Η Αλ Κάιντα μιλάει τουρκικά οπλίζεται αμερικανικά και πολεμά τον Άσαντ

visit counter

Νίκος Χειλαδάκης Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

 

 

 

 

 

 

 

 

Στις 8 Αυγούστου αποκαλυπτόταν από τον τουρκικό τύπο ότι στις μάχες του συριακού στρατού με τον λεγόμενο «Απελευθερωτικό Στρατό της Συρίας», της συριακής αντιπολίτευσης, στην περιοχή του Χαλεπιού, σκοτώθηκε ένα ηγετικό στέλεχος της τουρκικής Αλ Κάιντα που καθοδηγούσε τις δυνάμεις της συριακής αντιπολίτευσης. Το θύμα ήταν ο Osman Karahan, Τούρκος δικηγόρος, ηγετικό στέλεχος της τουρκικής Αλ Κάιντα. 

 

 

Ο Osman Karahan είχε γίνει  γνωστός σαν δικηγόρος του γνωστού επίσης Σύριου ηγέτη της Αλ Κάιντα, El Saka, που είχε συληφθεί πριν από λίγα χρόνια στην Τουρκία για την οργάνωση τρομοκρατικών επιθέσεων της Αλ Κάιντα τον Νοέμβριο του 2003 στις συναγωγές της Κωνσταντινούπολης με πολλά θύματα.

Ο Σύριος El Saka είχε άμεσες διασυνδέσεις με τον  ηγέτη της Αλ Κάιντα, Eymen Zevahir, από τον οποίο είχε πάρει τις εντολές για να χτυπήσει εβραϊκούς στόχους στην Κωνσταντινούπολη. Ο δικηγόρος του, ο Τούρκος Osman Karahan, σύμφωνα πάντα με τις τουρκικές δημοσιογραφικές πληροφορίες, είχε εισέλθει πριν από λίγο καιρό στο συριακό έδαφος επικεφαλής ομάδας Τούρκων και Αφγανών μαχητών της Αλ Κάιντα για να κατευθύνει, πάντα με την καθοδήγηση της Αλ Κάιντα, τις επιθέσεις του Απελευθερωτικού Στρατού στην πόλη του Χαλεπιού όπου και σκοτώθηκε.

  

 

Αλλά οι αποκαλύψεις για την άμεση ανάμειξη της τουρκικής Αλ Κάιντα και γενικότερα της Αλ Κάιντα και μάλιστα με την …αμερικανική υποστήριξη, στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, είχαν αρχίσει να διαρρέουν στον τουρκικό τύπο από τον περασμένο Μάιο. 

 

 

Συγκεκριμένα στις 28 Μαΐου, η τουρκική εφημερίδα, Türkiye, σε ένα αποκαλυπτικό της δημοσίευα έκανε γνωστό ότι ο λεγόμενος «Απελευθερωτικός Στρατός της Συρίας», κατευθύνετε από την Αλ Κάιντα και ιδιαίτερα από το πανίσχυρο τουρκικό τμήμα της, ενώ Τούρκοι της Αλ Κάιντα εκπαιδεύουν Σύριους μαχητές της αντιπολίτευσης.   

 

 

Μάλιστα η τουρκική εφημερίδα αποκάλυπτε ότι ο διάδοχος του Οσάμα Μπιν Λάντεν στην ηγεσία της Αλ Κάιντα, Ayman Zevahi,από τον περασμένο Φεβρουάριο είχε αρχίσει εντατική στρατολόγηση μελών της Αλ Κάιντα στην Τουρκία, Πακιστάν και Αφγανιστάν, για να αποσταλούν στην Συρία με σύγχρονα οπλικά συστήματα αμερικανικής κατασκευής και  να πολεμήσουν κατά του καθεστώτος Άσαντ. 

 

Η τουρκική εφημερίδα σύνδεε τον Σύριο αρχιτρομοκράτη της Αλ Κάιντα, Louaı el Sakka, γνωστό στην Τουρκία από την αιματηρή επίθεση στην συναγωγή Nev Şalom της Κωνσταντινούπολης στις 15 Νοεμβρίου του 2003, με τον εμφύλιο της Συρίας. Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, ήδη από το 1998 η τουρκική Αλ Κάιντα είχε συνάψει στα Άδανα της Τουρκίας συμφωνία με τους Συρίους για την διενέργεια συνδυασμένων τρομοκρατικών  επιθέσεων.

 

 

«Καπάκι» σε όλες αυτές τις αποκαλύψεις ήταν και η εκπομπή του γνωστού τουρκικού καναλιού, CNNTürk,  στις 25 Ιουλίου, όπου αποκάλυπτε επικαλούμενο και σχετικό δημοσίευα των New YorkTimes, ότι η Αλ Κάιντα επιδιώκει την δημιουργία ισλαμικού φονταμενταλιστικού κράτους μεταξύ Συρίας και Ιράκ. 

Το τουρκικό κανάλι ανέφερε ότι το ηγετικό στέλεχος της Αλ Κάιντα, Ebu Thuha, από την πόλη του Κιρκούκ στο βόρειο Ιράκ, αποκάλυπτε ότι η οργάνωση με την βοήθεια των Τούρκων, Καυκασίων, Αφγανών και Πακιστανών μαχητών, σκόπευε την ανατροπή των καθεστώτων Συρίας και  Ιράκ με σκοπό την δημιουργία ισλαμικού κράτους που θα πολεμήσει κατά του Ισραήλ και του Ιράν. 

 

 

Μάλιστα ο Ebu Thuha αποκάλυπτε ότι μέσα στην πρωτεύουσα της Συρίας, την Δαμασκό, δρα η οργάνωση El Nusra Cphesi, ένα από τα πιο ισχυρά παρακλάδια της Αλ Κάιντα το οποία έχει την αμέριστη υποστήριξη του τουρκικού τμήματος της οργάνωσης.

 

 Η ισχυροποίηση της Αλ Κάιντα στην Τουρκία είναι μια υπόθεση που έχει απασχολήσει από καιρό τα τουρκικά ΜΜΕ. Στις 31 Μαΐου του 2005, ο πρόεδρος του «Τμήματος Πολιτικών Επιστημών» του πανεπιστημίου της Αγκύρας, Ντογού Εγκίλ, σε μια άκρως αποκαλυπτική του συνέντευξη στο τουρκικό πολιτικό περιοδικό, «Ακσιόν», υποστήριξε ότι στην Τουρκία την περίοδο εκείνη υπήρχαν και δραστηριοποιούνταν περί τα 350 εκπαιδευμένα μέλη και στελέχη της Αλ Κάιντα. 

Ο Τούρκος καθηγητής υποστήριξε ότι πολλοί Τούρκοι   είχαν εκπαιδευτεί στην Τουρκία για επιχειρήσεις ανορθόδοξου πολέμου, ενώ επεσήμανε προφητικά τον κίνδυνο του ανερχόμενου, όπως ανέφερε, εξτρεμιστικού Ισλάμ στην Τουρκία και τον κίνδυνο η  ευρύτερη περιοχή να καταστεί στόχος μεγάλων επιχειρήσεων της Αλ Κάιντα. 

 

 

Ο Ντογού Εγκίλ ισχυρίστηκε το εντυπωσιακό πως υπάρχει ένα τεράστιο παρασκήνιο σχετικά με την ανάπτυξη του εξτρεμιστικού ισλαμικού κινήματος που φτάνει πολύ βαθιά μέχρι τις γνωστές μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ, της Τουρκίας και των ΗΠΑ. 

Ο Τούρκος καθηγητής υπαινίσσονταν από τότε ότι η Νέα Τάξη με την συνδρομή αυτών των μυστικών υπηρεσιών προωθούσε την αποσταθεροποίηση πολλών χωρών της ευρύτερης περιοχής ακόμα και της…Τουρκίας.  Έτσι εξηγείται με τον καλύτερο τρόπο πως άρχισε μετά από λίγα χρόνια η λεγομένη «Αραβική Άνοιξη».

 

Στις 26 Νοεμβρίου του 2007 με ένα άλλο αποκαλυπτικό δημοσίευμα  της τουρκικής εφημερίδας Σαμπάχ,  επανέρχονταν στην επιφάνεια το ζήτημα της εκπαίδευσης και συμμετοχής Τούρκων στην τρομοκρατική οργάνωση Αλ Κάιντα. 

Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, που επικαλούνταν ανάλογα δημοσιεύματα των βρετανικών, «Sunday Times», ένα από τα   βασικά στελέχη της Αλ Καιντα, ο Ελ Σακκά, συριακής υπηκοότητας, αποκάλυψε ότι την βασική εκπαίδευση του την πήρε στο στρατόπεδο εκπαίδευσης τρομοκρατών που βρίσκεται στην περιοχή της Γιάλοβας, στην ασιατική ακτή της Κωνσταντινούπολης. 

 

 

Τις πληροφορίες αυτές στην βρετανική εφημερίδα κατ’ αρχή τις είχε δώσει ο ίδιος ο Τούρκος δικηγόρος του Ελ Σακά, Οσμάν Καραχάν, (που όπως αναφέραμε παραπάνω σκοτώθηκε στις μάχες του Χαλεπιού), σύμφωνα με τον οποίο ο πελάτης του είχε πάρει την βασική του εκπαίδευση στην Γιάλοβα.  

 

 

Στη συνέχεια ο Ελ Σακά είχε πάει στον πόλεμο της Τσετσενίας και είχε αναπτύξει μεγάλη δραστηριότητα στην Αλ Καιντα, όπως και πολλοί άλλοι που είχαν εκπαιδευτεί στο ίδιο στρατόπεδο. Αλλά το ζήτημα αυτού του μυστηρίου στρατοπέδου  δεν έρχονταν για πρώτη φορά στην δημοσιότητα. Το θέμα είχε τεθεί για πρώτη φορά  στις 21 Οκτωβρίου  του 2004 από την τουρκική εβδομαδιαία επιθεώρηση, «Αϊντινλίκ», η οποία για πρώτη φορά είχε αποκαλύψει την ύπαρξη  αυτού του στρατοπέδου. 

 

 

Συγκεκριμένα το στρατόπεδο, σύμφωνα με την «Αϊντινλίκ», βρίσκονταν  στην εθνική οδό Γιάλοβας -Τσιναρτζίκ, κοντά στο χωριό Τεσβικιέ, σε ένα ξέφωτο που έχει  την ονομασία Ερικλί Βαντισί. Δίπλα από ένα πυκνόφυτο δάσος,   σύμφωνα με τις αποκαλύψεις της τουρκικής επιθεώρησης, κρύβονταν και άλλες μυστικές εγκαταστάσεις του στρατοπέδου.   

 

 

Ο πρωταρχικός σκοπός της δημιουργίας αυτού του στρατοπέδου ήταν κατ’  αρχή η οργάνωση τρομοκρατικών ομάδων που θα δρούσαν κυρίως κατά της Ρωσίας στον Καύκασο, αλλά και κατά της Κίνας στην περιοχή του κινεζικού Τουρκεστάν.   

Στην περιοχή αυτή στα τέλη της δεκαετίας του ενενήντα είχαμε μια εξέγερση των εκεί τουρκόφωνων Ουιγούρων που προκάλεσε την ανοιχτή στρατιωτική επέμβαση του κινεζικού στρατού και την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης.  Επίσης στην Γιάλοβα είχαν οργανωθεί οι πρώτες ομάδες που είχαν δημιουργήσει τη ίδια περίοδο το ισλαμικό κίνημα στο Τουρκμενιστάν και το Ουζμπεκιστάν, ενώ στήριζαν  και το κίνημα των Ταλεμπάν στο Αφγανιστάν.   

Η  σύνδεση όλων αυτών των ομάδων με την Αλ Καιντα ήταν στενή και ένας από τούς κορμούς της μεγάλης αυτής τρομοκρατικής οργάνωσης υπό τον Οσάμαν Μπεν Λάντεν, προέρχονταν από τρομοκράτες της Γιάλοβας.

 

Αλλά η «τουρκοποίηση» της Αλ Κάιντα με όλες τις συνέπειες που έχει μια τέτοια εξέλιξη, αποκαλύφθηκε ξεκάθαρα σε μια σειρά δημοσιευμάτων των ίδιων των τουρκικών εφημερίδων, Μιλιέτ, στις 18/6/2009,  Ραντικάλ και Ακσάμ στις 29/6/2009. Σύμφωνα με αυτά τα δημοσιεύματα, τα οποία επικαλούνταν και  σχετικά δημοσιεύματα της αμερικανικής εφημερίδας, «Los AngelesTimes», η γνωστή ισλαμική τρομοκρατική οργάνωση που τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να ενδιαφέρετε για επιχειρήσεις αποσταθεροποίησης σε μια σειρά  χωρών, (από τότε είχαν καταστρωθεί τα σχέδια για την Τυνησία Λιβύη και Συρία), έχει περιέλθει σχεδόν εξ ολοκλήρου στον έλεγχο Τούρκωνφανατικών ισλαμιστών. 

 

 

Παράλληλα είχε απλώσει γερά τα «πλοκάμια» της στην ίδια την Τουρκία, όπου είχε γίνει αποδεκτή από μεγάλο μέρος του πληθυσμού σαν υπερασπίστρια των ισλαμικών ιδεωδών. Μάλιστα αποκαλύπτονταν ότι ένας από τους αρχηγούς της Αλ Κάιντα, ο Μουσταφά Εμπού Γιαζίντ, απευθύνετε στους  άντρες  του στα τουρκικά, ενώ στα σύνορα Πακιστάν και Αφγανιστάν, όπου εκείνη την περίοδο διεξάγονται μάχες με τον πακιστανικό στρατό, συχνά οι διαταγές δίνονταν στα τουρκικά και τα στελέχη των τρομοκρατών ήταν Τούρκοι που είχαν εκπαιδευτεί στην ίδια την Τουρκία.   

 

 Στα ίδια δημοσιεύματα επισημαίνονταν επίσης πως οι τρομοκράτες του Οσάμα Μπεν Λάντεν είχαν βρει ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ενενήντα μεγάλη στήριξη από του Τούρκους Ισλαμιστές, οι οποίοι τους παρείχαν μυστικά κρησφύγετα και τους βοηθούσαν για να μεταφέρουν όπλα και άλλου είδους βοήθεια ενώ συνεργάζονταν μαζί τους  για την κατάστρωση σχεδίων επίθεσης.   

πηγη byzantio

Ο γάμος που θα έσωζε το 1453 την Κων/πολη και θα άλλαζε την ροή της παγκόσμιας ιστορίας-

visit counter

Νίκος Χειλαδάκης, 

Ο ΓΑΜΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΣΩΖΕ ΤΟ 1453 ΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΚΑΙ ΘΑ ΑΛΛΑΖΕ ΤΗΝ ΡΟΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ΝΙΚΟΥ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗ, Δημοσιογράφου –Συγγραφέα-Τουρκολόγου

Την καταπληκτική αποκάλυψη ότι ο Μωάμεθ ο Πορθητής δεν θα προχωρούσε σε πόλεμο με τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο και δεν θα καταλάμβανε την Κωνσταντινούπολη καταλύοντας την χιλιετή βυζαντινή αυτοκρατορία, κάνει ο πολύ γνωστός Τούρκος ιστορικός και δημοσιογράφος, Murat Bardakçi, (ειδικός σε θέματα Ανατολικής Ρωμαϊκής και Οθωμανικής αυτοκρατορίας), σε ένα αποκαλυπτικό δημοσίευμά του στην τουρκική εφημερίδα, Habertürk.
Σύμφωνα με τον Tούρκο ερευνητή, ένας γάμος που πάρα λίγο θα γίνονταν μεταξύ της κατά άλλους φυσικής και κατά άλλους θετής μητέρας του Μωάμεθ του Πορθητή, δηλαδή της Σέρβας πριγκίπισσας, Μάρας, με τον τελευταίο βυζαντινό αυτοκράτορα, Κωνσταντίνο Παλαιολόγο θα απέτρεπε τον Οθωμανό ηγεμόνα να προχωρήσει στην πολιορκία και άλωση της Πόλης. Η μεγάλη αγάπη του Μωάμεθ του Πορθητή για την ορθόδοξη χριστιανή πριγκίπισσα Μάρα και η χριστιανική παιδεία που είχε λάβει από αυτήν κατά την παιδική του ηλικία, θα ήταν ο κύριος λόγος για να μην προχωρήσει στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης αλλάζοντας έτσι την ροη της παγκόσμιας ιστορίας.

 Όπως είναι γνωστό από την ιστορία ο τελευταίος βυζαντινός αυτοκράτορας, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, (9 Φεβρουαρίου 1404-29 Μαΐου 1453), είχε παντρευτεί δυο φορές αλλά και τις δυο είχε μείνει χήρος. Η πρώτη του σύζυγος ήταν η Μανταλένα Τόκκο, ανιψιά του Καρόλου Τόκκο, Δεσπότη της Ηπείρου, η οποία μετά τον γάμο τους το 1427, ή το 1430, έγινε Ορθόδοξη και άλλαξε το όνομά της σε Θεοδώρα. Πέθανε το 1429 ή 1430. Η δεύτερη σύζυγος του ήταν η Caterina Gattilusio, κόρη του Ντορίνο, Ενετού ηγεμόνα της Λέσβου η οποία πέθανε το 1442. Ο Κωνσταντίνος από τις δυο αυτές συζύγους του δεν απέκτησε παιδιά.

Το 1449, μόλις ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος είχε ανεβεί στον θρόνο της βυζαντινής αυτοκρατορίας άρχισε αμέσως να ψάχνει για να βρει σύζυγο, δηλαδή να παντρευτεί για τρίτη φορά δίνοντας στην αυτοκρατορία μια αυτοκρατόρισσα. Το έργο της αναζήτησης της συζύγου του νέου αυτοκράτορα, είχε αναλάβει ο έμπιστος του σύντροφος, Γεώργιος Φραντζής. Οι πρώτες υποψήφιες ήταν η κόρη του Δούκα της Βενετίας και η κόρη του βασιλιά της Πορτογαλίας, προφανώς για πολιτικούς λόγους καθώς επιδίωκε την βοήθεια αυτών των βασιλιάδων για την άμυνα της Πόλης. Επίσης υποψήφιες νύφες ήταν και οι κόρες του αυτοκράτορα της Τραπεζούντας, αλλά και του ηγεμόνα της Γεωργίας, που ήταν ορθόδοξες.

Τότε όμως έγινε γνωστό πως ο Οθωμανός σουλτάνος, Μουράτ ο Δεύτερος, είχε πεθάνει και η σύζυγός του, η γνωστή Σέρβα πριγκίπισσα Μάρα, κόρη του Σέρβου ηγεμόνα Γεωργίου Μπράνκοβιτς, είχε μείνει χήρα. Μόλις το νέο αυτό έγινε γνωστό στην Κωνσταντινούπολη, αποφασίστηκε να γίνει επίσημη πρόταση στην Μάρα να νυμφευτεί τον βυζαντινό αυτοκράτορα, καθώς η ίδια είχε παραμείνει ορθόδοξη και μάλιστα ήταν πολύ πιστή και είχε επηρεάσει άμεσα τον νεαρό σουλτάνο Μωάμεθ τον Δεύτερο υπέρ της Ορθοδοξίας. Όταν όμως η πρόταση αυτή έφτασε και στην ίδια την Μάρα, αυτή θεώρησε ότι η ηλικία της, ήταν ήδη 50 χρονών, δεν την επέτρεπε καινούργιο γάμο ενώ είχε ήδη αποφασίσει, καθώς είχε επιστρέψει στον πατέρα της, να κλειστεί σε ορθόδοξο μοναστήρι και να περάσει τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής της σαν ορθόδοξη μοναχή.

Ο γάμος αυτός αν πραγματοποιούνταν, σύμφωνα με τον ίδιο τον Τούρκο ιστορικό εξ αιτίας του μεγάλου σεβασμού που είχε ο Μωάμεθ ο Πορθητής για την Μάρα, η οποία από μικρό τον είχε αναθρέψει με τα ορθόδοξα πιστεύω, (μάλιστα υπάρχει η οθωμανική ιστορία ότι ο Μωάμεθ από μικρός είχε μάθει το Πάτερ υμών και συχνά το απήγγειλε και όταν μια φορά ο πατέρας του, ο σουλτάνος Μουράτ τον είχε ακούσει να το απαγγέλει τον έπιασε ο ίδιος και τον ξυλοκόπησε με τα ίδια του τα χέρια), σίγουρα θα τον απέτρεπε να πολεμήσει κατά της φυσικής ή θετής του μητέρας, που τόσο πολύ αγαπούσε. Έτσι η Κωνσταντινούπολη δεν θα έπεφτε στα χέρια των Οθωμανών, δεν θα καταλύονταν η βυζαντινή αυτοκρατορία, ενώ το πιο πιθανό θα ήταν μια συνύπαρξη μεταξύ Οθωμανών και Βυζαντινών που θα έδινε ίσως νέα ζωή στην καταρρέουσα Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Άλλωστε οι Οθωμανοί, όπως και οι Σελτζούκοι, ακολουθούσαν τα βυζαντινά πολιτιστικά πρότυπα. 

Ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος μετά την απόρριψη της πρότασής του από την Μάρα, έστειλε τον Γεώργιο Φραντζή στην Γεωργία για να φέρει από εκεί την κόρη του Γεωργιανού ηγεμόνα, μια πεντάμορφη πριγκίπισσα, όπως αναφέρονταν στην Κωνσταντινούπολη, για να την παντρευτεί και να την στέψει αυτοκρατόρισσα. Ο γάμος αυτός όμως δεν έγινε ποτέ, καθώς τα γεγονότα τον πρόλαβαν και στις 29 Μαΐου του 1453 η Πόλη έπεφτε στους Οθωμανούς. Είναι γνωστό πως μετά την ιστορική αυτή πτώση, ο Μωάμεθ, Φατίχ πλέον, έψαξε με αγωνία να βρει την σωρό του αυτοκράτορα και παραλίγο θετού του πατέρα. Για τους περισσότερους ιστορικούς η σωρός αυτή δεν βρέθηκε ποτέ.

 Έτσι καταλύθηκε η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Όμως η επίδοξη αυτοκρατόρισσα, η ελληνορθόδοξη Μάρα, συνέχισε και μετά την άλωση να επηρεάζει συχνά τον Μωάμεθ τον Πορθητή υπέρ των ορθοδόξων, καταπραΰνοντας τους πόνους της πτώσης και δίνοντας κάποια ελπίδα πως, «πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θάναι». Ο ίδιος ο Μωάμεθ ο Πορθητής, με μια μπερδεμένη θρησκευτική συνείδηση, άφησε μετά τον θάνατό του ένα μεγάλο αίνιγμα για τις πραγματικές του θρησκευτικές πεποιθήσεις, κάτι που μέχρι σήμερα απασχολεί τους ίδιους τους Τούρκους ιστορικούς.

Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Οι Γερμανικές αποζημιώσεις και οι διαστροφές τους στο Κομμένο Άρτας.

visit counter

Το παρακάτω άρθρο είναι αυστηρώς ακατάλληλο για κάτω των 18 ετών, με γεγονότα που κάποια παιδιά, μανάδες και πατεράδες, παππούδες και γιαγιάδες, αδελφοί και αδελφές... δυστυχώς ζήσανε...
Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αφού απουσίαζε παντελώς το «Ελληνικό Κράτος», δικαίωσε -προσωρινά- την Γερμανική Θηριωδία και μία ολόκληρη εποχή, που θέλει να υπερασπίζει τα "δίκια" όσων έχουν την δύναμη του πλούτου και όχι των αδικημένων. Είναι ένα Διεθνές Δικαστήριο που επιβεβαιώνει την εποχή, που ο πλούτος και οι αγορές κυβερνούν και συρρικνώνουν, αφανίζουν, αξίες, ιστορίες, δημοκρατικές ελευθερίες, εξαγοράζουν συνειδήσεις... (παράδειγμα, η ψήφιση των μνημονιακών όρων από όλους τους "Έλληνες" πολιτικούς και από μία «ψευδο-κυβέρνηση», πριν τις εκλογές, επειδή οι αγορές το επιβάλλουν, με τις εκλογές πλέον μετά… να είναι εκλογές δημοσκόπησης και όχι ουσίας, για τον λαό.)

Επιλέγουμε την ωμότητα σε αυτό το άρθρο, γιατί αυτή είναι η αλήθεια και ευχόμαστε να αναπαυθούν οι ψυχές, που βίαια αποχωρήστηκαν από τα σώματά τους, εξαιτίας των Γερμανών.

Τα παρακάτω ντοκουμέντα είναι απαραίτητα χρήσιμα, για κάθε Χριστιανό και Έλληνα. Περιέχονται σκληρές περιγραφές και φωτογραφίες, που όμως είναι αληθινές και αν πειράζουν κάποιους πολιτικούς ή ιερωμένους, να φροντίσουν τουλάχιστον να μην επαναληφθούν στην ιστορία μας...

Όσα εκθέτουμε εδώ, τα αφιερώνουμε πρωτίστως στους Γερμανούς γείτονες και φυσικά σε μερικούς «δικούς» μας, άπληστους και άθεους πολιτικούς μας ή ιερωμένους...
...που δεν βοηθήσανε να δικαιωθεί η μάνα με το μπουκάλι στο...,
...ο πατέρας με το ... της κόρης του στο στόμα του...
και το μικρό παιδάκι, με το αναμμένο ... στα χείλη του...

ΑΙΣΧΟΣ!!!!!!
ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΕΝΑΧΩΡΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΟΡΓΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ΑΡΧΙΚΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΘΕΕΣ ΒΔΕΛΕΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΘΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΑΣ...
Είθε η Παναγία μας να βάλει τα δίκια στη θέση τους...
Είθε η Ιστορία μας να κάνει τον κύκλο της...
...

ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ

Στις 16 Αυγούστου 1943 άνδρες της επίλεκτης 0ρεινής Μεραρχίας «Εντελβάις» της Βέρμαχτ (Γερμανοί και Αυστριακοί) σκότωσαν κατά το φρικιαστικότερο τρόπο 317 Έλληνες αμάχους στο χωριό Κομμένο της Άρτας: 97 παιδιά μέχρι 15 ετών, 14 ηλικιωμένους 67 έως 75 ετών, 119 γυναίκες 16 έως 65 ετών και 87 άνδρες 16 έως 65 ετών με τη δικαιολογία ότι στο χωριό εμφανίστηκε τμήμα ανταρτών. Έπειτα από χρόνια ένας σημαντικός Γερμανός ερευνητής, ο Χέρμαν Φρανκ Μάγερ (1940-2009), γιος αξιωματικού της επιμελητείας της Βέρμαχτ που αιχμαλωτίσθηκε από τους αντάρτες και εκτελέσθηκε, ψάχνοντας τα ίχνη του πατέρα του, βρέθηκε μπροστά σε συγκλονιστικά στοιχεία για τη δολοφονική δράση των επίλεκτων μονάδων των ναζί στην Ελλάδα. Έπειτα από έρευνα δεκαετιών στα γερμανικά αρχεία έγραψε με παραδειγματική αντικειμενικότητα και επιστημονικότητα δύο σημαντικά βιβλία (εκδόσεις Εστία). Το πρώτο με τίτλο «Από τη Βιέννη στα Καλάβρυτα. Τα αιματηρά ίχνη της 117ης Μεραρχίας Καταδρομών στη Σερβία και την Ελλάδα», αναφέρεται στη σφαγή στα Καλάβρυτα. Στο δεύτερο, με τίτλο «Αιματοβαμμένο εντελβάις – 1η Ορεινή Μεραρχία, το 22ο Ορεινό Σώμα Στρατού και η εγκληματική δράση τους στην Ελλάδα 1943-1944» (σ.σ. το αλπικό λουλούδι ήταν το διακριτικό σήμα των ανδρών της Μεραρχίας στους σκούφους και τα μανίκια της στολής τους), ο συγγραφέας μίλησε με επιζώντες της Μεραρχίας οι οποίοι, παρά τις προσπάθειές τους να συσκοτίσουν τα γεγονότα, είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικοί για την αγριότητα των δυνάμεων Κατοχής και το βάρος του εγκλήματος.

Πριν παραθέσουμε μερικές από αυτές τις μαρτυρίες που περιλαμβάνονται στο βιβλίο αξίζει να σημειώσουμε μια σημαντική λεπτομέρεια: Έντεκα χρόνια μετά τη λήξη του πολέμου στην τότε Δυτική Γερμανία ανασυστάθηκε η «Εντελβάις» με το ίδιο διακριτικό ως επίλεκτη μονάδα της Μπούντεσβερ, του στρατού της Ο.Δ. Γερμανίας. Η μονάδα στελεχώθηκε από πρώην αξιωματικούς της χιτλερικής Μεραρχίας και 1.000 «παλαίμαχους» που είχαν πάρει μέρος στις σφαγές στην Ελλάδα και τη Σερβία. Μάλιστα ένας από αυτούς, ο Καρλ Βίλχελμ Τίλο, που έγινε διοικητής της Μεραρχίας, έφτασε μέχρι το βαθμό του αντιστράτηγου και αποστρατεύθηκε ως αναπληρωτής επιθεωρητής της Μπούντεσβερ, συμμετείχε στο επιτελείο της μονάδας που έκανε τη σφαγή στο Κομμένο, ήταν ο εισηγητής και οργανωτής της επιχείρησης και κατηγορήθηκε για εγκλήματα πολέμου στην Ελλάδα και το Μαυροβούνιο.

Στρατιώτης Ότο Γκόλντμαν (18 χρόνων τότε, από τη Βιέννη): «?Ήδη από την έναρξη της επιχείρησης συζητούνταν σε ολόκληρο το στρατόπεδο ότι κάποιος αξιωματικός της μονάδας είχε δεχτεί πυρά στο χωριό, αλλά είχε καταφέρει να διαφύγει. Αμέσως αφότου κατεβήκαμε από το φορτηγό συγκεντρωθήκαμε και κάποιος αξιωματικός της μονάδας μάς έδωσε τη διαταγή πως σε αυτή την επιχείρηση αντιποίνων δεν έπρεπε κανένας Έλληνας να εγκαταλείψει το χωριό ζωντανός. Ο αξιωματικός μας είπε χαρακτηριστικά: Να θερίσουμε τους πάντες!».

Δεκανέας Καρλ Ντεφρέγκερ: «Από την πλευρά των κατοίκων δεν υπήρξε καμία αντίσταση. Ούτε ένας πυροβολισμός δεν έπεσε προς το μέρος μας και δεν είχαμε τραυματίες (?) Θυμάμαι ακόμη ακριβώς ότι προσπάθησα να σώσω τέσσερα παιδάκια περίπου 3 έως 5 ετών. Τα έκρυψα κάτω από μια κουβέρτα. Δεν ξέρω αν τελικά ανακαλύφθηκαν αργότερα και εκτελέστηκαν».

Στρατιώτης Γιόζεφ Ριντλ: «Οι κάτοικοι του χωριού που προσπαθούσαν να διαφύγουν εκτελούνταν. Το ίδιο ίσχυε και για όσους κρύβονταν μέσα στα σπίτια. Ρίχναμε χειροβομβίδες μέσα στα σπίτια και μετά πυροβολούσαμε με καραμπίνες και αυτόματα όπλα μέσα από κλειδαμπαρωμένες πόρτες. Η επίθεση κράτησε αρκετές ώρες. Πολλά πτώματα κάηκαν μέσα στα σπίτια και η δυσοσμία ήταν αφόρητη».

Νοσοκόμος Γιόχαν Έκερ: «Ήδη από την είσοδο του χωριού άκουγα στρατιώτες να φωνάζουν ο ένας στον άλλο: Πυροβόλησε εσύ! Εγώ δεν μπορώ! Κουβαλάς πολυβόλο ή αυτόματο και είναι πιο εύκολο για σένα. Εγώ πρέπει να σημαδεύω!?».

«Είναι σαν να κόβεις χόρτα»

Υποδεκανέας Άντον Τσίγκλερ (απαντώντας σε ερώτηση πώς αισθανόταν μετά τη σφαγή): «Είναι σαν να κόβεις χόρτα. Γίνεται πολύ γρήγορα. Μετά ησυχία. Καμία κραυγή, καμία αναστάτωση. Μετά ησυχάζεις (?) Βλέπω ακόμη και σήμερα τις γυναίκες και τα παιδιά που στήθηκαν μπροστά στον τοίχο, πως άρχισαν να ουρλιάζουν προσπαθώντας να κρυφτούν πίσω από τα τελάρα. Ήμουν τόσο ταραγμένος που θα αναγκαζόμουν να πυροβολήσω γυναικόπαιδα».

Άουγκουστ Ζάιτνερ: «Είδα τα πτώματα των πυροβολημένων να κείτονται στο χώμα. Ήταν όλοι νεκροί, δεν χωράει καμία αμφιβολία. Κάτι που με έκανε πραγματικά να αηδιάσω ήταν πως ορισμένοι ασελγούσαν πάνω στα πτώματα. Είδα ο ίδιος στρατιώτες να χώνουν μπουκάλια μπίρας στα αιδοία των νεκρών γυναικών. Νομίζω πως είδα και πτώματα με βγαλμένα μάτια». Ο Ζάιτνερ απαντώντας στην ερώτηση αν οι συνάδελφοί του τοποθετούσαν στο στόμα βρεφών βαμβάκι ποτισμένο με βενζίνη και τα έκαιγαν απάντησε: «Είδα πράγματι παιδιά νεκρά τα οποία έφεραν στο πρόσωπο γύρω από την περιοχή του στόματος φρικτά εγκαύματα. Δεν γνωρίζω όμως εάν αυτό συνέβη ενόσω τα παιδιά ζούσαν ακόμη ή εάν κακοποιήθηκαν τα πτώματά τους».

Ούγκο Τούρι, Ιταλός, τότε επιλοχίας στην ιταλική Υπηρεσία Στρατιωτικών Πληροφοριών της μεραρχίας «Μοδένα» που έδρευε στην Άρτα. Βρέθηκε στο Κομμένο μία μέρα μετά τη σφαγή: «Είδα νεκρά μωρά καρφωμένα στις πόρτες αχυρώνων».

Μετά τη σφαγή το… γλέντησαν!

Μετά τη σφαγή ήρθε η ώρα των λεηλασιών και του γλεντιού. Ο Άουγκουστ Ζάιτνερ κατέθεσε στις ανακρίσεις που έγιναν μεταπολεμικά: «Θα ήθελα να συμπληρώσω κάτι ακόμα που ρίχνει ένα χαρακτηριστικό φως στην όλη υπόθεση. Μετά το τέλος της επιχείρησης έγινε μεθοκόπι στο στρατόπεδο. Στο χωριό είχαν λαφυραγωγηθεί τρόφιμα και κρασί. Αυτό το κρασί το ήπιανε μέχρι τον πάτο, και μερικοί συνάδελφοι ήρθαν στο κέφι…». Στη λαφυραγώγηση πρωτοστάτησαν οι αξιωματικοί της μονάδας.

Φραντς Τόμασιτς (Αυστριακός από το Γκρουίσλα, 19 ετών τότε): «Μετά μας είπαν πως μπορούσαμε να πάρουμε μαζί μας λάφυρα. Οι στρατιώτες όμως ήταν τόσο εξαντλημένοι, που δεν άγγιξαν σχεδόν τίποτα από τα πράγματα που βρίσκονταν ολόγυρα. Μόνον οι αξιωματικοί φόρτωσαν στα φορτηγά λαφυραγωγημένα χαλιά και άλλα αντικείμενα αξίας».

(http://www.paraskevi13.com/?p=15787)




Δείτε μερικά βίντεο...

Σπάνιο οπτικό υλικό από την Γερμανική Κατοχή...



ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ - RARE FOOTAGE - GREECE AT WAR Part 1.




ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ - RARE FOOTAGE - GREECE AT WAR Part 2.




...
Μία σκέψη κάνουμε και αναρωτιόμαστε, άραγε τόσος κόσμος που πέθανε τόσο νωρίς και βρέθηκε στην αγκαλιά της Παναγίας μας, πέθανε τόσο άδικα;
Εμείς θα αφήσουμε κάποιους πολιτικούς και ιερείς και οποιονδήποτε άνθρωπο, να σπιλώσει την Εκκλησία ή την Πατρίδα μας, να την πουλήσει και να κάνει ότι δεν κατάφεραν με όπλα, μαχαίρια, βία, απανθρωπιά και μίσος, πριν τόσα χρόνια οι Γερμανοί και άλλοι κατακτητές μας;

Τους τάφους, το ιερό χώμα των χωριών μας, τα μνημεία μας, τις εκκλησίες των Μαρτύρων και Αγίων μας, τα αμέτρητα οστεοφυλάκια των Προγόνων μας, που γράφανε χρυσή ιστορία, από αρχαιοτάτων χρόνων, όταν όλοι οι άλλοι, Γερμανοί, Τούρκοι και λοιποί, ζούσαν σαν άνθρωποι των σπηλαίων και δεν γνώριζαν τι σημαίνει θέατρο, τέχνη, επιστήμη, αγάπη, όταν όλοι οι άλλοι έχουν γράψει μελανές ιστορίες για όλη την ανθρωπότητα... εμείς δεν πρόκειται να παραδώσουμε, μέσω μνημονίων, συμφωνιών και πονηρών παιχνιδιών, κάποιων άπληστων και άθεων πολιτικών ή ιερωμένων μας, τόσο εύκολα.

Η οργή μας βράζει, μαζί με το χυμένο αίμα των παππούδων μας, στο Ελληνικό χώμα που πατάμε και κάποια στιγμή θα ξεχυθεί σαν λάβα επάνω σας!

Το Σταυρό, την Σημαία και την Πατρίδα μας, κύριοι... δεν θα καταστρέψετε εσείς... Η Ιστορία μας έχει διδάξει πλέον και δεν θα τσακωθούμε μεταξύ μας, με την αστυνομία ή άλλες αρχές, αλλά όλοι μας, εναντίον σας!


Δείτε σπάνιο οπτικό υλικό από την Γερμανική Κατοχή, από τον Άγγελο Παπαναστασίου και την κρυμμένη κινηματογραφική του κάμερα, σε καραβάνα συσσιτίου!
Δείτε ποιους έχουμε γείτονες και σε ποιους μας πουλάνε, οι πολιτικοί μας, με τις μνημονιακές, αντισυνταγματικές συμφωνίες τους!!!

Όποιος δεν γνωρίζει την Ελληνική Ιστορία κάποια στιγμή θα την ξαναζήσει...:



Θεωρούμε την αναδημοσίευση και αντιγραφή, κειμένου, εικόνων και βίντεο, τιμητική και επιτακτική ανάγκη από όλους σας, κρατώντας τα ιστορικά στοιχεία της πατρίδας μας ζωντανά, σε περίπτωση, που κάποιοι ίσως αργότερα θελήσουν να διαγράψουν...
Παράδειγμα πρόσφατο, η διακοπή πρόσβασης στο διαδίκτυο, από την δικτατορία της Αιγύπτου, πριν την εξέγερση του λαού της... ή η κρυφή συγκέντρωση οπτικοακουστικών ντοκουμέντων κατά την Γερμανική κατοχή, του Μίκη Θεοδοράκη και άλλων αγωνιστών, όπου γαλούχησαν και μορφώνουν γενιές Ελλήνων...
Κρατήστε τα για τα παιδιά σας τουλάχιστον, αφού τα βιβλία τους... έχουν υποστεί φοβερές αλλοιώσεις...


ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ

Στο χέρι του παππού ο εγγονός βαδίζει
Κι ανάμεσα τους λείπει μια γενιά.
Ο εγγονός όλο ρωτά, γιατί αυτός ελπίζει
Να μάθει όλα της ζωής τα μυστικά.


Και στέκεται ο παππούς στού δρόμου τη γωνιά
Κι αναστενάζει. Κι ύστερα πάλι συνεχίζει
Το κουρασμένο βήμα του, γυρτός, αργά-
Μια έγνοια φαίνεται στην κόμη του ν’ ασπρίζει


Που χρόνια τώρα συνεχώς τον τυραννά.
Κι ο εγγονός στο χέρι του όλο ρωτά
Γιατί ο θάνατος τους νέους να θερίζει.


Στο χέρι του παππού ο εγγονός βαδίζει
Και το κενό στη μέση του θυμίζει
Κάδρο χωρίς ζωγραφιά...

Το ποίημα αυτό το διαβάσαμε στο βιβλίο της Καίτης Μανωλοπούλου ( Αναμνήσεις & Μαρτυρίες πενηντάχρονες ή άχρονες )


(Διαβάστε "Το δράμα της Μονής Κερνίτσας"..."εδώ" ή αντιγράψτε την διεύθυνση: http://church-taxiarchon-kernitsas.blogspot.com/2011/08/blog-post_15.html στον φυλλομετρητή διαδικτύου σας και αν μπορείτε βοηθήστε, βοηθήστε Μονές, Ιεραποστόλους ή απλούς, φτωχούς ανθρώπους δίπλα σας... βοηθήστε την χώρα μας και διώξτε τους εχθρούς της... Ζούμε σε έναν κόσμο που δεν έχει ανθρωπιά, που το καλό και το κακό, τα χωρίζει μία πολύ λεπτή διαχωριστική γραμμή. Αξίζει να προσπαθήσουμε να προστατεύσουμε τα ιερά μας, την γη που πότισαν με το αίμα τους οι αθώες ψυχές των προγόνων μας και να μην επιτρέψουμε σε κανέναν, να υπονομεύσει τις αιματοβαμμένες προσπάθειές τους... Μας βλέπουν... Μην εξισώνουμε λάθη ανθρώπων, πολιτικές καταστάσεις με ότι εμείς πιστεύουμε... Η Εκκλησία, η Πατρίδα και η Οικογένειά μας, είναι αγαθά που πρέπει να διαφυλάξουμε. Λάθη κάνουν πολιτικοί, ιερωμένοι, διάφοροι άνθρωποι. Ας κάνουμε εμείς όμως, το χρέος μας και ας γράψουμε την θεάρεστη ιστορία μας. Η Παναγία, να μας δώσει την δύναμη να φανούμε δυνατοί σε κάθε ασύμμετρη απειλή της εποχής μας, όπως έπραξαν οι παππούδες μας. Καμία προσπάθεια, θυσία, προσφορά ή προσευχή δεν πάει χαμένη!)

Κατεβάστε δωρεάν βιβλία: http://www.scribd.com/my_document_collections/3244615

«Όταν η αδικία γίνεται νόμος του κράτους, τότε η ανυπακοή είναι υποχρέωση των πολιτών και η αντίσταση με κάθε μέσο σε οποιονδήποτε καταλύει την χώρα, είναι συνταγματικό δικαίωμα»


Με εκτίμηση, ΓΧΝ.
http://church-taxiarchon-kernitsas.blogspot.com
http://aromapanagias.blogspot.com

ΠΗΓΗ.ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΚΕΡΝΙΤΣΑΣ

Το Κράτος και οι χειροτονούντες

visit counter

ΠΡΟΣΧΩΜΕΝ

του αρχιμ. Δανιήλ Αεράκη

Προβλήματα, λένε πολλοί μητροπολίτες, προκάλεσε η απόφασις του Ελληνικού Κράτους να μη διορίζη πλέον νέους κληρικούς. 

Σύμφωνα με τη γενικώτερη αρχή, που ισχύει, λόγω της οικονομικής κρίσεως, στους δέκα δημοσίους υπαλλήλους που φεύγουν, διορίζεται ένας καινούργιος! 

Η αρχή αυτή εφαρμόζεται και στους κληρικούς, που θεωρούνται και δημόσιοι υπάλληλοι.

● Δεν θ’ ασχοληθούμε στη στήλη εδώ, καθαρώς άλλωστε λειτουργική, με το αν τηρήται ἤ όχι η αρχή αυτή. 

Απλώς θέλουμε να τονίσουμε, ότι η άρνησις του Κράτους για διορισμό και άλλων εφημερίων πιθανόν να λειτουργήση και ως «φρένο» στις αθρόες χειροτονίες κληρικών, ακαταλλήλων εν πολλοῖς.

● Όσο και αν διαφωνούμε με τον κρατισμό και με επαίσχυντα νομοθετήματα ενός, στην πραγματικότητα, υλιστικού και αμοραλιστικού κράτους, είμαστε υποχρεωμένοι, να δεχτούμε, ότι το Κράτος εδώ στην Ελλάδα διατηρεί ακόμα «καλά αισθήματα» για τους κληρικούς. 

Δεν γνωρίζουμε, τι θα γινόταν, αν εξελέγετο κυβέρνησις δεδηλωμένων αθεϊστικών και αντικληρικών αντιλήψεων. 

Σήμερα, το Κράτος διατηρεί κάποια εκτίμησι για τους κληρικούς. 

Γι’ αυτό και τους μισθοδοτεί.

Προνόμια βέβαια από το Κράτος έχουν και κληρικοί των μουσουλμάνων της Θράκης. 

Αλλ’ εν πάσει περιπτώσει, θα ήταν δυνατόν, να μη μισθοδοτούνται οι κληρικοί μας, όπως δεν εμισθοδοτούντο επί τόσους αιώνες.

● Κανείς δεν ισχυρίζεται, ότι οι κληρικοί, και μάλιστα οι οικογενειάρχες, δεν έχουν ανάγκη μισθού. 

Άλλωστε «ἄξιος ὁ ἐργάτης τοῦ μισθοῦ αυτοῦ», καθιερώνει ο Χριστός (Λουκ.ι΄7).

Ο εργάτης, ο εργαζόμενος, αυτός είναι άξιος κάποιου μισθού. 

Οι κληρικοί μας όλοι (και οι οκτώ περίπου χιλιάδες) κοπιάζουν, για να είναι άξιοι του μηνιαίου μισθού; 

Εργάζονται, όπως και οι λοιποί δημόσιοι υπάλληλοι, τουλάχιστον οκτώ ώρες την ημέρα; 

● Υπάρχουν ασφαλώς πρεσβύτεροι, που όχι οκτώ, αλλά δέκα οκτώ ώρες καθημερινά εκδαπανώνται στο ποιμαντικό τους έργο. 

Εργάζονται «νύκτα καί ἡμέραν», μιμούμενοι τον απόστολο Πᾳύλο (Πράξ.κ΄31).

 Πάντως υπάρχουν και οι άλλοι (είναι οι περισσότεροι!). 

Όχι απλώς έχουν επαγγελματική νοοτροπία, αλλά και στο «επάγγελμά» τους δίνουν το «παρών» ελάχιστες ώρες την εβδομάδα. 

Πολλοί διαμένουν στην πρωτεύουσα του Νομού ή σε άλλο αστικό κέντρο, και μεταβαίνουν στην ενορία το απόγευμα του Σαββάτου, για ν’ αναχωρήσουν την Κυριακή, μια ώρα μετά τη θ.λειτουργία.

Κανείς δεν τους ελέγχει ως «κοπανατζήδες» και «δημοσιοθεσίτες» της πιο επαίσχυντης εκμεταλλεύσεως του δημοσίου χρήματος.

● Αλλ’ από το πρόβλημα, αν είναι «άξιοι του μισθού» (επίγειου), άλλο είναι το σπουδαιότερο πρόβλημα.

Πόσοι από τους κληρικούς είναι άξιοι της ιερωσύνης; 

Αν οι επίσκοποι, οι πρεσβύτεροι και οι διάκονοι της Εκκλησίας είχαμε συνείδησι της αποστολής και λειτουργίας μας, τότε δεν θα μιλούσαμε μόνο για τα οικονομικά μας δικαιώματα. 

Τότε θα στεκόμασταν με δέος μπροστά σε μια ιερωσύνη, που δεν είναι απλώς δικαιοσύη, ούτε καν μόνο αγαθωσύνη και καλωσύνη, αλλ’ είναι μια πορεία θυσίας και προσφοράς. 

Είναι ακτημοσύνη!

● Οι ακαταστασίες στην Εκκλησία ξεκινούν από τις χειροτονίες. 

Μερικές Χρυσοστομικές μαρτυρίες θα παραθέσουμε, για να δούμε σωστά όλο το πρόβλημα:

Από τον τρόπο εκλογής του προς χειροτονία προσώπου, εξαρτάται η ανύψωσις ή η κατάπτωσις του εκκλησιαστικού πληρώματος. 

Λέει ο ιερός Πατήρ: «Πόθεν, εἰπέ μοι, νομίζεις τάς τοσαύτας ἐν ταῖς Εκκλησίαις τίκτεσθαι ταραχάς; Ἐγώ μέν γάρ οὐδέ ἄλλοθέν ποθεν, οἶμαι, ἤ ἐκ τοῦ τάς τῶν   προεστώτων αἱρέσεις καί ἐκλογάς ἁπλῶς καί ὡς ἔτυχε γίνεσθαι» (Ε.Π.Ε. 28,138). Μετάφρασις: Πές μου, από πού νομίζεις, ότι προέρχονται οι τόσες ακαταστασίες στην Εκκλησία; Εγώ νομίζω, ότι δεν προέρχονται από αλλού, ει μη από τον τρόπο εκλογής των ποιμένων. Ενεργούνται με πολλή επιπολαιότητα, εἰκῆ καί ὡς ἔτυχεν!

● Ἐκβοᾶ βέβαια ο χειροτονῶν επίσκοπος, το «Ἡ θεία χάρις… προχειρίζεταί σε… πρεσβύτερον (ἤ διάκονον ἤ επίσκοπον)», ἀλλ’  ο ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, με θλίψι διαπιστώνει, ότι η χειροτονία πολλές φορές δεν οφείλεται στην κλήσι και τη δωρεά της χάριτος, αλλ’ οφείλεται στη σπουδή να καταλάβη ένας νεαρός το αξίωμα (κοσμικό, δυστυχώς, γι’ αυτόν!) και να έχη μια ανθρώπινη προσοδοφόρα «καριέρα».  

«Πολλαί τούτων τῶν χειροτονιῶν οὐκ ἀπό τῆς θείας γίγνονται χάριτος, ἀλλά καί ἀπό τῆς τῶν ἀνθρώπων σπουδῆς» (Ε.Π.Ε.28,198). Μετάφρασις: Πολλές χειροτονίες δεν γίνονται με έμπνευσι της θείας χάριτος, αλλά γίνονται ύστερα από πρότασι ανθρωπίνων υπολογισμών.

● Το χειρότερο είναι η χειροτονία νεαρών παιδιών, κάτω από το όριο ηλικίας που ορίζουν οι ἱεροί Κανόνες. 

Καράβι μεγάλο δεν το εμπιστευόμαστε σε μικρό ναύτη, που ξαφνικά φοράει τη στολή του πρώτου καπετάνιου, χωρίς καμμιά πείρα και καμμιά κατάρτισι.

Εμπιστευόμαστε όμως σε νεαρά παιδιά 20 και 22 και 24 ετών τη διακυβέρνησι του σκάφους, που λέγεται εκκλησιαστική ενορία. 

Το ακόμα πιο φρικτό:

 Πολλά από αυτά τα παιδιά είναι άγαμοι. 

Και αντί να βρίσκωνται σε μοναστήρι για δεκαετή τουλάχιστον δοκιμασία, αυτοί καμαρώνουν, έξω μεν από το ράσο με σταυρούς και επανωκαλλύμαυχα, μέσα δε από το ράσο με μεγαλοπρεπή… μοναχικά σχήματα, αυτοί οι «ἀεί ἀμόναχοι»! 

Λέει ο ἱερός Πατήρ: «Πῶς οὐκ ἄτοπον, εἰς μέν οἰκίαν νεώνητον οἰκέτην μή πρότερον ἐγχειρίζεσθαί τι τῶν ἔνδον, πρίν ἄν διά πολλῆς τῆς πείρας τῆς αὐτοῦ γνώμης πολλά τεκμήρια δῷ, εἰς δε τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ ἔξωθεν εἰσελθόντα εἰς τούς πρώτους εὐθέως κατατάττεσθαι;»(Ε.Π.Ε.23,292). Μετάφρασις: Ένα σπίτι δεν το εμπιστευόμαστε σε νεοφερμένο υπηρέτη, προτού δοκιμαστῆ και δώση σημάδια καλού χαρακτήρα. Και στην εκκλησία αφήνουμε να κατατάσσεται στους προεστώτες κάποιος που μόλις τώρα ήρθε στην πίστι;

● Η ευθύνη  βαρύνει κυρίως τον επίσκοπο. 

Κανένας λόγος δεν μπορεί να ωθήση τον επίσκοπο να χειροτονῆ ακατάλληλα πρόσωπα. 

Φοβερή η ευθύνη. 

Μιλάει γι’ αυτήν ο Χρυσόστομος: «Ὁ τήν ἐπισκοπήν λαχών ὅσῳ πρός μείζονα ὄγκον ἀναβέβηκε, τοσοῦτῳ πλείονα ἀπαιτηθήσεται λόγον, οὐχί διδασκαλίας μόνον και πενήτων προστασίας, ἀλλά καί χειροτονιῶν δοκιμασίας καί μυρίων ἑτέρων» (Ε.Π.Ε.26,40). Μετάφρασις: Εκείνος, που του έπεσε ο κλήρος της επισκοπής, όσο σε μεγαλύτερο αξίωμα ανέβηκε, τόσο και μεγαλύτερη η ευθύνη που θα του ζητηθῆ. Και όχι μόνο για τη διδασκαλία και τη φροντίδα των φτωχών, αλλά και για τις χειροτονίες δοκίμων ανθρώπων και για μύρια άλλα ζητήματα (ποιμαντικῆς).

ΣΥΡΙΑ: ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ

visit counter

*****

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

============

Έκκληση SOS για τους κατοίκους της Συρίας και ειδικότερα για την μειονότητα των εκεί Χριστιανών απευθύνει ο Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης Αντιοχείας κ. Ιγνάτιος από τη Δαμασκό.

Ο τρίτος κατά τα πρεσβεία Ορθόδοξος Πατριάρχης περιγράφει τη τραγική κατάσταση που υπάρχει στη χώρα του και ζητεί από τον ΟΗΕ και τους Αραβικούς Συνδεσμους να κατανοήσουν την κατάσταση, να σεβασθούν τους κατοίκους της Συρίας και να εργασθούν μαζί τους για να επικρατήσουν η ειρήνη και η σταθερότητα.

Ζώντας για πολλούς αιώνες υπό αυταρχικά αλλόθρησκα καθεστώτα οι Χριστιανοί της Συρίας έχουν μάθει πως για να επιβιώσουν πρέπει να μιλάνε ή να γράφουν λίγο, και όταν το κάνουν να μη προκαλούν το καθεστώς. Έτσι ο αναγνώστης των κειμένων τους πρέπει να γνωρίζει να διαβάζει και κάτω από τις γραμμές.

Από την έκκληση του Πατριάρχου Αντιοχείας γίνεται φανερό πως η κατάσταση είναι ιδιαίτερα δύσκολη για τους Χριστιανούς και πως αν επικρατήσουν οι φανατικοί Μουσουλμάνοι και δεν υπάρξει κάποια προστασία τους από τους Διεθνείς Οργανισμούς και τις Χριστιανικές και Ανθρωπιστικές Οργανώσεις θα ζήσουν καταστάσεις διωγμών που θα συγκρίνονται με αυτούς των πρώτων χριστιανικών αιώνων.

Η Δύση, η Τουρκία, το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ, ο καθένας για τους λόγους του, επιδιώκουν την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ και προς τούτο έχουν κινήσει όλους τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς τους και τροφοδοτούν με άφθονο πολεμικό υλικό τους αντικαθεστωτικούς.

Στην επιδίωξη τους αυτή καθόλου δεν υπολογίζουν την τύχη των δύο περίπου εκατομμυρίων Χριστιανών, που τον καιρό αυτό υφίστανται τρομερούς και αιματηρότατους διωγμούς.

Γι’ αυτούς πάνω από όλα είναι το Ιράν να μην έχει σύμμαχο μια χώρα που συνορεύει με το Ισραήλ και αυτό νομίζουν πως οι αντικαθεστωτικοί φανατικοί μουσουλμάνοι θα τους το εξασφαλίσουν. Τα παθήματα στο Αφγανιστάν και στο Βιετνάμ και, παλιότερα, στην Κούβα δεν τους έχουν τίποτε διδάξει.

Οι αντικαθεστωτικοί θεωρούν τους χριστιανούς «συνεργάτες του καθεστώτος Άσαντ» και εφαρμόζουν ήδη σε βάρος τους ένα είδος γενοκτονίας.

Ο Πατριάρχης κ. Ιγνάτιος βλέπει την κρισιμότητα της κατάστασης. Στα βαθιά του γεράματα διαπιστώνει ότι οι Χριστιανοί της Συρίας αντιμετωπίζουν για μιαν ακόμη φορά το μαρτύριο. Παλαιότερα οι δύσκολες καταστάσεις υποχρέωσαν τους Ελληνορθόδοξους της Συρίας να μεταφέρουν την έδρα της Εκκλησίας τους από την Αντιόχεια, στη Δαμασκό. Τώρα κινδυνεύουν από τους φανατικούς αλλόθρησκους με παντελή αφανισμό.

Το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών αναπαράγει στην ιστοσελίδα του την έκκληση του Πατριάρχου Αντιοχείας Ιγνατίου, αλλά μένει, όπως πάντα, στο θεωρητικό επίπεδο.

Σήμερα όμως στη Συρία τέτοιες θεωρητικές βοήθειες δεν φτάνουν και αφήνουν αδιάφορους τους διώκτες των χριστιανών.

Από την πλευρά του ο Οικουμενικός Πατριάρχης απέστειλε «γράμμα συμπαθείας» προς τον κ. Ιγνάτιο, το οποίο είναι ένα γενικόλογο ευχολόγιο. Το Φανάρι είναι σε δύσκολη θέση, γιατί η κυβέρνηση Ερντογκάν υποστηρίζει τους αντικαθεστωτικούς, από τους οποίους κινδυνεύει η ύπαρξη του Πατριαρχείου Αντιοχείας!

Από την πλευρά του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου και της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν υπήρξε ούτε γράμμα συμπαθείας, προς τους Χριστιανούς της Συρίας.

Το κείμενο της έκκλησης του Πατριάρχου Αντιοχείας κ. Ιγνατίου είναι το ακόλουθο:

«Ένας μεγάλος αριθμός Χριστιανών και Μουσουλμάνων είναι θύματα της βίας.

Τα νοσοκομεία είνα γεμάτα από τραυματίες και ο πόνος είναι χωρίς τέλος.

Οι Σύριοι, ανεξάρτητα από τη θρησκευτική τους πίστη, έχουν το δικαίωμα να ζήσουν στη χώρα τους με περηφάνεια και αξιοπρέπεια.

Κατά τους περασμένους δέκα πέντε μήνες χάσαμε μεγάλο μέρος του λαού μας και ένας μεγάλος αριθμός Συρίων αναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Χριστιανοί φύγανε από πόλεις και χωριά όπου είχαν όλο τους το βιός και οι αγαπημένοι μας ιερείς υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τις εκκλησίες τους.

Κάνουμε έκκληση σε όλους τους Συρίους, στο όνομα του Θεού, να αποδεχθούν ο ένας τον άλλον και να ζήσουμε ως ένα Έθνος στην αγαπημένη μας Συρία, το λίκνο προφητών και θρησκειών.

Κάνουμε έκκληση στα Ηνωμένα Έθνη και στους Αραβικούς Οργανισμούς να κατανοήσουν και να σεβαστούν την αγαπημένη μας χώρα και να εργασθούν μαζί μας, ώστε να επικρατήσουν η ειρήνη και η σταθερότητα στη Συρία.”