Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 2013

Το Ισλάμ στην Ελλάδα και η Ισλαμιστική απειλή


visit counter

Ομιλία του Αναλυτή Θεμάτων Ασφαλείας Ανδρέα Γ. Μπανούτσου στο Ινστιτούτο Διπλωματίας στην Αθήνα στις 21 Ιανουαρίου 2010 – http://rimse.gr/
Κυρίες και Κύριοι καλησπέρα σας,
Στη σημερινή μου ομιλία θα σας παρουσιάσω συνοπτικά τα βασικά χαρακτηριστικά της θρησκείας του Ισλάμ και θα αναφερθώ αναλυτικότερα στο Ισλαμιστικό κίνημα και τις προκλήσεις που συνεπάγεται η άνοδος του Ισλάμ και του Ισλαμισμού για την Ελλάδα.
Το Ισλάμ είναι η μονοθεϊστική θρησκεία, η οποία διαμορφώθηκε με το κήρυγμα και τη δράση του Προφήτη Μωάμεθ  στις αρχές του 7ου αιώνα μ.Χ.
Το Ισλάμ σήμερα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη θρησκεία στον κόσμο μετά το Χριστιανισμό και αποτελεί την ταχύτερα αναπτυσσόμενη θρησκεία. Σύμφωνα με μια δημογραφική μελέτη του Pew Research Center ενός Αμερικανικού think tank το 2009 το Ισλάμ αριθμούσε 1.57 δις πιστούς που αντιπροσώπευαν το 23% του παγκοσμίου πληθυσμού. Ο μέσος ρυθμός αύξησης των Μουσουλμάνων είναι 1.84% ετησίως και προέρχεται κυρίως από την αύξηση των γεννήσεων. Η συγκεκριμένη μελέτη αναφέρει επίσης μεταξύ άλλων ότι  στη Γερμανία κατοικούν περισσότεροι Μουσουλμάνοι απ’ότι στο Λίβανο.

Η Αραβική λέξη Ισλάμ σημαίνει «Υποταγή» και χρησιμοποιείται από τους Μουσουλμάνους ως Υποταγή στο Θεό. Εκείνοι που ακολουθούν τη θρησκεία του Ισλάμ λέγονται Muslim δηλαδή οι «υποταγμένοι στον Ύψιστο».
Το Κοράνι είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζεται το Ισλάμ και είναι το αντίγραφο ενός ουράνιου πρωτοτύπου. Στους ανθρώπους κυκλοφορεί απλά ένα αντίγραφό του. Το πρωτότυπο αυτό βρίσκεται πάντοτε μπροστά στον Θεό.
Τα Hadith  είναι η παράδοση γύρω από την συμπεριφορά και τη σοφία του Μωάμεθ, που καθορίστηκαν μεταδιδόμενα από στόμα σε στόμα από αυτόπτες μάρτυρες κυρίως της πρώτης αλλά και της δεύτερης και της τρίτης Ισλαμικής γενιάς.
Η Αραβική λέξη για τη θρησκεία είναι Din η οποία σε πιο ακριβή μετάφραση σημαίνει υποταγή στο Νόμο και την Τάξη. Η κεντρική πίστη του Ισλάμ η Shahada, είναι η ομολογία της ενότητας του Θεού-Αλλάχ και η πίστη στον Προφήτη Μωάμεθ. Ένας «άπιστος» μπορεί να προσηλυτιστεί στο Ισλάμ, απλά ομολογώντας ενώπιον δύο Μουσουλμάνων ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός από τον Αλλάχ και ότι ο Μωάμεθ είναι ο Αγγελιοφόρος του Θεού. Εκτός από τη Shahada o Μουσουλμάνος έχει ακόμα τέσσερις υποχρεώσεις στη ζωή του, την προσευχή (σαλάχ), την φιλανθρωπία (ζακάτ), τη νηστεία (σαούμ) και το ιερό προσκύνημα στη Μέκκα (χατζ).
Στο Κοράνι γίνεται λόγος για τον Ιησού, αλλά απορρίπτεται η Θεότητά του . Αποκαλείται «Μεσσίας»  και θεωρείται ο δεύτερος Αδάμ. Σύμφωνα με το Κοράνι, ήρθε στο κόσμο με τρόπο υπερφυσικό από την «παρθένο Μαρία», προφήτεψε από την βρεφική ηλικία και έκανε πολλά θαύματα . Σύμφωνα με το Ισλάμ, ο Ιησούς δεν σταυρώθηκε και δεν αναστήθηκε, αλλά οι αντίπαλοί του σκότωσαν κάποιον που του έμοιαζε ενώ ο Ιησούς επέστρεψε στον Θεό. Το Κοράνιο αναφέρεται με σεβασμό στην παρθένο Μαρία. Δεν την δέχονται όμως ως Θεοτόκο, αλλά ως μητέρα του Μεσσία. Την προσφωνούν «Δέσποινά μας, κυρία μας Μαριάμ».
Το Ισλάμ διαιρείται σε δύο κύρια δόγματα . Το Σουνιτικό και το Σιιτικό Ισλάμ. Η λέξη Σουνίτης προέρχεται από τη λέξη Sunnah, η οποία υποδηλώνει το σύνολο των  λόγων και των πράξεων του Μωάμεθ. Επομένως οι Σουνίτες ακολουθούν τις παραδόσεις του Προφήτη. Χαρακτηριστικά οι Σουνίτες αναγνωρίζουν ως νόμιμους διαδόχους του Μωάμεθ τους τρεις πρώτους μετά από εκείνον χαλίφηδες δηλαδή τον Αμπού Μπακρ, τον Ομάρ και τον Οσμάν.
Από την άλλη πλευρά  οι Σιίτες πιστεύουν ότι οι απόγονοι του Μωάμεθ διαθέτουν μια ξεχωριστή πνευματική και πολιτική εξουσία πάνω στη Μουσουλμανική κοινότητα την Ummah. Πιστεύουν επίσης ότι ο Άλι εξάδελφος του Μωάμεθ και σύζυγος της κόρης του Φατιμέ αποτελούσε τον νόμιμο διάδοχο του Μωάμεθ και όχι οι χαλίφες.
Δεν πρόκειται να αναλύσω περισσότερο το Ισλάμ ως θρησκεία, αλλά θα αναφερθώ στην αναβίωση του Ισλάμ όπως αυτή εκφράζεται από τον Ισλαμικό φονταμενταλισμό και το Ισλαμιστικό κίνημα. Στο σημείο αυτό πρέπει να σας επισημάνω ότι δεν πρέπει να γίνεται σύγχυση μεταξύ του Ισλάμ ως θρησκείας και του Ισλαμισμού ο οποίος αποτελεί στην ουσία μια πολιτική ιδεολογία. Το Ισλαμιστικό κίνημα δεν είναι ενιαίο και συμπαγές και υποδιαιρείται σε διάφορες κατηγορίες. Η πρώτη από αυτές είναι ο Σαλαφισμός (Salafism). Σύμφωνα με τον καθηγητή Walid Phares του Αμερικανικού think tank Foundation for Defense of Democracies ο Σαλαφισμός είναι μια σχολή σκέψης και ταυτόχρονα ένα κίνημα που θέλει να επαναφέρει τον Μουσουλμανικό κόσμο πίσω στους πρώτους χρόνους της Ισλαμικής κατάκτησης του 7ου αιώνα μ.Χ. Θέλει επίσης να εφαρμοστεί σε όλες τις Μουσουλμανικές κοινωνίες στην πιο αυστηρή του εκδοχή ο Ισλαμικός Νόμος (Sharia). O Σαλαφισμός έχει τις ρίζες του στην επώδυνη αντίδραση του Μουσουλμανικού κόσμου και κυρίως των Σουνιτών στην πτώση του Οθωμανικού «Χαλιφάτου» μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτό που διαχωρίζει τον Σαλαφισμό από άλλα Ισλαμιστικά κινήματα όπως η Μουσουλμανική Αδελφότητα είναι ότι οι Σαλαφιστές απορρίπτουν τη Δυτικού τύπου Δημοκρατία και τις δημοκρατικές διαδικασίες γενικότερα. Επίσης ο Σαλαφισμός δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην έννοια της Τζιχάντ (Jihad-Ιερός Πόλεμος).
Πατέρας του σύγχρονου Ισλαμισμού θεωρείται ο Αιγύπτιος Hassan al-Bana o οποίος ίδρυσε το 1928 τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Η Μουσουλμανική Αδελφότητα υποστήριζε τη σημασία της επανίδρυσης του Χαλιφάτου ως του πρώτου απαραίτητου βήματος για την εφαρμογή του Ισλαμικού Νόμου. Ο δίαδοχος του Hassan al-Banna, Sayyid Qutb  ο γνωστός και ως Τρότσκι του Ισλαμισμού, συνεχίζοντας στα χνάρια του προκατόχου του πρέσβευε την αναγκαιότητα της εγκαθίδρυσης ενός Ισλαμικού κράτους, το οποίο θα σηματοδοτούσε την υποταγή της Μουσουλμανικής κοινότητας στον Ισλαμικό Νόμο και στο Θέλημα του Αλλάχ.
Ένας άλλος κλάδος του Ισλαμισμού είναι ο Ουαχαμπισμός-Wahhabism. Ο Ουαχαμπισμός είναι το κυρίαρχο θεολογικό δόγμα του κράτους της Σαουδικής Αραβίας. Ο ιδρυτής του Muhammad Bin Abd al Wahhab έζησε και έδρασε στην Αραβική Χερσόνησο τον 18ο αιώνα και κήρυττε μια πολύ αυστηρή, πουριτανική θα έλεγα ερμηνεία του Ισλάμ. Οι οπαδοί του Al-Wahhab αυτοαποκαλούνται al-muwahhidin( Μονοθεϊστές) και οι άλλοι αναφέρονται σε αυτούς ως Ουαχάμπις-Wahhabis. O Al-Wahhab εμπνεύστηκε από τις ιδέες και το έργο του Μουσουλμάνου λόγιου Ibn Taymiyya, που έζησε τον 13ο αιώνα μ.Χ. Ο Ibn Taymiyya ανέπτυξε το δόγμα της Τζιχάντ( Ιερού Πολέμου κατά των Απίστων) και του Takfir( Ιερού Πολέμου κατά των Αποστατών του Ισλάμ) και ενέπνευσε εκτός από τον Al-Wahhab και τον ιδρυτή του νέο-Ουαχαμπικού, Τζιχαντιστικού κινήματος της Al-Qaeda, τον Osama Bin Laden. Όταν ο Bin Laden ταξίδεψε από τη Σαουδική Αραβία στο Αφγανιστάν στις αρχές της δεκαετίας του 1980, για να πολεμήσει τους Σοβιετικούς, ακολουθούσε τις οδηγίες του Ibn Taymiyya: Πόλεμος στους Απίστους, επανίδρυση ενός καθαρού Ισλαμικού κράτους και προετοιμασία για την επιστροφή του Χαλιφάτου.
Στο ευρύτερο Ισλαμιστικό κίνημα σύμφωνα με τον καθηγητή Walid Phares υπάγεται το Σιιτικό Ισλαμιστικό καθεστώς στο Ιράν. Οι Ιρανοί Φρουροί της  Επανάστασης δημιούργησαν και εκπαίδευσαν το 1982 τη Σιιτική παραστρατιωτική οργάνωση Χετζμπολάχ  του Λιβάνου. Η Χετζμπολάχ έγινε ο κύριος ανταγωνιστής των Σαλαφίτικων τρομοκρατικών οργανώσεων της ευρύτερης περιοχής της Μέσης Ανατολής και μάχεται για την πρωτοκαθεδρία ανάμεσα στις Ισλαμιστικές οργανώσεις.
Το Ισλαμιστικό κίνημα όπως είδαμε έχει διάφορα παρακλάδια, τα οποία κυμαίνονται από μετριοπαθή ως ριζοσπαστικά. Η πιο ακραία εκδοχή είναι ο Τζιχαντισμός όπως αυτός εκφράζεται κυρίως από την τρομοκρατική  Ισλαμιστική οργάνωση της Al-Qaeda.  O Bin Laden απορρίπτει το status quo των Διεθνών Σχέσεων όπως αυτές διαμορφώθηκαν από τη Συνθήκη της Βεστφαλίας (1648) και επιδιώκει την επανίδρυση του Ισλαμικού Χαλιφάτου ως της μόνης αποδεκτής παγκόσμιας πολιτικής οργάνωσης. Για να επιτύχει αυτό τον ολοκληρωτικό του σκοπό επιθυμεί την καταστροφή του βασικού του ανταγωνιστή, του Δυτικού Πολιτισμού. Τον Φεβρουάριο του 1998 ανακήρυξε την δημιουργία του «Παγκόσμιου Ισλαμικού Μετώπου για την Τζιχάντ εναντίον των Εβραίων και των Σταυροφόρων» Ναυαρχίδα φυσικά αυτού του Ισλαμικού Μετώπου ήταν η Al-Qaeda. Πολλοί Δυτικοί ακόμα αυταπατώνται  και νομίζουν ότι η Al-Qaeda αποτελεί μια ακόμη τρομοκρατική οργάνωση. Αυτή η θεώρηση είναι επικίνδυνη γιατί υποτιμά τη φύση της απειλής που συνιστά η Al-Qaeda για τον Δυτικό Πολιτισμό. Δυστυχώς η αυταπάτη αυτή οδήγησε την Αl-Qaeda να πραγματοποιήσει τις θεαματικές και πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις στους Διδύμους Πύργους της Νέας Υόρκης και του Αμερικανικού Πενταγώνου, τον Σεπτέμβριο του 2001, καθώς επίσης και τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Μαδρίτη το Μάρτιο του 2004 και στο Λονδίνο τον Ιούλιο του 2005, για να σημειώσουμε τις πιο γνωστές από αυτές.
Στην Ευρώπη δραστηριοποιούνται  τριών ειδών Ισλαμιστικές Δυνάμεις: α) οι Ουαχάμπις και η Μουσουλμανική Αδελφότητα, β) η Al Qaeda και τρομοκρατικές Σαλαφίτικες ομάδες και γ)  οι Ιρανικές μυστικές υπηρεσίες και πυρήνες της Σιιτικής τρομοκρατικής οργάνωσης Χετζμπολάχ του Λιβάνου.
Στο σημείο αυτό το ερώτημα που πρέπει να μας προβληματίζει  είναι αν η Ελλάδα κινδυνεύει από την απειλή του εξτρεμιστικού Ισλαμισμού;
Ένας από τους πιο διαδεδομένους μύθους στην Ελλάδα είναι αυτός της ασυλίας της από τρομοκρατικά κτυπήματα των Ισλαμιστών, γιατί δήθεν η  Ελλάδα διατηρεί άριστες σχέσεις με τον Αραβικό και τον Ισλαμικό κόσμο. Η ιδεολογία και η δράση των Ισλαμιστών σε όλο τον κόσμο ωστόσο μας δείχνουν ότι δεν θα ησυχάσουν αν δεν επιτύχουν τα μεγαλεπήβολα σχέδιά τους. Η Ελλάδα επειδή για 400 χρόνια αποτελούσε μέρος του  Οθωμανικού «χαλιφάτου» εντάσσεται στα σχέδιά των Ισλαμιστών. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ και ως τέτοια αντιμετωπίζεται από τους Τζιχαντιστές. Οι Τζιχαντιστές θεωρούν την Ευρώπη γενικότερα ως σημαντική βάση για επιθέσεις εναντίον Δυτικών συμφερόντων, λόγω της ύπαρξης Ισλαμιστικών εξτρεμιστικών δικτύων μέσα στις εκτεταμένες Μουσουλμανικές κοινότητες που κατοικούν στα Ευρωπαϊκά αστικά κέντρα, και οι οποίες διευκολύνουν τη στρατολόγηση μελών όπως απέδειξαν οι βομβιστικές επιθέσεις στη Μαδρίτη το 2004 και το Λονδίνο το 2005. Σύμφωνα με μια μελέτη  του Robert Leiken Διευθυντή Σπουδών Εθνικής Ασφαλείας στο Nixon Center της Καλιφόρνια το 25% των Τζιχαντιστών τρομοκρατών που έδρασαν στην Ευρώπη και τις Η.Π.Α μεταξύ 1993 και 2004 ήταν πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
“Η μαζική εισροή και νομιμοποίηση λαθρομεταναστών, ανάμεσα στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και φανατικοί ισλαμιστές, ανέτρεψε την απαραίτητη προϋπόθεση εσωτερικής ασφάλειας: την δημογραφική ισορροπία και ομοιογένεια. Το πολυπροβαλλόμενο μοντέλο της πολυπολιτισμικής κοινωνίας απέτυχε να προβλέψει το αυτονόητο: κάποιοι από τουςμετανάστες είναι φορείς ιδεολογιών που δεν αποδέχονται τις θεμελιώδεις αρχές του Δυτικού πολιτισμού, όπως την δημοκρατία, την ανεξιθρησκεία και την ισονομία των δύο φύλων.” Αυτά έγραφε η Ελευθεροτυπία στις 15 Σεπτεμβρίου 2001, μόλις 4 ημέρες μετά τα τρομοκρατικά κτυπήματα της Al Qaeda στους Δίδυμους Πύργους και το Πεντάγωνο.
Η άνοδος του ριζοσπαστικού Ισλάμ στην περιοχή των Βαλκανίων, η οποία εκδηλώθηκε μετά τη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας στις αρχές της δεκαετίας του 1990, αποτελεί επίσης ένα ανησυχητικό φαινόμενο το οποίο επηρεάζει και την Ελλάδα. Αρκεί να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με τον Αμερικανό δημοσιογράφο Cristopher Deliso ένας σημαντικός αριθμός των οργανωτών των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 ήταν βετεράνοι της Βοσνιακής Τζιχάντ. Ο ίδιος ο Bin Laden σε κάποια φάση ταξίδευε με Βοσνιακό διαβατήριο. Στη γειτονική μας Αλβανία η Αραβική-Ισλαμική Τράπεζα συμφερόντων του Bin Laden χρηματοδότησε την κατασκευή εκατοντάδων τζαμιών, έδωσε υποτροφίες για τη φοίτηση νέων Αλβανών σε Ισλαμικά Πανεπιστήμια του εξωτερικού, καθώς επίσης έδωσε μετρητά σε φτωχούς Αλβανούς με την προϋπόθεση οι γυναίκες τους να φορούσαν το τσαντόρ. Η Αραβική-Ισλαμική Τράπεζα αντί να αποτελέσει έναν σύγχρονο χρηματοοικονομικό οργανισμό αποτέλεσε το όργανο της προπαγανδιστικής προώθησης  του Σαουδαραβικού Ουαχαμπισμού.
Στην Ελλάδα σήμερα κατοικούν περίπου 100 με 140 χιλιάδες Μουσουλμάνοι στη Δυτική Θράκη και 200 με 300 χιλιάδες Μουσουλμάνοι οικονομικοί μετανάστες (παράνομοι και μη) που κατοικούν κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα. Επιπρόσθετα σύμφωνα με αστυνομικές πηγές εισέρχονται στην Ελλάδα 1200 Μουσουλμάνοι ημερησίως, οι μισοί από τους οποίους εισέρχονται παράνομα.
Το νέο μεταναστευτικό Ισλάμ στη χώρα μας -όπως έχει χαρακτηριστεί- εκπροσωπείται από δεκάδες διαφορετικές κοινότητες. Σύμφωνα με τον επίκουρο καθηγητή του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Κωνσταντίνο Τσιτσελίκη, από το σύνολο των μεταναστών «περίπου 200.000 είναι μουσουλμάνοι, χωρίς όμως κανείς να είναι σε θέση να υπολογίσει το ποσοστό των θρησκευόμενων μουσουλμάνων μεταξύ του μισού εκατομμυρίου Αλβανών μεταναστών». Για τους περισσότερους Αλβανούς, το Ισλάμ παίζει από ανύπαρκτο έως δευτερεύοντα ρόλο, σε αντίθεση με τις άλλες ομάδες στις οποίες αποτελεί καθοριστικό για τη συνοχή τους στοιχείο.
*Μεταξύ των πολυπληθέστερων κοινοτήτων μουσουλμάνων μεταναστών είναι η Πακιστανική, η Αιγυπτιακή, η Μπαγκλαντεσιανή, η Νιγηριανή και η Αλγερινή. Υπολογίσιμη θεωρείται και η παρουσία των Αφγανών.
Το ερώτημα στο σημείο αυτό είναι αν οι Μουσουλμάνοι που κατοικούν Ελλάδα είναι ευάλωτοι στις προσπάθειες ριζοσπαστικοποίησής τους από Ισλαμιστές.
Η ριζοσπαστικοποίηση είναι μια διαδικασία προσηλυτισμού των απλών Μουσουλμάνων στις πιο ακραίες εκδοχές του Ισλάμ όπως ανέφερα παραπάνω. Σύμφωνα με την αναλύτρια θεμάτων ασφαλείας Aya Burweila του Ερευνητικού Ινστιτούτου Ευρωπαϊκών και Αμερικανικών Μελετών αν και είναι μάλλον απίθανο να ριζοσπαστικοποιηθούν οι Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης, είναι αρκετά πιθανό οι Μουσουλμάνοι οικονομικοί μετανάστες να αποδειχτούν ευάλωτοι στην ριζοσπαστικοποίηση όπως έδειξαν οι ταραχές στο κέντρο της Αθήνας τον Μάιο του 2009. Αναφέρεται επίσης στη συνεργασία Αλβανικών ομάδων του οργανωμένου εγκλήματος με Ισλαμιστικά δίκτυα στα Βαλκάνια.  Σύμφωνα με έναν αξιωματικό της ΕΥΠ  «δεν υπάρχει οργανωμένη Σαλαφιστική ομάδα που να δρα στην Ελλάδα» γιατί η Ελλάδα αποτελεί ορμητήριο για την ενίσχυση Ισλαμιστικών δικτύων που σχεδιάζουν επιθέσεις σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και όχι στην ίδια την Ελλάδα. Ωστόσο, σύμφωνα με άλλες πηγές της ΕΥΠ από το 2000 μέχρι σήμερα έχουν κατασκευαστεί και λειτουργούν περίπου 30 άτυπα τζαμιά, τα οποία βρίσκονται, σε διαμερίσματα, υπόγειους χώρους στάθμευσης και αποθήκες. Οι χώροι αυτοί είναι δύσκολο να ελεγχθούν από τις αρχές ασφαλείας. Σε  πέντε από αυτά τα τζαμιά  εντοπίστηκαν από τις ελληνικές αρχές εξτρεμιστικά στοιχεία.
Πιο συγκεκριμένα οι Μουσουλμάνοι από το Μπαγκλαντές  που ζουν στην Ελλάδα χρησιμοποιούν 5 χώρους στην Αθήνα: δύο στην Ομόνοια και από έναν στην Αγίου Μελετίου, στον ‘Αγιο Ελευθέριο και στα Κάτω Πετράλωνα. Οι Πακιστανοί έχουν 7 τζαμιά: Νέα Ιωνία, Κολωνός, Νίκαια, Περιστέρι, Ομόνοια, Πειραιάς, Κάτω Πετράλωνα. Οι Αιγύπτιοι διαθέτουν 3 χώρους: Καμίνια, Τζιτζιφιές, Μεταξουργείο, ενώ οι ‘Αραβες έχουν τζαμιά στο Γουδί, στην οδό Αχαρνών, στον Νέο Κόσμο και στην οδό Συγγρού.
Η Βρετανική εμπειρία έχει να μας διδάξει πολλά αναφορικά με τη δράση Ισλαμιστών κληρικών, οι οποίοι μεταφέρουν τα εξτρεμιστικά τους μηνύματα σε νεαρούς κυρίως Μουσουλμάνους δεύτερης και τρίτης γενιάς. Ο κ.Ανδριανόπουλος σε ένα άρθρο του που δημοσιεύτηκε τον Ιούλιο του 2009 στο capital.gr επισήμανε ότι ο συστηματικός έλεγχος των ιερατικών κέντρων των Ισλαμιστών και η ταυτοποίηση των κληρικών πρέπει να πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα, καθώς επίσης πρέπει κατ’αρχήν να απαγορεύεται να ιερουργούν κληρικοί που προέρχονται από την Ουαχαμπική Σαουδική Αραβία.
Πέρα από την πιθανή δράση Ισλαμιστών κληρικών, μόλις πρόσφατα  τον Οκτώβριο του 2009 σύμφωνα με την έγκυρη Ιταλική εφημερίδα “Corriere della Sera” πυρήνας μιας εξτρεμιστικής οργάνωσης έχει εγκατασταθεί στην Ελλάδα, απ’ όπου σχεδιάζει τρομοκρατικές επιθέσεις στην ελληνική επικράτεια και σε άλλα σημεία της Ευρώπης.
Πρόκειται για την οργάνωση Φατάχ Αλ Ισλάμ η ιδεολογία της οποίας εμπνέεται από την Al Qaeda. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, που επικαλείται λιβανικές πηγές, τα μέλη της Φατάχ Αλ Ισλάμ έχουν μπει στην Ελλάδα είτε με πλαστά είτε με κλεμμένα έγγραφα, που τους προμήθευσαν «ταχυδρόμοι» από τη χώρα μας.
Κατά την ιταλική εφημερίδα, «ο ελληνικός δρόμος» δεν επελέγη τυχαία από τη Φατάχ Αλ Ισλάμ. Ο εκ των ηγετών της, Σύρος Αμπού Αντνάν, φέρεται να έχει ζήσει επί μακρόν στην Ελλάδα και να είναι αυτός που είπε ότι «η Ελλάδα είναι το ιδανικό εφαλτήριο: υπάρχει πολιτική αστάθεια, η αστυνομία ασχολείται με την εσωτερική τρομοκρατία, με ένα βήμα είμαστε στην Ανατολή και με ένα άλλο στην καρδιά της Ευρώπης».
Όσοι ακόμη πιστεύουν ότι οι Ισλαμιστές μπορούν να κατευναστούν αυταπατώνται, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν μπορούν ή δεν θέλουν να κατανοήσουν ότι οι Ισλαμιστές προωθούν την ατζέντα τους για παγκόσμια κυριαρχία και δεν τους πολυενδιαφέρει αν η Ελλάδα διατηρεί παραδοσιακά καλές σχέσεις με τον Αραβικό και Ισλαμικό κόσμο.
Αξίζει να αναφερθεί εδώ ότι σύμφωνα με τον αναλυτή θεμάτων ασφαλείας Πάνο Κωστάκο, μετά τη σύλληψη των μελών της 17Ν το καλοκαίρι του 2002, προέκυψαν ενδείξεις ότι υπήρχε συνεργασία της 17Ν με Ισλαμιστικές τρομοκρατικές ομάδες του εξωτερικού. Ο Σάββας Ξηρός είχε ταξιδέψει αρκετές φορές στο Ισλαμιστικό Σουδάν, δήθεν για επαγγελματικούς λόγους.
Σύμφωνα επίσης με τον αναλυτή θεμάτων ασφαλείας Ιωάννη Μιχαλέτο, σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε τον Φεβρουάριο του 2009 στο περιοδικό «ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ» Αμερικανικοί κύκλοι του υπουργείο Εσωτερικής Ασφαλείας των Η.Π.Α (Homeland Security Department) έχουν χρεώσει τις καταστροφικές πυρκαγιές του Αυγούστου του 2007 σε ομάδες που συνδέονται με την Al-Qaeda και αναφέρονται στον όρο πυροτρομοκρατία. Σύμφωνα μάλιστα με έναν αξιωματικό της ΕΥΠ ένας Σαουδάραβας στην κατοχή του οποίου βρέθηκε ένας εκρηκτικός μηχανισμός που ενεργοποιείτο με κινητό τηλέφωνο συνελήφθη από Έλληνες συνοριοφύλακες στη Βόρειο Ελλάδα μαζί με Αλβανούς Κοσοβάρους.  Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι κατά τον ίδιο τρόπο ένας πυρήνας της Al Qaeda πραγματοποίησε τις βομβιστικές επιθέσεις στη Μαδρίτη το 2004. Η ΕΛ.ΑΣ  θεωρεί  ότι κάποιες από τις φωτιές του καλοκαιριού του 2007  πυροδοτήθηκαν με τον εκρηκτικό μηχανισμό που ανέφερα παραπάνω.
Σύμφωνα πάλι με τον Ιωάννη Μιχαλέτο οι ταραχές που ξέσπασαν στην Αθήνα και άλλες πόλεις της Ελλάδος με αφορμή τη δολοφονία του μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από αστυνομικό, το Δεκέμβριο του 2008, υποκινήθηκαν από Ισλαμιστικά δίκτυα που συνεργάζονται στενά με διεφθαρμένους πράκτορες Δυτικών μυστικών υπηρεσιών, οι οποίοι  με τη σειρά τους καλλιεργούν επαφές με ομάδες αναρχικών και ακροαριστερών, με στόχο να αποσταθεροποιήσουν τις χώρες της ευρωζώνης με απώτερο στόχο τη δημιουργία ευνοϊκού περιβάλλοντος για την επέκταση των Ισλαμιστικών δικτύων.
Η Ελλάδα ωστόσο, όπως και η υπόλοιπη Ευρώπη άλλωστε δεν κινδυνεύει μόνο από τη δράση των Ισλαμιστικών τρομοκρατικών οργανώσεων, αλλά και από την λεγόμενη ιδεολογική ή πολιτιστική «Τζιχάντ».
Μια μελέτη του καθηγητή του Πανεπιστημίου του Buckingham Anthony Glees, το 2008 ανέφερε ότι οκτώ Βρετανικά Πανεπιστήμια, συμπεριλαμβανομένων της Οξφόρδης και του Κέμπριτζ τα τελευταία 15 χρόνια εισέπραξαν ως χορηγίες από Σαουδαραβικές πηγές το ποσό των 234 εκ.λιρών . Τα χρήματα αυτά επενδύθηκαν για τη δημιουργία κέντρων Ισλαμικών Σπουδών. Οι χορηγοί υποστήριξαν ότι θέλουν να προωθήσουν την κατανόηση μεταξύ του Ισλαμικού και του Δυτικού κόσμου, ωστόσο το γεγονός ότι τα κεφάλαια προέρχονται κυρίως από τους Ουαχάμπις της Σαουδικής Αραβίας είναι κάτι που πρέπει να μας προβληματίσει καταλήγει ο καθηγητής Glees. Δεν είναι τυχαίο ότι στην Οξφόρδη για παράδειγμα, διδάσκει σύγχρονες Ισλαμικές σπουδές ο καθηγητής Tariq Ramadan εγγονός του ιδρυτή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας Hasan al-Bana. O Ramadan αν και έχει απαγορευθεί η είσοδος του στις Η.Π.Α και στη Γαλλία λόγω των πιθανών σχέσεων του με Ισλαμιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις είναι σύμβουλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε θρησκευτικά ζητήματα.
Το πρώτο επίσημο Ισλαμικό κέντρο άνοιξε  στην Αθήνα το 2007. Το νέο αυτό Ελληνό – Αραβικό εκπαιδευτικό και πολιτισμικό κέντρο βρίσκεται στο Μοσχάτο και αποτελεί ουσιαστικά το πρώτο τζαμί της πρωτεύουσας. Το τέμενος έχει έκταση 1.800 τ.μ. και φιλοξενείται σε ένα παλιό εργοστάσιο. Αποτελεί δωρεά ενός Σαουδάραβα επιχειρηματία.
Η Πολιτιστική Τζιχάντ προωθείται επίσης με ιδιαίτερη επιτυχία μέσα από το Διαδίκτυο. Θα χρειαζόμουν ώρες για να απαριθμήσω τα Ισλαμιστικά websites και forums  που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στον κυβερνοχώρο. Θα αναφέρω όμως δύο Ισλαμιστικούς ιστότοπους που εντόπισα και απευθύνονται στους εν Ελλάδι Μουσουλμάνους μετανάστες, καθώς επίσης και στο ευρύτερο ελληνικό κοινό μιας και οι ιστοσελίδες τους είναι γραμμένες στην ελληνική γλώσσα. Μπορεί μάλιστα κάποιος να κάνει download στον υπολογιστή του το Κοράνι στα ελληνικά. Οι ιστοσελίδες αυτές είναι το islam.gr και το islamfriends.gr. και Διαχειριστής της δεύτερης ιστοσελίδας είναι το Ελληνοαραβικό Επιμορφωτικό Πολιτιστικό Κέντρο, το οποίο εκδίδει το ενημερωτικό Δελτίο «Το Λυχνάρι» και διαχειρίζεται επίσης Το Ισλαμικό Πολιτιστικό Κέντρο του Μοσχάτου που προανέφερα.
Θα αναφερθώ τώρα στο πάγιο αίτημα των Μουσουλμάνων για ανέγερση Τεμένους στην Αθήνα.
Το αίτημα για την ανέγερση τζαμιού στην Αθήνα εκφράστηκε για πρώτη φορά από τον Σαουδάραβα Βασιλιά Χαλίντ το 1978, στον οποίο ο τότε πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής ανταποκρίθηκε θετικά. Στη συνέχεια ανέλαβε τις διαπραγματεύσεις το Συμβούλιο της Ένωσης Αραβικών Κρατών στην Αθήνα το οποίο υποκαταστάθηκε από το Συμβούλιο των Πρέσβεων των Αραβικών Κρατών που αντιπροσωπεύονται διπλωματικά στην Ελλάδα. Παράλληλα, το αίτημα περί ίδρυσης τεμένους στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη εκφράστηκε και από την πολιτική ηγεσία της Μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης.
Το ελληνικό ΥΠΕΞ απαντώντας θετικά πρόσφερε ένα οικόπεδο για το τζαμί στο Μαρούσι. Μετά από τις έντονες αντιρρήσεις του οικείου δήμου, το ΥΠΕΞ πρότεινε το 1992 την ανέγερση τεμένους στο Κορωπί, το οποίο κρίθηκε ακατάλληλο από τους Άραβες πρέσβεις. Το αίτημα συνδέθηκε με την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων, στο πλαίσιο των οποίων θα έπρεπε να διατεθεί χώρος λατρείας και στους μουσουλμάνους, όπως και σε όλες τις υπόλοιπες θρησκείες.
Η ελληνική κυβέρνηση με πρόταση της Σαουδικής Αραβίας συμφώνησε για την ανέγερση ενός τζαμιού και την ίδρυση Ισλαμικού Πολιτιστικού  Κέντρου. Έτσι, σύμφωνα με τον Ν.2833/2000, προβλέπεται η ανέγερση τζαμιού και Ισλαμικού Κέντρου με σκοπό την προώθηση των διμερών ελληνο-αραβικών σχέσεων, καθώς και της μελέτης του Ισλαμικού πολιτισμού και θρησκείας. Τα έξοδα της ανέγερσης του Ισλαμικού Πολιτιστικού Κέντρου και του Τεμένους στην Παιανία  θα επωμίζονταν η Σαουδική Αραβία. Τελικά και ύστερα από αντιδράσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν προχώρησε η κατασκευή του Τεμένους και του Πολιτιστικού Κέντρου στην Παιανία.
Ύστερα από έντονες συζητήσεις στο Ελληνικό Κοινοβούλιο  με νέο νόμο η ελληνική κυβέρνηση θέσπισε την ίδρυση μουσουλμανικού Τεμένους στην περιοχή του Ελαιώνα (Ν.3512/2006) με έξοδα του ελληνικού κράτους. Ένα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου ιδρύεται που θα διοικείται από επταμελές διοικητικό συμβούλιο στο οποίο συμμετάσχει ένας εκπρόσωπος μουσουλμανικών κοινοτήτων. Ο νόμος με πολλά προβλήματα στην σύλληψή του τελικά δεν έχει εφαρμοστεί μέχρι σήμερα. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι αποτελεί κατά τη γνώμη μου θετική εξέλιξη το γεγονός ότι ο νέος νόμος προβλέπει  τα έξοδα ανέγερσης να επιβαρύνουν το Ελληνικό Δημόσιο με προφανή στόχο να αποφύγει τη χρηματοδότηση του από τρίτες χώρες που μπορεί να προάγουν ριζοσπαστικές εκδοχές του Ισλάμ.  Επίσης ο Ιμάμης που θα ιερουργεί θα πληρώνεται από τον τακτικό προϋπολογισμό του Υπουργείου Παιδείας.
Τι  πρέπει να γίνει λοιπόν, ώστε να αντιμετωπιστεί η απειλή του Ισλαμιστικού εξτρεμισμού;
Το πρώτο βήμα κατά τη γνώμη μου είναι η σωστή ενημέρωση των Ελλήνων πολιτών για τη φύση της Ισλαμιστικής απειλής. Αυτή η ενημέρωση δεν αρκεί να γίνεται μόνο από ιδιωτικούς φορείς όπως για παράδειγμα το Ινστιτούτο Διπλωματίας του κ.Ανδριανόπουλου αλλά θα πρέπει να επεκταθεί και θεσμικά, δηλαδή να ξεκινά από το σχολείο και να συνεχίζει στο Πανεπιστήμιο. Επίσης οι τοπικές κοινωνίες πρέπει να αναμειχθούν ενεργά σε αυτή τη διαδικασία, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες ενημέρωσης των δημοτών. Στη Βρετανία για παράδειγμα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της αντι-τρομοκρατικής στρατηγικής η εφαρμογή του πυλώνα Prevent δηλαδή η προσπάθεια αποτροπής των νεαρών Μουσουλμάνων από την υιοθέτηση της ακραίας Ισλαμιστικής ιδεολογίας που σε τελική ανάλυση δυσφημεί το ίδιο το Ισλάμ. Κάτι αντίστοιχο θα μπορούσε να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα με πρωτοβουλία των τοπικών αρχών. Πιο συγκεκριμένα, θα μπορούσε ο κάθε Δήμος σε συνεργασία με μετριοπαθείς Μουσουλμάνους κληρικούς  να οργανώσει σεμινάρια επιμόρφωσης των Μουσουλμάνων πάνω στην μετριοπαθή ερμηνεία των λόγων του Κορανίου.
Από εκεί και πέρα οπωσδήποτε χρειάζεται εκσυγχρονισμός των δυνάμεων ασφαλείας και της ΕΥΠ και η στελέχωσή τους με επαγγελματικά στελέχη που θα έχουν γνώση της δράσης των τρομοκρατικών Ισλαμιστικών δικτύων, έτσι ώστε εγκαίρως να μπορούν να προλαμβάνουν τρομοκρατικές επιθέσεις. Επιπρόσθετα, όπως ανέφερα και παραπάνω χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στον έλεγχο των πηγών χρηματοδότησης των διαφόρων Ισλαμικών Πολιτιστικών Κέντρων και αυτό γιατί αν τα Κέντρα αυτά χρηματοδοτούνται από κράτη, ιδιώτες ή οργανώσεις που υποστηρίζουν την Ισλαμιστική ιδεολογία, όπως καταλαβαίνεται και τα μηνύματα που θα μεταφέρουν στους Μουσουλμάνους θα είναι ανάλογα.
Κλείνοντας θα ήθελα να επισημάνω ότι η Ελλάδα δεν κινδυνεύει από τη θρησκεία του Ισλάμ, αλλά από μια ακραία ερμηνεία αυτής, όπως αυτή εκφράζεται από το Ισλαμιστικό κίνημα με τα διάφορα παρακλάδια του. Η Ελληνική Πολιτεία και η ελληνική κοινωνία για να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά την πρόκληση αυτή θα πρέπει πρώτα να κατανοήσουν την φύση της Ισλαμιστικής απειλής. Αυτό πρώτα απ’όλα προϋποθέτει γνώση. Ελπίζω με τη σημερινή μου ομιλία να συνέβαλα στην κατεύθυνση αυτή.
Σας ευχαριστώ για τη προσοχή σας.
GEOPOLITICS & DAILY NEWS - http://www.geopolitics.com.gr/



Οι βάσεις και οι υποδομές του Ισλάμ στην Ελλάδα


visit counter


Στις περισσότερες περιπτώσεις, η εκτίμηση μιας απειλής, δυνητικής ή πραγματικής, είναι συνάρτηση της γνώσεως του μεγέθους της. Σε σχέση με το Ισλάμ στην Ελλάδα, η περιγραφή της εδώ παρουσίας του, μέσω των οργανώσεων και των τζαμιών του, είχε δοθεί σε άρθρο-προπομπό της σειράς «Φάκελος Ισλαμισμός» και συγκεκριμένως στο 188ο τεύχος των «Επικαίρων» (23-29/5/2013). Σκοπός του εν λόγω δημοσιεύματος ήταν να δοθεί μια πρώτη σαφής διάσταση της συγκεκριμένης παρουσίας του Ισλάμ στην Ελλάδα, η οποία, σε συνδυασμό με άλλα στοιχεία [Σ.Σ.: η περιγραφή αντίστοιχων καταστάσεων σε άλλες χώρες, που αποτέλεσαν το αντικείμενο σειράς άρθρων αυτού του Φακέλου], θα παρείχε τη δυνατότητα εξαγωγής συμπερασμάτων ως προς το θέμα της υπάρξεως ή μη απειλής από απόψεως εθνικής ασφαλείας.

Γράφει ο Μάνος Ηλιάδης

Στο τεύχος αυτό είχε γίνει μια πρώτη παρουσίαση του αριθμού των τζαμιών και των θρησκευτικών, πολιτιστικών ή άλλων οργανώσεων των Μουσουλμάνων (λαθρο)μεταναστών, καθώς και η συνεχής τάση και ο ταχύτατος ρυθμός αυξήσεώς τους τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Η επισήμανση της τάσεως –και στην περίπτωση αυτή– έχει ιδιαίτερη σημασία. Το 1998, για παράδειγμα, είχαμε 18 αυτοσχέδια τζαμιά –ή «άτυπους χώρους προσευχής», όπως τους αναφέρουν οι αρμόδιες υπηρεσίες– σε ολόκληρη την Αττική. Έξι χρόνια αργότερα, λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, ο αριθμός αυτός είχε τριπλασιαστεί! Και δεκαπέντε χρόνια μετά το 1998, όταν υπήρχαν μόνο 18 τζαμιά, ο αριθμός τους έφτασε ήδη τα 115-120 ή περίπου εκεί [Σ.Σ.: ο ακριβής προσδιορισμός του αριθμού τους δεν είναι ευχερής, διότι άλλα από αυτά να κλείνουν και άλλα να κλείνουν και ανοίγουν εκ νέου αλλού κ.λπ.].

Στο προαναφερθέν άρθρο, είχαμε αναφέρει ονομαστικώς 30 αυτοσχέδια τζαμιά και 26 μουσουλμανικές οργανώσεις και συλλόγους, με τη δέσμευση να επανέλθουμε με περισσότερα στοιχεία. Τον κατάλογο αυτό συμπληρώνουμε σήμερα περιλαμβάνοντας σε αυτόν, εκτός από τα αραβικά τζαμιά, τα αντίστοιχα των νομίμων και μη μεταναστών από το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και την Ινδία στην περιοχή της Αθήνας, καθώς και άλλα τζαμιά σε διάφορες επαρχίες της Ελλάδας.

Ο κατάλογος των τζαμιών
Τον συμπληρωμένο αυτόν κατάλογο τζαμιών παραθέτουμε παρακάτω, με ορισμένες σύντομες διευκρινίσεις και στοιχεία, όπου αυτό είναι δυνατόν.
1. Al Saleheen, Σοφοκλέους 196, Καλλιθέα.
2. Αl Salam, Γ. Παπανδρέου 87, Ζωγράφου.
3. Αl Bet Al Taqwa, Μπουμπουλίνας 4-6, Αθήνα (κατά ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες συνδέεται με τη Μουσουλμανική Ένωση Ελλάδας).
4. Al Ιhlaz, Στροφάδων 5, Κυψέλη. Τον Ιούλιο του 2009 μέλη του ίδρυσαν τον Ελληνο-Αραβικό Σύλλογο «Ειλικρίνεια».
5. Αl Farouk, Κωνσταντινουπόλεως 288, Αθήνα. Διατηρεί επαφές με το Ελληνο-Αραβικό Μορφωτικό Κέντρο (Μοσχάτο).
6. Αl Gorabaa, Λ. Ιωνίας και Κλυμένης 2, Αθήνα.
7. Al Salam, Γαλαξία 9, Ν. Κόσμος.
8. Al Noοr, Αλμυρίδος 10, Πειραιάς.
9. Al Ansar, Σόλωνος 39, Καλλιθέα.
10. Al Sahaba, Ξηρομέρου 32, Αμπελόκηποι.
11. ΚΕΒΑΑ, Σκαλιστήρη 8, Κ. Πατήσια.
12. Τaqwa, Σαλαμίνος 80, Μεταξουργείο.
13. Αmal Filla, Μενάνδρου 23, Αθήνα.
14. Salahadin Ayubi, Κ. Παλαμά 55, Δάφνη. Στον ίδιο χώρο στεγάζεται ο «Επιμορφωτικός Σύλλογος Ιρακινών Μεταναστών Ελλάδας»
15. Τζαμί άγνωστης ονομασίας στην οδό Μηλιαράκη και Κουρμούλη 55. Αθήνα.
16. Ομοίως, τζαμί στην οδό Ριζάρη 88, Μαραθώνας. Σουνίτες.
17. Τζαμί στον Σύλλογο Αιγυπτίων Παγκρατίου, Παυσανίου 18-20, Παγκράτι.
18. Αl Andalus, Φίλωνος 97-99, Πειραιάς.
19. Al Rahman, Παλαιολόγου 63-65, Αθήνα. Στον ίδιο χώρο λειτουργεί και ο Ελληνο-Αιγυπτιακός Σύλλογος «Πτολεμαίος».
20. ΙΜΑΝ, Φιλαδελφείας 24, Π. Κολιάτσου.
21. Τζαμί εντός του Ελληνο-Αραβικού Μορφωτικού Κέντρου, σε ιδιόκτητο κτήριο στην Πειραιώς και Κύπρου 2, στο Μοσχάτο, χωρητικότητος 3.000 ατόμων περίπου, πολλαπλάσιας δηλαδή χωρητικότητος από το σχεδιαζόμενο τέμενος του Βοτανικού. Η ιδιαίτερη επιμονή για την κατασκευή του τελευταίου επιδιώκεται προφανώς για καθαρά συμβολικούς λόγους (η Ελλάδα, κοιτίδα του δυτικού πολιτισμού, είναι η μόνη χώρα χωρίς επίσημο ισλαμικό τέμενος). Το συγκεκριμένο Κέντρο λειτουργεί νόμιμα από το 2001, μετεγκατεστάθη –το 2007– από τους Αμπελοκήπους σε αυτόνομο κτήριο στο Μοσχάτο, το οποίο αγοράσθηκε και τροποποιήθηκε αναλόγως από Σαουδάραβα επιχειρηματία έναντι 2,5 εκατ. ευρώ. Το Κέντρο χαρακτηρίζεται από μια ανεξήγητη αυτοαπομόνωση και μυστικότητα, μην επιτρέποντας σε κανέναν (κυρίως Έλληνα) την είσοδο πλην των μελών και πιστών του και αποφεύγει κάθε επαφή με τα ΜΜΕ.
22. Τζαμί Αl Jabar (Μπανγκλαντές), ιδρύθηκε τον Μάιο του 1996, με καταχωρημένη στην Εφορία (ΑΦΜ 999045940) δραστηριότητα «Διοικητικές, Ψυχαγωγικές, Πολιτιστικές και Θρησκευτικές Υπηρεσίες». Στεγάζεται σε ιδιόκτητο κτήριο στην Αθήνα (Αισχύλου 37), το οποίο αναφέρεται ότι αγοράσθηκε προ τριετίας, έναντι 550.000 ευρώ. Από το ποσό αυτό, μέρος εκ 400.000 ευρώ είχε συγκεντρωθεί με εράνους μεταξύ των μελών του, ενώ για το υπόλοιπο των 150.000 ευρώ είχαν προσφύγει πέρυσι στη Μουσουλμανική Ένωση Ελλάδας του γνωστού Ν. Ελγαντούρ.
23. Bait Ul Maamoor, Φυλασίων 40, Κ. Πετράλωνα. Πρόκειται για τζαμί μεταναστών από το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές, που είναι σε κτήριο 185 τ.μ. (πρώτος όροφος το Τζαμί, δεύτερος ξενώνας και λουτρά). Το τζαμί ακολουθεί το δόγμα του κινήματος Ταμπλίγι (Tablighi Jamaat), το οποίο ιδρύθηκε το 1927 στο Δελχί και είναι γνωστό για την έντονη προσηλυτιστική του δράση. Σημ.: Κατά τον καθηγητή Κ. Γώγο, η λέξη «tabligh» σημαίνει «κήρυγμα – προπαγάνδα», παραπέμποντας ευθέως στην έννοια της ντάουα, για την οποία έγινε λόγος στα προηγούμενα άρθρα του Φακέλου Ισλάμ.
24. Τζαμί Minhaj Ul Quran, Καποδιστρίου 18, Νίκαια. Ιδρύθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1998 ως Σωματείο Πακιστανών. Ανήκει στη ΜΚΟ Minhaz Ul Quran International, με παρουσία σε εκατό χώρες. Σκοπός της οργανώσεως στη Δύση είναι η αρμονία μεταξύ κοινωνιών με διαφορετική κουλτούρα και θρήσκευμα, η διάδοση του μηνύματος της ανεκτικότητας, ο αμοιβαίος σεβασμός και τα πλεονεκτήματα της ενσωματώσεως στις διάφορες κοινωνίες. Είναι η πρώτη οργάνωση που ξεκίνησε τον διαθρησκευτικό διάλογο.
25. Al Umah, πακιστανικό τζαμί, Σόλωνος 20, Αγ. Ανάργυροι. Ιδρύθηκε στις 3 Μαΐου 2004, με μέλη του λιγότερους από πενήντα μετανάστες από Πακιστάν και Μπανγκλαντές.
26. Masjid Mohamediya [Σ.Σ.: με τον όρο «Μαστζίντ», οι μουσουλμάνοι περιγράφουν τα μικρά τζαμιά, χωρίς μιναρέ], Τριάδος 25, Μενίδι. Είναι επίσης έδρα Σωματείου με την επωνυμία «Πακιστανική Κοινότητα Μενιδίου».
27. Ο χώρος, στην οδό Λασκαράτου 8, Περιστέρι, αναφέρεται απλώς ως «Jafaria». Το πλήρες όνομα είναι «Tehrik-e Jafaria Pakistan» (ΤJP), που σημαίνει Κίνημα Σιιτών Πακιστάν, πακιστανική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1979 στο Πακιστάν με το όνομα Tehrik-e Nafaz-e Fiqah-e Islami, ως πολιτικό κόμμα, ως απάντηση της επιβολής του Ισλαμικού νόμου στη χώρα και των διακρίσεων εις βάρος των Σιιτών. Πρόκειται για σιιτική οργάνωση προσκείμενη στο Ιράν, η οποία ετέθη δύο φορές εκτός νόμου στο Πακιστάν από το καθεστώς Περβέζ Μουσάραφ (Οκτώβριος 2001 και Ιανουάριος 2002). Το 2011 (Νοέμβριος) ετέθη για τρίτη φορά εκτός νόμου, χωρίς όμως να έχει αποδειχθεί ποτέ η προσφυγή του στη βία εις βάρος άλλων δογμάτων. Ο χώρος λειτουργεί νόμιμα με απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών από το 1999. Συγκεντρώνει περί τα 600 άτομα από το Πακιστάν και διατηρεί επαφές με τον χώρο προσευχής στην οδό Δήμητρος 1, στον Πειραιά.
28. Faizan-e Madeena, Μακρυγιάννη 15, στον Ρέντη, με ιδρυτές και μέλη μετανάστες από το Πακιστάν. Στον ίδιο χώρο λειτουργεί και το Σωματείο «Faizan-e Madeena – Ισλαμιστές με Ειρήνη για Όλον τον Κόσμο».
29. Faizan-Medina, Σοφοκλέους 38, Αθήνα. Ιδρύθηκε από Πακιστανούς στις 30 Μαΐου 2003, έχει περί τους 30-50 οπαδούς και ακολουθεί το δόγμα Dawat-e Islami. Η Dawat-e Islami ιδρύθηκε στην Μπαμπούλ Μαντίνα του Καράτσι το 1981 από τον Muhammad Ilyas Attar Qadri. Πρόκειται για οργάνωση για διάδοση του Κορανίου και της Σούννα, με κεντρικό σύνθημα «Πρέπει να παλέψω για να αναμορφώσω τον εαυτό μου και ολόκληρο τον κόσμο».
Το 2011 η οργάνωση υποστήριξε ανοιχτά την δολοφονία του Πακιστανού πολιτικού Salmaan Taseer από μέλος της οργανώσεως λόγω διαφωνίας στο θέμα του νόμου περί βλασφημίας, με αποτέλεσμα να τεθεί έκτοτε σε καθεστώς επιτηρήσεως από την κυβέρνηση. Ο ηγέτης του κινήματος Faizal Haji Qadri επισκέφθηκε την Ελλάδα τον Φεβρουάριο του 2010.
30. Ένας ακόμη άτυπος χώρος προσευχής Πακιστανών με το ίδιο ως άνω όνομα, υπάρχει και στη Ν. Ζωή Ασπροπύργου, Θέση Παλαιό Πεύκο, και ακολουθεί και αυτό το ίδιο δόγμα.
31. Πολιτιστικός Σύλλογος Minhaz Ul Quran (και χώρος προσευχής) υπάρχει επίσης και στη Ν. Μάκρη, Μαραθώνος 31. Για το δόγμα τους βλ. παραπάνω.
32. Fatma Tuzahara, Λεωφόρος Κάτω Σουλίου 1, Μαραθώνας. Πακιστανικός χώρος προσευχής που ακολουθεί το προαναφερθέν δόγμα Ταμπλίγι.
33. Masjid Bilal, ομοίως ως άνω, με έδρα στην οδό Μαραθώνος 456, Μαραθώνας. Ακολουθεί δόγμα του Μinhaz ul Quran.
34. Masjid Maki, Κουταλιέρη 4, Ελευσίνα, πακιστανικός χώρος προσευχής (Μinhaz Ul Quran).
35. Al Mustafa, πακιστανικός χώρος προσευχής, με έδρα στην οδό Μπουμπουλίνας, Ασπρόπυργος. Ακολουθεί το δόγμα Sultan Bahu Trust.
36. Anwar Madina, πακιστανικός χώρος προσευχής, Θηβών 20, Μέγαρα. Δόγμα Μehria Nasiriya.
37. Morsid Omar, ιδρύθηκε το 2000, με έδρα στην οδό Στ. Βυζαντίου, Κ. Πατήσια. Μέλη του περί τα 40 άτομα από το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές. Ακολουθεί το δόγμα Ταμπλίγι και έχει σχέσεις με όλα τα τζαμιά του ίδιου δόγματος. Στο εξωτερικό αναφέρεται ότι έχει σχέσεις με την H.B.-Karachi, Pakistan.
38. Masjid Al Rahman, ιδρύθηκε το 2001, με έδρα την οδό Αριστοφάνους 14, Αθήνα. Μέλη του περί τα 30 άτομα από το Μπανγκλαντές. Ανεξακρίβωτη σχέση του με τον Σύλλογο «Φιλότητα». Δόγμα Ταμπλίγι.
39. Χώρος Ibrahim, Αριστοτέλους 124 και Ρίζου 7, Αθήνα. Μέλη του μετανάστες από το Μπανγκλαντές. Ακολουθούν δόγμα Ταμπλίγι.
40. Αl Malik, τζαμί στην οδό Αριστομένους 54, Αθήνα, μέλη του μετανάστες από το Μπανγκλαντές, δόγμα Ταμπλίγι.
41. Μοsque (τζαμί) Ameer Hamza, ιδρύθηκε τον Μάιο του 2006, με έδρα στην οδό Φυλής 9, Αθήνα. Συγκεντρώνει περί τα 50 άτομα από το Μπανγκλαντές. Δόγμα Ταμπλίγι, σχέσεις με όλα τα τζαμιά ίδιου δόγματος.
42. Τζαμί στην οδό Τιμοσθένους 6, στον Κολωνό, ιδρύθηκε από μετανάστες από το Μπανγκλαντές και ακολουθεί δόγμα Ταμπλίγι.
43. Madani, άτυπος χώρος προσευχής (αυτοσχέδιο «τζαμί»), ιδρύθηκε από μετανάστες από το Μπανγκλαντές και έχει έδρα στην οδό Αριστοφάνους 19, Αθήνα. Ταμπλίγι.
44. Βeit ul Aman, Ποσειδώνος 71, Καλαμάκι, Μπανγκλαντές, Ταμπλίγι.
45. Osman, Λεωφόρος Ιωνίας 132, Αθήνα (διεύθυνση κατοικίας του ιμάμη του), Ταμπλίγι.
46. Dar ul Aman, ιδρύθηκε από μετανάστες από το Μπανγκλαντές που αναφέρονται ως Σουνίτες, με έδρα στην οδό Δεληγιώργη 43, Αθήνα.
47. Μasjid Sidique Akbar, Μπανγκλαντές, έδρα Πολυμήτου 15, Αθήνα. Ταμπλίγι.
48. Άτυπος χώρος προσευχής Αl Rahman, ιδρύθηκε από μετανάστες από το Μπανγκλαντές, με έδρα στην οδό Αριστοφάνους 14, Αθήνα. Ταμπλίγι.
49. Masjid Bayat al Mukaram, Μπανγκλαντές, έδρα στην οδό Ηλία Ζερβού 22-24 (κατοικία ιμάμη). Ταμπλίγι.
50. Dar Ul Islam, Γερανίου 14, Αθήνα (όπου και κατοικία ιμάμη), Μπανγκλαντές, Ταμπλίγι.
51. Dar Ul Islam, Μoνής Προδρόμου 5, Πλατεία Βικτωρίας, Μπανγκλαντές, από Πακιστανούς που ακολουθούν το δόγμα της κοινότητας Jamaat Islam και ανήκουν στην ευρωπαϊκή οργάνωση-ομπρέλα Islamic Forum Europe. H Jamaat-e-Islamί Pakistan, όπως είναι το πλήρες όνομά της, ιδρύθηκε το 1941 στη Λαχώρη του Πακιστάν από τον Αμπού Αλα Μαουντούντι (Abu Ala Maududi), έναν από τους κορυφαίους διανοητές του σύγχρονου ισλαμιστικού κινήματος. Σκοπός της κοινότητας αυτής είναι η εγκαθίδρυση ενός ισλαμικού κράτους, στο οποίο θα ισχύει ο νόμος της Σαρία. Το περίεργο είναι ότι ενώ η κοινότητα αυτή αντιτίθεται στον καπιταλισμό, σοσιαλισμό και στην αρχή του κοσμικού κράτους, επικρίνει τα σύγχρονα κοινωνικά ήθη και θέλει να επιβάλει τη Σαρία, υποστηρίζει ότι η δημοκρατία είναι αναπόσπαστο τμήμα του ισλαμικού πολιτικού ιδεώδους. Η κοινότητα, αν και χαρακτηρίζεται ως ένα κανονικό συντηρητικό ισλαμικό κόμμα, έχει υποστηρίξει την Αλ Κάιντα και έχει στραφεί εναντίον του Περβέζ Μουσάραφ (τον οποίο στην αρχή υποστήριζε), για τον λόγο ότι ο τελευταίος αποφάσισε να συμμετάσχει στον πόλεμο εναντίον της παγκόσμιας τρομοκρατίας.
52. Masjid Bilal, Κωνσταντινουπόλεως 254-258, Αθήνα, Μπανγκλαντές, Ταμπλίγι.
53. Masjid Al Ghaffar, Μπανγκλαντές, Αλιπέδου 32, Πειραιάς, Ταμπλίγι.
54. Masjid Aksah, Μπανγκλαντές, Αγίας Παρασκευής 106, Κ. Πατήσια, Ταμπλίγι.
55. Χώρος Bangladesh, Λεωφόρος Δημοκρατίας 315, Μενίδι, Ταμπλίγι.
56. Baitur Rahman, Τριπτολέμου 57, Ανθούπολη, Μπανγκλαντές, Ταμπλίγι.
57. Αφγανικός χώρος προσευχής Mhdia, Λευκωσίας 68, Περιστέρι. Δόγμα άγνωστο.
58. Αφγανικός χώρος προσευχής Νoor, Υγείας 11, Αθήνα. Στον ίδιο χώρο στεγάζεται και ο «Πολιτιστικός και Καλλιτεχνικός Σύλλογος Νoor».

Στους παραπάνω 58 χώρους θα πρέπει να προστεθούν άλλοι 7 που διατηρούν οι Ινδοί στην Ελλάδα, ανεβάζοντας έτσι τον συνολικό αριθμό των άτυπων χώρων προσευχή στους 65.

Τζαμιά στην επαρχία
Ο αριθμός αυτός είναι ακόμη μεγαλύτερος εάν συνυπολογισθούν και τα τζαμιά της επαρχίας. Γύρω από την Αττική, για παράδειγμα, λειτουργούν άλλα 7 τζαμιά και συγκεκριμένως 2 στη Θήβα (στην οδό Αυλίδος 8 και στην οδό Χρυσορροής στο ΚΤΕΚ Θήβας), 1 στα Οινόφυτα (οδός Κυπρίων Αγωνιστών), 2 στη Χαλκίδα (1 στο Βασιλικό και ένα στην οδό Κώτσου 5), 1 στη Σκάλα Ωρωπού (Φαφούτη 10), 1 στη Λεωφόρο Μαραθώνος 456, ενώ λίγο μακρύτερα, στην Κόρινθο (Δαμασκηνού 4) λειτουργεί ακόμη 1.

Στα τζαμιά αυτά προστίθενται 1 στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, 3 στο Ηράκλειο, 2 στα Χανιά, 3 στα Τρίκαλα, χωρίς να υπολογίζονται τα προϋπάρχοντα τζαμιά σε Θεσσαλονίκη, Ρόδο, Κω, Αλεξανδρούπολη κ.α. και κυρίως τα 300 περίπου τζαμιά που κατάφεραν να στήσουν οι Τούρκοι για έναν μουσουλμανικό πληθυσμό που δεν ξεπερνά τα 120.000 άτομα, ήτοι 1 τζαμί ανά 400 περίπου άτομα, όταν στην ίδια την Τουρκία, παρά την αθρόα ανέγερση τζαμιών, η αντίστοιχη αναλογία είναι 1 τζαμί ανά 876 άτομα.

Ο αριθμός των νόμιμων (προϋπαρχόντων) και άτυπων τζαμιών είναι φυσικά ακόμη μεγαλύτερος (μέρος των οποίων αναφέραμε στο άρθρο του προαναφερθέντος τεύχους των «Επικαίρων»), αν ληφθεί υπ’ όψιν ο αριθμός και των διάφορων δήθεν πολιτιστικών συλλόγων, σχεδόν όλοι των οποίων χρησιμοποιούνται ως τζαμιά.

Δράση στον κυβερνοχώρο
Η τεράστια δραστηριότητα στον κυβερνοχώρο, την οποία αναφέραμε μόνο ενδεικτικώς στο προαναφερθέν τεύχος των «Επικαίρων» (τ. 188), μέσω της οποίας ασκείται μια έντονη εκστρατεία προσηλυτισμού Ελλήνων, είναι μια άλλη διάσταση, που παρά τις συνεχείς αναφορές σε αυτή από τα «Επίκαιρα» συνεχίζεται αμείωτη, με μόνο ενδιαφερόμενο για αυτή την παράνομη δραστηριότητα (ο προσηλυτισμός απαγορεύεται από το Σύνταγμα) την ΕΥΠ – και αυτή μόνο παλαιότερα και χωρίς συγκεκριμένη ενημέρωση της πολιτικής ηγεσίας. 
Η διανομή και κυκλοφορία βιβλίων για το Ισλάμ παρουσιάζει επίσης μεγάλη άνοδο, με πρωταγωνιστές το κίνημα του Τούρκου Ιμάμη Γκιουλέν και πρόσφατους μιμητές του τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ κ.ά.

Η γενική διαπίστωση είναι ότι λόγω της αδράνειας της κυβερνήσεως όσο και της Εκκλησίας [Σ.Σ.: μόνο πρόσφατα άρχισε να αντιλαμβάνεται την έκταση της θρησκευτικής διεισδύσεως στη χώρα μας], η Ελλάδα έχει καταστεί και αυτή στόχος της συστηματικής επεκτατικής πολιτικής του Ισλάμστην Ευρώπη και όχι μόνο, παρά το γεγονός ότι μέχρι πριν από λίγα ακόμη χρόνια δεν αποτελούσε εμφανή τουλάχιστον στόχο μιας τέτοιας πολιτικής για πολλούς λόγους, ένας των οποίων ήταν η σημαντική ομοιογένεια του πληθυσμού της, που έφτανε το 98%. Η κάθετη μείωση του ποσοστού αυτού λόγω ελλείψεως πολιτικής στο μεταναστευτικό και η επικράτηση μιας φαιδρής «κουλτούρας», του τύπου «δεν υπάρχουν λαθρομετανάστες παρά μόνο μετανάστες, διότι οι άνθρωποι δεν είναι λαθραίοι, όπως τα πράγματα» που υιοθέτησε η Αριστερά, διευκόλυναν την είσοδο στην Ελλάδα ενός τεράστιου αριθμού μουσουλμάνων λαθρομεταναστών, με φυσικό αποτέλεσμα τη σημαντική αποδυνάμωση της ομοιογένειας του πληθυσμού της χώρας.

Ο λόγος για τον οποίο αναφέραμε εδώ έναν πληρέστερο κατάλογο (από αυτόν που είχαμε αναφέρει στο προαναφερθέν τεύχος των «Επικαίρων») των άτυπων χώρων προσευχής (τζαμιά) ήταν αυτός που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου: Ότι η εκτίμηση μιας απειλής γίνεται κατά πρώτον αντιληπτή εάν γίνει εξετασθεί το μέγεθος των στοιχείων που τη συνθέτουν.
Κατά τη μετριοπαθέστερη εκτίμηση, το μέγεθος αυτό είναι πλέον ιδιαίτερα σημαντικό, γιατί, εκτός από την ενδεχόμενη χρήση του ως βασική υποδομή από όποιον την ελέγχει απέξω ή την εκμετάλλευσή του για κάθε είδους παράνομη δραστηριότητα, έχουν ήδη επισημανθεί στοιχεία ενός συστήματος κινητοποιήσεώς τους.

Υπενθυμίζουμε τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008, στα οποία συμμετείχε σημαντικός αριθμός Πακιστανών και Αφγανών, ορισμένοι των οποίων που συνελήφθησαν ομολόγησαν ότι κάποιοι τους είχαν πληρώσει για να συμμετάσχουν στη καταστροφή του κέντρου της Αθήνας
Ένα δεύτερο γεγονός ήταν οι περίφημες διαδηλώσεις για το σκίσιμο του Κορανίου του 2009 (μετά από καταγγελία από έναν «ευσεβή» μουσουλμάνο που απεδείχθη αργότερα ότι είχε μετάσχει σε σοβαρά αδικήματα, όπως ένοπλη ληστεία κ.λπ.), οι οποίες κατέληξαν σε τεράστιες καταστροφές ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας. 
Τον δε Οκτώβριο του 2010, είχαμε την άνευ αδείας συγκέντρωση χιλιάδων μουσουλμάνων στα Προπύλαια για να εορτάσουν τη λήξη του Ραμαζανιού, μια καθαρή επίδειξη δυνάμεως των μουσουλμάνων με στόχο την ανέγερση του Τεμένους. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο προσκληθείς από την Αίγυπτο Ιμάμης Μοχάμεντ Ζακί Μπατάρι, σε ερώτηση κατά τη συνέντευξή του στο Πρώτο Θέμα αν έβγαλε έξω τους μουσουλμάνους για επίδειξη δυνάμεως, απάντησε με ανατολίτικη πονηριά: 
«Εγώ δεν το είδα σαν επίδειξη δύναμης. Το είδα ως μία καλή ευκαιρία για την Ελλάδα να αποδείξει σε όλον τον κόσμο πως σέβεται το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να λατρεύει τον Θεό του όπου και εάν βρίσκεται». 
Και εκτός από την ευκαιρία αυτή, μας έδωσε και μία σαφέστατη απειλητική προειδοποίηση: «Αν το κράτος δεν λάβει μέτρα για να προστατευθούν οι μουσουλμάνοι, τότε η κατάσταση μπορεί να φτάσει στα άκρα…».

Συμπέρασμα; Όλα τα στοιχεία μιας σημαντικότατης απειλής είναι παρόντα και ορατά, δείγματα για το πού και πώς μπορούν να οδηγήσουν αυτά υπάρχουν και το μόνο που δεν υπάρχει είναι η πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα της πολιτικής ηγεσίας στο σύνολό της για απαλλαγή της χώρας από τέτοιους σοβαρούς κινδύνους.

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα"

Το Ισλάμ στην Ελλάδα σήμερα


visit counter



Στον ελληνικό χώρο σήμερα, όπως ακριβώς και στη Δύση, διακρίνει κανείς ένα παραδοσιακό σουνιτικό Ισλάμ, ορισμένες αποκλίνουσες ομάδες και το Ισλάμ των μεταναστών, αυτό το οποίο ο Ολιβιέ Ρουά (ένας από τους εγκυρότερους, παγκοσμίως, μελετητές του πολιτικού Ισλάμ) χαρακτηρίζει «παγκοσμιοποιημένο Ισλάμ».
Δεν πρόκειται βέβαια για την πλευρά του εξτρεμιστικού Ισλάμ, αλλά για ένα καθ' όλα ειρηνικό Ισλάμ, του οποίου τα μέλη είναι κυρίως οικονομικοί μετανάστες, προϊόν της εξατομίκευσης, της αποκοινοτικοποίησης και σε πολλές περιπτώσεις του διαχωρισμού από το περιβάλλον της εθνικής καταγωγής.
Οσον αφορά την προσχώρηση Ελλήνων στο Ισλάμ, υπάρχει με συχνότητα ένα άτομο κατά μήνα, κυρίως εξαιτίας γνωριμίας ανδρών με μουσουλμάνες, όπου στην περίπτωση αυτή η σαρία δεν επιτρέπει στη γυναίκα να ασπασθεί τη θρησκεία του άνδρα.
Βασικά, σχέση μεταξύ όλων των ειδών του Ισλάμ δεν υφίσταται. Οι Ελληνες μουσουλμάνοι δεν έχουν καμία επαφή με τους μετανάστες μουσουλμάνους. Το μόνο θέμα που, ίσως, ενώνει τους μουσουλμάνους της Αθήνας, οι οποίοι είναι μέλη όλων των ομάδων, είναι η ανάγκη της ύπαρξης ενός ενιαίου κέντρου λατρείας.
Τα περισσότερα ζητήματα που αντιμετωπίζουν αφορούν το οικογενειακό δίκαιο. Αντιμετωπίζονται ζητήματα μικτών γάμων και διατήρησης της ισλαμικής κουλτούρας στα παιδιά, τα οποία φοιτούν σε ελληνικά σχολεία. Ο περισσότεροι μουσουλμάνοι προτιμούν τα ελληνικά σχολεία, διότι το ένα και μοναδικό ισλαμικό σχολείο το διατηρεί η πρεσβεία αφρικανικού ισλαμικού κράτους, αλλά, καθώς με πληροφόρησαν, είναι πολιτικά κατευθυνόμενο.

Το Ισλάμ θα καταπιεί την Ελλάδα, όπως μια φάλαινα μερικές εκατοντάδες ψαράκια σε λίγα δευτερόλεπτα



visit counter

















Ο αντιρατσιστικός νόμος θα είναι σε λίγο καιρό γεγονός και μαζί με αυτόν ο καθένας θα μπορεί να κατηγορήσει τον οποιοδήποτε για το παραμικρό. Η άποψη, όποια κι αν είναι αυτή, ποινικοποιείται.

του Στρατή Μαζίδη

Όμως όσο και αν κάποιοι εθελοτυφλούν, αυτό που έρχεται δεν αλλάζει. Το ισλάμ θα μας καταπιεί και θα μας επιστρέψει στα χρόνια της τουρκοκρατίας. Όχι μόνο εμάς, όλη την Ευρώπη.

Στα Γαλλία η συζήτηση αυτή έχει ανοίξει για τα καλά καθώς το μουσουλμανικό στοιχείο αυξάνεται δυναμικά. Στο Βέλγιο ο κόσμος ανησυχεί.

Οι ίδιοι οι μουσουλμάνοι, αυτοί που απολαμβάνουν τις χαρές του δημοκρατικού πολιτεύματος, αυτού που τους επέτρεψε να εγκατασταθούν στις ευρωπαϊκές χώρες, να επιβιώσουν και να αποκτήσουν δικαιώματα, δηλώνουν ότι σαφέστατα εφόσον πάρουν τον έλεγχο θα επιβάλλουν τη Σαρία. Τέλος.

Πώς θα πάρουν τον έλεγχο; Όχι με χατζάρια και κουμπούρια όπως πριν 550 χρόνια. Με υπομονή και αναμονή. Αυτοί αυξάνονται και εμείς γερνάμε. Μοιραία σε λίγα χρόνια θα πάρουν τον έλεγχο.

Ποιος θα φανταζόταν πριν 15 χρόνια στην Ελλάδα να γεμίζει η Ομόνοια με πακιστανούς κι έναν ηγέτη τους να απειλεί με τζιχάντ;

Ποιος θα περίμενε περπατώντας στον Πειραιά να πέσει πάνω σε ανθρώπους που αυτομαστιγώνονται;

Ποιος θα περίμενε στο Ιράν και το Αφγανιστάν του 1960 και 1970 τη σημερινή καταπιεστική κι απάνθρωπη κατάσταση; 

Ομοίως λοιπόν και κάτι βίντεο με γυναίκες κρεμασμένες ανάποδα να τρώνε το ξύλο της αρκούδας, γυναίκες να λιθοβολούνται γιατί μιλούσαν στο κινητό ή αποκεφαλισμένα χριστιανόπουλα της Συρίας, πολύ πιθανόν να μην είναι πολύ μακριά η ημέρα που θα τα ζήσουμε και στη χώρα μας.

Η Ελλάδα δε γέμισε με Σέρβους, Μαυροβούνιους, Γάλλους, Ιταλούς και Σουηδούς. Ήρθε κόσμος με τον οποίο πολιτισμικά και θρησκευτικά δε μας συνδέει τίποτε. Κι από αυτούς όμως δεν ήρθαν τεχνίτες, δάσκαλοι κτλ αλλά εν πολλοίς άνθρωποι με "λερωμένο" ποινικό μητρώο.

Αμφιβάλλει κανείς ότι αν αύριο το πρωί ξεσπούσε μια εξέγερση θα δημιουργούσαν πολύ σοβαρά προβλήματα; Ποιος ελέγχει το κέντρο της Αθήνας; Και γιατί να συμβεί αυτό; Πρώτα διότι κάποιοι για αυτό τους έφεραν (άλλωστε ποιος ο λόγος να φύγεις από μια κατεστραμμένη χώρα για να πας σε μια αντίστοιχη; Διότι αυτό είμαστε), δεύτερον επειδή υπάρχουν ελληναράδες στιλ Μανωλάδας που βλέπουν μια επικερδή μπίζνα πάνω στην εκμετάλλευσή τους και τρίτον διότι υπάρχει μια επικίνδυνη κυβέρνηση που θεωρεί πως είτε με σύγχρονα Αουσβιτς είτε με σκόρπισμα στην περιφέρεια, αντιμετωπίζει το πρόβλημα ανταγωνιζόμενη περισσότερο σε τσαμπουκά και ακρότητα την οξύθυμη Χρυσή Αυγή.

Ο χρόνος κυλά απελπιστικά γρήγορα σε βάρος της Ελλάδας αν δε βρεθεί μια σοβαρή κυβέρνηση η οποία με ψυχραιμία, σύνεση και σεβασμό στους νόμους του κράτους θα αναστρέψει την κατάσταση. Με λίγα λόγια; Τέρμα το Δουβλίνο 2, παροχή ταξιδιωτικών εγγράφων, απελάσεις όσων ήρθαν παράνομα, αύξηση της φύλαξης των θαλασσίων συνόρων και στην έσχατη περίπτωση επαναφορά των ναρκοπεδίων. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να διαβεί μια περιοχή με σήμανση κίνδυνος - θάνατος.

Διαφορετικά το Ισλάμ θα μας καταπιεί με ένα τρόπο οδυνηρό. Σαν αυτό που βλέπουμε στα βίντεο ή διαβάζουμε στα ιστορικά βιβλία.



Ο χάρτης του Ισλάμ στην Ελλάδα


visit counter
Αν και στο παρελθόν οι Ελληνες έμαθαν να συμβιώνουν με μουσουλμάνους, σήμερα ακολουθούν την τάση των άλλων Ευρωπαίων και προβληματίζονται για τους μετανάστες της διπλανής πόρτας


Ο χάρτης του Ισλάμ στην Ελλάδα
5
εκτύπωση  

Σχεδόν 180 χρόνια από την ίδρυση του νεότερου ελληνικού κράτους και 90 από τη Μικρασιατική Καταστροφή οι απόγονοι των επαναστατημένων Ελλήνων και οι έκγονοι των προσφύγων θα πρέπει να μάθουν να ζουν, όπως και οι πρόγονοί τους, με το Ισλάμ και τους μουσουλμάνους. Ο πληθυσμιακός χάρτης τής αμιγώς, επί πολλές δεκαετίες, χριστιανικής και ορθόδοξης Ελλάδας δείχνει να αλλάζει καθώς στη χώρα μας εισρέουν καθημερινά εκατοντάδες μετανάστες, που στην προσπάθεια ανεύρεσης μιας καλύτερης τύχης εγκαταλείπουν τις εστίες τους στην Ασία και στην Αφρική, περιοχές που μαστίζονται από τη φτώχεια και τους πολέμους.

Παρά το γεγονός ότι οι Ελληνες μαζί με τους Ισπανούς είναι από τους ελάχιστους λαούς της λεγόμενης Δυτικής Ευρώπης που έμαθαν να συμβιώνουν κατά το παρελθόν με τους μουσουλμάνους, εν τούτοις, σήμερα φαίνεται να επικρατεί ένας ιδιότυπος προβληματισμός. Αν κανείς προσπεράσει τους ακραίους τόνους, ο προβληματισμός διεφάνη και κατά τη διάρκεια της συζήτησης που έγινε στη Βουλή με θέμα την παροχή της ελληνικής υπηκοότητας και ιθαγένειας στους μετανάστες που διαβιούν στην πατρίδα μας. Προβληματισμός άλλωστε υπάρχει και σε χώρες πολυπολιτισμικές, όπως η Γαλλία, η Ελβετία και η Γερμανία. Και είναι ιδιαίτερα έντονος στις λεγόμενες ρωμαιοκαθολικές χώρες, όπως η Αυστρία, που δεν εννοεί να σβήνει από τη μνήμη της την πολιορκία της Βιέννης από τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή...

Ως και το 2001, οπότε ο κάθε πολίτης δήλωνε το θρήσκευμά του, οι έλληνες μουσουλμάνοι αποτελούσαν το 1,3% του πληθυσμού της χώρας. Σε αυτούς συγκαταλέγονταν κυρίως τα μέλη της μειονότητας στη Θράκη, στην Κω και στη Ρόδο, όσοι είχαν τελέσει μεικτούς γάμους με έλληνες υπηκόους, αλλά και ορισμένοι Παλαιστίνιοι που έφτασαν στη χώρα τη δεκαετία του ΄70 και πολιτογραφήθηκαν Ελληνες.

Σήμερα η κατάσταση δείχνει εκ διαμέτρου αντίθετη. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύονται στο Διαδίκτυο από την Ενωση Μουσουλμάνων και τα οποία προσεγγίζουν αυτά που επικαλέστηκε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γρ. Ψαριανός κατά τη διάρκεια σχετικής επερώτησής του: στην Ελλάδα «εκτιμάται ότι υπάρχουν 830.000 ως 1.000.000μουσουλμάνοι». Οπως προσθέτει η Ενωση, υπάρχουν τρεις κατηγορίες μουσουλμάνων:«Η ελληνική μουσουλμανική μειονότητα, περίπου 120.000 άτομα. Η πλειονότητα όμως των μουσουλμάνων είναι μετανάστες που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα τα τελευταία 40 χρόνια, ερχόμενοι κατά βάση από τις αραβικές χώρες και λιγότερο από άλλες,όπως το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές. Τέλος υπάρχουν οι Ελληνες που ασπάστηκαν το Ισλάμ αφού το μελέτησαν ή αφού παντρεύτηκαν μουσουλμάνους». Ενα μεγάλο κομμάτι των μουσουλμάνων που διαβιούν στη χώρα μας προέρχεται από την Αλβανία. Πρόκειται κατά βάση για σουνίτες μουσουλμάνους, οι οποίοι ωστόσο στη συντριπτική πλειονότητά τους είναι άπιστοι αφού η θρησκευτική λατρεία απαγορεύθηκε διά νόμου το 1967 από το καθεστώς Χότζα και δεκάδες τζαμιά και εκκλησίες καταστράφηκαν στο όνομα της «αλβανικότητας». Οι Αλβανοί αποτελούν την πλειονότητα των μουσουλμάνων, γεγονός με ιδιαίτερη σημασία καθώς δεν είναι θρησκευτικά φανατισμένοι. Οπως και να ΄χει, με τις πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις ο αριθμός των θρησκευομένων μουσουλμάνων σήμερα στην Ελλάδα αγγίζει τις 500.000. Αποτελούν δηλαδή το 4%-5% του πληθυσμού της χώρας.

Οι ηγέτες των μουσουλμάνων που ζουν στην Ελλάδα είναι παλαιστινιακής καταγω γής. Ο πρόεδρος της Ενωσης Μουσουλμάνων κ. Ναΐμ Ελγαντούρ έφτασε στην Αθήνα από την Αίγυπτο, παντρεύτηκε χριστιανή, υπηρέτησε τη θητεία του στον ελληνικό στρατό, είναι επιχειρηματίας, πατέρας 8 παιδιών, αλλά και παππούς με τρία εγγόνια από τη μεγαλύτερη κόρη του, η οποία σπούδασε αγγλική φιλολογία. Ενας γιος του σπουδάζει στο Πολυτεχνείο και ο μικρότερος είναι στο νηπιαγωγείο. Αντίστοιχη είναι η πορεία και του αντιπροέδρου της Ενωσης Μουσουλμάνων, μεγαλοεπιχειρηματία κ. Ρασάν Μάζεν, πατέρα τριών παιδιών, έλληνα υπηκόου, ο οποίος υπηρέτησε στον ελληνικό στρατό. Παλαιστίνιος επίσης την καταγωγή, από την περιοχή της Γάζας.

Ωστόσο υπάρχει και ένας μεγάλος όγκος λαθρομεταναστών ή νομίμως εργαζομένων στην Ελλάδα ο οποίος προέρχεται από χώρες όπως το Ιράν, το Ιράκ, η Ινδονησία, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, η Σιέρα Λεόνε, η Ρουάντα, το Μπανγκλαντές, η Ερυθραία, ακόμη και από την... εξωτική Μογγολία του Τζένγκις Χαν αλλά και την ταλαιπωρημένη Μιανμάρ. Παρά το γεγονός ότι η Αστυνομία, όταν συλλαμβάνει μετανάστες, δεν καταγράφει το θρήσκευμά τους, στην εγγύτερη στην ανατολή «πύλη εισόδου» στο ευρωπαϊκό όνειρο, την Ελλάδα, καταφθάνουν καθημερινά δεκάδες μουσουλμάνοι- όπως φαίνεται από τις καταγραφές που γίνονται με βάση τον τόπο προέλευσης. Σύμφωνα με ανεπίσημα στοιχεία, η εισροή μεταναστών από χώρες όπως το Αφγανιστάν είναι υψηλή. Χαρακτηριστικό είναι ότι, σύμφωνα με καταγραφές, το 2006 εισήλθαν παράνομα στη χώρα 5.200 Αφγανοί, το 2007 ο αριθμός τους διπλασιάστηκε και έφθασαν τις 11.600 και το 2008 τις 25.500. Εντυπωσιακός είναι και ο αριθμός των Ιρακινών που εισέρχονται στη χώρα παράνομα. Από 8.100 το 2006, ανήλθαν σε 12.500 το 2007 και 15.900 το 2008. Αύξηση της μετανάστευσης υπάρχει και από το Μπανγκλαντές και το Πακιστάν. Οπως εκτιμάται, τα τελευταία τρία χρόνια έφτασαν στη χώρα μας τουλάχιστον 4.100 άνθρωποι από το Μπανγκλαντές και 8.000 από το Πακιστάν.

Πού κατοικούν 
Oκύριος όγκος των μεταναστών κατοικεί στην Αθήνα, στον Πειραιά και στο Λαύριο. Υποβαθμισμένες και πολλές φορές εγκαταλειμμένες από τους Ελληνες περιοχές, όπως γύρω από την πλατεία Ομονοίας ή την πλατεία Κουμουνδούρου, αλλά και άλλες πυκνοκατοικημένες, όπως ο Νέος Κόσμος, η Κυψέλη, η Καλλιθέα και το Παγκράτι, είναι οι τόποι όπου διαβιούν όσοι ξέφυγαν από την πλήρη ανέχεια των μη προνομιούχων χωρών (global south). Οπως επισημαίνει στο «Βήμα» ο κ. Ελγαντούρ, μουσουλμάνοι το θρήσκευμα εργάτες υπάρχουν σχεδόν σε όλο το μήκος και το πλάτος του ελληνικού εδάφους. «Πρόκειται για μια πραγματικότητα. Και ήδη υπάρχει δεύτερη και τρίτη γενιά μουσουλμάνων, οι οποίοι αισθάνονται- και είναι- Ελληνες».

Οπως εκτιμούν στελέχη των υπηρεσιών που παρακολουθούν τα θρησκευτικά ζητήματα στην Ελλάδα, συνολικά στη χώρα υπάρχουν 82 διαφορετικές «συγκεντρώσεις» ή «ομάδες» μεταναστών. Οι περισσότερες είναι μουσουλμανικές και οι 70 από αυτές βρίσκονται στην Αθήνα, στα δυτικά προάστια και στο Κορωπί.

Η θέση της Εκκλησίας της Ελλάδος 
Στην ιστορία της Ορθοδοξίας δεν υπάρχουν βασιλείς όπως ο Βαλδουίνος ή ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, που συγκρούστηκαν με τον Σελ αχ Αδίν και τους άραβες μουσουλμάνους για την Ιερή Πόλη των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών, υπήρξε όμως ο αυτοκράτορας Ηράκλειος, ο οποίος εξεστράτευσε εναντίον τους και έφερε πίσω τον Τίμιο Σταυρό, τον οποίο είχαν αρπάξει από την Ιερουσαλήμ.

Το 2006 ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, βλέποντας τα ζητήματα που υπήρχαν, ίδρυσε μια ειδική Συνοδική Επιτροπή Συμπαραστάσεως Παλιννοστούντων Μεταναστών με επικεφαλής τον Αρχιμανδρίτη κ. Τιμόθεο Ανθη και διευθυντή του αντίστοιχου κέντρου τον κ. Αντώνιο Παπαντωνίου. Η επιτροπή από την πρώτη στιγμή άρχισε να διεξάγει διάλογο με πολλούς από τους περίπου 40 άτυπους θρησκευτικούς λειτουργούς του Ισλάμ, μετανάστες που διαβιούν στην Αθήνα. Επιπλέον επισκέφθηκε και παρενέβη σε περιοχές όπου οι συγκρούσεις μεταξύ Ελλήνων και μεταναστών είχαν λάβει διαστάσεις, όπως η πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα. Η επιτροπή βρίσκεται σε διαρκή διάλογο με τους ιμάμηδες, ορισμένοι εκ των οποίων είναι εργάτες ή καθαρίζουν τζάμια. «Πρόκειται για ταλαιπωρημένους ανθρώπους» τονίζει στο «Βήμα» στέλεχος της επιτροπής, που προσθέτει ότι δεν θα ξεχάσει ποτέ τη χαρά ενός γιατρού ιμάμη όταν συναντήθηκε με τους κληρικούς της επιτροπής και μίλησε μαζί τους.«Δεν είναι όλα άσπρο ή μαύρο. Τι να πεις σε αυτόν τον άνθρωπο, ο οποίος αν και ζει 30 χρόνια στην Ελλάδα, δεν έχει πάρει ως σήμερα υπηκοότητα;».

Από το 2006, οπότε και συστήθηκε η επιτροπή, προσπάθησε να επιλύσει προβλήματα και δημιούργησε ειδική ιστοσελίδα στην προσπάθεια να ενημερώσει τους χριστιανούς για το Ισλάμ και τις υποδιαιρέσεις του. Μάλιστα είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι προσφέρει πληροφορίες ακόμη και για τα τζαμιά που υπάρχουν στην Αθήνα- ορισμένοι μάλιστα ιεράρχες επιθυμούν την κατάργηση της επιτροπής, παρά το γεγονός ότι πολλές φορές ακόμη και ορισμένες κρατικές αρχές σπεύδουν να ενημερωθούν από τα στελέχη της.

Η Ιεραρχία της Εκκλησίας είναι διχασμένη: οι «σκληροί» βάλλουν κατά της πολιτογράφησης χιλιάδων μουσουλμάνων μεταναστών, μία μικρή ομάδα δηλώνει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Η πλειονότητα όμως, αν και σιωπηλή, είναι προβληματισμένη καθώς δεν ξέρει τι θα γίνει στο μέλλον. Ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος (φωτογραφία) και τα μέλη της Ιεράς Συνόδου προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στη μακραίωνη ιστορία των Ελλήνων που πρέπει να υποδεχθούν τον ξένο, στη διδασκαλία του Χριστού για τη στήριξη του φτωχού, του αδυνάτου και του αλλοεθνούς, αλλά και στον προβληματισμό όλων όσοι πιστεύουν ότι στο μέλλον θα υπάρξουν σοβαρά προβλήματα... Κλεισμένοι οι περισσότεροι πίσω από τις «ασφαλείς» πύλες της Ελλάδας, ελάχιστοι γνωρίζουν τι είναι το Ισλάμ, οι σουνίτες και οι σιίτες, και ακόμη λιγότεροι μπορούν να διαλεχθούν, όπως έκανε πριν από αιώνες ο Γρηγόριος ο Παλαμάς. Ξέρουν όμως ότι ύστερα από μερικές δεκαετίες η Ελλάδα δεν θα είναι δεδομένα Ορθόδοξη χώρα και αυτό τρομάζει πολλούς και για ποικίλους λόγους.

Το «τζαμί» του Παλαιού Ψυχικού 
Στο ευρύτερο πολεοδομικό συγκρότημα των Αθηνών υπάρχουν 56 διαφορετικοί τόποι λατρείας. Πρόκειται για υπόγεια πολυκατοικιών, πρώην γκαράζ ή διαμερίσματα που έχουν διαμορφωθεί για να φιλοξενούν τους εκατοντάδες πιστούς του Κορανίου που θέλουν να προσευχηθούν. Οι περιοχές όπου βρίσκονται θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν αναμενόμενες σε ένα επίπεδο αφού συναντά κανείς τόπους λατρείας σε μέρη της Αθήνας όπως: το Μεταξουργείο, τα Κάτω Πατήσια, η Κυψέλη, η Αχαρνών, το Μοσχάτο, η Φυλής, η Σοφοκλέους, τα Πετράλωνα και η Κουμουνδούρου. Βρίσκονται όμως και σε μεσοαστικές περιοχές, όπως Ζωγράφου, Γουδή και Αμπελόκηποι, αλλά ακόμη και στα λεγόμενα βόρεια προάστια, όπως το Παλαιό Ψυχικό.

Τόποι λατρείας έχουν δημιουργηθεί όμως τα τελευταία χρόνια και εκτός των «τειχών» του κλεινού άστεως. Οπως επισημαίνει ο κ. Ελγαντούρ, υπάρχουν τρεις τόποι λατρείας στην Κρήτη- Χανιά, Ηράκλειο, Ρέθυμνο-, δύο στη Θεσσαλονίκη, στην Καλαμάτα, στην Πάτρα, ακόμη και στην Κάρπαθο...

Οι πιστοί του Κορανίου μπορούν να πάρουν ακριβείς πληροφορίες για τις ώρες προσευχής, αλλά ακόμη και για τους τρόπους μετακίνησής τους με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, από το Διαδίκτυο και την ιστοσελίδα islam.gr.

Ο πρώτος άτυπος τόπος λατρείας δημιουργήθηκε στην Ελλάδα μέσα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από μουσουλμάνους φοιτητές που μετέτρεψαν το 1983 ένα δωμάτιο σε τόπο προσευχής. Σήμερα ο πιο επίσημος τόπος λατρείας στην Ελλάδα είναι αυτός που παραχώρησε πριν από μερικά χρόνια η Θεολογική Σχολή της Θεσσαλονίκης για να προσεύχονται οι μουσουλμάνοι φοιτητές.

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι οι χώροι λατρείας δεν είναι κοινοί και εν πολλοίς σχετίζονται με την καταγωγή των μουσουλμάνων. Οπως φαίνεται στο Διαδίκτυο, στην Αθήνα μεταξύ άλλων υπάρχουν 12 αραβικά τζαμιά, 4 ασιατικά και 10 μπανγκλαντεσιανά.

Μουσουλμανικό λεξικό 
Οι μουσουλμάνοι της Αθήνας προσεύχονται στη διάρκεια του Ραμαζανιού σε αίθουσα του Ολυμπιακού Σταδίου
Oι πιστοί του Ισλάμ εκτιμάται ότι προσεγγίζουν σε όλο τον κόσμο το ένα δισεκατομμύριο και είναι η πρώτη από τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες που παρουσιάζουν διαρκή υψηλή πληθυσμιακή αύξηση.

Μωάμεθ: ο τελευταίος προφήτης και θεμελιωτής της αραβικής αυτοκρατορίας. Γεννήθηκε στη Μέκκα το 570 και πέθανε στη Μεδίνα το 632 μ.Χ. Ιδρυτής του μωαμεθανισμού. Συνέγραψε το Κοράνι.

Ισλάμ: υποταγή, απόλυτη παράδοση στον Θεό. Αλί: Ο γεννήτορας του σιιτισμού και τέταρτος κατά σειρά χαλίφης του Ισλάμ. Πρώτος εξάδελφος του Μωάμεθκαι γαμπρός του αφού παντρεύτηκε τη Φατίμα, μία από τις τέσσερις κόρες που απέκτησε ο προφήτης με την πρώτη του σύζυγοτη Χαντίτζα. Δολοφονήθηκε το 661 μ.Χ., με εντολή της Αϊσά.

Χασάν: Γιος του Αλί, αρνήθηκε τη διαδοχή του πατέρα τουκαι παρέδωσε την ηγεσία στον Μωαβία, υπό τον όρο μετά τον θάνατό του να κηρυχθεί προφήτης. Πέθανε από δηλητήριο ενώ χαλίφης ανακηρύχθηκε ο γιος του Μωαβία, Γεζίτ.

Χουσεΐν: Δευτερότοκος γιος του Αλί και αδελφός του Χασάν. Ηγήθηκε του στρατού των σιιτών και διεκδίκησε το Χαλιφάτο. Εχασε την αιματηρότερη μάχη που διεξήχθη στο Ισλάμ και σφαγιάστηκε μαζί με όλα τα μέλη της οικογένειάς του.

Σουνίτες: Πρόκειται για τους ορθόδοξους μουσουλμάνουςκαι αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα όλων όσοι ασπάζονται το Κοράνι. Προέρχονται από Αίγυπτο, Αλγερία, Αιθιοπία, Λιβύη, Μαρόκο, Νιγηρία, Σουδάν, Τυνησία, Αφγανιστάν, Ινδονησία, Ιράκ, Ιορδανία, Κουβέιτ, Πακιστάν, Σαουδική Αραβία, Συρία και Τουρκία. Πιστεύουν στα όσα ορίζει αυστηρά το Κοράνι και στην Ιερά Παράδοση, τη Σούνα, γι΄ αυτό και ονομάζονται σουνίτες. Η Σούνα αποτελείται από έξι Χαντίθ, αναφορές που συντάχθηκαν από τον Μωάμεθ και καταγράφηκαν τρεις αιώνες μετά τον θάνατό του.

Σιίτες: Χαρακτηρίζονται από τους σουνίτες ως αιρετικοί. Και στην ουσία το όνομά τους προέρχεται από το αραβικό Σι΄ ατ Αλί, που σημαίνει η παράταξη ή το κόμμα του Αλί. Πιστεύουν ότι μόνον οι απευθείας και εξ αίματος απόγονοι του Μωάμεθ είναι κανονικοί χαλίφηδες. Και αναγνωρίζουν ως μοναδικό και γνήσιο διάδοχό του, τον Αλί. Το 80% των σιιτών προέρχεται από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, την Ινδία, την Ανατολική Αφρική και τη Συρία.