Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2015

visit counter ΤΟ ΙΣΛΑΜ ΔΕΝ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ



Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
__________________
Το Ισλάμ δεν σέβεται την ελευθερία του άλλου να πιστεύει ότι θέλει.  Η θρησκεία που λέει,  ‘’όπου βλέπετε απίστους (μη μουσουλμάνους), εάν τους αφανίσετε θα έχετε μεγαλύτερη συμμετοχή στη χαρά του παραδείσου», σέβεται την ελευθερία του άλλου να πιστεύει ότι θέλει;

Οι  κορανιακές προτροπές, «θα σκορπίσουμε τον τρόμο στην καρδιά των ειδωλολατρών γιατί εξομοίωσαν με τον Αλλαχ άλλες θεότητες», «καταπολεμείστε τους εχθρούς σας στον πόλεμο που γίνεται για τη θρησκεία», «..κολυμπείστε μέσα στο αίμα τους,  αυτή είναι η ανταμοιβή που χρωστάτε στους απίστους», φανερώνουν  ότι το Ισλάμ δεν σέβεται την ελευθερία του άλλου να πιστεύει ότι θέλει.

Δεν είναι προτροπές ειρήνης οι κορανιακές προτροπές «όταν συναντάτε απίστους να τους κτυπάτε στο λαιμό μέχρι να τους νικήσετε εντελώς…μέχρι να τους νικήσετε και δέστε τους ένα δεσμό σταθερό»,  «σκοτώστε τους εχθρούς σας παντού όπου τους βρίσκετε», «Σκοτώστε τους εχθρούς σας παντού όπου τους βρίσκετε...κολυμπείστε μέσα στο αίμα τους.  Αυτή είναι η ανταμοιβή που χρωστάτε στους απίστους»*.

Αυτό που ο  Δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Μπουτάρης μιλώντας σε σπουδαστές δημοοσιογραφίας στη Θεσσαλονίκη, μεταξύ άλλων ανέφερε, ότι «η μουσουλμανική θρησκεία είναι μια εξέλιξη της χριστιανικής, που απευθύνεται σε άλλου τύπου κόσμο.  Παράλληλα είναι θρησκεία αγάπης και ειρήνης, σας προτείνω να διαβάσετε γι’ αυτήν» ήταν ένα ανυπόστατο ψέμα για τη θρησκεία που προάγει το μίσος.  Αρκεί μόνο να ανατρέξει στη βίαιη μεταχείριση των γυναικών που το ανίερο κοράνι  προτρέπει και θα αντιληφθεί την φρικαλέα κορανιακή πραγματικότητα.

Το κοράνι δεν σέβεται την ελευθερία του άλλου να πιστεύει ότι θέλειαναφέροντας ότι «θα σκορπίσουμε τον τρόμο στην καρδιά των ειδωλολατρών το φως απ’ όπου σας έδιωξαν», «λέγε στους απίστους : σε λίγο θα νικηθείτε και θα συναθροιστείτε στην κόλαση**»;  Συνεπώς είναι ορθή η θεώρηση που αντιλαμβάνεται το Ισλάμ ως το απότοκο των κορανικών βιαιοτήτων και ότι δεν σέβεται την ελευθερία του άλλου να πιστεύει ότι θέλει. 

ΣΗΜΕΊΩΣΗ : Χρησιμοποιήθηκαν εδάφια και από τις δύο μεταφράσεις κορανίων για τον λόγο ότι στην τελευταία έκδοση προσπάθησαν να παρουσίασουν πιο ήπια τις κορανικές βιαιότητες.

* Παρμένα από το κοράνι των εκδόσεων Λάτση
** Οι κορανικές αναφορές είναι από το κοράνι,  Εκδόσεις ‘’ΔΑΡΕΜΑ’’ – μετάφραση Μίνας Ζωγράφου – Μεραναίου.

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2015

Από την γενοκτονία των Ποντίων στη γενοκτονία των μνημονίων


visit counter


genoktonia
Από το Γραφείο επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών της Ι.Μ. Πειραιώς

Εκρήξεις οργής και αγανάκτησης σύσσωμου του ελληνισμού, ποντιακού και μη, εντός και εκτός Ελλάδος, προκάλεσαν οι πρόσφατες προκλητικές όσο και ανιστόρητες δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας κ. Ν. Φίλη, στις οποίες ο κατά τα άλλα φίλτατος κ. Φίλης επεχείρησε, με τρόπο καθόλου βέβαια φιλικό, αλλά παρά πολύ εχθρικό προς την ιστορική αλήθεια, να απομειώσει την ιστορική μνήμη φρικτών γεγονότων που στο σύνολό τους ακούουν στο όνομα: Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
Σύμφωνα με την ειδησεογραφία, στις 2 Νοεμβρίου 2015 ο Υπουργός, προσεκλήθη στον τηλεοπτικό σταθμό STAR, στην εκπομπή του κ. Νίκου Χατζηνικολάου «ΕΝΙΚΟΣ» και σε σχετική συζήτηση για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου από την τουρκική θηριωδία, απάντησε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα, όπως δημοσιεύτηκαν σε ιστοσελίδα: «“Έκανα δήλωση πριν από χρόνια ως δημοσιογράφος συμμεριζόμενος τις απόψεις πολλών ιστορικών και πολλών διεθνολόγων. Κάναμε διάκριση στην εθνοκάθαρση την αιματηρή και στο φαινόμενο της γενοκτονίας”. Ο υπουργός συμπλήρωσε πως “αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε το αίμα, τον πόνο, όσα έχουν υποστεί οι Πόντιοι, από τη θηριωδία των Τούρκων.Αυτό είναι άλλο πράγμα και άλλο πράγμα η γενοκτονία, με αυστηρή επιστημονική έννοια”.
“Εγώ δεν θέλω να επιβάλλω τις προσωπικές μου απόψεις ως κρατική πολιτική. Η κρατική πολιτική αναγνωρίζει Ημέρα Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού” τόνισε ο κ. Φίλης υποστηρίζοντας όμως, πως “αν γίνει η συζήτηση ψύχραιμα και επαναλαμβάνω, επί επιστημονικού επιπέδου, είναι άλλο πράγμα η εθνοκάθαρση, όσο αιματηρή και αν είναι και άλλο πράγμα η γενοκτονία και το ολοκαύτωμα”».
Προφανώς δε θα μπορούσε να προσφέρει ο κ. Υπουργός πολυτιμότερη υπηρεσία στην αείποτε εχθρική μας γείτονα χώρα, σε μια μάλιστα δύσκολη γι’ αυτήν περίοδο, η οποία βάλλεται από τη διεθνή κοινότητα για τις σχέσεις της με την ισλαμική τρομοκρατία του διαβόητου και δολοφονικού «Ισλαμικού Κράτους»!
Τα τουρκικά μέσα ενημερώσεως πανηγυρίζουν και έχουν ως πρώτο θέμα τους τις δηλώσεις και τη φωτογραφία του κ. Ν. Φίλη! Σε μια εποχή που το σύγχρονο τρομοκρατικό Ισλάμ διεξάγει φρικτές γενοκτονίες σε βάρος εκατομμυρίων αθώων και ανυπεράσπιστων ανθρώπων, κυρίως Χριστιανών, στη Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική, έρχεται ο κ. Υπουργός να αμνηστεύσει το «παλιό» Κεμαλικό Ισλάμ, αντάξιο του σημερινού τρομοκρατικού, το οποίο, συνδυασμένο με τον τουρκικό σωβινισμό, διέπραξε τις ανείπωτες γενοκτονίες κατά των χριστιανικών πληθυσμών των Ελλήνων και των Αρμενίων της τέως οθωμανικής αυτοκρατορίας! 
Είναι παρήγορο πάντως το γεγονός ότι οι παρά πάνω δηλώσεις του κ. Υπουργού προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων σ’ όλο σχεδόν τον πολιτικό κόσμο της χώρας από όλες τις πτέρυγες της Βουλής, ακόμη και από αυτό το κυβερνόν κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ.Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και Πρόεδρος της «Νέας Δημοκρατίας» κ. Ε. Μεϊμαράκης χαρακτήρισε «αδίστακτη πρόκληση στην εθνική μνήμη, αλλά και στις αποφάσεις της Βουλής των Ελλήνων τις δηλώσεις του υπουργού Παιδείας κ. Νίκου Φίλη που αμφισβητούν τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου» και πρόσθεσε: «Ενώ, με απόφασή της, το 1994 η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε επίσημα τη Γενοκτονία των Ποντίων και κήρυξε τη 19η Μαΐου ως “Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο”, εικοσιένα χρόνια από τότε ο υπουργός Παιδείας παραμερίζει την απόφαση εκείνη και αρνείται τη Γενοκτονία των Ποντίων, υποστηρίζοντας ότι πήρε τη θέση αυτή ως δημοσιογράφος». Υποστήριξε δε ότι «Ιδεοληψίες και προσωπικές εμμονές δεν μπορεί να ανατρέπουν την Ελληνική Ιστορία».
Λίαν διαφωτιστική ήταν και η δήλωση του Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γιάννη Μιχελογιαννάκη, ο οποίος επεσήμανε ότι «όταν αναφερόμαστε στους Έλληνες του Πόντου μιλάμε για γενοκτονία και όχι για εθνοκάθαρση. Εθνοκάθαρση είναι βίαιος εκτοπισμός και εκδίωξη εθνικών ομάδων από μια περιοχή είτε αιματηρός, είτε μέσω καταστροφής πολιτιστικών και θρησκευτικών στοιχείων, με σκοπό την δημιουργία εθνικά ομοιογενών γεωγραφικών περιοχών. Δηλαδή γίνεται για γεωπολιτικούς λόγους», ενώ «γενοκτονία είναι εξόντωση φυλής, ή έθνους συστηματικά, προσχεδιασμένα και ολοκληρωτικά. Οι Πόντιοι εξοντώθηκαν λόγω του γένους τους. Αξίζουν τον όρο γενοκτονία, γιατί γενοκτονία είναι έγκλημα ποινικού δικαίου, ενώ η εθνοκάθαρση στην ουσία είναι περιγραφή εγκλημάτων και δεν έχει ρητή ολοκληρωτική και ρητή νομική αναγνώριση, μόνο επιμέρους στοιχεία αυτής».
Στην παρούσα σύντομη ανακοίνωσή μας δεν έχει κανένα νόημα να σχολιάσουμε την πρόσφατη, (Δεκέμβριος 2007), διακήρυξη της Διεθνούς Ενώσεως Ειδημόνων Ακαδημαϊκών περί γενοκτονίας, (IAGS – International Associationof Genocide Scholars), ότι οι πράξεις βίας των Οθωμανών μεταξύ 1914-1923 κατά των Αρμενίων, Ασσυρίων και Ποντίων αποτελούν γενοκτονία, μια διακήρυξη που κονιορτοποιεί κυριολεκτικά τις δήθεν «επιστημονικές» θέσεις του κ. Φίλη.
Το γεγονός ότι ο εν λόγω Υπουργός τόλμησε να διαφοροποιηθεί και να διαγράψει με μια μονοκονδυλιά την επίσημη απόφαση της Βουλής των Ελλήνων, η οποία το 1994 αναγνώρισε την Γενοκτονία των Ποντίων, δεν είναι τυχαίο. Παρόμοια «Φίλια» κρούσματα είχαμε και στο παρελθόν. Ας θυμηθούμε τις δηλώσεις της κ. Ρεπούση περί «συνωστισμού» στη Σμύρνη, την απόδοση τιμών με καταθέσεις στεφάνων από τον πρώην Πρωθυπουργό κ. Γεώργιο Παπανδρέου και άλλους πολιτικούς στο Μνημείο του Κεμάλ στην Άγκυρα κ.λπ.
Στις γραμμές που ακολουθούν θα προσπαθήσουμε με πολλή συντομία να αναφερθούμε σε δύο άλλες σύγχρονες μορφές Γενοκτονίας, που με δόλιο και ύπουλο τρόπο προωθούνται στις μέρες μας, την Γενοκτονία της ιστορικής μνήμης και την Γενοκτονία των μνημονίων. Πρόκειται για ιδιότυπες μορφές Γενοκτονίας, οι οποίες, αν δεν επισημανθούν και δεν αντιμετωπιστούν εγκαίρως και δεόντως, θέτουν σε θανάσιμο κίνδυνο την ίδια την υπόσταση του έθνους μας.
Γενοκτονία της ιστορικής μνήμης
Η άρνηση της Γενοκτονίας των Ποντίων, μάλιστα δημοσίως εκπεφρασμένη από τα χείλη ενός υπουργού, όπως και άλλα παρόμοια φαινόμενα εθνικής μειοδοσίας και προδοσίας, οφείλονται, όπως επισημαίνουν ειδικοί μελετητές και πνευματικές προσωπικότητες, στην εδώ και δεκαετίες μεθοδικά και σταδιακά επιχειρούμενη προσπάθεια των σκοτεινών δυνάμεων της Νέας Εποχής εφαρμογής μιας νέας, ιδιότυπης μορφής Γενοκτονίας στην πατρίδα μας, της Γενοκτονίας της ιστορικής μνήμης.
Η προσπάθεια αυτή έχει σαν στόχο την αλλοίωση και διαστρέβλωση των ιστορικών γεγονότων και την προώθηση μιας νεοεποχίτικης παιδείας με κύρια χαρακτηριστικά τον εθνομηδενισμό και την αθεΐα. Αυτό που πασχίζουν με κάθε τρόπο να επιτύχουν οι σκοτεινές δυνάμεις είναι, να αποκόψουν το λαό μας, και ιδίως τις νέες γενιές των Ελλήνων, από την εθνική μας ιστορία, τη γλώσσα, τις παραδόσεις μας και προ πάντων από την τροφό του γένους μας, την Ορθοδοξία, που υπήρξε η μυστική και ακατανίκητη δύναμη που κράτησε όρθιο το γένος στα 400 χρόνια της μαύρης και τυραννικής σκλαβιάς στον αιμοσταγή οθωμανικό ζυγό. Προσπαθούν μ’ άλλα λόγια, να μας αποκόψουν από τα ζώπυρα του έθνους, τα τιμαλφή, τα «τζιβαϊρικά» του Μακρυγιάννη, τα πνευματικά μας θεμέλια, τα δομικά εκείνα στοιχεία που μας συγκρατούν ως έθνος στη ζωή διά μέσου των αιώνων. 
Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας τα ηρωικά κατορθώματα των προγόνων μας διαστρέφονται, χλευάζονται και εξευτελίζονται, ώστε να παύσουν να αποτελούν πηγή εμπνεύσεως και παράδειγμα προς μίμηση στους νέους μας, ενώ η Εκκλησία διασύρεται και διαπομπεύεται. Τραγικά γεγονότα αιματηρής ιστορικής μνήμης, όπως αυτό της Γενοκτονίας των Ποντίων, διαστρέφονται στα σχολικά βιβλία των παιδιών, ή αφαιρούνται τελείως από την διδακτέα ύλη. Και μπορούμε να πούμε ότι σε μεγάλο βαθμό ο στόχος αυτός έχει επιτευχθεί, διότι σήμερα η παιδεία μας έχει παύσει πλέον να διαπλάθει ολοκληρωμένες προσωπικότητες, νέους με αρετή και ήθος, με αγάπη προς τον Χριστό και την Εκκλησία, με αγνή φιλοπατρία και ηρωισμό, έτοιμους να θυσιάσουν και την ζωή τους ακόμη, αν χρειαστεί, για την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της Πατρίδος μας.
Ωστόσο οι σκοτεινές δυνάμεις τίποτε δεν θα μπορούσαν να επιτύχουν αν δεν έβρισκαν πρόθυμους συνεργούς στα σχέδιά των τα ακριβοπληρωμένα κανάλια των Μ.Μ.Ε. και τις επιπόλαιες, εθνοκτόνες και εν πολλοίς καταστροφικές πολιτικές επιλογές στον χώρο της παιδείας και όχι μόνον, όλων των κυβερνήσεων από την μεταπολίτευση και μετά. Δυστυχώς οι πολιτικοί μας ηγέτες όλων των πολιτικών αποχρώσεων, απογυμνωμένοι οι ίδιοι από κάθε έννοια αρετής και φιλοπατρίας και ανίκανοι να ανυψωθούν υπεράνω του χρήματος και των προσωπικών τους φιλοδοξιών, ή των μικροκομματικών τους επιδιώξεων, αποδείχθηκαν τελικά δούλοι και εντολοδόχοι ξένων συμφερόντων. Με τις ζημιογόνες στρατηγικές τους επιλογές για τα ζωτικά συμφέροντα του Ελληνισμού, οδήγησαν το έθνος στο σημερινό κατάντημα που βιώνουμε όλοι μας σήμερα.
Μεγάλο μερίδιο ευθύνης γι’ αυτό το κατάντημα έχουν όμως όχι μόνο οι ηγέτες μας πολιτικοί και εκκλησιαστικοί, αλλά και όλοι μας ως λαός. Αποτελεί πλέον κοινή διαπίστωση, ότι η σύγχρονη ελληνική κοινωνία, έχει διαβρωθεί επικίνδυνα σε όλους τους τομείς του εθνικού και κοινωνικού μας βίου, ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες. Δυστυχώς η ασωτία, η σπατάλη, η αποστασία από τον Χριστό και την Εκκλησία, έλαβαν κυρίαρχη θέση στη ζωή μας. Περιφρονήσαμε αιώνιες αρχές και αξίες, παραδοθήκαμε στην ευμάρεια, στον εύκολο πλουτισμό, στην υπερκατανάλωση, στην αδικία και πλεονεξία, στις μίζες και δωροδοκίες, στην διασπάθιση του δημοσίου χρήματος. Βλέπαμε τους άρχοντές μας να ψηφίζουν στην Βουλή αντιχριστιανικούς νόμους, τον ένα μετά τον άλλο και παραμέναμε αδιάφοροι, σαν να μη συμβαίνει τίποτε. Δεν αντιδρούσαμε και δεν προσπαθούσαμε να τους εμποδίσουμε, με όποια νόμιμα μέσα διαθέταμε, ώστε να μην ψηφιστούν οι καταστροφικοί αυτοί νόμοι.
Αντίθετα αντιδρούσαμε, και μάλιστα με σφοδρότητα, με ογκώδεις διαδηλώσεις και απεργίες διαρκείας, όταν διαπιστώναμε περικοπές μισθών και συντάξεων, αύξηση φόρων κ.λπ., πράγμα που δείχνει ότι το μόνο που μας απασχολούσε ήταν το χρήμα και τίποτε άλλο. Απορροφημένοι από την χαύνωση του ευδαιμονισμού και μεθυσμένοι από το αγαθό της πολιτικής μας ελευθερίας, ξεπουλήσαμε τον πολύτιμο θησαυρό της ελληνορθοδόξου παραδόσεώς μας.
Χλευάσαμε και υβρίσαμε κάθε έννοια αρετής και φιλοπατρίας, ανυψώσαμε ως υπέρτατη αξία στη ζωή μας το χρήμα. Δεν μπορέσαμε δυστυχώς να αξιολογήσουμε δεόντως την αξία αυτού του θησαυρού. Ίσως επειδή, όπως παρατηρεί εύστοχα κάποιος βαθύς ανατόμος της ελληνικής πραγματικότητας, κληρονομήσαμε το αγαθό της ελευθερίας από τους προγόνους μας, χωρίς να καταβάλουμε κόπους, αγώνες και θυσίες, για να την αποκτήσουμε. Οι πρόγονοί μας, που αγωνίστηκαν και αφού έχυσαν ποταμούς αιμάτων, μας την παρέδωσαν ως πολύτιμο θησαυρό, αυτοί γνωρίζουν τι σημαίνει ελευθερία.
Γενοκτονία των μνημονίων
Έτσι μετά την γενοκτονία της ιστορικής μνήμης και σαν τραγικό αποτέλεσμα αυτής, εμφανίστηκε, νομοτελειακά θα λέγαμε και προχωρεί εν πλήρη εξελίξει, μια άλλη ιδιότυπη Γενοκτονία, η Γενοκτονία των μνημονίων. Η Γενοκτονία αυτή προωθείται μεθοδικά και σταδιακά από τα ίδια κέντρα των σκοτεινών δυνάμεων της Νέας Εποχής και πιο συγκεκριμένα από τους ισχυρούς του χρήματος, που έχουν στα χέρια τους το διεθνές κεφάλαιο, έχει δε σαν στόχο ανομολόγητο, την πλήρη διάλυση του έθνους. Μετά τα δύο μνημόνια των προηγουμένων κυβερνήσεων ήρθε και το τρίτο, πιο σκληρό από τα δύο προηγούμενα, το οποίο, αν βέβαια δεν αφυπνιστούμε και δεν αντισταθούμε με τα πνευματικά όπλα που διαθέτει η Εκκλησία μας, θα διαλύσει ολοκληρωτικά όχι μόνο την εθνική μας οικονομία, αλλά θα εκμηδενίσει και την εθνική μας υπόσταση και ύπαρξη. Οι δανειστές μας αδίστακτοι όσο ποτέ άλλοτε ζητούν να πιούν το αίμα μας.
Η κατάσταση παραμένει δυστυχώς τραγική, εφιαλτική, απογοητευτική, δίχως φως στον ορίζοντα και χωρίς να διαφαίνεται, τουλάχιστον προς το παρόν, ελπίδα ανακάμψεως. Οι μισθοί και οι συντάξεις περικόπτονται χωρίς τελειωμό, οι άνεργοι συναγωνίζονται σε αριθμούς τους εργαζομένους, οι γέροντες αγωνιούν, οι νέοι μας φεύγουν στο εξωτερικό, ενώ τα στίφη των μουσουλμάνων λαθρομεταναστών πλημύρισαν την χώρα μας. Η φτώχεια και η ανέχεια περίσσεψαν, βουλιάξαμε σε χρέη και κόκκινα δάνεια, τα οποία αδυνατούμε να αποκληρώσουμε, γεμίσαμε συσσίτια. Βυθιστήκαμε σε προβλήματα και αδιέξοδα, οι ελπίδες μας στέρεψαν, τα οράματα πέθαναν.
Οι υποσχέσεις των πολιτικών αποδείχθηκαν φουσκωμένα λόγια, ανόητα ψέματα. Ο «θεός» του καπιταλισμού και του δήθεν σοσιαλιστικού μετασχηματισμού, στον οποίο ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού επίστευσε και ελάτρευσε, δεν μπόρεσε δυστυχώς να μας σώσει από την πνευματική και οικονομική μας εξαθλίωση.
Φθάσαμε στο σημείο μετά από 42 χρόνια δημοκρατικού βίου, (από την μεταπολίτευση και εντεύθεν), ο ελληνικός λαός να απαξιώνει συλλήβδην όλο το πολιτικό σύστημα. Πικραμένος και αγανακτισμένος, δεν υποφέρει πλέον να βλέπει πολλούς πολιτικούς μας να μεταβάλλονται σε πιόνια, σε πειθήνια όργανα ξένων συμφερόντων, σε ανθρωπάκια που σκύβουν δουλοπρεπώς το κεφάλι και υποτάσσονται στις επιταγές του διεθνούς Σιωνιστικού Συστήματος.
Το σκάφος της Πατρίδος μας φαίνεται να πλέει μέσα σε πυκνό σκοτάδι, εν μέσω τρικυμισμένης θαλάσσης, χωρίς ικανούς και έμπειρους κυβερνήτες, πραγματικούς ηγέτες με πίστη στο Θεό, με θυσιαστική αγάπη για την Πατρίδα, με υψηλούς οραματισμούς, με τόλμη και ηρωισμό, με πολιτική ευστροφία και διπλωματικές ικανότητες, με παλμό και ζωή.
«Ο πλούς εν νυκτί, πυρσός ουδαμού», σύμφωνα με τον λόγο του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Κάναμε το λάθος, όπως πολύ εύστοχα παρατηρεί σύγχρονος ιεράρχης, να ελπίσουμε εκεί, που δεν έπρεπε. Κάναμε τον κόπο, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, να ψηφίσουμε αυτούς που δεν αξίζουν. Κάνουμε το έγκλημα να μη μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Και το χειρότερο, ενώ φθάσαμε σε βάθος κακών, εξακολουθούμε να παραμένουμε σε κατάσταση αμετανοησίας και αναισθησίας.
Όμως, παρά την τραγικότητα της καταστάσεως, δεν πρέπει να απελπιστούμε. Καιρός να ανανήψουμε έστω και τώρα, την ενδεκάτη ώρα, χωρίς αναβολή. Ο λόγος του αποστόλου Παύλου «ώρα ημάς ήδη εξ’ ύπνου εγερθήναι» (Ρωμ.13,11) είναι ιδιαίτερα επίκαιρος στην παρούσα περίσταση. Καιρός να μετανοήσουμε.
Τώρα, χωρίς αναβολή. Αργότερα ίσως είναι πλέον αργά. Να ομολογήσουμε με συντριβή την αποστασία μας και να κάνουμε στροφή 180 μοιρών. Καιρός να επιστρέψουμε όπως ο άσωτος υιός της παραβολής στον Κύριο, να επιστρέψουμε στη ζωή της Εκκλησίας, και ως πρόσωπα και ως Έθνος.
Με εκτενείς δεήσεις και προσευχές, με αγρυπνίες και λιτανείες. Να παραδεχθούμε τα λάθη μας και να αρχίσουμε την διόρθωση. Να αναλάβουμε ο καθένας τις ευθύνες του. Να επαναξιολογήσουμε και να εγκολπωθούμε τον πνευματικό και εθνικό μας πλούτο, την πνευματική μας κληρονομιά. Να εμπνευσθούμε από την ένδοξη εθνική μας ιστορία, από τα ηρωικά κατορθώματα των προγόνων μας.
Να κλείσουμε τα αυτιά μας στην στοχευμένη εθνομηδενιστική ιδεολογία της «Νέας Εποχής», που προβάλλεται και πλασάρεται από τα Μ.Μ.Ε. Και τέλος καλούμαστε, να παρακαλέσουμε εκτενώς τον Κύριο, να αναδείξει άρχοντες ικανούς, ηγέτες πολιτικούς και εκκλησιαστικούς, με πίστη και αγάπη προς την Εκκλησία, με νουν Χριστού, ανθρώπους της αρετής, αληθινούς πατριώτες, με υψηλούς οραματισμούς, πολιτική σύνεση και ηρωική βούληση.
Μόνον τότε μπορούμε να ελπίζουμε σε ανάκαμψη και ανάσταση της Πατρίδος μας.
Μόνον έτσι θα ξεπλύνει τον διεθνή διασυρμό και χλευασμό, τον οποίον τώρα υφίσταται.
Μόνον έτσι θα μπορέσει και πάλι να μεγαλουργήσει και να γράψει νέες σελίδες δόξης.

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2015

Πάθος κτηνῶδες βδελυρὸ


visit counter


deftera parousia

Στὸ τελευταῖο κεφάλαιο (22ο) τοῦ τελευταίου βιβλίου τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τοῦ ὑπέροχου βιβλίου τῆς Ἀποκαλύψεως, περιγράφεται ὁ οὐράνιος Παράδεισος, ἡ αἰώνια καὶ μακαρία ζωὴ τῶν δικαίων. Ὅμως μετὰ τὸν ἕβδομο καὶ τελευταῖο μακαρισμό, μετὰ τὴν εὐλογημένη λέξη «μακάριοι», ποὺ ἀφορᾶ ὅσους θὰ εὐφραίνονται στὸν πνευματικὸ Παράδεισο τοῦ τριαδικοῦ Θεοῦ, ἀκούγεται ὁ κεραυνοβόλος θεῖος λόγος «ἔξω»! Ἕνας λόγος ποὺ προκαλεῖ ἴλιγγο, σύγκρυο, φρίκη, τρόμο! «Ἔξω» καὶ μακριὰ ἀπὸ τὸν παμπόθητο Παράδεισο μὲ τὰ αἰώνια ἀγαθά του, ποιοί; «οἱ κύνες καὶ οἱ φαρμακοὶ καὶ οἱ πόρνοι καὶ οἱ εἰδωλολάτραι καὶ πᾶς ὁ φιλῶν καὶ ποιῶν ψεῦδος» (Ἀποκ. κβ΄ [22] 14-15).
Ἔξω οἱ ἀδιάντροποι σὰν τὰ σκυλιά, οἱ μάγοι καὶ οἱ πόρνοι καὶ οἱ εἰδωλολάτρες καὶ καθένας ποὺ ἀγαπᾶ καὶ διαπράττει τὴν ἀπάτη καὶ τὴν πλάνη τῆς ἁμαρτίας. Πρῶτοι στὸν κατάλογο τῶν δυστυχισμένων ἀνθρώπων ποὺ ἀποκλείονται ἀπὸ τὴν μακαριότητα τοῦ Παραδείσου, «οἱ κύνες», οἱ κίναιδοι, κατὰ τὸν ἑρμηνευτὴ Ἀρέθα, οἱ ὁμοφυλόφιλοι!
Γιατί αὐτὸς ὁ ἀποκλεισμός; Διότι πρόκειται γιὰ βαρύτατο ἁμάρτημα. Ἁμάρτημα ποὺ καταδικάζεται τόσο αὐστηρὰ ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θκαὶ ὄχι μόνο στὸ τελευταῖο κεφάλαιο τοῦ τελευταίου βιβλίου τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

Διότι ἤδη στὸ πρῶτο βιβλίο τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τὴ Γένεση, ἔχουμε φοβερὴ καταδίκη τοῦ βδελυκτοῦ αὐτοῦ ἁμαρτήματος μὲ τὴν ὁλοσχερὴ καταστροφὴ τῶν πόλεων Σοδόμων καὶ Γομόρρων. Οἱ κάτοικοι τῶν δύο ἐκείνων περιοχῶν εἶχαν ὅλοι – νέοι καὶ γέροι – ὑποδουλωθεῖ στὸ πάθος αὐτό, τὸ ἀτιμωτικότερο τῶν παθῶν, ὥστε προκάλεσαν τὴν ὀργὴ τοῦ Θεοῦ.
Ἡ ὀργὴ δὲ αὐτὴ ἐκδηλώθηκε μὲ τὸ νὰ βρέξει ὁ Θεὸς ἀπὸ τὸν οὐρανὸ «θεῖον καὶ πῦρ», μὲ τὰ ὁποῖα «κατέστρεψε τὰς πόλεις ταύτας καὶ πᾶσαν τὴν περίχωρον καὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν ταῖς πόλεσιν» καὶ ὅλη τὴ βλάστηση τῆς ὡραίας καὶ πλούσιας ἐκείνης περιοχῆς! (βλ. Γεν. ιθ΄ [19] 1-28). Ἀργότερα τὸ ἀπαίσιο αὐτὸ ἁμάρτημα καταδικάζεται δύο φορὲς στὸ βιβλίο τοῦ Λευϊτικοῦ (Λευϊτ. ιη΄ [18] 22· κ΄ [20] 13).
Τὸ φοβερὸ γεγονὸς τῆς καταστροφῆς τῶν Σοδόμων καὶ Γομόρρων μαρτυρεῖται ἱστορικῶς καὶ διαχρονικῶς ἀπὸ τὴ Νεκρὰ θάλασσα. Κάτω ἀπὸ τὸν ὑγρὸ αὐτὸ τάφο βρίσκονται τὰ Σόδομα καὶ τὰ Γόμορρα. Αἰῶνες τώρα θειοῦχες ἀναθυμιάσεις δηλητηριάζουν τὴν περιοχή. Ζωὴ δὲν ὑπάρχει στὰ νερά της. Στὴν ἐπιφάνειά της ἐπιπλέουν σβῶλοι θειαφιοῦ. Οἱ ἄνθρωποι δὲν βυθίζονται λόγῳ τῆς πυκνότητος τοῦ νεροῦ.
Ἀλλ’ ἐκτὸς ἀπὸ τὴ διαχρονικὴ παρουσία τῆς Νεκρᾶς θαλάσσης, ποὺ βοᾶ καὶ κράζει πόσο ὁ Θεὸς ἀπεχθάνεται τὸ βαρύτατο ἁμάρτημα τῆς ὁμοφυλοφιλίας, ἔχουμε καὶ τὶς μαρτυρίες τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ (βλ. Ματθ. ι΄ [10] 14-15· ια΄ [11] 23-24· Λουκ. ιζ΄ [17] 20-29) καὶ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, ποὺ μιλοῦν στὴν Καινὴ Διαθήκη γιὰ τὴ μεγάλη αὐτὴ ἁμαρτία καὶ ἀναφέρονται στὶς ἁμαρτωλὲς ἐκεῖνες πόλεις καὶ τὴν τιμωρία τους (βλ. Ἰούδα 7).

Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ μιλάει ἀναλυτικότερα καὶ καταφέρεται σαφῶς κατὰ τοῦ βδελυκτοῦ αὐτοῦ ἁμαρτήματος εἶναι ὁ ἅγιος ἀπόστολος Παῦλος. Ἡ γλώσσα ποὺ χρησιμοποιεῖ περιγράφοντας τὰ πάθη αὐτὰ εἶναι ἔντονα ρεαλιστική. Ἐπειδή, λέγει, οἱ ἄνθρωποι λάτρευσαν τὴν κτίση παραμερίζοντας μὲ περιφρόνηση τὸν Κτίστη, γι’ αὐτὸ ὁ Θεὸς ἐπέτρεψε νὰ παραδοθοῦν σὲ ἀτιμωτικὰ πάθη.
Διότι οἱ γυναῖκες τους ἄλλαξαν τὴ φυσικὴ σχέση καὶ χρήση μὲ τὴν ἀφύσικη καὶ ἐξευτελίστηκαν μὲ ἀκατονόμαστες ἀσέλγειες.
Μὲ τὸν ἴδιο ἀκριβῶς τρόπο καὶ οἱ ἄνδρες ἄφησαν τὴ φυσικὴ σχέση καὶ χρήση τῆς γυναίκας καὶ φλογίστηκαν ἀπὸ φωτιὰ ἀκράτητης ἐπιθυμίας μεταξύ τους, προβαίνοντας σὲ ἀσελγεῖς καὶ ἄτιμες πράξεις ἀρσενικοὶ μὲ ἀρσενικοὺς καὶ παίρνοντας ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό τους τὸν μισθὸ ποὺ τοὺς ἄξιζε γιὰ τὴν πλάνη τῆς εἰδωλολατρίας τους.
Καὶ προσθέτει ὁ θεοφώτιστος Ἀπόστολος: Αὐτοί, ἐνῶ γνώρισαν καλὰ ἐκεῖνο ποὺ ὁ Θεὸς τοὺς πρόσταξε ὡς δίκαιο, ὅτι δηλαδὴ ὅσοι κάνουν τέτοια ἔργα εἶναι ἄξιοι θανάτου, ὄχι μόνο τὰ κάνουν, ἀλλὰ καὶ ἐπιδοκιμάζουν ἐκείνους ποὺ τὰ κάνουν, δείχνοντας ἔτσι ὅτι τρέχουν πρὸς τὸ κακὸ ὄχι ἀπὸ ἀδυναμία, ἀλλὰ ἀπὸ βαθιὰ διαφθορὰ τῆς ψυχῆς τους (Ρωμ. α΄ 25-32). Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ θεοφόροι Πατέρες ἐπιμένουν πολὺ στὴν καταδίκη τοῦ βδελυκτοῦ αὐτοῦ πάθους.

Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος λέγει ὅτι αὐτὸ εἶναι «δαιμονικὸς βίος». Ὅλα τὰ πάθη, λέγει, εἶναι ἀτιμωτικά, ἰδιαίτερα ὅμως ἡ μανία αὐτή. Καὶ ἀλλοῦ τὸ ὀνομάζει «κολοφῶνα τῶν κακῶν», ἀποκορύφωμα ὅλων τῶν κακῶν. «Νόσημα χαλεπόν (βαρύ) καὶ ἀνίατον», «λοιμόν, λοιμῶν χαλεπώτερον», πανώλη χειρότερη ἀπὸ τὶς πανώλεις!
Τονίζει δὲ ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ὅτι αὐτό, ὅπως ἄλλωστε καὶ ὅλα τὰ πάθη, προέρχεται ἀπὸ τὸ ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δόθηκαν στὶς ἀπολαύσεις καὶ ἀπεμάκρυναν ἀπὸ τὴν ψυχή τους τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς τοὺς ἐγκατέλειψε.

Ἐπίσης ὁ Μέγας Βασίλειος τὸ καταδικάζει ἀπερίφραστα μὲ τὸν Ζ΄ καὶ ΚΒ΄ Κανόνα του.
Σήμερα οἱ δοῦλοι τῆς ἠθικῆς αὐτῆς διαφθορᾶς ἔπαθαν τέτοια πώρωση καὶ διαστροφή, ὥστε ὀργανώνουν «παρελάσεις ὑπερηφανείας» διαφημίζοντας προκλητικὰ τὴ διαστροφή τους καὶ «ἐπαγαλλόμενοι» γιὰ τὴν πονηρία τους (Μέγας Βασίλειος).
Ὑπερηφανεύονται γι’ αὐτὸ ποὺ χαροποιεῖ τοὺς ἀνθρωποκτόνους δαίμονες, ἐξοργίζει τὸν Θεὸ καὶ προκαλεῖ ἀηδία στοὺς ἀνθρώπους. Μιλοῦν γιὰ «διαφορετικότητα», ἐνῶ αὐτὸ ποὺ βιώνουν εἶναι ἔσχατη ἀναισχυντία. Εἶναι καταφανῶς δαιμονικὴ ἐνέργεια, ποὺ ἀποβλέπει στὴν ἀποκτήνωση τοῦ ἀνθρώπου καὶ στὴν πλήρη διάλυση τῆς θεόπλαστης προσωπικότητός του. Ταυτόχρονα δὲ διαλύουν τὸν θεοΐδρυτο θεσμὸ τῆς οἰκογένειας καὶ ἄρα ὅλο τὸν κοινωνικὸ ἱστό.

Μὲ αὐτὴ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση ποιὸς θὰ σώσει τὰ δυστυχισμένα αὐτὰ πλάσματα κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Κρίσεως; Καὶ ὄχι μόνο αὐτούς, ἀλλὰ καὶ ὅσους τοὺς ἐπιδοκιμάζουν; Διότι τὶς προκλητικὲς αὐτὲς παρελάσεις, ποὺ γίνονται δυστυχῶς τελευταῖα καὶ στὴν Ἑλλάδα, τὶς ὑποστηρίζουν ἐκθύμως τοπικὲς ἀρχές, ὅπως οἱ δήμαρχοι Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης!
Μὲ τὴν ἄδειά τους παρελαύνουν στὴν πόλη τῶν Ἀθηνῶν παρουσίᾳ ἐκπροσώπου τοῦ Δήμου, στὴν πόλη ποὺ ἔφερε τὸ φῶς τοῦ Εὐαγγελίου ὁ ἀπόστολος Παῦλος, στὴν πόλη τοῦ ἁγίου Διονυσίου τοῦ Ἀρεοπαγίτου καὶ τῆς ἁγίας Φιλοθέης. Παρελαύνουν σκορπίζοντας τὴ δυσωδία τοῦ πάθους τους στὴν πόλη τοῦ μυροβλύτου ἁγίου Δημητρίου καὶ τοῦ φωστῆρος τῆς ὀρθοδοξίας ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ. Καὶ ὁ δήμαρχος τῆς Θεσσαλονίκης τοὺς χειροκροτεῖ καὶ φωταγωγεῖ τὸν Λευκὸ Πύργο, ἀντὶ νὰ τὸν σκεπάσει μὲ μαῦρα πέπλα σὲ ἔνδειξη βαθυτάτου πένθους!

Ὅμως ὅποιος «συνευδοκεῖ» μὲ ὅσους ἐνεργοῦν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο, «παρουσιάζεται οἱονεί (τρόπον τινά) σύμμαχος καὶ συνεργάτης ὑπὲρ τοῦ βασιλείου τοῦ σατανᾶ καί τῶν συμφερόντων αὐτοῦ» (Παν. Ν. Τρεμπέλας). Διότι ὑπερασπίζεται καὶ δικαιολογεῖ καὶ ἐνθαρρύνει τοὺς ἄλλους νὰ κάνουν τὰ ἴδια! Ἔτσι ὅμως ἀλλοιώνει τὰ ἠθικὰ κριτήρια τῆς ἀνθρώπινης κοινωνίας. Ὅσοι ὅμως ἀνήκουμε στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ «στῶμεν καλῶς»!
Ἂς μὴν ἀφήσουμε ἀθωράκιστη τὴν Ἑλλάδα μας, ἀπροστάτευτα τὰ παιδιά μας. Ἂς μὴν ἐπιτρέψουμε νὰ γίνει ἡ χώρα, ποὺ ἀρωματίζεται ἀπὸ τὰ μύρα ἁγίων Λειψάνων ὁσίων καί μαρτύρων, τόπος ἀπὸ ὅπου θὰ ἀναδύεται ἡ σατανικὴ δυσωδία τῆς βδελυρῆς ὁμοφυλοφιλίας.

Ἡ ἁγία καὶ ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἔχει χρέος νὰ ὑψώσει στεντόρεια καταδικαστικὴ φωνή, στιγματίζοντας τὴν ἀναίσχυντη ὁμοφυλοφιλία καὶ προασπίζοντας τὸ λογικὸ ποίμνιο τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.
Τὸ δρόμο τὸν ἄνοιξε ἤδη ἡ Ὀρθόδοξος Ἱεραρχία τῆς Μολδαβίας. Ταυτόχρονα, ὅσοι πιστεύουμε στὸν Τριαδικὸ Θεὸ ἂς ὑψώσουμε σ’ αὐτὴν τὴν ἀντιπνευματικὴ ἐποχή, στὴν ὁποία ἁλωνίζει τὸ πνεῦμα τοῦ ἀντιχρίστου, χέρια, νοῦ καὶ καρδιὰ σ’ Αὐτὸν τοῦ Ὁποίου αἱ χεῖρες μᾶς ἐδημιούργησαν καὶ μᾶς ἔπλασαν κατ’ εἰκόνα ἰδικήν Του καὶ καθ’ ὁμοίωσιν.
Δεηθῶμεν τοῦ Κυρίου, ἱκετεύοντάς Τον νὰ καλέσει εἰς μετάνοιαν καὶ σωφρονισμὸν τοὺς δυστυχεῖς δούλους τῶν δαιμόνων τῆς ὁμοφυλοφιλίας. Εἶναι χρέος μας.

Περιοδικό "Ο ΣΩΤΗΡ" Τεύχος Οκτωβρίου

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2015

ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ.


visit counter


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Είναι γνωστό το πως κατευθύνεται η ενημέρωση τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο, προωθώντας με ύπουλο και έντεχνο τρόπο την επιβολή της Νέας Τάξης.

Ένας πραγματικά θαρραλέος δημοσιογράφος, ο Γερμανός Udo Ulfkotte, ο οποίος είχε προβλέψει από την δεκαετία του ενενήντα την σημερινή κρίση με τους παράνομους μετανάστες γράφοντας ένα προφητικό βιβλίο με τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ο Πόλεμος των Πόλεων», «Der Krieg in unseren Städten», όπου περιγράφει ότι θα έρθει ο καιρός που μέσα στις πόλεις μας θα γίνονται πολεμικές συγκρούσεις με τους παράνομους μετανάστες, αποκαλύπτει σε ένα καταπληκτικό βίντεο την μαύρη πραγματικότητα για το πως δουλεύουν τα διεθνή ΜΜΕ.
Το βίντεο που παρουσιάστηκε στο Rusian TV, (όχι τυχαία), έχει τον χαρακτηριστικό τίτλο: «DIE VERKAUFTEN JOURNALISTEN», δηλαδή, «Οι Ξεπουλημένοι Δημοσιογράφοι» και περιγράφει το ξεπούλημα και την υποταγή της ενημέρωσης στην Νέα Τάξη.

O Ulfkotte αποκαλύπτει με εντυπωσιακές λεπτομέρειες το πώς δουλεύουν οι κατεστημένοι δημοσιογράφοι για τις μυστικές υπηρεσίες της Νέας Τάξης, δηλαδή των ΗΠΑ, και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλο αυτό το μαύρο παρασκήνιο.

Σύμφωνα με τον θαρραλέο Γερμανό δημοσιογράφο, που όπως ομολογεί η ίδια του η ζωή είναι σε μόνιμο κίνδυνο, οι περισσότεροι Ευρωπαίοι δημοσιογράφοι είναι πουλημένοι στις μυστικές υπηρεσίες της Αμερικής και της Ευρώπης.

Τους έβαζαν και τους βάζουν να γραφούν συνεχώς υπέρ της Αμερικής και της Ευρώπης και κατά της Ρωσίας. Η Γερμανία, σύμφωνα με τον Ulfkotte, είναι ουσιαστικά μια αποικία των ΗΠΑ και δουλεύει για την επιβολή της Νέας Τάξης και την καταστροφή της Ρωσίας.
Όλα τα ΜΜΕ της Γερμανίας, εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνα, κανάλια, είναι όλα όργανα υπερατλαντικών οργανισμών, (transatlantic organizations).

Οι μυστικές υπηρεσίες στην αρχή πλησιάζουν τους δημοσιογράφους και τους προσεγγίζουν με έμμεσο τρόπο για να δουλέψουν για αυτούς. Τους κάνουν πλύση εγκέφαλου και σταδιακά γίνεσαι ένα με αυτούς. Γίνεσαι όργανο τους και αυτό δεν γίνεται μόνο στους Γερμανούς δημοσιογράφους αλλά και στους Βρετανούς ακόμα πιο πολύ, επίσης στους Γάλλους, Αυστραλούς, σε πολλές άλλες χώρες όπως Νέα Ζηλανδία, Ταιβάν, Ιορδανία, Ομάν κ.α. Όλοι οι αυτοί δημοσιογράφοι είναι στην πραγματικότητα μαριονέτες, (puppets), των μυστικών υπηρεσιών.

Πως γίνεται η προσέγγιση αυτή; Για παράδειγμα στην περίπτωση της Λιβύης στην αρχή με ένα κατευθυνόμενο άρθρο για τον υποτιθέμενο δικτάτορα Καντάφι που υποτίθεται ότι καταπιέζει τον λαό του και που πρέπει να εξολοθρευτεί. Στην πραγματικότητα οι μυστικές υπηρεσίες γραφούν άρθρα και τα υπογραφούν οι δημοσιογράφοι.

Όποιος δεν υποτάσσεται σε αυτό το καθεστώς και δεν υπακούει, το λιγότερο χάνει την δουλειά του.

Ο Ulfkotte ομολόγει ότι απειλήθηκε επανειλημμένα στο παρελθόν η ζωή του γιατί «ομιλεί» πολύ. Είχε στο παρελθόν τρία «εγκεφαλικά» και σώθηκε τη τελευταία στιγμή. Τον έστελναν ανταποκριτή σε πολεμικά πεδία και στη συνέχεια τον διέταζαν να γράφει αυτά που ήθελαν αυτοί, χωρίς να ανταποκρίνονται στη πραγματικότητα.

Όλα αυτά σε μικρογραφία αλλά με καταστροφικές συνέπειες έγιναν και στην χώρα μας. Η πραγματική δημοσιογραφία γι’ «αυτούς» δεν πρέπει να υπάρχει, αλλά η δημοσιογραφία να λειτουργεί μόνο για τα συμφέροντα της Νέας Τάξης, να καθοδηγεί τους λαούς στην πλήρη και τυφλή υποταγή.

Χαρακτηριστικές εμπειρίες από αυτή την κατάσταση την ζούμε έντονα τα τελευταία χρόνια της μνημονιακή κατοχής και στην χώρα μας, όπου τα ΜΜΕ έχουν δουλέψει συστηματικά για να εξουδετερώσουν κάθε πιθανότητα αντίστασης στην κατοχή αυτή.

Δημοσιογράφοι σαν τον Ulfkotte αποτελούν φωτεινό παράδειγμα και δεν είναι τυχαίο πως μονό διεθνή κανάλια, όπως το Russian TV, παρουσίασαν αυτό το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ.

Περιττό να πούμε πως αυτός ο Γερμανός δημοσιογράφος ζει μόνιμα κρυμμένος και μετακινείται συνεχώς.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Στη Μυτιλήνη αποκαθηλώνεται συστηματικά η εθνική συνείδηση του Ελληνισμού - Ο "εθνικός κορμός" σε ρόλο δόλιου εφιάλτη.



visit counter


Σ αυτή τη βρώμικη όσο και επικίνδυνη προσπάθεια, αυτοί που πρωτοστατούν έχουν ονοματεπώνυμο και τυπικά αποτελούν τον "εθνικό κορμό" μιας προδομένης χώρας...


Στη Μυτιλήνη τις τελευταίες δεκαετίες, οι συνειδήσεις των εμπορίσκων (και όχι μόνο) του λιμανιού αλλοτριώνονται, και καθημερινά περιμένουν "τα τούρκικα" (τέσσερα μικρά βαπόρια που έρχονται καθημερινά από την απέναντι ακτή), κυνηγώντας τα τιμημένα ευρώπουλα. Αυτό το καθημερινό αλισβερίσι, τυπικά έχει το προσωνύμιο "ημερήσιος τουρισμός". 

Στην ουσία αυτός ο "τουρισμός" ποτέ δεν υπήρξε μια ουδέτερη πράξη όπως αυτές στις οποίες επιδίδονται καθημερινά οι δικοί μας χαφταλεύρηδες, αλλά μια απόλυτα ελεγχόμενη μπίζνα ενταγμένη στο σχεδιασμό της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, που σε απλά ελληνοτουρκικά μεταφράζεται: "αγοράζω ψυχές... κερνάω μπαχτσίσι". 

Τι το μεμπτό θα μου πει κάποιος από την καθημερινή εμπορική και τουριστική συναλλαγή μεταξύ ανθρώπων ανάμεσα σε δυο αλλοεθνείς αλλά όμορες "γειτονιές" που τις χωρίζει ένα μικρό κομμάτι θάλασσας. Τίποτε το μεμπτό δεν υπάρχει αν μέσα σ αυτή την ιδιότυπη μπίζνα δεν υπεισέρχεται αργά αλλά σταθερά, και η ψυχή των ανθρώπων ως ιδιότυπο εμπόρευμα. 

Και να που η Τουρκιά μας καλόμαθε με τα λιγοστά ευρώπουλα που κάνουν τους κατοίκους ενός ελληνικού νησιού να φαντασιώνονται πως αίφνης μεταμορφώθηκαν σε μαχαραγιάδες, και τώρα το πεσκέσι πλέον δεν εξαντλείται στα λιγοστά ευρώπουλα, αλλά επεκτείνει την... γκάμα του με τρόπο απροκάλυπτο και τη δουλεμπορία. 

Σ αυτό το προδομένο πρωτίστως από την ανοχή των ίδιων των ανθρώπων του νησί, καθημερινά πλέον είναι περισσότεροι οι λαθρομετανάστες που εισβάλουν, παρά τα ευρώπουλα που κατατίθενται στα ταμεία των εμπορίσκων. 

Η εξέλιξη από κει και μετά ήταν μοιραία. Με τις όποιες συγχίσεις και έχοντας μία επίμονη αδυναμία να ξεχωρίζει ποιά είναι η Μυτιλήνη και ποιά η Λέσβος, αυτό τον τόπο τον ανακάλυψε ξαφνικά και το Ελληνόφωνο ανδρείκελο. από κει και μετά τελείωσαν όλα. 

Η Λέσβος, μετά τη δεύτερη μη ένοπλη άλωσή της από την Τουρκιά, που τη χρησιμοποιεί ώς αβύθιστο σταθμό μεταφόρτωσης των ισλαμοφασιστών με προορισμό την ηπειρωτική Ελλάδα και την Ευρώπη, στοχοποιείται επικίνδυνα από τον ίδιο τον πρωθυπουργό της χώρας ο οποίος συνεπικουρούμενος από τον υπόλοιπο "εθνικό κορμό", οργανώνει την πλέον βρώμικη επιχείριση για να βάλει στο χέρι τις ευάλωτες ψυχές των ανθρώπων. 

Ο εθνικός κορμός στο χρηματιστήριο των συνειδήσεων
Έτσι μετά τις ξεπεσμένες μαύρες φιγούρες που έθεσαν εαυτούς στην υπηρεσία του νεοταξίτικου μάρκετινγκ, και τις φιέστες που προηγήθηκαν με τα κατοχικά επιτελεία (Σούλτς κ Σια), μια ακόμη ετερόκλητη σύσκεψη πραγματοποιήθηκε σήμερα στην πρωτεύουσα του νησιού με τους περιφερειάρχες πέντε νήσων και το λοιπό συναπάντημα, η οποία βαφτίστηκε "σύσκεψη για τη διαχείριση των προβλημάτων από τις αυξανόμενες προσφυγικές ροές", και το ζητούμενο δεν ήταν η ανάδειξη της εθνικής διάστασης που προσλαμβάνει η πλήρης ουσιαστικά κατάρριψη της κυριαρχικής άμυνας και υπόστασης του νησιού, αλλά η αναζήτηση τρόπων ένταξης των συνειδήσεων των τοπικών κοινωνιών στο χρηματιστήριο της εθνικής αλλοτρίωσης. 

Η σύσκεψη ολοκληρώθηκε λίγο μετά τις 5 το απόγευμα. Η πρώτη που έκανε δηλώσεις ήταν η περιφερειάρχης Β.Αιγαίου, Χριστίνα Καλογήρου. Διαβάστε και βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματά σας: «Το πρώτο πράγμα που διαπιστώσαμε όλοι ήταν ότι η ένταση του προβλήματος μας έχει όλους ξεπεράσει. Δεν είναι πλέον η στιγμή για ευχολόγια ούτε για καλές προθέσεις. Αυτές θα πρέπει να αποδειχθούν με συγκεκριμένα έργα και συγκεκριμένες ουσιαστικές παρεμβάσεις και θεσμικές, όπου χρειάζεται. 

» Ζήτησα από τον πρωθυπουργό να συνδράμει ώστε να μπορέσει να εκπονηθεί ένα ειδικό αναπτυξιακό πρόγραμμα στήριξης για τα νησιά τα οποία επιβαρύνονται τόσο πολύ τους τελευταίους πέντε μήνες», πρόσθεσε εκφράζοντας την ικανοποίησή της για το ότι οκ. Τσίπρας έκανε δεκτό το αίτημα «και θα εκπονηθεί για τις δύο Περιφέρειες Βορείου και Νοτίου Αιγαίου».

Η κ. Καλογήρου είπε ακόμη, ότι εκτός από την τεράστια ανθρωπιστική διάσταση του θέματος, υπάρχει και το πολύ σοβαρό ζήτημα της επιβάρυνσης των νησιωτών σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, «επομένως προσδοκούμε πάρα πολλά από αυτό το ειδικό πρόγραμμα στήριξης». 

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2015

ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ


visit counter


Τοῦ κ. Στεργίου Ν. Σάκκου,
῾Ομοτ. Καθηγητοῦ τοῦ Α.Π.Θ.
(᾿Εφημερίς ᾿Ορθ. Τύπος ΕΤΟΣ ΜΒ΄ ΑΡ.Φ.1476/18.10.2002)

    Συνηθίζουμε νά χαρακτηρίζουμε ἥρωες τούς ἀνθρώπους, πού ἐπιτελοῦν ριψοκίνδυνες καί θαυμαστές πράξεις, ὅσους μ᾿ ἕναν θεαματικό τρόπο ξεπερνοῦν κάθε ἔνστικτο αὐτοσυντηρήσεως, γιά νά ὑπηρετοῦν πιστά μιάν ἀξία.᾿Αλλά ἡ πίστη μας ἔχει νά δείξει στόν κόσμο καί ἕνα ἀλλο εἶδος ἡρώων· ἀνθρώπους χωρίς ἡρωϊσμούς ἀλλά ἡρωϊκούς, πού δίνουν μιά καινούργια διάσταση στήν ἔννοια τοῦ ἥρωα, τή διάσταση τοῦ Πνεύματος. Αὐτοί δέν φοροῦν λεοντή, οὔτε ἐξολοθρεύουν δράκοντες, δέν ἐξεγείρουν ἐπαναστάσεις, οὔτε πετοῦν στό διάστημα. Εἶναι ταπεινοί καί ἀσήμαντοι γιά τόν κόσμο, ἀλλά προσφέρουν σ᾿ αὐτόν τό πιό σπουδαῖο ἔργο, κάνοντας τή μεγαλύτερη θυσία: ἀφανίζουν τόν ἑαυτό τους στή διανονία τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων.

   Τί σημαίνει αὐτό, μᾶς τό δίνει ἀνάγλυφα νά τό καταλάβουμε καί νά τό ἐκτιμήσουμε μιά ξεχωριστή προσωπικότητα τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν ἀποστολικῶν χρόνων, ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς. ῾Ο ἀπόστολος Παῦλος στέλνοντας χαιρετισμούς ἀπό τόν Λουκᾶ τόν ὀνομάζει στήν πρός Φιλήμονα ἐπιστολή του συνεργάτη του, ἐνῶ στήν πρός Κολασσαεῖς ἰατρό καί ἀγαπητό του. Οἱ τρεῖς αὐτοί χαρακτηρισμοί, ἰατρός, ἀγαπητός, συνεργός, ζωγραφίζουν μπροστά μας τή συμπαθέστατη καί ἡρωϊκή μορφή τοῦ Λουκᾶ.

   ᾿Ιατρός

   ῾Ο Λουκᾶς εἶναι ὁ πρῶτος χριστιανός ἐπιστήμονας, πού γνωρίζουμε ἀπό τήν Καινή Διαθήκη. Τή σπουδή τῆς ἰατρικῆς στά ἑλληνικά πανεπιστήμια τήν θεωροῦσαν ἐκείνη τήν ἐποχή ἰσότιμη μέ τή σπουδή τῆς φιλοσοφίας κι ἑπομένως ὁ Λουκᾶς ὡς γιατρός ἦταν μορφωμένος μέ τήν ἀνώτατη ἑλληνική μόρφωση. Πρέπει νά εἶχε μελετήσει πολύ τά ἑλληνικά ἰατρικά βιβλία καί ὁπωσδήποτε στήν τότε κοινωνία θά εἶχε περίπου τήν ἴδια θέση πού ἔχει ἕνας γιατρός σήμερα. Εἶναι γνωστό ὅτι οἱ ῞Ελληνες γιατροί ταξίδευαν σ᾿ ὅλο τόν κόσμο καί ἀπό τίς ἀκριβεῖς πληροφορίες, πού βρίσκουμε μέσα στά κείμενα τοῦ Λουκᾶ, γιά τά ταξίδια καί τά δρομολόγια τῶν πλοίων, φαίνεται ὅτι κι ὁ ἴδιος ταξίδευε πολύ καί μάλιστα στή θάλασσα.

   ῏Ηταν, λοιπόν, καί κοσμογυρισμένος, κι αὐτά τά προσόντα του λάμπρυναν περισσότερο ἕνα ἄλλο τάλαντο, πού εἶχε, σπουδαιότατο: τή συγγραφική ἱκανότητα. Μποροῦσε νά ἐκφράζεται γραπτά μέ εὐχέρεια, σαφήνεια καί χάρη, σέ γλῶσσα ἄριστη ἑλληνική τῆς ἐποχῆς του καί νά ἀναδεικνύεται ζωγράφος τοῦ λόγου, χωρίς ὅμως τίποτε τό περιττό ἤ τό ὑπερβολικό. Οἱ Πράξεις τῶν ἀποστόλων, ἡ πρός ῾Εβραίους ἐπιστολή καί τό Εὐαγγέλιο πού ἔγραψε, μαρτυροῦν ὅτι ὁ Λουκᾶς χειριζόταν μέ τήν ἴδια εὐκολία τή γραφίδα, ὅπως τό νυστέρι του.

   ᾿Αγαπητός

   ῾Ο Παῦλος ἤξερε νά τιμᾶ τούς συνεργάτες του, ὄχι μόνο ἀναφέροντάς τους στίς ἐπιστολές του πρός τίς διάφορες ἐκκλησίες, ἀλλά συνοδεύοντάς τό ὄνομά τους μέ ἕνα ἐπίθετο. Καί εἶναι τόσο ζηλευτό τό ἐπίθετο πού βάζει δίπλα στόν Λουκᾶ! "Λουκᾶς ὁ ἰατρός ὁ ἀγαπητός" (Κολ.4,14). Πρέπει μιά ἰδιαίτερη ἀγάπη νά συνέδεε τόν Παῦλο μαζί του. ῞Οπως μποροῦμε νά καταλάβουμε ἀπό τό γράψιμό του, ὁ Λουκᾶς ἦταν μιά τρυφερή κι εὐγενική ψυχή, πού ὁπωσδήποτε θά ἀνέπαυε πολύ τό διδάσκαλό του. ᾿Εκρηκτικός καί νευρώδης ἐκεῖνος, ἤπιος καί μετρημένος αὐτός, ἔδωσαν μιά ἀπό τίς πιό πετυχημένες φιλίες στήν ἱστορία τοῦ Χριστιανισμοῦ.

   ῾Ως γιατρός πολλές φορές προσφέρει τίς ὑπηρεσίες του στόν καταπονημένο ἀπό τόσες ταλαιπωρίες ἀπόστολο. ᾿Από τήν εὐλογημένη συνάντησή τους στήν Τρωάδα βρισκόταν συνέχεια μαζί του, ἄν ἐξαιρέσουμε μιά περίοδο ἑπτά ἐτῶν, πού ὁ Λουκᾶς ἔμεινε στούς Φιλίππους καί περίμενε τόν Παῦλο στή δεύτερή του ἐπίσκεψη ἐκεῖ, γιά νά μπεῖ καί πάλι στή συνοδεία του. Μαζί στήν πρώτη φυλάκισή του στή Ρώμη, μαζί καί στή δεύτερη. ῞Οταν ἄλλοι ἐγκαταλείπουν τόν ἀπόστολο, διότι βλέπουν πόσο δύσκολη εἶναι ἡ ἱεραποστολική ζωή, αὐτός μένει πιστός κοντά του· "Λουκᾶς ἔστι μόνος μετ᾿ ἐμοῦ" (Β΄ Τιμ.4,10). Μποροῦμε νά φανταστοῦμε μέ τί στοργή καί ἀφοσίωση διακονοῦσε τόν Παῦλο ἀλλά καί μέ τί θαυμασμό καί εὐγνωμοσύνη. ῾Ο μαθητής τῆς ἀγάπης ᾿Ιωάννης, ὅταν ἤθελε νά δηλώσει τό πρόσωπό του, τό κάλυπτε κάτω ἀπό τήν ἔκφραση· "ὁ μαθητής ὅν ἠγάπα ὁ ᾿Ιησοῦς"· κι ὁ Λουκᾶς ταπεινός μένοντας ἀνώνυμα στό περιθώριο, ἀρκεῖται νά συμπεριλάβει τόν ἑαυτό του μαζί μέ τόν Παῦλο μέσα σέ ἕνα "ἡμεῖς".

Συνεργός

   ᾿Αλλά ἐκεῖνο, πού ὑψώνει τόν Λουκᾶ στίς σφαίρες τοῦ ἥρωα ἤ μᾶλλον τόν κάνει νά δημιουργήσει ἕναν δικό του τύπο ἥρωα, πρότυπο γιά ὅλες τίς γενεές τῶν πιστῶν καί μάλιστα τῶν ἐργατῶν τοῦ εὐαγγελίου, εἶναι ἡ ἰδιότητα τοῦ συνεργοῦ. Μέ τά προσόντα καί τίς προϋποθέσεις, πού εἶχε ὁ Λουκᾶς, θά μποροῦσε κάλλιστα νά διαπρέψει μέσα στήν τότε κοινωνία καί νά κερδίσει δόξα, πλοῦτο, ἀκόμη καί ψυχές γιά τό Χριστό, μέ τό κῦρος καί τή θέση του. Θά μποροῦσε πράγματι, ὡς χριστιανός γιατρός νά ὑπηρετήσει τόν Κύριο καί τήν ᾿Εκκλησία μέ τόν πιό θεάρεστο τρόπο.

   ᾿Αλλά ὁ Λουκᾶς, χωρίς κανείς νά τό ἀπαιτήσει, διάλεξε νά θάψει τόν ἑαυτό του καί τήν καρριέρα του, νά ἀφανισθεῖ στή διακονία τοῦ μεγάλου ἀποστόλου πού θαύμασε, νά ριχθεῖ μέσα στήν περιπέτεια τοῦ εὐαγγελίου. ᾿Ακολούθησε τόν Παῦλο μέ τή συνείδηση, ὅτι πεθαίνει πιά, ὄχι μόνο γιά τόν κόσμο μέ τήν ἁμαρτωλή του ἔννοια, ἀλλά καί γιά τόν ἑαυτό του μέ τίς παραμικρότερες νόμιμες ἀπαιτήσεις του. Παραιτήθηκε ἀπό κάθε δικαίωμα, ἀπό κάθε προσωπικό ὄνειρο καί σχέδιο, γιά νά γίνει ἀπόλυτα εὔχρηστος τοῦ ἀποστόλου· ἡ καρδιά του χτυποῦσε μέ τούς χτύπους τῆς καρδιᾶς τοῦ Παύλου.

    ᾿Αλλά ὁ Θεός, πού ὑψώνει ὅσους ταπεινώνονται γιά τό ῎Ονομά Του, τόν δόξασε μέ μιά ξεχωριστή δόξα. ῾Ο Λουκᾶς ἀπό ἀνώνυμος συνέκδημος καί συνοδοιπόρος τοῦ Παύλου, βρέθηκε μιά μέρα κληρονόμος τεράστιας περιουσίας, πού παραμένει ἀναφαίρετα δική του σ᾿ ὅλους τούς αἰῶνες· διότι τό Πνεῦμα τό ῞Αγιο πού τοῦ τή χάρισε, φρόντισε ἀνεξίτηλα νά γραφεῖ τό ὄνομά του. Καί ἡ περιουσία αὐτή εἶναι τό κατά Λουκᾶν Εὐαγγέλιο καί οἱ Πράξεις τῶν ᾿Αποστόλων.

   ῎Αν μετρήσουμε τήν Καινή Διαθήκη σέ στίχους, τό μεγαλύτερο μέρος της τό ἔγραψε ὁ Λουκᾶς καί δεύτερος ἔρχεται ὁ Παῦλος.

   ῎Ετσι τόν τίμησε ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ, Τόν ὁποῖο διακόνησε· τοῦ ἔδωσε τίς περισσότερες μετοχές στή συγγραφή τῆς Καινῆς Διαθήκης καί δέν ἔγραψε μόνο τό ὄνομά του στό βιβλίο τῆς ζωῆς, ἀλλά τόν ἔκανε συγγραφέα τοῦ βιβλίου, πού ἀποκαλύπτει σ᾿ ὅλους τούς πιστούς τόν ἴδιο τόν Θεό.

᾿Αλλά ὁ Θεός, πού ὑψώνει ὅσους ταπεινώνονται γιά τό ῎Ονομά Του, τόν δόξασε μέ μιά ξεχωριστή δόξα. ῾Ο Λουκᾶς ἀπό ἀνώνυμος συνέκδημος καί συνοδοιπόρος τοῦ Παύλου, βρέθηκε μιά μέρα κληρονόμος τεράστιας περιουσίας, πού παραμένει ἀναφαίρετα δική του σ᾿ ὅλους τούς αἰῶνες· διότι τό Πνεῦμα τό ῞Αγιο πού τοῦ τή χάρισε, φρόντισε ἀνεξίτηλα νά γραφεῖ τό ὄνομά του. Καί ἡ περιουσία αὐτή εἶναι τό κατά Λουκᾶν Εὐαγγέλιο καί οἱ Πράξεις τῶν ᾿Αποστόλων.
---------------------------------------------------------------------------------------------------

Λουκᾶ  Χριστοῦ  Ἀπόστολε,  μύστα  τῶν  ἀποῤῥήτων, καὶ τῶν ἐθνῶν Διδάσκαλε, μετὰ Παύλου  τοῦ  θείου,  καὶ  τῆς  ἁγνῆς  Θεοτόκου,  ἧς  τὴν θείαν εἰκόνα, ἐκ πόθου ἀνιστόρησας, ἐκδυσώπει θεόπτα, ὑπὲρ ἡμῶν, τῶν μακαριζόν‐ των σε καὶ τιμώντων, τὴν ἱεράν σου κοίμησιν, πάνσοφε μυστολέκτα.

Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2015

Ιερομόναχος Αθανάσιος Ιβηρίτης