Η ρακοσυλλέκτρια που έσωσε από τα σκουπίδια 30 βρέφη

visit counter

Ηρωική μορφή θεωρείται σήμερα η 88χρονη Κινέζα Lou Xiaoying, η οποία ενώ ζούσε με τον άνδρα της με μοναδική πηγή εσόδων τα σκουπίδια που μάζευαν και ανακύκλωναν στην πόλη Jinhua, μάζεψε από τα σκουπίδια από το 1972 ως σήμερα τριάντα βρέφη...


Πρόκειται για εγκαταλειμμένα παιδιά, τα οποία η Κινέζα ρακοσυλλέκτης γλύτωνε από βέβαιο θάνατο,παραδίδοντας τα σε ανάδοχες οικογένειες και ιδρύματα. 
Το ζευγάρι μάλιστα μεγάλωσε και 4 δικά του παιδιά. 

Η 88χρονη σήμερα νοσηλεύεται σε νοσοκομείο, έχοντας χάσει τον σύζυγό της εδώ και 17 χρόνια, χωρίς ωστόσο ποτέ να νιώθει μοναξιά. 
Έχει άλλωστε τα τριαντατέσσερα παιδιά της τα οποία δεν την αφήνουν στιγμή μόνη της… 
 
 grizosgatos.blogspot.gr  

Η θηριωδία στα Βουρλά με τη σφαγή των Ελλήνων

visit counter

"Ο Τούρκος δεν έχει μπέσα".

Στο κείμενο του Γάλλου δημοσιογράφου Rene Puaux εξηγείται αυτό που γενιές και γενιές Ελλήνων λένε: “ο Τούρκος δεν έχει μπέσα”. Διαβάστε πως ο Γάλλος δημοσιογράφος περιγράφει τα όσα έγιναν στα Βουρλά, από τους Τούρκους. Ο δημοσιογράφος αναφέρει ονόματα και γεγονότα και αποδεικνύει πως οι Τούρκοι εξαπάτησαν του Έλληνες και τους κράτησαν στα σπίτια τους για να σφαγούν!


“Για τις θηριωδίες στα Βουρλά είμαι σε θέση να δημοσιεύσω τις καταθέσεις πέντε μαρτύρων, του Γιάννη Μιχαηλίδη, των αδελφών του Αργυρώς Σιάχου και Αριστέας Μιχαηλίδη, και των δεσποινίδων Μαρίας και Αγγέλας Μακρομάλλα.

Ο Γιάννης Μιχαηλίδης σ' αυτή την τραγική αφήγηση είναι ο εκφραστής της γνώμης των άλλων μαρτύρων ο ίδιος δεν είχε πα ραστεί σε όλες τις φάσεις του δράματος:

«Στις 9 Σεπτεμβρίου πέρυσι έφυγα από τα Βουρλά μαζί με την οικογένεια μου, που απαρτιζόταν από τον ηλικιωμένο πατέρα μου, 62 ετών, από την αδελφή μου Αργυρώ Σιάχου που ήταν παντρεμέ νη με τον Έλληνα λοχαγό Σ. Σιάχο, και τη νεότερη αδελφή μου, την Αριστέα Μιχαηλίδη, 16 ετών. Πήγαμε όλοι στο Πουρναρλί, ένα νησάκι απέναντι από τις Κλαζομενές. Περιμέναμε ένα μεγάλο καΐκι που θα μας μετέφερε στη Μυτιλήνη. Υπήρχαν ήδη πάνω στο νησάκι εκατό άλλες οικογένειες προσφύγων από τα Βουρλά. Αλλά μάταια περιμέναμε το καΐκι που δε φάνηκε ποτέ.

Την τρίτη ημέρα της παραμονής μας στο νησί είδαμε να προσεγγίζει μια μικρή βάρκα που μετέφερε Τούρκους προύχοντες των Βούρλων, οι οποίοι, μόλις αποβιβάστηκαν, φώναξαν τον πατέρα μου και τους άλλους Χριστιανούς. Μεταξύ τους ήταν ο μουφτής ο οποίος βγάζοντας το Κοράνι όρκισε τους Τούρκους προύχοντες πως δε θα μας έκαναν κακό, εάν επιστρέφαμε, και πως δε θα άφηναν τους στρατιώτες του Κεμάλ να μας πειράξουν. Ύστερα απ' αυτά μας παρακίνησαν να γυρίσουμε.

Ο τουρκικός στρατός δεν είχε καταλάβει ακόμα τα Βουρλά. Ο πατέρας μου και οι άλλοι Χριστιανοί, έχοντας πιστέψει στον όρκο των Τούρκων, επέστρεψαν στα Βουρλά. Εγώ, ωστόσο, φοβήθηκα να τους μιμηθώ, επειδή είχα υπηρετήσει στον ελληνικό στρατό καθ' όλη τη διάρκεια της Κατοχής. Έτσι έμεινα στο νησάκι και μερικές μέρες αργότερα επιβιβάστηκα στο θωρηκτό Κιλκίς.
Η Επιτροπή των Τούρκων προκρίτων επισκέφθηκε και τα άλλα νησάκια που βρίσκονταν εκεί κοντά, στα οποία υπήρχαν ομοίως οικογένειες προσφύγων. Επαναλαμβάνοντας τους όρκους τους, τους παρακίνησαν να επιστρέψουν. Στη συνέχεια, αφού εξετέλεσε την αποστολή της η Επιτροπή, ξαναγύρισε στα Βουρλά.

Στο μεταξύ ο πατέρας μου και οι δύο αδελφές μου πήραν το δρόμο της επιστροφής, αλλά μόλις έφτασαν στην ακτή των Κλαζομενών, οι Τούρκοι που βρίσκονταν εκεί, ρίχτηκαν επάνω τους και τους έκλεψαν τα λίγα πράγματα που κουβαλούσαν μαζί τους. Υστερα οι δικοί μου πήγαν να οχυρωθούν στο σπίτι μας. Μα δεν είχε περάσει μισή ώρα, όταν ένας Τούρκος πολίτης πήγε να ειδοποιήσει τον πατέρα μου ότι είχε μπει ο τουρκικός στρατός και πως ο πασάς που διοικούσε το ιππικό, το οποίο είχε καταλάβει τα Βουρλά, έδωσε εντολή να παρουσιαστεί ο πατέρας μου, όπως και οι άλλοι Χριστιανοί πρόκριτοι, στο Κονάκι (Διοικητήριο).

Ο πατέρας μου πήγε στον πασά που του είπε: «Πού είναι οι δύο σου γιοι που υπηρετούσαν στον ελληνικό στρατό και ο γαμπρός σου ο λοχαγός;» Ο πατέρας μου του απάντησε πως είχαν φύγει με τον ελληνικό στρατό.

Τον έβαλε τότε να πληρώσει εκατό λίρες για τον καθέναν από μας ως φόρο στρατιωτικής απαλλαγής. Ο πατέρας μου τις πλήρωσε και παρακάλεσε τον πασά να του δώσει ένα στρατιώτη ως σωματοφύλακα, και δικό του, αλλά και της οικογένειας του, πράγμα που έγινε πρόθυμα αποδεκτό. Αλλά μόλις ο στρατιώτης που είχε επιφορτιστεί με την προστασία τους έφτασε μπροστά στο τπίτι μας, απείλησε τον πατέρα μου με την ξιφολόγχη του όπλου του, ζητώντας του χρήματα, για να μην τον σκοτώσει. Ο πατέρας μου του έδωσε 200 λίρες και ο στρατιώτης τις πήρε κι έφυγε.

Πιστεύοντας ότι ήταν πιο ασφαλές, όλες οι οικογένειες της συνοικίας κατέφυγαν στο σπίτι μας. Μισή ώρα μετά την αναχώρηση του στρατιώτη, δύο αξιωματικοί και τρεις πολίτες Τούρκοι βάλθηκαν να σπάσουν την πόρτα μας με ρόπαλα. Μόλις εισέβαλαν στο σπίτι μας, είπαν με απότομο τρόπο στον πατέρα μου: «Δώσε μας χρήματα ή σε σκοτώνουμε». Οι αδελφές μου φοβούμενες πως θα πραγματοποιήσουν την απειλή τους, τους έδωσαν χίλιες λίρες που -" πήραν κι έφυγαν. Ήρθαν κι άλλοι που έκαναν ό,τι και οι προηγούμενοι ύστερα κι άλλοι και τελειωμό δεν είχαν.

Επί τρεις μέρες οι Τούρκοι συνέχιζαν την ίδια δουλειά, σε σημείο που δε μας έμεινε στο τέλος απολύτως τίποτα.
Μας έκλεψαν έτσι 3.000 τουρκικές χρυσές λίρες, 100.000 λέι, 150.000 δρχ., όλα μας τα κοσμήματα και τα πολύτιμα αντικείμενα, 100.000 καντάρια σταφίδες, 10.000 οκάδες λάδι, 9 άλογα υποζυγίου, 50 αγελάδες. Όλα τα εμπορεύματα και τα ζώα κλάπηκαν από τις αποθήκες και τους στάβλους μας. Στο τέλος δε μας είχε μείνει πια τίποτα να τους δώσουμε. Ωστόσο, η επιμονή τους δεν κάμφθηκε και απείλησαν να απαγάγουν τα κορίτσια μας.

Έτσι έκλεψαν από τις οικογένειες που είχαν καταφύγει στο σπίτι μας, την Ελένη και τη Μαρία Μπέλλου και την Αγγέλα Μακρομάλλα. Όταν είδαν τα άλλα κορίτσια ότι θα ατιμάζονταν από τους Τούρκους, προτίμησαν να πεθάνουν. Όρμησαν στην αυλή, άνοιξαν το πηγάδι και έπεσαν μέσα, η μια πίσω από την άλλη. Το ίδιο έκαναν οι ξαδέλφες μου Πηνελόπη και Ιωάννα Μιχαηλίδη, η Αργυρώ Μιχαηλίδη, η αδελφή μου Αριστέα Μιχαηλίδη και η υπηρέτρια μας η Γλυκερία. Η παντρεμένη μου αδελφή, η γυναίκα του Έλληνα λοχαγού Σιάχου, δεν έπεσε μέσα στο πηγάδι, αλλά τρέχοντας στην κουζίνα έριξε πετρέλαιο στα ρούχα της κι έβαλε φωτιά. Έσβησαν τη φωτιά, την περιποιήθηκε ένας γιατρός, αλλά δεν απέφυγε τα σοβαρά εγκαύματα στο στομάχι και στις γάμπες.

Μετά την απαγωγή των τριών πρώτων κοριτσιών από τους Τούρκους, ο πατέρας μου πήγε να βρει σκοινιά και κατάφερε μαζί με κάποιους ανθρώπους να τραβήξει από το πηγάδι ημιθανείς την αδελφή μου Αριστέα, την εξαδέλφη μου Αργυρώ και την υπηρέτρια μας τη Γλυκερία. Οι δύο εξαδέλφες μου, η Πηνελόπη και η Ιωάννα, πνίγηκαν.

Όσο για τη μεγάλη μου την αδελφή, μια και ήξεραν πως, ήταν παντρεμένη με Έλληνα αξιωματικό, την καταζητούσαν με πείσμα σε όλα τα σπίτια, κρατώντας μια φωτογραφία της στα χέρια τους. Εκείνη όμως έμεινε κρυμμένη επί είκοσι ημέρες σε μια υπόγεια διάβαση, χωμένη στη λάσπη μέχρι τα γόνατα, κι έτσι σώθηκε.

Στο μεταξύ οι Τούρκοι επέστρεψαν μπροστά στο σπίτι μας με καμήλες και καροτσάκια και αφού έδιωξαν όλους όσοι βρίσκονταν στο σπίτι, φόρτωσαν όλα μας τα έπιπλα και τα υπάρχοντα και τα πήραν μαζί τους. Μετά πυρπόλησαν το σπίτι μας κι έβαλαν φωτιά και στα διπλανά σπίτια, αφαιρώντας πάντα πρώτα το περιεχόμενο τους. Μ' αυτό τον τρόπο αφανίστηκαν ολοκληρωτικά τα Βουρλά από την πυρκαγιά. Στα δεκαπέντε σπίτια που γλίτωσαν από τη φωτιά, πήγαν να βρουν καταφύγιο όλοι οι ηλικιωμένοι από εξήντα και πάνω, τα παιδιά και οι γυναίκες.

Όσο για τους άνδρες από τα 16 μέχρι 60 ετών τους έκλεισαν σ' ένα χώρο περιφραγμένο με αγκαθωτό συρματόπλεγμα, αφού τους έκλεψαν τα παπούτσια και τα ρούχα. Κάθε βράδυ οι μουσουλμάνοι της περιοχής πλησίαζαν αυτά τα μαντριά, καλούσαν τον αιχμάλωτο της αρεσκείας τους, τον έπαιρναν μαζί τους και τον βασάνιζαν, για να τον θανατώσουν στο τέλος. Έτσι έδεσαν πίσω από ένα άλογο τον Θεόδωρο Μούλο, που το ζώο τον έσερνε μέχρι που πέθανε.

Δύο στρατιώτες, επίσης, σκότωσαν τον Στάθη Τζαλίκα μπροστά στον πατέρα και τ' αδέλφια του, γιατί δεν είχε χρήματα να τους δώσει.

Ο πρόκριτος Γεώργιος Τρανέτης, σφάχτηκε στο μέγαρο του, υποδιοικητή.

Επίσης σφάχτηκαν μπροστά στους συμπατριώτες τους ο Δημήτριος Κορδοπάτης, ο ξάδελφος μου Χρήστος Κούρτης, ο Ευάγγελος Βαλιάδης, ο Φώτης Σισμανόγλου, ο Ευάγγελος Βαμβακάς, ο Θεόδωρος Κουλουμπής, ο Κωνσταντίνος Ακαζάς και ο δεκαπεντάχρονος αδελφός του, ο Θεόδωρος Δρίμης και το κοριτσάκι του η Νασώ, ο Συμεών Χαραλάς και πολλές εκατοντάδες άλλοι των οποίων αγνοούμε τα ονόματα.
Έσπρωχναν επίσης τους ηλικιωμένους μέσα στα σπίτια και έβαζαν φωτιά. Μετά την πυρπόληση του σπιτιού μας, ο πατέρας μου βρήκε καταφύγιο σ' ένα φίλο του μαζί με την αδελφή μου την Αριστέα. Σ' αυτό το σπίτι όπου υπήρχαν κι άλλοι χριστιανοί, δύο αξιωματικοί είδαν ένα βράδυ τον πατέρα μου και του ζήτησαν χρήματα. Εκείνος τους είπε πως δεν είχε άλλα πια, αφού τα είχε δώσει όλα. Τότε ένας από αυτούς, εκτός εαυτού από το θυμό του, τράβηξε το σπαθί του και τον σκότωσε μέσα στην αγκαλιά της αδελφής μου. Ύστερα, αρπάζοντας την αδελφή μου από τα μαλ λιά, τις τα έκοψε και σκούπισε μ' αυτά το ματωμένο του σπαθί που ήταν ακόμα ζεστό από το αίμα του πατέρα μου. Έπειτα, αξιωματικοί και πολίτες έφυγαν τραγουδώντας και λέγοντας σ' κείνους που βρίσκονταν εκεί, γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένους, πως θα τους περνούσαν από λεπίδι, εάν δεν τους έδιναν χρήματα. Πραγματοποιώντας τις απειλές τους, διέπραξαν τα ακόλουθα ε γκλήματα: Κάποιας γυναίκας που ονομαζόταν Μαρία Τοπάγλου και βρισκόταν στο ίδιο σπίτι όπου σκότωσαν τον πατέρα μου, επειδή αρνιόταν να ακολουθήσει έναν Τούρκο που ήθελε να την απαγάγει, της έκοψαν τα δάχτυλα του χεριού, τη μύτη, τα αυτιά και το στήθος, αφήνοντας την να πεθάνει σ' αυτά τα χάλια.

Η Μαρία Κολόζο, η Ελένη Χατζηδιαμαντή και πολλές άλλες νέες κοπέλες είχαν την ίδια τύχη.
Τον αρχιμανδρίτη Νεόφυτο τον πετάλωσαν.
Του ιερέα Κολόζο και του διακόνου του Αγίου Χαραλάμπους τους έκοψαν τα αυτιά και τους έβγαλαν το ένα μάτι.
Τα εγκλήματα που διέπραξαν οι Τούρκοι στα Βουρλά όπου κατοικούσαν χριστιανοί, στη διάρκεια αυτών των 21 ημερών, είναι απερίγραπτα.
Τέλος, στις 30 Σεπτεμβρίου, νωρίς το πρωί, έφτασε στον κόλπο ένα αμερικανικό πολεμικό πλοίο και πολλές βάρκες, για να επιβιβάσουν τον πληθυσμό. Τότε οι Τούρκοι, όταν έμαθαν πως οι χρι στιανοί θα αναχωρούσαν, πήραν θέση στο μέρος απ' όπου θα έπρεπε να περάσουν, για να βρουν χρήματα, αν κατά τύχη είχαν μπορέσει να τα κρύψουν, και αφού τους απογύμνωσαν τελείως, τους έδιωχναν κρατώντας μόνο τα όμορφα κορίτσια.

Πολλά ευτυχώς από αυτά τα κορίτσια κατάφεραν να διαφύγουν, βάφοντας τα πρόσωπα τους με ιώδιο και φορώντας ρούχα ηλικιω μένων γυναικών, για να γίνουν αγνώριστα και να μπορέσουν να ξεφύγουν.

Ως επάνω στο δρόμο από τα Βουρλά μέχρι τη Σκάλα, το μικρό λιμάνι που εξυπηρετούσε την περιοχή, οι Τούρκοι ορμούσαν στο απεγνωσμένο πλήθος που, για να ξεφύγει, έπεφτε στη θάλασσα, και σκότωναν κατά βούληση.

Πολλά από τα νέα κορίτσια που είχαν απαχθεί, είχαν ντυθεί από τους άρπαγες τους «χανούμισσες» (τουρκάλες σύζυγοι). Τις τοποθετούσαν ντυμένες μ' αυτή τη γελοία εμφάνιση στο πέρασμα των γονιών τους, για να μπορέσουν να τις δουν καλά. Οι μανάδες αναγνωρίζοντας τα κορίτσια τους, φώναζαν «έλεος!», αλλά οι Τούρκοι τις απωθούσαν, χτυπώντας τες με τους υποκόπανους των τουφεκιών τους οι μανάδες αποχωρίζονταν έτσι τα παιδιά τους χωρίς ελπίδα να τα ξαναβρούν ποτέ.

Στις προθήκες των κρεοπωλείων έβλεπε κανείς κρεμασμένους άνδρες. Πολλοί δεν είχαν πεθάνει ακόμα και υπέφεραν τρομερά.

Στην παραλία, λίγα λεπτά πριν την αναχώρηση, οι Τούρκοι συνέχιζαν τη δουλειά τους και έκλεβαν τις γυναίκες κάτω από τα μάτια των Αμερικανών. Ένας στρατιώτης, μάλιστα, ήταν έτοιμος να αρπάξει την αδελφή μου την Αριστέα, αλλά ευτυχώς ο λοχαγός του αμερικανικού πολεμικού πλοίου, ο οποίος βρισκόταν κοντά, κυνήγησε τον Τούρκο κι έσπρωξε την αδελφή μου στο παρατηρητήριο του πλοίου. Έτσι σώθηκε αυτή από καθαρή σύμπτωση. Ακριβώς δίπλα ήταν μια μαούνα όπου βρίσκονταν τρία κορίτσια και τρεις Τούρκοι στρατιώτες. Τα κορίτσια φώναζαν «βοήθεια», καλώντας τους Αμερικανούς να έλθουν και να τις ελευθερώσουν από τα χέρια των Τούρκων αλλά οι Αμερικανοί δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτα και οι κοπέλες έμειναν στο έλεος αυτών των θηρίων”.

Πρόταση: να εκμηδενιστεί ο μισθός των Μητροπολιτών

visit counter

Σε αντίθεση με την άποψη που έχει κυριαρχήσει στον δημόσιο λόγο ελλείψει αντιλόγου, δημοσιονομικά η Εκκλησία «δεν έχει ψωμί». Η περιουσία της είναι είτε δεσμευμένη, είτε απαλλοτριωμένη εδώ και δεκαετίες, είτε άχρηστη, είτε de facto δημόσια περιουσία (π.χ. κάτι πλατείες ή νοσοκομεία) είτε, όση δεν υπάγεται στα προηγούμενα, προστατεύεται από το θεμελιώδες δικαίωμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ανεπτυγμένου κόσμου, το δικαίωμα στην ιδιοκτησία.

Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε εκτενώς για το πόσο είναι «άνθρακες ο θησαυρός» του αιτήματος να «τα πάρουμε από την Εκκλησία», αλλά αυτό θα μπορούσε να αποτελεί θέμα επόμενου, εκτενέστερου σημειώματος.

«Οι παπάδες» είναι πολίτες του ελληνικού κράτους, το 92% των οποίων έχει οικογένειες, οι οποίες στην ιλιγγιώδη πλειονότητά τους τυγχάνουν πολύτεκνες. Ο μισθός τους -που έχει υποστεί ήδη περικοπές και δίδεται ως ανταλλαγή για ασύλληπτες απαλλοτριώσεις γαιών- είναι γλίσχρος και τα «τυχερά» -που αφορούσαν κάποιους από τους κληρικούς, και κυρίως όχι τον εφημεριακό κλήρο- δεν υπάρχουν πια, σε μια χώρα που ως προς το ρευστό «δεν υπάρχει σάλιο». Η πρόταση «να τα πάρουμε από τους (απλούς) παπάδες» είναι τόσο αντικοινωνική όσο το υποθετικό αίτημα, να μειωθεί ΣΤΟ (όχι «κατά») 1/3 ο μισθός των εκπαιδευτικών κλπ. Απλώς κάποιοι τυφλωμένοι από την ιδεοληψία τους θεωρούν ότι οι παπάδες δεν είναι άνθρωποι ή ότι δεν ζουν στην Ελλάδα, αλλά ότι είναι κάτι άλλο και ζουν αλλού. Ή ότι ένας άνθρωπος που υπηρετεί ένα «τόσο καταπιεστικό Σύστημα όπως ο χριστιανισμός» δεν έχει δικαίωμα στην επιβίωση. Σε κάθε περίπτωση δικό τους πρόβλημα, των ιδεοληπτικών.

Το δε ενδεχόμενο να καταβάλει μακροπρόθεσμα η κεντρική διοίκηση της ποιμαίνουσας Εκκλησίας ένα κομμάτι του μισθού των κληρικών, π.χ. το μισό, είναι μια ενδιαφέρουσα συζήτηση η οποία δεν έχει θέση στην παρούσα φάση, όπου τα ταμεία της διοικούσης Εκκλησίας είναι άδεια σα βάρκες – αν θυμάστε, προς στιγμήν είχε κλείσει και ο ραδιοφωνικός σταθμός από την αφραγκία.

Ειδική κατηγορία αποτελούν οι Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος. Δεν έχουν οικογένεια: είναι άγαμοι μοναχοί και ως εκ της κουράς τους έχουν δώσει όρκο ακτημοσύνης (όχι δηλαδή λόγω αρχιερωσύνης, αλλά λόγω μοναχισμού). Κατ’ ουσίαν δεν έχουν προσωπικά έξοδα, αφού όλα καλύπτονται από την Επισκοπή, κάτι που είναι μάλλον φυσιολογικό λόγω της φύσης της καθημερινότητάς τους.

Το να «τα πάρουμε από τους απλούς παπάδες» θα ήταν μια μικρή γενοκτονία εντός της ελλαδικής επικράτειας- ήδη άλλωστε «τα παίρνουμε», όπως από κάθε μισθωτό. Το «να τα πάρουμε από τους μητροπολίτες» έχει σχεδόν μηδενικό δημοσιονομικό όφελος: μισθοδοτούνται με αρκετά λιγότερα από 2.000 Ευρώ το μήνα και είναι καμιά ογδονταριά. Ούτε πέντε-δέκα ευρώ από τις συντάξεις των άλλων δεν διασώζεις… Μολαταύτα, η συλλογική αποποίηση του κρατικού μισθού από το σώμα των μητροπολιτών θα έδινε ένα ισχυρό μήνυμα με συμβολισμό και θα ξεδόντιαζε την «εύκολη» κριτική, ότι η ποιμαίνουσα Εκκλησία δεν υφίσταται μεταβολές λόγω κρίσης (βέβαια, η βοσκηματώδης παραπληροφόρηση έχει πλέον τέτοια έκταση, που όλο και κάποια διαστρέβλωση θα γινόταν: εδώ γνωρίζουμε ανθρώπους που πιστεύουν βαθιά και υπερασπίζονται δημοσίως ότι… η Εκκλησία, σήμερα, δεν φορολογείται! Όταν το «ράδιο αρβύλα» θεωρείται επαρκής πηγή πληροφόρησης…).

Αυστηρά εντός της Εκκλησίας (διότι δεν πρόκειται για ζήτημα που αφορά την Πολιτεία) θα μπορούσε να ανοίξει μια συζήτηση, για το πώς γίνεται ο πολύτεκνος ιερέας να λαμβάνει τον ίδιο -ή και μικρότερο- μισθό από τον (ανακληθέντα σε ενορία ως εφημέριο) ιερομόναχο που διάλεξε τον δρόμο της ακτημοσύνης, της φυγής από τα εγκόσμια και του εγκλεισμού σε μοναστήρι. Αλλά αυτό είναι εκκλησιαστικό θέμα.

Και δυο λόγια για την κινητικότητα που προέκυψε από την ΔΗΜΑΡ και αλλαχού:

Η μονομερής νίκη στις «μάχες για πολέμους αξιών» σπανιότατα έχει σοβαρά δημοσιονομικά οφέλη. Όπως κάποιος απλός πολίτης μπορεί να εκφράσει ως κορωνίδα της πολιτικής του αντιπρότασης το «ας μειωθεί πολύ ο μισθός των βουλευτών» (μηδενικό δημοσιονομικό όφελος, πλήν όμως ζήτημα αξιών), έτσι κάποιες πολιτικές δυνάμεις φωνάζουν π.χ. για την Εκκλησία -γνωρίζοντας ότι δημοσιονομικά δεν «υπάρχει ψωμί»- με την ελπίδα να κερδίσουν από τον «πόλεμο αξιών» όσα δεν μπορούν να κερδίσουν από την πραγματική πολιτική. Επί παραδείγματι η ΔΗΜΑΡ, αντί να εξηγήσει στους ψηφοφόρους της και στα στελέχη της το πώς συναινεί με περαιτέρω περικοπές και μειώσεις, επιλέγει ως «ισοδύναμο πολιτικό μέτρο» την σκιαμαχία με μια οικονομική ευρωστία της Εκκλησίας η οποία απλώς δεν υφίσταται, ηρεμώντας και ικανοποιώντας τον κόσμο της. Στην περίπτωσή της δεν πρόκειται για ιδεοληψία, αλλά για στρατηγική. Και στρατηγικά πρόκειται για σωστή προσέγγιση, αφού ο τρελαμένος με τα θέματα αξιών ψηφοφόρος είναι ικανός να φουσκώσει από υπερηφάνεια π.χ. για την σταυροφορία του κόμματός του εναντίον της Εκκλησίας, ακόμα κι αν την ίδια στιγμή το κόμμα του τού παίρνει τον μισθό από την τσέπη.

 Αστυάναξ Καυσοκαλυβίτης
http://www.antinews.gr

Η μάστιγα της Ασίας του George Horton

visit counter

«Έχουν γραφεί πολλά βιβλία και εκατοντάδες άρθρα σχετικά με τη σημασία και τα αίτια της Μικρασιατικής καταστροφής. Εκείνος όμως πού έγραψε το πιο εμπεριστατωμένο και στηριγμένο σε αυθεντικές πηγές βιβλίο σχετικά με το ζήτημα αυτό, είναι ο Αμερικανός διπλωμάτης και συγγραφεύς Τζορτζ Χόρτον (George Horton), πού έζησε στο δεύτερο ήμισυ του 19ου και τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα και υπηρέτησε επί πολλά χρόνια σαν Γενικός Πρόξενος των ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη και στη Σμύρνη..

ΠΗΓΗ.ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ

Η μάστιγα της Ασίας του George Horton

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΟΥ ΠΑΤΗΣΕ ΣΤΗ ΣΕΛΗΝΗ

visit counter

Αλέξ. Κ. Παπαδερός 
Αφιέρωμα στη μνήμη του Nηλ Όλντεν Άρμστρονγκ (1930-2012)

Το απόγευμα της Κυριακής, 20 Ιουλίου 1969, την ώρα που είχε προβλεφθεί ότι θα γίνει η προσεδάφιση του διαστημοπλοίου «Απόλλων 11» με τους πρώτους ανθρώπους στη Σελήνη (6.00 μ.μ.) τελέσθηκε με πρωτοβουλία της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης ειδική ιεροτελεστία στην Ι. Μονή Γωνιάς Χανίων υπέρ ευοδώσεως της ιστορικής εκείνης αποστολής. 

Προεξήρχε ο Σεβασμ. Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος, περιστοιχιζόμενος από πολλούς ιερείς. Παρέστησαν πολλοί Κρήτες και αλλοδαποί, κυρίως Αμερικανοί. Το δεύτερο στιχηρό (Πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον…) και την ΕΥΧΗ συνέθεσε ο Γεν. Διευθυντής της Ακαδημίας Αλέξ. Κ. Παπαδερός. 

Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ 

Διάκονος: Εὐλόγησον Δέσποτα
Ἱερεύς : Εὐλογητός...
Ἀναγνώστης: Ψαλμός 148ος
Στιχηρά
Χορός: Σὲ Κύριε τὸν ὄντα ἐν πάσῃ τῇ κτίσει...(Ἑσπερινὸς Σαββάτου, πλ. β΄).

Πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, διανοίας φωτίζει, ἐπιστήμην τελειοῖ, οὐρανούς τῷ ἀνθρώπῳ διήνοιξε, πρὸς ἀστέρας ἀνόδους ἐπέτρεψεν, ὅλην συγκροτεῖ τὴν τοῦ σύμπαντος φύσιν. Ὁμοούσιε καὶ ὁμόθρονε, τῷ Πατρί καὶ τῷ Υἱῷ, Παράκλητε, δόξα Σοι. 

Δοξολογία
Μικρά συναπτή
Διάκονος: Ἐλέησον ἡμᾶς ὁ Θεός...

Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ πάντων τῶν ἐν ἐπιστήμῃ καὶ τεχνουργίᾳ διακονούντων ἀδελφῶν ἡμῶν καὶ ὑπέρ φωτισμοῦ αὐτῶν καὶ εὐοδώσεως τοῦ κατὰ Θεὸν ἔργου αὐτῶν. 

Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ τῶν δούλων Σου Νήλ, Ἔντουϊν καὶ Μάικελ, τῶν μακρὰν τῆς γῆς τῇ ὥρᾳ ταύτῃ ἐπ’ ἐλπίδι διαπορευομένων, ὑγείας, σωτηρίας, ἀντιλήψεως καὶ διαφυλάξεως αὐτῶν. 

Ἱερεύς : Ὅτι ἐλεήμων...
Διάκονος: Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.
Χορός: Κύριε, ἐλέησον.
Ἀρχιερεύς: ΕΥΧΗ 

Κύριε, ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ μέγας καὶ δυνατός, 

ὁ τὸ χάος εἰς κόσμον μεταμορφώσας, 

ὁ κατασκευάσας τὴν γῆν ἐν σοφίᾳ 

καὶ κατακοσμήσας τοὺς οὐρανοὺς δι᾽ἀστέρων, 

ὁ θεμελιώσας τὰ σύμπαντα τῷ δακτύλῳ τῷ Σῷ. 

Ναί, Κύριε παντοκράτορ, 

ὁ ποιήσας φωστῆρα μέγαν εἰς ἀρχάς τῆς ἡμέρας 

καὶ φωστῆρα ἐλάσσω εἰς ἀρχάς τῆς νυκτός 

καὶ θέσας αὐτούς ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, 

ὥστε φαίνειν ἐπί τῆς γῆς 

καὶ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τοῦ φωτός 

καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους· 

ὁ κραταιὸς καὶ φοβερός ἐν ἰσχύι, 

ὁ ἐπιβλέπων ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν· 

ὁ ἁπτόμενος τῶν ὀρέων καὶ καπνίζονται· 

ὁ ἐνδυσάμενος μεγαλοπρέπειαν καὶ ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον. 

Ὁ ἐκτείνων τόν οὐρανόν ὡσεὶ δέρριν, 

ὁ τιθείς ὑδατόρρυτα νέφη τὴν ἐπίβασίν Σου, 

ὁ περιπατῶν ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων· 

ὁ ἐξαποστέλλων τοὺς ἀγγέλους Σου οὐρανόθεν 

ὡσεὶ φλόγα πυρός. 

Ὁ Ἠλίαν τὸν Θεσβίτην, τεθρίππῳ ἅρματι πυρίνῳ 

οὐρανὸν διιππεύοντα, ἀεροβάτην πυρφόρον 

καὶ διφρηλάτην ἀναδείξας οὐρανοδρόμον. 

Ὁ καταβάς εἰς Ὄρος Σινᾶ ἐν νεφέλῃ 

καὶ παραδοὺς Μωυσῇ ἐντολάς σωτηρίους· 

εἶτα δὲ καὶ τὸν Μονογενῆ Σου Υἱόν καταπέμψας τῷ κόσμῳ, 

τοῦ διανοῖξαι τῷ Σταυρῷ οὐρανοὺς κεκλεισμένους, 

ἀναστάντα δέ πάλιν εἰς οὐρανούς ἀναλαβών ἐν νεφέλῃ καὶ δόξῃ. 

Ὁ τόν Ἀπόστολόν Σου οὐρανοβάμονα ἀναδείξας 

καὶ ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἀναρπάσας, 

ἔνθα ἄρρητα ῥήματα ἤκουσεν, 

ἅ οὐκ ἐξόν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι. 

Ναί, Κύριε πανοικτίρμον, 

ὁ ποιήσας ἄνθρωπον κατ᾽ εἰκόνα τὴν Σὴν 

καὶ στεφανώσας αὐτὸν δόξῃ καὶ τιμῇ· 

Σύ αὐτόν ἐπὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν Σου φιλανθρώπως κατέστησας· 

Σὺ τῷ Πνεύματί Σου τῷ Ἁγίῳ κατελάμπρυνας αὐτοῦ τὴν διάνοιαν, 

εἰς τὸ μελετᾶν τὰ θαυμάσιά Σου 

καὶ κατανοεῖν τῶν μεγαλουργιῶν Σου τὸ πλῆθος· 

Σύ δέδωκας αὐτῷ λογισμὸν καὶ σοφίαν 

εἰς τὸ διερευνᾶν τὰς τῆς φύσεως δομὰς καὶ τοὺς ὅρους 

καὶ προάγεσθαι ἐν ἐπιστήμῃ καὶ γνώσει, 

καὶ μηχανὰς τεχνουργεῖν ἀφθόνως ποικίλας 

εἰς θεραπείαν τοῦ λαοῦ Σου καὶ τέρψιν, 

Σύ γάρ πάντων τῶν φώτων πατήρ, παντογνῶστα! 

Ἰδοὺ νῦν ἄνθρωπος ἐπιμελείᾳ καὶ μόχθῳ 

εἰς ἄκρον ἐπιστήμης καὶ τέχνης ἀχθείς, 

οὐρανούς ἀνατρέχει πυροκινήτοις ὀχήμασι, 

ζήλῳ φλεγόμενος τοῦ διακριβῶσαι φύσιν καὶ κάλλος 

τῶν κτισμάτων Σου τῶν ἐπέκεινα γῆς. 

Ἡμεῖς οὖν θάμβει συνεχόμενοι ἐν ἐκστάσει, 

δοξολογίαν ἐκ βαθέων προσφέρομέν Σοι 

καὶ εὐχαριστίας εὐγνωμόνοις καρδίαις, 

τὰ καλά τε καὶ θαυμαστά λογιζόμενοι πάντα, 

ὅσα τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων ἐπιτελεῖν ἐπιτρέπεις. 

Δεόμεθά Σου δέ, πανάγαθε, ἐκτενῶς, 

συγχώρησον καὶ ἀνάπαυσον τοὺς δούλους Σου, 

τοὺς προαπελθόντας πατέρας καὶ ἀδελφοὺς ἡμῶν, 

τοὺς ἐν ἐργαστηρίῳ καὶ ἐπιστήμῃ, 

τοὺς ἐν πειράμασι καὶ κατασκευαῖς 

καὶ παντίοις τῶν χειρῶν καὶ τοῦ πνεύματος ἔργοις 

τιμίως κεκοπιακότας, τούς τε ἀγαπήσαντας τὸ ὄνομά Σου, 

καὶ τούς ἀγνοίᾳ καὶ πλάνῃ παριδόντας τήν δόξαν Σου. 

Χορός: Αἰωνία ἡ μνήμη... (τρίς) 

Ἐξαιρέτως δεόμεθά Σου τῇ ὥρᾳ ταύτῃ, 

Κύριε τῶν δυνάμεων καὶ βασιλεῦ τῶν οὐρανῶν· 

συνόδευσον τοὺς δούλους Σου, τοὺς πυρφόρῳ ἀναβάσει 

πρὸς ἥν Σύ ἐποίησας φαεσφόρον φερομένους Σελήνην. 

Τείχισον αὐτοὺς τῇ σκέπῃ τῶν πτερύγων τῆς ἀύλου Σου δόξης· 

παράσχου ῥῶσιν ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν καὶ τοῖς σώμασι· 

κατάστησον τὴν αἰθέριον αὐτῶν καὶ ξένην πορείαν 

ἀσφαλῆ καὶ βεβαίαν· 

ὁδήγησον αὐτοὺς εἰς ποθούμενον τέλος 

καὶ ἐπανάγαγε αὐτούς εἰς τὴν γῆν ἀβλαβεῖς, 

ἵνα ἐκδιηγήσωνται τῷ κόσμῳ τά θαυμάσιά Σου. 

Καὶ δός αὐτοῖς καὶ τοῖς συνεργοῖς αὐτῶν 

καὶ τοῖς ἄρχουσιν αὐτῶν καὶ ἡμῖν πᾶσι 

πνεῦμα ταπεινοφροσύνης καὶ σωφροσύνης, 

πνεῦμα συνέσεως καὶ καταλλαγῆς, 

πνεῦμα δικαιοσύνης καὶ πνεῦμα εἰρήνης, 

ἵνα μή ἐπάρσεως δαιμονικῆς καὶ φιλαυτίας πλησθέντες, 

νέαν πειρασώμεθα οἰκοδομεῖν Βαβέλ 

καί εἰς σύγχυσιν πάλιν καὶ χάος καταδυθῶμεν ἀφρόνως· 

ἀλλ’ ἵνα τά ἔργα ἡμῶν ἐν εὐχαριστίᾳ ἀναφέρωμέν Σοι καὶ πίστει. 

Ὅτι Σύ εἶ ὁ ἐποπτεύων τούς οὐρανούς καὶ συνέχων τά πάντα, ὁ κυβερνήτης τοῦ κόσμου καὶ παντὸς ἀγαθοῦ χορηγός, καὶ Σοὶ τὴν δόξαν καὶ εὐχαριστίαν καὶ προσκύνησιν ἀναπέμπομεν, σύν τῷ μονογενεῖ Σου Υἱῷ καὶ τῷ Παναγίῳ Σου Πνεύματι εἰς τούς αἰῶνας. 

Ἀμήν.
Ἀπόλυσις...

ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ

Κατάθλιψη στους εφήβους και τα παιδιά

visit counter

Της Αγγελίνας Φούρναρη*

Όλοι οι γονείς θέλουν τα παιδιά τους να είναι ευτυχισμένα. Κι όμως πολλές φορές παρά τις προσπάθειές τους να τα προστατέψουν και να τα ευχαριστήσουν τα παιδιά βιώνουναπογοήτευση, ματαίωση και κάποιες φορές πίκρα. Όλα τα παιδιά κάποιες φορές αισθάνονται λυπημένα. Κάποια παιδιά όμως φαίνονται να μοιάζουν θλιμμένα, απογοητευμένα ή και απελπισμένα. Τα παιδιά με κατάθλιψη παρουσιάζουν συμπτώματα που είναι πέραν της φυσιολογικής μελαγχολίας.

Η συμπεριφορά ενός καταθλιπτικού παιδιού διαφέρει από αυτήν του καταθλιπτικού ενήλικα. Τα νεαρά άτομα με κατάθλιψη συναντούν δυσκολίες στο να αντιμετωπίσουν τις συνθήκες της καθημερινής ζωής, έχουν δυσκολία στην επικοινωνία με τρίτους και έχουν πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση. Δραστηριότητες που στο παρελθόν προκαλούσαν το ενδιαφέρον του παιδιού τώρα το αφήνουν εντελώς απαθές. Οι έφηβοι που αντιμετωπίζουν καταθλιπτική διαταραχή κάνουν πολλές φορές λόγο για αυτοκτονία ή ακόμα και θάνατο και στην προσπάθειά τους να νιώσουν καλυτέρα πολλές φορές καταφεύγουν στο αλκοόλ ή και στα ναρκωτικά.

Κάποια από τα παιδιά που έχουν κατάθλιψη έχουν βιώσει στρεσογόνα γεγονότα που τους άφησαν τραύματα, όπως κακοποίηση, βία στην οικογένειά τους, συχνοί καβγάδες ανάμεσα στους γονείς, θάνατος ενός γονέα η κάποιου σημαντικού προσώπου. Η ψυχολογική πίεση που προκύπτει μέσα από όλες αυτές τις καταστάσεις μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη της διαταραχής κατάθλιψης.

Τα σημάδια κατάθλιψης συχνά περιλαμβάνουν: Αίσθημα αβοήθητου, μειωμένο ενδιαφέρον ή και ανικανότητα συμμετοχής σε δραστηριότητες που στο παρελθόν ήταν ευχάριστες, χαμηλή ενεργητικότητα, χαμηλή αυτοεκτίμηση, ευερεθιστότητα, συχνά παράπονα για σωματικές ενοχλήσεις, υπερβολική ευαισθησία στην απόρριψη και αποτυχία, φτωχή συγκέντρωση, συχνές απουσίες από το σχολείο και μειωμένη σχολική επίδοση., προβλήματα ύπνου και διατροφής κ.ά.

Στα πολύ μικρά παιδιά λόγω του ότι η λεκτική επικοινωνία δεν είναι αναπτυγμένη σε μεγάλο βαθμό μπορούμε να διακρίνουμε σημάδια στις εκφράσεις του προσώπου, στη στάση του σώματος, στα επίπεδα δραστηριότητας, στον ύπνο και στις διατροφικές συνήθειες. Τα παιδιά σχολικής ηλικίας είναι περισσότερο σε θέση να περιγράψουν τα συναισθήματα τους. Συνηθίζουν να παραπονιούνται για σωματικές ενοχλήσεις όπως στομαχόπονο και πονοκέφαλο. Οι έφηβοι είναι σε θέση να αναγνωρίσουν συναισθήματα και δε παραπονιούνται τόσο για σωματικές ενοχλήσεις. Συνήθως έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, νιώθουν το αίσθημα του αβοήθητου και έχουν αλλαγές στο σωματικό τους βάρος.

Η κατάθλιψη είναι αποτέλεσμα συνδυασμού πολλών παραγόντων όπως το οικογενειακό ιστορικό, το περιβάλλον, τα αρνητικά γεγονότα της ζωής, των βιοχημικών αλλαγών καθώς και της γενετικής ευαισθησίας του ατόμου στην κατάθλιψη.

Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι απαραίτητη για το παιδί ή τον έφηβο που αντιμετωπίζει κατάθλιψη. Η καταθλιπτική διαταραχή απαιτεί αντιμετώπιση και θεραπεία από επαγγελματίες της ψυχικής υγείας. Οι γονείς μπορούν να κρατούν κάποιες σημειώσεις για ανησυχητικές συμπεριφορές που εκδηλώνει το παιδί τους και μέσα από μια σωστή συνεργασία με τον ειδικό να δοθεί η κατάλληλη θεραπεία. Μπορούν επίσης οι ίδιοι οι γονείς να ενημερωθούν για τη καταθλιπτική διαταραχή. Αν τα καταθλιπτικά συμπτώματα έχουν διάρκεια δυο εβδομάδες ή και περισσότερο, τότε οι γονείς πρέπει να πάρουν το παιδί στον γιατρό για να σιγουρευτούν ότι δεν υπάρχει οργανική αιτία. Στη συνέχεια ο ειδικός ψυχικής υγείας μέσω του ιστορικού που θα λάβει, μέσω ερωτηματολογίων (και για τους γονείς και τα παιδιά) και πληροφοριών θα μπορέσει να βάλει τη σωστή διάγνωση.

Η ψυχική υγειά των παιδιών αλλά και των εφήβων είναι ιδιαίτερα σημαντική γι’ αυτό και ο γονείς θα πρέπει να φροντίζουν το παιδί τους να έχει την κατάλληλη και σωστή διάγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση.

Πηγή: «Ενατενίσεις», Περιοδική Έκδοση Ιεράς Μητροπόλεως Κύκκου και Τηλλυρίας, Τεύχος 5ο, Μάΐος – Αύγουστος 2008

Της Αγγελίνας Φούρναρη, Ψυχολόγου, Λειτουργού Κέντρου Κοινωνικής και Πνευματικής Στήριξης Ιεράς Μονής Κύκκου

vatopaidi.wordpress.com

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: Ένας προφήτης του Γένους και αγωνιστής της Ορθοδοξίας

visit counter

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: Ένας προφήτης του Γένους και αγωνιστής της Ορθοδοξίας

24η Αυγούστου: Μνήμη του Μεγάλου Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ

ΕΝΑΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Την 24η Αυγούστου η Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά την μνήμη ενός μεγάλου Αγωνιστή της Ορθοδοξίας ,του οποίου η παρουσία και το έργο άφησε μέχρι σήμερα μεγάλη επίδραση σε όλον τον Ορθόδοξο χώρο. Και ιδιαίτερα στις περιοχές όπου πέρασε και δίδαξε μέχρι σήμερα η μορφή του άφησε ανεξίτηλα τα ίχνη της Αγιότητας και της Προσφοράς στον άνθρωπο. Και μάλιστα δίδαξε σε μία εποχή κινδύνου από τον εξισλαμισμό και έφερε πολλούς κοντά στην Ορθοδοξία .

Παραθέτουμε βιογραφικά στοιχεία από το βιβλίο για τον Άγιο Κοσμά από το βιβλίο του αειμνήστου Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου τις εκδόσεις της ΣΦΕΒΑ

και του ΠΑΣΥΒΑ και την ιστοσελίδα «noiazomai.agrino.org»: Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός γεννήθηκε στο χωριό Μέγα Δέντρο της Αιτωλίας το 1714 , όπου σώζεται έως σήμερα ο τόπος που βρισκόταν το σπίτι του! Τα πρώτα του γράμματα πιθανόν να τα έμαθε στο Μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής στη Μάνδρα του Θερμού Αιτωλοακαρνανίας (βόρεια της Ναυπάκτου), όπου λειτουργούσε Κρυφό Σχολειό, με δάσκαλο τον Ιερομόναχο Προκόπιο Γιαννέλο, ενώ όταν μεγάλωσε διδάχτηκε από τον Ιεροδιάκονο Ανανία Δερβισάνο.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΤΟΥ ΒΗΜΑΤΑ ΩΣ ΙΕΡΩΜΕΝΟΣ : Αργότερα πήγε στο Άγιο Όρος στην (παλαιά) Αθωνιάδα Σχολή του Βατοπεδίου, όπου διδάχτηκε από τον Διδάσκαλο Παναγιώτη Παλαμά και τον Νικόλαο Τζαντζούλιο. [Από την ίδια εκείνη Σχολή - όπου δίδαξε και ο φημισμένος Ευγένιος Βούλγαρης - φαίνεται να πέρασε και ο Ρήγας Φεραίος. Η δε σημερινή Αθωνιάδα βρίσκεται στη Σκήτη Αγίου Ανδρέα δίπλα στις Καρυές.Ο Άγιος Κοσμάς, ήταν λοιπόν τότε ακόμη λαϊκός, με το όνομα Κώνστας, όταν πέρασε μετά τη φοίτησή του στην Αθωνιάδα, το κατώφλι της Ιεράς Μονής Φιλοθέου του Αγίου Όρους . Στην Ι.Μ. Φιλοθέου, το Μοναστήρι όπου βρίσκεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Γλυκοφιλούσας δέχεται το μοναχικό σχήμα και κατόπιν με προτροπή της Μονής χειροτονείται Ιερομόναχος.

Όμως όλα αυτά τα χρόνια σιγόβραζε μέσα του η δίψα να ωφελήσει το γένος του, που ζούσε στην αμάθεια και την άγνοια, υπό τον βάρβαρο οθωμανικό ζυγό και λαμβάνοντας πληροφορία ότι αυτό ήταν ευάρεστο στο Θεό, παίρνοντας και τη σχετική προς τούτο ευλογία των πατέρων, αναχωρεί για την Κωνσταντινούπολη, ώστε να δει και τον δάσκαλο αδερφό του ονόματιΧρύσανθο, αλλά και να λάβει και άλλες σοφές γνώμες για το μεγάλο εγχείρημά του, που τελικά παίρνει την ευλογία και την έγγραφη άδεια του ίδιου του Πατριάρχη Σεραφείμ (από το Δέλβινο ).

ΤΟ ΚΗΡΥΚΤΙΚΟ ΚΑΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟ : Έτσι λοιπόν άρχισε να κηρύττει με την ψυχή του ο Άγιος και φλογερός Πατρο-Κοσμάς, τους υπόδουλους Έλληνες, που είχαν απολέσει σε πολλές περιπτώσεις την ευσέβεια, τη γνώση του Θείου θελήματος, την Ορθοδοξία και την Ορθοπραξία! «Θείω ζήλω πεπυρωμένος» ο Άγιος Κοσμάς ξανάφερνε την Πίστη στις ψυχές και στην καθημερινή ζωή και στάση ζωής των ραγιάδων! Τους θέριευε, τους φτέρωνε, τους έδειχνε το ορθό και τους κατηχούσε πώς να απαλλαγούν από το σάπιο! Τους στέριωνε με τρόπο μοναδικό και απλό, που μόνο η Χάρη του Θεού μπορεί να δώσει ως χάρισμα .Γύρισε όλη τη Ρωμιοσύνη από πάνω ως κάτω. Από την Πόλη ως τη Ρόδο και από την Κάρπαθο έως την Κέρκυρα. Από τη Βόρειο Ήπειρο ως το Αίγιο και από την Ικαρία έως την Κεφαλληνία και τη Ζάκυνθο!

Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΓΕΝΟΣ : Οι μεγάλες και ιστορικές για το Γένος ιεραποστολικές του πορείες, άφησαν ανεξίτηλα θεία ίχνη έως τις ημέρες μας, περισσότερο δε κατά τις ημέρες του Ξεσηκωμού, τον οποίο είχε προφητεύσει, μαζί με την Ελευθερία ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός!!! Αλλά δεν ήταν μόνο τα λόγια του που επιβεβαιώθηκαν όπως εκ των υστέρων βλέπουμε κατά γράμμα. Ήταν και τα σημεία με τα οποία επιβεβαίωνε ο Θεός την ευλογία του νέου του Αποστόλου με τον οποίο επανευαγγέλιζε το δούλον γένος ,όπως τονίζουν οι βιογράφοι του ,για την πνευματική και εθνική αυτού Ελευθερία! Έτσι, παράλυτους γιάτρευε, αρρώστους θεράπευε, νεκρούς ανάσταινε, με τη Χάρη του Θεού, δοξάζοντας το όνομα του Θεού και Σωτήρα μας, που είχε στο σχέδιό του την Ελευθερία των Ελλήνων. Κι όπου κήρυττε έστηνε πρωτύτερα έναν μεγάλο σταυρό και ύστερα τον άφηνε στον τόπο όπου μίλησε και έτσι σήμερα ξέρουμε πολλά από τα ευλογημένα αυτά μέρη.

Τα λόγια του Πατρο-Κοσμά μεγάλωσαν τα ελληνόπουλα, με την αμετάθετη και ακλόνητη βεβαιότητα της Ελευθερίας, του Ποθούμενου όπως έλεγε συνθηματικά. Για να μορφωθούν τα παιδιά, να μάθουν γράμματα, να μάθουν το Ευαγγέλιο και την Ιστορία τους, να μείνουν Ρωμιοί, να μην τουρκέψουν και πάει χαθεί το Γένος! Κατάφερε ακόμα μέσα στη σκλαβιά, την άγνοια και την ανέχεια των ραγιάδων:

να χτιστούν 210 Ελληνικά Σχολεία ,όπως αποκαλύπτει ο ίδιος σε επιστολή προς τον αδελφό του , και να αρχίσουν τη λειτουργία τους άλλα 1.100 κατώτερα!!!

να φτιάσει 4.000 κολυμβήθρες με χρήματα πλουσίων ώστε να μπορούν να Βαπτίζονται τα πάμφτωχα Ελληνόπουλα της σκλαβωμένης Πατρίδος

να ελευθερώσει 1.500 Χριστιανές παραμάνες από τα παλάτια των πασάδων και των μπέηδων

να μπολιαστούν με προτροπές του χιλιάδες άγρια δέντρα και να μετατραπούν σε καρποφόρα

να δοθούν πάνω από 500.000 κομβοσχοίνια και σταυρουδάκια στους Χριστιανούς για τη στερέωση και την πνευματική τους ενίσχυση σε μια εποχή εξισλαμισμού

να στερεωθούν, να Εξομολογηθούν και να επανέλθουν στην ευσέβεια χιλιάδες άνθρωποι!

να θεριέψει η Πίστη στο Χριστό και η ελπίδα στην Ελευθερία του Γένους, για την οποία κήρυττε παντού

να σταματήσουν τα εβραϊκών συμφερόντων παζάρια της Κυριακής, να γίνεται ο ευλογημένος Εκκλησιασμός την Κυριακή και τα παζάρια το Σάββατο

Αυτό το τελευταίο έγινε αφορμή να προκληθεί μεγάλη οικονομική ζημία στο εβραϊκό εμπόριο της περιοχής των Ιωαννίνων, τέτοια που οι ζημιωθέντες δίνοντας πολλά πουγκιά στον Κούρτ Πασά, του ζήτησαν να σκοτώσει τον μέγα και άγιο δάσκαλο του Γένους μας!

Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ: Ο Άγιος Κοσμάς επισφράγισε την ζωή του με το μαρτυρικό του τέλος στα εδάφη ,εκεί που κήρυξε ,στα χώματα της Βορείου Ηπείρου που για εκείνη παραμένει φάρος πίστεως ως σήμερα .Οι Τούρκοι τον συνέλαβαν τελικά στο Βεράτι και με το πρόσχημα ότι θα τον οδηγήσουν στον Κούρτ Πασά, πλάι στην όχθη ενός ποταμού κοντά στο Κολικόντασι του φανέρωσαν ότι είχαν διαταγή να τον σκοτώσουν. Ο Άγιος με χαρά δέχθηκε την απόφαση και γονατιστός προσευχήθηκε στο Θεό ευχαριστώντας Τον γιατί θα αξιωνόταν να θυσιάσει για Εκείνον τη ζωή του. Οι Τούρκοι κρέμασαν σε ένα δέντρο τον Ιερομάρτυρα και Ισαποστόλο Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό στις 24 Αυγούστου 1779, στα εξήντα πέντε του χρόνια! Κατόπιν, έδεσαν στο τίμιο λείψανό του μια βαριά πέτρα και το έριξαν στο ποτάμι για να μη βρεθεί ποτέ. Εν τω μεταξύ έμαθαν οι Χριστιανοί το Μαρτύριο του Πατροκοσμά και έσπευσαν να βρουν τον ’γιο. Τρεις ημέρες είχαν περάσει άκαρπες, ώσπου ω του θαύματος! Ο εφημέριος της Εκκλησία της Υπεραγίας Θεοτόκου στο Κολικόντασι, ο παπα - Μάρκος, μπαίνει στο βαρκάκι του και κάνοντας με πίστη το σταυρό του, αξιώνεται να δει το άγιο λείψανό του Πατροκοσμά να πλέει επάνω στο νερό του ποταμού και να στέκεται όρθιο, σαν να ήταν εν ζωή!!! Αμέσως σπεύδει και αγκαλιάζει το τίμιο μαρτυρικό σώμα του Αγίου μας να το βάλει στη βάρκα του και καθώς το σηκώνει έτρεξε πολύ το αίμα από το ευλογημένο στόμα του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, που τόσες και τόσες ψυχές αμέτρητες στήριξε, ανακούφισε και προφήτεψε με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος! Ο παπα - Μάρκος ενταφιάζει το λείψανο του Αγίου Δασκάλου του Γένους στο νάρθηκα της Εκκλησίας των Εισοδίων της Θεοτόκου, στο Κολικόντασι της Βορείου Ηπείρου .

ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΝΟΣ: Μέχρι σήμερα οι προφητείες του Αγίου Κοσμά αποτελούν συχνά ένα σημείο αναφοράς για τους Έλληνες Ορθοδόξους . Μίλησε για την Ανάσταση του Γένους και την ανάκτηση του παλαιού μεγαλείου, ενώ μέχρι σήμερα υπάρχει πλήθος ανεκπλήρωτων λόγων του που ο πιστός Λαός περιμένει την εκπλήρωση τους ,όπως η Απελευθέρωση της Βασιλεύουσας . Ακόμη μεγαλύτερο θαυμασμό προξενούν οι προφητικές φράσεις του Πατρο- Κοσμά για τις εφευρέσεις που θα κυριαρχήσουν στην εποχή μας. Παραθέτουμε μερικές :

"Θα δείτε στον κάμπο αμάξι χωρίς άλογα να τρέχει γρηγορότερα από τον λαγό"!!!

"Θα 'ρθει καιρός που θα ζωσθεί ο τόπος με μια κλωστή"!!!

"Θα 'ρθει καιρός που οι άνθρωποι θα ομιλούν από ένα μακρινό μέρος σε άλλο, σαν να 'ναι σε πλαγινά δωμάτια, π.χ. από την Πόλη στη Ρωσία"

"Θα δείτε να πετάνε άνθρωποι στον ουρανό σαν μαυροπούλια και να ρίχνουν φωτιά στον κόσμο. Όσοι θα ζουν τότε θα τρέξουν στα μνήματα και θα φωνάζουν: Εβγάτε σεις οι πεθαμένοι να μπούμε εμείς οι ζωντανοί"

"Θα 'ρθει καιρός που θα διευθύνουν τον κόσμο τα άλαλα και τα μπάλαλα".

Αυτήν την μεγάλη μορφή της Νεώτερης Ιστορίας μας τιμά η Εκκλησία μας την 24η Αυγούστου. Και ιδιαίτερα ο ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου στα εδάφη της οποίας μαρτύρησε ο άγιος αυτός . Ο Πατρο-Κοσμάς μαρτύρησε στο Κολικόντασι της Βορείου Ηπείρου στις 24/8/1779, αφού περπάτησε χιλιάδες χιλιόμετρα για να εμποδίσει τον εξισλαμισμό των υποδούλων. Έχουμε χρέος προς την ιερή μνήμη του να ακολουθούμε τα διδάγματά του ως προς το ελληνορθόδοξο περιεχόμενο της παιδείας. Έχουμε επίσης χρέος να κρατήσουμε ζωντανό και ελεύθερο τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου και γενικότερα της Αλβανίας.

Η Αλ Κάιντα μιλάει τουρκικά οπλίζεται αμερικανικά και πολεμά τον Άσαντ

visit counter

Νίκος Χειλαδάκης Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

 

 

 

 

 

 

 

 

Στις 8 Αυγούστου αποκαλυπτόταν από τον τουρκικό τύπο ότι στις μάχες του συριακού στρατού με τον λεγόμενο «Απελευθερωτικό Στρατό της Συρίας», της συριακής αντιπολίτευσης, στην περιοχή του Χαλεπιού, σκοτώθηκε ένα ηγετικό στέλεχος της τουρκικής Αλ Κάιντα που καθοδηγούσε τις δυνάμεις της συριακής αντιπολίτευσης. Το θύμα ήταν ο Osman Karahan, Τούρκος δικηγόρος, ηγετικό στέλεχος της τουρκικής Αλ Κάιντα. 

 

 

Ο Osman Karahan είχε γίνει  γνωστός σαν δικηγόρος του γνωστού επίσης Σύριου ηγέτη της Αλ Κάιντα, El Saka, που είχε συληφθεί πριν από λίγα χρόνια στην Τουρκία για την οργάνωση τρομοκρατικών επιθέσεων της Αλ Κάιντα τον Νοέμβριο του 2003 στις συναγωγές της Κωνσταντινούπολης με πολλά θύματα.

Ο Σύριος El Saka είχε άμεσες διασυνδέσεις με τον  ηγέτη της Αλ Κάιντα, Eymen Zevahir, από τον οποίο είχε πάρει τις εντολές για να χτυπήσει εβραϊκούς στόχους στην Κωνσταντινούπολη. Ο δικηγόρος του, ο Τούρκος Osman Karahan, σύμφωνα πάντα με τις τουρκικές δημοσιογραφικές πληροφορίες, είχε εισέλθει πριν από λίγο καιρό στο συριακό έδαφος επικεφαλής ομάδας Τούρκων και Αφγανών μαχητών της Αλ Κάιντα για να κατευθύνει, πάντα με την καθοδήγηση της Αλ Κάιντα, τις επιθέσεις του Απελευθερωτικού Στρατού στην πόλη του Χαλεπιού όπου και σκοτώθηκε.

  

 

Αλλά οι αποκαλύψεις για την άμεση ανάμειξη της τουρκικής Αλ Κάιντα και γενικότερα της Αλ Κάιντα και μάλιστα με την …αμερικανική υποστήριξη, στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, είχαν αρχίσει να διαρρέουν στον τουρκικό τύπο από τον περασμένο Μάιο. 

 

 

Συγκεκριμένα στις 28 Μαΐου, η τουρκική εφημερίδα, Türkiye, σε ένα αποκαλυπτικό της δημοσίευα έκανε γνωστό ότι ο λεγόμενος «Απελευθερωτικός Στρατός της Συρίας», κατευθύνετε από την Αλ Κάιντα και ιδιαίτερα από το πανίσχυρο τουρκικό τμήμα της, ενώ Τούρκοι της Αλ Κάιντα εκπαιδεύουν Σύριους μαχητές της αντιπολίτευσης.   

 

 

Μάλιστα η τουρκική εφημερίδα αποκάλυπτε ότι ο διάδοχος του Οσάμα Μπιν Λάντεν στην ηγεσία της Αλ Κάιντα, Ayman Zevahi,από τον περασμένο Φεβρουάριο είχε αρχίσει εντατική στρατολόγηση μελών της Αλ Κάιντα στην Τουρκία, Πακιστάν και Αφγανιστάν, για να αποσταλούν στην Συρία με σύγχρονα οπλικά συστήματα αμερικανικής κατασκευής και  να πολεμήσουν κατά του καθεστώτος Άσαντ. 

 

Η τουρκική εφημερίδα σύνδεε τον Σύριο αρχιτρομοκράτη της Αλ Κάιντα, Louaı el Sakka, γνωστό στην Τουρκία από την αιματηρή επίθεση στην συναγωγή Nev Şalom της Κωνσταντινούπολης στις 15 Νοεμβρίου του 2003, με τον εμφύλιο της Συρίας. Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, ήδη από το 1998 η τουρκική Αλ Κάιντα είχε συνάψει στα Άδανα της Τουρκίας συμφωνία με τους Συρίους για την διενέργεια συνδυασμένων τρομοκρατικών  επιθέσεων.

 

 

«Καπάκι» σε όλες αυτές τις αποκαλύψεις ήταν και η εκπομπή του γνωστού τουρκικού καναλιού, CNNTürk,  στις 25 Ιουλίου, όπου αποκάλυπτε επικαλούμενο και σχετικό δημοσίευα των New YorkTimes, ότι η Αλ Κάιντα επιδιώκει την δημιουργία ισλαμικού φονταμενταλιστικού κράτους μεταξύ Συρίας και Ιράκ. 

Το τουρκικό κανάλι ανέφερε ότι το ηγετικό στέλεχος της Αλ Κάιντα, Ebu Thuha, από την πόλη του Κιρκούκ στο βόρειο Ιράκ, αποκάλυπτε ότι η οργάνωση με την βοήθεια των Τούρκων, Καυκασίων, Αφγανών και Πακιστανών μαχητών, σκόπευε την ανατροπή των καθεστώτων Συρίας και  Ιράκ με σκοπό την δημιουργία ισλαμικού κράτους που θα πολεμήσει κατά του Ισραήλ και του Ιράν. 

 

 

Μάλιστα ο Ebu Thuha αποκάλυπτε ότι μέσα στην πρωτεύουσα της Συρίας, την Δαμασκό, δρα η οργάνωση El Nusra Cphesi, ένα από τα πιο ισχυρά παρακλάδια της Αλ Κάιντα το οποία έχει την αμέριστη υποστήριξη του τουρκικού τμήματος της οργάνωσης.

 

 Η ισχυροποίηση της Αλ Κάιντα στην Τουρκία είναι μια υπόθεση που έχει απασχολήσει από καιρό τα τουρκικά ΜΜΕ. Στις 31 Μαΐου του 2005, ο πρόεδρος του «Τμήματος Πολιτικών Επιστημών» του πανεπιστημίου της Αγκύρας, Ντογού Εγκίλ, σε μια άκρως αποκαλυπτική του συνέντευξη στο τουρκικό πολιτικό περιοδικό, «Ακσιόν», υποστήριξε ότι στην Τουρκία την περίοδο εκείνη υπήρχαν και δραστηριοποιούνταν περί τα 350 εκπαιδευμένα μέλη και στελέχη της Αλ Κάιντα. 

Ο Τούρκος καθηγητής υποστήριξε ότι πολλοί Τούρκοι   είχαν εκπαιδευτεί στην Τουρκία για επιχειρήσεις ανορθόδοξου πολέμου, ενώ επεσήμανε προφητικά τον κίνδυνο του ανερχόμενου, όπως ανέφερε, εξτρεμιστικού Ισλάμ στην Τουρκία και τον κίνδυνο η  ευρύτερη περιοχή να καταστεί στόχος μεγάλων επιχειρήσεων της Αλ Κάιντα. 

 

 

Ο Ντογού Εγκίλ ισχυρίστηκε το εντυπωσιακό πως υπάρχει ένα τεράστιο παρασκήνιο σχετικά με την ανάπτυξη του εξτρεμιστικού ισλαμικού κινήματος που φτάνει πολύ βαθιά μέχρι τις γνωστές μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ, της Τουρκίας και των ΗΠΑ. 

Ο Τούρκος καθηγητής υπαινίσσονταν από τότε ότι η Νέα Τάξη με την συνδρομή αυτών των μυστικών υπηρεσιών προωθούσε την αποσταθεροποίηση πολλών χωρών της ευρύτερης περιοχής ακόμα και της…Τουρκίας.  Έτσι εξηγείται με τον καλύτερο τρόπο πως άρχισε μετά από λίγα χρόνια η λεγομένη «Αραβική Άνοιξη».

 

Στις 26 Νοεμβρίου του 2007 με ένα άλλο αποκαλυπτικό δημοσίευμα  της τουρκικής εφημερίδας Σαμπάχ,  επανέρχονταν στην επιφάνεια το ζήτημα της εκπαίδευσης και συμμετοχής Τούρκων στην τρομοκρατική οργάνωση Αλ Κάιντα. 

Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, που επικαλούνταν ανάλογα δημοσιεύματα των βρετανικών, «Sunday Times», ένα από τα   βασικά στελέχη της Αλ Καιντα, ο Ελ Σακκά, συριακής υπηκοότητας, αποκάλυψε ότι την βασική εκπαίδευση του την πήρε στο στρατόπεδο εκπαίδευσης τρομοκρατών που βρίσκεται στην περιοχή της Γιάλοβας, στην ασιατική ακτή της Κωνσταντινούπολης. 

 

 

Τις πληροφορίες αυτές στην βρετανική εφημερίδα κατ’ αρχή τις είχε δώσει ο ίδιος ο Τούρκος δικηγόρος του Ελ Σακά, Οσμάν Καραχάν, (που όπως αναφέραμε παραπάνω σκοτώθηκε στις μάχες του Χαλεπιού), σύμφωνα με τον οποίο ο πελάτης του είχε πάρει την βασική του εκπαίδευση στην Γιάλοβα.  

 

 

Στη συνέχεια ο Ελ Σακά είχε πάει στον πόλεμο της Τσετσενίας και είχε αναπτύξει μεγάλη δραστηριότητα στην Αλ Καιντα, όπως και πολλοί άλλοι που είχαν εκπαιδευτεί στο ίδιο στρατόπεδο. Αλλά το ζήτημα αυτού του μυστηρίου στρατοπέδου  δεν έρχονταν για πρώτη φορά στην δημοσιότητα. Το θέμα είχε τεθεί για πρώτη φορά  στις 21 Οκτωβρίου  του 2004 από την τουρκική εβδομαδιαία επιθεώρηση, «Αϊντινλίκ», η οποία για πρώτη φορά είχε αποκαλύψει την ύπαρξη  αυτού του στρατοπέδου. 

 

 

Συγκεκριμένα το στρατόπεδο, σύμφωνα με την «Αϊντινλίκ», βρίσκονταν  στην εθνική οδό Γιάλοβας -Τσιναρτζίκ, κοντά στο χωριό Τεσβικιέ, σε ένα ξέφωτο που έχει  την ονομασία Ερικλί Βαντισί. Δίπλα από ένα πυκνόφυτο δάσος,   σύμφωνα με τις αποκαλύψεις της τουρκικής επιθεώρησης, κρύβονταν και άλλες μυστικές εγκαταστάσεις του στρατοπέδου.   

 

 

Ο πρωταρχικός σκοπός της δημιουργίας αυτού του στρατοπέδου ήταν κατ’  αρχή η οργάνωση τρομοκρατικών ομάδων που θα δρούσαν κυρίως κατά της Ρωσίας στον Καύκασο, αλλά και κατά της Κίνας στην περιοχή του κινεζικού Τουρκεστάν.   

Στην περιοχή αυτή στα τέλη της δεκαετίας του ενενήντα είχαμε μια εξέγερση των εκεί τουρκόφωνων Ουιγούρων που προκάλεσε την ανοιχτή στρατιωτική επέμβαση του κινεζικού στρατού και την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης.  Επίσης στην Γιάλοβα είχαν οργανωθεί οι πρώτες ομάδες που είχαν δημιουργήσει τη ίδια περίοδο το ισλαμικό κίνημα στο Τουρκμενιστάν και το Ουζμπεκιστάν, ενώ στήριζαν  και το κίνημα των Ταλεμπάν στο Αφγανιστάν.   

Η  σύνδεση όλων αυτών των ομάδων με την Αλ Καιντα ήταν στενή και ένας από τούς κορμούς της μεγάλης αυτής τρομοκρατικής οργάνωσης υπό τον Οσάμαν Μπεν Λάντεν, προέρχονταν από τρομοκράτες της Γιάλοβας.

 

Αλλά η «τουρκοποίηση» της Αλ Κάιντα με όλες τις συνέπειες που έχει μια τέτοια εξέλιξη, αποκαλύφθηκε ξεκάθαρα σε μια σειρά δημοσιευμάτων των ίδιων των τουρκικών εφημερίδων, Μιλιέτ, στις 18/6/2009,  Ραντικάλ και Ακσάμ στις 29/6/2009. Σύμφωνα με αυτά τα δημοσιεύματα, τα οποία επικαλούνταν και  σχετικά δημοσιεύματα της αμερικανικής εφημερίδας, «Los AngelesTimes», η γνωστή ισλαμική τρομοκρατική οργάνωση που τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να ενδιαφέρετε για επιχειρήσεις αποσταθεροποίησης σε μια σειρά  χωρών, (από τότε είχαν καταστρωθεί τα σχέδια για την Τυνησία Λιβύη και Συρία), έχει περιέλθει σχεδόν εξ ολοκλήρου στον έλεγχο Τούρκωνφανατικών ισλαμιστών. 

 

 

Παράλληλα είχε απλώσει γερά τα «πλοκάμια» της στην ίδια την Τουρκία, όπου είχε γίνει αποδεκτή από μεγάλο μέρος του πληθυσμού σαν υπερασπίστρια των ισλαμικών ιδεωδών. Μάλιστα αποκαλύπτονταν ότι ένας από τους αρχηγούς της Αλ Κάιντα, ο Μουσταφά Εμπού Γιαζίντ, απευθύνετε στους  άντρες  του στα τουρκικά, ενώ στα σύνορα Πακιστάν και Αφγανιστάν, όπου εκείνη την περίοδο διεξάγονται μάχες με τον πακιστανικό στρατό, συχνά οι διαταγές δίνονταν στα τουρκικά και τα στελέχη των τρομοκρατών ήταν Τούρκοι που είχαν εκπαιδευτεί στην ίδια την Τουρκία.   

 

 Στα ίδια δημοσιεύματα επισημαίνονταν επίσης πως οι τρομοκράτες του Οσάμα Μπεν Λάντεν είχαν βρει ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ενενήντα μεγάλη στήριξη από του Τούρκους Ισλαμιστές, οι οποίοι τους παρείχαν μυστικά κρησφύγετα και τους βοηθούσαν για να μεταφέρουν όπλα και άλλου είδους βοήθεια ενώ συνεργάζονταν μαζί τους  για την κατάστρωση σχεδίων επίθεσης.   

πηγη byzantio