Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2014

ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΜΑΣΟΝΟ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ!


visit counter


« Είναι άξιον πολλών δακρύων, διότι αποδεικνύει πόσον άρρωστον ηθικώς είνε το Έθνος ημών, το γεγονός της υπερασπίσεως παρά τόσων και τόσων του μιαρού και ανοσίου υβριστού του Κυρίου, Καζαντζάκη (…) Η Εκκλησία όμως άς πράξη το εαυτής καθήκον, αδιαφορούσα δια τας φωνασκίας του ενός και του άλλου… Καθήκον αυτής είναι κυρίως τούτο: Ο ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ! »
(Όσιος Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος)


  
   Ο Καζαντζάκης ήταν ένας ορκισμένος Μασόνος και αυτό, ουδείς μπορεί να το αμφισβητήσει, λόγω του ότι δεν είναι a posteriori άποψη ή ψύλλιασμαν(υποψία) μερικών τινών φανατικών Χριστιανών, αλλά η γενική και ειδική αποδεδειγμένη άποψη και η ευρέως διαδεδομένη γνώμη της αντίχριστου οικουμενιστικής Μασονίας, μα κυρίως, έρχονται ως επιστέγασμα οι επιβεβαιώσεις και τα ακλόνητα ντοκουμέντα της Μασονικής ιδιότητάς του, υπό καρδιακών φίλων [1] του μακαρίτου Αντίχριστου Κ.! Φυσικά και χωρίς την επισφράγιση-επιβεβαίωση υπό των θεομπαικτών Μασόνων [2] για την Μασονική και Θεοσοφίστικη ιδιότητα [3] του Κ., τα συγγράμματά του και μόνο, είναι υπεραρκετά για να αποδείξουν [4] στέρεα και βάσιμα του λόγου το αληθές!
   Αγαπητοί μας αναγνώστες, θα πρέπει να σας υπενθυμίσουμε, ότι σε άρθρο του Μαρτίου το 2014, αποκαλύπτεται [5] ο θεσμικός ρόλος μερικών καθηγητών μα και ο κύριος πρωτεργάτης και προπαγανδιστής της επιστημονικό-θεολογίζουσας αιρέσεως του Καζαντζακισμού, με γενικό κύριο τίτλο: ADVERSUS HAERESES ECUMENISMUS - ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΏΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ (Χρυσόστομος Σταμούλης: «Έρως και θάνατος» της Ορθοδόξου Πατερικής αυτοσυνειδησίας, ο βοθροπόταμος της ακαδημαϊκής Καζαντζακικοπληξίας! Ο «πατήρ» Οικουμενισμός, ο «υϊός» Καζαντζακισμός, ομοούσια, αχώριστα και αδιαίρετα αιρετικά συστήματα! Το «πνεύμα» τους άγιον;»)και με ειδικό υπότιτλο: “Ο πρόεδρος και τακτικός καθηγητής της Θεολογικής σχολής μας, «μαέστρος» θεσμικός της αιρέσεως του Καζαντζακισμού και άριστος «μουσικοσυνθέτης» της Παναιρέσεως του Οικουμενισμού! (ΜΈΡΟΣ Α΄)” οι οποίοι συγκεκριμένοι καθηγητές [6] και συνάδελφοι θεολογούντες, καλώς ή κακώς επαναλαμβάνουν αενάως την αναμασημένη εμετική τροφή και όζουσα «επιστημονική» διαστροφή τους, δηλαδή επιάσαν μας στο μαϊττάππι(κοροϊδιλίκι), με τις επιστημονικές και εκκλησιολογικές αιρέσεις τους, και αυτοί που τους ακούνε συνήθως, τα κλασικά χαϊβάνια(μαννοί ή ηλίθιοι), τους χειροκροτάνε ωσάν να είναι διανοητικά υστερημένοι κάπου, καθώς δεν έλαβαν ακόμα την κριτική σκέψη για να την θέσουν έτσι σε λειτουργία, για να αντιληφθούν με αυτόν τον τρόπο τα αυτονόητα, τα οποία αυτονόητα, θα πρέπει να τα αποσαφηνίζουμε και να σας τα παραθέτουμε ξεφλουδισμένα [7] με πάσαν ακρίβεια για να συνειδητοποιήσετε σε βάθος, την εύλογη ανάγκη της σκληρής, δριμείας και ξυνόγαλης κριτικής μας, προς τις διαφόρους παράδοξες ενέργειες, των αγαπητών καθηγητών και δασκάλων μας, αλλά και προς τους συμμάχους αυτών, δηλαδή τα λογής-λογής φερέφωνα και τσιράκια των...!
Fiat iustitia, et pereat mundus!!!
   Ωστόσο, θα ήταν θεολογικά επιστημονικό λάθος να απαξιώναμε ή να κλείναμε τα μάτια μας, για τους διαφόρους αγαπητούς κληρικούς-καθηγητές μας, που συμμετέχουν στην αθλία παρωδία-προπαγάνδα αθωώσεως των αιρετικών κακοδοξιών του ψεματινόδοξου(κενόδοξου) Ωριγενιστή Κ. και αγιοποιήσεως του εκ της θεολογίζουσας(sic) ακαδημαϊκής κοινότητάς μας, ενώ ως εκ τούτου, θα ήταν επιστημονικά κοντόφθαλμο και μικρόψυχο από μέρους μας, να φορτώναμε αυτόν τον βοθροπόταμο της ακαδημαϊκής τους ψεματοσύνης(απάτης), της Καζαντζακικοπληξίας, μονάχα, στους ώμους του αξιόλογου καθηγητού μας, κυρίου Χρυσοστόμου Σταμούλη του νέου “Καβαλλίνου”!... Φέρει και αυτός φυσικά την θεσμική ευθύνη του και ως πρόεδρος πλέον της Θεολογικής Σχολής μας αλλά, την κυριολεκτικά κύρια ευθύνη, την φέρουν και την έχουν οι κληρικοί-καθηγητές μας, οι οποίοι έχουν και φέρουν την ιδιότητα της ειδικής Ιερωσύνης, καθότι είναι διάκονοι και υπηρέτες της Εκκλησίας μας πρώτιστα(!) και μάλιστα μερικοί εξ αυτών, φέρουν και την ιδιότητα της Αρχιερωσύνης, δηλαδή είναι Επίσκοποι και Μητροπολίτες(!) και μετά ως δευτερεύον φυσικά, ακολουθούν οι άλλες τιμητικές ιδιότητες των ως αξιόλογων επιστημόνων και καθηγητών που υπηρετούν και διακονούν την Ιερά Θεολογική Επιστήμη μας!
   Είμαι “φανατικός” διφυσίτης αγαπητοί κύριοι/ες καθηγητές/τριες και αναγνωρίζω και κατανοώ συνάμα την διπλή ιδιότητα σας, η οποία είναι αδιαίρετη-αχώριστη, και ζυμωμένη μάλιστα η μία ανάμεσα στην άλλη..., μόνο που το ενδεχόμενο να είμαστε τρεπτοί και να συγχύζομεν καθώς και να αλλοιώνουμεν τα πράγματα των ιδιοτήτων και ενεργειών μας, δεν είναι ένα παναληθέστατο προπατορικό-μεταπατορικό και ιστορικό πανανθρώπινο γεγονός, της πτώσεως, καθώς εσείς μας διδάξετε;
   Έ γιατί τότε, παρατηρώ ως δόκιμος και άπειρος θεολογών μίαν μανική επιμονή και παράδοξη εμμονή στην κακόδοξη-αιρετίζουσα-ακαδημαϊκή (βάση προτεσταντικών προτύπων και συστημάτων) και μονοφυσιτίζουσα σταδιοδρομία σας, η οποία απαξιώνει και εκμηδενίζει κατά το δοκούν, την ετέρα ιδιότητά σας; Την απείρου κάλους μάλιστα, ιδιότητά σας(;!).
   Δηλαδή υπάρχει περίπτωση, λόγου χάρη κληρικός-καθηγητής να απαξιώνει ή και να υποτιμά την ιδιότητα της ειδικής Ιερωσύνης του, έναντι της ακαδημαϊκής σταδιοδρομίας και καθηγητικής έδρας του, ή ακόμα να αποβλέπει και σε άλλους φιλόδοξους στόχους;
   Άραγε ένας κληρικός, επιτρέπεται να αποβάλλει περιπτωσιακά το ράσο του, την οντολογία του ως ποιμένας εννοούμε, για «αντικειμενικούς», επιστημονικούς, ακαδημαϊκούς και άλλους διαφόρους τυχόντες λόγους;
   Αυτό το ερώτημα όμως, θα το αφήσουμε αναπάντητο, για να το απαντήσετε εσείς φίλοι, μια και εφόσον θα σας παραθέσουμε μερικά γραπτά ντοκουμέντα προς σύγκρισή των, για να μπορέσετε να κρίνετε την δικαία και αντικειμενική κρίσιν και κριτική, στο θέμα που πραγματευόμαστε!
   Πρώτο scripta manent [8] είναι μία σύγχρονη ιστορική μελέτη, αντικειμενική δήθεν, από τον χουμισμένο(φημισμένο) καθηγητή μας Μητροπολίτη Αρκαλοχωρίου κ. Ανδρέα Νανάκη, ο οποίος προσπαθεί να αποσαφηνίσει με σχολαστικό τρόπο και να μας ξεκαθαρίσει τους διαφόρους μύθους περί του αφορισμού του Καζαντζάκη! Λες και λύθηκαν άπαντα τα βιοτικά προβλήματα μας στην Νεοελληνική και Νεοκυπριακή πραγματικότητα και αυτό μας έλειπε, να ξεκαθαριστούν οι διάφορες χτιτζιάρικες μυθολογίες, περί του αναθεματισμένου χριτζιελλόρου (σκορπιού) Κ.!
   Υπήρχε ιδιαίτερη ουσιαστική σημασία άγιε Αρκαλοχωρίου αυτό το ψευδό-ακαδημαϊκό ξεκαθάρισμά σας, στον χώρο της Ιεράς Θεολογικής επιστήμης μας;
   Ή μήπως υπήρχε ειδικός εκκλησιολογικός/θεολογικός αλλά και λογικός λόγος, των ιστορικών μέν και «αντικειμενικών» δέ, απόλυτα σαφέστατων, ακαδημαϊκών αναλύσεων σας;
   Το μείζον θέμα που θα έπρεπε και πρέπει να απασχολεί την Ορθοδοξούσα (μήπως αυτό είναι το κατεξοχήν ζητούμενο;) ακαδημαϊκή και Ιερά Θεολογική κοινότητά μας, δεν θα έπρεπε να ήταν, οι Ωριγενιστικές Αντιχριστιανικές και κατ’εξοχήν, συγκρ(η)τιστικές και ουμανιστικές μυθοπλασίες και κακοδοξίες, του αξιοθρήνητου ψευδολογοτέχνη Κ.;
   Το ξεκαθάρισμα στο έλαττον, δηλαδή ότι είναι μύθος ο θρυλούμενος αφορισμός, του βλάσφημου Μασονιστή Κ., αδυνατώ να το κατανοήσω, τόσο εκ της προσφάτου αποφοιτίζουσας επιστημονικό-θεολογίζουσας ιδιότητάς μου, αλλά κυρίως όσο και εκ της κατά δύναμιν Ορθοδόξου Χριστιανικής ιδιότητάς μου...! Υποθέτω εσείς, ως άριστοι και άξιοι διδάσκαλοι και καθηγητές, θα κατανοείται καλύτερα τι θέλει να πεί ένα μαθητούδι σας...!
   Ποιόν το νόημα σεβασμιώτατε κ. Ανδρέα, να ξεκαθαρίζουν οι δάσκαλοί μας, τουτέστιν και εσείς, τα περί μυθολογούμενων αφορισμών, ενώ κατά την ίδια στιγμή μέχρι της σήμερον, συντρέχουν ακλόνητα και ισχυρά, λογικοί, Εκκλησιολογικοί, και Θεολογικοί λόγοι, για να ξεκαθαρίσουν τα τόσα βλάσφημα και όσα κακόδοξα εγράφησαν (scripta manent!) κατά του Θεανθρώπου Λόγου; Μαζί και τα τόσα άλλα αλλόδοξα και συγκρητικο-αιρετικά, αντιχριστιανικά λογοτεχνήματα, του Εωσφοριστή παραμυθά και Θεοσοφιστή μυθολόγου, άξιου μάλιστα, προς εβδομηκοντάκις επτά αφορισμού του, έστω και μετά θάνατον τού;
Ποιόν το νόημα της υποθέσεως της «άρσεως του αφορισμού» του Κ.;
   Δηλαδή, άγιε Αρκαλοχωρίου, εσείς ως Επίσκοπος της Θεανθρωπίνης Εκκλησίας μας,  αλλά και ως θεολογών καθηγητής, προτείνετε ή και συμβουλεύατε να διαβάζει το Χριστεπώνυμο πλήρωμα σας αλλά και οι φοιτητές σας, αυτά τα αιρετικά αντιχριστο-λογοτεχνήματα του Κ.;
Είμαι αρκετά περίεργος, να δω σε κάποια φάση μία συγκεκριμένη απάντηση, στο προαναφερθέν ερώτημά μας.
   Για να πω και του στραβού το δίκαιο, είμαι ο φοιτητής σας που λογομάχησε μια μέρα δημοσίως στο αμφιθέατρο, με την βοηθό σας κ. Αντωνία (η οποία υπέγραψε, τρομάρα της, μαζί με άλλους καθηγητές, την ίδρυση Ισλαμικών σπουδών στην Σχολή μας, εικάζω, με την ευλογία σας; Ελπίζω πώς, όχι, μη φοβούμενος να διαψευσθώ στην πορεία!) διότι ερχόταν συνέχεια να σας αντικαταστήσει στα μαθήματά σας, και αυτό το γεγονός μας αγανάχτησε τα μέγιστα, η συνεχιζόμενη δηλαδή απουσία σας...!
   Τι θέλω να πω με αυτό;
   Θέλω να πω, ότι ουδέποτε σας άκουσα στα μαθήματά μας (σε όσα παρευρεθήκατε τουλάχιστον!) και στις διαλέξεις σας, να μιλάτε υπέρ του “Φωτίλλαρου” Κ. ή έστω, ούτε έτυχε να διαβάσω στα πολύτιμα ιστορικά συγγράμματά σας κάτι υπέρ αυτού του Αντίχριστου, και καθότι ερευνώ το θέμα ως ορκισμένος πλέον, ερευνητής θεολογών, έπεσα σε ένα κείμενό σας, το οποίο με έριξε από τα σύννεφα, ως προς την επιστημονική σας αντικειμενικότητα, πράγμα το οποίο ακόμα με βασανίζει...!
   Έχασα πραγματικά, πάσα ιδέα μαζί σας και σας το ομολογώ δημόσια, ότι νοιώθω χαντός(βλάκας) και χάφτας(κουτός), μια και δημόσια συγγράψατε υπέρ του χάματρου(νάνου) Κ., διότι από την μια πασχίσατε, δικαίως, να μας διδάξετε με πολλαπλά βασανιστικά μαιευτικά ερωτήματα και μας παιδεύσατε άριστα να εννοήσουμε αλλά και να κατανοήσουμε τα περί της Ρωμαίικης ρίζας και Ρωμηοσύνης μας, ενώ από την άλλη δε, είστε μετέχων και κοινωνός στην γνωστή ΚΑΙΡΟΣκοπίζουσα ομαδούλα, της προπαγάνδας του Γραικυλίστικου Καζαντζακισμού, στην οποία δυσάρεστη και δυσσεβή προπαγάνδα σας, έχετε σύμμαχο και το γνωστό Ιστολόγιο "ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ" [9]!!!
   Αν είναι ποτέ δυνατόν σεβασμιώτατε, δηλαδή!
   Αλήθεια, τι δουλειά έχετε με την αθεολόγητη και άθεη συμμορία των αθεόφοβων αιρετικών ΚΑΙΡΟΣκόπων θεολογούντων, οι γνωστοί και ως: τα τσιράκια και οι γενίτσαροι του Γιαγκάζογλου;
Και ποιοι να βρίσκονται άραγε, πίσω από το «θεολογικό» ιστολόγιο "ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ"; 

Μήπως οι Βατοπαιδινοί πατέρες;
Τελικά η διαδικτυακή φωτιλλαρκά(αναμμένη δάδα) καλά κρατεί, έ;
Με μια απλή ματιά και έρευνα,  το πράγμα σφυρίζει από μόνο του...!
   Το εν λόγω ιστολόγιο, έχει μέν αρκετή πεντανόστιμη θεολογία..., και τσάφ  λίγο πενταπόσταγμα από σταγονούλες (liquit) υδροκυάνιον, και να σου η «αερολόγια θεολογία» ή ακόμα, και μερικές σουσουραδίστικες(κιναίδειον) κουτσουλιές  στην νόστιμη «θεολογική στραπατσάδα» σας, ενώ αγαπητοί συνάδελφοι κύριοι Ιστολόγοι..., η θεομπαιξία σας δεν έχει όρια, έτσι;
   Καλά δεν τα λέω;
   Αναμένω, να με διαψεύσετε επίσημα και κατηγορηματικά, διότι αδημονώ να απολογηθώ εκεί που τυχόν, σφάλλω! Διότι, ως τρεπτό ον, όλο και κάπου σφάλλω συχνά-πυκνά.
   Άγιε Αρκαλοχωρίου, αντί ως Επίσκοπος της Εκκλησίας του Χριστού και επιστήμων θεολογών, να αναιρέσετε και να μας ξεκαθαρίσετε, καθώς οφείλετε εκ της Ομολογιακής Αρχιεροσύνης σας, τις πλάνες και τις αιρέσεις του Κ., εσείς πράττετε ακριβώς το αντίθετο(!) διά της ακαδημαϊκής(;!) ιδιότητάς σας, καθώς του πλέκετε το «αντικειμενικό» εγκώμιο έμμεσα, λες και ζείτε στην Κύπρο, στο Καζακστάν ή και στα Ιμαλάια..., ή λες και όσοι σας διαβάζουν είναι υπανάπτυκτοι εξωγήινοι του Άρη, θέλω να πω σχεδόν..., αμοιβάδες!
Και η χείριστη Θεομίσητη «επιστημονική» ενέργειά σας, ποια να είναι άραγε;
Ώ της απάτης των Χριστιανών!
Ώ της Θεολογικής επιστημονικής συμφοράς!!
Ώ της Επισκοπικής μανίας του ανίερου Φιλάδελφου και της κατάκρισις των συλλειτουργών Αρχιερέων!!!
   Είχατε μέχρι και την ανίερη «αντικειμενικότητα», να κατακρίνετε και να επικρίνετε κακόβουλα τον συλλειτουργό και συνεπίσκοπό σας, μακαριστό πλέον και Άγιο Ιεράρχη, Επίσκοπο Φλωρίνης Αυγουστίνο Καντιώτη! Επίσκοπος σπάνιος, ποιμένας πραγματικός και Επιστήμονας εξαιρετικός, δαψιλής Απολογητής και δυσεύρετος Ομολογητής, της Ιεράς Πατερικής Θεολογίας μας, καθώς με την ιερά αντικειμενικότητα και φώτιση των Θεοφόρων Πατέρων, μας ξεκαθάρισε τις αιρέσεις και κακοδοξίες του Αντίχριστου Κ. πράγμα που εσείς, δυστυχέστατα..., αποσιωπήσατε, είτε δολίως, είτε και σκοπίμως(;!) Κύριος οίδεν!
   Οι κακοδοξίες του Σατανιστή Κ. (ο Θεός πραγματικά να λυπηθεί την ψυχούλα του!) υπό της ιεράς Καντιωτικής γραφίδος, βρίσκονται στο δεύτερο Επισκοπικό [10] scripta manent των σημειώσεων μας!
   Προσεχώς θα προσπαθήσουμε, δι’ευχών του Αγίου Γέροντος Επισκόπου Φλωρίνης, οσίου Αυγουστίνου Καντιώτη, να αποπειραθούμε το κατά δύναμιν, να συγγράψουμε και εμείς μία συγκριτική μελέτη, μεταξύ των δύο αυτών Επισκοπικών ντοκουμέντων και δοκιμίων, για να αντιληφθούμε με καλύτερο και απλό τρόπο, μαζί με τους καλοπροαίρετους αναγνώστες μας, ποιες είναι οι επιστημονικές αστοχίες, αν υπάρχουν και πού υπάρχουν, μα ιδιαιτέρως, ποιες οι εκκλησιολογικές και θεολογικές αστοχίες του αγαπητού μας καθηγητού, Μητροπολίτου Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου κ.κ. Ανδρέου Νανάκη!...
   Τελικά τι μας συνέφερε σεβασμιώτατε, να θεωρούμε στην υπόθεση που εξετάζουμε;
   Χαρκούμαι(υποθέτω) πώς πρέπει να θεωρούμε: ως κλασικοί Εσκιμώοι που αγοράζουν παγάκια αβέρτα και ως πρωτόγονοι, αδιάβαστοι Νεοέλληνες καλαμαράδες και Νεοκύπριοι χάχες(σαχλοί), ότι ο Διαβολιστής Κ. ήταν αφορισμένος και να αράξουμε έτσι χαωμένοι(αποβλακωμένοι), παθητικώς ανεγκέφαλοι, κλήρος και λαός, στο ραχάτι μας;
   Ή μήπως σεβασμιώτατε μου, συμφέρει κάπου Εσάς, η μη αντικειμενική «άρση του αφορισμού» του Κ., με πρωταρχικό σκοπό και στόχο λόγου χάρη, την Φαναριώτικη ανέλιξή και εξέλιξη σας σε Πατριάρχη(;!) ή και άλλες ανώτερες ακαδημαϊκές τιμητικές θέσεις, χωρίς να το θεωρούμε κατανάγκη αυτό, κάπου μεμπτό, μια και έχετε λάβει εξ όσων πληροφορηθήκαμε και το ιδιαίτερο «χρίσμα» της Τουρκικής υπηκοότητας(;!)
   Αν κρίνω πάντως από την τάχα μου αντικειμενική σας, υπερασπιστική γραμμή, υπέρ του συγκρητιστή-Οικουμενιστή Κ., με τα αλησμόνητα Πατριαρχικά, παράδοξα και τραγελαφικά Αθηναγόρεια επιχειρήματά σας, απορώ και προβληματίζομαι, πιθανόν νομίζω δικαιολογημένα, τι στάση θα κρατήσετε και ποια θα είναι η γραμμή σας, στο αιωνόβιο σχεδόν, εκκλησιολογικό πρόβλημα, που ταλανίζει την Οικουμενική Φίλη Ορθοδοξία μας, στα περί της παναιρέσεως και πανθρησκείας του σατανικού Οικουμενισμού;
   Μέχρι στιγμής, δεν έχουμε ακούσει την φωνή σας στο εν λόγω μείζον ζήτημα..., γιατί άραγε;
   Προσωπικά χογλάζω(βράζω) τζαί χουχλουμίζω(βράζει το αίμα μου) με το όλον θέμα και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της συγκρητιστικής Καζαντζακικομανίας!

   Να εικάσουμεν, ότι η Επισκοπική θέση και στάση σας, σε κάθε περίπτωση που θελήσει ο Θεός, να σας δούμε μελλοντικά Πατριάρχη του Γένους μας, θα είναι η ταυτόσημη γραμμή του αιρετικού Καζαντζακικομανή, μακαρίτη Πατριάρχου Αθηναγόρα και αιρετίζοντα Πατριάρχη μας κ. Βαρθολομαίου;
   Για πείτε μας τότε, σας παρακαλώ πολύ υιϊκώς, τους βαθύτερους λόγους εμπλοκής και βραχυκυκλώματος του όντως μυθοπλαστικού και παρολίγον αφορισμού του Κ., και γιατί ο κακόδοξος μακαρίτης Πατριάρχης Αθηναγόρας εμπόδισε, τον ήδη de facto αφορισμό του εκ της Θριαμβευούσης Εκκλησίας; Εκτός και εάν η Θριαμβεύουσα Εκκλησία, άγιε Αρκαλοχωρίου, δεν έχει λόγο στα της Στρατευομένης Εκκλησίας μας και στα περί των εξωμοτών λιποτακτών, ριψάσπιδων αξιωματικών(κληρικών), υπαξιωματικών και απλών κληρωτών(λαϊκών);
   Μην ξεχνάμε φίλοι αναγνώστες, ο Πατριάρχης Αθηναγόρας εμπόδισε, δυστυχώς, τον αφορισμό του Καζαντζάκη, ενώ κόμπαζε για τα διαβολικά βιβλία του Κ. , που τάχα κοσμούσαν(άπαγε της ηλιθιότητας!) την Πατριαρχική βιβλιοθήκη! Μην ξεχνάμε ότι ο Μητροπολίτης Ιλίου κ. Αθηναγόρας, προ ημερών μας άφησε χάσκοντα(με ανοικτό στόμα), διότι απέστειλε Επισκοπικά μηνύματα [11], εμπνεόμενος από τον Σατανιήλ, διαβολάνθρωπο [12] και μακαρίτη Κ., αντί από τον Εμμανουήλ, Θεάνθρωπο και Αναστάντα Χριστό! Και μην ξεχάσουμε τον δάσκαλο που δίδασκε..., Μητροπολίτη Αρκαλοχωρίου κ. Ανδρέα, που χρόνια τώρα, έβαλε πλώρη για το Οικουμενιστικό Φανάρι μας, με τρύπια πανιά και σάπια βάρκα..., τον σφηληκούντριν Κ., θα του βγει όμως η παρτίδα, ναι ή ου;
   Εν κατακλείδι, μήπως οι Πατριάρχες, οι Μητροπολίτες, οι Επίσκοποι μας και λοιποί κληρικοί και λαϊκοί καθηγητάδες θεολογούντες, από σωτήρες της Πατερικής Αγιοπνευματικής και Αποστολικής Θεανθρωπίνης Θεολογίας μας, μεταβλήθηκαν σε χασομέριες και χασκιασμένους Salvatores Antichristi ή και Salvatores Kazantzaki?


 
 Υστερόγραφον:
   Η φάουσα(καρκίνος ή γάγγραινα) και φάτταλη(φλύαρη) εωσφορο-λογοτεχνίζουσα πένα του Κ., φατσελλώνει(ματώνει) παραμορφώνει και διαστρέφει τις ψυχές των συνανθρώπων και παιδιών μας, γι’αυτόν τζαί μόνο τον λόγο φαραντζιίστε(εξαφανίστε)  τζαί πυρπολήστε τα διαβολεμένα βιβλία του!
Π. Π. Ν.


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Τσινικόπουλος Δημήτριος, “ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ”,
Το ότι ο Καζαντζάκης εντάχθηκε στις τάξεις του ελευθεροτεκτονισμού πολύ νωρίς, μας είναι γνωστό απ’ όσα μας λέγει ο φίλος του Παντ. Πρεβελάκης. Μας πληροφορεί ότι ήδη από το 1907, ο Καζαντζάκης είχε γραφεί στη μασονική στοά των Αθηνών. Την ίδια πληροφορία μεταφέρει ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την παρατήρηση, ότι «δεν γνωρίζουμε ατυχώς τίποτε άλλο για την τεκτονική του σταδιοδρομία αν ανέβηκε σε ανώτερα δηλαδή στάδια, και αν παρακολουθούσε τεκτονικές εργασίες για πολλά χρόνια». Η Έλλη Αλεξίου μνημονεύει τις τρεις μασονικές τελείες της υπογραφής του Καζαντζάκη στο γνωστό της βιβλίο Για να γίνει μεγάλος. Σε επιστολόχαρτά του ο Καζαντζάκης είχε τυπώσει τον ουροβόρο όφι (μισό λευκό και μισό μαύρο) που είναι σύμβολο της θεοσοφίας, και μέσα στον κύκλο, το ψευδώνυμό του Πέτρος Ψηλορείτης με τη φράση «εν το παν». Στην Οδύσσειά του (Β΄ στίχ. 811–813) μνημονεύει τον αγκυλωτό σταυρό (σβάστικα), που είναι γνωστό θεοσοφικό έμβλημα προερχόμενο από την αρχαία ινδική θρησκεία. Είναι γνωστό επίσης ότι δημοσίευσε άρθρα του στο μασονικό περιοδικό Κρητική Στοά. Λέγεται, ακόμη, ότι μασονικά στοιχεία (διάσημα) του Καζαντζάκη φυλάσσονται στο μουσείο Σκεντέρμπεη στην Αθήνα…”


[2] Τεκτονικό Ιστολόγιο, Μεγάλοι Τέκτονες: Νίκος Καζαντζάκης,
Παρά την, φαινομενικά, μικρή του εμπλοκή με τον επίσημο τεκτονισμό, οι ιδέες του θεωρούνται βαθιά τεκτονικές και κυρίως ο ουμανιστικός χαρακτήρας του τάγματος αυτού επηρέασε βαθιά τόσο τη ζωή του όσο και το έργο του. Ο Κυρ. Μητσοτάκης στο βιβλίο του “Ο Καζαντζάκης μιλάει για το Θεό”, γράφει: « Στο 1907 όπως αναφέρει ο βαθυνούστατος Παντ. Πρεβελάκης, ο Καζαντζάκης είχε μυηθεί στον Τεκτονισμό…”

Tί αποκόμισε ο Καζαντζάκης από τη θητεία του στον Τεκτονισμό και το συγχρωτισμό του με τη θεοσοφική σκέψη; Πρώτα απ’ όλα τις ουμανιστικές του ιδέες και την μεγάλη αγάπη για τον κατατρεγμένο άνθρωπο, τα οποία απόδειξε με την αποστολή για τον επαναπατρισμό των Ελλήνων από τον Πόντο και τη Ρωσία. Επίσης την τάση του για το θρησκευτικό συγκρητισμό, όπως φαίνεται στην “Ασκητική”, αλλά κυρίως το πλάσιμο της δικής του κοσμοθεωρίας, του δικού του Θεού, όπως τον λογιάζει η καρδιά του…”

[4] “ΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΣΤΗΝ «ΑΣΚΗΤΙΚΗ» ΤΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ» ΜΑΣΟΝΙΚΑΙ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ “,

[5] Iστολόγιο: “ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ”, Ο πρόεδρος και τακτικός καθηγητής της Θεολογικής σχολής μας, «μαέστρος» θεσμικός της αιρέσεως του Καζαντζακισμού και άριστος «μουσικοσυνθέτης» της Παναιρέσεως του Οικουμενισμού! (ΜΕΡΟΣ Α΄)“,

http://apologitikaa.blogspot.com/2014/03/blog-post_14.html

 

[6] Ιστολόγιο: “ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ”, Ο Χρυσόστομος Σταμούλης φερέφωνο του Καζαντζακισμού-Μασονισμού, σύμφωνα με τις συγκριτικές έρευνες του Αχχιλέως Πιτσίλκα, με φωνή συμμαρτυρούντος και βοώντος εκ της Θριαμβευούσης Εκκλησίας του οσίου πατρός Επιφανίου Θεοδωροπούλου! (ΜΕΡΟΣ Γ΄) ”,

http://apologitikaa.blogspot.com/2014/03/blog-post_218.html

 

[7] Ιστολόγιο: “ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ”, “«Ασκητικά γυμνάσματα» του νού μας με τον Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ιερόθεο, στον «τελευταίο πειρασμό» του καθηγητή Σταμούλη, με γκέστ στάρ έναν μασόνο…! (ΜΕΡΟΣ Δ΄) “,

http://apologitikaa.blogspot.com/2014/03/blog-post_4572.html

 

[8] Μητροπολίτη Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου Ανδρέα Νανάκη, “ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ” (Ο μύθος για τον αφορισμό και την κηδεία του),

http://imakb.gr/Nikos_Kazantzakis_ar8ro.htm

 

[9] Στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε στρογγυλή τράπεζα με θέμα: «Πνευματικότητα και Θρησκευτικότητα στο Νίκο Καζαντζάκη». Μεταξύ των ομιλητών ήταν ο Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου Καστελλίου και Βιάννου και Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής κ. Ανδρέας, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Η Εκκλησία και ο Νίκος Καζαντζάκης: Ο μύθος του αφορισμού και της ταφής του».”

http://www.pemptousia.gr/video/%CE%BF-%CE%BC%CF%8D%CE%B8%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CE%B7%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%B1/

 

[10] Μητροπολίτη Φλωρίνης, Αυγουστίνου Καντιώτη, “Η ΚΗΔΕΙΑ ΕΝΟΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ”,

[11] Ιστολόγιο: “ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ”, “Μήνυμα του σεβαστού ιστολογίου μας προς τον Μητροπολίτη Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρα!”,

[12] Ιστολόγιο: “ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ”,
ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΙΛΙΟΥ ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ”,




ΠΗΓΗ: http://theanthropinigonimopiisi.blogspot.com/

Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 2014

Θέλει, ὅπου σέ βρεῖ ἡ Χάρις, ἐκεῖ νά σταθεῖς. Γέροντος Ἰωσήφ Ἡσυχαστοῦ


visit counter


 

Αποσπάσματα από 35 και 36η Επιστολή

Πρόσεξε λοιπόν αυτό το  μαθηματάκι «ΤΗΣ ΠΡΑΞΕΩΣ»:

Όταν βλέπεις την Χάριν να ενεργεί και ευφραίνεται η ψυχή σου και σταλάζουν χωρίς βία τα δάκρυα – για τα ελέη που σου χάρισε  ο Θεός – αν είσαι στην προσευχή ΣΤΑΣΟΥ.

ΟΡΘΙΑ όταν είσαι ΜΗΝ ΚΙΝΕΙΣΑΙ.

Όπου κάθεσαι ΚΑΘΟΥ.

Εάν εύχεσαι ΕΥΧΟΥ χωρίς νηπιακό λογισμό και να δέχεσαι τη ραγδαία βροχή του Πνεύματος σε σένα όσο κρατήσει.

Διότι και στην εργασία  αν σου έρθει, αν σηκωθείς για την ευχή ΔΙΑΚΟΠΤΕΤΑΙ.

ΘΕΛΕΙ  ΟΠΟΥ  ΣΕ  ΒΡΗΚΕ  ΕΚΕΙ  ΝΑ  ΣΤΑΘΕΙΣ.

Να μη γίνεις εσύ τεχνίτης σε αυτή.
Αυτή γυρεύει να διδάξει τον λογισμό σου και μην πιστεύεις ποτέ στον εαυτό σου όσο υπάρχεις σε αυτή τη ζωή.

Και μιας μέρας βροχή εξασφαλίζει όσα φυτεύτηκαν στην ψυχή σου όλο το διάστημα όπου φεύγει η χάρη.
  • Άλλη η Χάρις της ΙΕΡΟΣΥΝΗΣ, 
  • άλλη του ΣΧΗΜΑΤΟΣ, 
  • άλλη των ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ, 
  • άλλη η ενέργεια από την Χάριν της ΑΣΚΗΣΗΣ.
  • Όλα από μία πηγή εξέρχονται.
  • Η Χάρις της ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ που ενεργείται σε αυτούς που αγωνίζονται είναι κληρονομιά πατροπαράδοτη.
Είναι συνάλλαγμα και αντάλλαγμα θεϊκό, όπου δίνουμε γη και παίρνουμε ουρανό. Ανταλλάσσουμε ύλη και παίρνουμε Πνεύμα.

Ο κάθε ιδρώτας, ο κάθε πόνος, η κάθε άσκηση για τον Θεό μας είναι ανταλλαγή συναλλάγματος.
Αφαίρεση αίματος εισροή Πνεύματος.

Η Χάρις αυτή ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ανάλογα  πόση μπορεί να χωρέσει ο άνθρωπος, ανάλογα  πόση χωράει το σκεύος.

Λέγεται δε αυτή η Χάρις «της πράξεως» και ΧΑΡΙΣ ΚΑΘΑΡΤΙΚΗ.

Τώρα την «πράξιν» διαδέχεται ΦΩΤΙΣΜΟΣ και είναι αυτό δεύτερο στάδιο δηλαδή ΧΑΡΙΣ ΦΩΤΙΣΤΙΚΗ.

Αφού δηλαδή παιδαγωγηθεί σωστά ο αγωνιζόμενος με την Χάριν της «πράξεως» και πέσει και σηκωθεί άπειρες φορές τον διαδέχεται «ΦΩΤΙΣΜΟΣ», διαύγεια του νου, όπου καθορά την αλήθεια.

Βλέπει τα πράγματα στη φύση τους. Χωρίς τέχνη, τρόπους και συλλογισμούς ανθρώπινους. Το κάθε πράγμα στέκει με φυσικό τρόπο στην πραγματική του αλήθεια.

Αλλά μέχρι να φθάσει εδώ προηγούνται πολλά πειράματα, οδυνηρές αλλοιώσεις.

Εδώ, όμως βρίσκει ειρήνη στους λογισμούς και ανάπαυλα από τους πειρασμούς».


***

«Επειδή νοερά προσευχή είναι να έρθει η ΧΑΡΙΣ, όταν έρθει η Χάρις ο νους δεν μετεωρίζεται.

Κι όταν ο νους στέκεται, μεταχειρίζεται όλα τα είδη της προσευχής. Δοκιμάζει τα πάντα.

Λοιπόν και ο τρόπος που κάνουν προσευχή αυτές που είπες δεν είναι πλάνη, όμως εύκολα μεταπίπτει σε πλάνη γιατί ο νους τους είναι απλός. Δεν έχει καθαριστεί και δέχεται φαντασίες αντί θεωρίας.

Για παράδειγμα είναι μία πηγή που αναβλύζει νερό καθαρό στην ακροθαλασσιά. Ξαφνικά σηκώνεται τρικυμία και βγαίνει η θάλασσα και η μικρή μας πηγή θολώνει με θαλασσινό νερό. Έλα τώρα εσύ όσο έξυπνη και να είσαι να καθαρίσεις το νερό της θάλασσας από το νερό της πηγής. Το ίδιο γίνεται και στον νου.

ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ:

Οι δαίμονες είναι πνεύματα. Λοιπόν συγγενεύουν και αφομοιώνονται με το δικό μας πνεύμα, τον νου.  Ο δε νους ως τροφοδότης της ψυχής που είναι, επειδή αυτός μεταφέρει στην καρδιά κάθε όψη και νόηση νοερής κίνησης, η δε καρδιά τα διυλίζει και τα στέλνει στη διάνοια – ο νους λοιπόν εξαπατάται όπως στο παράδειγμα της πηγής.
Δηλαδή με τρόπο κλεψιμαίο το ακάθαρτο πνεύμα θολώνει τον νου και αυτός μεταφέρει στην καρδιά αυτά όπως είναι, σύμφωνα με τη συνήθεια.  Και σκοτίζεται τότε η ψυχή και αμαυρώνεται. Και από τότε αντί για θεωρία δέχεται διαρκείς φαντασίες.

ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΑΥΤΟ ΒΓΗΚΑΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΛΑΝΕΣ ΚΑΙ ΓΙΝΑΝ ΟΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ.

Όταν όμως ο άνθρωπος χορτάσει από την Χάριν και είναι πάντα προσεκτικός και δεν ξεθαρρεύει ποτέ, όταν δεν έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του αλλά έχει τον φόβο ανάμεικτο εφ΄ όρου ζωής τότε όταν πλησιάσει ο πονηρός, ( ο άνθρωπος) βλέπει ότι κάποια ανωμαλία κάποια ανομοιότητα υπάρχει.
Και τότε νους, καρδιά, διάνοια, η όλη δύναμη της ψυχής ζητά Αυτόν που μπορεί να την σώσει. Ζητά Αυτόν που….. τα πάντα  διυλίζει. Αυτός μπορεί να χωρίζει ύδατα από ύδατα. Κι αφού προσκληθεί θερμά, με άπειρα δάκρυα τότε εμφανίζεται η απάτη· και μαθαίνεις τον τρόπο να αποφεύγεις την πλάνη.
Και πολλές φορές όταν τα γευτείς αυτά γίνεσαι άνθρωπος «πρακτικός». Και δοξάζεις, ευχαριστείς τον Θεό άπειρες φορές που ανοίγει τον νου να γνωρίζουμε παγίδες και τέχνες του πονηρού και να φεύγουμε μακριά από αυτές.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ελεύθερη απόδοση σε απλή νεοελληνική
Από το βιβλίο: Έκφρασις  Μοναχικής  Εμπειρίας
Γέροντος Ιωσήφ
http://agiopneymatika.blogspot.gr/2014/09/35-36.html
http://www.hristospanagia.gr/?p=32294#more-32294 

Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2014

Προσεύχομαι ο Θεός να σας δώσει φώτιση να καταλάβετε ότι δεν έχει σχέση η Θρησκεία, η Ορθοδοξία μας, με άλλες θρησκείες( Άγιος Πορφύριος )


visit counter


 Άγιος Πορφύριος

Και διάβολος υπάρχει και όλα όπως τα γράφει η Γραφή υπάρχουνε. Και διάβολος και κόλαση και όλα.

Ο άνθρωπος έχει φτιάξει πολλούς θεούς, και οι θεοί είναι πάρα πολλοί. Ακόμη και αυτοί οι άσωτοι, οι άθεοι πιστεύουνε στον Θεό, όχι στον αληθινό, αλλά εις την σάρκα, εις τα πάθη, στην ύλη..., όλοι κάτι λατρεύουνε... Σ' αυτό που λατρεύει κανείς σ' αυτό δουλεύει. Δηλαδή είσαι πόρνος, είσαι άνθρωπος της σαρκός, δουλεύεις για την σάρκα, για την ύλη...

Η αλήθεια είναι στην Ορθοδοξία... Υπάρχουν πολλά φώτα, που βλέπει κανείς και εντυπωσιάζεται, μα ένα είναι το φως το αληθινόν... αξίζει να λατρέψει κανείς τον μόνον αληθινόν Θεόν, τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν... Οι αλήθειες του Θεού, όπως τις έχει πει, από την αρχή, αυτές είναι. Δεν υπάρχουνε άλλες αλήθειες, νέες, επειδή ο κόσμος προόδεψε και η επιστήμη και οι άνθρωποι πήγανε στα άστρα...

Μόνο η Θρησκεία του Χριστού ενώνει και όλοι πρέπει να προσευχόμαστε να έρθουνε σ' αυτή. Έτσι θα γίνει ένωσις, όχι με το να πιστεύεις ότι όλοι είμαστε το ίδιο και ότι όλες οι θρησκείες είναι το ίδιο. Δεν είναι το ίδιο... προσεύχομαι ο Θεός να σας δώσει φώτιση να καταλάβετε ότι δεν έχει σχέση η Θρησκεία, η Ορθοδοξία μας, με άλλες θρησκείες.

http://agiameteora.net/

Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2014

ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ: Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ


visit counter


ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - καθηγητού
Ανάμεσα στους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας μας ξεχωρίζουν κάποιοι, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως οικουμενικοί διδάσκαλοι, διότι με το έργο τους σφράγισαν την πορεία της Εκκλησίας και καθόρισαν τα όρια της πίστεως σε ολόκληρη την οικουμένη. Ένας από αυτούς είναι ο άγιος Κυπριανός, επίσκοπος Καρχηδόνος. 

Γεννήθηκε περί το 200 μ. Χ. στην πόλη της Καρχηδόνας της Βόρειας Αφρικής. Καταγόταν από αριστοκρατική ειδωλολατρική οικογένεια, η οποία του έδωσε λαμπρή εκπαίδευση. Σπούδασε ρητορική και φιλοσοφία και νωρίς άσκησε το επάγγελμα του δικανικού ρήτορα στην πατρίδα του.

Όμως δυστυχώς στα νεανικά του χρόνια έζησε αμαρτωλή ζωή ως έκφυλος και ειδωλολάτρης. Ασχολήθηκε μάλιστα και με τη μαγεία, η οποία ήταν διαδεδομένη την εποχή εκείνη στο χώρο των ειδωλολατρών. Αναδείχτηκε ξακουστός μάγος και για να συμπληρώσει τις μαγικές του γνώσεις μετέβη στην Αντιόχεια, όπου λειτουργούσε ονομαστή σχολή. Εκεί γνώρισε την όμορφη και πιστή χριστιανή Ιουστίνη, την οποία είχε ερωτευθεί και προσπαθούσε με τις μαγικές του τελετουργίες να την κατακτήσει. Όμως αυτό στάθηκε αδύνατο, διότι η δύναμη της πίστης και της προσευχής της ευσεβούς νέας, νίκησαν τις σκοτεινές δαιμονικές τεχνικές του μάγου Κυπριανού, ο οποίος απαρνήθηκε την πλάνη του και σπάσθηκε το Χριστιανισμό.

Στην πραγματικότητα η μεταστροφή του Κυπριανού συντελέσθηκε όταν γνώρισε έναν σπουδαίο άνδρα, τον άγιο Ιερώνυμο, ο οποίος έδωσε να καταλάβει στο μορφωμένο Κυπριανό ότι η ειδωλολατρία ήταν έργο του διαβόλου και πως το μέλλον της ανθρωπότητας ανήκε στο Χριστό. Άλλωστε έβλεπε και ο ίδιος τη δραματική κατάρρευση της ειδωλολατρίας και την αποδυνάμωση των αδίστακτων σκοταδιστικών ιερατείων της, παρ’ όλους τους διωγμούς που ασκούσε η ρωμαϊκή εξουσία στους Χριστιανούς εδώ και διακόσια χρόνια, χωρίς να μπορεί να σβήσει την πίστη τους.

Αφού κατηχήθηκε, έλαβε το άγιο Βάπτισμα το Μ. Σάββατο του 246, υποσχόμενος να αφιερωθεί στην Εκκλησία, ως κληρικός, και να εργασθεί για το Χριστό. Σύντομα χειροτονήθηκε διάκονος και αναχώρησε για την γενέτειρά του την Καρχηδόνα. Άρχισε να κηρύττει με θάρρος δημόσια τη χριστιανική πίστη, αψηφώντας τις φοβέρες των διωκτών, ώστε πλήθη ειδωλολατρών να μεταστρέφονται στον Χριστιανισμό. Το 247 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και ενέτεινε τον αγώνα του. Ο άμβωνας του ναού, που λειτουργούσε, σειόνταν από τα φλογερά του κηρύγματα!

Το 249 πέθανε ο επίσκοπος Δονάτος και ομόφωνα ο κλήρος και ο λαός της πόλεως εξέλεξε επίσκοπό της τον Κυπριανό. Άρχισε αμέσως το τιτάνιο έργο της ανασυγκροτήσεως της τοπικής εκκλησίας, η οποία δοκιμαζόταν σκληρά από τους απάνθρωπους διωγμούς. Την ίδια χρονιά ανέβηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο της Ρώμης ο Δέκιος, ένας θηριώδης άνθρωπος, ο οποίος ήταν και φοβερός δεισιδαίμων. Αδίστακτοι ιερείς των ειδώλων, εκμεταλλευόμενοι το πάθος του, τον έπεισαν ότι δήθεν οι «θεοί» απαιτούσαν καθολική λατρεία από όλους τους υπηκόους, για να χαρίζουν την ευμένεια τους στο κράτος και στον ίδιο. Από τα πρώτα διατάγματά του ήταν και αυτό της υποχρέωσης όλων των υπηκόων να προσφέρουν θυσία στους «θεούς». Οι Χριστιανοί αρνήθηκαν και γι’ αυτό εγέρθηκε ο χειρότερος ως τότε διωγμός εναντίον τους. Χιλιάδες πιστοί συλλαμβάνονταν και οδηγούνταν στα φρικτά βασανιστήρια για να αρνηθούν την πίστη τους και να θυσιάσουν στα είδωλα και τους
γελοίους και αλλόκοτους ειδωλολατρικούς «θεούς», χάνοντας τη ζωή τους.

Ο Κυπριανός κατέστη ο κυριότερος στόχος των ειδωλολατρών. Αναγκάστηκε να κρυφτεί κοντά στην Καρχηδόνα, από εκεί ποιμαίνοντας το λαό και εμψυχώνοντας τους ομολογητές της πίστης. Επέστρεψε το 251 μετά το θάνατο του Δέκιου. Όμως το 252 ξέσπασε νέος διωγμός στην Καρχηδόνα, ο οποίος συνοδεύτηκε από τρομερό λοιμό. Ο Κυπριανός έσωσε χιλιάδες χριστιανών και εθνικών με τους εράνους που διενεργούσε και το πολυπληθές σώμα χριστιανών εθελοντών της επισκοπής του.

Παράλληλα είχε ξεσπάσει μεγάλη διένεξη στους κόλπους της Εκκλησίας για την αντιμετώπιση όσων χριστιανών είχαν υποκύψει και είχαν θυσιάσει στα είδωλα. Κάποιοι δεν δέχονταν να τους συγχωρήσει η Εκκλησία και κάποιοι τους δέχονταν χωρίς συνέπειες. Ο Κυπριανός  έδωσε τη λύση: να γίνονται δεκτοί ύστερα από ειλικρινή μετάνοια. Κλήθηκε ακόμα να αντιμετωπίσει τα σχίσματα της Εκκλησίας. Αποφάνθηκε πως η σωτηρία υπάρχει μόνο μέσα στην Εκκλησία και πως τα σχίσματα και οι αιρέσεις είναι εκτός της Εκκλησίας. Κλήθηκε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα όσων προέρχονταν από αιρετικούς ή σχισματικούς, αν έπρεπε να αναβαπτίζονται ή όχι. Υποστήριξε με σθένος τον αναβαπτισμό τους, διότι πίστευε πως δεν υπάρχει βάπτισμα έξω από την Εκκλησία, παρ’ όλο που ήρθε σε σύγκρουση με τον Πάπα Στέφανο, ο οποίος δεχόταν το βάπτισμα των αιρετικών και σχισματικών ως έγκυρο. Στήριξε την ενότητα της Εκκλησίας στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας υπό τον κανονικό επίσκοπο.

Το 256 εγέρθηκε νέος φοβερός διωγμός από τον Βαλεριανό. Ο Κυπριανός συνελήφθη και εξορίστηκε στην Κούρουβη. Ένα χρόνο μετά επανήλθε, αλλά ο ανθύπατος Γαλέριος τον συνέλαβε και τον υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια για να γίνει ειδωλολάτρης. Στο τέλος αποκεφαλίστηκε στις 14 Σεπτεμβρίου του 258, δίνοντας ο ίδιος 25 χρυσά νομίσματα στο δήμιο ως φιλοδώρημα, για την τιμή που του έκανε, να μαρτυρήσει για το Χριστό!  Τιμάται η μνήμη του στις 2 Οκτωβρίου, μαζί με την παρθονομάρτυρα Ιουστίνη.  

Ο άγιος Κυπριανός ανήκει στους μεγάλους Πατέρες και θεολόγους της Εκκλησίας μας και στις πιο φωτεινές μορφές της ιστορίας. Τη θεολογία του την επισφράγισαν δύο τοπικές σύνοδοι του 255 και του 256, ανάγοντάς την ως διδασκαλία της οικουμενικής Εκκλησίας. Υπήρξε εκπρόσωπος του νέου, εν Χριστώ, ανακαινισμένου κόσμου της αλήθειας και του φωτός, πληρώνοντας με τη ζωή του το μεγάλο τίμημα της μεταλλαγής του παλιού ζοφερού και εφιαλτικού κόσμου της πλάνης και της φθοράς.   katanixis.blogspot.gr