Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου: Ο Χριστός και πλούσιος νέος

visit counter

Μητροπολίτης Αντινόης κ.κ. Παντελεήμονας

Ένα ερώτημα κυριάρχησε, κυριαρχεί και θα κυριαρχήσει στην καρδιά του ανθρώ-που κάθε εποχής και μέχρι της συντέλειας των αιώνων. «Πως μπορώ να σωθώ»; Ένα ερώτημα που από αυτής της δημιουργίας του ανθρώπου υποβάλλεται από κάθε θρησκευό-μενο και σκεπτόμενο άνθρωπο. Το ερώτημα για την σωτηρία του ανθρώπου είναι παντοτινό, γιατί αιώνιος είναι ο προορισμός του ανθρώπου. 

Ο Θεός έπλασε το άνθρωπο με την δυνατότητα να μην αποθάνει. Είχε δηλαδή ο άνθρωπος έμφυτη την δυνατότητα να μην αποθάνει. Αυτή η έμφυτη δυνατότητα για αθανασία θα την αποκτούσε ο άνθρωπος, εάν θα τηρούσε την εντολή του Θεού. «Από παντός ξύλου του εν τω Παραδείσω βρώσει φαγή. Από δε του ξύλου του γινώσκειν  καλόν και πονηρόν, ου μη φάγεσθε απ' αυτού, η δ' αν ημέραν φάγητε απ’ αυτού, θανάτω αποθανεί-σθε» (Γεν. 2:16-17). Στον άνθρωπο δόθηκε μία απλή εντολή δόθηκε, βάση της οποίας θα μπορούσε ο χοϊκός άνθρωπος με την σειρά του θα αποδείκνυε, εάν την τηρούσε, ότι ήταν άξιος της αγάπης του Θεού και όλων των δωρεών που του δόθηκαν.

Και όμως, από φθόνο του Διαβόλου, ο άνθρωπος ξέπεσε από την Χάρη του Θεού και παραβίασε την Εντολή, γευόμενος από τον απαγορευμένο καρπό.  Έτσι, με την παρακοή όχι μόνον τον ίδιο ζημίωσε, αλλά και όλους τους απογόvους του. Έκτοτε ο άνθρωπος περιπλανάται έξω του Παραδείσου αντιμετωπίζοντας καθημερινά τον θάνατο σαν την πιο βέβαιη, ανεπιθύμητη, αλλά και τόσον ανα¬πόφευκτη πραγματικότητα. Αναζητεί χίλιους δύο τρόπους με τους οποίους θα μπορέσει να επανορθώσει την χαμένη εκείνη ευκαιρία για αιώνια ζωή. Το παντοτινό αυτό ερώτημα υποβάλλεται και στον Κύριό μας Ιησούν Χριστό από έναν πλούσιο νέο, που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του κατά Ματθαί-ου. «Κύριε, τι ποιήσω, ίνα αιώνιον ζωήν κληρονομήσω» (Ματθ. 19:16); Ο Κύριος απαντά, όπως θα απαντούσε στον καθένα από εμάς που αναρωτιόμαστε καθημερινά και μέ-σα από τα βάθη της καρδιάς μας υποβάλλομε την ίδια ερώτηση: «Κύριε, τι ποιήσω, ίνα αιώνιον ζωήν κληρονομήσω» (Ματθ. 19:16);
  

Την απάντηση σ’ αυτό το πρόβλημα, που μας απασχολεί όλους, την δίδει ο ίδιος ο Κύριος. «Τήρησον τας εντολάς» (Ματθ. 19:17)! Θέλεις να κληρονομήσεις την αιώνια Βασιλεία του Θεού; Δεν υπάρχει άλλος τρόπος παρά από του να τηρείς τις Εντολές του Θεού. Η παρακοή του Πρωτοπλάστου Αδάμ έφερε τον θάνατο. Η υπακοή στον Χριστό καρποφορεί αιώνια ζωή. 

Ο Άγιος Απόστολος των Εθνών Παύλος μας διδάσκει λέγοντας, ότι  «δια τούτο ώσπερ δ’ ενός ανθρώπου η αμαρτία εις τον κόσμον εισήλθε και διά της αμαρτίας ο θάνα¬τος διήλθεν, εφ’ ω πάντες ήμαρτον» (Ρωμ. 5:12). Η αμαρτία, επομένως, έγινε αιτία του θανάτου του ανθρώπου. «Τα γαρ οψώ¬νια της αμαρτίας θάνατος» (Ρωμ. 6:23).

Αμαρτία, κατά τους Πατέρας της Εκκλησίας μας είναι ο θάνατος της ψυχής, γιατί απομακρύνει την Ζωοποιό Χάρη του Παναγίου Πνεύματος. Η ψυχή χωρίς την Χάρη του Θεού ασθενεί, αδυνατεί και τέλος αποθνήσκει. Ο άνθρω¬πος πλέον σκλαβώνεται κάτω από την εξουσία και την τυραννία του μεγαλυτέρου τυράννου, που τυράννησε τον κόσμο και όλη την ανθρωπότητα, του ΘΑΝΑΤΟΥ. 

Αλλά τι είναι Θάνατος; Ένα εξ ίσου σημαντικό ερώτημα, όπως το τι είναι Ζωή; Στα δύο αυτά ερωτήματα η επιστήμη της Ιατρικής, της Βιολογίας και των συναφών επιστημών, αδυνατούν να δώσουν συγκεκρι-μένη και πλήρη απά¬ντηση. Σύμφωνα με τη Διδασκαλία της Αγίας Γραφής. Ο θάνατος διακρίνεται σε τρεις μορφές:

α) Τον σωματικό ή βιολογικό θάνατο, που είναι ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα του ανθρώπου, αποτέλεσμα του οποίου έχει την παύση των βιολογι¬κών λειτουργιών του σώματος. 

β) Τον πνευματικό θάνατο, που επέρχεται εξ αιτίας της αμετανόητης θέλη¬σης του ανθρώπου, ο οποίος θεληματικά αρνείται να ζήσει μία ενάρετη και πνευματική ζωή.  Αρνείται να πλησιάσει τον Θεό και να ζητήσει την συγχώρηση των σφαλμάτων του. Η αμετανοησία καταπιέζει την συνείδηση του ανθρώπου τόσο, ώστε παραλύει την ψυχή του και την καθιστά αδύνατη να αντιδράσει κατά των πυρακτωμένων βελών της αμαρτίας. 

γ) Τον αιώνιο θάνατο, που είναι η μεταθανάτια αιωνία καταδίκη του ανθρώ¬που στον τέλειο αποχωρισμό του από την συμμετοχή του στην δόξα και την αγάπη του Τριαδικού Θεού. 

Μεταξύ των τριών αυτών μορφών θανάτου ο τρίτος είναι η χειρότερα, διότι, εάν ο άνθρωπος αποθάνει αμετανόητος, ανεξομο-λόγητος, ακοινώνητος, χωρίς να έχει αισθαν-θεί την αμαρτωλότητα και μηδαμινότητά του, τότε γεύε¬ται από ανάγκη τον αιώνιο θάνατο. Η αμετανοησία εμποδίζει την αγάπη του Θεού να συγχωρήσει τον αμαρτωλό άνθρωπο. 

Η παράβαση κάθε εντολής του Θεού αποτελεί αμαρτία. Μικρή ή μεγάλη, δεν έχει σημασία, όλες αποτελούν αμαρτήματα που σπιλώνουν το χιτώνα της ψυχής. Μία νύμφη δεν πηγαίνει στον γάμο της με λασπωμένο ή ξεσχισμένο νυμφικό ένδυμα. Αλλά, και κανένας προσκεκλημένος δεν εισέρχεται στην γαμήλια γιορτή χωρίς ένδυμα γάμου. Με παρόμοιο τρόπο, ο άνθρωπος δεν μπορεί να εισέλθει στην Βασιλεία του Θεού, εάν εκ των προτέρων δεν έχει καθαρισθεί απ’ όλα τα αμαρτήματα και τα πάθη που σπιλώνουν την ψυχή του. 

Στο παντοτινό αυτό ερώτημα, που απασχολεί όλους μας, ο Κύριος και Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός δίδει την απάντηση: «ΤΗΡΗΣΟΝ ΤΑΣ ΕΝΤΟΛΑΣ» (Ματθ. 19:17)!  Ο Κύριος μας διαβεβαίωσε λέγοντας, ότι «εάν τις αγαπά με τον λόγον τηρήσει» (Ιωάν. 14:23).  Έτσι, για κάθε πιστό που αγαπά τον Κύριο, τηρεί και τις εντολές.  Ποίες εντολές;  Το «ου φονερύσεις, ου μοιχεύσεις, ου κλέψεις, ου ψευδομαρτηρήσεις, τίμα τον πατέρα και την μνητέρα, και αγαπήσεις τον πλησίον σου ωε σεαυτόν» (Ματθ. 19:19).

Ο Πανάγαθος Θεός θέλει όλους τους ανθρώπους να σωθούν. Κανένα δεν θέλει να χαθεί. Δεν θέλει τον άνθρωπο να γευθεί τον αιώνιο θάνατο, αλλά να συμμετάσχουν στην αιώνια Ζωή. Θέλει το πλάσμα των χε¬ριών Του να περιβληθεί την αιώνια δόξα και μεγαλοπρέπεια, που προετοί¬μασε «από καταβολής κόσμου» (Ματθ. 25:34) γι' αυτόν. 

Η Βασιλεία του Τριαδικού Θεού αναμένει όλους μας. Η τήρηση των Εντο¬λών του Θεού είναι η μοναδική απάντηση στο παντοτινό αυτό ερώτημα, που απασχο¬λεί όλους μας, μικρούς και μεγάλους, πλούσιους και φτωχούς, μορφωμένους και αγράμματους. «Κύριε, τι ποιήσω, ίνα αιώνιον ζωήν κληρονομήσω» (Ματθ. 19:16);  

Αυτός είναι ο δρόμος της σωτηρίας. Η εκλογή είναι δική μας. Η μεν άρνηση των Εντολών του Θεού επιφέρει τον θάνατο, η δε τήρηση αυτών προσφέρει Ζωήν αιώνιο. Ας τον βαδίσουμε με πίστη και ελπίδα. «Δριμύς ο χειμών, αλλά γλυκύς ο Παράδεισος».

ΙΑ' Κυριακή Ματθαίου

visit counter

Μητροπολίτου Αντινόης κ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ

11^η ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ματθ. 18:23-35

Ένα από τα πιο βασικά Δόγματα της Ορθόδοξης μας Χριστιανικής Πίστης, είναι το Δόγμα της Δευτέρας Παρουσίας και της Τελικής Κρίσης του κόσμου.  Σύμφωνα μ’ αυτό, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, ο Υιός και Λόγος του Θεού, θα έλθει για δεύτερη φορά στη γη με σκοπό να κρίνει τους ζώντας και τους νεκρούς.  Η Δευτέρα αυτή Παρουσία δεν θα είναι ταπεινή, όπως η πρώτη, αλλά ένδοξη και φοβερά.  Ο Κύριος θα συνοδεύεται από τα αναρίθμητα τάγματα των αγίων Αγγέλων και θα καθίσει πάνω σε Θρόνο για να κρίνει όλα τα έργα των ανθρώπων.  Τίποτα δεν θα μπορέσει να κρυφτεί από τα φλογερά μάτια του Δικαίου Κριτή, ο Οποίος θα κρίνει με δικαιοσύνη όλα τα έργα, κρυφά και φανερά, και δεν θα μπορέσει κανείς να αποφύγει αυτή την φοβερά Ημέρα.  Οι πράξεις μας, τα λόγια μας, οι σκέψεις μας, ακόμα και τα πιο κρυφά συναισθήματά μας, θα εκτεθούν μπροστά στο αναρίθμητο πλήθος των ανθρώπων και των αγίων Αγγέλων, για να αποδοθεί στον καθένα η ανάλογη αμοιβή ή τιμωρία.

Έτσι, στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, θέλοντας να μας διαβεβαιώσει για την πραγματικότητα αυτού του μελλοντικού γεγονότος μας δίδαξε την Παραβολή του Βασιλέα που θέλησε να λογαριαστεί με τους υπηρέτες του.  Την ώρα της διαδικασίας, βρέθηκε κάποιος που του χρεωστούσε μύρια τάλαντα, δηλαδή ένα υπέρογκο χρηματικό ποσό.  Ο υπηρέτης βρέθηκε σε δύσκολη θέση, γιατί δεν μπορούσε να επιστρέψει στον Κύριό του το ποσό αυτό.  Ο Βασιλιάς διάταξε αμέσως να συλλάβουν την γυναίκα και τα παιδιά του και όσα περιουσιακά στοιχεία είχε, τον ίδιο να ριφθεί στις φυλακές μέχρις ότου αποδώσει κάθε λεπτό.

Ο δυστυχής υπηρέτης, στο άκουσμα της απόφασης του Κυρίου του, και βλέποντας την ολοκληρωτική του καταστροφή, πέφτει στα γόνατά του και παρακαλεί ικετευτικά τον Κύριό του να τον ευσπλαχνιστεί και δίδει την υπόσχεση, ότι θα αποδώσει όλο το χρέος.  Ο Κύριος τον ευσπλαχνίστηκε και τον απαλλάσσει απ’ όλο το χρέος.  Δεν χρεωστά πια τίποτε στον Βασιλιά του, όλα τα έσβησε ο καλοκάγαθος Κύριος.

Γεμάτος από ανέκφραστη χαρά, ο υπηρέτης βγαίνει από την αίθουσα του θρόνου και συναντά τυχαία ένα συνυπηρέτη του, ο οποίος του χρεωστούσε εκατό δηνάρια, δηλαδή ένα ασήμαντο χρηματικό ποσό.  Μόλις τον αντικρίζει ο πονηρός υπηρέτης τον αρπάζει από τον λαιμό και απαιτεί επιτακτικά, να του αποδώσει ό,τι του χρεωστούσε.  Ο συνυπηρέτης του, τον παρακαλεί να του δώσει λίγο καιρό και θα του ανταποδώσει το χρέος που του ωφελούσε. Σκληρός και άκαμπτος ο πρώτος υπηρέτης δεν ευσπλαχνίζεται τον δεύτερο και τον ρίχνει στη φυλακή.  Οι άλλοι υπηρέτες, βλέποντες τα όσα έγιναν, τα αναφέρουν στον Βασιλέα, ο οποίος οργίστηκε και ανακαλεί την προηγούμενη απόφασή του, φυλακίζει τον πονηρό υπηρέτη και του κατάσχει όλη την περιουσία του.  Την Παραβολή αυτή την κλείνει ο Κύριος με την διαβεβαίωση, ότι το ίδιο θα συμβεί και σε μας, εάν δεν αφήσουμε-συγχωρέσουμε μ’ όλη μας την καρδιά τα σφάλματα των αδελφών μας.

Στην καθημερινή μας ζωή, πολλές φορές σφάλομε απέναντι του Θεού.  Με τα λόγια μας, με τις σκέψεις μας, με τα έργα μας παραβαίνομε τον Νόμο του Θεού και αμαρτάνομε.  Ο καθένας από μας, εάν μετρήσει τα καθημερινά του αμαρτήματα, που διαπράττομε εναντίον του Θεού μας, θα διαπιστώσει ότι συγκεντρώνονται σε αναρίθμητα ποσά, σε μύρια τάλαντα.  Ένα ποσό που από μόνοι μας δεν μπορούμε να εξοφλήσουμε, διότι δεν μπορούμε να προσφέρουμε κάτι αντάξιο για να λάβουμε την συγχώρηση των αμαρτωλών μας πράξεων.  Μόνον η ευσπλαχνία του Αγίου Θεού είναι εκείνη που μπορεί να μας απαλλάξει από το χρέος.  Μόνον ο Ουράνιος Βασιλέας Χριστός ο Θεός μας, ο Οποίος είναι και ο Δίκαιος Κριτής, μέσον των Ιερών Μυστηρίων, που Εκείνος συνέστησε και παρέδωσε στην Εκκλησία Του, μπορεί ο αμαρτωλός άνθρωπος να βρει την συγχώρηση των αμαρτιών του. 

Ανάμεσα στα Ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας, η Ιερά Εξομολόγηση αποτελεί ένα από τα υποχρεωτικά Μυστήρια για να επιτύχει κανείς την σωτηρία που προσφέρει ο Χριστός.  Και όπως είναι υποχρεωτικό, για να γίνει κανείς μέλος του Σώματος του Χριστού, να γίνει Χριστιανός, οφείλει να βαπτιστεί· και όπως είναι υποχρεωτικό, για να λάβει κανείς την δωρεά του Αγίου Πνεύματος, πρέπει να μυρωθεί· και όπως είναι υποχρεωτικό, για να επισφραγίσει τα δύο προηγούμενα Μυστήρια και να μετάσχει στην αιώνια ζωή, πρέπει να κοινωνά το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου· και όπως είναι υποχρεωτικό, για να ευλογηθεί η σχέση του ανδρός με την γυναίκα, πρέπει ν παντρευτούν μέσα στο Ιερό Μυστήριο του Γάμου· με παρόμοιο τρόπο, για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες μας, πρέπει να πάμε να εξομολογηθούμε σ’ ένα ιερέα.  Χωρίς την εξομολόγηση, δεν υπάρχει η συγχώρηση. 

Μπορεί κανείς να φανταστεί κάποιους νέους να θέλουν να παντρευτούν χωρίς ιερέα;  Ακόμα και αυτός ο πολιτικός λεγόμενος γάμος, δεν είναι ευλογημένος από τον Θεό, αλλά αποτελεί μία συμφωνία κοινωνική συμβίωσης.  Επομένως, επειδή δεν έχει την ευλογία του Θεού αποτελεί αμαρτία, για τον λόγο διότι δεν επιτρέπεται σε Χριστιανούς να περιφρονούν τα Ιερά Μυστήρια.  Ακόμα, μπορεί κανείς να φανταστεί κάποιο να θέλει να γίνει Ορθόδοξος, αλλά να μη βαπτιστεί από κανονικό ιερέα;  Ή άλλους να θέλουν να κοινωνήσουν, αλλά να μη συμμετέχουν στη Θεία Κοινωνία, αλλά να τρώνε απλό ψωμί και να πίνουν απλό κρασί;  Και μόνον που τα ακούει κανείς, προκαλείται το γέλιο.  Έτσι, και με την συγχώρηση των αμαρτιών μας.  Δεν μπορούμε να λάβουμε συγχώρηση, εάν δεν εξομολογηθούμε σε ιερέα. 

Ο Κύριος μετά από την Ανάστασή Του έδωσε την εξουσία στους Αποστόλους να συγχωρούν ή να δεσμεύουν τις αμαρτίες των ανθρώπων.  Αυτή την εξουσία μεταβίβασαν οι Άγιοι Απόστολοι στους Επισκόπους και Πρεσβυτέρους.  Εάν, λοιπόν, δεν λάβομε συγχώρηση από τον πνευματικό, οι αμαρτίες μας δεν συγχωρούνται.

Μία πολύ βασική προϋπόθεση για να συγχωρεθούμε, είναι να συγχωρέσουμε εμείς τα σφάλματα εκείνων των συνανθρώπων μας που με τις πράξεις ή τα λόγια τους μας έβλαψαν, πίκραναν, πρόσβαλαν ή και μας μείωσαν.  Εάν συγχωρούμε, θα συγχωρεθούμε· εάν δεν συγχωρούμε, τότε δεν θα συγχωρεθούμε.

Πολλοί προσέρχονται στην Εξομολόγηση, αλλά δεν είναι διατεθειμένοι να συγχωρέσουν τον συνάνθρωπό τους.  Σ’ αυτή την περίπτωση πρέπει να γνωρίζει κανείς, ότι οι αμαρτίες που έχουν εξομολογηθεί ανακαλούνται και στο τέλος, εάν μένουν αμετανόητοι και δεν συγχωρούν τους συνανθρώπους τους, θα κριθούν αυστηρά για κάθε αμάρτημά τους από τον Δίκαιο Κριτή κατά την φοβερά Ημέρα της Τελικής Κρίσης.  Η σημερινή Παραβολή μας αυτό μας επιβεβαιώνει και δεν χρειάζονται άλλα λόγια.

Μετάνοια, λοιπόν, και ειλικρινή εξομολόγηση με την προϋπόθεση να συγχωρούμε τους συνανθρώπους μας, είναι το σημερινό μήνυμα που όλοι πρέπει να ενθρονίσουμε στις καρδιές μας.  Ο Θεός του ελέους και της ευσπλαχνίας, ας δώσει σ’ όλους εμάς ειλικρινή μετάνοια.

ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ  Τεύχος 46
Υπό Σεβ. Μητροπολίτου Αντινόης κ.κ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ

Η ιστοσελίδα του Σεβασμιωτάτου
www.orthodox-mitropolitan-of-antinoes-panteleimon.com