ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΤΙΚΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ-ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ;

visit counter

Έρευνα: πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου.(χημικός-βιοχημικός)

Θαύμα ονομάζουμε το ανεξήγητο εκείνο γεγονός, που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα σε μία κατάσταση με ακατανόητο τρόπο. Κι εδώ όμως, όπως και σε όλες τις περιπτώσεις της ζωής μας, υπάρχει η αλήθεια και η πλάνη, το γνήσιο και το κάλπικο, το ωφέλιμο και το επιζήμιο, που μας αναγκάζουν να χωρίσουμε τα θαύματα σε δύο κατηγορίες: Στα Θεϊκά, τα οποία προέρχονται από τις Ενέργειες της Χάρης του Θεού, και στα ψευτοθαύματα (ή αλλιώς θαύματα εντυπωσιασμού), εκείνα δηλαδή που γίνονται μέσω της επίκλησης διαφόρων δαιμόνων.

Στην πρώτη περίπτωση, έχουμε τα Θαύματα που δημιουργούν στην καρδιά του πιστού μία κατάσταση ειρήνης και χαράς, χωρίς όμως ποτέ να αποβλέπουν στην επίδειξη και τον εντυπωσιασμό. Στην περίπτωση αυτή, τα αίτια που έλκουν τη Χάρη του Θεού, δεν είναι άλλα από την Πίστη, την ταπείνωση και την αγάπη, τα οποία στολίζουν τις ψυχές εκείνων που προκαλούν αυτά τα Θαύματα, αλλά και κάποιων από εκείνους που γίνονται αποδέκτες τέτοιων Θαυμάτων.

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό τους γνώρισμα, είναι η πνευματική ωφέλεια που επιφέρουν στα άτομα, καθώς και το γεγονός ότι εκδηλώνονται κατά τη συντριπτική τους πλειοψηφία, σε χώρους σχετικούς με τη Χριστιανορθόδοξη Πίστη (ορισμένα μάλιστα κάθε χρόνο και σε συγκεκριμένες ημερομηνίες), αναδεικνύοντας έτσι την Ορθοδοξία σε μοναδική σωστή και αληθινή Πίστη, του μοναδικού αληθινού Θεού.

Στη δεύτερη περίπτωση τώρα, έχουμε να κάνουμε με το τάγμα του Εωσφόρου και τα όργανά του (με όσους δηλαδή το ακολουθούν).

Η λογική του Θεού διαφέρει πολύ  από τη λογική της κοινωνίας  και των ανθρώπων. Το θαύμα  που επιτελείται μέσα στην ανθρώπινη ψυχή μετρά πολύ περισσότερο από την ανατροπή των φυσικών νόμων διότι έτσι καταλύεται ο νόμος της αμαρτίας.  «Όποιος αισθανθεί  πραγματικά τις αμαρτίες του είναι ανώτερος από εκείνον που με την προσευχή του ανασταίνει νεκρούς. Όποιος αξιωθεί να δει την ασθένειά του είναι ανώτερος από εκείνον που αξιώθηκε να δει αγγέλους.» (Αγίου Ισαάκ του Σύρου, λόγος λδ΄).  

Ήδη από τα παλιά χρόνια οι Πατέρες της Εκκλησίας μας  είχαν προειδοποιήσει να είμαστε δύσπιστοι όταν ακούμε για θαύματα για να μην πλανηθούμε. Χρειάζεται να γίνονται:

α)στο όνομα του Ιησού Χριστού, τον οποίο να ομολογούν ρητά ως Θεάνθρωπο,

β) να παραπέμπουν στη μετάνοια  και στην Εκκλησία, και

γ) να αποτελούν πράξεις ταπεινής αγάπης και όχι επίδειξης.

---------------------------------------------------------------------

Επειδή πολλοί εν Χριστώ αδελφοί μας,που ακολουθούν το παλαιό ημερολόγιο επικαλούνται την ύπαρξη θαυμάτων για την επιβεβαίωση της ορθότητας του Ιουλιανού ημερολογίου, ξεκινήσαμε μια έρευνα για το θέμα.

Καταγράφουμε ορισμένα θαύματα και τα σχολιάζουμε με βάση αυτά που διαβάζουμε.

ΘΑΥΜΑ 1^Ο  .

ΔΙΗΓΕΙΤΑΙ ο 'Ιερός Δοσίθεος 'Ιεροσολύμων (1669—1707), ότι όταν κάποτε ο Πατριάρχης 'Ιεροσολύμων Παίσιος (1645—1660) ευρίσκετο στο Βελιγράδι συνέβη το εξής θαύμα, το οποίο επιβεβαίωσε, ότι η 'Ημερολογιακή Μεταρρύθμισις, την οποία είχε κάμει ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓʹ το 1582, δεν ήταν ευάρεστη στον Θεό.

Μία γυναίκα του Παπικού δόγματος (Λατινίς) ήθελε να ζυμώση κατά την 20η 'Ιουλίου, οπότε τελείται η μνήμη του 'Αγίου Προφήτου 'Ηλιού και είναι αργία για τους 'Ορθοδόξους.

Τότε, μία ευσεβής 'Ορθόδοξος γυναίκα της είπε·. «Σήμερόν εστιν η εορτή του 'Ηλιού του Προφήτου και μη άπτου έργων». 'Η Λατινίς απήντησε·. «Δέκα παρήλθον ημέραι από της εορτής 'Ηλιού του Προφήτου» (τότε η ημερολογιακή διαφορά ήταν δέκα και όχι δεκατριών ημερών)

῎Έτσι λοιπόν άρχισαν να φιλονεικούν μεταξύ τους για το θέμα, αν καλώς προσετέθησαν από τους Παπικούς οι δέκα ημέρες, και στο μεταξύ άρχισε το ζύμωμα η Λατινίς. 'Αλλά, ω του θαύματος !... μεταβλήθηκε το ζυμάρι στα χέρια της σε κίσηρα (ελαφρόπετρα) !...

Και ακούσθηκε στην Σερβία το θαύμα αυτό και μοιράσθηκαν οι άνθρωποι μεταξύ τους αυτήν την πέτρα, για απόδειξη του μεγάλου αυτού Θαύματος.

'Ο Πατριάρχης Παίσιος έλαβε και αυτός ένα μέρος από την πέτρα, το οποίο μέχρι τώρα ευρίσκεται κρεμασμένο στην Εικόνα του Αγίου Προφήτου 'Ηλιού στο Μοναστήρι του στην 'Ιερουσαλήμ.

ΣΧΟΛΙΑ. Το θαύμα αποδεικνύει.

1.Την καταδίκη του Γρηγοριανού ημερολογίου που ακολουθούσε η Λατινίς. Το ημερολόγιο αυτό καταδικάστηκε από τις Συνόδους του 16^ου αιώνος επειδή αθέτησε στην εφαρμογή του το Πασχάλιο της Α Οικουμενικής Συνόδου.

2.Την  ορθότητα  της ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ πίστεως (Λατινίς=παπικη).

---------------------------------------------------------------------------------------------

ΘΑΥΜΑ 2^Ο

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ στις 14/9/1925 –Π.Η

Οι εν Χριστώ αδελφοί που ακολουθούν το πάτριο ημερολόγιο  συχνά προβάλλουν την εμφάνιση του Τιμίου Σταυρού στις 14/9/1925 –Παλ.Ημερ.- σαν επιβεβαιωτικό θαύμα της ορθότητας του Παλαιού ημερολογίου. Το συμβάν δημοσιεύτηκε την επομένη στην εφημερίδα ΣΚΡΙΠ, (15/28-9-1925) και περιγράφτηκε ως εξής:

«Ο σύλλογος των Ορθοδόξων, ανεγνωρισμένον Σωματείον, συμφώνως πάντοτε προς το Παλαιόν εκκλησιαστικόν ημερολόγιον εις το οποίον εμμένει ακλόνητος, την εισαγωγήν του Γρηγοριανού ημερολογίου εις την Εκκλησίαν θεωρών εώρτασε σήμερον 14ην Σεπτεμβρίου, κατά το εν λόγω ημερολόγιον, την εορτήν της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Προς τούτο από της 9ης νυκτερινής της χθες πλέον των δισχιλίων μελών του συλλόγου συνηθροίσθησαν εν τω εξοχικώ ναώ του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου όπου ετελέσθη αγρυπνία. Εννοείται, ότι η συγκέντρωσις αυτή των πιστών δεν διέλαβε την προσοχήν των οργάνων της εξουσίας, άτινα από της 11ης νυκτερινής παρηκολούθησαν την ακολουθίαν χάριν της τάξεως, ως είπον. Αλλά οιαδήποτε κι’ αν ήτο η εκεί αποστολή των, ολίγα λεπτά μετά την εκεί άφιξίν των εκόντα άκοντα ηναγκάσθησαν να προστεθώσι και ταύτα εις το πλήθος των πιστών, τους οποίους δεν εχώρει ήδη ουδέ ο εξωτερικός περίβολος του ναού, ένεκα λόγων ανωτέρων πάσης ανθρωπίνης διαταγής ή εξουσίας. Η ώρα ήτο 11η και ημίσεια προ του μεσονυκτίου, ότε ακριβώς άνωθεν του ναού και με κατεύθυνσιν εξ Ανοτολών προς Δυσμάς ενεφανίσθη φωτεινός λευκός Σταυρός του οποίου η λάμψις περιοριζόμενη μόνον επί του Ναού και του εκκλησιαζόμενου πλήθους εξηφάνιζεν εντελώς την λάμψιν των αστέρων, κατηύγαζε δε τον Ναόν και τον περίβολον, ως να κατηυθύνετο επ’αυτών ηλεκτρικός προβολεύς. Η οριζοντία γραμμή του ουρανίου τούτου Σταυρού έκλινεν προς τα δεξιά, προς το κάτω δέ μέρος της καθέτου γραμμής του εσχηματίζετο μικρότερος Σταυρός διά της παρεμβολής ετέρας μικροτέρας οριζοντίας γραμμής. Το ουράνιον τούτο σημείον ήτο ορατόν συνεχώς επί ημίσειαν ώραν και κατόπιν ήρξατο σβενυμμένον ολίγον κατ’ ολίγον. Το τι επηκολούθησε μετά την εμφάνισην του ουρανίου τούτου σημείου αδύνατον να περιλάβη ανθρώπινη αφήγησις. Πάντες οι εκκλησιαζόμενοι γονυπετείς και κλαίοντες εκ της συγκινήσεως ήρχισαν ψάλλοντες και δοξολογούντες τον Κύριον εν ενί στόματι και μία καρδία. Τα όργανα της εξουσίας παραιτούνται της αποστολής των και ανευρίσκουσι εις τα βάθη της καρδίας των της πίστην των παιδικών των χρόνων. Όλος ο χώρος εκείνος μεταβάλλεται εις μίαν γωνίαν άλλου τινός κόσμου υπέργειου. Όλοι κατέχονται υπό ανεκφράστου ιεράς συγκινήσεως όλοι κλαίουσιν. Η αγρυπνία συνεχισθείσα ετελείωσε περί την 4ην πρωινήν, οπότε ολόκληρος εκείνος ο ανθρώπινος χείμαρρος ήρχισε κατεχρόμενος προς την πόλιν διηγούμενος ανά πάν βήμα το νυχτερινόν θαύμα, εκ της συγκινήσεως του οποίου συνείχοντο πάντες. Ίσως θα υπάρξωσι άπιστοι, οίτινες θα αμφισβητήσωσι το γεγονός, ίσως θα υπάρξωσι δοκησίσοφοι, οίτινες θα ζητήσωσι να ερμηνεύσουσι το φαινόμενον δια της αυθυποβολής ή δ’ οιαδήποτε άλλης βεβιασμένης αιτιολογίας, πάντως, όμως, και των μέν και των δε τα επιχειρήματα ως σαθρά, ανατρέπονται, αν ληφθή υπ’όψιν, ότι δεν πρόκειται περί στιγμιαίου φαινομένου διαλάμψαντος δίκην διάττοντος, αλλά περί φαινομένου ορατού επί ημισειαν και πλέον ώραν, το οποίον έβλεπον και εθαύμαζον συνεχώς δισχίλιοι και πλέον άνρθωποι. Ευτυχώς δε, ότι μεταξύ των ιδόντων και θαυμασάντων τον ουράνιον τούτον φωτεινόν Σταυρόν συμπεριλαμβάνονται και όργανα εξουσίας και κατά συνέπειαν και η Εκκλησία και το επίσημον κράτος έχουσι καθήκον να εξετάσωσι, να εξακριβώσωσι και να επισημοποιήσωσι το γεγονός. Εκτός όμως τούτου, νομίζομεν, ότι η εμφάνισις του ουρανίου Σταυρού, καθ’ην ημέραν εορτάζεται κατά το παλαιόν ημερολόγιον η εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, αποτελεί μίαν επί πλέον θεόθεν βεβαίωσιν περί της ορθότητας των επί του προκειμένου πεποιθήσεων των ακολουθόντων το ημερολόγιο τούτο, παρέχει δε και εις τους διευθύνοντας σήμερον τα της Εκκλησίας, χείρα βοηθείας ουρανόθεν προς αναθεώρησιν της αντικανονικής αποφάσεως των περί της εισαγωγής εις την Εκκλησίαν μας μονομερώς του Γρηγοριανού ημερολογίου δι’ αποσχίσεως εκ του μεγάλου σώματος της Ορθοδοξίας»

 

ΣΧΟΛΙΑ

1.Ο συντάκτης του κειμένου δεν έχει κατανοήσει ότι το Παπικό Γρηγοριανό ημερολόγιο είναι τελείως διαφορετικό από το διορθωμένο Ιουλιανό που εισήχθη το 1924.

2. Το θαύμα έγινε στις 14.9.1925, ήτοι πριν το 1935• Τότε, που δεν υπήρχε Σύνοδος  των Παλαιοημερολογιτών. Τότε που όλοι ήταν ενσωματωμένοι στην Μία Εκκλησία !

3. Με το θαύμα του Τιμίου Σταυρού, δεν έδειξε ο Θεός την Ορθότητα του ιουλιανού ημερολογίου. Έδειξε την Ορθότητα και την ευλογία Του στους Ορθοδόξους που αποτειχίστηκαν απο την Κρατική Εκκλησία. Διότι η Εκκλησία της Ελλάδος καταπατώντας πλείστους κανόνες έκανε μονομερή  αλλαγή μέσα σε μια νύχτα, όπως επίσης και ο σκοπός της αλλαγής αυτής, που ήταν ο οικουμενισμός, όπως φαίνεται από την ιδιά την πατριαρχική εγκύκλιο του 1920 αλλά όπως φαίνεται ξεκάθαρα από τα ίδια τα γεγονοτα. Έτσι λοιπόν, δεν είναι θέμα ημερολογίου, αλλά θέμα Ορθοδοξίας.

4. Ο  Σταυρός απέτρεψε την δίωξη και την διάλυση της λατρευτικής σύναξης με αποτέλεσμα να συνεχιστεί η αγρυπνία..... τότε εκ των πραγμάτων ο σταυρός έδειξε ότι ήταν επιθυμία του Κυρίου να συνεχιστεί η αγρυπνία και να μη πάψει λόγω της αστυνομίας.

 

 

 

ΘΑΥΜΑ 3^Ο

Πηγή: https://www.imoph.org/Theology_el/3a4007ThaumaAgIoanne.pdf

«῎Ημουν νεοφώτιστη 'Ορθόδοξη Χριστιανή, έγκυος στο πρώτο μου παιδί. ῎Ημουν είκοσι τριών ετών.  ῞Οπως πολλοί προσήλυτοι που δεν εγνώρισαν τον Βλαντίκα 'Ιωάννη (Μαξίμοβιτς, †1966), αφού εδιάβασα τον βίο του – τις θεραπείες που επετέλεσε όσο ζούσε, τα ορφανά που έσωσε, τους δυστυχισμένους ανθρώπους που εβοήθησε, τις 'Ορθόδοξες κοινότητες που ολομόναχος δημιούργησε μεταξύ Γάλλων, Δανών, Κινέζων, 'Ιρλανδών, Φιλιππινέζων, 'Ιαπώνων κλπ. - ανέπτυξα μίαν απέραντη αγάπη και αφοσίωσι προς αυτόν. ῎Ετσι, όταν προσευχόμουν στον Θεό, την Μητέρα Του και τους 'Αγίους για καθοδήγηση, πάντοτε συμπεριελάμβανα τον μακάριο 'Ιωάννη στις προσευχές μου. Διαμένοντας απέναντι από τον ενοριακό Ναό του αγίου Νικολάου στο Σηάτλ, όπου ο μακάριος 'Ιωάννης εκοιμήθη, αισθανόμουν τιμή που ήξερα ένα ''σύγχρονο άγιο'' και προνομιούχος που συμμετείχα στην Παννυχίδα γι' αυτόν κάθε Πέμπτη στο μικρό δωμάτιο, όπου εκοιμήθη. Με ευλάβεια ασπαζόμουν την πολυθρόνα, στην οποία εκοιμήθη, το καλημαύχιό του, τα επισκοπικά άμφια και το κομβοσχοίνι του. ῞Ενα από τα πνευματικά του τέκνα, ο Γεώργιος Καλφώβ, ήταν πάντοτε εκεί, και έψαλλε με τον γέροντα 'Ιερέα 'Ανδρέα.' Ως προσήλυτη, επίστευα στην 'Ορθόδοξη 'Εκκλησία, αλλά δεν κατανοούσα την σημασία του Παλαιού 'Ημερολογίου. ῎Ετσι καθώς ήμουν έγκυος, γνωρίζοντας ότι το παιδί μου θα γεννιόταν γύρω στα Χριστούγεννα, προσευχόμουν στην Μητέρα του Θεού και στον άγιο 'Ιωάννη για να γεννηθεί το παιδί μου στα '' 'Αληθινά Χριστούγεννα''. 'Η 25η Δεκεμβρίου ( κατά το νέο ημερολόγιο) ήλθε και πέρασε, και η 7η 'Ιανουαρίου (Χριστούγεννα με το Πάτριο 'Ημερολόγιο) πλησίαζε. ῎Ημουν συγκινημένη, αλλά ποτέ δεν φαναταζόμουνα αυτά που μου συνέβησαν. 'Επειδή ήταν ο τελευταίος μήνας πριν από την γέννα, δεν ημπορούσα πλέον να ανεβαίνω τις σκάλες της 'Ενορίας, κι έτσι προσευχόμουν ακόμη πιο θερμά προς τον Βλαντίκα. 'Ολίγες ημέρες προ της 7ης 'Ιανουαρίου ξύπνησα από ένα παράξενο φαινόμενο (ο σύζυγός μου Μελχισεδέκ κοιμόταν δίπλα μου). Το δωμάτιό μου ήταν γεμάτο από ένα όμορφο, ασύνηθες λευκό φως. 'Εννόησα ότι ήμουν ξύπνια και αισθάνθηκα τόσο παράξενα, όσο αν θα ήμουν στον Παράδεισο. Μία Μοναχή στα λευκά ήταν γονατιστή μπροστά στο κρεβάτι μου, δίπλα από το κρεβατάκι του μωρού - δεν ημπορούσα να ιδώ το πρόσωπό της, επειδή -ήταν σκυμμένη. Και μετά τον είδα (τον Βλαντίκα) όλον σε αστραφτερά λευκά άμφια, να στέκεται στην είσοδο του δωματίου. Γνώρισα ότι αυτός ήταν, επειδή αυτόν είχα στο νου μου. ῏Ηταν κοντός· το πρόσωπό του έλαμπε, παρ' όλο που κρυβόταν από το χώρισμα (μεσότειχον) του χωλ, και με το δεξί του χέρι με ευλόγησε. Αυτή η όρασις διήρκεσε μόνο μία στιγμή. Πιστεύω ότι η Μοναχή στα λευκά ήταν η αγία 'Ελισάβετ Θεοδώροβνα ( η Μεγάλη Δούκισσα, η Νεομάρτυς), επειδή και αυτήν είχα στο νού μου επίσης. Στις 3 π.μ. της 7ης 'Ιανουαρίου (Χριστούγεννα με το Ορθόδοξο 'Ημερολόγιο), 1970, άρχισαν οι πόνοι της γέννας, και προς χαράν μου στις 4 μ.μ. ο υιός μας 'Αδάμ γεννήθηκε. 'Εδόξασα τον Θεό, την Θεοτόκο και φυσικά τους αγίους 'Ιωάννη και 'Ελισάβετ! Θα προσπαθώ να παραμένω πιστή στο Παλαιό 'Ημερολόγιο, και για μένα πλέον δεν υπάρχει αμφιβολία !».

ΣΧΟΛΙΑ.

1.Το θαύμα αυτό είναι επιβεβαίωση της αγιότητας του Αγίου Ιωάννη του Μαξίμοβιτς και της νεομάρτυρος Ελισάβετ Δούκαινας.

2.Το ότι συνέβη η φυσιολογική γέννα στις 7 Ιανουαρίου είναι και θέμα βιολογίας. Αν δεν θεωρήσουμε το γεγονός βιολογικό τότε θα πρέπει το θαύμα να το δούμε ως παρέμβαση  από τον Άγιο Ιωάννη τον Μαξίμοβιτς για  να αυξήσει την πίστη της νεαρής προσήλυτης μητέρας. Η εμφάνιση των Αγίων στην περιγραφή αυτό δείχνει. Ούτε οι Άγιοι της μίλησαν για το ημερολόγιο.

3.Η θαυματουργική παρέμβαση των Αγίων στην προσήλυτη στην Ορθοδοξία επιβεβαιώνει ότι η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ  της είναι ΜΟΝΑΔΙΚΗ και αληθινή.

ΘΑΥΜΑ 4^Ο

Παναγία Νεοημερολογίτικη ή παλαιοημερολογίτικη;

(Με αφορμή το θαύμα της Βασιλικής Πλεξίδα)

Κατ’ αρχήν είναι γνωστό παγκοσμίως ότι θαύματα κάνει η Παναγία ακόμη και σε καθολικά προσκυνήματα, όπως στη Λούρδη κ.λπ. Σημαίνει αυτό ότι οι καθολικοί δεν είναι αιρετικοί και δεν έχουν τα προβλήματα που έχουν;

Σύμφωνα με την διήγηση της κ.Βασιλικής Πλεξίδα σίγουρα η Παναγία, όταν την έσωσε από το ελικόπτερο, δεν την ρώτησε εάν ανήκει στο Παλαιό ή στο Νέο Ημερολόγιο. Ούτε επίσης της είπε: «είμαι η Παναγία η Ακρωτηριανή, που είναι με το Παλαιό Ημερολόγιο». Εξ άλλου απ΄ότι γνωρίζω πριν το θαύμα η κ.Πλεξίδα ακολουθούσε το νέο-ημερολόγιο και μετά γύρισε στο παλιό.

Η ίδια η Βασιλική απέδωσε τη σωτηρία της σε θαύμα της Παναγίας Ακρωτηριανής και στις προσευχές μιας μοναχής που ασκείται εκεί. Δεν έχουμε λόγο να τα αμφισβητήσουμε αυτά, αλλά ωστόσο αυτό είναι κάτι υποκειμενικό. Το αντικειμενικό είναι ότι την έσωσε η Παναγία, χωρίς να εξετάσει αν η κ.Πλεξίδα ακολουθεί το νέο ή το παλιό ημερολόγιο.

Η έρευνα συνεχίζεται…..

Τα νερά του Ιορδάνου αλλάζουν πορεία κατά τον Αγιασμό στην εορτή των Θεοφανείων στις 6 Ιανουαρίου με το παλαιό ημερολόγιο. Αυτό δεν αποτελεί επιβεβαιωτικό θαύμα του σωστού ημερολογίου;

------------------------------------------------------------------------------------------

Απάντηση. Το γεγονός της αλλαγής της ροής του Ιορδάνη την ημέρα των Θεοφανείων δεν αναφέρεται πουθενά  στα  σχετικά ευαγγελικά αποσπάσματα.( Ματθαῖον, κεφάλαιον γ´ 13- 17, κατὰ Μᾶρκον, κεφάλαιον α´9-11- κατὰ Λουκᾶν, κεφάλαιον γ´21-22, κατὰ Ἰωάννην, κεφάλαιον α´29-34).Επομένως πρώτο συμπέρασμα είναι ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΥΝΕΒΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΒΑΠΤΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

Συνέβη όμως παλιότερα.1500 χρόνια πριν από την βάπτιση του Χριστού.(ΕΡΩΤΗΣΗ. Τότεποιο ημερολόγιο ακολουθούσαν οι Ισραηλίτες .Πάντως όχι το Ιουλιανό-ΒΛΕΠΕ ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ).

 Ο λαός Ισραήλ εισέρχεται εις την γη της επαγγελίας (=υπόσχεσης) του Θεού από την Αίγυπτο και πρέπει να διασχίσει τον Ιορδάνη από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Με εντολή

του Θεού εισέρχεται η Κιβωτός της Διαθήκης στο ποτάμι και τα μεν νερά, δεξιά τους, που κατεβαίνουν στέκονται, ενώ τα νερά αριστερά τους κατεβαίνουν προς τις εκβολές και χάνονται! Επίσης σχετικές αναφορές γίνονται στους ψαλμούς 76 και 113.

Η χριστιανική παράδοση συνέδεσε επίσης τη βάπτιση του Ιησού με μια άλλη αποφασιστική στιγμή της ιστορίας του Ισραήλ, τη διάβαση του Ιορδάνη από τον Ιησού του Ναυή και τους Ισραηλίτες. Ο συμβολισμός είναι ξεκάθαρος και αξιοποιήθηκε στη λατρεία. Εκτός από το ίδιο όνομα του λυτρωτή μετά την έξοδο από τα νερά του ποταμού αρχίζει η σωτηρία. Η συγκεκριμένη περιοχή στη λαϊκή ευσέβεια ταυτίστηκε επίσης με την τοποθεσία όπου ο προφήτης Ηλίας αναλήφθηκε στον ουρανό. Κάποια σύνδεση του Βαπτιστή με τον Ηλία θα έπαιξε σίγουρα ρόλο. Η υπερβολή δεν σταμάτησε εδώ, αφού μία παράδοση θέλει το χώρο όπου οικοδομήθηκε ο εν λόγω ναός να αποτελεί το σημείο, όπου ο Ιησούς άφησε τα ρούχα του για να βαπτιστεί. Σε όλους αυτούς τους χώρους οι πιστοί κατά το προσκυνηματικό τους ταξίδι στους Αγίους Τόπους συνέρρεαν σε μεγάλους αριθμούς και μάλιστα για να βαπτιστούν και οι ίδιοι.

Γιατί όμως αλλάζει η ροή των νερών του Ιορδάνη κατά τον Αγιασμό των Θεοφανείων.Θα το καταλάβουμε αυτό διαβάζοντας τα υπόλοιπα στην συνέχεια.

Στα ευαγγέλια η ακριβής τοποθεσία του Βαπτιστή και της βάπτισης  δεν προσδιορίζεται παρά μόνο γενικά στο Ιω. 1:28 με τη φράση «ἐν Βηθανίᾳ ἐγένετο πέραν τοῦ Ἰορδάνου»,

ακόμη γενικότερα στο 10:40 και διαφορετικά στο 3:23 «ἐν Αἰνὼν ἐγγὺς τοῦ Σαλείμ», οι χριστιανοί κατά τα βυζαντινά χρόνια συνήθιζαν να επισκέπτονται μια περιοχή λίγα χιλιόμετρα βορείως της Νεκράς Θάλασσας στην ανατολική όχθη του Ιορδάνη. Εξαιτίας της αδυναμίας εντοπισμού της Βηθανίας ο Ευσέβιος ακολουθώντας το υπόμνημα του Ωριγένη στο κατά Ιωάννην προσδιόρισε την περιοχή στη δυτική όχθη, θεωρώντας πως πρόκειται για τη Βηθαβαρά, όπου στις μέρες του βαπτίζονταν πιστοί. Ο Ιησούς ερχόμενος από τη Γαλιλαία, όπως διευκρινίζεται στις εκδοχές του Μάρκου και του Ματθαίου, για να αποφύγει τη Σαμάρεια θα διέσχισε πιθανόν τον Ιορδάνη και θα βρέθηκε στην ανατολική του όχθη.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ.Ο Ιορδάνης αλλαζει ροή για να επιβεβαιώσει ότι σε εκείνο το μέρος που γίνεται ο Αγιασμός έγινε:

-η Θαυματουργική διάβαση  των ισραηλιτών με την Κιβωτό της Διαθήκης και όλα τα άλλα θαυμαστά γεγονότα που αναφέρονται στα αναγνώσματα των Μεγάλων Ωρών και του Εσπερινού των Θεοφανείων.

-η Βάπτιση του Χριστού

Και να μας θυμίζει την σωτηριολογία του βαπτίσματος και όχι την αξία του ημερολογίου.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το εβραϊκό ή ιουδαϊκό ημερολόγιο είναι το γνωστό αρχαίο Ελληνικό ημερολόγιο το οποίο χρησιμοποιούσε τον κύκλο του Μέτω να και είναι ένας συνδυασμός ηλιακού και σεληνιακού ημερολογίου (ηλιοσεληνιακό). Σε αυτό το ημερολόγιο αλλάξανε όπως και άλλες πολλές φυλές και πόλεις-κράτη τα ονόματα των μηνών κατά τα δικά τους έθιμα, εισάγοντας παράλληλα και τις εβραϊκές γιορτές τους.

Ακολουθείται, σε διάφορες μορφές, από τους Εβραίους τουλάχιστον από την εποχή της Εξόδου από την Αίγυπτο (κατά τη βιβλική χρονολόγηση, 15ος αιώνας Π.Κ.Χ.). Στην τρέχουσα μορφή του υπάρχει από το 359 μ.Χ. όταν και επεξεργάστηκε από ιερατική επιτροπή υπό τον Ιουδαίο πατριάρχη Χιλέλ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γιατί η νεφέλη στο Θαβώριο όρος κατεβαίνει στην εορτή της Μεταμόρφωσης στις 6 Αυγούστου   με το Ιουλιανό ημερολόγιο και όχι με κάποιο άλλο;

. Για να απαντήσουμε στην ερώτηση θα πρέπει να ξεκαθαριστούν  πρώτα  κάποιοι  όροι.

 

– Άλλο το ιστορικό γεγονός της Μεταμόρφωσης του Χριστού και άλλο η εορτή και η ιστορική της εξέλιξη. 

-Άλλο ημερολόγιο και άλλο εορτολόγιο.

ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ : κατάλογος στον οποίο έχουν καταγραφεί οι γιορτές ενός έτους καθώς και το σχετικό βιβλίο της εκκλησίας με πληροφορίες για τις εορτές και τους εορταζομένους αγίους.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ: Είναι σύστημα μέτρησης του χρόνου σε ημέρες, μήνες και έτη, με το οποίο γίνεται δυνατή η χρονική κατάταξη παρελθοντικών ή μελλοντικών γεγονότων. 

Την εορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος το ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ την καθορίζει στις 6 Αυγούστου (σταθερά) και το ημερολόγιο την ημέρα (διαφορετική κάθε χρονια).

Α.. Η  Μεταμόρφωση του Χριστού, ως ιστορικό γεγονός, έγινε 40 μέρες πριν το Πάθος και ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΑ θα έπρεπε να εορτάζεται εντός της Μεγάλης Σαρακοστής (Μάρτιο μήνα).Λόγω όμως του χαρμοσύνου χαρακτήρα της εορτής και του πενθίμου της Τεσσαρακοστής μεταφέρθηκε στις 6 Αυγούστου.

 Επομένως θα έπρεπε η νεφέλη, για να αποδειχθεί ο ισχυρισμός ότι το σωστό εκκλησιαστικό ημερολόγιο είναι το Ιουλιανό, να εμφανίζεται κάθε χρόνο ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΑ 40 μέρες πριν το Πάθος του Χριστού  ΕΡΩΤΗΣΗ. Εμφανίζεται;;;;;;

 Β.  Το μεγάλο αυτό θαύμα της Μεταμορφώσεως του Κυρίου γίνεται αντικείμενο ιδιαίτερου εορτασμού μετά τον 4ο αι., αφού στις δύο πιο βασικές πηγές της λειτουργικής ζωής της εποχής, όπως είναι οι Αποστολικές Διαταγές  και το Οδοιπορικό της Αιθερίας  δεν αναφέρεται ύπαρξη τέτοιας εορτής.

 Γ .Για τον καθορισμό της 6ης ( στ΄) Αυγούστου ως ημερομηνίας τελέσεως της εορτής διατυπώθηκαν διάφορες απόψεις. Κατά την επικρατέστερη, η εορτή αυτή καθιερώθηκε να εορτάζεται σαράντα περίπου ημέρες πριν από την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού (14 Σεπτεμβρίου), ώστε να προτάσσεται και της εορτής αυτής, που φέρει γενικά «τα ίσα τη Μ. Παρασκευή», νηστεία, ανάλογη προς αυτήν της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.Eπίσης στις 6 Αυγούστου έγιναν τα εγκαίνια του ναού που υπάρχει  στο Θαβώρ.

 Δ. Σύμφωνα με μια άλλη θεώρηση η Εκκλησία των Ιεροσολύμων προέβη στον καθορισμό της εορτής της Μεταμορφώσεως την 6η Αυγούστου σε αντικατάσταση της ιουδαϊκής εορτής της Σκηνοπηγίας, που γιορτάζονταν  το θέρος κατά την εποχή της συγκομιδής των καρπών. Γιαυτό ίσως και σε ορισμένα συριακά -ιακωβιτικά μηνολόγια την 6η Αυγούστου αναγράφεται εορτή με το όνομα «Εορτή της Σκηνοπηγίας του όρους Θαβώρ», ή «Εορτή της Σκηνοπηγίας», ή « Εορτή της Σκηνοπηγίας, φανέρωση της δόξας του Κυρίου μας στο όρος Θαβώρ». Επιπλέον μερικοί συσχετίζουν την εορτή και προς την κατά την 17ην του μηνός Tammuz, (στο μέσον, δηλαδή, του θέρους και 40 ημέρες μετά την εορτήν των εβδομάδων) τελούμενη από τους Εβραίους εορτή φανερώσεως της δόξας του Μωϋσή, όταν κατέβηκε «φωτόμορφος»από το όρος Σινά.

 Ε.Η πρώτη σαφής μαρτυρία περί υπάρξεως της εορτής της Μεταμορφώσεως του Κυρίου στην ‘Εκκλησία των ‘Ιεροσολύμων περιέχεται στο βίο του αγίου Σάββα, που έγραψε ο Κύριλλος ο Σκυθοπολίτης τον 6ο αι. ῞Οπως είναι, δηλαδή, γνωστό το έτος  ο αυτοκράτορας ‘Ιουστίνος ο Α’ συγκάλεσε στην Κωνσταντινούπολη Σύνοδο, η οποία αποφάσισε την ανάκληση όσων εξορίστηκαν από τον μονοφυσίτη αυτοκράτορα ‘Αναστάσιο τον Δίκορο και την ένταξη της Δ’ Οικουμενικής στα δίπτυχα. Στο βίο, λοιπόν, του αγίου περιγράφεται η επίσημη υποδοχή από την ‘Εκκλησία των ‘Ιεροσολύμων των αυτοκρατορικών αυτών διαταγμάτων, που έγινε μέσα στην πανηγυρική ατμόσφαιρα της εορτής της 6ης Αυγούστου. Στο εύλογο ερώτημα αν η εν λόγω εορτή θεσπίστηκε για το λόγο αυτό ή προϋπήρχε, το πιθανότερο είναι το δεύτερο. Επελέγη δε προς πανηγυρισμό του γεγονότος της κατίσχυσης του δόγματος της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου, εξ αιτίας ακριβώς της νοηματικής εγγύτητας του δόγματος αυτού προς το περιεχόμενο της εορτής της Μεταμορφώσεως. Είναι ενδεικτικό της κατά την εποχή αυτή γενικότερης εκκλησιαστικής ανάδειξης της περιοχής το γεγονός, ότι στη Σύνοδο της Κων/ λεως το 553 παρίσταται και επίσκοπος Θαβώρ, ο Σεβήρος.

 

ΣΤ. Το πρώτο δε στοιχείο της εορτής που εμφανίζεται ιστορικά είναι ο καθορισμός του όρους Θαβώρ, ως χώρου ιδιαίτερης λειτουργικής ανάμνησης του γεγονότος αυτού. Το γεγονός αυτό έχει ιδιαίτερη για το θέμα μας σημασία αν σκεφθεί κανένας, ότι στις σχετικές μαρτυρίες των τριών συνοπτικών ευαγγελιστών δεν κατονομάζεται ρητά το όρος, όπου έγινε η Μεταμόρφωση του Κυρίου. Έτσι σύμφωνα με την αρχαιότερη διήγηση του Μάρκου, προς την οποία συμφωνεί και ο Ματθαίος, το θαύμα αυτό συνέβη γενικά «εις όρος υψηλόν», ενώ αντίθετα ο Λουκάς χρησιμοποιεί την έκφραση «εις το όρος», υπονοώντας προφανώς μια συγκεκριμένη ορεινή τοποθεσία, γνωστή στους μαθητές από προηγούμενες συναντήσεις τους με τον Κύριο εκεί. Όμως, παρά ταύτα, σύμφωνα με παλιά παράδοση της Εκκλησίας, της οποίας ο αρχαιότερος μάρτυρας είναι ο Ωριγένης, το Θαβώρ «εστι το όρος της Γαλιλαίας, εφ’ ου μετεμορφώθη Χριστός». Το που στηρίζεται η παράδοση αυτή για το Θαβώρ, αναφερόμενο στις διάφορες πηγές και ως Θαβώριον όρος, Ιταβύριον όρος ή Αταβύριον όρος , ως το όρος της Μεταμορφώσεως δεν είναι ακριβώς γνωστό.

 Πολλοί από τους νεότερους ιδιαίτερα μελετητές αμφισβήτησαν την ορθότητά της, θεωρώντας ως πιθανότερο χώρο τελέσεως του θαύματος της Μεταμορφώσεως το όρος Ερμών. Στηρίζουν δε την άποψη αυτή κυρίως σε τρία βασικά επιχειρήματα:

 (α)Το Ερμών είναι στην κυριολεξία όρος, αφού η πιο υψηλή κορυφή του φτάνει τα 2.759 μέτρα πάνω από τη Μεσόγειο, και με την έννοια αυτή εναρμονίζεται καλλίτερα με τον βιβλικό προσδιορισμό υψηλόν όρος, όπου έγινε η Μεταμόρφωση.

 (β) Βρίσκεται κοντά στην Καισάρεια Φιλίππου, και σε απόσταση μιας περίπου ημέρας που χρειάστηκαν για να κατέβουν από το όρος οι μαθητές μετά την Μεταμόρφωση, όπως γράφει ο Λουκάς.

 (γ) Από τη φύση του εξασφάλιζε καλλίτερα τις συνθήκες ηρεμίας και απομόνωσης που αναζητούσε ο Κύριος εν όψει της Μεταμόρφωσής του και (δ) εξίσου με το Θαβώρ εξυμνείται στην Π. Διαθήκη ως χώρος φανέρωσης της θείας δόξας (Ψαλμ. 89, 13: Θαβώρ και Ερμών εν τω ονόματί σου αγαλλιάσονται).

 Στην φαινομενική πειστικότητα των επιχειρημάτων αυτών , αντιτάσσεται ομόφωνα η παράδοση της Εκκλησίας θεωρώντας ότι το Θαβώρ είναι το υψηλό όρος, όπου έγινε η Μεταμόρφωση του Χριστού. Και απόδειξη η ΝΕΦΕΛΗ, που εμφανίζεται κάθε χρόνο για να υπενθυμίσει και να επιβεβαιώσει ότι.

 1.Η  Μεταμόρφωση του Χριστού ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΘΑΒΩΡ και αυτό αποτελεί αδιαπραγμάτευτο γεγονός για την Ορθόδοξη Εκκλησία.

 2.Η μεταφορά της εορτής από την Μεγάλη Τεσσαρακοστή στις 6 Αυγούστου, είχε και σοβαρούς δογματικούς και ιστορικούς  λόγους ,που αναφέρθηκαν προηγουμένως και δεν έχει καμία σχέση με ημερολόγια και ημερομηνίες