Τρίτη 20 Αυγούστου 2013

Ανακοίνωση-έκκληση για βοήθεια των χριστιανών προσφύγων στην Συρία



visit counter

stin-mpouka-oi-syroi-xristianoi-akouei-kaneis-1-315x236
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί.
Με απερίγραπτο ψυχικό άλγος παρακολουθούμε τα συγκλονιστικά γεγονότα που συμβαίνουν στην περιοχή της Συρίας.
Η Συρία είναι μία από τις αρχαίες ορθόδοξες χώρες.Η  Ορθόδοξη Εκκλησία της Αντιόχειας,  ιδρύθηκε περί το 37 μ.Χ.,  από τους αποστόλους Πέτρο και Παύλο. Ανέδειξε κορυφαίους χριστιανούς θεολόγους, όπως ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, Άγιος Ισαάκ ο Σύρος, Άγιος Εφραίμ ο Σύρος κ.λ.π.
Ο συριακός χριστιανισμός έχει δύο χιλιετιών ιστορία: Ο Aπόστολος Παύλος, θεωρούμενος και ιδρυτής της χριστιανικής εκκλησίας της Συρίας, λέγεται ότι είδε το φως του Χριστού στον δρόμο για τη Δαμασκό το 34 μ.Χ. Στη μικρή ορεινή πόλη Μααλούλα, στη Νότια Συρία, οι κάτοικοι μιλούν ακόμα αρχαία αραμαϊκά, τη γλώσσα του Ιησού, ενώ εκεί υπάρχουν δύο σημαντικά μοναστήρια, το ελληνορθόδοξο της Αγίας Θέκλας (Μαρ Θέκλα) και το ελληνοκαθολικό των Αγίου Σεργίου και Βάκχου (Μαρ Σάρκις).
Κοντά βρίσκεται η Σεντνάγια, η πόλη που πήρε το όνομά της από το μοναστήρι της Σεντνάγια (της Παναγίας Δέσποινας) που έχτισε ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουστινιανός το 547 μ.Χ. και όπου γυναίκες χριστιανές αλλά και μουσουλμάνες επί αιώνες το επισκέπτονται με την εδραιωμένη πίστη ότι ένα φιτίλι ή βαμβάκι με λάδι από το καντήλι του εικονίσματος της Παναγίας μπορεί να τις βοηθήσει να τεκνοποιήσουν. Κοντά στο Χαλέπι βρίσκεται ο ναός του Αγίου Συμεών του Στηλίτη και τα υπολείμματα της αναχωρητικής του στήλης.
Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας κρατά τα πρωτεία του χριστιανικού πληθυσμού. Σύμφωνα με στοιχεία του BBC, σήμερα έχει 503.000 μέλη, η Αρμενική Αποστολική Εκκλησία 160.000, η Συριακή Ιακωβιτική Εκκλησία 89.000. Μεταξύ των ουνιτικών Εκκλησιών που ακολουθούν τη Ρώμη, η μεγαλύτερη είναι η Ελληνοκαθολική Μελκιτική Εκκλησία με 240.000 μέλη και ακολουθούν η Συριακή Μαρωνιτική Εκκλησία της Αντιόχειας (60.000), η Αρμενική Καθολική Εκκλησία, η Συριακή Καθολική Εκκλησία και η Χαλδαϊκή Καθολική Εκκλησία.
syrian_christians
Η ισλαμική έκρηξη παρασύρει τους χριστιανούς αδελφούς μας της Συρίας,που πλέον διώκονται από τις πατρογονικές τους εστίες.Επί ξύλου κρεμάμενοι βρίσκονται οι χριστιανοί της Συρίας, παγιδευμένοι περισσότερο ίσως από όλο τον υπόλοιπο πληθυσμό στη θανάσιμη δίνη του εμφυλίου που σπαράζει και καταστρέφει τη χώρα τους, το μέλλον τους και τις ζωές τους.
Μέλη των αρχαιότερων εκκλησιών της Μέσης Ανατολής, οι Σύροι …χριστιανοί, σε αντιστοιχία με τους ομοθρήσκους τους στο Ιράκ, προδιαγράφονται ως οι μεγάλοι χαμένοι του πολέμου, όποιο και αν είναι το τέλος του. Όποιο αποτέλεσμα προκύψει για το μεταπολεμικό μέλλον της χώρας που επί αιώνες υπήρξε μωσαϊκό συνυπαρχόντων εθνοτήτων, θρησκειών και δογμάτων, λίγες είναι οι ευνοϊκές για εκείνους προοπτικές.
Κυριολεκτικά βρίσκονται μεταξύ δύο πυρών – ισλαμιστές περισσότερο ή λιγότερο ακραίοι από τη μία και το απολυταρχικό καθεστώς του Μπασάρ Αλ Άσαντ από την άλλη, και αυτό στηριγμένο σε ισλαμικές δομές, παρά τον δεδηλωμένα κοσμικό του χαρακτήρα. Πρακτικά τελούν υπό διωγμό.
 Ενδεικτικά γεγονότα του διωγμού των χριστιανών.
- Η Οργάνωση για την υπεράσπιση των Ελευθεριών « Βολταίρος » αναφέρει στην ιστοσελίδα της ότι ήδη περισσότερoι από 80.000 χριστιανοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την στρατηγικής σημασίας πόλη Αλ Κουσσέιρ, για να διαφύγουν από τους Τζιχαιστές.
-ΤοNew Americanεπιμένει ότι « οι μειονοτικές κοινότητες και ειδικότερα οι χριστιανοί έχουν στοχοποιηθεί από τις δυνάμεις των ανταρτών. Αν υλοποιηθεί η απειλή της εξόντωσης τα αποτελέσματα θα είναι αδιανόητα. Το αίμα και η φρίκη δεν θα έχουν προηγούμενο».Ο αμερικανός γερουσιαστής RandPaul προειδοποίησε τους συναδέλφους του ότι « με την ψήφο τους για παροχή όπλων στην αντιπολίτευση καθίστανται σύμμαχοι της Αλ Κάιντα.».
-Η ορθόδοξη Εκκλησία είχε καταγγείλει από την αρχή της σύρραξης διωγμούς των χριστιανών και οι μαζικές εκκαθαρίσεις ξεκίνησαν από την πρώτη μέρα που ξέσπασε η κρίση. Οι χριστιανικοί πληθυσμοί έχουν γίνει ο στόχος μιας εθνοκάθαρσης που συντελείται από μουσουλμάνους αντάρτες με διασυνδέσεις στην Αλ Κάιντα.
dd7181a0319aa4d500e914e6909edb0e_XL
-Στην πόλη Χομς (αρχαία ΄Εμμεσα) μόνο τον περασμένο Απρίλιο, πάρα πολλές εκκλησίες καταστράφηκαν ολοσχερώς ενώ στο σύνολό τους έχουν βεβηλωθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου. Από την ίδια πόλη εκτοπίστηκαν δια της βίας 50.000 χριστιανοί ενώ πολλές εκατοντάδες -ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά- θανατώθηκαν σύμφωνα με εκθέσεις ανθρωπιστικών ενώσεων (Παρατηρητήριο Χριστιανοφοβίας ).
- Οι αρμόδιες για θέματα προσφύγων οργανώσεις  έχουν καταγράψει μαρτυρίες χριστιανών που εξωθούνταν σε φυγή υπό την απειλή εκτέλεσης και εκβίασης ότι θα δημοσίευαν παραπλανητικά τις φωτογραφίες των κακοποιημένων σωρών τους στον Καταριανό Σταθμό Αλ Τζαζίρα ως πράξεις βιαιότητας των κυβερνητικών.
-Εκπρόσωπος τύπου του Διεθνούς Ιδρύματος Χριστιανικής Βοήθειας «Βαρνάβας »(BarnabasFund) απαριθμεί σε τουλάχιστον 200, τους δολοφονημένους χριστιανούς κατά τις πρώτες μόνο ημέρες της εξέγερσης. Άλλες εκθέσεις υποστηρίζουν ότι αλλεπάλληλες απαγωγές χριστιανών πραγματοποιούνται για να χρησιμοποιηθούν ως ανθρώπινες ασπίδες. Χριστιανοί που δέχθηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους συλλαμβάνονταν στα περίχωρα και υποχρεώνονταν να παραμένουν σε τζαμιά ως ανθρώπινες ασπίδες .
-Ο γενικός διευθυντής της καθολικής « Ένωσης Πρόνοιας της Εγγύς Ανατολής »(CNEWA), κ.Ισάμ Μπισάρα κατήγγειλε ότι μουσουλμάνοι μιλιταριστές χρησιμοποίησαν πολλές εκκλησίες σαν ορμητήρια και τους πιστούς ως ανθρώπινες ασπίδες. Τόνισε  επίσης ότι πολλές εικόνες και κειμήλια βανδαλίστηκαν από τους παραστρατιωτικούς αντάρτες.
-Τον Απρίλιο 2013 γίνεται απαγωγή του   μητροπολίτη  Χαλεπίου Παύλου και του  επισκόπου  Μαρωνιτών Ιωάννη  κοντά στα σύνορα Τουρκίας και Συρίας. Τα καθεστωτικά ΜΜΕ μιλούν για απαγωγή από «τρομοκρατικές ομάδες» αναφερόμενα στους αντικαθεστωτικούς ενώ την ίδια ώρα η βασική οργάνωση της αντιπολίτευσης, ο «Εθνικός Συνασπισμός της Συρίας», υποστηρίζει ότι «όλα είναι ανοικτά» για το ποιοι βρίσκονται πίσω από την απαγωγή.
-Τα σπίτια των χριστιανών έχουν καταληφθεί από τους αντάρτες οι οποίοι βιάζουν και δολοφονούν όποιον η όποια τους αντιστέκεται από τους χριστιανούς. Η περιοχή της Χαμιντιέ συνεχίζει να τελεί υπό κατοχή ένοπλων ομάδων, ανεξάρτητων μεταξύ τους, βαριά οπλισμένων, οι οποίες συμπεριλαμβάνονται σε λίστα μισθοδοσίας του Κατάρ και της Σαουδικής Αραβίας.
-Οι περισσότεροι από τους χριστιανούς (138.000 περίπου) έχουν καταφύγει στη Δαμασκό και τον Λίβανο, ενώ άλλοι κατέφυγαν σε αγροτικές περιοχές γύρω από τις πόλεις”.
-Μετάξύ των 2,25 εκατ. χριστιανών βρίσκονται και 300.000 – κατ’άλλες πηγές 400.000 – περίπου Ελληνορθόδοξοι οι οποίοι βιώνουν τον τρόμο στις περιοχές που έχουν τεθεί υπό τον έλεγχο των φανατικών μουσουλμάνων ανταρτών. Ήδη υπολογίζεται ότι μεταξύ των 14.000 ανθρώπων που έχουν χάσει τις ζωές τους από τότε που ξεκίνησε το αντάρτικο, βρίσκονται και 100-150 Ελληνορθόδοξοι των οποίων η τύχη αγνοείται εδώ και πολλούς μήνες.
-Μόνο μέχρι σήμερα έχουν εκδιωχθεί 138.000 χριστιανοί έχουν εκδιωχθεί από τις εστίες τους, ενώ παράλληλα καταστρέφονται συστηματικά χριστιανικές εκκλησίες, όπως αναφέρουν απόλυτα έγκυρες πηγές του ΟΗΕ. Ειδικά στην πόλη Χομς, έχει συντελεστεί ήδη σφαγή εκατοντάδων χριστιανών από τους αντικαθεστωτικούς της Μουσουλμανική Αδελφότητας και κανένας δυτικός δεν έχει ενοχληθεί σε μία χώρα όπου το 10% είναι χριστιανοί σε σύνολο 22,5 εκατ. ψυχών.
-Βίντεο που σοκάρει κυκλοφορεί  στο διαδίκτυο, δείχνει φανατικούς που μάχονται εναντίον του καθεστώτος Άσαντ να αποκεφαλίζουν δύο χριστιανούς ιερείς στη πόλη Χομς.Στο φρικιαστικό βίντεο εμφανίζονται μέλη της τρομοκρατικής ομάδας al-Nusra Front, να αποκεφαλίζουν τους ιερείς μ΄ ένα πλήθος φανατικών να κραυγάζουν “ο Αλάχ είναι μεγάλος
-”Ανατριχιαστικές σκηνές από μεσαιωνικά βασανιστήρια στα οποία υποβάλλουν εξτρεμιστές Σύροι αντάρτες τους χριστιανούς και τους οπαδούς του κόμματος Μπάαθ είδαν το φως της δημοσιότητας.Σύμφωνα με ρεπορτάζ του πρακτορείου Alalam, στην αίθουσα των βασανιστηρίων των ισλαμιστών ανταρτών, δεσπόζουν τσιγγέλια από τα οποία κρεμούν τους χριστιανούς και τους οπαδούς του κόμματος του Μπασάρ Αλ Ασαντ, το Μπάαθ.
Επίσης διακρίνονται αίθουσες με κρεμάλες αλυσίδες και άλλα όργανα βασανιστηρίων.
-Η Hasakah και οι άλλες πόλεις της Β.Α Συρίας για πολύ καιρό ήταν τα βασικά κέντρα του χριστιανικού πληθυσμού της Συρίας. Εκτιμάται ότι τουλάχιστον το ένα τρίτο των χριστιανών του Βορρά έφυγε από την περιοχή χωρίς προοπτική  για ενδεχόμενη επάνοδο.
Η αυξανόμενη παρουσία ριζοσπαστικών τζιχαιστικών ομάδων όπως της Τζαμπχάτ Αλ Νούσρα, η πλήρης ανομία και ο διωγμός από ομάδες ανταρτών παραμένουν οι βασικές αιτίες αυτής της επιβεβλημένης εξόδου.
Παρότι υπάρχουν πολλές εμπεριστατωμένες μαρτυρίες από τις προσωπικές περιπέτειες και τραγωδίες των χριστιανών, το ειδησεογραφικό ΑΙΝΑ τονίζει ότι η δημοσιοποίηση λεπτομερειών θέτει σε κίνδυνο της ζωή τους αφού αποκαλύπτουν το ισλαμιστικό πρόσωπο της συριακής αντιπολίτευσης και ενδέχεται να ταυτοποιηθούν οι χριστιανοί και να δολοφονηθούν.Η Telegraph επίσης χαρακτηρίζει « σεκταριστικές » τις επιθέσεις των ανταρτών.
Αν και  οι χριστιανοί αποφεύγουν να δώσουν στοιχεία είτε τηλεφωνικά , είτε μέσω διαδικτύου  από το φόβο εντοπισμού τους από τη συριακή αντιπολίτευση, όλες οι διηγήσεις τους από  την επαρχία Hasakah και πιο ειδικά της πόλης Αλ Ταμπκάχ συμφωνούν στο ότι :
1.Απαιτείται  βίαιος εξισλαμισμός για παραμονή ή επιστροφή σε περιοχές που ελέγχουν οι αντάρτες.
2.Υπάρχει δήμευση  κάθε ακίνητης και κινητής περιουσίας εφόσον σύμφωνα με την ισλαμιστική ιδεολογία η ιδιοκτησία των απίστων είναι halal (δίκαιη).
3. Προβλέπεται θανατική ποινή σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τους αυστηρούς ισλαμικούς νόμους (« Σαρία »), ακόμη και για τους « παραβάτες » που έφυγαν από την περιοχή.
4.Οι απαγωγές χριστιανών είναι συχνότατες και πολλές φορές καταλήγουν σε ανθρωποκτονίες.
5.Οι εκτοπισμένοι χριστιανοί στο σύνολό τους φοβούνται να φύγουν οδικώς από τη Συρία γιατί στους δρόμους προς Λίβανο ή Τουρκία υπάρχουν παντού ενέδρες θανάτου.
-Ένα σύγχρονο “Αρκάδι” αλλά ευτυχώς χωρίς την κατάληξη της κρητικής Μονής είχαμε στη Συρία,τον Αύγουστο 2013  όταν ισλαμιστές αντάρτες, και μισθοφόροι Τσετσένοι, πολιόρκησαν το ελληνορθόδοξο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, αλλά εν τέλει ηττήθηκαν από την χριστιανική πολιτοφυλακή μετά από μέρες σκληρου αγώνα.
«Κατά τη διάρκεια της σφοδρής μάχης, σκοτώθηκαν 11 χριστιανοί στρατιώτες, αλλά δεν επέτρεψαν τη βεβήλωση της μονής.
Η επίθεση αυτή αποδεικνύει για άλλη μια φορά το μίσος των ισλαμιστών για οποιαδήποτε άλλη θρησκεία, αλλά και την πολυεθνική σύνδεσή τους που παραπέμπει σε εισβολή, και όχι εξέγερση. Πρόκειται για στρατιές μισθοφόρων που δεν σέβονται τίποτα, και είναι επιρρεπείς σε φρικαλεότητες.
Οι δρόμοι των προσφύγων.
Μέχρι το ξέσπασμα της συριακής εξέγερσης τον Μάρτιο του 2011, οι Σύροι χριστιανοί αναλογούσαν σε λίγο πάνω από το 10% του υπολογιζόμενου σε 23 εκατομμύρια περίπου πληθυσμού της χώρας, με πλειοψηφούντες κατά 74% τους μουσουλμάνους σουνίτες, ενώ 13% ήταν μουσουλμάνοι επίσης σιίτες (αλαουίτες και ισμαηλίτες) και σε μικρότερα ακόμα πληθυσμιακά ποσοστά άλλες θρησκείες, κυρίως δρούζοι και γεζίντι – ζωροαστριστές.
Σε απόλυτους αριθμούς οι χριστιανοί έφθαναν τα 2,5 εκατομμύρια υπολογίζοντας και τους ομοθρήσκους Παλαιστίνιους από τον συνολικό προσφυγικό πληθυσμό των 450.000 περίπου στη χώρα. Ο ΟΗΕ υπολογίζει πλέον σε 1,4 εκατομμύριο τους Σύρους πρόσφυγες. Οι χριστιανοί Σύροι που εγκατέλειψαν τη χώρα έφθασαν τους 300.000 περίπου.
Δεν υπάρχει κάτοικος της Συρίας, σε όποια πολιτική, εθνική, θρησκευτική, κοινωνική και οικογενειακή φατρία και αν ανήκει, που να μην έχει υποστεί τις συνέπειες του εμφυλίου πολέμου. Όμως η άκρως επίφοβη κατάσταση στην οποία έχουν βρεθεί οι χριστιανοί κατά μία εκδοχή οφείλεται στο ότι, στην συντριπτική τους πλειονότητα, απέφυγαν να πάρουν τα όπλα και να στηρίξουν ανοιχτά είτε τους αντάρτες είτε το καθεστώς.
Έχει απτή υπόσταση ο φόβος τους ότι μία κυβέρνηση – διάδοχος του Άσαντ, στην οποία θα υπερισχύουν οι ισλαμιστές, θα θέσει σε κίνδυνο ή και θα καταργήσει ακόμη και τις θρησκευτικές ελευθερίες που παραδοσιακά απολάμβαναν οι χριστιανοί στη Συρία.
Υπάρχει και το προηγούμενο του Ιράκ: Σύμφωνα με στοιχεία διεθνών χριστιανικών ΜΚΟ, όπως η Open Doors, μόλις 330.000 – 350.000 χριστιανοί έχουν πλέον απομείνει στο Ιράκ από τα 1,2 εκατομμύρια που ζούσαν εκεί πριν από την αμερικανική εισβολή του 2003 και τον σεχταριστικό όλεθρο που έκτοτε ακολούθησε.
Αντίστοιχη κατάσταση εξελίσσεται και στη Συρία. Ο μελκίτης ελληνοκαθολικός πατριάρχης Γρηγόριος ΙΙΙ Λάχαμ έλεγε προσφάτως ότι περισσότεροι από χίλιοι χριστιανοί έχουν σκοτωθεί και πως «ολόκληρα χωριά έχουν εκκαθαριστεί από τους χριστιανούς κατοίκους τους». Πάνω από 40 δε εκκλησίες όλων των δογμάτων έχουν καταστραφεί.
Ακραίο παράδειγμα, η πόλη Χομς (η ελληνιστική Έμεσσα), της οποίας ο χριστιανικός πληθυσμός (κάπου 40.000 υπολογιζόταν στην πόλη και την ευρύτερη περιφέρεια) έχει σχεδόν εκμηδενιστεί. Κυβερνητικοί βομβαρδισμοί, στοχευμένες δολοφονίες, απαγωγές και εκβιασμοί οδήγησαν τους μη μουσουλμάνους κατοίκους της πόλης στον θάνατο ή τη φυγή.
Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, το εναντίον των χριστιανών μένος οφείλεται στο ότι εξέχοντα στελέχη των χριστιανικών κοινοτήτων εκμεταλλεύτηκαν σε βαθμό προνομιακό το μειονοτικό τους καθεστώς, συμμαχώντας με τη μειονοτική επίσης ελίτ της εξουσίας των αλαουιτών.
Ουδενός διαφεύγει στη Συρία ότι Ελληνορθόδοξος χριστιανός ήταν και ο Μισέλ Άφλακ, εκ των συνιδρυτών του κυβερνώντος κόμματος Μπάαθ.
Χριστιανοί είχαν ανέλθει αρκετά ψηλά στην ιεραρχία του κόμματος, της κυβέρνησης και του στρατού, όμως γενικά ουδέποτε είχε θεωρηθεί ότι κατείχαν αρκετά μεγάλη δύναμη σε σύγκριση με αλαουίτες και σουνίτες ακόμα ομοεθνείς τους.
Στη μεσαία τάξη οι περισσότεροι διαθέτουν υψηλότερο του μέσου όρου μορφωτικό και οικονομικό επίπεδο. Φυσικά δε, όπως οι πάντες στη χώρα, είχαν άκρως περιορισμένες πολιτικές ελευθερίες.
Η καθημερινότητα στη Μέση Ανατολή, όπου θρήσκευμα και δόγμα λειτουργούν σε βαθμό υπερθετικό στον προσδιορισμό της κοινωνικής (συχνά και εθνικής) ταυτότητας των ατόμων, είναι εξαιρετικά πολύπλοκη. Προς αποφυγή στερεοτύπων, σκόπιμη είναι η μνεία τού ότι μέρος της ανώτερης μεσαίας τάξης των σουνιτών παραμένει πιστή στο καθεστώς.
Αλαουίτες έχουν προσχωρήσει στην αντίσταση. Μάλιστα αποκήρυξαν δημοσίως το καθεστώς του ομοδόξου τους Μπασάρ Αλ Άσαντ σε συνέδριό τους στο Κάιρο, στις 24 Μαρτίου, με διακήρυξη που ανέγνωσε ο εκπρόσωπός τους Άλι Νταϊούμπ. Χριστιανοί ακτιβιστές έχουν επανδρώσει τις γραμμές του Ελεύθερου Συριακού Στρατού και μάχονται εναντίον των κυβερνητικών δυνάμεων. Κορυφαίος δε ιδεολογικός εκπρόσωπος της αντιπολίτευσης θεωρείται ο – χριστιανός επίσης – δημοσιογράφος και συγγραφέας Μισέλ Κίλο.
LΟι πρόσφυγες ακολουθούν διαφορετικούς δρόμους. Ενα μεγάλο τμήμα των χριστιανών καταφεύγει στον Λίβανο καθώς εκεί έχουν συγγενείς και φιλοξενούνται στα σπίτια τους. Ορισμένοι από αυτούς στη συνέχεια καταφεύγουν στον Καναδά και τη Σουηδία, χώρες στις οποίες κατέφυγαν οι χριστιανοί και τη δεκαετία του ’70 με τα γεγονότα του Λιβάνου και διαθέτουν σήμερα μεγάλες και ισχυρές κοινότητες.
Μια μεγάλη ομάδα του χριστιανικού πληθυσμού μετακινείται στο εσωτερικό. Η Δαμασκός, η Ταρτούς, η Λατάκια, πατρίδα των Ασαντ, αλλά και η Κοιλάδα των Χριστιανών στα σύνορα Συρίας και Λιβάνου όπου βρίσκονται 35 χωριά αμιγώς χριστιανικά, φαίνεται ότι αποτελούν τους τόπους που καταφεύγουν βρίσκοντας στήριξη και θαλπωρή. Όμως και σε αυτές τις περιοχές υπάρχουν χριστιανοί που φεύγουν σε μια προσπάθεια να προστατεύσουν τις οικογένειές τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην πρωτεύουσα Δαμασκό, στην οποία καταφεύγουν πολλοί από το Χαλέπι και τη Χομς, σύμφωνα με εκτιμήσεις τουλάχιστον 20.000 – 25.000 από τους χριστιανούς, μόνιμους κατοίκους της, έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό. Ενώ λέγεται ότι ακόμη 100.000 έχουν αποχωρήσει από τη Χομς και το Χαλέπι.
Για τις  πτυχές  του δράματος σε βάρος των χριστιανών, δεν μιλάει κανείς ούτε στην Δύση ούτε στην Ελλάδα, όπου τα μεγάλα ΜΜΕ καταπίνουν “αμάσητη” την προπαγάνδα των ισλαμιστών και βέβαια των δυτικών πρακτορείων ειδήσεων.
Χαρακτηριστικό είναι ότι το κατά τα άλλα λαλίστατο κατά του συριακού καθεστώτος ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, δεν έχει αρθρώσει λέξη για το δράμα και για τον κίνδυνο που διατρέχουν οι ομόδοξοι Σύροι, ούτε βέβαια δεν έχει πει κάτι για τον κίνδυνο που βιώνει η μη φίλα προσκείμενη στους φανατικούς μουσουλμάνους ελληνική κοινότητα της Συρίας.
H ομάδα ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ και οι χριστιανοί πρόσφυγες στη Συρία
Η ομάδα φίλων της Ορθόδοξης Ιεραποστολής είναι  μια διαδικτυακή ομάδα που δημιουργήθηκε το 2008 και δραστηριοποιήθηκε στην προβολή και ενίσχυση της Ορθόδοξης Ιεραποστολής αρχικά στην περιοχή της Ινδονησίας και στην συνέχεια και σε άλλες περιοχές της Ασίας, Αφρικής και Λατινικής Αμερικής. Τώρα προσπαθεί να δραστηριοποιηθεί στην περιοχή της Συρίας και να προβάλλει το δράμα των χριστιανών στην περιοχή και να βοηθήσει, όσο μπορεί τους χριστιανούς πρόσφυγες.Έτσι :
Α.Στο διαδίκτυο δημιούργησε την σελίδα-Η Μαρτυρία του Χριστού στην Συρία στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
Β. Δημοσιεύει σχετικά άρθρα  στα ιστολόγια –ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (fdathanasiou.wordpress.com) και ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ (fdathanasiou-parakatathiki.blogspot.com)
Β.Ξεκίνησε  συνεργασία  με Ορθόδοξο κληρικό , ο οποίος ασχολείται με τα πολλά προβλήματα των χριστιανών προσφύγων στην περιοχή .
Αγαπητοί αδελφοί.
ελληνεσ-συριας
«Κοιτάξτε τα μάτια, κοιτάξτε τα πρόσωπα αυτών των Ρωμιών της Συρίας, αυτών των Ελληνοσύρων, αυτών των Ορθοδόξων Ελλήνων της Αντιοχείας.
Κοιτάξτε τους γιατί είναι σαν τα αρνιά στο μαντρί που πάνε για σφάξιμο.
Κοιτάξετε αυτούς τους Ελληνορθόδοξους Χριστιανούς που σκοτώνονται από τους μουσουλμάνους χωρίς να έχουν καμία βοήθεια από πουθενά.
Ας τους κοιτάξουμε όλοι μας. Εμείς που γράφουμε για τους αγίους, εμείς που γεμίσαμε το διαδίκτυο με Ορθόδοξα ιστολόγια για να γράφουμε για σταρετς, για Φιλοκαλίες και Γεροντικά κι άλλα διάφορα Πατερικά βιβλία, για αδιάλειπτες προσευχές με κομποσκοίνια, και πέστε μου τί όφελος έχουν όλα αυτά όταν οι ομόθρησκοι μας στη Συρία κάθε μέρα σφαγιάζονται και μαρτυρούν για το Χριστό και εμείς τους αγνοούμε; Ας τους κοιτάξουν οι ιερείς και οι αρχιερείς της Εκκλησίας της Κύπρου και της Ελλάδος που εθελοτυφλούν και συμπεριφέρονται σαν να μη συμβαίνει τίποτα».
Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί οι Ρωμιοί της Συρίας και του Λιβάνου που τόσοι λίγοι από εμάς γνωρίζουμε την ύπαρξη; Κατ” αρχήν σε αντίθεση με αυτούς τους κοντόφθαλμους που νομίζουν ότι Έλληνες είναι αυτοί που ζουν μόνο μέσα στα σύνορα του Ελλαδικού Κράτους, θα πρέπει να γνωρίζουμε όλοι μας ότι ο Ελληνισμός ανθούσε πολύ πιο πέρα από τα σύγχρονα σύνορα της Ελλάδας. Αυτοί οι Ρωμιοί που ανήκουν στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας είναι κοινότητα με μακρά ελληνική κληρονομιά που χρονολογείται από την ίδρυση της Αντιοχείας το 323 π.Χ. από το Σέλευκο Νικάτορα και από τη περίοδο της κατάκτησης της Ασίας από το Μέγα Αλέξανδρο. Οι Ρωμιοί της Συρίας και του Λιβάνου είναι Έλληνες της Αντιόχειας και η πλειοψηφία από αυτούς κατάγονται από Έλληνες Μακεδόνες εποίκους και Έλληνες της βυζαντινής περιόδου.
Ας τους κοιτάξουμε όλοι μας και ας προσπαθήσουμε να τους βοηθήσουμε, ο καθένας όπως μπορεί, για να φέρουμε στην επιφάνεια αυτή τη σύγχρονη γενοκτονία που συμβαίνει καθημερινά μπροστά στα μάτια μας, αλλά που για διάφορους λόγους τα δικά μας μέσα ενημέρωσης στην Κύπρο και στην Ελλάδα κρύβουν από το κόσμο. Ας απαιτήσουμε από από την Εκκλησία της Κύπρου και της Ελλάδος να σταματήσει τους στρουθοκαμηλισμούς και να συμπεριφερθεί όπως αρμόζει. Ας βάλουμε όλοι στη πράξη τα λόγια του Χριστού και όχι μόνο να τα γράφουμε ή να τα διαβάζουμε.

Βέβαια  η οικονομική κρίση που μαστίζει την χώρα μας ,δημιουργεί σοβαρότατα εμπόδια στην προσπάθειά μας .Όμως οι φιλάνθρωπες διαθέσεις φίλων και μελών μας  δίνουν  την δύναμη να συνεχίσουμε.
Έτσι   απευθυνόμαστε και σε όποιον άλλο μπορεί και θέλει να συμμετέχει στην προσπάθειά μας αυτή να καταθέσει την οποιοδήποτε δωρεά σε ένα από τους παρακάτω λογαριασμούς.
1.ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ/66046796ΙBAN : GR 66 0120 5450 0000 0006 6046 796BIC :EMPOGRAA.((Δικαιούχος π.Δημήτριος Αθανασίου)
2. Eurobank / 0026-0469-64-0100058162.(IBAN -GR 6102604690000640100058162)(Δικαιούχος π.Δημήτριος Αθανασίου)
Τα χρήματα αποστέλλονται δια μέσου Ιεραποστολικού Συλλόγου ,ο οποίος εκδίδει και τις σχετικές αποδείξεις.
Ως εκ τούτου παρακαλούμε τους δωρητές να μας γνωστοποιούν τα απαραίτητα  στοιχεία (ονοματεπώνυμο-διεύθυνση διαμονής) προκειμένου να τους αποσταλούν αποδείξεις των δωρεών τους.
Για την ΟΜΑΔΑ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ
Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου.
e-mail επικοινωνίας:fdathanasiou@gmail.com

Για το παραπάνω άρθρο χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από άρθρα που δημοσιεύτηκαν στα παρακάτω ιστολόγια.
(Επεξεργασία)

Δευτέρα 19 Αυγούστου 2013

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ


visit counter


Πρωτεύουσες καρτέλεΠροβολή

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ
Του Νίκου Λάου
Η νομιμοποίηση των γάμων των ομοφυλοφίλων, η επαναστατική πράξη απελπισίας του Ντομινίκ Βενέρ (Dominique Venner), ο οποίος αυτοκτόνησε στον καθεδρικό ναό της Notre Dame στο Παρίσι, η τραπεζοκρατορία της Ευρωζώνης και της FED, η νεοφιλελεύθερη «ορθοδοξία», καθώς και ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία έχουν ένα κοινό στοιχείο μεταξύ τους: σε όλες αυτές τις περιπτώσεις μπορούμε να δούμε τα σημεία του αυτοκαταστροφικού συμπλέγματος που κατατρώγει τη Δύση. Η «Παρακμή της Δύσης», την οποία, περίπου εκατό χρόνια πριν, προέβλεψε και περιέγραψε ο Γερμανός ιστορικός και φιλόσοφος Όσβαλντ Σπένγκλερ (Oswald Spengler) στο ομώνυμο βιβλίο του (Der Untergang des Abendlandes) έχει πλέον φθάσει σε τέτοιο βάθος ώστε η Δύση αρνείται τις ίδιες τις δικές της πολιτιστικές και ιστορικές καταβολές καθώς και την ίδια τη διαδικασία βιολογικής αναπαραγωγής της.
Η κρίση στη Συρία
Αποτελεί μια μορφή θεάτρου του παραλόγου το γεγονός ότι αυταρχικά καθεστώτα, όπως εκείνα της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ, όπου δεν υπάρχει ούτε κλάσμα των ελευθεριών και της θρησκευτικής ανοχής που επί μακρόν χαρακτηρίζουν την κοινωνία της Συρίας, αποτελούν συμμάχους της Δύσης στη μάχη «για δημοκρατία» στη Συρία. Σύμφωνα με τη χριστιανική ανθρωπιστική οργάνωση «Open Doors», για παράδειγμα, στο Κατάρ, τα πρόσωπα που ασπάζονται τον Χριστιανισμό γίνονται κοινωνικοί παρίες και συχνά πέφτουν θύματα βίας. Οι Χριστιανοί μετανάστες εργαζόμενοι ζουν σε «εργατικές κοινότητες», όπου δεν τους επιτρέπεται να συγκεντρώνονται για λατρευτικές τελετές, και, όπως συνέβαινε στην πρωτοχριστιανική εποχή, προσεύχονται μυστικά. Στη Σαουδική Αραβία οποιαδήποτε θρησκεία εκτός του Ισλάμ απαγορεύεται και εάν μουσουλμάνος ασπαστεί τον Χριστιανισμό τιμωρείται με θάνατο.
Πολλοί μουσουλμάνοι πολίτες ευρωπαϊκών χωρών μάχονται στον πόλεμο στη Συρία στο πλευρό ριζοσπαστικών ισλαμικών δυνάμεων. Εύκολα λοιπόν φανταζόμαστε τι κουλτούρα θα φέρουν πίσω στην Ευρώπη όταν επιστρέψουν. Στις 2 Απριλίου 2013, στην ιστοσελίδα του, το επιστημονικό ινστιτούτο International Centre for the Study of Radicalisation (Διεθνές Κέντρο για τη Μελέτη της Ριζοσπαστικοποίησης) έγραψε ότι περισσότεροι από 100 τέτοιοι «εθελοντές» από τη Βρετανία μάχονται στη Συρία, περίπου ο ίδιος αριθμός από την Ολλανδία, περισσότεροι από 80 από τη Γαλλία και δεκάδες από τη Γερμανία, συνολικά 600 περίπου μουσουλμάνοι Ευρωπαίοι πολίτες μάχονται εναντίον του Άσαντ στη Συρία στο πλευρό ριζοσπαστικών ισλαμικών δυνάμεων. Επίσης το Ισραήλ υποστηρίζει την υπονόμευση της κυβέρνησης Άσαντ και, μέσω των υψιπέδων του Γκολάν, υποστηρίζει τις τρομοκρατικές μονάδες του μετώπου αλ-Νούσρα (al-Nusrah), το οποίο είναι κλάδος της Αλ Κάιντα, και μάλιστα το Ισραήλ προσφέρει στους αντάρτες που πολεμούν την κυβέρνηση Άσαντ νοσοκομειακές υποδομές στα υψίπεδα του Γκολάν.
Ο πολιτισμός στη Συρία γεννήθηκε τη 4η χιλιετία π.Χ. Η Δαμασκός είναι η αρχαιότερη πρωτεύουσα μεταξύ όλων των σύχρονων πρωτευουσών του κόσμου. Επίσης η Συρία κατέχει εξέχουσα θέση στην ιστορία του Χριστιανισμού. Στον δρόμο προς τη Δαμασκό ο απόστολος Παύλος ασπάστηκε τον Χριστιανισμό. Στην Αντιόχεια της Συρίας οι οπαδοί του Χριστού αποκλήθηκαν για πρώτη φορά «χριστιανοί».
Από τα 23 εκατομμύρια του πληθυσμού της Συρίας σήμερα, το 86% είναι μουσουλμάνοι και το 10% χριστιανοί. Οι χριστιανοί της Συρίας έχουν τα δικά τους δικαστήρια που εκδικάζουν αστικές υποθέσεις, όπως γάμοι, διαζύγια κ.λπ. Μεταξύ των χριστιανών της Συρίας οι μισοί περίπου είναι Ορθόδοξοι, και περίπου 18% είναι Ρωμαιοκαθολικοί (κυρίως μέλη της Συροκαθολικής και της Μελχιτικής Εκκλησίας). Επίσης, στη Συρία, υπάρχουν συναθροίσεις της Αμερικανικής Αποστολικής Εκκλησίας.
Εκτός από τις μουσουλμανικές αργίες, στη Συρία, τηρούνται επίσημα και οι χριστιανικές αργίες. Στη Δαμασκό υπάρχουν πολλά χριστιανικά οικοδομικά τετράγωνα (π.χ. Μπαμπ Τουμά, αλ-Κασάα, Γκασάνι) και πολλοί χριστιανικοί ναοί. Η αρμονική συνύπαρξη των θρησκειών στη Συρία, που θα έπρεπε να προβληθεί ως παράδειγμα προς μίμηση για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, είναι εμφανής ακόμη και στο μεγαλειώδες Τζαμί των Ουμαγιαδών, που συγκαταλέγεται στα θαύματα της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής και τέχνης. Στην αίθουσα προσευχής αυτού του ιστορικού τζαμιού υπάρχει ειδικό προσκίνημα στο οποίο φυλάσσεται η κεφαλή του αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή (Γιαχία), ο οποίος αποκεφαλίστηκε κατ’ εντολήν του βασιλιά Ηρώδη. Αυτό το ιερό κιμήλιο τιμάται και από τους χριστιανούς και από τους μουσουλμάνους. Επίσης ένας από τους τρεις μιναρέδες του Τζαμιού των Ουμαγιαδών είναι αφιερωμένος στον Ίσα μπιν Μαριάμ, δηλαδή στον Ιησού υιό της Μαριάμ. Επίσης αυτό το τζαμί είναι ανοικτό σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων, καθημερινά, εκτός της Παρασκευής.
Ο μεγαλύτερος χριστιανικός οργανισμός στη Συρία είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αντιόχειας, η οποία ιδρύθηκε περί το 37 μ.Χ., στην Αντιόχεια της Συρίας, από τους αποστόλους Πέτρο και Παύλο. Ανέδειξε κορυφαίους χριστιανούς θεολόγους, όπως ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Το 1342 η έδρα του πατριάρχη μεταφέρθηκε στη Δαμασκό, όπου και βρίσκεται μέχρι σήμερα.
Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αντιοχείας είναι η μεγάλη εγγύτητα μεταξύ των κληρικών της και του λαού. Το 1898, με την ενεργή στήριξη της Ρωσικής Αυτοκρατορικής Ορθόδοξης Παλαιστινιακής Αρχής, ο Άραβας Μελέτιος Ντουμάνι έγινε πατριάρχης Αντιοχείας και έκτοτε η Ιεραρχία αυτού του πατριαρχείου βρίσκεται κυρίως σε χέρια Αράβων.
Επίσης η Συρία είναι το μόνο μέρος στον κόσμο όπου επιβιώνει ως ομιλούμενη γλώσσα η αραμαϊκή, στην οποία μιλούσε ο Χριστός. Συκεκριμένα η αραμαϊκή ομιλείται ευρέως στην περιοχή όπου βρίσκεται η Μονή της αγίας Θέκλας της Ισαποστόλου στην πόλη Μααλούλα.

Η κρίση του χριστιανικού κόσμου
Οι χριστιανικές κοινότητες, οι χριστιανικές καταβολές του Δυτικού πολιτισμού, το πολυπολιτισμικό και πολυθρησκευτικό μοντέλο του Άσαντ και τα μεγάλα πολιτιστικά μνημεία της Συρίας μπορεί να καταστραφούν από την πολιτική της Δύσης.
Ο Γάλλος συυγραφέας Αλεξάντρ Ντελ Βαλ (Alexandre Del Valle), στο άρθρο του «La Syrie face à la solution russe (ou le retour à la case départ)», που δημοσιεύθηκε στις 20 Μαΐου 2013, στην ενημερωτική ιστοσελίδα http://www.atlantico.fr, γράφει ότι η «μετα-χριστιανική» Δύση ουδέποτε προσπάθησε να υπερασπιστεί τους χριστιανούς της Αιγύπτου, του Πακιστάν, της Νιγηρίας ή του Σουδάν και οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ αντιμετωπίζουν ακόμη τη χριστιανική Ρωσία ως τον σοβιετικό εχθρό και μάλιστα, από το 1990 και μετά, το ΝΑΤΟ έχει επιτεθεί εναντίον φιλορωσικών καθεστώτων (όπως λ.χ. η Σερβία του Μιλόσεβιτς, το Ιράκ του Σαντάμ Χουσεΐν και η Λιβύη του Καντάφι) συντασσόμενο στο πλευρό πετρελαιοπαραγωγών συμμάχων του από τον Περσικό Κόλπο και Οργανισμό του Ισλαμικού Συμβουλίου (Organization of the Islamic Conference), οι οποίοι υποστηρίζουν ένα μαχητικό σουνιτικό τόξο που εξαπλώνεται στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, στο Κόσοβο, στο Κουβέιτ, στη Λιβύη και τώρα στη Συρία. Τόσο ο Αλεξάντρ Ντελ Βαλ όσο και ανεξάρτητοι παρατηρητές της κρίσης στη Συρία επισημαίνουν ότι ο εμφύλιος πόλεμος καταστρέφει τις χριστιανικές κοινότητες.
Η πτώση του καθεστώτος της Δαμασκού, όπως την επιδιώκουν ΝΑΤΟϊκοί και ισραηλινοί παράγοντες, θα αποτελέσει τεράστιο, ιστορικής σημασίας, πλήγμα σε βάρος του Χριστιανισμού στη Μέση Ανατολή. Όχι μόνο διότι θα καταρρεύσουν οι χριστιανικές δομές χιλιετιών που υπάρχουν στη Συρία, αλλά και επειδή και οι χριστιανοί του Λιβάνου δεν θα μπορούν τότε να αντισταθούν στις πιέσεις που θα τους ασκήσουν ακραίοι μουσουλμανικοί παράγοντες της χώρας. Αν πέσει το καθεστώς της Δαμασκού η μόνη σημαντική χριστιανική κοινότητα που θα έχει δυνατότητες να επιβιώσει στη Μέση Ανατολή θα είναι η κοπτική κοινότητα της Αιγύπτου λόγω μεγέθους, αλλά και αυτή θα αντιμετωπίσει σκληρότερες πιέσεις.

Η χριστιανική αναγέννηση στη Ρωσία
Η Ρωσία έχει βαθιά αντίληψη της γεωπολιτικής των θρησκειών και επιδιώκει μια αναγέννηση των παραδοσιακών θρησκευτικών κοινοτήτων της Ευρασίας, σε αντίθεση προς τη «μετα-χριστιανική» πολιτική της Δύσης, η οποία οικοδομεί την παγκόσμια αυτοκρατορία του χρήματος, και σε αντίθεση προς τις σουνιτικές αυταρχικές ελίτ, που αποτελούν δημιουργήματα της Δυτικής αποικιοκρατικής και νεοαποικιοκρατικής πολιτικής.
Πέραν της ισχύος του Πατριαρχείου Μόσχας, εντός και εκτός Ρωσίας, η ρωσική φιλοσοφική και θεολογική παράδοση διαθέτει πολύ σημαντικά αποθέματα ιδεών για μια χριστιανική αναγέννηση στο πνεύμα της σύγχρονης ευρασιατικής γεωπολιτικής της Ρωσίας. Ο Ντμίτρι Μερεζκόφσκι (Dmitry Merezhkovsky, 1866-1941), εμβληματική μορφή της λεγόμενης «Αργυρής Εποχής της Ρωσικής Λογοτεχνίας» και εννέα φορές υποψήφιος για το Νομπέλ Λογοτεχνίας, αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα.
Ο Μερεζκόφσκι, εκκινώντας από τη θέση της φιλοσοφικής ανθρωπολογίας ότι ο άνθρωπος είναι ζώο συμβολικό, ασχολείται με το συμβολικό σύμπαν του ανθρώπου, δηλαδή με το πνευματικό του περιεχόμενο. Γι’ αυτό ο Μερεζκόφσκι αναλύει και καταγγέλλει την πνευματική αποξήρανση του σύγχρονου Χριστιανισμού, που έγινε ένα τυποποιημένο σύστημα, γραφειοκρατικοποιήθηκε και έγινε εργαλείο εξουσιασμού, οδηγούμενος τελικά ο Χριστιανισμός σε κρίση και παρακμή. Αντίθετα ο Μερεζκόφσκι αναζητεί μια αναγέννηση του Χριστιανισμού με όρους του αρχαιοελληνικού διονυσιακού στοιχείου, ικανού να ανταποκριθεί γόνιμα στην ορμή για ζωή του νιτσεϊκού ανθρώπου.
Η Ρωσία αναζητεί μια νέα χριστιανική εκκίνηση, με κύριο σημείο τον Λόγο του Διονύσου, σε αντιδιαστολή προς τον τυποποιημένο και άγονο Χριστιανισμό που διαμορφώθηκε με κύριο σημείο τον Λόγο του Απόλλωνα και τελικά εξέπεσε σε εργαλείο λογοκρατικής και πολιτικής υποτέλειας και εν τέλει προδόθηκε από τους ίδιους τους διαχειριστές του.
Σύμφωνα με το όραμα της «Τρίτης Διαθήκης» του Μερεζκόφσκι, η Πρώτη Διαθήκη αντιστοιχεί στον Πατέρα και φορά στην Αλήθεια και στον Νόμο, η Δεύτερη Διαθήκη αντιστοιχεί στον Υιό και αφορά στην αποκάλυψη και ερμηνεία του Νόμου ως Αγάπης, ενώ η Τρίτη Διαθήκη αντιστοιχεί στο Άγιο Πνεύμα και αφορά στην απελευθέρωση της ανθρωπότητας και στην ταύτιση μεταξύ αγάπης και ελευθερίας. Αυτό το νέο και έσχατο Βασίλειο, όπου αγάπη και ελευθερία αποκαλύπτονται ως οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, οδηγεί στην αποκάλυψη του νέου ονόματος του Θεού, δηλαδή του «Θεού Απελευθερωτή», σύμφωνα με την ορολογία του Μερεζκόφσκι.
Ακολουθώντας την πνευματική κληρονομιά του Μερεζκόφσκι, του Χάιντεγγερ, του Νίτσε και του Σέλινγκ, ο Αλεξάντερ Ντούγκιν, ο οποίος σήμερα διευθύνει το Κέντρο Γεωπολιτικών Μελετών του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας, έχει αρθρώσει ένα τριπλό φιλοσοφικό μοντέλο, που αποτελείται από τον Λόγο του Απόλλωνα, τον Λόγο του Διονύσου και τον Λόγο της Κυβέλης και μας καλεί σε μια νέα πολιτιστική εκκίνηση από τον Λόγο του Διονύσου.
Η φιλοσοφία και η θεολογία του Μερεζκόφσκι απηχούν το βαθύ μεταφυσικό απελευθερωτικό αίτημα της ρωσικής ψυχής γενικά και του ρωσικού Χριστιανισμού ειδικότερα, αποκαλύπτει τη δυναμική του ρωσικού μύθου και αρθρώνει τον ρωσικό πνευματικό λόγο-αντίλογο προς τον αυτάρεσκο μηδενισμό της Δύσης, προς το υπάρχον μοντέλο παγκοσμιοποίησης, προς τις συνιστώσες του επιθετικού σουνιτικού τόξου και προς τον σιωνιστικό κοινοτισ
- See more at: http://www.4pt.su/el/content/apo-tin-krisi-tis-syrias-stin-krisi-toy-hristianismoy#sthash.0lMWrMhe.dpuf

Κραυγή αγωνίας από τους Χριστιανούς της Συρίας


visit counter

Κραυγή αγωνίας από τους Χριστιανούς της Συρίας


Τον φόβο και τον τρόμο έχει προκαλέσει στους Χριστιανούς της Συρίας το έντονο κλίμα βίας που εξαπλώνεται ολοένα και περισσότερο. Όπως σημειώνει ρεπορτάζ του BBC, από τον Μάρτιο του 2011 όταν ξεκίνησε η εξέγερση κατά του καθεστώτος έχουν καταγγελθεί δεκάδες κρούσματα βίας κατά των Σύριων Χριστιανών στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και επιθέσεις σε εκκλησίες.
Μία γυναίκα από τη Συρία η οποία φοβάται όχι μόνο να φωτογραφηθεί αλλά και να μιλήσει απλά σε μπροστά σε κάποιο μικρόφωνο ,για να μην καταγραφεί η φωνή της , αναφέρει σε δημοσιογράφο του BBC πως ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει τι συμβαίνει στους Σύριους Χριστιανούς στο εσωτερικό της χώρας.
Εγκατέλειψε τη Συρία για τον Λίβανο με την οικογένειά της καθώς η κατάσταση εκεί όπως λέει η ίδια είναι σχεδόν τρομακτική για τους Χριστιανούς, οι οποίοι φοβούνται να μιλήσουν για τις πολιτικές τους απόψεις δημοσίως.
Με τη σειρά του ένας άλλος Σύριος ονόματι «Μισέλ», συμφώνησε να μιλήσει στο δημοσιογράφο υπό την προϋπόθεση να παραποιηθεί η πραγματική του ταυτότητα.
Όπως εξηγεί τα προβλήματα ξεκίνησαν μετά τις πρώτες διαμαρτυρίες κατά του καθεστώτος, τις οποίες και ο ίδιος είχε υποστηρίξει.
«Τότε ξαφνικά χρησιμοποιούνταν όπλα και υπήρχαν Άραβες από διαφορετικές χώρες, οι οποίοι εισέβαλαν μέσα στα σπίτια των Χριστιανών και τους κατηγορούσαν για βλασφημία», αναφέρει ο «Μισέλ».
Το δικό του σπίτι στοχοποιήθηκε όταν εκείνος ήταν μακριά όμως η γυναίκα του και τα δύο παιδιά τους ήταν εκεί ενώ σύμφωνα με τον ίδιο «Ο φόβος ήταν απερίγραπτος. Έκαιγαν ελαστικά μπροστά από το σπίτι και ήθελαν να το κάψουν. Η γυναίκα μου πήρε τα παιδιά και πηδούσε πάνω από τις μάντρες από τον έναν δρόμο στον άλλον μέχρι που κατάφερε να ξεφύγει».
Μεγάλες ζημιές υπέστη η εκκλησία στο Χομς
Από την εξέγερση κατά του καθεστώτος που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2011 έχουν καταγγελθεί δεκάδες κρούσματα βίας κατά των Σύριων Χριστιανών στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και επιθέσεις σε εκκλησίες, ωστόσο η λογοκρισία του Τύπου από το καθεστώς δεν επιτρέπει την καταγραφή συγκεκριμένων πληροφοριών ή την ανάλυση των επιθέσεων.
Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως οι Χριστιανοί αποτελούν το 10% του πληθυσμού της χώρας, ενώ η Χριστιανική κοινότητα της Δαμασκού είναι μία από τις αρχαιότερες στον κόσμο.
Οι Χριστιανοί απολάμβαναν θρησκευτική ανοχή υπό τον πρόεδρο Μπασάρ Αλ Ασάντ και τον πατέρα του Χαφέζ ενώ αρκετοί ανέλαβαν εξέχουσες θέσεις στην κυβέρνηση.
Ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο 3ος, της ελληνικής Καθολικής εκκλησίας της Μελκίτα, της μεγαλύτερης Καθολικής συγκέντρωσης στη Συρία, έχει προειδοποιήσει κατά της ξένης επέμβασης στη χώρα και κατηγόρησε τα ΜΜΕ ότι διαστρεβλώνουν την κατάσταση που επικρατεί εκεί.
«Δεν βλέπω κανένα μέλλον όχι μόνο στη Συρία αλλά και σε όλη τη Μέση Ανατολή. Αν οι άνθρωποι έχουν την ευκαιρία να φύγουν από αυτή τη περιοχή απλά θα το κάνουν», αναφέρει μια γυναίκα που μαζί με την κόρη της έφυγαν για το Λίβανο, μετά το θάνατο του συζύγου της.
Είναι γεγονός πως τα τεκταινόμενα στην Αραβική Άνοιξη έχουν αναζωογονήσει την Αδελφότητα της Συρίας ενώ την ίδια στιγμή ο Μοχάμεντ Αλ Ντρόμπι, ηγετικό μέλος της, αναφέρει στο BBC πως οι Χριστιανοί δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν.
Όπως εξηγεί «Εμείς δεν εργαζόμαστε προς την κατεύθυνση ενός θρησκευτικού κράτους, ούτε πιστεύουμε πως η Συρία είναι ένας τόπος που θα μπορούσε να έχει τέτοιο κράτος καθώς έχει διαφορετικές θρησκείες, διαφορετικές εθνοτικές ομάδες και διαφορετικές φυλές».
Παρά τις συγκεκριμένες διαβεβαιώσεις από την άλλη, είναι εμφανές πως μέσα στο κλίμα που επικρατεί οι Χριστιανοί δυσκολεύονται να πιστέψουν οτιδήποτε καθησυχαστικό.
Πηγή: BBC
Επιμέλεια: Γρηγόρης Καυκιάς

Πέμπτη 15 Αυγούστου 2013

Μαρτυρία – φωτιά: Ο βρώμικος ρόλος της Τουρκίας στις απαγωγές των επισκοπων.


visit counter



20130816-010205.jpg
ΚΑΡΕ /ΚΑΡΕ Η ΑΠΑΓΩΓΗ TΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΧΑΛΕΠΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΠΙΖΩΝΤΑ ΦΟΥΑΝΤ ΕΛΙΑ
Βρυξέλλες,Δ.Πορφύρης/Π.Σταφυλά
Ακατάσχετη ροή πληροφοριών για το δράμα των επισκόπων από τον αραβικό τύπο.Το 4ο πρόσωπο μετά τις αποκαλυπτικές καταθέσεις των ανέλπιστων μαρτύρων διοχετεύει στον τύπο την δική του εμπλουτισμένη εκδοχή. Ο αιφνιδιασμός και οι πρώτες αντιδράσεις των επισκόπων,το « μποτιλιάρισμα» που δημιουργήθηκε κατά την απαγωγή,οι 8 τσετσένοι με το 
4×4 και τα καλάσνικοφ….
Τα αραβικά Manar και Αssafir, επιβεβαιώνουν τα δημοσιεύματα των al Manar,systreet,chretienté info, christianophobie,IRIB περί θανάτου των επισκόπων(βλ.σχ.άρθρο μας οι Επίσκοποι σκοτώθηκαν). Επικαλούνται τις ίδιες πηγές από τις μυστικές υπηρεσίες αραβικής χώρας και Τουρκίας αλλά και τα αποτελέσματα των ερευνών του ίδιου του FSA (« ελεύθερος συριακός στρατός » της αντιπολίτευσης) .
Συμβάλουν με νέα στοιχεία στη διελεύκανση της υπόθεσης, προερχόμενα από το μέχρι πρότινος άγνωστο « 4ο πρόσωπο » της υπόθεσης της απαγωγής και μοναδικό επιζώντα, Φουάντ Ελία (φωτό).
20130816-010247.jpg

Η ταυτότητά του ήταν επτασφράγιστο μυστικό για το διεθνή, αραβικό και ελληνικό τύπο,έως πριν λίγες μέρες. Από 10/06/13 είχαμε αποκαλύψει το όνομά του αλλά και τον ύποπτο ρόλο του ως ενεργό μέλος της συριακής αντιπολίτευσης και της -αμερικανικών συμφερόντων-, Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας (βλ.Υπερατλαντική προστασία στο σύνδεσμο-ενέδρα του επισκόπου Παύλου).Τα αραβικά μέσα πρόσφατα κατήγγειλαν τον ύποπτο ρόλο του αλλά και τις διασυνδέσεις του με Αραβικά Εμιράτα και ΗΠΑ και οικογενειακούς του δεσμούς με τον τέως αρχηγό της συριακής αντιπολίτευσης G.Sabra . Για πρώτη φορά δημοσιεύεται η εκδοχή της απαγωγής κατά Φουάντ Ελία, σε μια προσπάθειά του να απενοχοποιηθεί στην κοινή γνώμη :
« Στις 22 Απριλίου έγινε η απαγωγή. Μας έκλεισε το δρόμο ένα τετρακίνητο όχημα σκούρου μπλε χρώματος.Αυτό σταμάτησε το δικό μας το ασημί KIA Serato.Σ’ αυτό επέβαιναν ο οδηγός Φ. (Σμτφ βρέθηκε νεκρός από πυροβολισμούς), οι δύο επίσκοποι και εγώ.Όταν περνάγαμε το μπλόκο του FSA της Μανσούρα οι στρατιώτες που ήταν ντόπιοι χαιρέτισαν τους μητροπολίτες αφού τους αναγνώρισαν από την αμφίεση.Έλεγαν χαρακτηριστικά : ανοίξτε τον δρόμο για τον Φατούχ (o οδηγός του Γιοχάννα). Μετά από κάποια λεπτά προσέξαμε ότι μας κατεδίωκε ένα τετρακίνητο αμάξι με 8 ενόπλους.Δύο χιλιόμετρα μετά το check point κατέβηκαν οι ένοπλοι και περικύκλωσαν το αυτοκίνητό μας.Το μπλόκο του FSA ήταν σε τέτοια απόσταση που δεν αντιλήφθηκε τι είχε συμβεί. Και κανείς απ’αυτούς δεν κινήθηκε προς εμάς στη Νότια Ρασεντίν.Εκείνη την ημέρα δεν είχε πολύ κίνηση στα τουρκοσυριακά σύνορα στην θέση « Μπαμπ αλ Χάουα » και οι άντρες του FSA δεν ήταν στις θέσεις τους στα φυλάκια και στα μπλόκα. Ούτε στη Ν. Ρασεντίν, διαφορετικά θα είχαν προσέξει τι συνέβαινε με τους μητροπολίτες.Κανένα από τα διερχομένα αυτοκίνητα δεν ελάττωσε ταχύτητα για να δει τι συμβαίνει αλλά και κανένας από τους πολίτες της περιοχής δεν ενδιαφέρθηκε.Όταν μας σταμάτησαν την ώρα της απαγωγής είχε σταματήσει η κυκλοφορία και είχε δημιουργηθεί πίσω μας ουρά από αμάξια που παρακολουθούσαν τη σκηνή.Ένας από τους ενόπλους άνοιξε την μπροστινή πόρτα και πέταξε έξω τον οδηγό.Έπιασε αυτός το τιμόνι.Μετά από μισή ώρα είδα τον οδηγό από μακριά να έχει περάσει το μπλόκο του συριακού στρατού στην Αλ Ρασεντίν πριν βρεθεί νεκρός από σφαίρα ελεύθερου σκοπευτή στη βιομηχανική ζώνη.Τα πυρά προήλθαν από το επιστημονικό ερευνητικό κέντρο που ήταν στα χέρια στρατιωτών φιλοκυβερνητικών.Μετέφεραν το σώμα του στο Καφρ ελ Ντάελ που είναι κοντά και τηλεφώνησαν στους συγγενείς του και και έτσι διαδόθηκε ότι απήχθησαν οι μητροπολίτες. Οι 4 από τους 8 ενόπλους καθυστέρησαν λίγο και μου είπαν να κοιτάξω καλά τα πρόσωπά τους που ήταν ακάλυπτα.Τα ρούχα τους ήταν τσετσένων, καυκασιανά.Ένας απαγωγέας φανερά εκνευρισμένος με έδειχνε με το ένα χέρι και με το άλλο με απειλούσε με το καλάσνικοφ.Του είπα ότι αρνούμαι να φύγω γιατί συνοδεύω ανθρώπους της θρησκείας.Στο πίσω δεξί κάθισμα και ενώ διαδραματίζονταν όλα αυτά ο Παύλος Γιαζίζι ήταν απόλυτα ήρεμος και δεν έδειχνε αγωνία,ούτε αντέδρασε καθόλου. Ο Γιοχάννα με πολύ καλό τρόπο τους είπε :Είμαστε άνθρωποι της θρησκείας , του Θεού, με πολύ ήσυχη και καλή φωνή.Τότε ο τσετσένος αγρίεψε και με το όπλο έσπασε το τζάμι του παραθύρου από την αριστερή πλευρά του πίσω καθίσματος όπου ήταν ο Γιοχάννα.Αυτά ήταν τα μόνα λόγια που αντάλλαξαν μεταξύ τους. Στο δεκάλεπτο ένας άλλος τσετσένος με έβγαλε έξω από το αμάξι τραβώντας με.Το τετρακίνητο με τους έξι ενόπλους κινήθηκε βόρεια προς τα σύνορα με Τουρκία προς Μπαμπ Αλ Χάουα.Οι μητροπολίτες φώναζαν από τα παράθυρα,είχαν κολήσει τα στόματα στα παράθυρα.Ο Γιοχάννα φώναζε από το παράθυρο και είχε βγάλει έξω το χέρι.Εκείνη την ώρα κι ένας νεαρός άρχισε να φωνάζει : Απήγαγαν τον Αμπού Ράμι (Ραμί ήταν το κοσμικό όνομα του Παύλου και Αμπού σημαίνει γέροντας) και τον Γιοχάννα Ιμπραήμ. Αυτές ήταν και οι τελευταίες εικόνες που είχα από τους επισκόπους πριν χαθούν στη σκόνη που σήκωνε το αμάξι… »
Ο μυστηριωδώς μοναδικός διασωθείς της καλοσχεδιασμένης επιχείρησης, κ. Φουάντ Ελία, παραδέχεται τις συνθήκες απαγωγής όπως τις περιέγραψαν στο Souria baladi oι αυτόπτες μάρτυρες προσθέτοντας και νέες λεπτομέρειες αλλά και ανακρίβειες.Υπεραμύνεται διακριτικά του ρόλου του Ελεύθερου συριακού Στρατού (FSA) που χάνει έδαφος λόγω της εμπλοκής του στη δολοφονία των επισκόπων. Αναφέρει ότι πέρασαν το μπλόκο της ένοπλης αντιπολίτευσης και μετά δέχθηκαν την επίθεση αλλά και άλλες παρόμοιες λεπτομέρειες. Οι αυτόπτες της απαγωγής αλλά και οι εργάτες του Χαλεπίου, αντίθετα κατέθεσαν ότι το μπλόκο εκείνη την ημέρα είχε νέα άγνωστα πρόσωπα. Επίσης προσπαθεί να δικαιολογήσει τη στυγνή δολοφονία του 70χρονου οδηγού του Γιοχάννα λέγοντας ότι αυτός αφέθηκε ελεύθερος από τους απαγωγείς και πυροβολήθηκε μέσα από το ερευνητικό επιστημονικό κέντρο του Χαλεπίου που στεγάζει φιλοκυβερνητικούς. Οι αυτόπτες μάρτυρες είχαν δώσει την εκδοχή της δολοφονίας του οδηγού από τους ενόπλους.
Οι αρθρογράφοι των δυο αραβικών μέσων που έκαναν εκτενέστατο ρεπορτάζ για την υπόθεση αποκαλύπτουν ότι ο Παύλος έφυγε με ταξί από την Αντάκεια της Τουρκίας για να συναντήσει τον Γιοχάννα στη συνοριακή θέση « Μπαμπ αλ Χάουα ». Ο Παύλος από Τουρκία έφθασε λοιπόν με ταξί στα σύνορα μεταξύ 12.30 με 13.00 , το αργότερο 14.00, ήταν η ώρα που οι δυο επίσκοποι συναντήθηκαν στα σύνορα.
​Από την αρχή είχαμε δημοσιεύσει, ότι σε ανακοίνωσή της η συροορθόδοξη εκκλησία είχε τονίσει ότι οι οδηγίες των απαγωγέων των δυο ιερέων Καγιάλ και Μαχφούζ -οι οποίοι αγνοούνται από τον φεβρουάριο-και τους οποίους επρόκειτο να απελευθερώσουν οι επίσκοποι εκείνη την ημέρα ήταν σαφείς : o Γιοχάννα έπρεπε να ξεκινήσει από Χαλέπι με κατεύθυνση τα συροτουρκικά σύνορα ενώ ο Παύλος όφειλε να ακολουθήσει την ακριβώς αντίθετη διεύθυνση, δηλαδή από Τουρκία προς Συρία. Μέχρι τώρα δεν είχε διαρρεύσει με τι όχημα ο Παύλος έφτασε στο προκαθορισμένο σημείο. Ωστόσο η απαίτηση των απαγωγέων να φύγει από τουρκικό έδαφος ίσως να υποδηλώνει εμπλοκή τουρκικών παραγόντων.
πηγη. www.olympia.gr

« ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ »


visit counter


Βρυξέλλες,Δ. Πορφύρης/Π.Σταφυλά

Αραβικός και ευρωπαικός τύπος τις τελευταίες ώρες τιτλοφορεί άρθρα του επιγραμματικά « ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ ».Όλες οι πληροφορίες διασταυρώνονται και οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι μητροπολίτες είναι νεκροί.Δολοφονήθηκαν το αργότερο ένα μήνα μετά την απαγωγή τους.Οι ειδήσεις προέρχονται από τον Ελεύθερο συριακό στρατό της 9ης Ταξιαρχίας Χαλεπίου που χρεώνει την όλη επιχείρηση στην ομάδα Ανσάρ Χιλάφα (« Οπαδοί του Χαλιφάτου » ) και από αραβικές μυστικές υπηρεσίες.

Οι αραβικές υπηρεσίες ασφαλείας έλαβαν ενημέρωση από τις αντίστοιχες τουρκικές. Επικαλούνται συνάντηση με τους τούρκους ομολόγους τους προ δυο μηνών με θέμα την υπόθεση των 9 λιβανέζων ομήρων.Εκεί έθεσαν και το ερώτημα για την τύχη των επισκόπων. Από υψηλά ιστάμενο έλαβαν την λακωνική απάντηση: «Σκοτώθηκαν».

Η Συριακή αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι οι απαγωγείς εκτέλεσαν τον έναν επίσκοπο κάποιες ημέρες μετά την απαγωγή του και το δεύτερο μέσα στον Μάιο. Οι δύο επίσκοποι απήχθησαν από την ομάδα του Χαλιφάτου με ηγέτη τον Αμπού Ομάρ , επικεφαλή των λεγόμενων Μουχαγερίν αλ Άνσαρ δηλαδή των ξένων Μουτζαχεντίν. Αυτή αποτελείται από 200 Τσετσένους. Είναι η ίδια ομάδα με τον τσετσένο ηγέτη που απετέλεσε την κύρια δύναμη κατάληψης του στρατιωτικού αρεροδρομίου του Minakh στα 10 χλμ από το Χαλέπι. Όπως μετέδωσαν τα ειδησεογραφικά Debka files και Τyden ch αποκεφάλισαν τους ομήρους στρατιώτες σύμφωνα με το γουαχαμπιτικό τελετουργικό που είναι και εθιμοτυπικό της Αλ Κάιντα.Τον ίδιο τελετουργικό σφαγιασμό είχαν επιφυλάξει και στον διοικητή των αεροπορικών επιχειρήσεων στο Βορρά.

Η δημοσιογραφική έρευνα επιβεβαιώνει τις πρόσφατες μαρτυρίες από αυτόπτες του συμβάντος της απαγωγής (βλ.Souria Baladi) ως προς το αυτοκίνητο ΚΙΑ χρώματος ασημί στο οποίο επέβαιναν οι επίσκοποι.Δίνεται το μοντέλο του αυτοκινήτου πρόκειται για ένα ΚΙΑ Serato. Επιβεβαιώνεται επίσης η ακριβής τοποθεσία του επεισοδίου και το ότι τ΄όλο εγχείρημα ήταν μια καλοστημένη παγίδα.
Επίσημη ανακοίνωση από πλευράς συριακής αντιπολίτευσης (βλ. « παρατηρητήριο » του Λονδίνου) επιβεβαιώνει τη δολοφονία του Ιησουίτη Paolo Dall’ Oglio στα κρατητήρια της οργάνωσης του Χαλιφάτου του Ιράκ και της Ανατολής. Είχε απαχθεί στις 30/07/13 εισερχόμενος παράνομα στη Συρία από την Τουρκία. Ήταν γνωστός για τη στράτευσή του στο πλευρό της συριακής αντιπολίτευσης αλλά παρά την αμέριστη συμπαράστασή του και τον φημολογούμενο επιβεβλημένο εξισλαμισμό του από τους απαγωγείς του, εκτελέστηκε.

Το γεγονός αυτό άνοιξε τους κρουνούς της πληροφόρησης και για το θέμα των επισκόπων.
Οι απαγωγείς των δυο ιερέων που θα απελευθέρωναν οι επίσκοποι και που χαρακτηρίζονται ως « επαγγελματίες » στον τομέα αυτόν, επιχειρούν από την πλευρά τους να διερευνήσουν ποιοί είναι οι απαγωγείς των επισκόπων που καταχράστηκαν τα λύτρα που προορίζονταν για αυτούς. Δηλώνουν ότι στις έρευνές τους η οργάνωση του Ισλαμικού Χαλιφάτου για το Ιράκ και την Ανατολή επέδειξε ένοχη σιωπή και ότι προσπαθούν να βρούν ακόμα και σύνδεσμο μέσα στις ορθόδοξες εκκλησίες για να τους κατατοπίσει επαρκώς ώστε να οδηγηθούν για ευνόητους λόγους στους ενόχους.

Πηγές : Systreet, al Manar , Observatoire Christianophobie , Chrétienté info, mediarama