Το προδικασμένο μέλλον της Συμφωνίας των Πρεσπών

visit counter

Άρθρο γνώμης του Ευάγγ. Αθανασιάδη*

Σε όλες τiς γλώσσες υπάρχουν οι λέξεις συμφωνία, υπόσχεση, υπογραφή, φερεγγυότητα, εμπιστοσύνη.

Στις γλώσσες των βορειότερα από εμάς Βαλκανικών Λαών, υπάρχει και μία επιπλέον λέξη, μάλλον αμετάφραστη, η λέξη «μπέσα».

Οι λαοί αυτοί μάλιστα υπερηφανεύονται, γιατί έχουν την αποκλειστικότητα ύπαρξης και χρήσης της λέξης.

Όμως δεν αντιλαμβάνονται, ούτε αυτοί αλλά κυρίως ούτε εμείς, ότι όποια συμφωνία, υπόσχεση, υπογραφή και εάν εξασφαλίσεις από ένα βόρειο γείτονα μας, αυτό δεν αρκεί.  Χρειάζεται και μία επιπρόσθετη επιβεβαίωση, που στη καθημερινή πρακτική διατυπώνεται με την ερώτηση αμφισβήτησης και αμφιβολίας: «Μπέσα;» Για να υπάρξει πάντα μια τυπική απάντηση «Μπέσα!».

Στο τέλος της Συμφωνίας των Πρεσπών δεν ανεγράφη το τυπικό: «Μπέσα;»-«Μπέσα!».

Τι θα συμβεί λοιπόν; Ποιο το μέλλον της Συμφωνίας των Πρεσπών;

Εδώ είναι Βαλκάνια και εκτός από το «Μπέσα» υπάρχει και η «Μπαμπεσιά». Τώρα την ομοιότητα της ρίζας και των φθόγγων των λέξεων, ας το αφήσουμε να το εξετάσουν οι γλωσσολόγοι.

Στην βαλκανική πρακτική κρίνεται αναγκαία η επιβεβαίωση με την πρώτη (μπέσα), διότι συχνότερα, σχεδόν κατά κανόνα, συμβαίνει η δεύτερη (μπαμπεσιά).

Τι θα συμβεί λοιπόν; Οι θεωρίες και οι προσδοκίες πολλές. Ας ακολουθήσουμε όμως την βεβαία οδό, την πεπατημένη. Την ασφαλή οδό της πείρας, του ιστορικού προηγούμενου και της καταγεγραμμένης πρακτικής.

Ιστορικό προηγούμενο πρώτο:

Οι σκοπιανοί υπέγραψαν την ενδιάμεση συμφωνία. Την τήρησαν; Πανθομολογουμένως, φυσικά και όχι. Ό,τι μπορούσαν να καταστρατηγήσουν το έκαναν και μάλιστα με τον πιο απροκάλυπτο και μεθοδευμένο τρόπο.

Πραγματικό δεδομένο δεύτερο, πιο πρόσφατο:

Υπογράψαμε τη Συμφωνία των Πρεσπών (στο εξής ΣτΠ). Μίλησε ο πρωθυπουργός μας για φιλίες, κοινό μέλλον, κοινή προκοπή και προοπτική και πολλά ιδεαλιστικά. Και ενώ ο ΥΠΕΞ μας τραγουδούσε χαμογελώντας και χαριεντιζόμενος το «Hapy birthday», χειροκροτώντας και σιγολικνιζόμενος χαριτωμένα στον ρυθμό, και προτού στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής στη συμφωνία, ο πρωθυπουργός της πΓΔΜ αναφέρθηκε, κατάμουτρα στον διαμεσολαβητή και στους συνυπογράψαντες, πέντε φορές στους «Μακεδόνες» του.

Δεν θα αναφερθούμε στα αναγραφόμενα στην ρηματική διακοίνωση, που προοιωνίζουν και προδιαγράφουν ξεκάθαρα τα επερχόμενα.

Ιστορικό προηγούμενο τρίτο:

Η συμφωνία της οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Αλβανία. Η συμφωνία υπογράφηκε και κυρώθηκε κατά τα προβλεπόμενα, σε ένα κλίμα συνδιαλλαγής και αλληλοκατανόησης. Η Αλβανία εισέρχεται στο ΝΑΤΟ. Και μετ’ ού πολύ, ο μη εκλεγείς αλβανός πρόεδρος δημοκρατίας, προσβάλει στα αρμόδια δικαστήρια της Αλβανίας τη συμφωνία και την καταργεί. Η συμφωνία αυτή δεν ισχύει σήμερα και τελεί υπό επαναδιαπραγμάτευση. Αυτά στις μέρες μας.

Τα δεδομένα της συμφωνίας των Πρεσπών:

Κατά το Σύνταγμα της πΓΔΜ, μόνο η υπογραφή του Προέδρου της Δημοκρατίας (στο εξής ΠτΔ) δεσμεύει τη χώρα του στις διεθνείς Συμφωνίες.

Ο πρόεδρος Ιβανώφ δεν υπέγραψε τα της Συνθήκης των Πρεσπών. Μία βαρύτατη νομική πλημμέλεια** που προφανέστατα οδηγεί σε ακυρότητα. Επιπλέον διαφωνεί καθέτως με την ΣτΠ και μάλλον εκφράζει το 70% του λαού του, που δεν προσήλθε στο δημοψήφισμα.

Τον προσεχή Απρίλιο στην πΓΔΜ έχουν εκλογές ΠτΔ. Εκτιμάται αναμφίβολη εκλογή άλλου προσώπου στην θέση του ΠτΔ.

Εμείς πλέουμε πλησίστιοι για την κύρωση της ΣτΠ και η πΓΔΜ, μπαίνει στο ΝΑΤΟ.

Ποια κατά την γνώμη σας θα είναι η επόμενη κίνηση (σύντομα ή αργότερα) του πρώην ΠτΔ κ. Ιβανώφ, που δεν υπέγραψε την ΣτΠ, και ο οποίος εκ πεποιθήσεως διαφωνεί με αυτήν;

Λέτε να προσφύγει κατά της Συνθήκης των Πρεσπών; Να ακολουθήσει το προηγούμενο της Συμφωνίας της ΑΟΖ με την Αλβανία;

Συνηθίζεται να λέγεται ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Εδώ δεν επαναλαμβάνεται. Εδώ αντιγράφεται. Ποιος να μπει στον κόπο να σκεφτεί άλλον τρόπο; Αντιγραφή και επικόλληση.

Πόσο απονήρευτοι, αδιάβαστοι, απροετοίμαστοι, αδιάφοροι, αμελείς και αφελείς μπορεί να είμαστε;

Το μέλλον της Συμφωνίας των Πρεσπών είναι προδικασμένο από τους αδέξιους μικροκουτσαβακισμούς κάποιων και δυστυχώς όπως πάντα εις βάρος της φιλτάτης Ελλάδος μας.

Η μόνη ενδεδειγμένη λύση είναι η Ακύρωση της Συμφωνίας***, για λόγους τυπικών και ουσιαστικών παραλείψεων και παραβιάσεως διατάξεων όρων της Συμφωνίας, του Συντάγματος της πΓΔΜ και του Διεθνούς Δικαίου.

Η ΣτΠ είναι παγίδα. Είναι απάτη. Το μόνο πρακτικό αποτέλεσμα της είναι ότι μας αποστερεί και μας απογυμνώνει από τα ισχυρότατα Διπλωματικά όπλα*** που διαθέτουμε τώρα: Την αρμοδιότητα που μας δίνει ο ΟΗΕ για το ονοματολογικό και τη σύνδεσή του με την είσοδο στο ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Αποδεχόμενοι τη συμφωνία καταθέτουμε τα όπλα αμαχητί και μάλιστα χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Η κύρωση, αλλά και η μη κύρωση της, οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα. Μόνο η Ακύρωση της Συμφωνίας αποτελεί την ενδεδειγμένη λύση.

Τέλος η ΣτΠ δε λύνει κανένα πρόβλημα. Είναι πανομοιότυπη περίπτωση με την συνθήκη Ζυρίχης-Λονδίνου για το Κυπριακό. Δεν ήταν Λύση, αλλά απομείωσε και μετέτρεψε την περίλαμπρη νίκη του ηρωικού αγώνα του Κυπριακού Λαού (ΕΟΚΑ), στην απαρχή πολλαπλών επομένων προβλημάτων και δεινών, που ζούμε μέχρι σήμερα.

 Η συμφωνία των Πρεσπών θα πνιγεί στα βαλτόνερα της όχθης της λίμνης. Μια το 1949 και μια το 2019. Με μόνες αναμνήσεις το καπέλο του Κοτζιά,τη γραβάτα Ζάεφ-Τσίπρα και το μεγαλείο της ψυχής του συνόλου του Ελληνικού Λαού, ενάντια στο τσαλάκωμα των Εθνικών του Πιστεύω.

Ψηλά οι καρδιές.

Έλληνες Βουλευτές σταθείτε στο ύψος των Ιερών στιγμών.

Ακυρώστε την Συνθήκη των Πρεσπών.

Αλλιώς είστε συνένοχοι και συναυτουργοί σε μια πρωτοφανή μπάσταρδηΕθνογένεση.

Ανασταίνετε και αναζωπυρώνετε το Ιδεολόγημα του Μακεδονισμού.

Δεν υπάρχει Μακεδονικό Έθνος και Μακεδονικός Λαός. Οι Μακεδόνες είναι φύλο του αρχέγονου Ελληνικού Έθνους και του Ελληνικού Γένους. Δεν είναι ξεχωριστό έθνος.

Όποιος αισθάνεται Μακεδόνας είναι Έλληνας.

*Ο Ευαγ. Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α.

**Χάριν συντομίας και απλοποιήσεως του κειμένου, αναφέρθηκε μόνο ένας λόγος ακυρότητος. Αρμοδιότεροι επί του θέματος προσδιορίζουν και άλλους λόγους, πολλούς και σημαντικούς.

***Εκτενέστερη προσέγγιση υπάρχει στο άρθρο «Υπάρχει συμφέρουσα Εθνικά λύση στην Συμφωνία των Πρεσπών;» που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο στις 20-1-19

ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ Φωνή ἀγωνίας Κλήρου καί Λαοῦ γιά τήν ἁγιοτόκο καί αἱματοβαμμένη Μακεδονία μας.

visit counter

Ὁ προφήτης Ἰωνᾶς ἔζησε κατά τόν ὄγδοο π.Χ αἰῶνα. Κατά τά χρόνια ἐκεῖνα, ἠ πόλις Νινευή ἦταν μιά πόλις βουτηγμένη μέσα στήν ἁμαρτία. Οἱ κάτοικοί της, ἄρχοντες καί λαός μαζί, εἶχαν ἐγκαταλείψει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί εἶχαν παραδοθεῖ στίς μάταιες ὑλικές ἀπολαύσεις καί στήν ανθρωποκτόνο λατρεία τῆς σάρκας. Μέ τρόπο θαυμαστό, ὁ προφήτης Ἰωνᾶς καταφθάνει στήν Νινευή καί μέ ἐντολή τοῦ Θεοῦ προφητεύει τήν καταστροφή της πόλεως, διδάσκοντας ταυτοχρόνως στούς Νινευίτες τήν δύναμη καί τήν ἀξία τῆς ἐσωτερικῆς συντριβῆς καί τῆς μετάνοιας.

Οἱ Νινευίτες ἄκουσαν μέ προσοχή τόν προφήτη Ἰωνᾶ. Φοβήθηκαν ἀπό τόν προφητικό του λόγο καί συνετίσθηκαν. Λούστηκαν στά δάκρυα γιά τίς ἁμαρτίες τους. Νήστεψαν σαράντα ἡμέρες καί ἐπέδειξαν εἰλκρινή καί φιλότιμη μετάνοια.

Ὁ Θεός εἶδε τήν μεταστροφή τους, εἶδε τόν κόπο τῆς ἐσωτερικῆς συντριβῆς καί τῆς μετανοίας τους, καί ὡς φιλεύσπλαχνος καί δίκαιος Πατέρας πῆρε ἀμέσως τόν λόγο Του πίσω. Συγχώρεσε καί μέ τά δυό Του χέρια τούς μετανοημένους Νινευίτες καί ἔτσι ἠ πόλις τῆς Νινευή σώθηκε άπό τήν προαναγγελθεῖσα καταστροφή.

Οἱ Ἕλληνες οἱ σημερινοί, πόσο ἄραγε ἀπέχουμε ἀπό τήν ἀκόλαστη καί ἁμαρτωλή ζωή τῶν τότε Νινευιτῶν; Καί πόσο μακριά μπορεῖ νά εἴμαστε ἀπό μιά καταστροφή τῆς Πατρίδας μας, γιά τούς ἴδιους λόγους, πού προφητεύτηκε τότε καί ἡ καταστροφή τῆς Νινευή;
Νά ποῦμε, ὅμως, καί τό ἄλλο: Εἶναι ἤ δέν εἶναι ὁ ἴδιος Θεός καί σήμερα, μέ τήν ἴδια εὐσπλαχνία, μέ τό ἴδιο ἔλεος, μέ τήν ἴδια δικαιοσύνη, ὅπως καί τότε;

Ἀδελφοί, σύνδουλοι καί συνοδίτες στόν ἀγῶνα τόν πνευματικό, τί λέτε; Ξεκινᾶμε νά μιμηθοῦμε στήν συντριβή καί στήν μετάνοια τούς φαύλους καί ἁμαρτωλούς Νινευίτες, πού τόσο τούς μοιάζουμε στήν ἁμαρτωλή τους ζωή;

Σήμερα στήν Πατρίδα μας, δέν χρειάζεται νά ξαναβγεῖ ὁ προφήτης Ἰωνᾶς καί νά μιλήσει. Διότι τά προφητευμένα, ἤδη τά ζοῦμε καί τά βιώνουμε. Ἁμαρτήσαμε καί δέν μετανοήσαμε. Δέν εἴπαμε οὔτε ἕνα ‘’ἥμαρτον’’.

Σφάλαμε καί δέν ζητήσαμε οὔτε μία συγγνώμη ἀπό τόν Κύριό μας.

Καί τώρα, νά πού ἦρθε καί ἡ ὥρα τῶν λογαριασμῶν. Ἡ ὥρα τῆς Θείας Δικαιοσύνης. Τῆς Δικαιοσύνης ἐν ἀγάπῃ καί φιλανθρωπίᾳ ἀφάτῳ. 

Ἀπό τήν μιά μεριά, ἡ Πίστη μας, ἡ πολυτίμητη Ὀρθοδοξία μας, ἔχει μπεῖ στό ἐκτελεστικό ἀπόσπασμα. Αἱρετικοί καί αἱρέσεις ἐπιτίθενται μέ βαναυσότητα. Σχίσματα καί διαιρέσεις ταλανίζουν τήν Ἐκκλησία, πληγώνουν τό Σῶμα τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Λύκοι προβατόσχημοι ἔχουν εἰσβάλει στήν μάνδρα τῶν θεουμένων καί προσπαθοῦν μέ κάθε τρόπο νά κατασπαράξουν τά πρόβατα τά λογικά τῆς ποίμνης τοῦ Κυρίου Ἡμῶν  Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ προδοσία τῆς Πίστεως πραγματοποιεῖται πλέον ἐντελῶς ἀπροκάλυπτα.

Καί ἀπό τήν ἄλλη, ἡ Πατρίδα μας ἡ ἀγαπημένη, ἡ μάνα μας ἡ Ἑλλάδα, ζεῖ μέσα στήν τυραννία, μέσα στά βάσανα, μέσα στήν στέρηση, στήν εἰρωνεία καί στήν περιφρόνηση. Τά χρέη μᾶς πνίγουν. Ἡ σκληρότητα τῶν δανειστῶν μας, μᾶς στραγγαλίζει. Ἡ ἀνικανότητα τῶν ἀρχόντων μας, μᾶς θλίβει καί μᾶς ἀπογοητεύει. Ἡ προδοσία σέ βάρος τῆς Μακεδονίας μας καί ὅχι μόνον, πλημμυρίζει τίς καρδιές μας ἀπό ἱερή ἀγανάκτηση καί ὀργή.

Μά ἐπιτέλους! Εἴμαστε ἤ δέν εἴμαστε Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί; Πιστεύουμε ἤ δέν πιστεύουμε στό Ἔλεος καί στήν Εὐσπλαχνία τοῦ Τριαδικοῦ μας Θεοῦ; Σώζει ἤ δέν σώζει τὀ ‘’ἥμαρτον’’ καί τό δάκρυ τό καυτό τῆς μετανοίας;

Τότε, γιατί δέν σπεύδουμε νά μιμηθοῦμε τούς Νινευίτες στήν λυτρωτική τους ἐσωτερική συντριβή καί μετάνοια; Ἐκεῖνοι τό ἔκαναν καί σώθηκαν. Γιατί νά μή τό κάνουμε κι ἐμεῖς, γιά νά σωθοῦμε;

Ἐκεῖνοι, νήστεψαν σαράντα ὁλόκληρες ἡμέρες. Ἐμεῖς, ἄς νηστέψουμε τοὐλάχιστον τρεῖς.

Ἐκεῖνοι, λούστηκαν στά δάκρυα καί ντύθηκαν σακιά καί κουρέλια.

Ἐμεῖς, ἄς ἀνάψουμε ἕνα κερί κι ἄς στερηθοῦμε ἔστω γιά μιά ἑβδομάδα τά γλέντια, τά στολίδια καί τά ἐνδύματα τά πολυτελῆ. 

Ἐκεῖνοι προσευχήθηκαν μέ θέρμη σαράντα ὁλόκληρες ἡμέρες. Τί εἶναι γιά ἐμᾶς νά προσφέρουμε, θυσία στόν Κύριό μας, τόν κόπο μιᾶς ὁλονυκτίας;

Γονυπετεῖς παρακαλοῦμε τούς σεπτούς μας Ἱεράρχες, νά ἀποφασίσουν, σήμερα κιόλας, τρία ἁπλά πράγματα:

1^ον. Νά κηρύξουν τριήμερη αὐστηρή νηστεία σέ ὁλόκληρη τήν Ἑλληνική ἐπικράτεια.

2^ον. Νά παρακινήσουν τόν Ὀρθόδοξο Ἑλληνικό Λαό, νά πάει μέσα στό τριήμερο γιά ἐξομολόγηση.

3^ον. Νά γίνει ὁλονυκτία κατά τήν τρίτη ἡμέρα τῆς νηστείας σέ ὅλα τά μοναστήρια τῆς Πατρίδας μας καί σέ ὅλες τίς πόλεις καί τά χωριά, ὅπου κατοικοῦν Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί.

Σ’ αυτές τίς δύσκολες καί κρίσιμες ἱστορικές στιγμές πού διερχόμαστε, ποιός Ἕλληνας Ὀρθόδοξος Χριστιανός  μπορεῖ  νά κοιμᾶται ἥσυχος;

Φωνή ἀγωνίας Κλήρου καί Λαοῦ

γιά τήν ἁγιοτόκο καί αἱματοβαμμένη Μακεδονία μας.                  22.1.2019

Ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ και η τύχη της συμφωνίας των Πρεσπών.

visit counter

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα για τους σκοπιανούς και τους σπόνσορες τους αλλά και για όλους που σιγοντάρουν πάνω σε αυτό το έκτρωμα που λέγεται συμφωνία. 

«Ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ κλωτσάει και παίζει δυνατά για την Μακεδονία»... 

Το όνομα της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ δεν το δίνει ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ «τελεία και παύλα»… 

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2015: 

η Μακεδονία στο επίκεντρο του προσφυγικού κύματος με το ανθρώπινο μποτιλιάρισμα των ψυχών στα Ελληνο σκοπιανά σύνορα βλ. Ειδομένη, ελάχιστο χρονικό διάστημα μετά το περήφανο δημοψήφισμα του ΟΧΙ σεΝΑΙ της 5ης Ιουλίου. 

Σας λέει τίποτε;

Γιατί εμάς μας λέει πολλά, καθ’ ότι στο ενδιάμεσο διάστημα μεταξύ του δημοψηφίσματος και του κλεισίματος των συνόρων στην Ειδομένη, συναντήσαμε απρόοπτα ομάδα Ιταλών παπάδων (βλ. Βατικανό) που ενημερωνόταν για την … «ιστορικότητα της περιοχής». 

Τότε αναρωτηθήκαμε γιατί; 

Σήμερα γνωρίζουμε…. 

ΙΟΥΝΙΟΣ 2018: 

ο νέος άξονας των διακινητών ανθρωπίνων ζωών άλλαξε. 

Το Αιγαίο έγινε επικίνδυνο και άνοιξε η διαδρομή Έβρος (ποτάμι) Εγνατία οδό (καρφί) για Θεσσαλονίκη, την μελλοντική πρωτεύουσα των Βαλκανίων που ονειρεύονται οι σπόνσορες.

Και αυτά τα τρισάθλια πραγματοποιούταν την στιγμή, που αποκορυφωνόταν οι διαπραγματεύσεις για την νέα ονομασία των Σκοπίων.

Σας λέει και αυτό κάτι; 

ΦΥΣΙΚΑ ΠΟΛΛΑ, δεν πρέπει να είσαι ειδικός στρατηγικός αναλυτής για να τα κατανοήσεις. 

Επίσης σας λένε τίποτε οι όμορφες ονομασίες των περιφερειών της διηυρυμένης αυτοδιοίκησης στην Μακεδονία μας; 

Περιφέρεια Αν. Μακεδονίας και Θράκης- Κεντρικής Μακεδονίας – Δυτ. Μακεδονίας; 

Δείτε τι όμορφα όλα αυτά κουμπώνουν με την νέα ονομασία των Σκοπίων, την ΒΟΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. 

Σε μια γενιά από τώρα, μπορεί μια πολιτική μετάλλαξη σαν την σημερινή (ΘΕΟΣ ΦΥΛΑΞΟΙ) να ενώσει την «Νότια Μακεδονία» με την Βόρεια Μακεδονία, ώστε η Βόρεια Μακεδονία να μην στενοχωρείτε ως περίκλειστο κράτος; 

Να ποιο είναι το κερασάκι στην τούρτα… 

Το περίκλειστο κράτος των Σκοπίων και πως θα τα ανοίξουμε προς το ΑΙΓΑΙΟ… 

«Το Άρθρο 13 της Συμφωνίας με τα Σκόπια αναφέρει: 

Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το δεύτερο συμβαλλόμενο μέρος, τα Σκόπια, είναι περίκλειστο κράτος, τα συμβαλλόμενα μέρη θα καθοδηγούνται από τις σχετικές προβλέψεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας». 

Τι λέει το Αρθρο 13: Οτι σε περίπτωση κύρωσης αυτής της συμφωνίας ως έχει, το κράτος των Σκοπίων επειδή είναι ένα περίκλειστο κράτος θααπαιτήσει πρόσβαση στο Αιγαίο για θέματα αλιείας κυρίως. 

Και επειδή αρχίζει η απορία να γιγαντώνεται…, τίθεται το εξής απλό ερώτημα. 

Από τη στιγμή που η Ελλάδα θα αποφασίσει να ανακηρύξει ΑΟΖ, και υπάρχουν κάποια δικαιώματα του περίκλειστου κράτους, γιατί υπάρχει η ανάγκη να υπάρχει χωριστό Άρθρο στην συμφωνία; 

Ποιος είναι ο ιδιαίτερος λόγος, που υποχρεούται η Ελλάδα να υπογράψει και να συνομολογήσει ιδιαίτερο άρθρο, που περιλαμβάνεται για το Δίκαιο της Θάλασσας;»  

https://www.pentapostagma.gr/ 14 Ιουνίου 2018

Και να ήταν μόνο το θέμα της ΑΟΖ, είναι και τόσα όλα που προσπαθούν εμβόλιμα και ύπουλα να κατοχυρώσουν. 

Είναι γνωστό ότι αυτοί που υπογράφουν τέτοιες διεθνείς συμβάσεις ούτε φιλέλληνες είναι στην πλειοψηφία τους, ούτε αγαπούν την ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ και κινούνται από τους γνωστούς κύκλους της νέας εποχής, της διαβολεμένης. 

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ όμως ζει και αρδεύεται στην Ελληνικοτάτη Μακεδονία και μάλιστα είναι έτοιμη να αρδεύσει και τους γείτονες, αρκεί να είναι καλοπροαίρετοι. 

Σιγά- σιγά μαθαίνουν οι πιστοί, ότι ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ ένα μεγάλο κομμάτι της επίγειας σταυροαναστάσιμης πορείας του το διέδραμε σε χρόνια δίσεκτα για την Πατρίδα, στην ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. 

Εκινείτο μεταξύ της Βορείας Ηπείρου - Καστοριάς ( Δυτική Μακεδονία) με την ζωντανή ρωμιοσύνη των χρόνων του Δεσποτάτου της Ηπείρου και διέδραμε προς την Θεσσαλονίκη που είχε πέσει ήδη στα χέρια των τούρκων. 

Από την συμβασιλεύουσσα του ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ χρησιμοποιώντας την λίθινη Εγνατία οδό μπορούσε να φτάσει μέσω Φιλίππων και ΧΡΙΣΤΟΥΠΟΛΗΣ, στην Θράκη και από εκεί ήταν εύκολη η πρόσβαση του στο Ελεύθερο ακόμα κομμάτι της Ρωμιοσύνης για να φτάσει στην ΠΟΛΗ του ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. 

Τι δουλειά είχε ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ στην ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ θα αναρωτιέστε; 

Η Μακεδονία γνώρισε χρόνια πριν παρθεί η ΠΟΛΗ από τους Αγαρηνούς, την βαρβαροκρατία.

Και τι ήταν η ΒΑΡΒΑΡΟΚΡΑΤΙΑ; 

Όταν μπήκαν οι τούρκοι στην Θεσσαλονίκη αμέσως εφήρμοσαν το παιδομάζωμα, τον γενιτσαρισμό και τον κεφαλικό φόρο. 

Ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ μαζί με τον Διάκονο του ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ διέδραμαν αυτή την αγιοποτισμένη γη, διδάσκοντας και παρηγορώντας τον πονεμένο πιστό λαό. 

Άλλωστε από ένα ακρογιάλι αυτής της γης προς την Θράκη πέρασαν μετά την Άλωση της ΠΟΛΗΣ μαζί με άλλες κατατρεγμένες ψυχούλες στο Νησί της Λέσβου για να ολοκληρώσει εκεί στον Ένηπτο Λόφο των Καρυών της Θερμής και στην Σταυροπηγιακή Ιερά Μονή του Γενεθλίου της Θεοτόκουτην επίγεια βιοτή του. 

Τα μαρτύρια των ΝΕΟΦΑΝΩΝ αυτών ΑΓΙΩΝ γνωστά, τιμώμενα σήμερα εν ύμνοις και ωδαίς πνευματικές. 

Στους πόνους των μαρτυρίων τους προσετέθηκε και το μαρτύριο της δωδεκάχρονης Θερμιώτισσας ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΟΥΛΑΣ 

Τα Θαύματα αυτών των ΑΓΙΩΝ της Λέσβου παγκοσμίως πασίγνωστα, ενώνουν την γη με τον ουρανό και μας διαπαιδαγωγούν δεόντως… 

Ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ εμφανίζεται πολλάκις υποστατικά μέσα σε νοσοκομεία (χειρουργεία), σε δύσκολες στιγμές μεταφέροντας το μήνυμα της εν Χριστώ σωτηρίας μας. 

Όμως όσοι αξιώθηκαν να τον αντικρύσουν παρ όλη την αμαρτωλότητα τους, έχουν να πουν, ότι έβλεπαν ένα γλυκό, αλλά συνάμα αυστηρό ΑΓΙΟ. 

Άλλους τους χάιδεψε και τους παρηγόρησε, άλλους τους κλώτσησε και τους νουθέτησε. 

Άραγε τι θα κάνει με δαύτους που δίνουν την ιστορία της Μακεδονίας και λένε ξεδιάντροπα ότι λύνουν προβλήματα χρόνων; 

Θα σας πούμε ένα περιστατικό που αναφέρεται στο θαυμαστό συναξάρι της ανεύρεσης των ΑΓΙΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ του στις 23 Ιουνίου του 1959. 

Όταν βρέθηκαν τα Ιερά Λείψανα του ΑΓΙΟΥ ΡΑΦΑΗΛ πάνω στον λόφο των Καρυών της Θερμής της Λέσβου για να μην είναι εκτεθειμένα, τα έβαλαν στην Εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου στο χωριά της Θερμής. 

Εκεί ο Ιερέας έκρινε σε πρώτη φάση καθότι δεν είχε γίνει ακόμη η αγιοκατάταξη του ΑΓΙΟΥ, να βάλλει τα ιερά λείψανα σε μια ξύλινη λειψανοθήκη και να την κλείσει με ασφάλεια. 

Τότε παρουσιάστηκε ο ΑΓΙΟΣ θυμωμένος και είπε σε κατοίκους της Θερμής 

- Αν δεν ανοίξει η λειψανοθήκη μου και η εκκλησιά να παραμένει ανοικτή συνέχεια για να έρχεται ο κόσμος να με προσκυνάει 

- Να το ξέρετε θα κάνω ζημιά… 

- Αρκεί τόσα χρόνια που ήμουν μέσα στο χώμα… 

Είναι βεβαιόπιστο ότι ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ που αγαπάει ιδιαιτέρως την Μακεδονία, τώρα που προσπαθούν να κλείσουν τα διεθνή συμφέροντα την ΙΣΤΟΡΙΑ της σε μια «ξύλινη λειψανοθήκη συμφωνιών» και δεν θα αφήνουν την ανθρωπότητα να έρχεται και να προσκυνάει αυτή την ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ σαν Πανανθρώπινη Πολιτισμική Αλήθεια… 

ΝΑΙ για αυτό τον λόγο ο ΑΓΙΟΣ θα κάνει ΖΗΜΙΑ… 

ΝΑΙ ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ ρίχνει γερές κλωτσιές για παιδαγωγία όταν εξαντλούνται όλα τα άλλα. 

Ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ παίζει ήδη πολύ δυνατά και θα κάνει «ζημιές» δηλ. θα νουθετήσει με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο. 

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Μπαμπινιώτης για "μακεδονική γλώσσα"

visit counter

Δημήτρης Νατσιός, Αχνίζει ακόμη το αίμα των Μακεδονομάχων

visit counter

Αχνίζει ακόμη το αίμα των Μακεδονομάχων

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς. 

Ο κοινός νους πρεσβεύει πως όταν κάποιος σε απειλεί απροκάλυπτα και ευτελώς, δεν τον επισκέπτεσαι.  Αυτό εκλαμβάνεται από το λυσσασμένο θηρίο ως πράξη δειλίας, απόπειρα κατευνασμού και όχι, όπως ειπώθηκε, «ανοιχτός δίαυλος επικοινωνίας».

  Από πολιτισμένη συμπεριφορά οι Τούρκοι δεν καταλαβαίνουν.  Η γλώσσα που κατανοούν είναι τα γιαταγάνια του Καραϊσκάκη ή κολοκοτρωναίικη τρέλα του Ιωάννη Βελισσαρίου και η ανδρεία του Νικολάου Πλαστήρα, του «Μαύρου Καβαλλάρη». Αν κάποιος νομίζει ότι οι Τούρκοι εκπολιτίστηκαν, ας πάει στην Κύπρο να συζητήσει με τις χαροκαμένες μάνες των Αγνοοουμένων.  Έσφαζαν στο γόνατο γυναικόπαιδα, βίαζαν γερόντισσες και τιμώνται σήμερα, όσα επιζούν, κτήνη ως ήρωες.

Αν είχαμε, τούτη την σακάτικη εποχή, ηγέτες με όραμα, οι οποίοι θα αναδείκνυαν τις αρετές του λαού μας, διά του ιδίου παραδείγματος τους και όχι εξουσίες τυχάρπαστες, που εκλύουν τις χειρότερες ροπές του νεοελληνικού χαρακτήρα, ο λόγος τους θα ήταν αρωματισμένος με ιστορικά παραδείγματα.  Οι ηγέτες, οι πραγματικοί, αυτό κάνουν στις δύσκολες ώρες, όταν θέλουν να εμψυχώσουν τον λαό τους. Λόγος εθνικός σημαίνει λόγος με προσανάμματα τις θυσίες των προγόνων. 

Ο μεγάλος Περικλής στον Επιτάφιο λόγο του θα πει στον πρόλογό του το περίφημο «άρξομαι των προγόνων πρώτον….», δηλαδή, «την ομιλία μου θ’ αρχίσω από τους προγόνους μας πρώτον.  Διότι είναι όχι μόνον δίκαιον, αλλά και πρέπον συγχρόνως εις τοιαύτην ευκαιρίαν, όπως η παρούσα, ν’ αποτίσωμεν εις την μνήμην των τον φόρον αυτόν της τιμής».  (Θουκ. Β, 36. Μετάφραση Ελευθέριος Βενιζέλος).

Η καταφυγή στις πατραγαθίες παρηγορεί, εμπνέει και ενθαρρύνει εμπερίστατα έθνη.  Εν μέσω καθημερινού αμοραλισμού, εκμαυλισμού και εκφυλισμού των συνειδήσεων, τα λόγια και κυρίως οι πράξεις των ευκλεών προγόνων, αποτελούν ηλιαχτίδες και ανάσες αφύπνισης.

Ο Θοδωρής Κολοκοτρώνης στον λόγο του στην Πνύκα, 7 Οκτωβρίου 1838, ηγέτης διαλεχτός κι αυτός, ως νέος Περικλής, αρχίζει με παραπομπή στους προγόνους την δημηγορία του.  

«Παιδιά μου!  Εις τον τόπον τούτον, όπου εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημιουργούσαν τον παλαιόν καιρόν άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ, και ούτε να φθάσω τα ίχνη των».

(Σε πρόσφατη ομιλία του στην Θεσσαλονίκη ο αγραβάτωτος πρωθυπουργός στο ακροαριστερό του παραλήρημα, τα μόνα ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα που ανέφερε ήταν η ανταρσία του ΕΑΜ και η δολοφονία του Λαμπράκη.  Διχαστικός, αναξέει πληγές, ελεεινολογεί, σπιλώνει-“ετερόκλητος όχλος” τα εκατομμύρια του λαού στα συλλαλητήρια για την Μακεδονία μας- μ’ έναν λόγο σπιθαμιαίος, ανίκανος με μοναδικό του μέλημα την νομή της εξουσίας νυν και αεί, όταν η διάλυση των πάντων, η οξύτητα όλων των προβλημάτων και εξ ανατολών μικρόνοια, απαιτούν, κατεπειγόντως, εθνική ομοψυχία και στιβαρή διοίκηση. Θλιβερότατος τούτες τις μέρες, πασχίζει να ευεργετήσει τους εχθρούς μας. Πώς γίνεται από την μια να διαλαλείς στην Σαμοθράκη ότι θα υπερασπιστούμε, πάση θυσία, την εθνική μας κυριαρχία και από την άλλη να καταρρακώνεις το φρόνημα του λαού ξεπουλώντας πατρίδες. «Ο τε γαρ τους πολεμίους (=εχθρούς) ευεργετών, προδότης», γράφει, με τον αριστοτεχνικό του κάλαμο, στο περισπούδαστο σύγγραμά του «τι εστιν έργον άρχοντος», ο αγιότατος πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, Μέγας Φώτιος.  (Το έργο κυκλοφορήθηκε από τις εκδ.  “ΑΡΜΟΣ” με τίτλο «Ο ηγεμών»). Οι καρδιές μεγαλουργούν εν κινδύνοις και θλίψεσι και όχι τσέπες με δυο-τρία ευρώ αύξηση των μισθών και των συντάξεων. Ο πνευματικός «πατερούλης» των νυν κυβερνώντων Στάλιν, όταν άκουσε στο Κρεμλίνο τα τεθωρακισμένα του Γκουντέριαν να πολιορκούν την Μόσχα, τότε θυμήθηκε να κηρύξει τον «Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο» να επιστρατεύσει την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας, για να σώσει-το τομάρι του πρωτίστως- και την τότε Σοβιετική Ένωση. 

Διάβασα τις ημέρες των εορτών των Χριστουγέννων ένα ωραίο, παλιό τόμο με τίτλο «Μνήμη Σουλίου», έργο του 1971.  Στο βιβλίο περιέχεται και μια ομιλία του Γ. Αθανασιάδη, το 1957, αφιερωμένη στον αγέρωχο πολέμαρχο του Σουλίου, Νότη Μπότσαρη, τον αθάνατο αρχηγό της Φρουράς του Μεσολογγίου. (Για να αναπνεύσουμε, επαναλαμβάνω, λίγο από τις ρυπαρές αναθυμιάσεις που αναδίδει το Κοινοβούλιο).

Διαβάζω στον επίλογο του κειμένου: «Η προβολή ενώπιον των νεωτέρων γενεών του Έθνους ιστορικών προσωπικοτήτων της ολκής του Νότη Μπότσαρη αποτελεί το καλύτερο δίδαγμα για την διάπλαση του χαρακτήρος των». (σελ. 197).  Σωστό.  Με τον Μάρκο και τον Νότη Μπότσαρη διαπλάθεις χαρακτήρα και όχι με την «Σόνια» την γάτα που αποτελεί πρότυπο ηρωϊσμού στα βιβλία Γλώσσας του Δημοτικού.  (Β΄ τεύχος, Γλώσσα Στ΄ Δημοτικού, σελ. 62).

Δύο μόνο επεισόδια θα αναφέρω από την ζωή του ένδοξου καπετάνιου. Τον Απρίλιο του 1804 στο Μοναστήρι του Σέλτσου, έγινε ο ξακουσμένος «χαλασμός των Μποτσαραίων».  Σκοτώθηκαν πολλοί, μεταξύ αυτών και η περίφημη κόρη του Νότη, Λένω (Ελένη) Μπότσαρη.  Διαβάζω: «Ο Νότης κείτεται στο πεδίο της μάχης, διάτρητος από τις πληγές πνιγμένος στο αίμα κατάμαυρος από το μπαρούτι,  Εφτά πληγές είχε και την σοβαρότερη στο δεξί μάτι.  Την ώρα εκείνη η κόρη του Ελένη, λεβεντοκόριτσο 22 χρονών, λυγερή, ξανθή, ήρθε μετά τον ηρωικό θάνατο του θείου της Νίκηζα, με τον οποίο συμπολεμούσε, και βρήκε τον πατέρα της μισοπεθαμένο.  Με το ματωμένο γιαταγάνι στο χέρι, έσκυψε και τον ρώτησε:

– Τι να κάνω πατέρα;

– Παιδί μου ήρθε η ώρα σου. Σκοτώσου!  Της αποκρίθηκε ψιθυριστά. Χίμηξε η Ελένη με το γιαταγάνι, αναμέρισε τους εχθρούς και πνίγηκε στον Αχελώο», για να μην την μαγαρίσουν», κατά το “λαμπρό” τους συνήθειο οι Μωχαμετάνοι.    

Ο λαός την έκλαψε και την τραγούδησε:

«Πέντε Τούρκοι την κυνηγούν, πέντε τζοχανταραίοι…

–         Κόρη, για ρίξε τ’  άρματα, γλύτωσε τη ζωή σου!

–         Τι λέτε, μωρέ παλιότουρκοι και σεις παλιοζαγάρια; 

–         Εγώ είμαι η Λένω Μπότσαρη, του Νότη θυγατέρα 

–         και ζωντανή δεν πιάνομαι εις των Τουρκών τα χέρια». 

Ο Νότης γλίτωσε.  Διαβάζω για τον ήρωα: «Το παλιό οικογενειακό εικόνισμα της Παναγίας, που κρατά το Χριστό αγκαλιά της, δεν έλειπε ποτέ, όπως και τα όπλα του από σιμά του.  Στους τελευταίους αγώνες του Σουλίου εναντίον του Χουρσίτ, έπειτα από κάθε μάχη, από κάθε νίκη, αντί για τραγούδια και χορούς, διέταζε συγκέντρωση τις εκκλησιές, προσευχές, λειτουργίες, παρακλήσεις. Στις τελευταίες ημέρες του Μεσολογγίου, μιλώντας και γράφοντας είχε πάντοτε το όνομα του Θεού στο στόμα του».  

Κλείνω με την ηρωική απάντηση του ασπρομάλλη πολέμαρχου, στους πασάδες, κατά την πολιορκία του Μεσολογγίου, στις 22 Μαρτίου του 1826.  Στα λυσσασμένα εξ ανατολών σκυλιά, που νυχθημερόν απειλούν και εκβιάζουν, τέτοια λόγια αρμόζουν:  «…Ελάβαμε το γράμμα σας σήμερα.  Ημείς, αγάδες, κουβέντα δεν εζητήσαμε να κάμωμε.  Εσείς επέμψατε πρώτοι και την εζητήσατε. Βλέπουμε στο γράμμα σας να ζητάτε άρματα. Και απορούμε πώς τολμήσατε να ζητήσετε 8000 άρματα τα οποία αχνίζουν από το αίμα σας, και να σας τα δώσωμε με τα χέρια μας. Τώρα βλέπουμε ότι εκείνο που θέλετε εσείς δεν γίνεται ούτε εκείνο που θέλομε εμείς.  Και θα γίνη εκείνο που ο Θεός αποφάσισε».

Συμπέρασμα; Οι απροσκύνητοι Έλληνες, με την σκέπη του Χριστού και της Θεοτόκου, μας απελευθέρωσαν. Οι άθεοι προσκυνημένοι, υπογράφουν με χέρια και ποδάρια, πάνω σε χώματα όπου αχνίζει ακόμη το αίμα των Μακεδονομάχων, συμφωνίες, προσκυνοχάρτια παράδοσης του ιερού ονόματος στους …αγάδες των Σκοπίων.

Για τους εντός και εκτός συνόρων εχθρούς και επίβουλους τους πατρίδος, επαναλαμβάνω τα λόγια της ατρόμητης καπετάνισσας του Σουλίου, Λένως Μπότσαρη: «Τι λέτε, μωρέ παλιότουρκοι και σεις παλιοζαγάρια;»…

Δημήτρης Νατσιός 

δάσκαλος-Κιλκίς. Μέλος του ΙΗΑ

professors-phds.com

Ο Σαράντος Καργάκος για την Μακεδονία

visit counter

Ο μακαριστός φιλόλογος, εκπαιδευτικός, ιστορικός και συγγραφέας, Σαράντος Καργάκος, αναφέρεται στην αυτονόητη Ελληνικότητα της Μακεδονίας και στην προσπάθεια που γίνεται -με το αζημίωτο- από τους σύγχρονους Εφιάλτες της προδοτικής μισελληνικής (((Μεταπολιτευτικής))) κοινοβουλευτικής ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ κλίκας να παραδώσουν την ένδοξη Μακεδονία με ιστορία +4000 ετών, στους σλαβοτουρκαλβανούς κατσαπλιάδες που ήρθαν 1000 χρόνια μετά τον Μέγα Αλέξανδρο, εισέβαλλαν και συνεχίζουν να ζουν σε κατεχομένη Ελληνική γη..

 Εκτός των άλλων, ο Σαράντος Καργάκος αναφέρεται στις ορδές λαθρομεταναστών, στους τουρκομογγόλους, στις ανασκαφές της Αμφίπολης που έθαψαν τα ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ δουλικά (φοβούμενοι μην αναπτερωθεί το ηθικό των Ελλήνων σε τυχόν ανακάλυψη σπουδαίων ιστορικών στοιχείων), το τεχνητό κρατίδιο των Σκοπίων (που μετά τον προμελετημένο διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας λειτουργεί ως προτεκτοράτο των χαζάρων μισελλήνων και με τις πλάτες τους κάνουν ότι κάνουν), στην σαπίλα της πνευματικής ηγεσίας της υπό κατοχής Ελλάδας.. κλπ. Στο 17:00 αναφέρεται και στο (((ΚΚΕ))), το κόμμα του εβραίου Αβραάμ Μπεναρόγια, συνώνυμο προδοσίας και μισελληνισμού.. κάποια στιγμή θα κάνω ένα βίντεο ντοκουμέντο σχετικά..

Μαγιά, που δεν ξύνισε ποτέ

visit counter

 
Γιά κάθε ἐναπομείνασα γρηγοροῦσα συνείδηση εἶναι ὁλοφάνερο πλέον, ὅτι οἱ  ἀπόγονοι τοῦ Καρλομάγνου δέν τρέφουν καί τά καλύτερα αἰσθήματα γιά ἐμᾶς τούς Ἕλληνες. Ἡ Εὐρωπαϊκή ἱστορία βεβαιώνει, ὅτι ἐδῶ καί δώδεκα ὁλόκληρους αἰῶνες οἱ πρόγονοι τῶν σημερινῶν μας ἑταίρων δέν κάνουν τίποτε ἄλλο, ἀπό τό νά ἀπεργάζονται ἀσταμάτητα τόν ἀφανισμό τῆς ἀγιασμένης Ρωμηοσύνης. Μᾶς μισοῦν. Καί μάλιστα, γιά λόγους καθαρά πνευματικῆς καί ἐκκλησιολογικῆς τάξεως, μᾶς μισοῦν θανάσιμα καί δέν τό κρύβουν. 

Ἀμέτρητα εἶναι τά  παραδείγματα τοῦ ἄσβεστου αὐτοῦ μίσους τῶν Δυτικῶν ἐναντίον μας, ἐναντίον τῆς Ἑλληνικότητας καί τῆς Ὀρθοδοξίας. Καί γιά τοῦ λόγου τό ἀληθές ἄς ἀναφέρουμε δυό-τρία ἀπό τά πιό τελευταῖα καί πειστικά:

Πρῶτον, τήν φτωχοποίηση τῆς πανέμορφης καί πάμπλουτης Πατρίδας μας μέ τά λεγόμενα  μνημόνια (δαιμονική ἐπινόηση τῆς ΕΕ, τοῦ ΔΝΤ καί τῆς ΚΕΤ...).

Δεύτερον, τήν ἀπόπειρα περιφρόνησης τῆς Ὀρθοδόξου Πατερικῆς μας Παραδόσεως μέσῳ τῶν ἀποφάσεων τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης (τά πρῶτα συγχαρητήρια ἦταν τοῦ αἱρεσιάρχη τοῦ πάπα...).

Καί τρίτον, τήν προδοσία τῆς Μακεδονίας μας μέ τήν παράσταση τοῦ θιάσου τῶν Πρεσπῶν (Βερολίνο, Βρυξέλλες καί Οὐάσιγκτον ἐπί ποδός...).

Ὁρίστε παρακάτω καί μερικά ἱστορικά γεγονότα ἀπό τίς διαχρονικές σχέσεις Δύσεως καί Ρωμηοσύνης, πρός διευκόλυνση τῆς ἐρμηνευτικῆς τῶν προαναφερθέντων παραδειγμάτων.

Στά 820, τά στρατεύματα τοῦ Καρλομάγνου μέ τήν δύναμη τῶν ὅπλων διώκουν τόν Ὀρθόδοξο τότε πάπα Ρώμης καί ἐγκαθιστοῦν Φράγκο πάπα, αἱρετικό, πρᾶγμα πού συνεχίζεται μέχρι καί σήμερα.  

Τό 1204, μέ πρόσχημα τίς λεγόμενες σταυροφορίες, Θεσσαλονίκη καί Κωνσταντινούπολη τίς καταστρέφουν ἐντελῶς. Τά βαρβαρικά δυτικά στρατεύματα δέν ἄφησαν πέτρα πάνω στήν πέτρα. Καταλήστεψαν τίς δυό μεγαλύτερες πόλεις τῆς Ρωμηοσύνης καί μέ τά ἀρπαγέντα πλούτη ἵδρυσαν τίς τράπεζες ἐκεῖνες, πού σήμερα συνεχίζουν τό εἰς βάρος μας ληστρικό καί ἀπάνθρωπο ἔργο τους.

Στήν Φερράρα, δεκαπέντε χρόνια πρίν ἀπό τήν Ἅλωση, ὑπό καθεστώς ὀμηρείας καί ψευδῶν ὑποσχέσεων περί βοηθείας, καταβασσανίζουν τούς ἀπεσταλμένους τῆς Πόλης καί τούς ἐπιβάλλουν μιά ’’ἕνωση’’, πού εὐτυχῶς, χάρις στόν Ἅγιο Μᾶρκο τόν Εὐγενικό, δέν ἵσχυσε ποτέ.

Μετά τήν ἀπελευθέρωσή μας ἀπό τόν τουρκικό ζυγό, οἱ Δυτικές δυνάμεις (παπικοί καί προτεστάντες) ἐγκαθιστοῦν στήν ἐλεύθερη Ἑλλάδα βασιλιά δικό τους. Διορίζουν δικούς τους διοικητικούς καί στρατιωτικούς ἐπιτρόπους, δικούς τους ἰθαγενεῖς βουλευτές καί δική τους ἐκκλησιαστική διοίκηση. Κλείνουν πάνω ἀπό τετρακόσια Μοναστήρια καί τά τιμαλφή τῶν μοναστηριῶν αὐτῶν παίρνουν τό δρόμο τους γιά τά θησαυροφυλάκια ἤ τά σαλόνια τῶν παππούδων τῶν σημερινῶν μας ’’ἑταίρων’’. Καί δέν φτάνουν ὅλα αὐτά, ἀλλά κανονίζουν πολύ γρήγορα νά βγάλουν ἀπό τήν μέση καί τόν μοναδικό μας Κυβερνήτη, τόν ἅγιο τῆς πολιτικῆς, τόν Ἰωάννη Καποδίστρια.

Ἀπό τότε μέχρι καί σήμερα, ζοῦμε δυστυχῶς κάτω ἀπό φρἀγκικη ἐπιτροπεία. Μιά ἐπιτροπεία γεμάτη μῖσος ἐναντίον μας, παθιασμένη μέ τό ὄνειρο τοῦ πλήρους ἀφανισμοῦ τῆς Ρωμηοσύνης.

Διακόσια χρόνια τώρα, εἴτε μέ πολέμους εἴτε μέ ἀπάτη καί δόλο, κρατᾶνε διαρκῶς τήν Πατρίδα μας μέσα στήν φτώχεια, μέσα στήν ἀνασφάλεια, μέσα στή  μιζέρια καί τήν παντοειδή ἐξάρτηση. Διακόσια χρόνια τώρα, δικοί τους καί οἱ πολιτικοί μας ἄρχοντες, δικό τους καί τό σύστημα ἐκκλησιαστικῆς διοίκησης, δικός τους ἐν πολλοῖς καί ὁ τεχνηέντως ἄβουλος, μπερδεμένος καί ἀκατήχητος Λαός.

Παρ’ ὅλα αὐτά, διακόσια χρόνια τώρα, τρῶνε οἱ ἄτιμοι οἱ ἐχθροί μας, μένει ὅμως καί μαγιά. Μαγιά, πού κρατάει ζωντανή καί δυνατή ὁλόκληρη τήν ζύμη. Μαγιά, πού δέν ξύνισε ποτέ, ἐδῶ καί τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια. Μαγιά, πού βγάζει ψωμί γλυκό σάν καί τήν γλυκειά μας Πατρίδα, τήν Ἑλλάδα. Ἀπόδειξη, τά ἀναρρίθμητα ἔνδοξα γεγονότα τῆς ἀργόσυρτης ἱστορικῆς μας διαδρομῆς.

Μαρτυρήσαμε, ὡς λαός, καί τουρκοκρατία καί ἐμφυλίους καί γενοκτονία καί κατοχή, ἀλλά σέ πεῖσμα τῶν ἄσπονδων ἐχθρῶν μας, ἔστω καί ἀσθενικῶς, κρατιόμαστε ἀκόμα ὄρθιοι. Καί κρατιόμαστε ὄρθιοι, διότι ἁπλά, παρά τίς ἀντιξοότητες, συνεχίζουν ἀκόμα καί γεννιοῦνται Ἕλληνες, τῶν ὁποίων οἱ καρδιές χτυπᾶνε στόν ἴδιο ρυθμό μέ τόν ρυθμό τοῦ Μαρμαρωμένου Βασιλιά, τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, τοῦ Μακρυγιάννη, τοῦ Κολοκοτρώνη, τοῦ Παπουλάκου, τοῦ Τάσσου Παπαδόπουλου, τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, τοῦ Κωνσταντίνου Κατσίφα καί τόσων ἄλλων Ἁγίων καί Ἡρώων τῆς Πατρίδας μας.

Εἶναι οἱ Ἕλληνες τῶν ἡμερῶν μας, οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται νά παραμείνουν ἁπλοί θεατές στήν ἀπόπειρα διαγραφῆς Πατρίδων(*).

Εἶναι οἱ Ἕλληνες τῶν ἡμερῶν μας, οἱ ὁποῖοι δέν ἀνέχονται πλαστογράφηση τῆς Ἱστορίας καί ἀπεμπόληση προαιωνίων δικαιωμάτων.

Εἶναι οἱ Ἕλληνες τῶν ἡμερῶν μας, οἱ ὁποῖοι γρηγοροῦντες ἀντιδροῦν σθεναρά σέ κάθε ἀπόπειρα νοθείας τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας.

Εἶναι οἱ Ἕλληνες τῶν ἡμερῶν μας, οἱ ὁποῖοι αἰσθάνονται ἄβολα, ὅταν ὁ πατριωτισμός λοιδορεῖται καί ἡ ἀναφορά στίς ρίζες μας προβάλλεται ὡς σοβινισμός(*).  

Εἶναι οἱ Ἕλληνες τῶν ἡμερῶν μας, οἱ ὁποῖοι βδελύσσονται τήν προδοσία, γι’ αὐτὀ καί βροντοφωνάζουν:

ΟΧΙ στήν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ καί στίς ἀσχήμιες τίς ἐκλησιολογικές τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης.

ΟΧΙ στόν δημογραφικό ἀφανισμό τῆς Πατρίδας μας, πού μαγειρεύεται στίς Βρυξέλλες καί τό Βερολίνο μέ ἀρχιμάγειρα τήν σπορά τοῦ Καρλομάγνου.

ΟΧΙ στήν παράδοση τοῦ Ὀνόματος τῆς Μακεδονίας μας σέ κλέφτες καί καταπατητές.

ΟΧΙ στούς προσκυνημένους ἰθαγενεῖς ἀξιωματούχους, πού ἑτοιμάζονται νά σερβίρουν στόν Λαό μας τήν προδοσία μασκαρεμένη σέ ἐθνικό τάχα συμφέρον.

Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

12.01.2019