Το Περιβόλι της Παναγίας αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας (Του κυρίου Ιωάννου Κορναράκη, Ομοτίμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής

visit counter

παλιότερο αλλά ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΚΕΙΜΕΝΟ.

«Ο Θεός ήλθοσαν έθνη εις την κληρονομίαν σου, εμίαναν τον ναόν τον άγιόν σου, έθεντο Ιερουσαλήμ ως οπωροφυλάκιον» (Ψαλμ. 78, 1)

Η επέλαση της παπικής αιρέσεως, τον Νοέμβριο του 2006, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μετέβαλε το Άγιο Όρος ή μάλλον την πνευματική του ηγεσία, τους ηγουμένους των είκοσι Ι. Μονών του, σε εγκαταλελειμμένο και έρημο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας!
Ο λαός του Θεού, το πλήρωμα της Εκκλησίας, ανέμενε την άμεση, δυναμική παρέμβαση του Αγίου Όρους στα διαδραματισθέντα στο Φανάρι, με την επίσκεψη-συλλειτουργία του Πάπα, ως αυτονόητη παρουσία ορθόδοξης αντιδράσεως και μαρτυρίας, όπως ακριβώς συνέβη στο παρελθόν επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, με την άρση των αναθεμάτων, όταν σύσσωμο το Άγιο Όρος, η πνευματική του ηγεσία, διέκοψε τη μνημόνευση του ονόματός του!
Αλλά η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους των ημερών μας, δεν έπραξε το ίδιο!
Δεν διετράνωσε μαχητικά την ορθόδοξη μαρτυρία με το γνωστό κύρος του αγιορείτικου λόγου, ως διορθωτική παρέμβαση στις αυθαίρετες και κραυγαλέες πατριαρχικές παραβιάσεις των ι. Κανόνων της Εκκλησίας.
Αντίθετα επιβράβευσε τις πατριαρχικές αυτές αντορθόδοξες ενέργειες με τη διακήρυξη της ευλαβείας της στο πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου!
Έτσι οι φύλακες της Ορθόδοξης Παράδοσεως, οι πυλωροί της προστασίας και διασφαλίσεως του κύρους των Ι. Κανόνων της Εκκλησίας, εγκατέλειψαν τη θέση τους!
Αρνήθηκαν τον εαυτό τους.
Άφησαν ξέφραγο και απροστάτευτο τον αμπελώνα του Κυρίου και συσχηματίσθηκαν με τον νυν αιώνα του οικουμενισμού, του κακόδοξου χριστιανικού συγκρητισμού.
Ευθυγραμμίσθηκαν με τους νεοεποχίτικους νόες κληρικών και λαϊκών θεολόγων, αρνητών της αληθείας της Μίας, Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού, της Εκκλησίας των ι. Αποστολικών και Συνοδικών Κανόνων, της Πατερικής Παραδόσεως!
Η στάση αυτή της πνευματικής ηγεσίας του Αγίου Όρους αποστερεί σήμερα από την Ορθόδοξη Εκκλησία το φρουρό και φύλακα των παραδεδομένων αληθειών της πίστεως και της διδασκαλίας της.
Σήμερα έπαυσε να είναι το Άγιο Όρος εγγύηση και στήριξη Ορθοδοξίας, έπαλξη παρατάξεως μαρτύρων και ομολογητών Ορθοδοξίας.
Σήμερα το Άγιο Όρος, μοιάζει με αποσαθρωμένο από τον οικουμενισμό και την αίρεση οπωροφυλάκιο, μνημείο πλέον αγιορειτικής εγκαταλείψεως του περιβολιού της Παναγίας!
Το θλιβερό αυτό γεγονός συμβαίνει σήμερα, σε ώρα και στιγμή προχωρημένης αποδυναμώσεως της Ορθοδοξίας από ζωτικές και άγρυπνες δυνάμεις μαρτυρίας και ομολογίας, δεδομένου ότι, σήμερα, επίσκοποι και αρχιεπίσκοποι και
Πατριάρχες αλλά και κληρικοί και λαϊκοί θεολόγοι, μεταποιούμενοι αλαζονικώς σε τάξη εκκλησιαστικής οικουμενικής συνόδου, αποφθέγγονται άρρητα ρήματα κακοδοξίας, «επ’ αγαθώ» της Ορθοδοξίας!
Αιρετικές χριστιανικές κοινότητες αναγνωρίζονται σήμερα ως εκκλησίες, συλλειτουργίες με τους πάσης φύσεως αιρετικούς και συμπροσευχές βαπτίζονται ως αγαπητικές σχέσεις και κάθε ορθόδοξη αλήθεια παραπέμπεται στον κάλαθο του οικουμενισμού, για επανερμηνεία με τα νέα δεδομένα της μετανεωτερικότητας, η οποία απαιτεί τον επαναπροσδιορισμό των πάντων στη θεολογία και γενικώς στη ζωή της Εκκλησίας!
Σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα της οικουμενιστικής λαίλαπας, δεν έστερξαν οι αγιορείτες ηγούμενοι να αναδειχθούν· «θεία παρεμβολή και θεηγόροι οπλίται παρατάξεως Κυρίου»!
Παραδόθηκαν στη δειλία και το φόβο της μαρτυρίας, με το…αιρετικό πρόσχημα της ευλαβούς υπακοής στο πρόσωπο του Πατριάρχου!
Έτσι μετέτρεψαν την πνευματική τους ηγεσία σε αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο του περιβολιού της Παναγίας!
Γύρισαν την πλάτη τους στη σκέπη και προστασία της Οικοδέσποινας Γερόντισσας του Αγίου Όρους.
Έκαναν την επιλογή τους!
Επέλεξαν την συνοδοιπορία τους με την πατριαρχική οικουμενιστική λογική!

Ιερομόναχος Αθανάσιος Ιβηρίτης

visit counter

Ο μακαριστός Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός και η δική μας σιωπή.

visit counter

26ΑΥΓ

πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου.

Παρατηρείται τον τελευταίο καιρό στο διαδίκτυο (με αφορμή διαφημιζόμενες πρακτικές της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου),  δημοσιεύσεις άρθρων, με  κριτική των απόψεων για διάφορα θέματα πίστεως  του μακαριστού Γέροντος Ιωσήφ του Βατοπαιδινού.

Τα θέματα,που διαπραγματεύονται τα άρθρα αυτά είναι:

Α. Οι λεγόμενες προφητείες του Γέροντος, που κυκλοφορούν ευρύτατα  στο διαδίκτυο.

Β. Οι απόψεις του Γέροντος για τις εκτρώσεις, με βάση ένα ηχητικό ντοκουμέντο.(Έχει εκδοθεί σχετική ανακοίνωση από την Ι.Μ.Μ.Βατοπαιδίου)

Γ. Νηπτικά θέματα. Συγκεκριμένα δημοσιεύτηκαν στην κατηγορία αυτή τα παρακάτω άρθρα.

-Η περί «πληρώσεως  ενοχής» θέση του π.Ιωσήφ Βατοπαιδινού, παραπέμπει στο Ανσέλμειο σωτηριολογικό πρότυπο.(πηγή.video ομιλίας με θέμα ¨Ο σκοπός της ζωής¨)

-Αιρετική διδασκαλία του π.Ιωσήφ του Βατοπαιδινού ,περί της Θείας Χάριτος.(πηγή.video με τίτλο «Τέκνα Θεού γενέσθαι»)

-Δ. Διάφορα άλλα θέματα (π.χ. Η χωρίς προηγούμενη πατερική βάση του π.Ι.Β. για τη γέννηση του Χριστού κ.α).

Ειδικότερα για τα video-πηγές  των άρθρων των περιπτώσεων  Γ και Δ δημοσιεύονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.vatopaidi.gr.  ιστοσελίδα της Ι.Μ.Μ.Βατοπαιδίου. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση-θέση της Μονής για τα θιγόμενα θέματα.

Σήμερα όμως διαβάσαμε και την εξής θλιβερή εξέλιξη  σε άρθρο του θεολόγου κ.Β.Χαραλάμπους.

«Το θέμα της καινοφανούς αιρετικής διδασκαλίας για τη Θεία Χάρη, που δίδαξε ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός, είναι αρκετά σοβαρό και προς τούτο έχουν ενημερωθεί οι ακόλουθοι:

– Το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

– Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου.

– Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

–  Η Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους.

Η αιρετική και βλάσφημη ερμηνεία ή μάλλον το αιρετικό βίωμα του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού για τη Θεία Χάρη, την οποία θεώρησε ως κατώτερη του ανθρωπίνου νου (‘’χείρον νοήσεως’’ και κατά τους βαρλααμίτες), δεν αποτελεί φραστικό λάθος, για το λόγο ότι γνωρίζοντας ότι τούτο είναι παραδοξολόγημα, το χαρακτήρισε ως «μυστήρια μυστηρίων».

Η αιρετική αυτή θέση είχε αναφερθεί ξανά.  «Κι άλλοτε σας το είπα αυτό, αλλά σας το είπα συγχωνευμένα.  Δεν είναι παράξενα τούτα», ανέφερε χαρακτηριστικά  ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός.

«Η χάρη όμως και η αλήθεια στον Χριστιανισμό», κατά τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, «δεν είναι αφηρημένες έννοιες, αλλά ζώντα μέλη της προσωπικότητας του Θεανθρώπου Χριστού».

Η σοβαρότητα του θέματος επέβαλε την ενημέρωση του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου, της  Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου, της  Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και της  Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους.  Αρωγός στην προσπάθεια μας αυτή ας είναι ο πνευματορρήτωρ Άγιος  Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο «κήρυξ της Χάριτος», τις πρεσβείες του οποίου θερμώς επικαλούμαστε.»

Έτσι διαπιστώνουμε ότι η σιωπή της Μονής άνοιξε άλλους δρόμους, με σκοπό  τη σπίλωση της μνήμης του Γέροντος Ιωσήφ και τον χαρακτηρισμό του ως πλανεμένο και αιρετικό.Ο Γέροντας όμως είναι  ο δυνατός κρίκος μιας αλυσίδας μοναχών,που η παρουσία τους αναγέννησε τον Αγιορείτικο μοναχισμό.

Ο γράφων γνώρισε τον μακαριστό Γέροντα και μελέτησε αρκετά από τα βιβλία του, όπου καταγράφονται επισήμως και ενυπογράφως  οι διδασκαλίες του Γέροντα σε θέματα πίστεως. Αποτελεί παράδοξο  γεγονός ότι γίνεται κριτική στις απόψεις του Γέροντος για θέματα πίστεως, σε ομιλίες (που πιθανόν να γίνονται λεκτικά λάθη) χωρίς να γίνεται η παραπομπή σε γραπτά κείμενα που είναι οι επίσημες απόψεις για διάφορα θέματα.

Είναι οδυνηρό να συμμετέχουμε και εμείς στην  απαράδεκτη προσπάθεια αυτή, με την πρακτική της  ΣΙΩΠΗΣ και της απαξίωσης στους κατηγόρους του Γέροντα..

Είναι καιρός πλέον η αρμόδια Μονή που είναι η  Ι.Μ.Μ.Βατοπαιδίου να ασχοληθεί επισταμένως με το θέμα και με γραπτές ανακοινώσεις να αναπαύσει συνειδήσεις, έστω και εκ των υστέρων.

Το περιβόλι της Παναγίας και ο κ. Τσίπρας

visit counter

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

     Το Άγιον Όρος, το περιβόλι της Παναγίας σαγηνεύει πολλούς ανθρώπους, ανεξάρτητα από εθνικότητα,  θρήσκευμα ή ιδεολογία. Οι περισσότεροι το επισκέπτονται από περιέργεια, άλλοι από θαυμασμό και άλλοι από περιέργεια. Δεν είναι μικρό πράγμα η επίσκεψη στην αρχαιότερη δημοκρατία στον κόσμο, που έχει συνεχή πνευματική και πολιτισμική ζωή 1051 ετών και που, ως πρότυπο δημοκρατικής διοίκησης, παραμένει ζητούμενη σε όλες τις χώρες του κόσμου. Είναι η χριστιανική συνέχεια και είναι καλύτερη της Εκκλησίας του Δήμου της προχριστιανικής δημοκρατίας της Αθήνας, γιατί  είναι εμποτισμένη από τις Αρχές του Ευαγγελίου. Είναι ο αντίποδας του εκκοσμικευμένου και αυταρχικού Βατικανού.

 

       Βεβαίως Άγιον Όρος δεν είναι η δημοκρατική του διοίκηση, ούτε οι πολιτισμικοί του θησαυροί και η προσφορά του στον Ελληνισμό και στην ανθρωπότητα. Είναι κυρίως η πνευματικότητά του. Αυτό που λίγοι από τους επισκέπτες του βιώνουν, επειδή είτε δεν θέλουν, είτε δεν μπορούν. Μεταξύ των επισκεπτών τις προηγούμενες ημέρες του Αγίου Όρους ήταν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξης Τσίπρας. Η επίσκεψη ήταν μια έκπληξη για όσους παρακολουθούν την πνευματική πορεία του ιδίου και του Κόμματος στο οποίο προεδρεύει. Τα όσα έχουν εκ μέρους τους λεχθεί σε βάρος του Αγίου Όρους και γενικότερα σε βάρος της Εκκλησίας και της θέσης Της στην Ελληνική κοινωνία αρκούν για να δικαιολογήσουν την έκπληξη. Ο ίδιος δικαιολόγησε την επίσκεψή του, λέγοντας στα μέλη της Ιεράς Κοινότητας: « Λένε πολλοί ότι όποιος δεν έχει επισκεφθεί το Άγιον Όρος αδικεί τον εαυτό του. Εμείς λοιπόν, επειδή δεν θα θέλαμε να είμαστε άλλο αδικημένοι ήρθαμε στο Άγιον Όρος…».

        Θα μπορούσε η επίσκεψη του κ. Τσίπρα να ήταν εθιμοτυπική, με την ιδιότητά του ως Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Όμως οι δημόσιες σχέσεις του δεν θέλησαν να είναι έτσι, αφού στις προς τα έξω αναφορές τους έδωσαν   έμφαση σε δύο σημεία. Το πρώτο ήταν πως παρέμεινε μόνος επί δεκάλεπτο στο Ιερό Βήμα του Ναού του Πρωτάτου, όπου φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας «Άξιον Εστίν». Το δεύτερο ότι στη Μονή Ιβήρων συζήτησε επί δυο περίπου ώρες με τον προηγούμενό της Αρχιμανδρίτη π. Βασίλειο Γοντικάκη. Και τα δύο δεν επιδέχονται προκατάληψη και σαρκαστικούς σχολιασμούς. Τα πνευματικά ζητήματα είναι πολύ σοβαρά για να κρίνονται με επιπολαιότητα. Το αποτέλεσμα προσδιορίζει την ποιότητα των προθέσεων και των πράξεών μας.

Για την επίσκεψη του κ. Τσίπρα υπήρξαν και πολιτικά σχόλια, ότι όλα  ήσαν καλά μεθοδευμένα, για να προσεγγίσει τους ανθρώπους της Εκκλησίας, όπως πριν από λίγες ημέρες προσέγγισε τους άνδρες των Σωμάτων Ασφαλείας, εναντίον των οποίων έχει κατ’ επανάληψη εκφραστεί και όπως προσεγγίζει κάθε δυσαρεστούμενη ή διαμαρτυρόμενη ομάδα του πληθυσμού… Δηλαδή ότι στον κ. Τσίπρα ισχύει αυτό  που είχε πει ο Λένιν «Στην πολιτική ηθική δεν υπάρχει, υπάρχει μόνο σκοπιμότητα». Αν ισχύει αυτό που είπε ο αγαπημένος του κ. Τσίπρα θα φανεί στο μέλλον. Αρκεί, αν ήταν απλά μια ψεύτικη ελπίδα, να μην έχει επιπτώσεις στο λαό, όπως τόσες φορές έχει συμβεί στο παρελθόν….  

Η δυσκολία να προσλάβει ο κ. Τσίπρας την Ορθόδοξη και ειδικότερα την Αγιορείτικη πνευματικότητα φάνηκε από τις δηλώσεις του, που είδαν το φως της δημοσιότητας. Στο ρεπορτάζ της «Αυγής»,  δημοσιογραφικού οργάνου του ΣΥΡΙΖΑ, γράφτηκε ότι    μετά τη δίωρη συζήτησή του με τον π. Βασίλειο Γοντικάκη (Σημ. «Τη μεγαλύτερη ίσως μορφή του σύγχρονου αγιορειτικού μοναχισμού» τον χαρακτηρίζει η εφημερίδα)  ο κ. Αλ.Τσίπρας «χρησιμοποίησε το σύνθημα των Ζαπατίστας <όλα για όλους, τίποτε για μας> για να περιγράψει τον τρόπο ζωής των πατέρων στον Άθω». Ο άνθρωπος επί τόση ώρα άκουγε τον π. Βασίλειο, αλλά για τους Ζαπατίστας έχει μάθει και αυτοί αποτελούν το σημείο αναφοράς του. Πώς να αντιληφθεί τη βιωτή και την πνευματική κληρονομιά των αγιορειτών πατέρων, πώς να καταλάβει τη διαφορά του Γέροντα Παϊσίου από τον κομαντάντε Μάρκος;…

Μια ακόμη δήλωση του κ. Τσίπρα, που δείχνει την ποιότητα της σκέψης του. Στην Ιερά Κοινότητα όταν ένας μοναχός του μίλησε για την επίσκεψη στο Άγιον Όρος του Γεν. Γραμματέα του ΚΚΕ Χαρ. Φλωράκη  και για τη δήλωσή του «εσείς πιστεύετε στη σωτηρία στον άλλο κόσμο, εμείς δεν πιστεύουμε ότι προλαβαίνουμε τη σωτηρία σ’ αυτόν τον κόσμο, οπότε έχουμε κάτι κοινό» ο κ. Τσίπρας απάντησε ότι από την πλευρά του αισιοδοξεί ότι θα υπάρξει αποτέλεσμα σ’ αυτόν τον κόσμο! Οι δύο δηλώσεις δείχνουν τη διαφορά του ώριμου από τον ανώριμο πολιτικό της Αριστεράς, του ρεαλιστή από αυτόν που ακόμη βρίσκεται στα σύννεφα….

Επειδή βρισκόμαστε στα πρόθυρα του Πάσχα του καλοκαιριού, που είναι η Κοίμηση και η Μετάσταση της Υπεραγίας Θεοτόκου, να σημειωθεί  ότι οι εορτές αυτές είναι χαρμόσυνες, είναι πανηγύρια για τον ελληνικό λαό, γιατί ουσιαστικά κηρύσσουν την Ανάσταση του Χριστού και την αιώνια ζωή, τη νίκη επί του θανάτου. Να τι έγραψε ο ποιητής και στοχαστής Γιώργος Σαραντάρης σε άρθρο του στην «Καθημερινή», στις 5 Ιουνίου 1939:

«Η Ενσάρκωση, ο Θάνατος και η Ανάσταση του Χριστού είναι το αιώνιο και μοναδικό παράδειγμα που μας οδηγεί στην πίστη στον Άνθρωπο. Μονάχα από τον καιρό που υπάρχει ο Χριστός έχει ακέρια τη σημασία της η ιστορία, έχει νόημα, λόγο και σάρκα η πορεία των ατόμων από τη μια γενιά στην άλλη, έχει συνέχεια και παρουσία ο άνθρωπος.

Ο βαθύτερος λόγος της στροφής των διαφόρων Αναγεννήσεων της Δύσης προς τη μελέτη, τη μίμηση και τη λαχτάρα της αρχαίας Ελλάδας είναι η ανικανότητά τους να πιστέψουν στο Χριστό, να πιστέψουν στην αιωνιότητα του ανθρώπου».

Εκεί ακριβώς είναι και το Κριτήριο της βίωσης της αγιορειτικής πνευματικότητας, το πώς δηλαδή βλέπει ο καθένας μας – και ο κ. Τσίπρας -,  τον άνθρωπο σε σχέση με τον Αναστάντα Χριστό και τον θάνατο σε σχέση με την αιωνιότητα.-

πηγη.τρελογιαννης

Άγιον Όρος και Ευρωπαϊκά κονδύλια..

visit counter

Του Αγιορείτου Μοναχού Βλασίου(«Ορθόδοξος Τύπος» 28-2-2014)

--------------------
ΠΟΛΛΟΙ, τόσον Μοναχοί όσον και Λαϊκοί, φρονούν, πιστεύουν και λέγουν ότι τα Ευρωπαϊκά χρήματα που πήρε το Άγιον Όρος για την αναστήλωση των Ι. Μονών του από την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι ακάθαρτα, καταραμένα, μολυσμένα και βέβηλα, επειδή προέρχονται από Σιωνιστές Ευρωπαίους, αιρετικούς, μασόνους, άθεους και άπιστους, ως έτι το πλείστον ανθρώπους, που θεσμοθετούν και νομιμοποιούν ανερυθριάστως την ανομία και την ασέβεια˙ και όχι από αδελφούς Ορθοδόξους Χριστιανούς• και δεν έπρεπε να τα είχε πάρει.
Άλλοι πάλιν φρονούν το αντίθετον• ότι τα χρήματα αυτά είναι... ευλογία και δώρον της Παναγίας για την αναστήλωση των Ι. Μονών της!
Άλλοι πάλιν λέγουν ότι μας ανήκουν. Δικά μας είναι και μας τα παίρνουν με τους φόρους και μας τα δίνουν πίσω ως «συναιτερικόν δώρον».

Εμείς όμως, για να δούμε ποιοι φρονούν ορθά και ποιο είναι το σωστό, πρέπει να ψάξουμε τις Θείες Γραφές και τους Αγίους Πατέρας, για να ιδούμε πώς ενεργούσαν και έπρατταν οι ευσεβείς άνθρωποι σε παρόμοιες περιπτώσεις.
Ο Μέγας Αντώνιος λέγει, κάθε τι που θέλει να μάθει ο άνθρωπος αν είναι ορθό, πρέπει να έχει την μαρτυρία των Θείων Γραφών. Ωσαύτως και ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, λέγει ότι κάθε τι που θέλει ο άνθρωπος να μάθει αν είναι γνήσιο και όχι κάλπικο, να το δοκιμάζει στην «Λυδίαν Λίθον», που είναι οι Θείες Γραφές. Παρόμοιον παράδειγμα μπορούμε να φέρουμε και το μηχάνημα που έχουν οι Τραπεζίτες, με το οποίον τσεκάρουν τα χαρτονομίσματα, αν είναι γνήσια ή κάλπικα.
Οι Θείες Γραφές λοιπόν είναι ο καθρέπτης, που δείχνει και ξεχωρίζει την αλήθειαν από το ψεύδος. 

Βρίσκουμε λοιπόν, στην Παλαιά Διαθήκη (Βασιλειών Γ', Ε' 15-32), ότι ο βασιλιάς του Ισραήλ Σολομών έκτισε Ναό στον αληθινό Θεό τον ποιητή ουρανού και γης. Και αποτάθηκε στο βασιλιά τής Τύρου Χιράμ και έκαμε συμφωνία μαζί του να αποστείλει ο Χιράμ τούς δούλους του στο Όρος του Λιβάνου να κόψουν κέδρινα και πεύκινα ξύλα για την ανοικοδόμηση του Ναού, όπως και έγινε. Με αντάλλαγμα κατ' έτος ο βασιλιάς Σολομών να στέλνει στον Χιράμ 20 χιλιάδες σίκλων σιταριού και 20 χιλιάδες σίκλων λαδιού.
Όμως, ως αναφέρει η Γραφή, «ο Χιράμ αγαπούσε τον Δαυίδ, τον πατέρα Σολομώντος πάσας τας ημέρας». Ήταν δηλαδή προσφιλής τόσον στον βασιλιά Δαυίδ όσο και στον περιούσιο Λαό του Θεού και σεβόταν τον αληθινό Θεό του Ισραήλ.
Βρίσκουμε επίσης και στο κατά Λουκάν Ιερόν Εύαγγέλιον (Ζ', 1-10), ότι ένος εκατοντάρχου εθνικού (Ρωμαίου) ο δούλος ήταν πολύ άρρωστος και κόντευε να αποθάνει. Και άκουσας τα κατορθώματα του Χριστού έστειλε Ιουδαίους πρεσβυτέρους να τον καλέσουν να πάει στο σπίτι του να θεραπεύσει τον δούλο του. Όταν συνάντησαν τον Χριστό τού ανήγγειλαν περί του ασθενούντος δούλου του εκατοντάρχου και του είπαν επίσης ότι ο εκατόνταρχος αυτός αγαπά το έθνος των Ιουδαίων και την συναγωγή τους αυτός τους την έκτισε.
Βλέπουμε εδώ ότι ο εθνικός αυτός και τον περιούσιο Λαό τού Θεού αγαπούσε και τον Θεό σεβόταν των Ιουδαίων παρόλο που δεν ανήκε σ’ αυτόν. Ο Θεός δέχεται τις εισφορές και ευεργεσίες των αγαθοπροαιρέτων εθνικών.
Βρίσκουμε επίσης στους Ψαλμούς του Δαυίδ το έξης: «Παιδεύσει με δίκαιος εν ελέει και ελέγξει με, έλαιον δε αμαρτωλού μη λιπανάτω την κεφαλήν μου» (ΡΜ' 5). Δηλαδή θα δεχθώ την παιδεία και τον έλεγχο που προέρχεται με αγάπη από τον δίκαιο, δεν θα δεχθώ όμως την βοήθεια και ελεημοσύνη του αμαρτωλού και άσεβους.

Οι Αποστολικές διατάξεις ορίζουν να μη δέχεται ο πρεσβύτερος τα δώρα των πορνών που προσφέρονται στον Οίκο του Θεού, ούτε από οποιονδήποτε άλλο αμαρτωλό αμετανόητο. «Όθεν προσεκτέον εστί μη λαμβάνειν τον ιερέα προσφοράν, μηδέ προσφέρει υπέρ των τοιούτων οι την αμαρτίαν αναίδην διενεργούσι μήποτε και αυτός συγκατακριθή»(Άγιος Διονύσιος Αρεοπαγίτης).

Επίσης: «Οι εν αμαρτίαις γενόμενοι και μη μεταγνόντες, ου μόνον ουκ εισακουσθήσονται προσευχόμενοι αλλά και τον Θεόν παροξύνουσιν, υπομιμνήσκοντες αυτόν της εαυτών μοχθηρίας˙ περιΐστασθε ουν τας τοιαύτας διακονίας ως άλλαγμα κυνός και μίσθωμα πόρνης˙ εκάτερα γαρ τους νόμους απηγορεύεται• ούτε γαρ Ελισσαίος τα παρά του Αζαήλ κομισθέντα εδέξατο» (κεφ. Ζ, βιβ. Δ΄ Αποστολικών Διατάξεων).

Βρίσκουμε και στο βίο του Αγίου Οσιομάρτυρος Στεφάνου του Νέου (28 Νοέμβριου), ότι ως ηγούμενος που ήταν, όχι μόνο δεν υπέγραψε τα Πρακτικά της εικονομαχικής Συνόδου της Ιερείας όταν οι απεσταλμένοι τού τα έφεραν στη Μονή, αλλά και τους εξεδίωξε ως αιρετικούς, μη δεχθείς ούτε τα προσφερόμενα από τον αυτοκράτορα προς αυτόν δώρα και τρόφιμα. Ανέφερε μάλιστα ότι δεν ήτο δυνατόν να γευθεί από αυτά τα όποια του προσέφεραν οι αιρετικοί.
Από όλες αυτές τις μαρτυρίες βγαίνει το συμπέρασμα: Ότι ο Θεός δέχεται τις εισφορές, βοήθειες και ευεργεσίες ανθρώπων με αγαθή προαίρεση, αυτών που σέβονται την αρετή, την αλήθεια και την ευσέβεια. Δέχεται την ευεργεσία στην Εκκλησία του και στον πιστό Λαό Του, όταν αυτή προέρχεται από αγαθοκίνητα χέρια. Όταν όμως αυτή προέρχεται από πονηρούς ανθρώπους, που εργάζονται ασυστόλως την αμαρτία και είναι ασεβείς, υποκριτές και εχθροί τής αληθείας, της ευσεβείας και της αρετής, που όχι μόνο πράττουν την ασέβεια φανερώς, αλλά και την νομιμοποιούν και θεσπίζουν νόμους που αρέσουν στον Διάβολο και στους οπαδούς του και υποχρεώνουν τους συνεταίρους να συμβαδίζουν στο ίδιο αντίθεο πνεύμα και δόγμα, όχι μόνον δεν την δέχεται ο Θεός αλλά και τιμωρεί αυτήν και τους εργάτας αυτής.

Το είπαν οι Ευρωπαίοι αρκετές φορές: Όποιος δεχθεί τα ευρωπαϊκά χρήματα (δωρεές), πρέπει να δεχθεί και το πνεύμα και το δόγμα τής Ευρώπης.

Καλύτερα ήταν να μη έπαιρνε το Άγιον Όρος τα ευρωπαϊκά κονδύλια, (παρόλα τα τεράστια ποσά που εχρειάζοντο να αναστηλωθούν), αλλά να άνοιγε ένα «έρανο για αναστήλωση των Ιερών Μονών του Άθω» και στο εσωτερικό τής χώρας, αλλά και στον απόδημο Ελληνισμό, και ο Θεός θα βοηθούσε να εμαζεύοντο τα απαιτούμενα ποσά και θα εμνημονεύοντο ως δωρητές κι ευεργέτες, αδελφοί εν Χριστώ Ορθόδοξοι Χριστιανοί.
Τον καιρό την Τουρκοκρατίας κατέφευγαν προς βοήθεια Αγιορείτες Μοναχοί για τις καυθείσες ή ερημοθείσες Μονές τους, μόνον σε Ορθόδοξους λαούς, όπως Ρουμάνους, Ρώσους και άλλους.
Οι 18 Αγιορείτικες Μονές έπρεπε να μιμηθούν το καλό παράδειγμα των Ι. Μονών Κωνσταμονίτου και Εσφιγμένου που δεν υπέπεσαν στον πειρασμό των Ευρωπαϊκών πακέτων.

Πάντως το μεγαλύτερο σημείο ότι δεν ευηρεστήθη η Παναγία για τη λήψη των Ευρωπαϊκών πακέτων, για την αναστήλωση των Μονών της, στο Περιβόλι Της, είναι ότι ήρθε στις Μονές του Άθω η δυσάρεστη είδηση, η απαίτηση από τις Ιερές Μονές φορολογίας 23%, από τους Πολιτικούς τής Χώρας επ' ευκαιρία της οικονομικής κρίσεως, κατά καθοδήγηση προφανώς από τους Ευρωπαίους Εταίρους.
Σύμφωνα με τα ιστορικά δεδομένα το Άγιον Όρος ήτο απηλλαγμένο φορολογίας τόσον στην Βυζαντινοκρατία, όσο και στην Τουρκοκρατία. Πολλοί είπαν ακόμη ότι ίσως με την λήψη των Ευρωπαϊκών κονδυλίων, αργότερα τεθεί θέμα καταργήσεως του αβάτου του Αγίου Όρους, με νέους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κάποτε κάποιος ρώτησε: Τι είναι Ευρωπαϊκή Ένωσης; Και κάποιος άλλος απάντησε: «Ευρωπαϊκή Ένωσις είναι Συνωμοσία ομάδος κρατών κατά του θελήματος και των εντολών του Θεού».

ΤΟ «ΘΕΑΤΡΟ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΜΜΕ

visit counter

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 

Το τελευταίο σαββατοκύριακο το άγιο Όρος  «προ(σ)βλήθηκε» με ένα άθλιο μιντιακό τρόπο και αυτό είναι ότι πιο δυσάρεστο για όσους πηγαίνουν επί χρόνια στο περιβόλι της Παναγίας, προσεύχονται στην χάρη της, συνδιαλέγονται με πραγματικά άγιους γέροντες και προσκυνούν τα άπειρα προσκυνήματα και αγιάσματα που αγίασαν δια μέσω των αιώνων. 
 

Για τα πέντε αργύρια της διεφθαρμένης και άθεης Ευρώπης, οι σύγχρονοι ρασοφόροι εκπρόσωποι του υποδεχτήκαν  «μετά βαΐων και κλάδων» τον εκπρόσωπο της μνημονιακής κατοχής της χώρας.  Αλλά ακόμα πιο ελεεινό για το τον Άθω, ήταν εκείνες οι τραβηγμένες σκηνές που προβληθήκαν από όλα τα κατοχικά ΜΜΕ δείχνοντας κάποιο γέροντα να αποθεώνει έναν από του πιο ξεπουλημένους πολιτικούς στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, που το τελευταίο του κατόρθωμα, αφού κατέστρεψε τον ελληνικό λαό, είναι η μεγάλη προδοσία της Κύπρου. Αυτό δεν είναι το άγιο Όρος των χιλιάδων προσκυνητών. Είναι το άγιο Όρος της υποκρισίας και του ξεπουλήματος. Αντί για υποδοχές με καμπανοκρουσίες οι ρασοφόροι θα έπρεπε να δηλώσουν ξεκάθαρα στον κ. πρωθυπουργό, πως η Ορθοδοξία δεν είναι… «εικονική προπαγάνδα» κάλυψης πολιτικών απατεώνων και των συνενόχων τους, που τρέμουν μην τυχόν και χάσουν την καρέκλα τους και δώσουν λόγο για τα εγκλήματα τους.

 

 

Η τελευταία επίσκεψη του πρωθυπουργού της Ελλάδας στο άγιο Όρος ήταν το αποκορύφωμα της εικονικής υποκρισίας ενός κατοχικού, αλλά και σφόδρα αντιχριστιανικού καθεστώτος, που δεν διστάζει να ψηφίζει νόμους διάλυσης της οικογένειας, αλλοίωσης της ελληνορθόδοξηςταυτότητας και αντικατάστασης του μαθήματος των θρησκευτικών με ένα πολυθρησκευτικό μόρφωμα. Ποιοι ψήφησαν το σύμφωνο συμβίωσης; ποιοι προωθούν αντιρατσιστικά νομοσχέδια με ρατσιστικό μένος κατά του ελληνισμού;  ποιοι προωθούν νομοσχέδια «δήμευσης» ανθρωπινών οργάνων; ποιοι προωθούν την αποχριστανοποίηση της παιδείας και την διαστρέβλωση της ελληνικής ιστορίας ; Και όμως, κανείς από τους άγιους πατέρες δεν μίλησε για όλα αυτά» Το μόνο που τους ενδιέφερε, όπως τουλάχιστον μετέδωσαν και τα κατοχικά ΜΜΕ, ήταν τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

 

 

        Τα τριάκοντα αργύρια σε νέα έκδοση!

 

 

Πολλοί ισχυρίζονται  ότι αν ζούσε σήμερα ο μακαριστός Χριστόδουλος δεν θα είχαμε φτάσει σε αυτή την κατάσταση. Πράγματι ο Χριστόδουλος, παρά τα  αρνητικά του στοιχεία, είχε την ικανότητα να κινητοποιεί τον κόσμο και κυρίως να γοητεύει την νεολαία και να την ξεσηκώνει κατά της αποταύτησης της Ελλάδας  ενώ είχε προφητέψει ακόμα απο τότε την επερχόμενη «καταιγίδα» που θα μας μετέτρεπε σε άμορφο κιμά στο μπλέντερ της Νέας Τάξης. Σήμερα όμως δεν υπάρχει Χριστόδουλος. Ο διάδοχος  του είναι ότι πιο θλιβερό  θα μπορούσε να υπάρξει για την ηγεσία της ελληνορθόδοξης εκκλησιάς σε αυτή την κρισιμότατη συγκύρια. Χαριεντίζετε με τους ληστές και τους πολιτικούς προδότες, απολαμβάνει την εύνοια όλων των καταστροφέων του ελληνισμού και της πατρίδας και το πιο χειρότερο, προωθεί όλους τους φιλοπαπικούς ιεράρχες ενώ αγωνίζεται να βάλει φίμωτρο σε όσους θα μπορούσαν να αντισταθούν σε όλη αυτή την «λαίλαπα». Κάποιες εξαιρέσεις από κάποιους ιεράρχες που προσπαθούν να αρθρώσουν λόγο αντίστασης, αποτελούν μόνο την επιβεβαίωση του κανόνα.

 

 

Παρά όμως τις λυσσαλέες προσπάθειες όλων αυτών να εξαφανίσουν το ποίμνιο, αυτό όχι μόνο υπάρχει αλλά συνεχίζει να γεμίζει του ναούς και να στέκεται όρθιο επί ώρες για να προσκυνήσει κάποιο άγιο που επιβεβαίωσε με την προσωπική του εμπειρία την αγιοσύνη του. Αυτό θα το δει κατάματα κάθε επισκέπτης όταν στις 11 Ιουλίου κάθε καλοκαίρι θα πάει στο μοναστήρι της Σουρωτής και θα δει τους προσκυνητές να περιμένουν επί ώρες στην ατελείωτη ουρά για να  προσκυνήσουν το μνήμα του πάτερ Παΐσιου, που πολλοί αγωνίστηκαν χωρίς επιτυχία να τον γελοιοποιήσουν.

 

 

Πως μπορεί όμως όλο αυτό το υπέροχο κομμάτι του ελληνισμού που δεν ταυτίζεται με τους υποκριτές ρασοφόρους και  ακόμα ζει και πιστεύει, να αξιοποιηθεί για να μην χαθεί αυτή η πατρίδα ; Ένα ερώτημα που βασανίζει όλους όσους αγωνιούν μπροστά στον γκρεμό που σπρώχνουν τον  ελληνισμό. Πως μπορεί η εκκλησία να αποβάλει τους υποκριτές, «φαρισαίους» και «κόλακες»  και να καθοδηγήσει το ποίμνιο για να σώσει την πατρίδα από τους πολιτικούς καταστροφείς της, από αυτούς που εχθρεύονται κάθε τι το ελληνικό και ορθόδοξο, από τους Νεοταξικούς που κατάκλυσαν και κατακυρίευσαν τις αρχές του τόπου ; Έχει την μεγάλη δύναμη αλλά δεν έχει να  την ηγεσία. Η επίσημη ιεραρχία είναι στο, «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε» και στο «προσεύχεστε και.. κάνετε τα στραβά μάτια στην καταστροφή του τόπου». Ποιοι φωτισμένοι ιεράρχες, και υπάρχουν τέτοιοι, θα σηκώσουν ξανά το λάβαρο της αντίστασης για να αποφευχθεί η τελική καταστροφή και η εξαφάνιση του ελληνισμού; Φωτεινά παραδείγματα υπάρχουν δόξα το Θεό πάρα πολλά στην ιστορία μας. Ο άγιος γέροντας Παΐσιος εύχονταν «να αναστήσει ο Θεός Μακκαβαίους». Ο χρόνος όμως είναι εναντίον μας και η τελική καταστροφή επέρχεται γοργά.

 

 

Μετά, θα είναι πολύ αργά και αυτή την φορά η «άλωση» θα είναι τελειωτική, γιατί η «άλωση» δεν θα είναι μόνο των σωμάτων ημών, αλλά και των ψυχών.

 

 

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

 

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

ΤΡΙΕΤΕΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡ. ΙΩΣΗΦ ΤΟΝ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟ (ΦΩΤΟ)

visit counter

Σαν αύριο 1η Ιουλίου αναπαύτηκε ο γέροντας Ιωσήφ
Παρουσία του επισκόπου Λήδρας και καθηγουμένου της Μονής Μαχαιρά  κ. Επιφανείου, των ηγουμένων της Ιεράς Μονής  Αγίου Αυγουστίνου π. Νεκταρίου Μουλατσιώτη, της Ιεράς Μονής ΤΙμίου Προδρόμου μέσα ποταμού π. Παϊσίου, της μονής Συμβούλου Χριστού π. Νείλου και της μονής Αρχαγγέλου Μιχαήλ Μοναγρίου π. Γενναδίου  καθώς και περίπου διακοσίων πενήντα  περίπου προσκυνητών,  τελέστηκε  σήμερα στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου το τριετές μνημόσυνο για την αναπαύση της ψυχής του μακαριστού γέροντα Ιωσήφ του Βατοπαιδινού.

Η ακουλουθία του μνημοσήνου ξεκίνησε  στις  τέσσερις το απόγευμα και ολοκλρώθηκε στις πεντέμιση, στη συνέχεια έγινε η ακολουθία του εσπερινού .

Στις ακολουθίες παρέστησαν και Αγιορείτες πατέρες απο άλλες μονές του Αγίου Όρους.