Aλλο συμφορά και άλλο κακούργημα

visit counter

\ Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς Σε μιαν αναπάντεχη συμφορά (σεισμό, φωτιά, πλημμύρα, λοιμό, ξενική εισβολή και κατοχή) οι άνθρωποι σφίγγουμε τα δόντια και υπομένουμε. Ξυπνάνε απρόσμενες δυνάμεις αντοχής, το ένστικτο της αυτοσυντήρησης αποδείχνεται πολυμήχανο. Oχι ανώδυνα ούτε χωρίς θύματα - η συμφορά έχει κόστος ανθρώπινες ζωές, είναι πάντοτε απειλή θανάτου. Aλλά έχει τη «λογική» ότι ξεπερνάει τις δυνατότητές μας να την αποτρέψουμε, γι' αυτό και χαλυβδώνει το πείσμα μας, η ψυχή αντιστέκεται. H ανεργία δεν είναι συμφορά. Oταν ξεπερνάει τα όρια της παροδικής συγκυρίας και αδρανοποιεί το ένα τέταρτο του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, είναι πολιτικό κακούργημα, κακουργεί την κοινωνία. Tο κακούργημα έχει αυτουργούς, φυσικούς και ηθικούς. Eίναι οι διαχειριστές της εξουσίας που κατάστρεψαν την οικονομία από στυγνή ιδιοτέλεια ή εγκληματική ανικανότητα. Yπερχρέωσαν εξωφρενικά τη χώρα, σπατάλησαν τα εισοδήματά της, τον όποιο πλούτο της. Mόνο για να συντηρήσουν το πελατειακό κράτος, το απολυταρχικό καθεστώς της κομματοκρατίας. Σήμερα στην Eλλάδα οι υπαίτιοι για την εφιαλτική ανεργία, προκλητικά και επιδεικτικά ατιμώρητοι, συνεχίζουν να ασκούν εξουσία (οι ίδιοι ή τα κόμματα που τους παρήγαγαν), την ώρα που εκατομμύρια θυμάτων τους καταστρέφονται ψυχικά. Oι τρεις πρώτοι μήνες μετά την απόλυση, αντέχονται. Mετά, η ψυχική διάλυση του άνεργου είναι μαρτύριο. H λέξη μαρτύριο κυριολεκτεί. Σπάνια ο άνθρωπος βγαίνει ψυχικά και σωματικά αλώβητος από μακρά περίοδο ανεργίας. Eίναι σαν να τον φυλάκισαν και τον βασάνισαν φριχτά «κατά λάθος». Aπό δικαστική πλάνη ή ξαστόχημα των διωκτικών αρχών. Tο ίδιο και η υπερφορολόγηση του πολίτη. Δεν είναι συμφορά. Oταν οδηγεί τεράστιο ποσοστό του πληθυσμού στα όρια της λιμοκτονίας, ρημάζει τις αποταμιεύσεις του μόχθου, νεκρώνει τη χαρά της παραγωγικής δημιουργίας, είναι πολιτικό κακούργημα, κακουργεί την κοινωνία. Eγκλημα εν ψυχρώ, εκ προθέσεως. Aνατρέπει τον σχεδιασμό και προγραμματισμό της μιας και μοναδικής ζωής που έχει να ζήσει ο άνθρωπος, τις σκοποθεσίες και τα όνειρα για τους καρπούς των μόχθων του, μπολιάζει ανίατα την ψυχή με την πίκρα ότι η ίδια του η πατρίδα τον εξαπάτησε, τον καταλήστεψε, έπνιξε τη ζωή του στη μιζέρια. Θεσπίζονται φορολογικοί συντελεστές σαδιστικής εξουθένωσης του πολίτη και επιπλέον: μείωση δραματική ή και κατάργηση του ποσοστού αφορολόγητου εισοδήματος. Eξωφρενικής αυθαιρεσίας χαράτσια. «Eκτακτες» εισφορές που τακτά επαναλαμβάνονται. Eισφορές καταναγκαστικής «αλληλεγγύης». Tέλη ακίνητης περιουσίας. Δημοτικά τέλη. Yπέρογκο ειδικό τέλος που προσδιορίζεται όχι από το εισόδημα αλλά από το εμβαδόν της κατοικίας και εισπράττεται εκβιαστικά μαζί με την αξία του ηλεκτρικού ρεύματος. Aναρίθμητοι κεφαλικοί φόροι για κάθε συναλλαγή του πολίτη με το δημόσιο. H αυθαίρετη υπερφορολόγηση ιδρύει αντιπαλότητα κράτους και πολίτη. Yποτίθεται ότι το κράτος, η οργανωτική άρθρωση και λειτουργία της συλλογικότητας, συστήθηκε για να κοινωνείται η χρεία, να υπηρετεί το κράτος, με τις υπηρεσίες του και τους θεσμούς του, την ανάγκη του πολίτη, του κάθε πολίτη. Στο καθεστώς της ελλαδικής κομματοκρατίας η οργανωτική άρθρωση και λειτουργία της συλλογικότητας υπηρετούν τους κατέχοντες την εξουσία, τις κομματικές συντεχνέις, όχι τον πολίτη. O πολίτης είναι το θύμα του κράτους, το κράτος ο αντίπαλος, ο εχθρός και τύραννος του πολίτη. Oπου και όπως μπορεί ο πολίτης θα προσπαθήσει να αποφύγει τη θυματοποίηση, να ξεγελάσει το κράτος, να παρακάμψει τις παρεμβάσεις του κράτους στη ζωή του. Nα φοροδιαφύγει. H ανίατη αντιπαλότητα κράτους-πολίτη είναι αποτέλεσμα πολιτικής αδικοπραγίας, με αυτουργούς μόνο και αποκλειστικά τους διαχειριστές του κράτους, τους επαγγελματίες της εξουσίας. Eξουσιάζουν καταπατώντας και ακυρώνοντας κάθε σύμβαση (συμβόλαιο, σύνταγμα) που ρυθμίζει τις σχέσεις πολίτη και κράτους. H φορολόγηση του πολίτη, όπως και η μισθοδοσία του δημόσιου λειτουργού και η συνταξιοδότησή του έχουν τη λογική και τον χαρακτήρα συνθήκης, συμβολαίου που δεσμεύει αμοιβαία τους συμβαλλόμενους. Tο κράτος αναλαμβάνει την υποχρέωση να παρέχει στον πολίτη περίθαλψη, εκπαίδευση, συγκοινωνίες, έννομη τάξη, κ. τ. ό., ο πολίτης αντιπαρέχει στο κράτος μέρος των εσόδων από την εργασία του για να συντηρούνται οι κρατικές λειτουργίες. Oταν το κράτος αθετεί τις υποχρεώσεις που με συμβόλαιο ανέλαβε, ενώ εξαναγκάζει, με τη βία (δικαστική και αστυνομική), τον πολίτη σε μονομερή τήρηση των δικών του υποχρεώσεων, αυθαίρετα διογκωμένων και πολλαπλασιασμένων, αλλοτριώνει το κοινωνικό γεγονός σε επιχώρια ζούγκλα. Oι κομματάνθρωποι που διαχειρίζονται το κράτος (είναι βλασφημία να τους αποκαλούμε πολιτικούς) κακουργούν την κοινωνία με την πάγια τακτική κλοπής, καταλήστευσης των ασφαλιστικών ταμείων, των προμηθειών υγειονομικού υλικού, εξοπλιστικών προγραμμάτων - αναρίθμητων ανάλογων κοινωνικών χρήσεων του φόρου που καταβάλλουν οι πολίτες. Mειώνουν οι κομματάνθρωποι μισθούς δημόσιων λειτουργών, δηλαδή συμφωνημένη αμοιβή για παροχή υπηρεσιών στο δημόσιο, αθετούν συμβόλαιο σαν κοινοί απατεώνες. Πετσοκόβουν συντάξεις, όχι προνοιακές, συντάξεις ανταποδοτικές, δηλαδή κλέβουν κατατεθειμένα σε διάρκεια δεκαετιών χρήματα πολιτών, που τα εμπιστεύτηκαν οι λειτουργοί του κράτους στον εργοδότη τους για την αποταμιευτική αξιοποίησή τους. Eλάχιστα, απλώς ενδεικτικά τα παραδείγματα ιχνογραφούν τον εφιάλτη που ζούμε στην Eλλάδα σήμερα και που δεν πρόκειται για «συμφορά» ή για «κρίση» αλλά για το αποτέλεσμα κοινωνικών στυγερών εγκλημάτων με επώνυμους γνωστούς τοις πάσι, φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς. Oι πολίτες βυθίζονται κάθε μέρα και πιο βαθειά στον εφιάλτη, στον ίλιγγο του αδιεξόδου και της απόγνωσης, ενώ οι ένοχοι αυτουργίας των κακουργημάτων ζουν με προκλητική, σκανδαλώδη πλουταλαζονεία - όσοι δεν συνεχίζουν να απολαμβάνουν θώκους εξουσίας ως ανταμοιβή εξευτελιστικής κομματικής ειλωτείας. Δεν ζούμε συμφορά, δοκιμασία, ατύχημα, ζούμε συντελεσμένο κακούργημα. Oσο περισσότεροι πολίτες το συνειδητοποιούν τόσο πληθύνονται οι πιθανότητες να γεννηθεί η ελπίδα. H μία και μόνη ρεαλιστική ελπίδα: Nα συντριβεί ώς τα θεμέλια το σημερινό κομματικό σύστημα και συνωδά το πελατειακό κράτος των εμπορευόμενων την εξουσία. Nα προκηρυχθούν εκλογές για Συντακτική Eθνοσυνέλευση, για καινούργιο Σύνταγμα. Mε τους δωσιλόγους στερημένους κάθε πολιτικό δικαίωμα. Οπως πάντα εύστοχος ο Χ. γιανναράς αλλα΄ απευθύνεται σε νοήμονες ΕΛΛΗΝΕΣ που δυστυχώς όλο και λιγοστεύουν.. Aλλο συμφορά και άλλο κακούργημα

Η δύναμη της θέλησης

visit counter

Όταν στα μέσα της δεκαετίας του 1970 έφηβος Καρλ Τζόσεφ ανακοίνωνε στην  μητέρα του και τα εννέα αδέλφια του ότι θέλει να ασχοληθεί με τον αθλητισμό, αυτό που εισέπραξε ήταν χαμόγελα κατανόησης, όπως αυτά που σχηματίζονται στο δικό μας πρόσωπο όταν ένα μικρό παιδάκι μας λέει ότι θέλει να πετάξει.

Ο Καρλ, το τέταρτο από τα δέκα παιδιά μιας πάμπτωχης μονογονεϊκής οικογένειας από ένα μικρό καπνοχώρι της Φλόριντα, γεννήθηκε χωρίς αριστερό πόδι. Και μόνο το γεγονός ότι μέχρι τότε μπορούσε να μετακινείται με ένα πόδι ήταν αρκετό για την οικογένειά του. Κι όμως αυτός ήθελε κάτι παραπάνω… 

Η οικονομική κατάσταση της οικογένειας δεν επέτρεπε επισκέψεις στα νοσοκομεία, εγχειρήσεις και τεχνητά μέλη. Ενας από τους μεγαλύτερους αδελφούς του Καρλ του έφτιαξε ένα τεχνητό μέλος από ξύλο, αλλά γρήγορα ο νεαρός το παράτησε και μετακινούνταν με ένα πόδι.

Ούτε καν μπαστούνι δεν χρησιμοποιούσε. Στο σχολείο αποτελούσε ήδη αξιοπερίεργο φαινόμενο και ο προπονητής της ομάδας αμερικάνικου ποδοσφαίρου του γυμνασίου (ένα από τα πιο σκληρά σπορ παγκοσμίως) παραλίγο να πέσει από την καρέκλα του όταν ο Καρλ παρουσιάστηκε μπροστά του και του είπε ότι ήθελε να δοκιμαστεί για την ομάδα. Τον άφησε σχεδόν χαριστικά, ώσπου διαπίστωσε ότι ο νεαρός ήταν προικισμένος με μια τεράστια δύναμη και θέληση τόση, που η αναπηρία του δεν φαινόταν στο γήπεδο!

Ο Καρλ όχι μόνο έπαιξε στην ομάδα ποδοσφαίρου, αλλά εξελίχθηκε και σ’ έναν από τους καλύτερους παίκτες της ομάδας. Ανέπτυσσε μεγάλη ταχύτητα με το μοναδικό του πόδι και ήταν ένας από τους καλύτερους μπλοκέρ της ομάδας. Παράλληλα έπαιζε και μπάσκετ κι έφτασε στο σημείο να καρφώνει (!), παρά το γεγονός ότι δεν είναι πολύ ψηλός (1μ.85). Δοκίμασε τις ικανότητές του και στο στίβο, στο άλμα εις ύψος ειδικότερα, όπου είχε ρεκόρ 1μ.77, μια τεράστια επίδοση για αθλητή με αναπηρία.

Οι φοβερές του ικανότητες τον έφεραν μέχρι και το κολλεγιακό πρωτάθλημα αμερικάνικου ποδοσφαίρου, όπου φόρεσε τη φανέλα του κολλεγίου Bethune Cookman. Μέχρι σήμερα είναι ο μοναδικός αθλητής μ’ ένα πόδι που έπαιξε σε αυτό το επίπεδο. Το παρατσούκλι του όταν έπαιζε ήταν «Sugarfoot», δηλαδή… Ζαχαροπόδαρος, λόγω της μεγάλης του ευελιξίας. Η συμμετοχή του τον έκανε γνωστό σε όλες τις ΗΠΑ, έδωσε δεκάδες συνεντεύξεις και σε όλες έλεγε μια χαρακτηριστική φράση: «Ο άνθρωπος πρέπει να πιστεύει στις δυνατότητές του και να έχει θέληση. Ο Ιησούς Χριστός κάνει τα υπόλοιπα»…

Το 2009 ο Καρλ Τζόσεφ μπήκε στο Hallof Fame, την ύψιστη διάκριση για αθλητή, των κολλεγίων της Φλόριντα. Πριν από λίγες ημέρες ανακηρύχθηκε… πρώτος των πρώτων, δηλαδή ο καλύτερος απ’ όλους τους αθλητές της πολιτείας. Μεγαλωμένος σε μια εποχή που ο αθλητισμός ατόμων με αναπηρία ήταν ακόμα ταμπού, ακόμα και στις ΗΠΑ, κατάφερε με τη δύναμη της θέλησής του να ξεπεράσει τα εμπόδια. Σήμερα είναι πετυχημένος προπονητής αμερικάνικου ποδοσφαίρου.

 http://www.schizas.com/site3/index.

Το Πατριαρχείο Μόσχας καλεί σε... βοήθεια

visit counter

Η ρωσική εκκλησία διώκεται από αντιεκκλησιαστικούς κύκλους υποστηρίζει ο μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας

1

emailεκτύπωση  

«Αχαλίνωτη καταδίωξη» σε βάρος του καταγγέλλει ότι δέχεται το Πατριαρχείο Μόσχας, κάνοντας έκκληση στους Ορθοδόξους Πατριάρχες και Αρχιεπισκόπους να στηρίξουν την Εκκλησία της Ρωσίας στην δοκιμασία που διέρχεται.

Σε επιστολή που φέρει την υπογραφή του θεωρούμενου υπουργού Εξωτερικών του Πατριαρχείου Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ κ. Ιλαρίωνα προς τους Ορθοδόξους Προκαθημένους χαρακτηρίζονται ως φαινόμενα καταδίωξης όσα συνέβησαν στο Ναό του Σωτήρος με το συγκρότημα Pussy Riot, μαζί με καταστροφές μνημείων και σταυρών, απειλές κατά κληρικών και επιθέσεις κατά του ιδίου του Πατριάρχη Μόσχας και πασών των Ρωσιών κ. Κυρίλλου.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας δείχνει να εκπέμπει για πρώτη φορά μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού σήμα κινδύνου, καθώς ζητάει την στήριξη των Ορθοδόξων για μια σειρά ανησυχητικών γεγονότων, τα οποία, όπως δηλώνει, καλλιεργούνται από αντιεκκλησιαστικούς κύκλους εντός και εκτός Ρωσίας.

Στην επιστολή του, σύμφωνα με πληροφορίες, ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ στοιχειοθετεί την καταδίωξη της ρωσικής εκκλησίας με τα εξής γεγονότα:

«Είχαν ευρεία απήχηση οι βλάσφημες ενέργειες στο Ναό του Σωτήρος», περιγράφοντας επί της ουσίας, αν και αποφεύγει να το κατονομάσει, όσα διαδραματίστηκαν με το συγκρότημα Pussy Riot. Η ρωσική εκκλησία φαίνεται πως είδε με τρόμο τα μέλη του συγκροτήματος να εισβάλλουν στον Ναό, να τραγουδούν και να χορεύουν, και συνεχίζει να ανησυχεί για το μήνυμα που μετέδωσαν, παρότι οι τρεις τραγουδίστριες συνελήφθησαν, δικάστηκαν και οδηγήθηκαν στη φυλακή από τη ρωσική Δικαιοσύνη.

«Προβλήματα με βανδαλισμούς σε Ναούς άλλων επαρχιών» έξω από την Μόσχα. «Ασχημίες κατά την ώρα των ακολουθιών. Καταστροφή Σταυρών, Εικόνων και άλλων Ιερών συμβόλων και Κειμηλίων». Τα κρούσματα αυτά φαίνεται ότι έχουν λάβει διαστάσεις τους τελευταίους μήνες, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες σημειώθηκε και σύλληψη ενός άνδρα ο οποίος έβαφε εικόνες.

Ταυτόχρονα δηλώνεται ότι υπάρχουν απειλές κατά κληρικών του Πατριαρχείου Μόσχας και μελών των οικογενειών τους, γεγονός που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία.

Κατά τον κ. Ιλαρίωνα εξελίσσεται μια «αντιεκκλησιαστική και αντιχριστιανική καμπάνια», η οποία είναι εκτεταμένη στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και «έχει χαρακτήρα συστηματικό και οργανωμένο».

Μάλιστα στη συνέχεια ο ιεράρχης βάλει κατά ορισμένων αντιεκκλησιαστικών, όπως τους χαρακτηρίζει, δημοσιογράφων, οι οποίοι «μεροληπτικά και αναξιόπιστα καλύπτουν τον εκκλησιαστικό βίο και τον ρόλο της Εκκλησίας στην κοσμική κοινωνία». Τους κατηγορεί ότι παραπληροφορούν τον ρωσικό λαό «με αναίσχυντα ψεύδη», λέγοντας ότι ως αντικείμενο της «αχαλίνωτης καταδίωξης» τους έχουν επιλέξει τις «εκκλησιαστικές αρχές και κυρίως των Πατριάρχη Μόσχας κ. Κύριλλο».

Η επιστολή του Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ έχει προκαλέσει αίσθηση, καθώς η Εκκλησία της Ρωσίας αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους πόλους στο εσωτερικό της Ορθοδοξίας αλλά και στο παγκόσμιο χριστιανικό γίγνεσθαι. Σύμφωνα με πληροφορίες τις ανησυχίες του ο κ. Ιλαρίωνας τις εξέφρασε και στο Πάπα Βενέδικτο κατά τη διάρκεια επίσκεψης του την περασμένη εβδομάδα στο Βατικανό. Και η συνάντηση Πάπα και Μητροπολίτη προβλήθηκε εκτεταμένα από τις πύλες εκκλησιαστικών ειδήσεων στην Ρωσία.

Χαμηλή δημοτικότητα  

Την ίδια ώρα ο Πατριάρχης Μόσχας κ. Κύριλλος προετοιμάζεται για το ταξίδι που θα πραγματοποιήσει το πρώτο δεκαήμερο του Νοεμβρίου στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

Η επίσκεψη του στο Ισραήλ, τα Παλαιστινιακά εδάφη αλλά και την Ιορδανία αποτελεί μια από τις σημαντικότερες στιγμές της Πατριαρχίας του και δεν επιθυμεί, όπως λένε συνεργάτες του, να σκιαστεί από κάποια νέα επίθεση, αντίστοιχη με εκείνες που παρουσιάστηκαν στην Ουκρανία, όταν έγινε δέκτης αποδοκιμασιών από ομάδα ακτιβιστριών.

Ο προβεβλημένος και με στενές σχέσεις με το Κρεμλίνο Πατριάρχης Μόσχας, ενώ αναλαμβάνει διαρκώς πρωτοβουλίες για την επίλυση προβλημάτων που έχει ο ρωσικός λαός και φροντίζει να παρεμβαίνει στα παγκόσμια ζητήματα, όπως η αραβική άνοιξη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι δραματικές εξελίξεις στην Συρία φαίνεται ότι αντιμετωπίζει τεράστια πτώση στην δημοτικότητά του, όπως αυτή καταγράφεται στη Ρωσία.

Ταυτόχρονα η εικόνα του ισχυρού και δυνατού της Ορθοδοξίας δείχνει να παρουσιάζει ρωγμές από την παγκόσμια διάσταση που έλαβε η υπόθεση των Pussy Riot και ο τρόπος που το χειρίστηκαν οι συνεργάτες του.

ΠΗΓΗ.ΒΗΜΑ  26/10/2012

Η διαχρονικότητα της Ελληνικής γλώσσης είναι αδιαμφισβήτητη και αυταπόδεικτη!

visit counter

Μεταξύ των πολλών παραδειγμάτων, δύο από τα πλέον ενδιαφέροντα:

1.     Μικροί (οι .ομήλικοι εξ ημών.) είχαμε παίξει το γνωστό παιδικό παιχνίδι : δύο ομάδες αντιπαρατιθέμενες, εναλλάξ να εφορμούν η μία της άλλης ψελλίζοντας ακαταλαβίστικα λόγια, που όλοι νομίζαμε αποκυήματα παιδικής φαντασίας και κουταμάρας (μετέπειτα πήρε την μορφή: «έλα να τα βγάλουμε»)
«Ά μπε, μπα μπλόν, του κείθε μπλόν, ά μπε μπα μπλόν του κείθε μπλόν, μπλήν-μπλόν.»
Τι σημαίνουν αυτά? Μα , τι άλλο, ακαταλαβίστικες παιδικές κουταμάρες, θα ειπεί κάποιος.
Όμως δεν είναι έτσι.

 Ατυχώς, η Ελληνική, εδέχθη πλείστες όσες προσβολές από εξελληνισμένους βαρβάρους, Σλάβους, Τουρκόφωνους, Λατίνους κ.ά.., που δεν κατανοούσαν την ελληνική -ούτε κάν είχαν την φωνητική ανατομία που θα τους επέτρεπε σωστές εκφωνήσεις φωνηέντων - εμιμούντο τις φράσεις, παραφράζοντάς τις συχνότατα, και έτσι διεστραμμένα και παραμορφωμένα, έφθασαν μέχρι των ημερών μας, ώστε πλέον να μη αναγνωρίζονται.
Κατ´αυτόν τον τρόπο, εισήχθησαν εις την Ελληνική, όροι, λέξεις και φράσεις, ως μέσα από παραμορφωτικό κάτοπτρο είδωλα, καθιστάμενα αγνώριστα στον απλό κόσμο.
Ας επανέλθουμε στο πιο πάνω.
Η όλη. στιχομυθία, προήρχετο από παιδικό παιχνίδι που έπαιζαν οι Αθηναίοι Παίδες (και ου μόνον.), και ταυτόχρονα εγυμνάζοντο στα μετέπειτα αληθινά πολεμικά παιχνίδια.

Πράγμα απολύτως φυσικό, αφού πάντοτε ο Αθηναίος Πολίτης ετύγχανε και Οπλίτης! (βλέπετε παίζοντας και με τα γράμματα, προκύπτον συνδεόμενες έννοιες. Πολίτης -Οπλίτης)
Τι έλεγαν λοιπόν οι αντιπαρατιθέμενες παιδικές ομάδες, που τόσον παραφράσθηκε από τους μεταγενέστερους??
Ιδού η απόδοση: 
«Απεμπολών, του κείθεν εμβολών !!!...» (επαλαμβανόμενα με ρυθμό, εναλλάξ από την δήθεν επιτιθέμενη ομάδα)
Τι σήμαιναν ταύτα? Μα..απλά ελληνικά είναι! «Σε απεμπολώ, σε απωθώ, σε σπρώχνω, πέραν (εκείθεν)εμβολών σε (βλ. έμβολο) με το δόρυ μου, με το ακόντιό μου!!!

 2.    Όλοι έχουμε ακούσει τη φράση «έγια μόλα έγια λέσα», που τραγουδάνε στους μπάλους κλπ

Προέρχεται από τον ρυθμό που έδιναν οι αρχαίοι ψαράδες – κωπηλάτες και ήταν : άγε μάλλον - άγε έλασσον για να τραβάνε με τον ίδιο τρόπο τα κουπιά ή τα δίχτυα και σε παραφθορά έγινε έγια μόλα – έγια λέσα.

Τι σημαίνει το όνομά μου;

visit counter

Σε αντίθεση με την ονοματοδοσία στις περισσότερες χώρες του δυτικού κόσμου, τα ελληνικά ονόματα -ακόμα και αυτά της σύγχρονης Ελλάδας- σχεδόν πάντα σημαίνουν κάτι. Λεξικά που καταγράφουν τα ελληνικά ονόματα, όπως το «Τα νεοελληνικά κύρια ονόματα» από τις εκδόσεις Πατάκη, υποστηρίζουν μάλιστα, βάσει ερευνών, ότι το όνομά μας όχι μόνο σημαίνει κάτι αλλά ότι υπάρχει μια ολόκληρη λαϊκή αντίληψη γύρω από αυτό -θυμηθείτε τις παροιμίες που εμπλέκουν έναν τουλάχιστον «Γιάννη»- ότι συχνά συγκεκριμένοι άνθρωποι έχουν συγκεκριμένο όνομα και ότι τελικά, η βαφτιστική ή λαϊκή ονομασία μας αποτελεί σφραγίδα της ίδιας μας της ύπαρξης.

Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη σε 60.000 ανδρικά ονόματα, έδειξε ότι το πλέον διαδεδομένο ελληνικό όνομα είναι το Γεώργιος. Ακολουθούν τα Ιωάννης, Κωνσταντίνος, Δημήτριος, Νικόλαος και Παναγιώτης –τουλάχιστον οι μισοί Έλληνες έχουν αυτά τα έξι ονόματα. Ως προς τα γυναικεία ονόματα, αντίστοιχη έρευνα σε 20.000 ονόματα Ελληνίδων υποστηρίζει πως το πιο διαδεδομένο γυναικείο όνομα είναι, φυσικά, το Μαρία (σε ποσοστό 10,6%), ενώ ακολουθούν τα Ελένη, Αικατερίνη, Βασιλική, Σοφία και Αγγελική.

Η παράδοση, η θρησκεία, ακόμα και η μόδα είναι κάποιες πιθανές εξηγήσεις στο γιατί κάποια ονόματα εμφανίζονται συχνότερα από κάποια άλλα. Δεν είναι αυτό, ωστόσο, που θα μας απασχολήσει εδώ. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να μάθουμε τι σημαίνει, σύμφωνα με την ελληνική γλώσσα, να λένε κάποιον Γιώργο ή Μιχάλη, ή κάποια Κατερίνα ή Χριστίνα. Γιατί; Για να γνωριστούμε καλύτερα. Όλοι θέλουμε να ξέρουμε κάτι παραπάνω για τον ίδιο μας τον εαυτό!Ο κατάλογος είναι μακρύς αλλά έχει ενδιαφέρον…

AΑγαθή: εκ του αχασός και αγασός (δωρ.) που πιθανόν να προέρχονται από το ρήμα χασέω (είχε την έννοια του χωρίζω αλλά και του επιθυμώ διακαώς), αυτή που ενεργεί με καλές και αγνές προθέσεις.
Αγαθόκλεια: αγαθή + κλέος, η έχουσα καλή φήμη.
Αγαθοκλής: αγαθός + κλέος, ο έχων καλή φήμη.
Αγαθονίκη: αγαθή + νίκη, η νικήτρια ένδοξης νίκης.
Αγγελική: από το άγγελος και το ρήμα αγγέλω: φέρνω είδηση, προμηνύω.
Άγγελος: αγγελιοφόρος, απεσταλμένος.
Αγησίλαος: άγω + λαός, αυτός που οδηγεί τον λαό
Aγλαΐα: αγλαός = φωτεινός, λαμπερός
Αθανάσιος: ο αθάνατος, ο αιώνιος.
Αθηναγόρας: Αθήναι + αγορά, ο σοφός αγορητής.
Αθηνόδωρος: Αθηνά + δώρο, δώρο της Αθηνάς, ο σοφός.
Αικατερίνη: εκ του καθαρός: εξαγνισμένη ή εαρινή, ανοιξιάτικη
Αιμίλιος: εκ του λατινικού aimilius > aemulus = ζηλότυπος, ανταγωνιστής.
Αισχύλος: ντροπαλός.
Αίσωπος: ο βλέπων το πεπρωμένο.
Αλέξανδρος: αλέξω = απομακρύνω + ανήρ, ο ανδρείος.
Άλκηστης: αλκή = αποκρούω + εστία, η ατρόμητη, η ικανή.
Αλκιβιάδης: αλκή + βία
Αλκμήνη: αλκή + μήνη:σελήνη
Αμαλία: ετυμολογία από την τευτονική (σημ. γερμανική): εργατική, δραστήρια.
Ανάργυρος: α(στερητ.) +αργύρια
Αναστάσιος: ανα + ίστημι: στέκομαι, σχετιζόμενος με την ανάσταση του Χριστού
Ανδρέας: ανδρείος, εκ του ανήρ
Ανδριάνα: παραλλαγή της Ανδρεανής (αυτή που ανήκει στον Ανδρέα)
Ανδροκλής: ανήρ + κλέος, άνδρας με καλή φήμη
Ανδρομάχη: ανήρ + μάχω, η μαχόμενη εναντίον των ανδρών
Ανδρόμεδα: ανήρ + μέδω = άρχω, εκείνη που κυβερνά τους άνδρες.
Ανθή: εκ του ανθώ= ακμάζω, ευδοκιμώ, αυτή που ακμάζει.
Άννα: από το εβραϊκό Χάνα που σημαίνει εύνοια, χάρη
Αντιγόνη: αντί + γίγνομαι (γεννιέμαι) = ισάξια με τον γεννήτορα, τον πατέρα της.
Αντώνιος: εκ του άντωση= άνωση, ο ορμητικά αντίθετος
Αργυρώ: από το επίθετο αργύριος (σχετικός με τα χρήματα), η πολύτιμη
Αρετή: από το αρχ. ουσιαστικό αρετή., η τέλεια, υπέροχη.
Αριάδνη: άρι: πολύ + αγνή
Αριστόβουλος: άριστος + βουλή, ο άριστος σύμβουλος.
Αριστογένης: άριστος + γένος, ο ευγενής.
Αριστοκλής: άριστος + κλέος, ο έχων άριστη δόξα.
Αριστομένης: άριστος + μένος, ο ανδρειότατος
Άρτεμης: η λέξη «Άρτεμις» είναι άγνωστης προέλευσης. Ίσως να συσχετίζεται με προ-ελληνική θεότητα της Μ.Ασίας. Ωστόσο, η αρτεμισία είναι αρωματικό αειθαλές φυτό.
Ασπασία: θηλυκό του αρχ. επιθέτου ασπάσιος (χαρούμενη, ευτυχισμένη)
Αφροδίτη: αφρός + αναδύω

B 
Βαρβάρα: εκ του βάρβαρος
Βασίλειος: βασιλεύς ή αυτός που ανήκει στον βασιλιά
Βερόνικα = από το αρχαίο μακεδονικό όνομα Φερενίκη (φέρω + νίκη, αυτή που φέρνει τη νίκη)

Γ 
Γεράσιμος: εκ του γεράσμιος, ο σεβάσμιος
Γλυκερία: εκ του γλυκύς, η γλυκειά
Γεώργιος: εκ του γεωργώ = γη + έργο, ο εργαζόμενος στην γη
Γρηγόριος: εκ του γρηγορώ, ο άγρυπνος, ακοίμητος φρουρός.

Δ 
Δέσποινα: εκ του αρχαιοελληνικού δέσποινα, θηλυκό του δεσπότης < *despotnia < *dems, αρχαϊκή γενική του δόμος, σπίτι + πότνια. Η οικοκυρά, η κυρία του σπιτιού.
Δημήτριος: Δη (δωρικός τύπος του Γη) + μήτηρ, αυτός που ανήκει στη θεά Δήμητρα
Δημοσθένης: δήμος + σθένος, η δύναμη του λαού
Διογένης: Ζευς + γένος, ο Θεογέννητος
Διομήδης: Διός + μέδων: άρχων, ο άρχων με θεία δύναμη.
Διώνη: εκ του Διός, η θεϊκή.

Ε 
Ελένη: ελένη, που σημαίνει «λαμπάδα» ή από τη ρίζα ελε- που σημαίνει κυριεύω, κατακτώ.
Ειρήνη: είρω (λέγω ) + νους, αυτή που μιλά ήρεμα και λογικά.
Έκτωρ: εκ του έχω, ο έχων.
Εμμανουήλ: από το εβραϊκό Immánu El (ο Θεός είναι μαζί μας), ο σωτήρας, ο ελευθερωτής.
Ευάγγελος: αγγελιοφόρος που φέρνει καλά νέα, καλός άγγελος [από το αρχαίο επίρρημα ευ- (καλά, εύκολα) + το ουσιαστικό άγγελος]
Ευτυχία: καλή τύχη
Ευφροσύνη :αυτή που έχει κέφι, χαρά, η καλοδιάθετη.
Επαμεινώνδας: επί + άμεινον, ο προοδευτικός.
Ερατώ: ερώ: αγαπώ, αυτή που αγαπά.
Εριφύλη: έρι: πολύ + φύλον, η έξοχη των γυναικών.
Ετεοκλής: ετεός: αληθής + κλέος, ο έχων αληθινή δόξα.
Ευάγγελος: ευ + αγγέλω, αυτός που φέρνει ευχάριστα νέα.
Ευαγόρας: ευ + αγορεύω, ο καλός ομιλητής.
Ευανθία: ευ + άνθος, η όμορφη.
Ευγενία: ευ + γένος, αυτή που είναι από καλό γένος.
Ευδοκία: ευ + δοκώ, η έχουσα καλή άποψη.
Ευδοξία: ευ + δόξα, η έχουσα καλή φήμη
Ευνομία: ευ + νέμω: αυτή που μοιράζει καλά, δίκαια.
Ευρυσθένης: ευρύς + σθένος, ο πολύ ισχυρός.
Ευτέρπη: ευ + τέρπω, η πολύ ευχάριστη
Ευτύχιος: ευ + τύχη, αυτή που έχει καλή τύχη.
Ευφημία: ευ + φημί, αυτή που έχει καλή φήμη.

ΖΖαφείριος: από την αρχαία λέξη σάπφειρος, ένας πολύτιμος λίθος με χρώμα βαθύ γαλάζιο (το ζαφείρι).
Ζηνοβία: από το αρχαίο κύριο όνομα Ζάν (Ζευς ήταν ο Δίας) + το ουσιαστικό βίος (ζωή). Σημαίνει αυτή που ζει σαν θεά, έχει τη δύναμη του Δία.

H 
Ήβη: εκ του αρχαίου ήβη που σημαίνει ακμή, η ισχυρή, η ακμάζουσα.
Ηλίας: (εβραϊκή), «ο Θεός είναι Κύριος» ή «είναι ο θεός μου»
Ηλέκτρα: εκ του ηλέκτωρ: ο ακτινοβολών ήλιος, η λαμπρή, η φωτεινή.
Hρακλής: Ήρα +κλέος, ο δοξασμένος από την Ήρα ή πολύ δυνατός.
Ησαΐας: (εβραϊκή) η σωτηρία του Θεού
Ησίοδος: ρίχνω, εκτοξεύω φωνή, ωδή
Ηώ: χάραγμα, αυγή.

Θ 
Θάλεια: εκ του θάλλω, η πλήρης, η ανθηρή.
Θέμις: τίθημι = θεσμός, αυτός που θέτει.
Θεμιστοκλής: θέμις (δικαιοσύνη) + κλέος, αυτός που δοξάζει την δικαιοσύνη.
Θεοδώρα: θεού + δώρο, δώρο θεού.
Θεόφιλος: θεού + φίλος, ο φίλος του θεού.
Θησέας: θήσω, εκ του τίθημι, αυτός που θέτει.
Θουκυδίδης: Θεού + κύδος: δόξα, ο δοξάζων τον θεό.
Θρασύβουλος: θρασύς + βουλεύομαι, αυτός που σκέφτεται με υπερβολική τόλμη.
Θωμάς: (εβραϊκή) ο δίδυμος.

Ι 
Ιάσων: εκ του ίασις, αυτός που θεραπεύει.
Ιάκωβος: (εβραϊκό) αυτός που υποσκελίζει
Ιωσήφ-ίνα: εβραϊκό, ο πολύτεκνος, -η
Ιγνάτιος: αν και η ετυμολογία της λέξης είναι αβέβαιη, ίσως συνδέεται με το λατινικό ignis= φωτιά
Ιερώνυμος: εκ του ιερό + ώνυμος (όνομα), ο φέρων ιερό όνομα
Ιορδάνης: (εβραϊκή) Yarden που σημαίνει εκροή, αυτός που κατεβαίνει ορμητικά.
Ιοκάστη: ίον + κάζω: στολίζω, αυτή που στολίζει
Ιππολύτη: ίππος + λύω, αυτή που ελευθερώνει τα άλογα.
Ισμήνη: αγνώστου ετυμολογίας, κατά μία άποψη εκ του ίσμεν>οίδα>γνωρίζω, η συνετή.
Ιφιγένεια: ίφι: αρχαία δοτ. του «ις», ισχυρώς, κραταιώς + γίγνομαι, η πολύ ισχυρή.
Ιωάννης: από την εβραϊκή λέξη Ιωννάθαν, η χάρη του Θεού

Κ 
Καλλιόπη: εκ του καλή + όπη= φωνή, η καλλίφωνη.
Καλλιρρόη: καλώς + ρέω, αυτή που κυλά με χάρη ή αυτή που έχει άφθονα νερά.
Κασσάνδρα: αρχαίο κύριο όνομα, υποκοριστικό του Αλεξάνδρα.
Κίμων: εκ του «κίω», αυτός που βαδίζει γρήγορα.
Κλέαρχος: κλέος + άρχω, ο ένδοξος άρχων
Κλειώ: εκ του «κλείω»= ονομάζω, καλό και «κλέος»= δόξα, η έχουσα υπόληψη.
Κλεόβουλος: κλέος + βουλή, ο επινοητικός.
Κλεομένης: κλέος + μένος, ο ένδοξος για τη γενναιότητά του.
Κλεονίκη: κλέος + νίκη, η ένδοξη νικήτρια.
Κλεοπάτρα: κλέος + πάτρη, η δόξα της πατρίδος.
Κορνήλιος: (λατινική) εκ του cornelius > cornu= κέρας, αυτός που έχει κέρατα
Κοσμάς: από το αρχαίο ουσιαστικό κόσμος (στολισμός), αυτός που αγαπάει την τάξη, το στολισμό
Κυριακή: εκ του επιθέτου «κυριακός» που σημαίνει «η ημέρα του Κυρίου»
Κυπριανός: από το φυτό κύπρος που είναι η σημερινή χέννα, ο χάλκινος
Κωνσταντίνος: προέρχεται από τη λατινική λέξη Constantinus < constans που σημαίνει ο σταθερός, ο αποφασισμένος, ο βέβαιος.

Λ 
Λαέρτης: λαός + αίρω = εκλέγω, αυτός που εκλέγεται από τον λαό.
Λάζαρος: (εβραϊκή) Ελεάζαρ= αυτός που τον έχει βοηθήσει ο Θεός.
Λέανδρος: λαός + ανήρ, ο ανδρείος του λαού.
Λεωνίδας: λαός + οιδα + γνωρίζω, αυτός που γνωρίζει τον λαό ή εκ του λέων, λιοντάρι.
Λυδία: 1) η ευγενική, με καλούς τρόπους 2) η καταγόμενη από τη Λυδία, την αρχαία χώρα της Μ. Ασίας.
Λυσιστράτη: λύω + στρατός, αυτή που αφήνει ελεύθερο τον στρατό.

Μ 
Μάρθα: (αραμαϊκή) Marta= κυρία, οικοδέσποινα.
Μαρία: προέρχεται από τη λέξη Μαριάμ της αραμαϊκής γλώσσας που μιλιόταν στη Μέση Ανατολή. Σημαίνει πίκρα, οργή, παράπονο.
Μαρίνα: η θαλασσινή.
Μάρκος: εκ του mars (Άρης), ο φιλοπόλεμος.
Μενέλαος: μένος + λαός, αυτός που εκπροσωπεί την ορμή του λαού.
Μηνάς: πιθανώς εκ του «μηνώ», στέλνω μήνυμα, ειδοποιώ.
Μιλτιάδης: μίλτος: ερυθρά βαφή, κοκκινωπός, στο χρώμα του αίματος.
Μιχαήλ: από την εβραϊκή λέξη Mikhaél, όμοιος με τον Θεό.

Ν 
Ναταλία: η λέξη προέρχεται από τη μεταφορά του γαλλικού natalie= γενέθλια, ημέρα γεννήσεως.
Ναυσικά: ναυς + καίνυμαι: υπερτερώ, αυτή που υπερτερεί στην θάλασσα.
Νεοκλής: νέος + κλέος, αυτός που δοξάζει τους νέους.
Νέστωρ: εκ του νεομαι = επιστρέφω, αυτός που επιστρέφει ευτυχής
Νεφέλη: νέφω: χύνω ύδωρ, αυτή που φέρνει το σκότος
Νικηφόρος: νίκη + φέρω, αυτός που φέρνει τη νίκη
Νικόλαος: νίκη + λαός, αυτός που χαρίζει τη νίκη στον λαό.

Ξ 
Ξένη: εκ του ξένος ή ξενία= φιλοξενία, η φιλόξενη
Ξενοφών: ξένος + φωνέω, αυτός που ηχεί ξένα, παράξενα.

Ο 
Οδυσσέας: οδύσσομαι: διώκομαι, αυτός που διώκεται.
Όθων: ο έχων πλούτη και περιουσία.
Όλγα: από αρχαία σκανδιναβική ρίζα, η υγιής, η ευτυχισμένη.
Ορέστης: όρος + ίσταμαι, ο ορεινός

�Πανδώρα: παν + δώρο, αυτή που έχει πολλά δώρα
Παρασκευή: παρα + σκευάζω, αυτή που προετοιμάζει
Πάτροκλος: πατρίς + κλέος, αυτός που δοξάζει την πατρίδα
Παυσανίας: εκ του παύω και ανία, αυτός που ανακουφίζει την θλίψη
Περικλής: περί + κλέος, ο ένδοξος, ο φημισμένος
Περσέας: εκ του πέρθω = εκπορθώ, καταστρέφω, αυτός που καταστρέφει
Πέτρος: από το αρχαίο ουσιαστικό πέτρος (πέτρα). ο σταθερός, ο ακλόνητος
Πηνελόπη: από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις πήνη (νήμα) + λέπω (ξετυλίγω). Η υφάντρια
Πολυδεύκης: πολύ + δεύκος: γλεύκος, ο πολύ γλυκός
Ποσειδών: πόσις (ποταμός) + είδω, αυτός που είναι αρμόδιος
Προμηθέας: 1) προ + μύθος 2) προ + μήθος = μέριμνα = ο προνοητικός
Πυθαγόρας: πυνθάνομαι + αγορεύω

Ρ 
Ρέα: προελληνικής προέλευσης, εκ του ράος= έτοιμος, η έτοιμη
Ρεγγίνα: η βασίλισσα
Ρήγας: (μεσαιωνική ελληνική) εκ του ρηξ> λατινικά rex, ο βασιλιάς
Ρωμανός: εκ της «ρώμης»= δύναμη, ο σφρηγιλός

Σ 
Σάββας: (εβραϊκή) από το Σάββατο.
Σέργιος: αυτός που του αρέσει ο περίπατος, το σεργιάνι
Σοφοκλής: σοφός + κλέος, ο έχων δόξα σοφού
Σπυρίδων: πιθανόν να προέρχεται από το αρχαίο ουσιαστικό σπυρίς, γεν. σπυρίδος (ψαροκόφινο). Επομένως Σπυρίδων είναι ο κοφινάς, ο καλαθάς
Σταμάτιος/Σταματία/Σταματούλα: αυτός/ή που σταματάει κάτι
Στέλλα: (λατινικά) stella= το αστέρι.
Στέργιος: στέργω = δείχνω στοργή
Στυλιανός: εκ του στύλος, αυτός που στεριώνει σαν στύλος.
Σωκράτης: σώζω + κράτος, αυτός που σώζει το κράτος, ο ισχυρός.
Σωτήρης: εκ του σωτήρ= ο λυτρωτής

Τ 
Τατιάνη: (λατινικά) tatianus, ονομασία ρωμαϊκής φυλής
Τερψιχόρη: τέρπω + χορός, αυτή που αρχίζει τον χορό
Τερέζα: από το ελλην. θερίζω δηλώνοντας γονιμότητα και κατ΄ άλλους από το τοπωνύμιο Θήρα
Τηλέμαχος: τηλέ: μακριά + μάχομαι
Τιμόθεος: τιμή + Θεός, αυτός που τιμά τον θεό
Τρύφων: ο φιλήδονος

Φ 
Φαίδρα: η λαμπερή, η χαρούμενη
Φαίδων: εκ του φαιδρός, χαρούμενος, γελαστός
Φειδιππίδης: φείδομαι + ιππος
Φίλιππος: φίλος + ίππος, ο φίλος των αλόγων
Φραγκίσκος: από τη λατινική λέξη Franciscus (γαλλικός), ο γνήσιος Γάλλος ή αυτός που αγαπά τη Γαλλία
Φρίξος: φρίττω, αυτός που φρίττει
Φοίβος: εκ του φάος= φωτεινός
Φώτιος: από το αρχαίο ουσιαστικό φως, γεν. φωτός (ο φωτεινός, ο λαμπρός)
Φωτεινή: η θηλυκή μορφή του ονόματος Φώτιος (η λαμπερή)

ΧΧαράλαμπος: από τα ουσιαστικά χαρά + λάμπω. αυτός που λάμπει από χαρά
Χαρίκλεια: αρχαίο όνομα από τα ουσιαστικά χάρις (η χάρη) + κλέος (δόξα), η ξακουστή για τη χάρη της
Χρήστος: παράλληλη γραφή του Χρίστος. Υπάρχει και μια άλλη εκδοχή-λιγότερο πιθανή, από το επίθετο χρηστός (χρήσιμος, ωφέλιμος)
Χρίστος: από το Χριστός (αυτός που χρίσθηκε, επαλείφθηκε με λάδι και μύρο)
Χαρίλαος: χάρη + λαός, αυτός που έχει την εύνοια του λαού
Χριστόφορος: Χριστός + φέρω, ο φέρων τον Χριστό

ΩΩρίων: ώρα, φροντίδα, αυτός που φροντίζει.

πηγή: in2life.gr πηγή:εδώ

Τι μου έμαθαν 2,5 χρόνια κρίσης. Συγκλονιστικό μήνυμα στο Facebook

visit counter

Η 33χρονη, μετά από δυο απολύσεις, μία παραίτηση και άπειρα βιογραφικά σήμερα είναι άνεργη. Αποφάσισε έτσι να γράψει ένα κείμενο με τίτλο, "Τι μου έμαθαν 2,5 χρόνια κρίσης", το οποίο έχει πολλές κοινοποιήσεις και likes στο Facebook. Ιδού λοιπόν τι μας λέει η 33χρονη, που εγώ προσωπικά της βγάζω το καπέλο, ως γνήσια απόγονο των μεγάλων Ελλήνων και υπόδειγμα θάρρους και αυταπάρνησης: ''Υποθέτω - τι υποθέτω, σίγουρη είμαι - πως αν κάνεις μια ειλικρινή έρευνα στο διαδίκτυο θα βρείς πάμπολλα κείμενα απείρως αξιολογότερα από αυτό διαβάζεις αυτή τη στιγμή. Είναι εισαγωγή ενοχική, το γνωρίζω αυτό, αλλά ακουμπά στο γεγονός πως πάντα μα πάντα απεχθανόμουν τα αποφθέγματα και τις διδαχές. Νομίζω πως μπορούν να τα κάνουν μονάχα οι πολύ σπουδαίοι, ή ο Ουμπέρτο Έκο. Με την επίφαση λοιπόν αυτή - πως και καλά γλύτωσα την αυταρέσκεια - θα μοιραστώ την εμπειρία μου και θα σου πω τι έμαθα αυτά τα 2,5 χρόνια κρίσης και ενίοτε ανεργίας.Σκέφτομαι πως ίσως σε βοηθήσουν. 1. Είμαστε όλες οι επανειλημμένες, παταγώδεις, ίσως και λίγο ντροπιαστικές αποτυχίες μας. Σε καμία από αυτές δεν έχουμε ξυπνήσει την επόμενη μέρα οι ίδιοι.Γίναμε άλλοι, γίναμε λίγοι, χωθήκαμε την ματαιότητα. Είσαι εκείνος που σηκώθηκε πάλι πάνω. Ή εκείνος που έβαλε την ταφόπλακα. Εσύ αποφασίζεις. 2. Ο μόνος τρόπος για να νικήσεις την ανεργία, είναι να εργάζεσαι συνέχεια. Σήκω το πρωί και κάνε οτιδήποτε. Βοήθα την μάνα σου να μαγειρέψει, φτιάξε τον κήπο, βοήθησε ένα φίλο που προσπαθεί, κάνε τα ψώνια στη γιαγιά, κάνε συνολάκια στο διαδίκτυο, φτιάξε κουλουράκια, επαναλαμβάνω, ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ. Βοήθησε τον εαυτό σου να βρει σκοπό, να νιώσει υπερήφανος. Ακόμα και αν δεν ξέρεις πως θα πληρώσεις το ενοίκιο τον επόμενο μήνα. Μην ηττηθείς, κανείς δεν αγοράζει τον νικημένο. Στο λέω τόσο σκληρά. 3.Το μεγαλύτερο καρκίνωμα της Ελληνικής κοινωνίας, είναι μια τεράστια διπολική μάνα, που σε βυζαίνει μέχρι την βαθιά ενηλικίωση και μετά σε βαράει αηδιασμένη που δεν είσαι κουλ ανεξάρτητο Δανεζάκι. 4.Δεν είσαι μοναδικός, απίθανος, ανεπανάληπτος. Θα στο πω καλύτερα - είμαστε ένα κακκαδάκι στο τεράστιο πρόσωπο του σύμπαντος. Όμως είσαι τώρα, είσαι εδώ, νέος, κρίση - ξεκρίση. Αποφάσισε τι θα κάνεις με το κακκαδάκι σου. 5.Επειδή δεν είσαι μοναδικός, απίθανος, ανεπαληπτος, κανείς δεν σου χρωστάει τίποτα. Κανένας αφεντικός, γκόμενος, μάνα, πατέρας, ξαδέλφι, φίλος. Σταμάτα να απαιτείς πράγματα γιατί έτσι. Σκέψου τι δίνεις, και αν το δίνεις φτηνά, μάλλον δεν είναι τόσο καλό. Αν όχι, πάλι δεν φταίει κανένας άλλος εκτός από εσένα. 6.Μεγαλώσαμε σε μια κουλτούρα που μας μπαμπάκιασε το μυαλό με αστείρευτες ιστορίες αγάπης όπου τελείωναν όταν το ζευγάρι έσμιγε τελικά, σε πλήρη συντονία. Κανείς δεν ασχολήθηκε με το μετά. Μάθαμε να κυνηγάμε λυσσαλέα το σμίξιμο της τέλειας συντονίας και είμαστε εντελώς ανέντοιμοι για την σκληρή δουλειά του μετέπειτα ασυντόνιστου. Η σκληρή δουλειά της αγάπης είναι η μόνη που σε βγάζει απο το βούρκο. Είναι αυτή που σε φωτίζει μυστικά, σε στιγμές, εκεί που δεν το περιμένεις :) 7.Οι φίλοι, είναι η μεγαλύτερη σου περιουσία, το στίγμα των στιγμών. Κάνε φίλους που είναι καλύτεροι απο σένα σε κάτι, που κοιτάζουν διαφορετικά, αλλά που γελάτε στα ίδια αστεία. Να τους δίνεις, να μην το σκέφτεσαι, να τους φροντίζεις, πολλές φορές και μυστικά για να μην το καταλαβαίνουν. 8.Μην κάνεις πράγματα για τσάμπα ή για πολύ μα πολύ λίγα λεφτά που απαιτούν τις ιδέες σου, την μόρφωση σου την πνευματικότητα σου και δεν σε εμπνέουν καν. Είναι άτιμες και ανθρωπορουφήχτρες. Είναι πιο τίμια η όποια χειρωνακτική δουλειά που σου δίνει σχεδόν τα ίδια λεφτά ( όχι βέβαια τίτλο) η οποία σου αφήνει το μυαλό να το χειριστείς για πάρτη σου, για να κάνει τα δικά του. 9.Δεν υπάρχει τίποτα που δεν μπορείς να καταφέρεις. Αλήθεια. Η ζωή σε ξεπερνάει κάθε μέρα και στο αποδεικνύει περιπαιχτικά, συντονίσου στο λίκνισμα της και θα δεις πόσο δίκιο έχω. 10.Ο χρόνος είναι μια εφεύρεση εξαιρετικά αστεία. Στην ουσία δεν υπάρχει. Μην τον φόβάσαι, βούτα και κολύμπα. 11.Είσαι πολύ όμορφος. Κανένας άσχημος δεν θα διάβαζε το κείμενο αυτό.'' Πηγή: Συγκλονιστικό μήνυμα στο Facebook: Τι μου έμαθαν 2,5 χρόνια κρίσης - RAMNOUSIA

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: "ΣΟΥΠΕΡ ΠΡΟΣΦΟΡΑ"!

visit counter

Την ώρα που δε λέει να κοπάσει ο θόρυβος γύρω από την εκμετάλλευση του Γέροντα Παϊσίου, που έγινε και αιτία και για διαδικτυακές παρενέργειες, κάποια πολύ ...γουστόζικα περιοδικά πουλάνε ασυστόλως και πανάκριβα τον Γέροντα. 

Το TiVi ΣΙΡΙΑΛ αυτής της εβδομάδος διαλαλεί την πραμάτεια του: δίπλα στον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή ο Γέροντας Παϊσιος με 4,90 ευρώ "δικός μας"! Σούπερ προσφορά!  Διαλέγετε και παίρνετε: Πώς προφήτεψε την καταστροφή ή Θαύματα εν ζωή και μετά θάνατον; Για να τα αποκτήσετε και τα δύο χρειάζεστε 12 ευρώ παρά είκοσι λεπτά. 

Γι' αυτό παραθέτω στη συνέχεια το κείμενο από το σημερινό φύλλο της εφημερίδας lifo, με τον τίτλο ΠΑΪΣΙΟΣ Α.Ε. 

Ερήμην του Αγιορείτη μοναχού, έχει στηθεί τα τελευταία χρόνια μια μεθοδική βιομηχανία, η οποία κατασκευάζει σωρηδόν «θαύματα» και «βιβλία» του, πλουτίζοντας ασυστόλως. 

Ελεύθερη Ώρα. 

Στη δεκαετία του ’80 η εφημερίδα ήταν γνωστή για τις ακροδεξιές απόψεις της (τότε που η Ακροδεξιά κρυβόταν ντροπαλή στο ημίφως), στη δεκαετία του ’90 για τους τίτλους-λογοπαίγνια που τα έλεγαν έξω απ’ τα δόντια. Την τελευταία δεκαετία, όμως, η «Ελεύθερη Ώρα» μεταλλάχτηκε σε αντι-νεοταξική, αντισιωνιστική, ημι-παρανοϊκή εφημερίδα των πιο απίθανων συνωμοσιών. Στα πρωτοσέλιδα –συνήθως παραθρησκευτικά– θέματά της ο Παΐσιος παίζει συχνά πρωταγωνιστικό ρόλο, προφανώς επειδή πουλάει. Δεν υπάρχει κάτι που, σύμφωνα με την «Ε.Ω.» δεν το είχε πει ο Γέροντας, τόσο που, συχνά-πυκνά, να του γίνονται αφιερώματα, να δωρίζονται αφίσες, βιβλία επί βιβλίων, όπου «παρατίθενται από τις πλέον έγκυρες πηγές αναμφισβήτητες μαρτυρίες συνανθρώπων μας» κ.λπ. Παρ’ όλα αυτά, η εφημερίδα συνεχίζει να πουλάει ελάχιστα αντίτυπα – προσβλέποντας προφανώς σε κάποιο μελλοντικό θαύμα… 

Τηλεοπτικές εκπομπές-τηλεμάρκετινγκ. 

Το όνομα του Παΐσιου έγινε mainstream όταν οι προφητείες του άρχισαν να αναφέρονται ως κράχτης απ’ τους τηλεπωλητές συνωμοσιολογικών και μεταφυσικών βιβλίων. Κάθε φράση που μπορεί να είπε ή να μην είπε προσαρμόστηκε στις εξελίξεις, τραβήχτηκε από εδώ και από εκεί, ώστε να μπει στα εμπορικά καλούπια που θα πουλούσαν βιβλία μηδαμινής επιστημονικής αξίας. 

Ίντερνετ. 

600.000 ιστοσελίδες ασχολούνται με τον Παΐσιο – η πλειονότητά τους εκμεταλλεύεται τις (όποιες) προφητείες του, ισχυριζόμενες πως τις έχουν αποκρυπτογραφήσει. Επίσης, γράφοντας συχνότατα για θαύματα του Παΐσιου, ακόμα κι αν ξέρουν πως πρόκειται για απάτη –όπως απέδειξε και το τρολάρισμα του Παστίτσιου που συνελήφθη– τα σάιτ κάνουν τρελά νούμερα, προσελκύοντας έτσι ασύλληπτο αριθμό (εύ)πιστών στη σελίδα τους.

Εφημερίδα Δημοκρατία. 

Η σχετικά νέα εφημερίδα της συντηρητικής παράταξης (με χαρακτηριστικά ενημερωτικού τύπου μπλογκ) έχει βασίσει σε μεγάλο βαθμό τη διαφημιστική της καμπάνια, τις προσφορές της αλλά και το branding της στον Γέροντα. Ενδεικτικά, μερικές απ’ τις προσφορές της, που επανακυκλοφορούν σε τακτά χρονικά διαστήματα και που διαφημίζονται δεόντως στην τηλεόραση: Γέρων Παΐσιος, η παιδαγωγική σκέψη του - μια πολυτελής έκδοση 220 σελίδων, Οι φωτισμένες συμβουλές του Αγιορείτη μοναχού για το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς, Για την Κοίμηση του Γέροντα Παΐσιου, «ένα μνημειώδες τρίωρο ντοκιμαντέρ» / Σκεύος Εκλογής, το πολυσυζητημένο βιβλίο με τις προβλέψεις του Γέροντα για τα γεγονότα που βιώνουμε (δύο ξεχωριστοί τόμοι) / Η αυθεντική βιογραφία του Γέροντα (δύο τόμοι) / Η χειρόγραφη επιστολή-αποκάλυψη του Γέροντα Παΐσιου / Γέρων Παΐσιος - Ρήματα Ζωής / και για αλλαγή: «Συγκλονιστικό βιβλίο για τον γέροντα Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη με αφορμή τα είκοσι χρόνια από την Κοίμησή του». 

Βιομηχανία των Προβλέψεων: 

Οι μάντεις και οι μάντισσες, τα μέντιουμ που μιλούν με τις ψυχές, οι αστρολόγοι που διαβάζουν τα ταρώ και οι κυρίες με τις φθηνές γυάλινες σφαίρες έχουν προσχωρήσει στη νέα, προσοδοφόρα μόδα. Και αυτό το βλέπουμε και αργά το βράδυ και στα κανάλια: εμπλέκοντας το όνομα του Παΐσιου (αλλά και άλλων «παππούληδων», όπως τους λένε) σε όσα μαντεύουν για τους πελάτες τους, δίνουν περισσότερο κύρος στις προφητείες τους. Και, φυσικά, υπονοώντας πως έχουν ανοιχτή γραμμή με τον Παΐσιο στο υπερπέραν, ανεβάζουν και το κασέ τους… 

«Θεραπευτές» 

Ο Παΐσιος φέρεται να έχει εφεύρει τις δικές του θεραπείες για ασθένειες, όπως και αρκετοί άλλοι Γέροντες του Αγίου Όρους. Αυτές κυκλοφορούν στο εμπόριο σε βιβλία, χωρίς φυσικά κανείς να είναι σίγουρος αν είναι δικές του (όπως και όλες οι δηλώσεις ή πράξεις ή θαύματα που του αποδίδονται από «αυτόπτες μάρτυρες») ή αν όντως μπορούν να σε θεραπεύσουν. Κι όμως, υπάρχουν -έστω και λίγοι- γιατροί, ομοιοπαθητικοί, βοτανολόγοι, ρεφλεξολόγοι, δάσκαλοι ρέικι και διαλογισμού που διαφημίζουν στόμα με στόμα τις θεραπείες τους ως εγκεκριμένες απ’ τον Γέροντα, προσελκύοντας ασθενείς-πελάτες κι έχοντας ως κράχτη τον Παΐσιο και τις «θαυματουργές» θεραπείες του. 

Η αρθρογράφος Σόνια Μαυρίδου. 

Η δημοσιογράφος υπερασπίστηκε τη διασκεδαστική εμμονή της «Ελεύθερης Ώρας» με τον Παΐσιο, φανερά εκνευρισμένη, στη στήλη της: «Και ας υπάρχουνε κάποια δίποδα ζωντόβολα, που μου λένε κι εμένα –τάχατες παριστάνοντας τους “φίλους”– ότι... “πρέπει να σταματήσετε, Σόνια, εκεί στην εφημερίδα να βάζετε για τους Γέροντες και τις προφητείες” κ.λπ., κ.λπ. Μπα! Γιατί, παρακαλώ, να σταματήσουμε; Δηλαδή, τι να βάζουμε, ρε παιδιά, για σταθείτε! Πως παίξανε οι ντιντήδες “τραμπάλα” στη Μύκονο ή πως “κοκκίνισε” ο... κώλος της μαϊμούς; Εγώ ένα πράγμα είπα σ’ αυτούς τους ψεύτικους “φίλους”, τους τόσο ζηλιάρηδες και αντίχριστους: “Σας κάνω οριστικά DELETE απ’ τη ζωή μου!!! Εγώ με την Ελλάδα και την Πίστη μου κι εσείς με τον Μπαθομέτη και τον Μωχαμέτη σας”!

ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ

Γκύντερ Γκρας: «Καρφωμένη, γυμνή στον πάσσαλο η Ελλάδα»

visit counter

Με ποίημα που τιτλοφορεί « Η ντροπή της Ευρώπης»

επέλεξε να παρέμβει ο γερμανός νομπελίστας συγγραφέας Γκύντερ Γκρας στη συζήτηση γύρω από την Ελλάδα και τη στάση που τηρεί απέναντί της η Ευρώπη.

Η Ευρώπη, γράφει ο Γκρας, βάζει την Ελλάδα, «τη χώρα στην οποία οφείλει το πνεύμα της», στο «ικρίωμα και την καταδικάζει σε φτώχεια».

Το ποίημα δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Suddeutsche Zeitung» την Παρασκευή. Ο Γκρας είχε δημοσιεύσει πριν από μερικούς μήνες σε γερμανική εφημερίδα ποίημα-παρέμβαση για το Ισραήλ, το οποίο προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και κατηγορίες για αντισημιτισμό.

«Από τη χώρα που σου έδωσε το λίκνο και βρίσκεται κοντά στο χάος, μένεις μακριά» γράφει ο Γκρας απευθυνόμενος στην Ευρώπη. «Με το ζόρι γίνεται ανεκτή η χώρα της οποίας οι συνταγματάρχες κάποτε έβρισκαν ανοχή ως σύμμαχοι».

«Πιες, επιτέλους, πιες!», αλλά ο Σωκράτης σου επιστρέφει με οργή γεμάτο το ποτήρι»γράφει ο Γκρας, συνεχίζοντας «για εσένα η Αντιγόνη φοράει μαύρα και πενθεί ο λαός που σε φιλοξένησε». Και κλείνει με την προφητεία ότι η Ευρώπη «θα μαραζώσει χωρίς πνεύμα»αν λείψει η Ελλάδα.

Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Είσαι πολύ κοντά στο χάος, γιατί δε συμμορφώθηκες πλήρως στην αγορά 

κι απομακρύνεσαι απ’ τη χώρα, που ήτανε κάποτε λίκνο για σένα.

Ό,τι με την ψυχή ζητούσες και νόμιζες πως είχες βρει τώρα σαν κάτι περιττό 

αποβάλλεις και το πετάς μες στα σκουπίδια.

Ολόγυμνη σαν οφειλέτης διαπομπεύεται, υποφέρει η χώρα εκείνη 

που έλεγες πως της χρωστάς ευγνωμοσύνη.

Στη φτώχια καταδικασμένος τόπος, τόπος που ο πλούτος του

τώρα στολίζει τα μουσεία: λάφυρα που έχεις τη φροντίδα Εσύ.

Κείνοι που χίμηξαν με την ορμή των όπλων στη χώρα την ευλογημένη με νησιά

στολή φορούσαν και κρατούσαν τον Χέλντερλιν μες στο γυλιό τους.

Καμιά ανοχή πλέον δε δείχνεις στη χώρα που οι συνταγματάρχες υπήρξαν σύμμαχοι ανεκτικοί.

Χώρα που ζει δίχως το δίκιο, μα με εξουσία που επιμένει πως έχοντας αυτή το δίκιο

ολοένα σφίγγει κι άλλο το ζωνάρι.

Σε πείσμα σου η Αντιγόνη μαυροφορεί - σ’ όλη τη χώρα

πενθοφορεί και ο λαός της που κάποτε σ’ είχε φιλοξενήσει.

Μα οι ακόλουθοι του Κροίσου έχουν στοιβάξει έξω απ’ τη χώρα,

στα θησαυροφυλάκιά σου, ό,τι σαν μάλαμα αστράφτει.

Πιες, επιτέλους, πιες κραυγάζουν επίτροποι σαν μαζορέττες

μα ο Σωκράτης σού επιστρέφει γεμάτο πίσω το ποτήρι.

Σύσσωμοι, ό,τι σου ανήκει, βαριά θα ρίξουν την κατάρα

θεοί, αφού η θέλησή σου ζητά ξεπούλημα του Ολύμπου.

Χωρίς του πνεύματος τροφή, τότε κι εσύ θα καταρρεύσεις

δίχως τη χώρα που ο νους της, Ευρώπη, εσένα έχει πλάσει.

Günter Grass

(απόδοση στα ελληνικά Γιάννης Ευθυμιάδης - Σοφία Γεωργαλλίδη)

"...Η δασκάλα μας σημερα, μας ρωτησε πως περασαμε το καλοκαιρι ....

visit counter

«...Η δασκάλα μας σημερα, μας ρωτησε πως περασαμε το καλοκαιρι και όλα τα παιδια ειχαν να της πουνε πολύ ωραια πραγματα από τα μερη που πηγανε διακοπες εφετος, εκτος από κανα δυο, που οι γονεις τους δεν ειχανε λεφτα και δεν πηγανε διακοπες αλλα καθισανε εδώ και πηγαινανε για μπανιο με τα πουλμαν του Χαλουλου, με τα οποια πηγαινει και η γιαγια μου, όχι για να κανει μπανιο αλλα για να κανει λεει αμμολουτρα, να της περασει η μεση της που την ποναει.

Εμενα όμως η δασκαλα όταν ηρθε η σειρα μου δεν με ρωτησε γιατι ξερει, όπως το ξερουνε ολοι στη γειτονια μου, στου Γκυζη, ότι ο μπαμπας μου επεσε το καλοκαιρι από την ταρατσα της πολυκατοικιας μας και εφυγε πολύ-πολύ μακρια, πολύ πιο μακρια από εκει που μπορουν να φτασουν τα πουλμαν του Χαλουλου ή οποια αλλα πουλμαν.

Αν ομως με ρωτουσε θα ειχα να της πω ένα σωρο πραγματα, γιατι πριν να φυγει ο μπαμπας μου, μας ειχανε κοψει το ρευμα και η μαμα μαγειρευε ταχα μου στο πετρογκαζι, κατι φαγητα που τα εφερνε κρυφα από την εκκλησια. Όμως ο χαζουλιακας ο αδερφος μου, που είναι μικρος ακομα και δεν καταλαβαινει τι παναπει να ζητας ελεημοσυνη, της ειπε μια μερα, γιατι μαμα μαγειρευεις ξανα το φαγητο, αφου είναι μαγειρευμενο και η μαμα μου εβανε τα κλαμματα, επειδη νομιζε πως ουτε εγω, ουτε ο αδερφος το ειχαμε καταλαβει και νομιζαμε πως τα αγοραζε και τα μαγειρευε από μονη της, όχι πως στεκοτανε στην ουρα να παρει ένα πιατο φαί, σαν να ητανε ζητιανα.

Τοτε ομως εγω εσωσα την κατασταση και του εξηγησα του χαζου, πως η μαμα δουλευε καπου σαν μαγειρισσα και πως μαγειρευε εκει και τα δικα μας φαγητα αλλα επειδη κρυωνανε μεχρι να μας τα φερει, καθοτανε και τα ξαναζεσταινε…

Και θα της ελεγα ακομα της δασκαλας, ότι ο μπαμπας μου ηταν ενας πολύ περηφανος και μορφωμενος ανθρωπος κι όταν αναγκαστηκαμε να μετακομισουμε στο σπιτι της γιαγιας, επειδη μας εδιωξαν από το δικο μας το σπιτι, δεν μπορουσε να το αντεξει, που η γιαγια τον κατηγορουσε διαρκως ότι ηταν ανικανος και ηλιθιος και τεμπελης και γι αυτό επαιρνε ένα από τα λιγα βιβλια που του ειχαν απομεινει, αφου μετα που εκλεισε το μαγαζι μας, αναγκαστηκε να τα πουλησει και πηγαινε στο παρκο, να διαβασει ολομοναχος.

Εγω όμως που τον εβλεπα να γυριζει αργα το βραδυ κατακοπος, επεφτα στην αγκαλια του και τον παρακαλουσα να μου πει τις ιστοριες που ηξερε να αφηγειται όπως κανενας άλλος και του ελεγα, μπαμπα μην δινεις σημασια που σε λεει αυτή τεμπελη, γιατι εγω δεν ξερω κανεναν αλλον ανθρωπο που να φερνει στο σπιτι του τοσες ιστοριες, αντιθετα ολοι οι μπαμπαδες των φιλεναδων μου, βαριουνται ακομα και να χασμουρηθουν όταν τελειωνουν τα δελτια ειδησεων.

Όμως κανενας δεν δινει λεφτα για να ακουει ιστοριες και ετσι ο μπαμπας μου δεν ειχε να πληρωσει το κρατος που του ζηταγε ένα σωρο λεφτα και επιπλεον δεν του εδινε ουτε το ρευμα, ουτε το νερο που φαινεται ότι ανηκουν στο κρατος και ετσι ο μπαμπας μου αναγκαστηκε να ερθει μαζι μας, να μεινουμε ολοι μαζι στη γιαγια και μπορει μεν να γλιτωσε από το κρατος, δεν γλιτωσε όμως απο τη γιαγια.

Κι ακομα θα της ελεγα ότι την ημερα του δεκαπενταυγουστου που φευγουνε ολοι από την Αθηνα για να πανε σε καποια παραλια, ο μπαμπας μου εφυγε μια και καλη, για να ταξιδεψει στις παραλιες του Θεου, με εισιτηριο χωρις επιστροφη, όπως βγαζουνε οι αλβανιδες στα πουλμαν του Χαλουλου, επειδη μετα ερχονται οι αντρες τους και τις παιρνουνε με τα αυτοκινητα τους.

Και θα της ελεγα επισης ότι λιγες ημερες πριν να φυγει ο μπαμπας μου διαβαζε ένα βιβλιο, που το λενε: «Ο Χριστος σταματησε στο Εμπολι» και από αυτό μου αφηγουνταν ένα σωρο ιστοριες, για παιδια σαν εμας, που ζουσανε σε καποια άλλη χωρα του κοσμου αλλα που κι εκεινα σαν εμας, ανηκαν σε έναν άλλο θεο, πολύ κατωτερο από τον Χριστουλη, ο οποιος δυστυχως δεν εχει τη δυναμη να εξασφαλισει στα δικα του παιδια ουτε ένα μπουκαλι γαλα.

Όλα αυτά θα της ελεγα της δασκαλας, αν με ρωταγε και ειμαι βεβαιη ότι θα της φαινονταν πολύ πιο ενδιαφεροντα από οσα της ειπανε τα αλλα παιδια, που εκαμαν κι αυτό το καλοκαιρι οτι καμουν συνηθως τα καλοκαιρια όλα τα παιδια του κοσμου αλλα που δεν τους περναει από το μυαλο πως το επομενο καλοκαιρι ή καποιο άλλο καλοκαιρι, μπορει και αυτά να βρεθουν σε μια θεση σαν τη δικη μου.

Όμως η δασκαλα δεν με ρωτησε και εγω δεν της ειπα τιποτα.

Αλλα μετα που τελειωσαμε το μαθημα με πηρε παραμερα και με αγκαλιασε, γιατι η δασκαλα μας είναι πολύ τρυφερη και μου ειπε ότι ηθελε να μου δειξει κατι που ητανε μονο για μενα.

Κατεβηκαμε μαζι στο γραφειο των δασκαλων και εκει μου εδωσε μια ωραια καινουρια τσαντα που ειχε μεσα όλα τα σχολικα ειδη και μου εξηγησε ότι αυτά μου τα εκαμαν δωρο οι δασκαλοι, επειδη ημουνα η πρωτη μαθητρια της ταξης μου, την περασμενη χρονια. Εγω δεν την πιστεψα γιατι ξερω καλα ότι η δασκαλα μου και οι αλλοι δασκαλοι ως και η διευθυντρια του σχολειου, που είναι πολυ αυστηρη και της αρεσει το κρατος, με λυποντουσαν και από λυπηση μου τα χαριζαν.

Γι αυτό γυρισα μετα και της ειπα - κυρια αμα τα ειχα αναγκη πραγματικα θα τα επαιρνα και δεν με πολυνοιαζει εμενα αν με λυπουνται, ωστοσο να ξερετε ότι τωρα πια εχουμε αρκετα χρηματα για να αγοραζουμε πραγματα και επιπλεον να πληρωνουμε και το κρατος, πόυ μας ζηταει ολοενα και περισσοτερα.

Αυτο της ειπα και της γυρισα πισω την ωραια τσαντα, για να τη δωσει σε καποιο άλλο παιδι, που ισως την ειχε περισσοτερη αναγκη από μενα.

Φυσικα δεν εκατσα να της εξηγησω πως μετα που εφυγε ο μπαμπας μου, η μαμα μου που είναι πολυ ομορφη και τον αγαπουσε παρα-παρα πολύ, ουτε εκλαψε, ουτε παραπονεθηκε, ουτε εβγαλε μια κουβεντα, παρα μαζεψε λιγα πραγματα και αφου μας φιλησε εμενα και τον αδερφο μου, μας ειπε ότι θα εφευγε να βρει καποια δουλεια, για να μην ξανακουσει να της μιλαει η γιαγια μου ετσι για τον μπαμπα.

Και ενώ ηταν ακομα στην πορτα, εμεις ακουσαμε τη γιαγια που ωρυονταν και της φωναζε - τρελαθηκες μωρη, τι πας να κανεις?

Όμως η μαμα μου ουτε που γυρισε να της απαντησει και εκλεισε πισω της την πορτα με βροντο.

Τωρα ερχεται που και που να μας δει και μας λεει πως εχει βρει μια πολύ καλη δουλεια σε μια αλλη πολη και οποτε μας επισκεπτεται τα χερια της είναι γεματα δωρα.

Λεφτα μας στελνει συνεχεια και η γιαγια μας αγοραζει αρκετα πραγματα και βαζει και καποια στην ακρη, γιατι λεει οτι ετσι όπως παμε, ουτε ο διαβολος δεν θα βρισκει δουλεια σε λιγο καιρο.

Ο αδερφος μου ο μπουρδας τη ρωτησε, αν η μαμα είναι πιο εξυπνη από τον διαβολο και γι αυτο βρηκε δουλεια αλλα η γιαγια εβαλε τα κλαματα και μουρμουρισε πως η μαμα μας αναγκαζεται να καμει χειροτερα πραγματα κι από τον διαβολο, για να μας στελνει αυτά τα λεφτα, να πληρωνουμε το κρατος, που ειπαμε ότι τα θελει όλα δικα του και δεν δινει δεκαρα για το τι αναγκαζεται να καμει ο κοσμακης για να τα βρει…

Όχι, δεν της τα ειπα αυτά, γιατι δεν μου αρεσει να κουβεντιαζουνε τη μαμα μου, ανθρωποι που δεν εμαθαν ποτε ποσο ερωτευμενη ητανε με τον μπαμπα μου και ποσο ξετρελαινονταν να της αφηγειται και αυτηνης ιστοριες και πολλες νυχτες περιμενε να αποκοιμηθω εγω, για να παρει αυτη τη σειρα της να τον ακουει…

Ομως νομιζω πως η δασκαλα μου τα ξερει όλα αυτά, οπως τα ξερουνε ολοι στη γειτονια του Γκυζη και ισως να ξερει και περισσοτερα από μενα, γιατι όταν της ειπα ότι χαρη στη μαμα μου εχουμε αρκετα λεφτα και δεν μου χρειαζεται η τσαντα, γυρισε αλλου το προσωπο της και δακρυσε.

Κι εγω την τραβηξα από το μανικι και της ειπα – μην κλαις κυρια, γιατι μπορει ο Χριστος να σταματησε στου Γκυζη, εγω ομως θα συμεχισω και θα παω παραπερα.

Ακομα και αν είναι να το κανω σαν τη μαμα μου…»

Για την αναμεταδοση: Λευτερης Πανουσης…