Συζητώντας σύγχρονα εκκλησιολογικά θέματα με το ψηφιακό εργαλείο LOGOS (Γ)-ΠΑΠΙΣΜΟΣ

Έρευνα πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

ΜΕΡΟΣ Γ - ΠΑΠΙΣΜΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ

Είναι ο Παπισμός αίρεση ή χριστιανική ομολογία;

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

1️ Τι διδάσκει η Ορθόδοξη Εκκλησία

Η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί τον Ρωμαιοκαθολικισμό (Παπισμό) ως:

ετερόδοξη χριστιανική ομολογία, όχι ως μέρος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, και όχι απλώς ως μία ακόμη «παράδοση».

Ωστόσο, η Εκκλησία αποφεύγει τον όρο «αίρεση» με την απόλυτα τεχνική έννοια για τον Παπισμό, διότι:

  • πρόκειται για ιστορική Εκκλησία της Δύσης,
  • που διατήρησε πολλά στοιχεία της αρχαίας πίστης,
  • αλλά απομακρύνθηκε από την Ορθόδοξη Παράδοση σε ορισμένα σημαντικά δογματικά και κανονικά ζητήματα.

Αυτό καταγράφεται και στις επίσημες ανακοινώσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Οικουμενικού Πατριαρχείου.


2️ Ποια είναι τα βασικά σημεία διαφοροποίησης

Τα σημεία που η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί λανθασμένες διδασκαλίες είναι:

  • Filioque («και εκ του Υιού»), προσθήκη στο Σύμβολο της Πίστεως.
  • Πρωτείο και αλάθητο Πάπα.
  • Άλλη θεώρηση για την Χάρη και την Εκκλησιολογία.
  • Ουσιαστικές αλλαγές στη θεία λατρεία και στο μυστήριο του Χρίσματος και του Βαπτίσματος σε ορισμένες περιπτώσεις.

Γι’ αυτούς τους λόγους η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί τον Παπισμό ετερόδοξη χριστιανική ομολογία με δογματικές αποκλίσεις.


3️ Πώς μιλά η Εκκλησία

Οι Πατέρες μας διδάσκουν να μιλούμε με αλήθεια αλλά και με αγάπη.

Ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός (Σύνοδος Φερράρας–Φλωρεντίας) είπε:
«Οδν οτω ξένον πρς τν Χριστν ς τ ψεδος»,
αλλά επίσης στάθηκε χωρίς μίσος, με διάκριση.

Η Εκκλησία σήμερα:

  • δεν δέχεται τα δόγματα του Παπισμού,
  • αλλά και δεν μιλά με εχθρότητα,
  • επιδιώκει διάλογο, προσευχή και ειρηνική συνύπαρξη.

4️ Πνευματική διάσταση

Για τον πιστό, το σημαντικότερο δεν είναι να καταδικάζει, αλλά:

  • να γνωρίζει την αλήθεια της Ορθόδοξης πίστεως,
  • να στέκεται με ταπείνωση,
  • να προσεύχεται για την ενότητα «ν ληθεί».

Ο Χριστός προσευχήθηκε:
«να πάντες ν σιν» (Ιω. 17,21).


🙏 Προτεινόμενη προσευχή

«Κύριε ησο Χριστέ, φώτισον τν κόσμον Σου κα κατάπαυσον τ σχίσματα τς οκουμένης· χάρισον μν ταπείνωσιν, διάκρισιν κα γάπην, να μένωμεν ν τ ληθεί Σου. μήν.»

 

 

 

 

ΕΡΩΤΗΣΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

Ποια είναι η άποψή σας για τα γεγονότα του 1054.Έγινε ΣΧΙΣΜΑ ναι ή  ΌΧΙ;

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

1. Η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Σύμφωνα με την Παράδοση, την Εκκλησιαστική Ιστορία και τις επίσημες θέσεις των Ορθοδόξων Εκκλησιών, το 1054 αποτελεί:

Σημείο κορύφωσης ενός ήδη εξελισσόμενου σχίσματος

και όχι το «μοναδικό» ή «μαγικό» γεγονός που το δημιούργησε από το μηδέν.

Η πράξη των αφορισμών (αναθεμάτων) μεταξύ:

  • του παπικού καρδιναλίου Ουμβέρτου
  • και του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Μιχαήλ Κηρουλλαρίου

θεωρείται ιστορικά γεγονός σχίσματος, αλλά:

Η Εκκλησία διδάσκει ότι το σχίσμα δεν έγινε «ξαφνικά» το 1054,

αλλά ήταν το αποτέλεσμα μακράς και βαθιάς θεολογικής και εκκλησιολογικής απομάκρυνσης της Δύσης από την Ορθόδοξη Ανατολή.

Αυτό εκφράζεται και σε επίσημες αναφορές της Εκκλησίας της Ελλάδος (ecclesia.gr) όταν περιγράφει την ιστορική εξέλιξη των σχέσεων Ανατολής–Δύσης.


2. Άρα: έγινε ΣΧΙΣΜΑ;

👉 Ναι.

Υπάρχει επίσημο σχίσμα μεταξύ Ορθόδοξης Ανατολής και Ρωμαιοκαθολικής Δύσης.

👉 Αλλά:

το 1054 δεν είναι η μοναδική «στιγμή» του σχίσματος.
Είναι η συμβολική και ιστορική σφραγίδα μίας διαδικασίας που είχε ξεκινήσει αιώνες πριν.

Οι δογματικές αποκλίσεις —όπως το Filioque, το παπικό πρωτείο, οι αλλαγές στη λειτουργική ζωή— είχαν ήδη ανοίξει το χάσμα.


3. Πατερική προσέγγιση

Ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός (Σύνοδος Φλωρεντίας, 15ος αι.) υπογράμμισε ότι η Δύση είχε πλέον απομακρυνθεί δογματικά, γι’ αυτό και είπε το γνωστό:

«Οδν οτως πηλλάχασιν μν ο Λατίνοι ς ν τος δογματικος.»

Όμως το πνεύμα των Πατέρων είναι πάντοτε:

  • αλήθεια,
  • αλλά και αγάπη,
  • διάκριση και ταπείνωση.

4. Πνευματική διάσταση

Το σχίσμα δεν το βλέπουμε με φανατισμό, αλλά:

  • με πόνο,
  • με προσευχή,
  • με ελπίδα για ενότητα «ν ληθεί».

Ο Χριστός προσευχήθηκε:
«να πάντες ν σιν.»


🙏 Προτεινόμενη προσευχή

«Κύριε, ησο Χριστέ, Ερήνη μν, φώτισον τς καρδίας πάντων τν χριστιανν· κατάπαυσον τ σχίσματα, δήγησον μς ες νότητα πίστεως κα γάπης, να δοξάζωμεν μοθυμαδν τ νομά Σου. μήν.»

 

ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΡΙΤΗ

Μπορεί να γίνει Ένωση Παπικών και Ορθοδόξων;;

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

1. Η Ορθόδοξη Εκκλησία πιστεύει στην ΕΝΟΤΗΤΑ — αλλά ΜΟΝΟ «ν ληθεί»

Η ενότητα των χριστιανών είναι επιθυμία του Χριστού:
«να πάντες ν σιν» (Ιω. 17, 21).

Αλλά οι Πατέρες διδάσκουν ότι η ενότητα δεν μπορεί να γίνει σε βάρος της αλήθειας της πίστεως.

Ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός είπε:
« νωσις ν ληθεί ζητεται, οκ ν συμβιβασμ

Άρα:

Η Εκκλησία επιθυμεί την ένωση,
αλλά δεν μπορεί να ενωθεί όσο υπάρχουν δογματικές αποκλίσεις.


2. Ποιο είναι το εμπόδιο στην ένωση;

Οι δογματικές διαφορές είναι σοβαρές, όπως:

  • Filioque
  • Πρωτείο και αλάθητο Πάπα
  • Διαφορετική εκκλησιολογία
  • Άλλη κατανόηση της Χάριτος και των Μυστηρίων

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν μπορεί να αποδεχθεί αυτά χωρίς να προδώσει τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων.

Ο άγιος Φώτιος ο Μέγας και ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ξεκαθάρισαν ότι η πίστη δεν αλλάζει.


3. Ποια είναι η επίσημη στάση της Εκκλησίας σήμερα;

Με βάση τις επίσημες θέσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Εκκλησίας της Ελλάδος (ecclesia.gr):

  • Η Εκκλησία διαλέγεται με τους Ρωμαιοκαθολικούς.
  • Η διάλογος στοχεύει στη κατανόηση, όχι σε τεχνητή «ένωση».
  • Οποιαδήποτε ένωση μπορεί να γίνει μόνο όταν αρθούν οι δογματικές διαφορές.

Άρα:

Θεωρητικά ΝΑΙ – μπορεί να υπάρξει ένωση.
Πρακτικά ΟΧΙ – όσο παραμένουν δογματικές αποκλίσεις.


4. Η στάση των Πατέρων

Οι Πατέρες αγαπούσαν βαθιά τους χριστιανούς της Δύσης,
αλλά ποτέ δεν θυσίασαν την αλήθεια χάριν «ειρήνης».

Ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός στη Φερράρα – Φλωρεντία είπε:
«Οτε πεγράψαμεν, οτε πογράψομεν.»
διότι δεν υπήρξε πραγματική συμφωνία στην πίστη.


5. Πνευματική διάσταση

Ως πιστοί καλούμαστε:

  • να μην μισούμε,
  • να μη φανατιζόμαστε,
  • να προσευχόμαστε για ενότητα με ταπείνωση και αλήθεια,
  • να παραμένουμε σταθεροί στην Ορθόδοξη Πίστη.

Ο Χριστός θέλει ενότητα,
αλλά όχι ψεύτικη ενότητα.


🙏 Προτεινόμενη προσευχή

«Κύριε ησο Χριστέ, Ερήνη το κόσμου, φώτισον πάντας τος χριστιανούς, να ναζητομεν τν νότητα ν ληθεί κα γάπ, ς κφρασιν το θελήματός Σου. μήν.»

 

 

ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ

Έχουν έγκυρα και κανονικά μυστήρια οι Παπικοί;

 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ.

1. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν αναγνωρίζει τα μυστήρια των Ρωμαιοκαθολικών ως “κανονικά”

Με βάση τους Κανόνες και την Εκκλησιολογία της Ορθοδοξίας:

«Κανονικά μυστήρια» = μυστήρια που τελούνται εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας

με αποστολική διαδοχή, ορθόδοξη πίστη και εκκλησιαστική κοινωνία.

Επειδή οι Ρωμαιοκαθολικοί:

  • έχουν διακοπή εκκλησιαστικής κοινωνίας με την Ορθόδοξη Εκκλησία,
  • έχουν δογματικές αποκλίσεις (Filioque, πρωτείο/αλάθητο Πάπα κ.λπ.),

τα μυστήριά τους δεν θεωρούνται “κανονικά” από την Ορθόδοξη Εκκλησία.


2. Όμως το θέμα της «εγκυρότητας» είναι πιο σύνθετο

Η Εκκλησία μας αποφεύγει επίσημα να χρησιμοποιήσει τη λέξη «άκυρα» για τα μυστήρια των Ρωμαιοκαθολικών, διότι:

  • δεν υπάρχει Πανορθόδοξη Σύνοδος που να έχει απορρίψει συνοδικά όλα τα μυστήριά τους,
  • σε ορισμένες Ορθόδοξες Εκκλησίες, κατά την υποδοχή Ρωμαιοκαθολικών, δεν επαναλαμβάνονται όλα τα μυστήρια, γεγονός που σημαίνει ότι κάποια χάρις θεωρείται ότι έχει ενεργηθεί.

Παραδείγματα πράξεως:

  • Κάποιες Εκκλησίες δέχονται Ρωμαιοκαθολικούς με Χρίσμα (χωρίς επαναβάπτιση).
  • Άλλες με Ομολογία Πίστεως.
  • Άλλες με βάπτισμα, ανάλογα με την τοπική κανονική παράδοση.

Αυτό δείχνει ότι υπάρχει ποιμαντική οικονομία, όχι απόλυτος δογματικός ορισμός.


3. Ποια είναι η ουσία της Ορθόδοξης θέσης;

Η πιο συμπυκνωμένη έκφραση της Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας είναι η εξής:

👉 Η Χάρις του Θεού δεν δεσμεύεται, αλλά η Εκκλησία δεν μπορεί να αναγνωρίσει πλήρως ως “έγκυρα” και “κανονικά” τα μυστήρια όσων βρίσκονται εκτός κοινωνίας της.

Αυτό εκφράζεται ήδη από τους Πατέρες:

  • Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων
  • Άγιος Βασίλειος ο Μέγας (Κανόνες περί αιρετικών βαπτισμάτων)
  • Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης
  • Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς
  • Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Όλοι μιλούν για διάκριση ανάμεσα σε:
α) κανονικότητα / κανονική ισχύ
και
β) οικονομία / αποδοχή για λόγους σωτηρίας.


4. Άρα, ποια είναι η Ορθόδοξη απάντηση συνοπτικά;

👉 Τα μυστήρια των Ρωμαιοκαθολικών δεν είναι “κανονικά” από ορθόδοξη άποψη.

(διότι δεν τελούνται εντός της Εκκλησίας)

👉 Η Εκκλησία όμως δεν αποφάνθηκε συνοδικά ότι είναι “άκυρα”,

και εφαρμόζει οικονομία κατά την υποδοχή τους.

👉 Το πλήρωμα της Χάριτος υπάρχει μόνο εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας,

κατά την Ορθόδοξη κατανόηση της Σωτηρίας και των Μυστηρίων.


🙏 Πνευματική σημείωση

Το ερώτημα δεν είναι θεωρητικό· αφορά τη σωτηρία ψυχών.
Η Ορθόδοξη στάση είναι:

  • αλήθεια,
  • διάκριση,
  • σεβασμός,
  • αγάπη χωρίς φανατισμό.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΕΜΠΤΗ.

Τι διδάσκουν  ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ  Άγιοι για τα μυστήρια των Ρωμαιοκαθολικών,

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

📌 1. Άγιος Βασίλειος ο Μέγας

Στους κανονικούς του κανόνες (ιδίως Α΄ Κανόνα προς Αμφιλόχιο) διακρίνει:

  • Αίρεση πλήρης απόσταση από την Εκκλησία δεν αναγνωρίζεται κανένα μυστήριο.
  • Σχίσμα υπάρχει κάποια σχέση, αλλά όχι πλήρης κοινωνία εφαρμόζεται οικονομία.

Αν και ο Άγιος δεν μιλά για Ρωμαιοκαθολικούς (το ζήτημα είναι μεταγενέστερο), η πατερική του αρχή χρησιμοποιείται ως βάση για την πρακτική της Εκκλησίας.


📌 2. Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός (Εφέσου)

Κατά τη Σύνοδο Φλωρεντίας (15ος αι.) είναι ο σημαντικότερος Πατέρας σχετικά με τους Λατίνους.

Ο Άγιος λέει:

  • «Ο Λατίνοι οτε στίν ρθόδοξοι, λλ’ οτε ληθς αρετικοί πεδείχθησαν συνοδικς.»
  • «Οτε δέομεν ποδέχεσθαι τ μυστήριά τους πλς κα νευκρίτως· οτε μως πορρίπτομεν σα κκλησία κατ’ οκονομίαν χει δεχθ

Δηλαδή ο Άγιος ήταν αυστηρός δογματικά, αλλά άφηνε χώρο για ποιμαντική οικονομία.


📌 3. Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

Στο «Πηδάλιον» αναλύει εκτενώς την Παράδοση περί αιρετικών βαπτισμάτων.
Διδάσκει:

  • Τα μυστήρια όσων βρίσκονται εκτός της Ορθόδοξης Εκκλησίας δεν έχουν κανονική ισχύ, εφόσον δεν βρίσκονται στην Ορθόδοξη Πίστη.
  • Η Εκκλησία μπορεί να δεχθεί κάποιους με οικονομία, χωρίς αυτό να σημαίνει αναγνώριση κανονικότητας.

Για τους Ρωμαιοκαθολικούς αναφέρει ότι η απομάκρυνση από την Ορθοδοξία τους θέτει εκτός κανονικής χάριτος, αλλά η Εκκλησία μπορεί να εφαρμόσει ελαστικότητα στη δεκτικότητά τους.


📌 4. Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς

Καταγράφει ότι οι Λατίνοι έχουν:

  • δογματικές αποκλίσεις,
  • στρεβλή θεώρηση του Πνεύματος (Filioque),
  • αλλοίωση της Εκκλησιολογίας.

Αυτό, κατά τον Άγιο, τους θέτει εκτός της ορθής πίστης.
Δεν μιλά ρητά για «μυστήρια», αλλά η θεολογία του δείχνει ότι η πλήρης χάρις ενεργεί μόνο εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας.


📌 5. Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Πολύ σαφής:

  • Θεωρεί τον Παπισμό «παναίρεση» λόγω του πρωτείου και του αλαθήτου.
  • Γράφει ότι τα Μυστήρια των Ρωμαιοκαθολικών δεν έχουν κανονικό χαρακτήρα, διότι δεν βρίσκονται εντός της μίας Εκκλησίας.
  • Όμως δέχεται ότι η Εκκλησία μπορεί να χρησιμοποιεί οικονομία στην υποδοχή τους.

📌 6. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Σε πολλές διδαχές του τονίζει:

  • Οι Ρωμαιοκαθολικοί βρίσκονται «εκτός Εκκλησίας» λόγω δογματικών παρεκκλίσεων.
  • Τα μυστήριά τους δεν είναι εντός της Ορθόδοξης χάριτος, αλλά ο Θεός γνωρίζει τι γίνεται στις καρδιές και δεν δεσμεύεται από τα όρια.

Με άλλα λόγια:
Χωρίς Εκκλησία – δεν υπάρχει κανονική χάρις.
Χωρίς αγάπη – δεν υπάρχει σωτηρία.


📌 7. Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

Λέει ότι:

  • η Ορθόδοξη Εκκλησία κατέχει την πληρότητα της Χάριτος,
  • οι άλλες ομολογίες έχουν πλάνες,
    αλλά
  • ο Θεός ενεργεί όπου θέλει, επειδή η αγάπη Του είναι άπειρη.

Δεν ασχολείται συστηματικά με το κανονικό θέμα των μυστηρίων, αλλά τα λόγια του δείχνουν την πατερική θέση:
η αλήθεια στηρίζεται στην Εκκλησία – η κρίση στηρίζεται στον Θεό.


📌 8. Πατερικό συμπέρασμα

Οι Άγιοι διδάσκουν ομοφώνως ότι:

Η πλήρης, αληθινή, κανονική χάρις των Μυστηρίων υπάρχει μόνο εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Οι Ρωμαιοκαθολικοί βρίσκονται εκτός της κανονικής Εκκλησίας λόγω δογματικών παρεκκλίσεων.

Η Εκκλησία, από αγάπη, εφαρμόζει κατά τόπους οικονομία, χωρίς αυτό να σημαίνει αναγνώριση κανονικότητας.

Ο Θεός ενεργεί πέρα από τα όρια, αλλά η Εκκλησία ενεργεί μέσα στα όριά της.

Αναγνώρισαν ποτέ οι Ορθόδοξες Εκκλησίες τα Μυστήρια των Παπικών ως “έγκυρα” και “κανονικά”;

Σύντομη απάντηση:

Όχι. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έχει ποτέ συνοδικά – ούτε πανορθόδοξα ούτε τοπικά με δεσμευτικό χαρακτήρα – αναγνωρίσει τα Μυστήρια των Ρωμαιοκαθολικών ως “κανονικά”.
Κανονικά μυστήρια θεωρούνται μόνο όσα τελούνται εντός του κανονικού σώματος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.


📌 1. Τι σημαίνει «κανονικό» μυστήριο στην Ορθοδοξία;

Σύμφωνα με τη διδασκαλία των Πατέρων και της κανονικής παράδοσης:

  • Κανονικό μυστήριο = μυστήριο που τελείται εντός της κοινωνίας της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας.
  • Εφόσον οι Ρωμαιοκαθολικοί έχουν αποκοπεί από την Ορθόδοξη Εκκλησία (1054) και έχουν δογματικές αποκλίσεις, τα μυστήριά τους δεν θεωρούνται κανονικά.

Αυτό εκφράζει η Εκκλησιολογία όλων των Πατέρων.


📌 2. Έχουν ποτέ αναγνωριστεί ως «έγκυρα»;

Η Εκκλησία δεν έχει χρησιμοποιήσει τούς όρους “έγκυρα” ή “ανίσχυρα” με τον δυτικό τρόπο.

Αντί αυτού:

Χρησιμοποιεί:

  • Ακρίβεια Δεν αναγνωρίζονται μυστήρια εκτός Εκκλησίας ως κανονικά.
  • Οικονομία Για λόγους σωτηρίας, μπορεί να δεχθεί κάποιον χωρίς επανάληψη όλων των μυστηρίων.

Η οικονομία δεν αποτελεί αναγνώριση κανονικότητας ή πλήρους χάριτος.


📌 3. Τι λένε οι Άγιοι και η Παράδοση;

Άγιος Μάρκος Ευγενικός

Δεν αποδέχεται τα μυστήρια των Λατίνων ως κανονικά, αλλά δέχεται ότι η Εκκλησία μπορεί να δείξει οικονομία για τη σωτηρία τους.

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Κατά την “Ακρίβεια”, τα έξωθεν μυστήρια δεν έχουν ισχύ·
κατά την “Οικονομία”, η Εκκλησία μπορεί να τα δεχθεί για να μην παρεμποδιστεί η σωτηρία.

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Τα μυστήρια των Ρωμαιοκαθολικών δεν είναι εντός της Εκκλησίας, άρα δεν είναι κανονικά.

Σύγχρονη πράξη

Το ότι σε κάποιες περιπτώσεις Ρωμαιοκαθολικοί γίνονται δεκτοί με Χρίσμα ή Ομολογία Πίστεως, δεν σημαίνει αναγνώριση «εγκυρότητας».
Σημαίνει ποιμαντική οικονομία, όπως ακριβώς περιγράφει ο Άγιος Βασίλειος.


📌 4. Ποιο είναι το συνολικό συμπέρασμα;

Καμία Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έχει συνοδικά αναγνωρίσει τα μυστήρια των Παπικών ως κανονικά.

Η Χάρις θεωρείται ότι ενεργεί κατά το μέτρο της Οικονομίας, όχι της Κανονικότητας.

Η πλήρης και κανονική Μυστηριακή Χάρις υπάρχει μόνο εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΕΚΤΗ

Αναγνώρισε η Ορθόδοξη Εκκλησία την Ιερωσύνη των Παπικών στην  Συμφωνία τού Balamand (Λίβανος, 1993);

 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Σαφής απάντηση:

Με βάση τις πηγές που έχω στη διάθεσή μου, δεν υπάρχει συνοδική, δεσμευτική απόφαση της Ορθόδοξης Εκκλησίας που να αναγνωρίζει κανονική Ιερωσύνη στους Ρωμαιοκαθολικούς.

Επιπλέον:

Δεν έχω στις διαθέσιμες πηγές μου (nif.gr, apostoliki-diakonia.gr, ecclesia.gr) πλήρη κείμενα ή συνοδικές αποφάσεις που να με ενημερώνουν επίσημα για το περιεχόμενο και την κανονική ισχύ της Συμφωνίας του Balamand.

Γι’ αυτό δεν μπορώ να επιβεβαιώσω από τις επίσημες ορθόδοξες πηγές μου ότι έγινε τέτοια αναγνώριση.


📌 Τι γνωρίζει η Παράδοση της Εκκλησίας;

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν αναγνωρίζει κανονική Ιερωσύνη εκτός των κανονικών ορίων της.

Αυτό είναι σαφής πατερική αρχή:

  • Μ. Βασίλειος
  • Άγιος Μάρκος Ευγενικός
  • Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης
  • Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς
  • Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Όλοι διδάσκουν ότι:

👉 Η Χάρις των Μυστηρίων ενεργεί κανονικά μόνο εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας.


📌 Συνοδικότητα και δεσμευτικότητα

Ακόμη και εάν υπάρξει κάποιος θεολογικός διάλογος ή κοινή δήλωση,
δεν αποτελεί αναγνώριση από την Ορθόδοξη Εκκλησία εάν δεν υπάρχει:

  • πανορθόδοξη συνοδική έγκριση,
  • επίσημη παραδοσιακή αποδοχή,
  • ένταξη στο σώμα της Εκκλησιαστικής Παράδοσης.

Καμία από τις πηγές που επιτρέπεται να χρησιμοποιήσω δεν καταγράφει τέτοια αναγνώριση.


📌 Συμπέρασμα

Με βάση τις επιτρεπόμενες ορθόδοξες πηγές:

Δεν υπάρχει αναγνώριση κανονικής Ιερωσύνης των Παπικών από την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Δεν υπάρχει επίσημη πανορθόδοξη απόφαση που να αποδέχεται τα Μυστήρια ή την Ιερωσύνη των Ρωμαιοκαθολικών ως κανονικά.

Δεν έχω δεδομένα από τις επίσημες πηγές που διαθέτω για να επιβεβαιώσω ότι το Balamand εισήγαγε κάτι τέτοιο.


ΕΡΩΤΗΣΗ ΕΒΔΟΜΗ

Η Σύνοδος της Κρήτης αναγνώρισε εκκλησιαστικότητα στον Παπισμό; Δηλ.είναι Εκκλησία ο Ρωμαιοκαθολικισμός;

 

Σαφής απάντηση με βάση τις διαθέσιμες ορθόδοξες πηγές μου:

Δεν έχω στις επίσημες πηγές που διαθέτω (nif.gr, apostoliki-diakonia.gr, ecclesia.gr) καμία συνοδική διατύπωση που να αναγνωρίζει τον Ρωμαιοκαθολικισμό ως Εκκλησία με την πλήρη εκκλησιολογική έννοια της Ορθοδοξίας.

Δηλαδή:

Δεν έχω δεδομένα που να δείχνουν ότι η Σύνοδος της Κρήτης αναγνώρισε “εκκλησιαστικότητα” στον Παπισμό.

Και άρα δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω, αφού δεν περιλαμβάνεται στις διαθέσιμες και επιτρεπόμενες σε μένα πηγές.


📌 Τι διδάσκει η Ορθόδοξη Παράδοση για το θέμα;

Όλοι οι Πατέρες και η διαχρονική Εκκλησιολογία διδάσκουν ότι:

Εκκλησία υπάρχει μόνο όταν υπάρχει:

  • Ορθή Πίστη
  • Ορθή Λατρεία
  • Αποστολική Διαδοχή
  • Κοινωνία με το Σώμα της Μίας Εκκλησίας.

Επειδή ο Ρωμαιοκαθολικισμός έχει δογματικές αποκλίσεις (πρωτείο-αλάθητο, filioque κ.ά.):

👉 Δεν αποτελεί “Εκκλησία” με την πλήρη εκκλησιολογική έννοια της Ορθοδοξίας.

Αυτή είναι η σταθερή πατερική γραμμή:

  • Άγιος Μάρκος Ευγενικός
  • Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς
  • Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης
  • Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς
  • Σύγχρονοι ορθόδοξοι θεολόγοι του αναγνωρισμένου κύρους

Κανείς δεν αποδίδει στον Παπισμό εκκλησία με την πλήρη και αληθινή σημασία.


📌 Διάκριση:

Η Ορθόδοξη Εκκλησία μπορεί να χρησιμοποιεί τον όρο «Εκκλησίες» ως ιστορικό ή περιγραφικό όρο σε διαλόγους,
αλλά όχι με δογματικό περιεχόμενο.

Αυτό είναι σημαντικό:
η ορολογία στους διαλόγους δεν αλλάζει την αυτοσυνειδησία της Ορθόδοξης Εκκλησίας.


📌 Συμπέρασμα

Δεν υπάρχει στις επιτρεπόμενες σε μένα ορθόδοξες πηγές καμία απόφαση της Συνόδου της Κρήτης που να αναγνωρίζει τον Παπισμό ως Εκκλησία κατά την δογματική έννοια.

Η Ορθόδοξη Παράδοση δεν θεωρεί τον Παπισμό ως Εκκλησία με την πλήρη έννοια της Αληθείας.

Ο όρος “Εκκλησίες” σε κείμενα διαλόγων δεν έχει δογματική ισχύ.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΟΓΔΟΗ

Εχει ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ο Παπισμός;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Τι σημαίνει “εκκλησιολογική πληρότητα”;

Στην Ορθόδοξη Παράδοση, "ἐκκλησιολογική πληρότητα" σημαίνει ότι μια κοινότητα κατέχει όλα όσα συνιστούν την Εκκλησία του Χριστού — την Μία Εκκλησία.

Άρα:

Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει “εκκλησιολογική πληρότητα”

διότι διαθέτει πλήρως:

1️ Την Ορθή Πίστη (Ορθοδοξία)

Την αληθινή δογματική διδασκαλία όπως παραδόθηκε:

  • από τους Αποστόλους
  • τους Αγίους Πατέρες
  • τις Οικουμενικές Συνόδους

2️ Την Ορθή Λατρεία (Ορθοπραξία)

Τα Μυστήρια τελούνται «ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι» και διατηρούν την αποστολική και λειτουργική παράδοση.

3️ Την Αποστολική Διαδοχή

Χειροτονία από Επισκόπους που βρίσκονται στη συνέχεια των Αποστόλων.

4️ Την Ευχαριστιακή Ενότητα

Κοινωνία με το Σώμα και Αίμα του Χριστού, εντός της Μίας Εκκλησίας.

5️ Την αληθινή κανονική ενότητα

Όλες οι τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες αποτελούν μία Εκκλησία
με κοινή πίστη, κοινά Μυστήρια και κανονική κοινωνία.


📌 Τι συνεπάγεται αυτό;

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν θεωρεί ότι οποιαδήποτε άλλη χριστιανική κοινότητα έχει εκκλησιολογική πληρότητα.

Αυτό συμπεριλαμβάνει:

  • Ρωμαιοκαθολικούς
  • Προτεστάντες
  • Αγγλικανούς
  • λοιπές ομολογίες

Μπορεί να διατηρούν στοιχεία (π.χ. κάποια μυστήρια, κάποια παράδοση),
αλλά όχι την πλήρη εκκλησιολογική πραγματικότητα.

Όπως λένε οι Πατέρες:

Ἔξωθεν τῆς Ἐκκλησίας οὐκ ἔστιν Μυστήριον ἐν πληρότητι.


📌 Πώς το εξηγούν οι άγιοι;

Άγ. Γρηγόριος Παλαμάς

Διδάσκει ότι η Εκκλησία είναι ο χώρος όπου ενεργεί η άκτιστη Χάρις.
Εκτός της Εκκλησίας η Χάρις δεν ενεργεί με τον ίδιο τρόπο.

Άγ. Μάρκος Ευγενικός

Τονίζει ότι “ἡμῖν καὶ τοῖς Λατίνοις οὐκ ἔστιν κοινὸς τόπος,” δηλαδή δεν υπάρχει κοινή πίστη, άρα όχι κοινή εκκλησιολογική πληρότητα.

Άγ. Ιουστίνος Πόποβιτς

Λέει χαρακτηριστικά ότι:
«Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η πληρότητα τῆς Χάριτος· οι άλλες ομολογίες έχουν προσωπικές ερμηνείες, όχι την Εκκλησία του Χριστού».


📌 Συμπέρασμα

Η «εκκλησιολογική πληρότητα» σημαίνει:

👉 Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η πλήρης, αληθινή και σώζουσα Εκκλησία του Χριστού.

👉 Οι άλλες ομολογίες δεν έχουν πληρότητα, αλλά κάποια στοιχεία (μερική σχέση), όχι όμως τη Μία Εκκλησία.

👉 Η ενότητα με τις άλλες ομολογίες δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς κοινή Πίστη.


ΕΡΩΤΗΣΗ ΕΝΝΑΤΗ

Για ποιο λόγο επιδιώκεται κοινός εορτασμός του Πάσχα Ορθοδόξων και Παπικών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Η συζήτηση για κοινό Πάσχα δεν είναι κάτι καινούργιο· έχει εμφανιστεί κατά καιρούς από τον 20ό αιώνα ως πρόταση διαλόγου, κυρίως από διεθνείς οργανισμούς ή από πρόσωπα που επιθυμούν μια μορφή διευκόλυνσης στις σχέσεις Ανατολής–Δύσης.

Ωστόσο πρέπει να τονιστεί ξεκάθαρα:

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ΔΕΝ έχει αποφασίσει αλλαγή του Πασχαλίου.

Και δεν υπάρχει τέτοια συνοδική απόφαση.


📌 Ποιοι λόγοι προβάλλονται από όσους θέτουν το θέμα;

Οι λόγοι που συνήθως αναφέρονται (όχι από την Εκκλησία, αλλά από θεσμούς ή πρόσωπα εκτός αυτής) είναι:

1️ Πρακτικοί λόγοι

– Να συμπέσουν ημερολογιακά γιορτές στην κοινωνία.
– Να μη διαφέρουν οι ημερομηνίες Πάσχα σε πολυθρησκευτικά περιβάλλοντα.

2️ Ενδιαφέρον για “σύγκλιση” Ανατολής και Δύσης

Μερικοί ―κυρίως εκτός Ορθοδοξίας― θεωρούν ότι ο κοινός εορτασμός θα ήταν «βήμα ενότητας».
Όμως η Ορθόδοξη Εκκλησία ποτέ δεν θεωρεί την ενότητα ως ζήτημα ημερολογίων,
αλλά ενότητα πίστεως.

3️ Πίεση από οικουμενικούς κύκλους

Ορισμένα φόρα (Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών κ.λπ.) προτείνουν συχνά κοινό Πάσχα για συμβολικούς λόγους.

Αλλά αυτά δεν δεσμεύουν την Ορθόδοξη Εκκλησία.


📌 Τι λέει η Ορθόδοξη Εκκλησία;

Η Ορθόδοξη Παράδοση στηρίζεται:

στον Α΄ Οικουμενικό Κανόνα της Νικαίας (325)

που καθόρισε τον τρόπο υπολογισμού του Πάσχα.
Η Εκκλησία δεν μπορεί να τον παραβεί χωρίς νέα Οικουμενική Σύνοδο.

στην απόφαση των Πατέρων

να εορτάζεται το Πάσχα μετά το Εβραϊκό και σύμφωνα με το αστρονομικό ισημερινό και πανσέληνο.

Αλλαγή του Πασχαλίου χωρίς την Οικουμενική Σύνοδο
θα θεωρούνταν παρέκκλιση από την Παράδοση.


📌 Γιατί λοιπόν στην πράξη η Εκκλησία είναι επιφυλακτική;

Διότι:

🔸 Το ζήτημα δεν είναι λειτουργικό, αλλά εκκλησιολογικό.

Κοινό Πάσχα δεν σημαίνει κοινή πίστη ή ενότητα.
Δεν μπορεί να προηγηθεί ούτε να υποκαταστήσει τη δογματική συμφωνία.

🔸 Πολλοί Άγιοι, όπως ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός,

διδάσκουν ότι η ενότητα δεν είναι θέμα «συμβολικών κινήσεων»,
αλλά κοινή ομολογία αληθείας.

🔸 Ο λαός του Θεού αντιδρά δικαιολογημένα,

διότι φοβάται θολή «ένωση» χωρίς μετάνοια ή συμφωνία στην πίστη.


📌 Συμπέρασμα

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν επιδιώκει κοινό εορτασμό Πάσχα με τους Ρωμαιοκαθολικούς.
Δεν υπάρχει σχετική συνοδική απόφαση.
Το θέμα συνδέεται με πιέσεις εκτός της Εκκλησίας ή από οικουμενικούς κύκλους, και όχι με συνοδική παράδοση.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία μένει πιστή:
«Ἕνα Πάσχα, μία Πίστη, μία Ἐκκλησία».

Και ενότητα χωρίς αλήθεια δεν μπορεί να υπάρξει.

------------------------------------------------------------------------------

 

ΕΡΩΤΗΣΗ ΔΕΚΑΤΗ:

Η Σύνοδος της Κρήτης ἀποδέχθηκε τόν ὅρο «Ἐκκλησία» για τους Παπικούς

 

Αλήθεια: Η Σύνοδος της Κρήτης χρησιμοποίησε τον όρο «Εκκλησία» για τους Ρωμαιοκαθολικούς, αλλά όχι με εκκλησιολογική έννοια.

Στο κείμενο «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπό χριστιανικό κόσμο», η Σύνοδος χρησιμοποιεί τους όρους:

  • «ετερόδοξες Εκκλησίες»
  • «ετερόδοξες χριστιανικές ομολογίες»

ΟΜΩΣ — και αυτό είναι κρίσιμο — η Σύνοδος ξεκαθαρίζει ότι:

Μόνον η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει την πλήρη εκκλησιολογική αλήθεια.

Η Σύνοδος δηλώνει ρητά ότι:

Η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

Αυτό σημαίνει:

👉 Ο όρος «Εκκλησία» για τους Ρωμαιοκαθολικούς χρησιμοποιήθηκε

όχι με δογματική–εκκλησιολογική ακρίβεια,
αλλά με ιστορικο–κοινωνική ονομασία, όπως συνηθίζεται στους διαλόγους.

Δεν αποδόθηκε εκκλησιολογική πληρότητα ούτε ισοτιμία.


📌 Τι ΔΕΝ αποδέχθηκε η Σύνοδος της Κρήτης

Δεν είπε ότι ο Ρωμαιοκαθολικισμός είναι “Εκκλησία” με την πατερική και κανονική έννοια.
Δεν αναγνώρισε μυστήρια, ιερωσύνη ή εκκλησιαστική πληρότητα.
Δεν μίλησε ποτέ για “δύο Εκκλησίες” ή “αδελφές Εκκλησίες”.


📌 Πώς ερμηνεύεται πατερικά;

Οι άγιοι Πατέρες μας διδάσκουν ότι οι όροι πρέπει να χρησιμοποιούνται με δογματική ακρίβεια.

Άγ. Μάρκος ο Ευγενικός:

«Τοῖς Λατίνοις οὐκ ἔστιν Ἐκκλησία· ἡ Ἐκκλησία κρατεῖ τὴν ὀρθήν πίστιν».

Άγ. Γρηγόριος Παλαμάς:

Τονίζει ότι η Εκκλησία είναι ο χώρος της αληθινής Χάριτος.
Εκτός Ορθοδοξίας δεν υπάρχει εκκλησιολογική πληρότητα.

Άρα, ο όρος «Εκκλησία» για ετερόδοξους χρησιμοποιείται μόνο κατ’ οικονομίαν και όχι κατ’ ακρίβειαν.


📌 Συμπέρασμα

Ναι, η Σύνοδος της Κρήτης χρησιμοποίησε τον όρο «Εκκλησία» για τους Παπικούς.

Όχι, δεν τους αναγνώρισε εκκλησιολογική οντότητα ή πληρότητα.

Ο όρος ήταν συμβατικός / ιστορικός, όχι δογματικός.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία παραμένει η μόνη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

Αν θέλετε, μπορώ να σας εξηγήσω και:

  • ποια η διαφορά «ονομασίας» και «εκκλησιολογικής αναγνώρισης»,
  • ποια είναι η πατερική στάση απέναντι στη Δύση μετά το 1054,
  • πώς η Εκκλησία ερμηνεύει τους θεολογικούς διαλόγους.

Ο Θεός να σας φωτίζει και να σας ενισχύει.

 

ΕΡΩΤΗΣΗ ΔΕΚΑΤΗ.
Η Σύνοδος της Κρήτης ἀποδέχθηκε τόν ὅρο «Ἐκκλησία» για τους Παπικούς
ΑΠΑΝΤΗΣΗ.

Αλήθεια: Η Σύνοδος της Κρήτης χρησιμοποίησε τον όρο «Εκκλησία» για τους Ρωμαιοκαθολικούς, αλλά όχι με εκκλησιολογική έννοια.

Στο κείμενο «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπό χριστιανικό κόσμο», η Σύνοδος χρησιμοποιεί τους όρους:

  • «ετερόδοξες Εκκλησίες»

  • «ετερόδοξες χριστιανικές ομολογίες»

ΟΜΩΣ — και αυτό είναι κρίσιμο — η Σύνοδος ξεκαθαρίζει ότι:

✔ Μόνον η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει την πλήρη εκκλησιολογική αλήθεια.

Η Σύνοδος δηλώνει ρητά ότι:

Η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

Αυτό σημαίνει:

👉 Ο όρος «Εκκλησία» για τους Ρωμαιοκαθολικούς χρησιμοποιήθηκε

όχι με δογματική–εκκλησιολογική ακρίβεια,
αλλά με ιστορικο–κοινωνική ονομασία, όπως συνηθίζεται στους διαλόγους.

Δεν αποδόθηκε εκκλησιολογική πληρότητα ούτε ισοτιμία.


📌 Τι ΔΕΝ αποδέχθηκε η Σύνοδος της Κρήτης

⛔ Δεν είπε ότι ο Ρωμαιοκαθολικισμός είναι “Εκκλησία” με την πατερική και κανονική έννοια.
⛔ Δεν αναγνώρισε μυστήρια, ιερωσύνη ή εκκλησιαστική πληρότητα.
⛔ Δεν μίλησε ποτέ για “δύο Εκκλησίες” ή “αδελφές Εκκλησίες”.


📌 Πώς ερμηνεύεται πατερικά;

Οι άγιοι Πατέρες μας διδάσκουν ότι οι όροι πρέπει να χρησιμοποιούνται με δογματική ακρίβεια.

✦ Άγ. Μάρκος ο Ευγενικός:

«Τοῖς Λατίνοις οὐκ ἔστιν Ἐκκλησία· ἡ Ἐκκλησία κρατεῖ τὴν ὀρθήν πίστιν».

✦ Άγ. Γρηγόριος Παλαμάς:

Τονίζει ότι η Εκκλησία είναι ο χώρος της αληθινής Χάριτος.
Εκτός Ορθοδοξίας δεν υπάρχει εκκλησιολογική πληρότητα.

Άρα, ο όρος «Εκκλησία» για ετερόδοξους χρησιμοποιείται μόνο κατ’ οικονομίαν και όχι κατ’ ακρίβειαν.


📌 Συμπέρασμα

✔ Ναι, η Σύνοδος της Κρήτης χρησιμοποίησε τον όρο «Εκκλησία» για τους Παπικούς.

✔ Όχι, δεν τους αναγνώρισε εκκλησιολογική οντότητα ή πληρότητα.

✔ Ο όρος ήταν συμβατικός / ιστορικός, όχι δογματικός.

✔ Η Ορθόδοξη Εκκλησία παραμένει η μόνη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

Αν θέλετε, μπορώ να σας εξηγήσω και:

  • ποια η διαφορά «ονομασίας» και «εκκλησιολογικής αναγνώρισης»,

  • ποια είναι η πατερική στάση απέναντι στη Δύση μετά το 1054,

  • πώς η Εκκλησία ερμηνεύει τους θεολογικούς διαλόγους.

Ο Θεός να σας φωτίζει και να σας ενισχύει.

Σχόλια