Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013

Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία και η ομολογία !


visit counter


Ένα αληθινό και διδακτικό περιστατικό από την σχολική ζωή των ημερών μας.
Μια επιστολή γονέα που διαμαρτύρεται για τον Αποκριάτικο χορό στο σχολείο των παιδιών του …Η συνέχεια παρακάτω :
Aγαπητοί …γονείς και μέλη του Δ.Σ του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων ,
Δια της παρούσης θα ήθελα να εκφράσω τις απόψεις μου σχετικά με τον κατάλογο εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων τον οποίον κλήθηκα να προσυπογράψω ή να εναντιωθώ .
Θα εστιάσω στο πνεύμα που τον διέπει , κυρίως δε σε ό,τι αφορά τον αποκριάτικο χορό.
Πρόσκαιρο ξεφάντωμα , γιορτή της ύλης. Η συνήθης δικαιολογία ότι τα παιδιά τον θέλουν…. Θυμίζει σε όλους μας , το Ρωμαϊκό «Άρτον και θεάματα (Panem et Circenses)».
Τί μήνυμα τους περνάμε όταν τα καλούμε σε ένα ROYAL HALL να πανηγυρίσουν , να ξεσκάσουν θα έλεγε κάποιος , να γλεντήσουν μέχρι τελικής πτώσεως …
Τί μήνυμα τους περνάμε όταν τα καλούμε να φάνε να πιουν και να χορέψουν μόνο , όταν στους κάδους σκουπιδιών που περιστοιχίζουν το σχολειό τους κάθε μεσημέρι αναζητούν ζωή και λίγα απομεινάρια ανθρωπιάς πολλοί συνάνθρωποί τους , ίσως και γονείς συμμαθητών τους …Τι μήνυμα τους περνάμε όταν αυτοί οι παραπάνω φτωχοί συμμαθητές τους δεν θα τα καταφέρουν να πληρώσουν το αντίτιμο του χορού και θλιμμένοι θα βλέπουν τα δικά μας παιδιά να ετοιμάζονται ξένοιαστα για το μεγάλο γεγονός ;
To μήνυμα είναι ένα : Περάστε καλά εσείς και αφήστε τους άλλους να πεινάνε ! Περάστε καλά εσείς και μην σας νοιάζει τι συμβαίνει στον κόσμο …Δεν είναι για σας αυτά …Τι νοιάζει το παιδί μου που άλλα παιδιά δεν έχουν ρεύμα και νερό …Τι νοιάζει το δικό μου παιδί αν υπάρχουν πολύτεκνες οικογένειες που περιμένουν όχι τον οίκτο μας …μα την αγάπη μας . Που είναι αλήθεια η αγάπη ; Πώς μπολιάζουμε τα παιδιά μας με αυτήν την τσαλαπατημένη από τους απανταχού αέναους καρναβαλιστές αρετή ,…την μόνη που μπορεί να δώσει ελπίδα για το ζοφερό αύριο που τα περιμένει …Σίγουρα όχι με έναν χορό σε ένα ψυχρό χωρίς ίχνος παιδικότητας και αγνότητας ROYAL HALL..
Μα με μια γιορτή αληθινή στο προαύλιο του σχολείου τους με μουσικές όμορφες με χαμόγελα ανυπόκριτα με αγάπη από τον έναν στον άλλον . Με φαγητά που όλοι θα καταφέρουν να φτιάξουν για να μοιραστούν σε όλους αδιακρίτως…και με ένα μήνυμα : Τα περισσεύματα να σταλούν στο συσσίτιο της Ευαγγελίστριας για να τραφούν οι ανήμποροι να ευφρανθούν οι ψυχές μας και να μάθουν τα παιδιά μας ότι ο διπλανός δεν είναι απλά συμμαθητής μα είναι και αδερφός . Αδελφοσύνη , Αλληλεγγύη , Ομαδικότητα , Περίσσευμα αγάπης , Ενδιαφέρον για ό,τι συμβαίνει στον κόσμο τους …στον κόσμο μας .
Επιτέλους τολμήστε…. Ακυρώστε τα συμπεφωνημένα ! κάντε την αρχή εσείς θα βρείτε και άλλους να σας ακολουθήσουν …
Πιστεύω ότι σαν άνθρωποι διέπεστε από ενδιαφέρον για πνευματική και ψυχική ανάταση των παιδιών μας και όχι για μια ακόμη αφορμή πνευματικού ληθάργου.
Όσο αναχρονιστικά μπορεί κάποιος με μια πρώτη ανάγνωση να χαρακτηρίσει τα παραπάνω , τόσο κατά την ταπεινή μου άποψη πιο μακριά θα βρεθούμε από το αληθινό πνεύμα της ανεπανάληπτα δύσκολης εποχής μας αλλά και μιας μακράς και ιερότατης περιόδου που σε λίγο θα αρχίσει για να οδηγήσει …τι ειρωνεία ….στην εορταζόμενη από όλους Ανάσταση …..
Μετά Τιμής
Ε.Σ
Γονέας
ΥΓ: Η νοοτροπία του όχλου , των πολλών , του αφού αυτό κάνουν όλοι , με βαραίνουν αβάσταχτα …Το δικό μου το παιδί αγόρασε στολή για να πάει στον χορό …Μην με αναγκάσετε να το οδηγήσω σε κάτι που δεν θα κεντρίζει την μνήμη και την ψυχή του με εικόνες ζωογόνες και ελπιδοφόρες για το δύσκολο αύριο που το περιμένει , μα με ένα κενό ηχορύπανσης και ψεύτικης ψυχαγωγίας …Δεν θέλουμε να σκορπίσουμε τις ψυχές των παιδιών μας ( αν εξετάσουμε την ετοιμολογία της διασκέδασης ) Θέλουμε να σπείρουμε στις εύφορες ψυχές τους αξίες και συναισθήματα …Αυτά θα τα κρατήσουν όρθια …
Η επιστολή διαβιβάστηκε και αναγνώστηκε στο Δ.Σ. του Συλλόγου . Έπειτα οι 4 στους 7 πλειοψήφησαν ώστε ούτε καν να υπάρξει απάντηση στην εν λόγω πρόταση . Αυτό δεν πτόησε τον συγκεκριμένο γονέα αλλά και άλλους περιφρονημένους…. μειοψηφήσαντες και αγωνιούντες γονείς οι οποίοι άρχισαν να ψάχνουν έναν τρόπο ώστε να περάσουν κάποιο μήνυμα στα παιδιά που θα πήγαιναν στον προγραμματισμένο χορό . Σκέφτηκαν λοιπόν κάθε παιδί να πάρει φεύγοντας ένα ψυχωφελές Χριστιανικό Ορθόδοξο παιδικό βιβλίο για το νόημα του Τριωδίου και της Αγίας και Μεγάλης Σαρακοστής . Πολλά δόξα τω Θεώ έχουν γραφεί σχετικά . Ένα από αυτά από τις εκδόσεις Ποταμίτου σε σχετικά οικονομική τιμή . Έγινε λόγος να γίνει πρόταση στον Σύλλογο να καλύψει τα έξοδα , μα εκ προοιμίου θεωρήθηκε αυτονοήτως ότι θα απορριφθεί λόγω κόστους έστω και μικρού .
Η τύχη είναι το ψευδώνυμο του Θεού όταν δεν θέλει να βάλει την υπογραφή του.
Αναρωτιέστε γιατί το γνωμικό του Θεόφιλου Γκωτιέ παρεμβάλλεται στην διήγησή μας . Γιατί κάποιοι θα σπεύσουν να αναγάγουν στην τύχη το παρακάτω θαυμαστό γεγονός ….
Υπήρξε λοιπόν κάποια ευλογημένη Πρεσβυτέρα ( Πρεσβ.Ιουλία Ρουμανικής καταγωγής ) στην μακρινή Αμερική και στην Ελληνορθόδοξη Ενορία Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Νεμπράσκα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής , η οποία με ιεραποστολικό γενναίο φρόνημα προσέφερε αυτές τις Άγιες ημέρες ένα σεβαστό χρηματικό ποσό ( το κάνει τακτικά ) στις Εκδόσεις ώστε αυτές να αποστείλουν κατηχητικά βιβλία σε παιδιά .
Ευλόγησε ο Θεός και οι Εκδόσεις λοιπόν απέστειλαν 160 βιβλία για τα παιδιά του σχολείου. Όμως όταν οι γονείς τα πήγαν στο σχολειό να τα παραδώσουν στην Δ/ντρια άκουσαν έκπληκτοι αυτήν να αρνείται την διανομή τους στα παιδιά , ( σημειώνουμε ότι τα βιβλία είναι πλήρως ελεγμένα για την Δογματικής τους Ορθότητα από τον εξαίρετο κ.Δημ. Κόκορη και τον π.Παναγιώτη Καποδίστρια) γιατί όπως είπε δεν ρίσκαρε την θέση της !!! Το Σύνταγμα θεωρεί είπε την Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη επικρατούσα θρησκεία και οποιαδήποτε μη εγκεκριμένη από το υπουργείο διανομή βιβλίων είναι παράνομη ως ασκούσα προσηλυτισμό !!! Φυσικά και αγνόησε τα επόμενα του ιδίου άρθρου του Συντάγματος όπου γίνεται λόγος για απαρασάλευτη τήρηση των ιερών παραδόσεων της Ανατολικής Ορθόδοξης και με αίμα ηρώων ποτισμένης Εκκλησίας του Χριστού…
Μετά από αυτήν την θλιβερή αντιμετώπιση οι Γονείς διένειμαν τα υπέροχα βιβλία στα κατηχητικά σχολεία της περιοχής …στα παιδιά που ακόμα αντιστέκονται στα ανίερα και άτολμα που οι νομιμόφρονες και συντεταγμένοι σύγχρονοι δάσκαλοί τους πρεσβεύουν στην πλειονότητά τους …Στην Ελλάδα των κρυφών σχολειών και των ηρώων που αγαπούσαν τον Χριστό και την Πατρίδα …Στον περιούσιο λαό του Κυρίου , αυτά τα παιδιά τουλάχιστον κατάλαβαν τι είναι το Τριώδιο και τι η Σαρακοστή…Έλαβαν έτσι μ’ αυτόν τον πανέμορφο και όλως διδακτικό τρόπο , ένα άνωθεν μήνυμα για την ιερή προετοιμασία την γλυκιά κατάνυξη και την ευλογημένη συμπόρευση …. Εφόδια αληθινά για τα δύσβατα που ορθώνονται μπροστά τους … Πνευματικές βακτηρίες για τον δρόμο της αληθινής εν Θεώ ευτυχίας …Δόξα τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνέυματι …Καλή Σαρακοστή σε όλους ….Ας επιμείνουμε και ας μην διστάσουμε να γίνουμε ακόμα και αντιπαθείς στους …πολλούς . Ας μην εγκαταλείπουμε ποτέ τα παιδιά μας και την μάχη για την σωτηρία τους . Μας τα εμπιστεύθηκε ο Θεός …Ας μην τον απογοητεύουμε . Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία και η ομολογία !

Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2012

Ελληνας μαθητής 1ος σε παγκόσμιο διαγωνισμό έκθεσης !


visit counter





 Διαβάστε την καταπληκτική έκθεσή του

Έλληνας μαθητής της Β' Γυμνασίου, από τα Γιαννιτσά ήταν ο νικητής του διεθνούς διαγωνισμού έκθεσης της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης (UPU). Το θέμα του φετινού διαγωνισμού ήταν «Γράψτε μια επιστολή σε έναν αθλητή ή μια μορφή του αθλητισμού που θαυμάζετε, για να εξηγήσετε τι σημαίνουν για εσάς οι Ολυμπιακοί Αγώνες». Στο διαγωνισμό πήραν μέρος πάνω από 1 εκατομμύριο νέοι από 55 χώρες, μέσω των ταχυδρομείων τους και νικητής αναδείχτηκε ο 14χρονος Έλληνας.

«Η σύνθεση είναι πρωτότυπη, πολύ προσωπική και δημιουργική, ενώ αναδεικνύονται έντονα οι Ολυμπιακές αξίες», αναφέρει η διεθνής κριτική επιτροπή επισημαίνοντας τον απλό και δημιουργικό τρόπο γραφής του Μάριου Χατζηδήμου.

Ο νικητής θα βραβευθεί την Παγκόσμια Ημέρα Ταχυδρομείου, δηλ. στις 9 Οκτωβρίου 2012, στην Ντόχα του Κατάρ, στο πλαίσιο του 25ου Παγκόσμιου Συνεδρίου της ΠΤΕ που θα διεξαχθεί με τη συμμετοχή 149 χωρών.

Τον Απρίλιο ο 14χρονος είχε αναδειχτεί νικητής στον αντίστοιχο πανελλήνιο διαγωνισμό και η έκθεση διαβιβάστηκε στο διεθνές γραφείο της Π.Τ.Ε μέσω των ΕΛ.ΤΑ, όπου και έγινε η τελική κρίση των εκθέσεων των μαθητών από όλες τις χώρες.

Ακολουθεί η έκθεση του Μάριου Χατζηδήμου:

«Γιαννιτσά, 25/01/12

Κύριο Ρότζερ Φεντερερ,
Tennis sport club of Bussel,
Switzerland. 

Αγαπητέ Ρότζερ Φέντερερ, 

Είμαι ο Μάριος, ένας από τους χιλιάδες, φαντάζομαι θαυμαστές σου. Ένας μικρός, ασήμαντος Μάριος, μπροστά σ' έναν γίγαντα του αθλητισμού. Κι ο λόγος που σου γράφω; Για να σ' ευχαριστήσω... να σ' ευχαριστήσω, που ξύπνησες μέσα μου την αγάπη για τον αθλητισμό και το τένις! 

Χρόνια παρακολουθώ τους αγώνες και τις προσπάθειές σου στα γήπεδα, χειροκροτώ τις νίκες σου και θαυμάζω την επιμονή σου στις δύσκολες στιγμές. Το ανέβασμα σου όμως στο βάθρο του νικητή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, ήταν το «σερβίς», για την δική μου είσοδο στο άθλημα. 
Άρπαξα την παρατημένη ρακέτα του αδελφού μου και αποφασιστικά μπήκα στο γήπεδο, έτοιμος να νικήσω. Τότε συνειδητοποίησα πόσο διαφορετικό είναι, να βλέπεις την ρακέτα στα χέρια του Φέντερερ από το να προσπαθείς να την κουμαντάρεις στα δικά σου χέρια. Παιδεύτηκα, ίδρωσα, άκουσα δικαιολογημένα τις φωνές του προπονητή μου, όμως δεν τα παράτησα. Η μορφή σου στο βάθρο του Ολυμπιονίκη, με κρατούσε εκεί και συνέχιζα... 
Συνέχιζα και ονειρευόμουνα... Κάποια μέρα, κτυπώντας το μπαλάκι, εκ σφενδονίστηκε μαζί και η φαντασία μου, μακριά, πολύ μακριά στον χρόνο και στον τόπο. Βρέθηκα, λέει, εκεί, στην Αρχαία Ολυμπία, στην μεγάλη γιορτή του αθλητισμού, στους πρώτους επίσημους Ολυμπιακούς Αγώνες. 776 π.Χ.- οι κήρυκες γυρνούν όλη την Ελλάδα και αναγγέλλουν το γεγονός. Οι πόλεμοι σταματούν, γιατί ο αθλητισμός ενώνει και συμφιλιώνει τους ανθρώπους, έτσι τουλάχιστον ήταν τότε! Νέοι από κάθε άκρη της χώρας, καταφθάνουν εκεί με λεβέντικη ψυχή και σώμα, για ν' αγωνισθούν τον «καλόν αγώνα», το «Ευ αγωνίζεσθαι». Τι υπέροχες λέξεις, τι φανταστική ατμόσφαιρα! 

Ήσουν κι εσύ, λέει, εκεί. Οι ιστορικές μου γνώσεις σε απορρίπτουν, όμως η φαντασία μου σε θέλει εκεί. Ν' αγωνίζεσαι και να στεφανώνεσαι με την αγριελιά. Να ποτίζεις με τον ιδρώτα σου, το χώμα της αρχαίας Ολυμπίας και να δοξάζεσαι μαζί με τον Διαγόρα της Ρόδου, τον Πολυδάμα, τον Θεαγένη. 

Ναι, είμαι περήφανος, που η δική μου πατρίδα, η Ελλάδα, έθεσε τα θεμέλια του σύγχρονου αθλητισμού. Το αθλητικό πνεύμα, σαρκώθηκε και μορφοποιήθηκε στους αγώνες της αρχαιότητας. Η Ολυμπιακή φλόγα, λαμπρυνόμενη με τις άξιες του Ελληνικού πολιτισμού, φώτισε την οικουμένη. Η αγωνιστικότητα, η ευγενής άμιλλα, ο αυτοέλεγχος, η συνεργασία, μέσ' από τον αθλητισμό, εμπλούτισαν και όλη την στάση του ανθρώπου απέναντι στην ζωή... 

...Στεκόσουν εκεί, στεφανωμένος, ακτινοβολώντας την χαρά της νίκης, όταν σε πλησίασα ντροπ αλά, σου έπιασα το χέρι, σε κοίταξα στα μάτια και σε ρώτησα: 
- Πως νοιώθεις, Ρότζερ; Τι σημαίνουν για σένα όλα αυτά; 
- Άκου μικρέ μου, μου απάντησες με μια φωνή κρυστάλλινη, που ακόμα αντηχεί στ' αυτιά μου. «Αγωνίζομαι» σημαίνει «νικώ», να το θυμάσαι αυτό. Η συμμετοχή, ο αγώνας, είναι ήδη μια μεγάλη νίκη, ανεξάρτητα απ' το τρόπαιο. Νίκη ενάντια στους φόβους, τις ανασφάλειες και τις δυσκολίες του εαυτού σου, ενάντια στον εγωισμό και την φιλαυτία σου. Νίκη υπέρβασης του εαυτού σου. Και κάτι ακόμα: «Νικώ» σημαίνει «Αγαπώ». Αγαπώ τον συναγωνιστή μου, που μου έδωσε την ευκαιρία ν' αγωνιστώ, τον προπονητή μου, που μου έμαθε τον τρόπω ν' αγωνίζομαι και να νικώ, τον κόσμο που με στηρίζει στην προσπάθεια και στον δρόμο προς τη νίκη, τον Θεό, που μου χαρίζει την δυνατότητα ν' αγωνίζομαι και να νικώ! 
- Άουτ! Μάριε, συγκεντρώσου επιτέλους στο παιχνίδι! Ήταν η φωνή του προπονητή μου, που με έβγαλε ξαφνικά από την ονειροπόλησή μου. Όμως όχι, εκείνη την ημέρα, δεν ήταν δυνατόν να συγκεντρωθώ σε κανένα παιχνίδι. Ήθελα να διηγηθώ, όλα αυτά που έζησα, στους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες. Όλοι μαζί, ο προπονητής και οι συμπαίκτες μου, γίναμε μια συντροφιά κι αναβαπτισθήκαμε στο πνεύμα των Ολυμπιακών αγώνων. Μιλήσαμε για το περίφημο «Ευ αγωνίζεσθαι», αυτό που οι σύγχρονοι άνθρωποι, μπορούν τέλεια να ερμηνεύσουν ετυμολογικά, όσον όμως αφορά την πράξη, δυσκολεύονται απ ό λίγο έως τραγικά! Στοχεύοντας αποκλειστικά στον πρωταθλητισμό, λούζονται στα βρώμικα κι επικίνδυνα νερά των αναβολικών, θυσιάζοντας στον βωμό της εφήμερης δόξας, την καθαρότητα της ψυχής και του σώματος. Η εξόντωση του αθλητή και η δυσφήμιση των αγώνων, είναι το μόνο αντίτιμο που εισπράττει κανείς από τέτοιες ενέργειες. 

Ε, λοιπόν για μένα οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν σημαίνουν, ούτε αναβολικά, ούτε πρωταθλητισμό, ούτε οικονομικά συμφέροντα, οικονομική κρίση, αντιζηλίες και μίση. Σημαίνουν χαρά για την συμμετοχή, «ευ αγωνίζεσθαι», φιλία, ειρήνη και σ' αυτό το πνεύμα εύχομαι να σταθούν οι φετινοί Ολυμπιακοί Αγώνες. 

Σταματώ εδώ την φλυαρία μου, που ίσως σε κούρασε και σου εύχομαι μέσα απ' την ψυχή μου, σε όλη σου την ζωή, ν' αγωνίζεσαι, να νικάς και ν' αγαπάς, όπως ακριβώς εσύ μου δίδαξες. Σ' ευχαριστώ για άλλη μια φορά και σε περιμένω, εκεί που πρωτοσυναντηθήκαμε... Στην αρχαία Ολυμπία, στην Ελλάδα, στην πατρίδα του πολιτισμού και του αθλητισμού. Στην πανέμορφη και πολυαγαπημένη μου πατρίδα, που όσες δυσκολίες και τρικυμίες κι αν περνά τώρα, « δεν την σκιάζει φοβέρα καμιά», γιατ' «έχει στο κατάρτι της βιγλάτορα, παντοτινό, τον Ήλιο, τον Ηλιάτορα»! 

Με αγάπη και θαυμασμό,

Μάριος Α. Χατζηδήμου»