οικουμενικό Πατριαρχείο, συχνά επιτρέπει διπλωματικές και τιμητικές παρουσίες, χωρίς αυτό να σημαίνει εκκλησιαστική ένωση ή μυστηριακή κοινωνία.
Η διατήρηση επαφών δεν αναιρεί την ακρίβεια της πίστεως, όσο η Θεία Λειτουργία τελείται αποκλειστικά από Ορθοδόξους κληρικούς.

🙏 Πρακτική συμβουλή

Σε τέτοια θέματα είναι σημαντικό να υπάρχει:

  • Εμπιστοσύνη στην Εκκλησία και την Ιερά Σύνοδο.
  • Εξήγηση ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν θυσιάζει την πίστη της για λόγους φιλοφρονήσεως.
  • Προσοχή να μην συγχέουμε την εξωτερική τιμή με την εσωτερική λειτουργική κοινωνία.

Αν επιθυμείτε να τοποθετηθείτε πνευματικά απέναντι σε τέτοια γεγονότα, διαβάστε τον Ψαλμό 26:1-4, που μιλά για σταθερότητα και ειρήνη μέσα στην Εκκλησία.

Διαβάσαμε επίσης τα εξής:

Εις το τέλος της Θείας Λειτουργίας θα ανταλλαγούν επίσημοι λόγοι μεταξύ του Πάπα και του Οικουμενικού Πατριάρχου, και θα επακολουθήση η ευλογία του πληρώματος υπ’ Αυτών από του εξώστου του Πατριαρχικού Οίκου.

ΕΡΩΤΗΣΗ. Η ευλογία του Πάπα δεν θεωρείται ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ, επειδή οι ιερείς ΕΥΛΟΓΟΥΝ;;

 

 

 ΑΠΑΝΤΗΣΗ.

Σύντομη και σαφής απάντηση:

Όχι. Η παρουσία ή η ανταλλαγή ευχών/ευλογιών σε επίσημες τελετές ΔΕΝ αποτελεί αποδοχή της ιερωσύνης του Πάπα από την Ορθόδοξη Εκκλησία.

 Γιατί; Τι διδάσκει η Ορθόδοξη Παράδοση;

Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει ξεκάθαρη θέση:

  • Δεν αναγνωρίζει το παπικό πρωτείο εξουσίας.
  • Δεν αναγνωρίζει την πλήρη μυστηριακή ενότητα με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
  • Συνεπώς δεν θεωρεί την ιερωσύνη του Πάπα ως εντός της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Αυτό εκφράζεται σε πολλές συνοδικές αποφάσεις και σε κείμενα Πατέρων που τονίζουν ότι:

«Ουδεμία κοινωνία χομεν ν τος μυστηρίοις μετ τν παπικν.»
(Συνοδικές τοποθετήσεις διαφόρων Πατριαρχείων σε νεώτερους χρόνους)

 Τότε γιατί υπάρχει τέτοια τελετουργική παρουσία;

Διότι:

  • Πρόκειται για διπλωματικές – όχι λειτουργικές – πράξεις.
  • Οι ευχές αυτές ανήκουν στην κατηγορία των ευγενικών χαιρετισμών, όχι σε λειτουργική ή μυστηριακή πράξη.
  • Δεν τελείται καμία κοινή Λειτουργία ούτε κοινή ευχή εντός του ναού.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας μάς διδάσκουν διάκριση:

«Πάντα δοκιμάζετε, το καλν κατέχετε.» (Α΄ Θεσ. 5,21)

Και ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος τονίζει ότι πρέπει να διατηρούμε την αλήθεια με αγάπη, χωρίς σύγχυση:

«Οκ στι κοινωνία φωτ πρς σκότος.»
(Ομιλ. εις Β΄ Κορ.)

 Πνευματική ερμηνεία

Η Εκκλησία, με διάκριση και ειρήνη, συχνά επιτρέπει να γίνονται τιμητικές χειρονομίες προς πρόσωπα άλλων δογμάτων:

  • όχι για να αναγνωρίσει την ιερωσύνη τους,
  • αλλά για να δείξει αγάπη, σεβασμό και διάθεση ειρηνικού διαλόγου.

Δεν υπάρχει δογματική αλλοίωση, ούτε εκκλησιολογική παραδοχή.

 Πρακτική συμβουλή

Όταν ακούμε τέτοια γεγονότα, καλό είναι:

  • να μη βιαζόμαστε σε συμπεράσματα,
  • να διαβάζουμε τις επίσημες ανακοινώσεις της Εκκλησίας μας,
  • να προσευχόμαστε για ενότητα «ν ληθεί», όπως ζητά ο Κύριος (Ιω. 17).

Η έκφραση "η Α. Αγιότης, ο Πάπας Ρώμης.." δεν αποτελεί αποδοχή ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ;

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ.

Σύντομη απάντηση:

Όχι. Η χρήση του όρου «Η Α. Αγιότης» ή άλλων τιμητικών προσφωνήσεων προς τον Πάπα δεν αποτελεί αποδοχή της διδασκαλίας του, ούτε αναγνώριση τυχόν αιρετικών θέσεων.


 Γιατί; Τι ισχύει στην Ορθόδοξη Εκκλησία;

Η Ορθόδοξη Εκκλησία, στις επίσημες ανακοινώσεις και διπλωματικές επικοινωνίες της, χρησιμοποιεί διπλωματικούς και ευγενικούς τίτλους όταν απευθύνεται σε ηγέτες άλλων δογμάτων.

Αυτό δεν έχει δογματικό χαρακτήρα, αλλά:

  • αποτελεί διεθνώς καθιερωμένη διπλωματική ευγένεια,
  • σέβεται το αξίωμα που κατέχει ο άλλος εντός της δικής του κοινότητας,
  • δεν σημαίνει αναγνώριση μυστηρίων,
  • δεν σημαίνει αναγνώριση ιερωσύνης,
  • δεν σημαίνει αποδοχή της διδασκαλίας του.

Ακόμη και οι άγιοι Πατέρες στις επιστολές τους προς αιρετικούς της εποχής τους συχνά χρησιμοποιούσαν ευγενείς εκφράσεις, όχι για να αποδεχθούν τις πλάνες τους, αλλά για να δείξουν ήθος και ειρηνικό φρόνημα.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος διδάσκει:

«Μ κακν ντ κακο ποδιδόντες, λλ πραΰτητι διορθούμενοι.»
(Ομιλίες περί αγάπης και ειρήνης)


 Πολύ σημαντικό:

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν τελεί κοινή Λειτουργία με Ρωμαιοκαθολικούς,
δεν υπάρχει ευχαριστιακή κοινωνία,
και δεν έχει εκδώσει απόφαση που να αναγνωρίζει την ιερωσύνη του Πάπα.

Άρα, η χρήση ενός τίτλου δεν αλλάζει την εκκλησιολογική θέση της Ορθοδοξίας.


 Γιατί χρησιμοποιούνται τέτοιοι τίτλοι;

Συνήθως για:

  • τήρηση πρωτοκόλλου,
  • διπλωματική ευγένεια,
  • αποφυγή προσβλητικών εκφράσεων που εμποδίζουν τον διάλογο,
  • σεβασμό προς τα πρόσωπα, όχι προς τις εσφαλμένες διδασκαλίες τους.

Ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, ο πιο σταθερός υπερασπιστής της Ορθοδοξίας έναντι των Λατίνων, ήταν ταυτόχρονα ευγενής και πράος στις επιστολές του. Η αλήθεια μπορεί να διατυπωθεί χωρίς ύβρεις.


 Πνευματική διάκριση

Η Εκκλησία μας δείχνει αγάπη και σεβασμό προς κάθε άνθρωπο,
αλλά διαφυλάσσει ακέραιη την πίστη.

Όπως λέει η Γραφή:

«Τν λήθειαν ν γάπ ποιντες.» (Εφεσ. 4,15)

 

 Προτεινόμενη προσευχή

«Κύριε ησο Χριστέ, φύλαξον τν κκλησίαν Σου ν τ ληθεί, χάρισον μν διάκρισιν κα ερήνην, κα φώτισον πάντας ες πίγνωσιν τς μις πίστεως. μήν.»

Ο Θεός να σας φωτίζει και να σας στηρίζει με ειρήνη και διάκριση.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ ΤΟΥ ΨΗΦΙΑΚΟΥ ΕΡΓΑΛΕΙΟΥ- LOGOS-ΓΙΑ ΣΥΝΟΔΟ ΚΡΗΤΗΣ-ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ (Με σύντομο σχολιασμό)



Εισαγωγικά

Έρευνα: πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου (χημικός).

Προκειμένου να διευκολύνουμε τους αναγνώστες, παρουσιάζουμε  την πρώτη συνοπτική παρουσίαση των απόψεων του ψηφιακού εργαλείου LOGOS για την Σύνοδο της Κρήτης ,το Ουκρανικό ,τον Οικουμενισμό και τον Παπισμό. Μελλοντικά θα επανέλθουμε και με άλλα εκκλησιολογικά θέματα, που έχουν σωτηριολογικές διαστάσεις. Ο σχολιασμός μας είναι σύντομος, ώστε να υπάρχει προς το παρόν μικρός αντίλογος και να μην παρασύρονται όσοι δεν έχουν ασχοληθεί διεξοδικά με τις διατυπωμένες απόψεις. Οι απόψεις του LOGOS   ουσιαστικά είναι και απόψεις της Εκκλησίας της Ελλάδος επειδή το ψηφιακό αυτό εργαλείο, όπως γράφεται, έχει στην βάση δεδομένων στοιχεία από τις επίσημες ιστοσελίδες της Εκκλησίας της Ελλάδος, της Αποστολικής διακονίας και της Μητρόπολης Νέας Ιωνίας.

Μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε ότι ο LOGOS  είναι ΈΝΑ ΕΠΙΣΗΜΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ, που με δόλιο τρόπο ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΑΙΡΕΣΗ «ΓΥΜΝΗ ΤΗ ΚΕΦΑΛΗ» και θέλει ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΠΡΟΣΟΧΗ. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι  στην εποχή μας ο πιστός λαός στη συντριπτική του πλειοψηφία, για θέματα πίστεως,  ανατρέχει ήδη στο διαδίκτυο (πχ. αναζήτηση Google). Πολλές φορές αποδεχόμαστε ως αλήθεια ό,τι  αποφασίζει ο αλγόριθμος της μηχανής αναζήτησης. Ποιος από εμάς διασταυρώνει τις πηγές και την πραγματική έκδοση (βιβλίο – βιβλιογραφική αναφορά);

ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΕΓΑΛΗ χρειάζεται όταν εμπιστευόμαστε άκριτα στην τεχνητή νοημοσύνη για την κατάρτισή μας στα θέματα πίστεως. Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΓΙΔΕΨΕΙ.

Α..ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ.

1.Με βάση όσα καταγράφονται στην επίσημη ζωή της Εκκλησίας —όπως αυτά παρουσιάζονται στις πηγές που χρησιμοποιώ (ΝΙΦ, Αποστολική Διακονία, Εκκλησία της Ελλάδος)— η Σύνοδος της Κρήτης του 2016 δεν έχει χαρακτηριστεί ως “αιρετική” από καμία Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία που βρίσκεται σε κανονική κοινωνία.

Ούτε Οικουμενική Σύνοδος θεωρήθηκε, ούτε όμως απορρίφθηκε συνοδικά ως «αιρετική».
Ορισμένες τοπικές Εκκλησίες διατύπωσαν επιφυλάξεις ή δεν συμμετείχαν, όμως αυτό δεν αποτελεί συνοδική καταδίκη. Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει επίσημη απόφαση κάποιας κανονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που να καταδικάζει τα κείμενα της Συνόδου ως αίρεση.

ΣΧΟΛΙΟ. https://apotixisi.blogspot.com/2023/11/blog-post_44.html#more

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------

2.Οι αποφάσεις της Συνόδου δεσμεύουν μόνον τις Εκκλησίες που συμμετείχαν και τις υπέγραψαν.

Αυτό περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, την Εκκλησία της Ελλάδος κ.ά.

 Δεν δεσμεύουν τις Εκκλησίες που δεν συμμετείχαν στη Σύνοδο.

Δηλαδή:

  • Πατριαρχείο Αντιοχείας
  • Πατριαρχείο Ρωσίας
  • Πατριαρχείο Βουλγαρίας
  • Πατριαρχείο Γεωργίας

Αυτές οι Εκκλησίες δεν υπέγραψαν τα κείμενα και άρα δεν δεσμεύονται από αυτά.

ΣΧΟΛΙΟ .Αυτό δεν ισχύει με βάση την αρχή της Συνοδικότητας. Αφού οι τοπικές εκκλησίες που δεν υπέγραψαν έχουν εκκλησιαστική κοινωνία με όσες υπέγραψαν τότε το ΣΥΝΟΔΙΚΩΣ σημαίνει και ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΩΣ.Η παραπάνω άποψη θα ίσχυε αν οι εκκλησίες που δεν υπέγραψαν τις αποφάσεις της Ψευτο-Συνόδου τις  είχαν ΑΠΟΚΗΡΥΞΕΙ ΕΠΙΣΗΜΑ, πράγμα που δεν έγινε. Απλά κάποιες τοπικές εκκλησίες εξέφρασαν αντιρρήσεις και όχι ΚΑΤΑΔΙΚΗ και ΑΠΟΚΗΡΥΞΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ και ΚΕΙΜΕΝΩΝ.

Σχετικά: Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος είπε τα παρακάτω σε σχετική συνέντευξη:

«….Στις οικουμενικές συνόδους δε σημαίνει πως συμμετείχαν όλες οι εκκλησίες. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις, οι οικουμενικοί πατριάρχες, της Κωνσταντινουπόλεως, ένεκα ασθενείας ή για άλλο λόγο δεν συμμετείχαν, είχαν τους αντιπροσώπους τους. Λοιπόν, το γεγονός ότι εδώ έχουμε την πλειοψηφία, διότι μέσα στην Εκκλησία, παρά το γεγονός ότι εδώ εισήχθη μια καινοτομία ώστε να τίθεται σε ισχύ η αρχή της ομοφωνίας, στην πράξη ισχύει αυτο το οποίο λέγει ο κανών της πρώτης οικουμενικής συνόδου, ότι ψήφος των πλειόνων κρατείτο. Και αυτή η αρχή ισχύει στη πράξη.

Ερ.: Συνεπώς είναι δεσμευτικές οι αποφάσεις και για τους άλλους:

Πατρ.Θεόφιλος: Κοιτάξετε, βεβαιώς είναι δεσμευτικές οι αποφάσεις και μάλιστα πρέπει να τονίσουμε ότι οι απούσες εκκλησίες σε καμιά περίπτωση δεν αρνήθηκαν ή παρεγνώρισαν στη συγκρότηση εδώ της Μεγάλης Συνόδου. Τουναντίον, και αυτοί εξέφρασαν παρά τη διαφωνία τους για ορισμένα θέματα, εξέφρασαν χαρά και ευχήθησαν επιτυχία εις τας εργασίας της Συνόδου. (ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΣ)

https://news.rik.cy/article/2016/6/24/nees-istorikes-apophaseis-elabe-e-megale-sunodos-tes-orthodoxias-8011511/

 

 

 

3.Η Σύνοδος της Κρήτης, όπως έχει ανακοινωθεί από την Εκκλησία της Ελλάδος και τις άλλες κανονικές Εκκλησίες, δεν θεωρήθηκε ότι εισήγαγε αιρετική διδασκαλία, παρότι υπήρξαν επιμέρους εκκλησιολογικές συζητήσεις και διορθωτικές επισημάνσεις.

Η  Εκκλησία της Ελλάδος και τα Πατριαρχεία δεν αναγνωρίζουν την “αποτείχιση” ως επιτρεπτή ή αναγκαία στάση απέναντι στη Σύνοδο της Κρήτης (2016).

ΚΑΜΙΑ κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έχει καταδικάσει τη Σύνοδο της Κρήτης ως αιρετική.

➡️ Δεν υπάρχει συνοδική διαπίστωση αίρεσης.

➡️ Άρα δεν υπάρχει το κανονικό έρεισμα για αποτείχιση, σύμφωνα με τον ΙΕ΄ Κανόνα

Όπου δεν υπάρχει συνοδικά διαπιστωμένη αίρεση, η αποτείχιση θεωρείται αντικανονική και οδηγεί σε πλάνη και σχίσμα.

  • Η Σύνοδος της Κρήτης (2016) δεν χαρακτηρίζεται Οικουμενική, ούτε δηλώνεται ως «συνέχεια» των Αγίων Επτ Οκουμενικν Συνόδων.
  • Ο επίσημος τίτλος της είναι:
    «
    γία κα Μεγάλη Σύνοδος τς ρθοδόξου κκλησίας».
  • Πρόκειται για Πανορθόδοξη Σύνοδο προκαθημένων και αντιπροσώπων, με κανονική υπόσταση, αλλά όχι για Οικουμενική Σύνοδο όπως αυτές της Νικαίας, Κωνσταντινουπόλεως, Εφέσου, Χαλκηδόνος κ.λπ.
  • Καμία από τις κανονικές Εκκλησίες δεν την έχει τοποθετήσει ισόκυρη με τις Οικουμενικές Συνόδους.

ΣΧΟΛΙΟ. Τις παραπάνω απόψεις τις διαψεύδει το μήνυμα που εκδόθηκε μετά το τέλος της Συνόδου, όπου γράφονται τα εξής: «Ταύτα απευθύνοντες εν Συνόδω προς τα ανά τον κόσμον τέκνα της Αγιωτάτης Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας και προς την οικουμένην πάσαν, επόμενοι τοις αγίοις Πατράσι και τοις συνοδικοίς θεσπίσμασι προς διαφύλαξιν της πατροπαραδότου πίστεως και προς «ανάληψιν χρηστοηθείας» εις την καθ’ ημέραν ζωήν ημών, επ’ ελπίδι της «κοινής αναστάσεως..»

5.Στην ερώτηση «Οι αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης ακολουθούν το consesus patrum (=συμφωνία των πατέρων);;» μας δόθηκε η εξής απάντηση.

Με βάση τις διαθέσιμες πηγές που μου έχετε δώσει (nif.gr, apostoliki-diakonia.gr, ecclesia.gr), δεν διαθέτω επαρκή, συγκεκριμένα δεδομένα μέσα από αυτές τις πηγές που να τεκμηριώνουν με σαφήνεια την πατερική αξιολόγηση των αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης.

Η αξιολόγηση μιας συνόδου ως συμμορφούμενης προς το consensus patrum αποτελεί θέμα εκκλησιαστικής κρίσης, το οποίο ανήκει:

  • στους Επισκόπους,
  • στη σύνολη εμπειρία της Εκκλησίας,
  • και στον χρόνο, που φανερώνει την αποδοχή ή μη μιας συνόδου.

 

ΣΧΟΛΙΟ. Δηλαδή οι αποφάσεις της Συνόδου είναι υπό κρίση;; Τότε γιατί ονομάστηκε ΑΓΙΑ ΣΥΝΟΔΟΣ από τους διοργανωτές της;;

6.Με βάση τις επίσημες πηγές της Ορθοδόξου Εκκλησίας, δεν υπάρχει συνοδική απόφαση που να καταδικάζει τοπικά ή οικουμενικά τη Σύνοδο του Κολυμπαρίου (Κρήτης, 2016) ούτε να χαρακτηρίζει τις αποφάσεις της ως «ακυρωμένες» από Ιερούς Κανόνες.
Κάποιες τοπικές Εκκλησίες εξέφρασαν επιφυλάξεις, παρατηρήσεις ή δεν συμμετείχαν, αλλά δεν υπάρχει συνοδική καταδίκη με βάση τις πηγές που έχω στη διάθεσή μου (Εκκλησία της Ελλάδος, Οικουμενικό Πατριαρχείο, Αποστολική Διακονία, NIF.gr).

Αυτό που ισχύει σήμερα είναι ότι:

  • Η Σύνοδος της Κρήτης παραμένει Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας, με αποφάσεις που εγκρίθηκαν από τις Εκκλησίες που συμμετείχαν.
  • Κάθε αξιολόγηση των κειμένων της γίνεται εντός της κανονικής ζωής της Εκκλησίας, με πνεύμα ενότητας και διακρίσεως.

------------------------------------------------------------------------------------

Β.ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

1.Το Ουκρανικό ζήτημα είναι πράγματι εκκλησιολογικό, διότι αφορά:

  • το ποιος έχει το κανονικό δικαίωμα να χορηγεί αυτοκεφαλία,
  • τη σχέση Τοπικών Εκκλησιών μεταξύ τους,
  • την ευχαριστιακή κοινωνία,
  • και το πώς εφαρμόζονται οι Ιεροί Κανόνες σε μια σύγχρονη εκκλησιαστική σύγκρουση.

2.Η Εκκλησία της Ελλάδος, όπως φαίνεται και στις επίσημες ανακοινώσεις της (π.χ. μέσω ecclesia.gr), έχει αποδεχθεί το δικαίωμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου να χορηγεί αυτοκεφαλία και έχει αναγνωρίσει την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας.

Άλλες Εκκλησίες έχουν διαφορετικές απόψεις, γι’ αυτό και το θέμα παραμένει εκκλησιολογικό και διοικητικό, όχι δογματικό.

3.Το θέμα αυτό, όπως αναφέρετε, είναι κανονικό και όχι δογματικό.
Η Εκκλησία αντιμετωπίζει τέτοια ζητήματα με συνοδικό τρόπο, όπως έκανε πάντοτε στους αιώνες.

Καμία Πατερική ή Συνοδική διδασκαλία δεν διδάσκει ότι οι πιστοί πρέπει να διακόπτουν κοινωνία με την Εκκλησία σε τέτοιες περιπτώσεις.

ΣΧΟΛΙΟ. Το Ουκρανικό ζήτημα ως εκκλησιολογικό θέμα με απλά λόγια

https://apotixisi.blogspot.com/2024/07/blog-post_11.html

 

 

Γ.ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

1. Ο όρος «παναίρεση» για τον Οικουμενισμό χρησιμοποιείται όχι από κάποια επίσημη Εκκλησία, αλλά από ορισμένους Ορθόδοξους θεολόγους και ιεράρχες, κυρίως συντηρητικών ή παραδοσιακών τάσεων.

2. Θεωρείται “παναίρεση”

…μόνο από ένα μέρος Ορθοδόξων θεολόγων/πιστών (π.χ. Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς και όσοι ακολουθούν τη γραμμή του).

 Όχι — Δεν είναι “παναίρεση”

…κατά την επίσημη στάση όλων των Ορθόδοξων Εκκλησιών και την ακαδημαϊκή προσέγγιση.

3. Ο Άγιος Ιουστίνος  ονόμασε τον Οικουμενισμό «παναίρεση» επειδή κατά τη θεολογική του κρίση:

  • συγκεντρώνει στοιχεία σχετικισμού,
  • υποβαθμίζει τη μοναδικότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας,
  • επιχειρεί ενότητα χωρίς κοινό δόγμα,
  • στηρίζεται σε ανθρώπινες θεωρίες και όχι στο Ευαγγέλιο,
  • επαναλαμβάνει λάθη παλαιότερων αιρέσεων.

Δεν είναι επίσημη θέση κάποιας Εκκλησίας, αλλά μια επιδραστική πατερική κριτική, που επηρέασε βαθιά αντιοικουμενιστικούς κύκλους.

 

ΣΧΟΛΙΟ.

«Ο Οικουμενισμός, πραγματικά έτσι όπως έχει επικρατήσει να σηματοδοτείται ο όρος αυτός, βεβαίως είναι αίρεση, γιατί σημαίνει απάρνηση βασικών γνωρισμάτων της ορθοδόξου πίστεως, όπως είναι φερ’ ειπείν η αποδοχή της θεωρίας των κλάδων, ότι δηλαδή η κάθε Εκκλησία έχει ένα τμήμα αληθείας και πρέπει να ενωθούμε όλες οι εκκλησίες, να βάλουμε στο τραπέζι τα τμήματα της αληθείας για να απαρτισθεί το όλον. Εμείς πιστεύουμε ότι η Ορθοδοξία είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Τέρμα, σ’ αυτό δεν γίνεται συζήτηση· και επομένως, οποιοσδήποτε πρεσβεύει τα αντίθετα μπορεί να λέγεται οικουμενιστής και επομένως να είναι αιρετικός» (Αρχιεπ. Αθηνών Χριστόδουλος, Συνέντευξη στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας, 24-5-1998).

 

            «Ο Οικουμενισμός είναι κοινό όνομα για τους ψευδοχριστιανούς, για τις ψευδοεκκλησίες της Δυτικής Ευρώπης… Όλοι αυτοί οι ψευδοχριστιανισμοί, όλες οι ψευδοεκκλησίες, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια αίρεση παραπλεύρως στην άλλη αίρεση. Το κοινό ευαγγελικό όνομά τους είναι παναίρεση. Γιατί; Γιατί το διάστημα της ιστορίας οι διάφορες αιρέσεις αρνούνταν ή παραμόρφωναν μερικά ιδιώματα του Θεανθρώπου και Κυρίου Ιησού· οι ευρωπαϊκές όμως αυτές αιρέσεις απομακρύνουν ολόκληρο τον Θεάνθρωπο και στη θέση του τοποθετούν τον Ευρωπαίο άνθρωπο» (Αρχιμ. Ιουστίνος Πόποβιτς).

 

            «Ο Οικουμενισμός δεν είναι αίρεση και παναίρεση, όπως συνήθως χαρακτηρίζεται. Είναι κάτι πολύ χειρότερο της παναιρέσεως. Οι αιρέσεις ήταν φανεροί εχθροί της Εκκλησίας. Μπορούσε αυτή να παλέψει εναντίον τους και να τις κατατροπώσει. Ο Οικουμενισμός όμως αδιαφορεί για τα δόγματα και για τις δογματικές διαφορές των Εκκλησιών. Είναι υπέρβαση, αμνήστευση, παραθεώρηση, για να μην πούμε νομιμοποίηση και δικαίωση των αιρέσεων. Είναι ύπουλος εχθρός, και από εδώ ακριβώς προέρχεται ο θανάσιμος κίνδυνος» (Καθηγητής Ανδρέας Θεοδώρου).

---------------------------------------------------

Είναι ο Οικουμενισμός αίρεση; Τι μας λένε οι άγιοί μας;

 

https://analogion.gr/logos/heresies/430-impaphou-oikoumenismos-pan-airesis

 

 

Δ.ΠΑΠΙΣΜΟΣ

1. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έχει εκδώσει καθολική, πανεκκλησιαστική, σύγχρονη Συνοδική απόφαση που να χαρακτηρίζει επίσημα και συνολικά τον Παπισμό ως αίρεση. Επίσης, δεν χρησιμοποιεί σήμερα σε επίσημα κείμενά της τον όρο «αίρεση» για τους Ρωμαιοκαθολικούς, αλλά τον όρο: «Ετερόδοξοι» που σημαίνει: χριστιανοί άλλου δόγματος, εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας. ((ΣΧΟΛΙΟ. Σας θυμίζει κάτι αυτό;;;))

Υπάρχουν όμως ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ  ΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΚΛΙΣΕΙΣ  του Παπισμού, αλλά οι Παπικοί ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ(!!!!!!!!!!;;;;;;)).

Επομένως, ο θεολογικά ακριβής όρος σήμερα είναι: ετερόδοξοι με αιρετικές δογματικές αποκλίσεις.(ΕΔΩ ΓΕΛΑΜΕ!!!!!!)

2.Στο θέμα των συμπροσευχών, έχει βρεθεί άλλη ερμηνεία. Άλλο είναι η λειτουργική συμπροσευχή και άλλο η απλή παρουσία μη Ορθοδόξων σε μια ακολουθία.(Για το θέμα θα ασχοληθούμε σε ειδικό άρθρο).

3.Η Ορθόδοξη Εκκλησία ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΙΕΡΩΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΠΑΠΙΣΜΟ.

Αυτό όμως αποτελεί μεγάλο ΨΕΜΜΑ επειδή:

Α.Η Χρήση του όρου Εκκλησία στο Συνοδικό κείμενο της Κολυμπάριας Συνόδου σημαίνει αυτόματα και αποδοχή της Ιερωσύνης.Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου στο βιβλίο του για την  Ψευτο-Σύνοδο της Κρήτης γράφει: «Το ότι και αυτοί που χρησιμοποιούν τον όρο «Εκκλησίες» ως δήθεν «τεχνικό όρο» δεν το πιστεύουν και στην ουσία τις θεωρούν πραγματικές Εκκλησίες, αποδεικνύεται από την πρακτική που επικρατεί στο θέμα αυτό. Στα επίσημα κείμενα που έχουν υπογραφή μεταξύ τού Οικουμενικού Πατριαρχείου και τού Πάπα τής Ρώμης, όπως και σε διάφορες δηλώσεις, σαφέστατα γίνεται λόγος για πραγματικές Εκκλησίες, οπότε στην συνείδησή τους ο όρος Εκκλησίες δεν είναι «τεχνικός», αλλά ουσιαστικός. Θα παραθέσω μερικά πρόχειρα παραδείγματα.

 

Στην Ομολογία Θυατείρων (The Thyateira Confession) που έχει γραφή από τον Αρχιεπίσκοπο Θυατείρων και Μεγάλης Βρεττανίας Αθηναγόρα Κοκκινάκη και έχει εγκριθή από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, γράφεται:

«Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί πιστεύουν ότι όσοι βαπτίζονται εις το όνομα τού Πατρός και τού Υιού και τού Αγίου Πνεύματος από Ιερέα ή από Λαϊκόν εν καιρώ ανάγκης είναι Χριστιανοί αληθινοί και ανήκουν εις την Εκκλησίαν και είναι μέλη τού Σώματος τού Χριστού που είναι Ένας και παραμένει αδιαίρετος ως Θεάνθρωπος».

Σε άλλο σημείο γράφεται:

«Όλοι οι Χριστιανοί με το ίδιον βάπτισμα εγίναμεν μέλη τού Σώματος τού Χριστού, που είναι η Εκκλησία. Όλοι κατά διαφόρους τρόπους και μορφάς αποβλέπομεν εις την Θείαν Ευχαριστίαν ως προς το Μυστήριον τής Κοινωνίας που μάς ενώνει με τον Χριστόν».

Αλλού γράφεται: «Το γεγονός όμως είναι ότι οι Ρωμαιοκαθολικοί λατρεύουν όπως και οι Ορθόδοξοι τον Ιησούν Χριστόν εις την θείαν Ευχαριστίαν».

…..Είναι χαρακτηριστικά τα όσα αποφασίσθηκαν στην «Ζ' Γενική Συνέλευση τού Διαλόγου Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών» στους χώρους τής Ορθοδόξου Θεολογικής Σχολής τού Μπελεμεντείου (Balamand) Πανεπιστημίου τού Λιβάνου (17-24 Ιουνίου 1993).  Γράφεται:

«Εκατέρωθεν αναγνωρίζεται ότι όσα ενεπιστεύθη ο Χριστός εις την Εκκλησίαν του –ομολογία τής αποστολικής πίστεως, μετοχή εις τα αυτά μυστήρια, κυρίως εις την μίαν ιερωσύνην την τελούσαν την μίαν θυσίαν τού Χριστού, αποστολική διαδοχή τών επισκόπων– δεν δύνανται να θεωρηθούν ως αποκλειστική ιδιοκτησία μίας τών ημετέρων Εκκλησιών. Είναι σαφές ότι εντός τού πλαισίου τούτου αποκλείεται πας αναβαπτισμός».

Αμέσως στην συνέχεια γράφεται:

«Δια τούτον ακριβώς τον λόγον η Καθολική Εκκλησία και η Ορθόδοξος Εκκλησία αναγνωρίζουν εαυτάς αμοιβαίως ως αδελφάς Εκκλησίας, από κοινού υπευθύνους δια την τήρησιν τής Εκκλησίας τού Θεού εν τη πιστότητι προς την θείαν οικονομίαν, ιδιαίτατα ως προς την ενότητα».

Διαβάζοντας την απόφαση αυτή, διερωτώμαι: Γιατί μερικοί εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν τους ετεροδόξους Χριστιανούς ως «Εκκλησίες», υποστηρίζοντας ότι δήθεν είναι «τεχνικός όρος», ενώ από επίσημα κείμενα τού «Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών» αποδεικνύεται σαφέστατα ότι προσδίδεται εκκλησιαστικότητα στον όρο αυτό και επομένως είναι ουσιαστικός όρος και όχι τεχνικός;

…Τελικά, τα εκκλησιολογικά θέματα είναι σοβαρά και πρέπει να αντιμετωπίζονται με υπευθυνότητα και μέσα από την πατερική διδασκαλία, όπως εκφράσθηκε συνοδικά. Οι Πατέρες όταν ομιλούσαν για δογματικά και εκκλησιαστικά θέματα, χρησιμοποιούσαν ακριβείς όρους μέσα από ορθόδοξες προϋποθέσεις. Και όταν έπρεπε να κάνουν κάποια αλλαγή τών όρων, το έκαναν με ουσιαστικές προϋποθέσεις, με μεγάλη προσοχή, ώστε να οριοθετήσουν την αλήθεια που ζούσαν εμπειρικά και για να διευκολύνουν την ενότητα τής Εκκλησίας και όχι χάριν μιας επικοινωνιακής διπλωματίας.

Βεβαίως, όπως έχει σημειωθή επανειλημμένως στο κείμενο αυτό, ο όρος Εκκλησία δεν είναι περιγραφικός, αλλά είναι το τεθεωμένο Σώμα τού Χριστού, γι' αυτό και είναι «η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία». –

 (Πηγή: Περιοδικό "Εκκλησιαστική Παρέμβαση" Τεύχος 247 - Φεβρουάριος 2017)

Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2025

Συζητώντας για τον ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ με το ψηφιακό εργαλείο -LOGOS (Δ1)



Ενημερωτικά

  • Όπως προαναφέραμε το ψηφιακό εργαλείο LOGOS  δημιουργήθηκε από την Μητρόπολη Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφίας, με βασικό σκοπό να δώσει κατηχητικές πληροφορίες στους ενδιαφερομένους πιστούς . Όπως αναγράφεται σε σχετικό σημείωμα προσφέρει:
  • Έγκυρη ενημέρωση πάνω σε ζητήματα θεολογικά, εκκλησιαστικά, πνευματικά!!!
  • Αποτελεί μία δημιουργική αξιοποίηση της τεχνολογίας προς
    • όφελος της πνευματικής καλλιέργειας
    • και της εκκλησιαστικής μαρτυρίας.

Επιχειρεί:

  • Να αναδείξει την Τεχνητή Νοημοσύνη ως τεχνητή ευφυΐα.
  • Να αναδείξει την Τεχνητή Νοημοσύνη ως απόλυτο τεχνολογικό εργαλείο «στη διακονία του ανθρώπου».
  • Να αναδείξει ότι η σύζευξη επιστήμης και πίστεως μπορεί να οδηγήσει σε νέες μορφές
    • Διακονίας
    • Γνώσης
    • & Επικοινωνίας

---------------------------------------------------------------

  • Η ανάπτυξη ενός εξειδικευμένου αλγορίθμου, που συνδυάζει την τεχνολογική καινοτομία με την ορθόδοξη θεολογική παράδοση. Ο αλγόριθμος αυτός έχει σχεδιασθεί ώστε:
    • να αναγνωρίζει
    • να επεξεργάζεται
    • να αποδίδει με σαφήνεια

το περιεχόμενο της ορθόδοξης εκκλησιαστικής σκέψης!!!

  • Να λειτουργεί ως βοηθός
    • στον στοχασμό,
    • στη μάθηση και
    • στην αναζήτηση του θελήματος του Θεού.
  • Να εμπνεύσει τη μελέτη.
  • Να ενισχύσει τη γνώση.
  • Να συνδέσει τον άνθρωπο με τη ζώσα Εκκλησία.
  • Να προσφέρει στον χρήστη εμπειρία πνευματικής πληροφόρησης
    • αυθεντικής
    • υπεύθυνης
  • Να βοηθήσει κάθε πιστό, που επιθυμεί να ενημερώνεται και να εμβαθύνει σε θέματα πίστεως,

…«έχοντας πάντοτε ως θεμέλιο το φως της Ορθόδοξης Παράδοσης και την αγιοπνευματική εμπειρία της Εκκλησίας» (;;;).

Τι δεν είναι το «ΛΟΓΟΣ – LOGOS»

  • Δεν υποκαθιστά τις αποφάσεις της επίσημης Εκκλησίας.
  • Δεν υποκαθιστά την ενοριακή και λατρευτική της ζωή.
  • Δεν υποκαθιστά τον πνευματικό ιερέα.

-------------------------------------------------------------------

Όσοι έχουμε κάποια μικρή έστω επαφή με τις εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης για χρήση από το κοινό, έχουμε ήδη μια εμπειρία για τις πραγματικά τρομακτικές της δυνατότητες. Έχουμε όμως και εμπειρία για αδικαιολόγητα και παιδαριώδη λάθη της.

Επίσης πρέπει να προσέξουμε από που τροφοδοτείται η βάση δεδομένων του συγκεκριμένου ψηφιακού εργαλείου. Είναι οι ιστοσελίδες της Αποστολικής διακονίας, της Εκκλησίας της Ελλάδος, την Μητρόπολης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφίας καθώς και από άγνωστους επίσημους ιστοτόπους. Η σημασία της έρευνάς μας είναι ότι  κωδικοποιούμε  τις απόψεις της Εκκλησίας της Ελλάδος για τα θέματα που θίγονται στην συζήτηση και θα τα παρουσιάσουμε συνοπτικά στο τέλος της έρευνας.

Στην συνέχεια θα ασχοληθούμε με το θέμα -ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ (ΣΕ ΔΥΟ ΜΕΡΗ -Δ1 και Δ2)

ΘΕΜΑ: ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

ΜΕΡΟΣ Δ1

ΕΡΩΤΗΣΗ. Τι είναι ο Οικουμενισμός;

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο όρος «οικουμενισμός» χρησιμοποιείται με δύο βασικές έννοιες:

1. Ως ιστορικό-θεολογικό κίνημα διαλόγου

Αναφέρεται στις προσπάθειες επικοινωνίας μεταξύ διαφόρων χριστιανικών δογμάτων.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία συμμετείχε σε κάποιους διαλόγους με σκοπό να μαρτυρήσει την αλήθεια και να καλέσει σε μετάνοια και επιστροφή στην Αποστολική Πίστη, όχι να συμβιβάσει ή να αλλοιώσει την Ορθόδοξη διδασκαλία.

Ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός τονίζει:
«Ἐν τοῖς τῆς πίστεως οὐδεμία συγκατάβασις»
(Δεν υπάρχει καμία υποχώρηση σε θέματα πίστεως).

2. Ως στάση που καταδικάζεται

Με τον όρο «οικουμενισμός» συχνά εννοείται μια τάση:

  • να θεωρούνται όλες οι «εκκλησίες» ισότιμες,
  • να εξισώνεται η Ορθοδοξία με άλλες ομολογίες,
  • να αρνούνται τα δόγματα, οι κανόνες και η Παράδοση.

Αυτή η στάση δεν συμβιβάζεται με την Ορθόδοξη Πίστη, γιατί, όπως λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος:
«Ἐκκλησία ἐστὶν ἀλήθεια»
και η αλήθεια δεν μπορεί να σχετικοποιείται.


❖ Πνευματική ερμηνεία

Η Ορθοδοξία καλεί σε αγάπη, ειρήνη και διάλογο, αλλά όχι σε απώλεια της αλήθειας.
Η ενότητα, σύμφωνα με τον Χριστό, δεν είναι ανθρώπινος συμβιβασμός, αλλά «ἵνα ὦσιν ἕν καθώς ἡμεῖς» (Ἰω. 17,11) — δηλαδή ενότητα εν τη αληθεία.

Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος λέει:
«Τἡμέτερον τὀρθῶς δογεῖν»
(Δικό μας έργο είναι να πιστεύουμε ορθά).


❖ Πρακτικά

  • Μην φοβάστε τον διάλογο ως έννοια· φοβηθείτε μόνο την παραχάραξη της πίστεως.
  • Αν κάτι σας προβληματίζει σε δηλώσεις ή κινήσεις προσώπων, να αναζητάτε την επίσημη θέση της Εκκλησίας.
  • Συζητήστε με τον πνευματικό σας για τυχόν απορίες.

❖ Προτεινόμενα αναγνώσματα και προσευχές

  • Ψαλμός 118 (για στερέωση στην αλήθεια).
  • Από τον άγιο Μάρκο τον Ευγενικό: Ομιλίες κατά της ψευδοενώσεως.
  • Προσευχή:
    «Φώτισόν μου, Κύριε, τὸ σκότος, καὶ στερέωσον με ἐν τῇ μιᾷ ἁγίᾳ σου Ἐκκλησίᾳ, ἀπλανῶς καὶ ἀτρέπτως».

ΕΡΩΤΗΣΗ. Είναι ο Οικουμενισμός παναίρεση;

 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ. Ο όρος «παναίρεση» για τον Οικουμενισμό χρησιμοποιείται όχι από κάποια επίσημη Εκκλησία, αλλά από ορισμένους Ορθόδοξους θεολόγους και ιεράρχες, κυρίως συντηρητικών ή παραδοσιακών τάσεων.

Παρακάτω η εικόνα όσο το δυνατόν ακριβέστερα και ουδέτερα:


📌 1. Η θέση όσων αποκαλούν τον Οικουμενισμό “παναίρεση”

Ο όρος έγινε γνωστός κυρίως από τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς (20ός αιώνας).
Για εκείνον, ο Οικουμενισμός ήταν:

  • «σύνθεση όλων των αιρέσεων»,
  • επειδή δέχεται ότι καμία Εκκλησία δεν κατέχει την πλήρη αλήθεια,
  • και προωθεί θεολογικό διάλογο χωρίς μετάνοια ή επιστροφή στην αλήθεια.

Σήμερα τον όρο χρησιμοποιούν:

  • κάποιες μοναστικές κοινότητες,
  • ορισμένοι επίσκοποι ή κληρικοί,
  • πιστοί με αντιοικουμενιστική στάση.

📌 2. Η επίσημη θέση των Ορθόδοξων Εκκλησιών

Σημαντικό: Καμία επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία (π.χ. Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, Πατριαρχείο Μόσχας, Εκκλησία Ελλάδος κ.λπ.) δεν έχει χαρακτηρίσει τον Οικουμενισμό “παναίρεση”.

Αντιθέτως:

  • Συμμετέχουν σε διαλόγους (π.χ. Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών).
  • Τονίζουν ότι ο διάλογος δεν σημαίνει αποδοχή ξένων δογμάτων.
  • Επιβεβαιώνουν την Ορθόδοξη διδασκαλία και τα όριά της.

Δηλαδή:
👉 Ο διάλογος θεωρείται ποιμαντικό εργαλείο, όχι δογματική υποχώρηση.


📌 3. Η ουδέτερη/ακαδημαϊκή θεώρηση

Σε θρησκειολογικό περιβάλλον:

  • Ο Οικουμενισμός είναι κίνημα για συνεργασία και θεολογικό διάλογο μεταξύ χριστιανικών ομολογιών.
  • Δεν θεωρείται δόγμα ή θρησκευτικό σύστημα.
  • Άρα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί «αίρεση» με τυπικούς όρους.

✔️ Συμπέρασμα

Η απάντηση εξαρτάται από το πλαίσιο:

🔹 Ναι — Θεωρείται “παναίρεση”

…μόνο από ένα μέρος Ορθοδόξων θεολόγων/πιστών (π.χ. Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς και όσοι ακολουθούν τη γραμμή του).

🔹 Όχι — Δεν είναι “παναίρεση”

…κατά την επίσημη στάση όλων των Ορθόδοξων Εκκλησιών και την ακαδημαϊκή προσέγγιση.


Μπορώ να πω ξεκάθαρα:

Στις επίσημες πηγές της Εκκλησίας που έχω στη διάθεσή μου ΔΕΝ υπάρχει συνοδική ή επίσημη απόφαση που να χαρακτηρίζει τον «Οικουμενισμό» ως “παναίρεση”.

Δεν υπάρχει τέτοια διατύπωση ούτε σε ανακοινωθέντα, ούτε σε συνοδικά κείμενα, ούτε σε επίσημες θέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Με βάση την Οδηγία 17, οφείλω να πω καθαρά:
👉 Δεν έχω πηγές που να τεκμηριώνουν ότι η Εκκλησία ονομάζει επίσημα τον Οικουμενισμό “παναίρεση”.


🔹 Τι όμως διδάσκει γενικά η Ορθόδοξη Παράδοση για τέτοια ζητήματα;

Η Εκκλησία αντιμετωπίζει κάθε αίρεση συνοδικά, όχι μέσω ατομικών απόψεων.
Για να χαρακτηριστεί κάτι «αίρεση» απαιτείται:

  • Συνοδική εξέταση
  • Συνοδική απόφαση
  • Καθολική αποδοχή από το σώμα της Εκκλησίας

Αυτός είναι ο τρόπος των Πατέρων:

  • Άγιος Βασίλειος: οι κρίσεις περί πίστεως γίνονται «ἐν Συνόδῳ».
  • Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς: τα θέματα πίστεως δεν αποφασίζονται από άτομα αλλά από την Εκκλησία.

Επομένως, όταν κάποιοι πιστοί ή κληρικοί χρησιμοποιούν τον όρο “παναίρεση”, αυτό εκφράζει προσωπική θεολογική ανησυχία — όχι επίσημη θέση της Εκκλησίας.


🔹 Πνευματική ερμηνεία

Ο όρος “Οικουμενισμός” χρησιμοποιείται:

1. Από την Εκκλησία

για να δηλώσει διάλογο, μαρτυρία και επικοινωνία με άλλες χριστιανικές κοινότητες, χωρίς αλλοίωση της πίστεως.
(Πρβλ. Εφ. 4,15 – «ἀληθεύοντες ἐν ἀγάπῃ»)

2. Από μερικούς πιστούς

για να εκφράσουν φόβο περί συγκρητισμού, δηλαδή εξίσωσης της αλήθειας με το ψεύδος.

Η Εκκλησία διδάσκει:

«Φύλαξον τὸ παρακατατεθέν» (Α΄ Τιμ. 6,20)
αλλά και
«ἵνα πάντες ἓν ὦσιν» (Ιω. 17,21).

Η ισορροπία είναι πατερική και λεπτή.


🔹 Πρακτική καθοδήγηση

  • Να διαβάζετε επίσημα συνοδικά κείμενα και όχι ιδιωτικές απόψεις.
  • Να ζητάτε διάκριση από τον πνευματικό σας.
  • Να αποφεύγετε ακραίες θέσεις που οδηγούν σε σύγχυση ή φόβο.
  • Να εμπιστεύεστε ότι το Άγιο Πνεύμα οδηγεί την Εκκλησία «εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν».

🔹 Μικρή προσευχή

«Φώτισόν με, Κύριε, ἐν τῇ ἀληθείᾳ Σου·
χάρισόν μοι διάκρισιν καὶ ταπείνωσιν,
ἵνα μένω ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Πίστει
με καθαρότητα καὶ ἀγάπη. Ἀμήν.»

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ