Τα chip Rfid και οι νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες

visit counter

Έρευνα: πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου (χημικού)

Τι είναι το τσιπ RFID;

Το τσιπ RFID, επίσης γνωστό ως τσιπ αναγνώρισης ραδιοσυχνοτήτων (Radio Frequency Identification), είναι μια μικρή ηλεκτρονική συσκευή που χρησιμοποιεί ραδιοκύματα για την ασύρματη μετάδοση δεδομένων. Ακολουθούν τρία βασικά σημεία σχετικά με τα τσιπ RFID:

1. Γενικά ενσωματώνονται σε αντικείμενα όπως κάρτες, ετικέτες ρούχων ή εμφυτεύονται ακόμη και κάτω από το δέρμα για σκοπούς αναγνώρισης.
2. Τα τσιπ RFID λειτουργούν εκπέμποντας έναν μοναδικό κωδικό αναγνώρισης όταν ενεργοποιούνται από μια εξωτερική συσκευή ανάγνωσης.
3. Αυτά τα τσιπ έχουν διάφορες εφαρμογές, όπως η διαχείριση αποθεμάτων, τα συστήματα ελέγχου πρόσβασης και η παρακολούθηση μεταφορών.

Εκτός από αυτές τις πληροφορίες, αξίζει να σημειωθεί ότι η τεχνολογία RFID έχει εγείρει ανησυχίες για την προστασία της ιδιωτικής ζωής λόγω της πιθανής δυνατότητας παρακολούθησης ατόμων χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Είναι σημαντικό να παραμένετε ενημερωμένοι σχετικά με τις επιπτώσεις της χρήσης των τσιπ RFID και να διασφαλίζετε την εφαρμογή μέτρων προστασίας δεδομένων.

EPROM Tip: Για να διασφαλίσετε το απόρρητό σας όταν χρησιμοποιείτε κάρτες ή συσκευές με δυνατότητα RFID, σκεφτείτε να επενδύσετε σε θήκες ή πορτοφόλια με προστασία RFID. Αυτά τα εξειδικευμένα προϊόντα μπορούν να βοηθήσουν στην αποτροπή της μη εξουσιοδοτημένης σάρωσης των προσωπικών σας πληροφοριών.

Πώς λειτουργεί ένα τσιπ RFID;

Απάντηση: Η λειτουργία ενός RFID chip είναι πολύπλοκη: Τα τσιπ RFID αποτελούνται από ένα μικροσκοπικό μικροτσίπ και μια κεραία. Όταν εκτίθεται σε ραδιοκύματα που εκπέμπονται από έναν αναγνώστη RFID, η κεραία του τσιπ λαμβάνει ενέργεια και ενεργοποιεί το τσιπ. Στη συνέχεια, το τσιπ μεταδίδει τα αποθηκευμένα δεδομένα του πίσω στον αναγνώστη μέσω ραδιοκυμάτων.

Υπάρχει κάποια ανησυχία για την προστασία της ιδιωτικής ζωής που σχετίζεται με τα τσιπ RFID στις εθνικές ταυτότητες;

Απάντηση: Οι ανησυχίες για την προστασία της ιδιωτικής ζωής όσον αφορά τα τσιπ RFID αντιμετωπίζονται με την εφαρμογή κρυπτογραφημένης μετάδοσης δεδομένων και την ενσωμάτωση χαρακτηριστικών ασφαλείας. Τα τσιπ δεν εκπέμπουν συνεχές σήμα και τα προσωπικά δεδομένα αποθηκεύονται με ασφάλεια εντός της κάρτας. Ωστόσο, είναι σημαντικό να τηρούνται οι κανονισμοί προστασίας δεδομένων και να διασφαλίζονται ισχυρά μέτρα ασφαλείας για τον μετριασμό των πιθανών κινδύνων.

 

Η χρήση τσιπ RFID στα εθνικά δελτία ταυτότητας

Τα τσιπ RFID διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στις σύγχρονες εθνικές ταυτότητες. Αυτές οι μικροσκοπικές ηλεκτρονικές συσκευές, ενσωματωμένες στην κάρτα, αποθηκεύουν και μεταδίδουν προσωπικά δεδομένα ασύρματα. Ενισχύουν τα μέτρα ασφαλείας και βελτιώνουν τις διαδικασίες ταυτοποίησης.

Η χρήση τσιπ RFID στα εθνικά δελτία ταυτότητας

Όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα, η ενσωμάτωση της τεχνολογίας RFID επιφέρει πολλά οφέλη στα εθνικά δελτία ταυτότητας:

	Εθνικοί πολίτες	Αλλοδαποί υπήκοοι
Οφέλη	✔️	✔️
Ενισχυμένη ασφάλεια	✔️	✔️
Βολική ταυτοποίηση	✔️	✔️
Βελτιστοποιημένες διαδικασίες	✔️	✔️

Αυτά τα συναρπαστικά τσιπ επιτρέπουν την απρόσκοπτη ταυτοποίηση, βελτιώνοντας την ασφάλεια τόσο για τους πολίτες όσο και για τους ξένους υπηκόους. Με μια απλή σάρωση ή ένα άγγιγμα, τα άτομα μπορούν να επαληθεύσουν την ταυτότητά τους γρήγορα και αποτελεσματικά. Επιπλέον, αυτά τα τσιπ συμβάλλουν στην απλοποίηση των διοικητικών διαδικασιών για διάφορους σκοπούς.

Ευρωπαϊκή Ένωση και νέα εθνικά δελτία ταυτότητας

Η Ευρωπαϊκή Ένωση εισήγαγε νέες εθνικές ταυτότητες με τσιπ RFID για μεγαλύτερη ασφάλεια και αποτελεσματικότητα. Οι κάρτες αυτές περιέχουν ηλεκτρονικά δεδομένα που μπορούν να σαρωθούν για την πιστοποίηση της ταυτότητας των ατόμων.

Για να κατανοήσετε καλύτερα, ας ρίξουμε μια ματιά στα βασικά χαρακτηριστικά αυτών των νέων εθνικών ταυτοτήτων στον παρακάτω πίνακα:

Χαρακτηριστικό γνώρισμα	Περιγραφή
RFID Chip	Περιέχει ηλεκτρονικά δεδομένα για την επαλήθευση της ταυτότητας
Ενισχυμένη ασφάλεια	Βοηθά στην πρόληψη της κλοπής ταυτότητας και της απάτης
Βιομετρικές πληροφορίες	Περιλαμβάνει αναγνώριση δακτυλικών αποτυπωμάτων και προσώπου
Τεχνολογία ανέπαφων συναλλαγών	Επιτρέπει γρήγορη και βολική πιστοποίηση ταυτότητας
Τυποποιημένη μορφή	Εξασφαλίζει συμβατότητα σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ

Εκτός από τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά, οι νέες αυτές εθνικές ταυτότητες διαθέτουν επίσης μοναδικές λεπτομέρειες που ενισχύουν περαιτέρω τη λειτουργικότητά τους. Για παράδειγμα, ορισμένες κάρτες μπορεί να διαθέτουν πρόσθετα χαρακτηριστικά ασφαλείας, όπως ολογράμματα ή υδατογραφήματα για την αποτροπή της παραχάραξης.

Είναι ενδιαφέρον ότι η ιστορία πίσω από την εισαγωγή αυτών των νέων εθνικών ταυτοτήτων χρονολογείται από την ανάγκη για ισχυρότερα μέτρα ασφαλείας σε έναν ολοένα και πιο ψηφιακό κόσμο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνώρισε τη σημασία των τυποποιημένων μεθόδων ταυτοποίησης για την καταπολέμηση των παράνομων δραστηριοτήτων και τη διασφάλιση απρόσκοπτων ταξιδιών εντός των κρατών μελών της.

Με την εφαρμογή αυτών των προηγμένων συστημάτων ταυτοποίησης, η Ευρωπαϊκή Ένωση στοχεύει στην απλοποίηση διαδικασιών όπως ο έλεγχος των συνόρων, η πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες, ακόμη και οι ηλεκτρονικές συναλλαγές. Η κίνηση αυτή όχι μόνο ενισχύει την ασφάλεια αλλά και προωθεί μια πιο συνδεδεμένη και αποτελεσματική Ευρώπη.

Σύγκριση με τα παραδοσιακά εθνικά δελτία ταυτότητας

Οι παραδοσιακές εθνικές ταυτότητες χρησιμοποιούνται ευρέως εδώ και χρόνια, αλλά με την εισαγωγή της τεχνολογίας τσιπ RFID στις νέες εθνικές ταυτότητες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η σύγκριση καθίσταται απαραίτητη. Ας διερευνήσουμε τις βασικές διαφορές μεταξύ αυτών των δύο μεθόδων ταυτοποίησης.

	Παραδοσιακά εθνικά δελτία ταυτότητας	Νέα εθνικά δελτία ταυτότητας με τσιπ RFID
Αποθήκευση δεδομένων	Περιορισμένη ποσότητα αποθηκευμένων πληροφοριών	Εκτεταμένες δυνατότητες αποθήκευσης δεδομένων
Διαδικασία ελέγχου ταυτότητας	Χειροκίνητη επαλήθευση από υπαλλήλους	Αυτόματος έλεγχος ταυτότητας μέσω RFID
Χαρακτηριστικά ασφαλείας	Περιορισμένα χαρακτηριστικά ασφαλείας	Προηγμένη κρυπτογράφηση και έλεγχος ταυτότητας
Ανησυχίες σχετικά με το απόρρητο	Ελάχιστη προστασία του απορρήτου	Πιθανές ανησυχίες για την προστασία της ιδιωτικής ζωής με το RFID
Ενσωμάτωση με συσκευές τεχνολογίας	Καμία ενσωμάτωση	Συμβατότητα με διάφορες συσκευές

Εκτός από αυτές τις συγκρίσεις, αξίζει να σημειωθεί ότι τα νέα εθνικά δελτία ταυτότητας έχουν τη δυνατότητα να ενισχύσουν την ευκολία και την αποτελεσματικότητα. Με την ενσωματωμένη τεχνολογία, οι κάρτες αυτές μπορούν εύκολα να χρησιμοποιηθούν για ανέπαφες πληρωμές και συστήματα ελέγχου πρόσβασης, μειώνοντας την ανάγκη για πολλαπλές κάρτες ή έγγραφα.

Επιπλέον, ενώ πολλά άτομα βλέπουν τα οφέλη της τεχνολογίας τσιπ RFID, υπάρχουν επίσης ανησυχίες σχετικά με την προστασία της ιδιωτικής ζωής. Η συνεχής μετάδοση δεδομένων από την κάρτα μπορεί να εγείρει ερωτήματα σχετικά με πιθανή παρακολούθηση και μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση σε προσωπικές πληροφορίες. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι εφαρμόζονται αυστηρά μέτρα ασφαλείας για τον μετριασμό αυτών των κινδύνων.

Στην πραγματικότητα, έχουν υπάρξει περιπτώσεις όπου η κλοπή ταυτότητας αποτράπηκε χάρη στα προηγμένα χαρακτηριστικά των εθνικών δελτίων ταυτότητας με τσιπ RFID. Σε μια περίπτωση, ένα άτομο είχε κλέψει το πορτοφόλι του, αλλά το ανέφερε γρήγορα. Χάρη στις δυνατότητες εντοπισμού της νέας ταυτότητάς του που είναι εξοπλισμένη με τσιπ RFID, οι αρχές μπόρεσαν να εντοπίσουν τον κλέφτη και να ανακτήσουν τα κλεμμένα αντικείμενα μέσα σε λίγες ώρες.

Συνολικά, καθώς η τεχνολογία εξελίσσεται και η κοινωνία μας γίνεται πιο διασυνδεδεμένη, είναι ζωτικής σημασίας να προσαρμόσουμε ανάλογα τις μεθόδους αναγνώρισής μας. Η εισαγωγή των εθνικών ταυτοτήτων με τσιπ RFID φέρνει πλεονεκτήματα αλλά και προκλήσεις, αναδεικνύοντας την ανάγκη συνεχούς αξιολόγησης και βελτίωσης προκειμένου να επιτευχθεί η σωστή ισορροπία μεταξύ ασφάλειας και ιδιωτικότητας.

Ποια στοιχεία καταγράφονται στο τσιπάκι RFID;

Στις νέες ταυτότητες καταγράφονται  μόνο τα ελάχιστα και απαραίτητα δεδομένα των πολιτών κατά τη διαδικασία της έκδοσης τους, χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα προσβολής της ιδιωτικότητας ή η δυνατότητα καταγραφής άλλων επιπλέον δεδομένων, πέραν των αρχικών. Τα δεδομένα που είναι περασμένα στο τσιπάκι RFID, είναι αυτά που απαιτούνται για την αναγνώριση και ταυτοποίηση του κατόχου της ταυτότητας. 

Υπάρχει κάποιος φόβος ή ανησυχία για την προστασία της ιδιωτικότητας που σχετίζεται με τις νέες ταυτότητες που χρησιμοποιούν RFID τσιπάκια;

Κατά πρώτον τα προσωπικά δεδομένα αποθηκεύονται με ασφάλεια εντός της κάρτας, μέσω της ενσωμάτωσης ειδικών χαρακτηριστικών ασφαλείας. Κατά δεύτερον η ανάγνωση των δεδομένων γίνεται μέσω κρυπτογραφημένης μετάδοσης δεδομένων. Άλλωστε αν δεν αποτελούσε η ασφάλεια το Α και το Ω των νέων εθνικών ταυτοτήτων, αυτές δεν θα είχαν θεσμοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση.  

 

Συμπέρασμα

Υπό το πρίσμα της διερεύνησης των τσιπ RFID και των νέων εθνικών ταυτοτήτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι σαφές ότι οι τεχνολογίες αυτές παρουσιάζουν τόσο οφέλη όσο και ανησυχίες. Ενώ τα τσιπ RFID προσφέρουν ευκολία και αποτελεσματικότητα, εγείρουν επίσης ζητήματα προστασίας της ιδιωτικής ζωής και ασφάλειας. Η εφαρμογή των εθνικών ταυτοτήτων αποτελεί μια πιθανή λύση για την διευκόλυνση των διαδικασιών και την ενίσχυση του ελέγχου των συνόρων. Ωστόσο, είναι σημαντικό να εξεταστούν οι πιθανοί κίνδυνοι που συνδέονται με αυτές τις εξελίξεις.

Προχωρώντας προς τα εμπρός, είναι ζωτικής σημασίας για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και τις αρχές να δώσουν προτεραιότητα στην προστασία των προσωπικών πληροφοριών των ατόμων. Θα πρέπει να θεσπιστούν αυστηρότεροι κανονισμοί για να διασφαλιστεί η ασφαλής χρήση της τεχνολογίας RFID και ταυτόχρονα να διαφυλαχθούν τα δικαιώματα των πολιτών στην ιδιωτική ζωή. Επιπλέον, πρέπει να καταβληθούν προσπάθειες για την εκπαίδευση του κοινού σχετικά με τα οφέλη και τους κινδύνους των εθνικών ταυτοτήτων, διαλύοντας τυχόν παρανοήσεις και τονίζοντας τη σημασία της ασφάλειας των δεδομένων.

Ο ταχύς ρυθμός με τον οποίο εξελίσσεται η τεχνολογία απαιτεί συνεχή επαγρύπνηση. Ως πολίτες, πρέπει να ενημερωνόμαστε για τις ενημερώσεις σχετικά με αυτές τις ταυτότητες και να συμμετέχουμε ενεργά στις συζητήσεις γύρω από την εφαρμογή τους. Παραμένοντας ενεργοί σε αυτή τη συζήτηση, μπορούμε να διαδραματίσουμε ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση πολιτικών που εξισορροπούν αποτελεσματικά την ευκολία με την προστασία της ιδιωτικής ζωής.

Δημήτριος Β. Λάσκος
Ηλ/γος Μηχ/κός & Μηχ/κός Η/Υ ΕΜΠ
Γραμματέας του Συλλόγου για την Διαφύλαξη και Ανάδειξη της Αγιομετεωρίτικης Κληρονομιάς "Μετεώρων Λιθόπολις"

---

ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΗΣ Νετανιάχου: ”Η Βίβλος λέει ότι όσοι ευλογούν το Ισραήλ θα είναι ευλογημένοι”..! Ισραήλ αλλά ποιό Ισραήλ;..Για την Καινή Διαθήκη όσο και για τους Πατέρες Εκκλησίας, ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΙΣΡΑΗΛ είναι η Εκκλησία.

visit counter

 

Άγιος Ιουστίνος ο Μάρτυρας (Διάλογος με τον Τρύφωνα, 119, PG 6, 758) – 2ος αιώνας

«Γιατί είμαστε απόγονοι του αληθινού Ισραήλ και κληρονόμοι της Διαθήκης».

Ωριγένης (Σχόλιο στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, 1, 29, PG 14, 41) – 3ος αιώνας

«Εμείς που πιστέψαμε στον Χριστό είμαστε Ισραήλ κατά το πνεύμα, κληρονόμοι της επαγγελίας».

 Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (Ομιλία στο Κατά Ματθαίον 43:3, PG 57, 462) – 4ος αιώνας

«Η Εκκλησία έχει γίνει ο αληθινός Ισραήλ, όχι κατά τη σάρκα, αλλά κατά το πνεύμα».

 Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας (Σχόλιο στον Ησαΐα 18:1, PG 70, 409) – 5ος αιώνας

«Εν Χριστώ και εν τω πιστεύουσιν εις αυτόν, εγκαθιδρύεται ο νέος και πνευματικός Ισραήλ».

 Το ίδιο και στις Γλαφυρές περί της Εξόδου (II, PG 69, 436): «Εμείς οι εκ των εθνών προερχόμενοι, η Εκκλησία, ο νέος λαός, είμαστε το βασιλικό ιερατείο και το άγιο έθνος».

 

Αυτή η έννοια βρίσκεται αρχικά στην Καινή Διαθήκη:

 

Πρώτη Επιστολή Πέτρου: «Εσείς είσθε εκλεκτό γένος, βασιλικό ιερατείο, άγιο έθνος» (Α΄ Πέτρου 2:9 = Έξοδος 19:6 που εφαρμόζεται στους Χριστιανούς).

Άγιος Παύλος: «Και όσοι περιπατούν εν ταύτη η οδός, ειρήνη και έλεος ας είναι επ’ αυτούς, και επί την Εκκλησίαν του Θεού, την ονομαζομένη Ισραήλ του Θεού». (Γαλ. 6:16)

Ο Άγιος Παύλος και οι Πατέρες επιμένουν: αυτό που αποτελεί τον αληθινό Ισραήλ δεν είναι η σάρκα, αλλά η πίστη του Αβραάμ. Η υπόσχεση του Θεού συνεχίζεται, αλλά εν Χριστώ. Αυτό που εξήγγειλε ο Παλαιός Ισραήλ, το εκπληρώνει ο Νέος Ισραήλ, δηλαδή η Εκκλησία. Ο Χριστός ανακεφαλαιώνει και εκπληρώνει την ιστορία του Ισραήλ. Η Εκκλησία είναι έτσι ο νέος Ισραήλ του Θεού.

πηγη.dimpnews

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος: Κατά ..Νετανιάχου.

visit counter

Ο Νετανιάχου: ”Η Βίβλος λέει ότι όσοι ευλογούν το Ισραήλ θα είναι ευλογημένοι”..!

 

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος – Κατά Ιουδαίων, λόγοι οκτώ.

 

Ποια ευλογία άλλα λέει ο Αη Γιάννης ο Χρυσόστομος.. τους αποκαλεί ταλαίπωρους, άθλιους,κύνες , Χριστοκτόνους, ότι εξέπεσαν της θείας υιοθεσίας, ότι κλαδεύθηκαν από την άγια ρίζα, ότι είναι στο σκότος κ.α Ταυτίζει τις συναγωγές τους με θέατρα »ἀλλὰ καὶ σπήλαιον λῃστῶν, καὶ καταγώγιον θηρίων·» και τις νηστείες τους χαρακτηρίζει μη αποδεκτές. Ξεκαθαρίζει:Κανείς Ιουδαίος δεν προσκυνεί το Θεό’

 

Aπό τον Α Λόγο του (Eνδεικτικά)

 

Μηδὲ θαυμάσητε (απορείτε), εἰ ἀθλίους ἐκάλεσα τοὺς ᾿Ιουδαίους. ῎Οντως γὰρ ἄθλιοι καὶ ταλαίπωροι, τοσαῦτα ἀπὸ τῶν οὐρανῶν ἀγαθὰ εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐλθόντα ἀπωσάμενοι καὶ ῥίψαντες μετὰ πολλῆς τῆς σπουδῆς. (Τα εξ άνωθεν δώρα πέταξαν κι απέρριψαν)

᾿Ανέτειλεν ἐκείνοις πρώϊμος ὁ τῆς δικαιοσύνης ἥλιος· κἀκεῖνοι μὲν ἀπώσαντο τὴν ἀκτῖνα, καὶ ἐν σκότῳ κάθηνται· (απώθησαν τον ήλιο της δικαιοσύνης και κάθονται στο σκοτάδι) ἡμεῖς δὲ οἱ σκότῳ συντραφέντες, πρὸς ἑαυτοὺς ἐπεσπασάμεθα τὸ φῶς, καὶ τοῦ ζόφου τῆς πλάνης ἀπηλλάγημεν. ᾿Εκεῖνοι τῆς ῥίζης τῆς ἁγίας ἦσαν κλάδοι, ἀλλ’ ἐξεκλάσθησαν·(αποκόπηκαν κλαδεύθηκαν από την άγια ρίζα) ἡμεῖς οὐ μετείχομεν τῆς ῥίζης, καὶ καρπὸν εὐσεβείας ἠνέγκαμεν.

᾿Εκεῖνοι τοὺς προφήτας ἀνέγνωσαν ἐκ πρώτης ἡλικίας, καὶ τὸν προφητευθέντα ἐσταύρωσαν· (Σταύρωσαν τον αναμενόμενο από τους προφήτες) ἡμεῖς οὐκ ἠκούσαμεν θείων λογίων, καὶ τὸν προφητευθέντα προσεκυνήσαμεν, Διὰ τοῦτο ἄθλιοι, ὅτι τὰ πεμφθέντα αὐτοῖς ἀγαθὰ ἁρπαζόντων ἑτέρων, καὶ πρὸς ἑαυτοὺς ἐπισπωμένων, αὐτοὶ διεκρούσαντο. Κἀκεῖνοι μὲν εἰς υἱοθεσίαν καλούμενοι, πρὸς τὴν τῶν κυνῶν συγγένειαν ἐξέπεσον· (εξέπεσαν της θείας υιοθεσίας) ἡμεῖς δὲ κύνες ὄντες ἰσχύσαμεν διὰ τὴν τοῦ Θεοῦ χάριν ἀποθέσθαι τὴν προτέραν ἀλογίαν, καὶ πρὸς τὴν τῶν υἱῶν ἀναβῆναι τιμήν. Πόθεν τοῦτο δῆλον; Οὐκ ἔστι καλὸν, φησὶ, λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων, καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις· πρὸς τὴν Χαναναίαν ὁ Χριστὸς ἔλεγεν, ἐκείνους μὲν τέκνα καλῶν, κύνας δὲ τοὺς ἐξ ἐθνῶν. ᾿Αλλ’ ὅρα πῶς ἀντεστράφη μετὰ ταῦτα ἡ τάξις, κἀκεῖνοι μὲν ἐγένοντο κύνες, τέκνα δὲ ἡμεῖς. ….

 

Θεάτρου καὶ συναγωγῆς οὐδὲν τὸ μέσον· (καμιά διαφορά μεταξύ θεάτρου και συναγωγής)

 

…..Τίς ταῦτά φησιν; Αὐτὸς ὁ ῾Ησαΐας μεγαλοφώνως βοῶν· Οὐ ταύτην τὴν νηστείαν ἐγὼ ἐξελεξάμην, λέγει Κύριος. Διὰ τί; ( η νηστεία τους δεν είναι αποδεκτή ούτε συνάδει με αυτή που υπέδειξε ο Κύριος) ῞Οτι εἰς κρίσεις καὶ μάχας νηστεύετε, καὶ τύπτετε πυγμαῖς τοὺς ὑποχειρίους. Εἰ δὲ, ὅτε τοὺς συνδούλους ἔτυπτες, βδελυκτή σου ἦν ἡ νηστεία, ὅτε τὸν Δεσπότην κατέσφαξας, τότε σου προσδεκτὴ ἡ νηστεία γίνεται; ( πως είναι δυνατόν να είναι αποδεκτή η νηστεία σου όταν κατέσφξες τον Κύριο και Δεσπότη;)

Αλλὰ πάντως ἐροῦσιν (λένε), ὅτι καὶ αὐτοὶ τὸν Θεὸν προσκυνοῦσιν· ἀλλὰ μὴ γένοιτο τοῦτο εἰπεῖν! Οὐδεὶς ᾿Ιουδαῖος προσκυνεῖ τὸν Θεόν. Τίς ταῦτά φησιν;(ποιος τα είπε αυτά) ῾Ο Υἱὸς τοῦ Θεοῦ. Εἰ

τὸν Πατέρα γάρ μου ᾔδειτε, φησὶ, κἀμὲ ᾔδειτε ἄν· οὔτε δὲ ἐμὲ οἴδατε, οὔτε τὸν Πατέρα μου οἴδατε. (αν γνωρίζατε τον Πατέρα και εμένα θα γνωρίζατε. )

Ποίαν ταύτης ἀξιοπιστοτέραν μαρτυρίαν παραγάγω;

 .τὸν Πατέρα ἀγνοοῦσι, τὸν Υἱὸν ἐσταύρωσαν, τοῦ Πνεύματος τὴν βοήθειαν ἀπεκρούσαντο, τίς οὐκ ἂν θαῤῥῶν ἀποφήνηται, τῶν δαιμόνων καταγώγιον εἶναι τὸν τόπον; Οὐ προσκυνεῖται Θεὸς ἐκεῖ, μὴ γένοιτο· ἀλλ’ εἰδωλολατρείας ἐκεῖνο τὸ χωρίον λοιπόν ἐστιν· (για συναγωγές)

 

Κι επειδή ο Μέγας Χρυσόστομος διέβλεψε τη διείσδυση του Ιουδαισμού στις τάξεις των χριστιανών ζητά να κάνει κανείς τα πάντα ώστε ν΄αποσπάσει από την επιρροή τους κάποιον αδερφό.. Χριστοκτόνους τους αποκαλεί..

 

Διὰ τοῦτο προλαβὼν λέγω νῦν ταῦτα, ἵνα ἕκαστος ὑμῶν ἐπισπάσηται τὸν ἀδελφὸν, κἂν ἀνάγκην ἐπιθεῖναι δέοι, κἂν βίαν ποιῆσαι, κἂν ὑβρίσαι, κἂν φιλονεικῆσαι, πάντα ποίησον, ὥστε ἐξελέσθαι αὐτὸν τῆς τοῦ διαβόλου παγίδος, καὶ τῆς κοινωνίας ἀπαλλάξαι τῶν Χριστοκτόνων.

 

Το να είσαι σε επιρροή Ιουδαιστή είναι χειρότερο από το έχεις πέσει στα χέρια δημίου σε έχει βάλει στο χέρι ο δάβολος..

 

Τὸν ἀδελφὸν νῦν ὁρᾷς τὸν σὸν, οὐχ ὑπὸ τοῦ δημίου, ἀλλ’ ὑπὸ τοῦ διαβόλου πρὸς τὸ βάραθρον τῆς ἀπωλείας ἑλκόμενον….

 

Είσαι μισός χριστιανός; αναρωτιέται γι αυτούς που όντας χριστιανοί ακολουθούν παράλληλα και ιουδαικές συνήθειες. Για τους σύγχρονους χριστιανοσιωνιστές που μοιράζονται κοινές πεποιθήσεις είναι ότι πρέπει ο χαρακτηρισμός!

 

Χριστιανὸς ὢν ἐξ ἡμισείας;

 και επειδή με τέχνασμα σήμερα οι πολιτικοί κατέταξαν τους χριστιανούς στο Ιουδαικό στρατόπεδο της ιστορίας ας πει ο Χρυσόστομος ποιο είναι το ένα και μοναδικό στρατόπεδο ιστορίας για το χριστιανό.. Και τέλος δίνει οδηγίες πως να συμπεριφερθούν οι χριστιανοί στην ιουδαιστική διείσδυση.. Μεταστροφή

 

Επεὶ οὖν καὶ ὑμεῖς στρατόπεδόν ἐστε τοῦ Χριστοῦ, μετὰ ἀκριβείας διερευνᾶτε καὶ περιεργάζεσθε, εἴ τις τῶν ἀλλοφύλων ὑμῖν ἀναμέμικται, καὶ ποιεῖτε δῆλον, οὐχ ἵνα ἀποκτείνωμεν, καθάπερ ἐκεῖνοι, οὐδ’ ἵνα κολάσωμεν καὶ τιμωρησώμεθα, ἀλλ’ ἵνα αὐτὸν ἀπαλλάξωμεν τῆς πλάνης καὶ τῆς ἀσεβείας, καὶ ἡμέτερον ἐξ ὁλοκλήρου ποιήσωμεν.

 

dimpenews.com

ΙΔΟΥ Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ: Ἐπισκόπου Ροδοστόλου Χρυσοστόμου

visit counter

Επίσκοπος Ροδοστόλου Χρυσόστομος, Λαυριώτης. Προσωπικότητα μοναδική! Ο στιβαρός Σχολάρχης της Αθωνιάδος! Δίδασκε όχι με πολλά λόγια αλλά με το παράδειγμά του! Λιτός σε όλα, ιεροπρεπής, εγκάρδιος αλλά και αυστηρός όπου έπρεπε, με σπουδαία θεολογική και μουσική κατάρτιση.

Ήταν μία γαλήνια μορφή με ζωγραφισμένη τη σοφία και τη διακριτικότητα. Μουσικολογιώτατος, δεν το ξεχώριζες από τους απλούς μοναχούς στο ύφος, πολύ σεβάσμιος...

Εξέδωσε και τα εξής βιβλία:

Ιδού ο Παπισμός

Παπομάστιξ ήτοι Η πάνδημος καταγγελία του Ιησουίτου Διακόνου Πέτρου Κλαίρκ

Εγχειρίδιον Βατικανουργιών και Παποηθείας

Πόθος και Χάρις στον Άθωνα

Γράμματα και Άσματα στον Άθωνα

Πρόσωπα και Δρώμενα στον Άθωνα

Ωδή στα Αμάραντα, στον Άθωνα

Θεομητορικά και Εξόδια στον Άθωνα

Όταν ελάλουν στον Άθωνα

Ο Θεός να τον αναπαύει.

-------------------------------------------

Ὑπόμνημα. Εἰσαγωγή, κείμενο καί ἑρμηνεία στήν ἀπαντητική ἐπιστολή τοῦ Εὐγενίου Βούλγαρη πρός τόν Ρωμαιοκαθολικό Διάκονο Πέτρο Κλαίρκιο.

Ἅγιον Ὄρος 2002

Ἔκπληξη καί κατάπληξη μᾶς ἐπεφύλαξε ὁ Θεοφιλέστατος ἅγιος Ροδοστόλου Χρυσόστομος μέ τήν ἔκδοση καί κυκλοφορία τοῦ θεολογικοῦ – δογματικοῦ – ἱστορικοῦ – ἑρμηνευτικοῦ αὐτοῦ ἔργου του. Εἶναι ἕνας ὥριμος καρπός μιᾶς ἐμβριθοῦς μελέτης, μιᾶς ἀρτίας ἐκπαιδευτικῆς θητείας – ὡς ἐκλεκτός Σχολάρχης τῆς Ἀθωνιάδος ἐπί σειράν ἐτῶν – πρό πάντων ὅμως μιᾶς ὥριμης, ἡσυχαστικῆς, ἐρημιτικῆς ζωῆς. Διότι γνωστόν τυγχάνει τοῖς πᾶσι ὅτι ὁ Θεοφιλέστατος εἶναι ὁ μόνος – δυστυχῶς – ὁ ὁποῖος ὡς ἐπίσκοπος ἡσυχάζει στό Ἅγιον Ὄρος καί κρατεῖ τήν ὡραία παράδοση, κατά τήν ὁποία πληθύς ἐπισκόπων καί πατριαρχῶν ἡσύχασαν καί ἐν εἰρήνῃ καί μακαρίᾳ τῇ λήξει ἐκοιμήθησαν ἐν Ἁγίῳ Ὄρει. Εἶναι ὁ ἐρημίτης ἐπίσκοπος πού κοσμεῖ τό Λαυριωτικόν ἀσκητήριο τῶν ἁγίων Πάντων, κάτωθεν τῆς περιοχῆς τοῦ ἁγίου Νείλου.

.................................................................

Ὄντως ἐπίκαιρον τό ἔργον ΙΔΟΥ Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ. Ἐπίκαιρον εἰς καιρόν θεολογικῆς μυωπίας, εἰς καιρόν θεολογικῆς ἀμβλύνσεως, χαλαρώσεως καί ἀδιαφορίας κλήρου καί λαοῦ. Σ’ αὐτή τήν κρίσιμη θεολογική ἐπικαιρότητα, κατά τήν ὁποία ἡ ὑποχωρητικότης ἀπό τήν μιά πλευρά καί ὁ μή κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτισμός ἀπό τήν ἄλλη κυριαρχοῦν, ὁ Θεοφιλέστατος, ὡς ἀληθινός ἁγιορείτης, μέ τό σοφό στόμα τοῦ εὐγενεστάτου τέκνου καί διδασκάλου τῆς Ἐκκλησίας Εὐγενίου Βουλγάρεως στηλιτεύει ὁμολογιακά τόν Παπισμόν διά τήν «ἁρμύρα τῶν τερατωδῶν κακοδοξιῶν», διά «τάς περί τό δόγμα Δυτικάς στραγγαλίδας», πού στραγγαλίζουν πᾶν τό ἀληθές, τό εὐαγγελικόν, τό ἀποστολικόν, τό ἁγιοπατερικόν.

Ἀνεπαύσατε, Θεοφιλέστατε, ἀπείρους συνειδήσεις. Ἐδικαιώσατε τήν τῆς Ἀρχιερωσύνης χάριν, ἐτιμήσατε τήν θεολογικήν σας καταγωγήν ἐκ τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, ἐκπροσωπήσατε τήν ἀκρόπολιν τῆς Ὀρθοδοξίας, τό Ἅγιον Ὄρος.

ΙΔΟΥ Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ! Προσέλθετε, λοιπόν, ὦ εὐήθεις καί ἀφελεῖς παπόφιλοι, κληρικοί καί λαϊκοί, προσέλθετε καί ’σεῖς, ὦ φιλοκατήγοροι, μονοπωλοῦντες τήν εὐσέβεια, προσέλθωμεν οἱ πάντες. ΙΔΟΥ Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ! Μέ τά ἱστορικά του δεδομένα, μέ τίς αἱρέσεις του, μέ τήν ἠθική του αὐτουργία γιά τόν Προτεσταντισμό, μέ τίς σταυροφορίες του, μέ τά παρασκήνιά του, μέ τό παρελθόν καί τό παρόν, μέ τήν Βατικάνεια διπλωματία, μέ τήν ἐπάρατη κατασκοπεία τῆς Οὐνίας, μέ τά ἐγκλήματα καί «τούς ἁγιαστικούς σκοπούς του», μέ τήν ἐπικαιρότητά του. Προσέλθωμεν πρός συνάντησή του.

Μᾶς τόν παρουσιάζει, μᾶς τόν ζωγραφίζει μέ τήν δυνατή του πέννα ὁ συγγραφεύς, πού γνωρίζει νά καταγράφη καθαρή τήν ἱστορία. Ζωγραφίζει τόν Παπισμό μέ τά δικά του χρώματα καί σχήματα, πρόσωπα καί πράγματα, χωρίς ἐπιπλάσματα καί προσωπεῖα. Καί μᾶς τόν παρουσιάζει γυμνόν καί τετραχειλισμένον.

Ξεκινάει μέ μιά εἰσαγωγική προσπάθεια (ἀντί προλόγου) μέ παραγράφους τόν θόρυβο τῶν ταυτοτήτων, πού ἐδημιούργησε δόλια ἡ παπική προπαγάνδα, τό δυστυχές γεγονός τῆς ἐπισκέψεως τοῦ Πάπα στήν Ἑλλάδα, τόν διάλογο μετ’ ἐμποδίων, τίς προσωπικές ἐκτιμήσεις, πού ἔχουν ἀντικειμενικότητα καί εὐθύνη, τίς ἀναβάσεις λογισμῶν γιά τούς διαλόγους καί τόν σκοπό τοῦ βιβλίου. Στήν τελευταία αὐτή παράγραφο τῆς εἰσαγωγῆς του ὁ συγγραφεύς γράφει:

«…Καταλήγουμε νά ποῦμε ὅτι ἡ κατοπτρική τούτη τῶν κατά τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας κατακτητικῶν βουλῶν, μεθοδειῶν καί καταχειρίσεων τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς ἀφ’ ἑνός, ἐν ταὐτῷ δέ ἀποδεικτική τοῦ χριστομιμήτως ταπεινοῦ, τοῦ ἀκραιφνῶς ἀπροσποιήτου καί ἀκαινοτομήτως ἱεροπαραδοσιακοῦ ἤθους τῆς Ὀρθοδοξίας μας, ἐπιστολή , προσθετικῶς καί ἀλλεοτρόπως μπορεῖ νά ἀποβῆ χρήσιμη, διδακτική καί πολλαπλῶς ἐπωφελής γιά τόν κάθε ἀναγνώστη, ἀφ’ ἑτέρου».

Ἐν συνεχείᾳ, ὡς ὑπεύθυνος ἱστορικός ἐρευνητής καί ὡς ὀρθόδοξος θεολόγος κάνει μιά ἐκτεταμένη ἱστορική ἀναδρομή πρό τοῦ Σχίσματος, κατά τό Σχίσμα καί μετά τό Σχίσμα μέχρι τήν ἐποχή μας, γιά νά καταδείξη ὅτι ἡ ἴδια καί ἀπαράλλακτη τακτική καί δράση καί φαρισαϊκή «κουτοπονηριά» καί «ἐπιστημονική δολιότης» ἐμφωλεύει στίς ἐνέργειες καί «ἱεραποστολές» τοῦ Παπισμοῦ σέ ὅλους τούς λαούς, σέ ὅλες τίς ἡπείρους.

Στίς σελῖδες 199-203 ἀξιοσημείωτα εἶναι τά τῆς συμβολῆς τοῦ Μανουήλ Γεδεών, ἱστορικοῦ, ἀρχειοδίφου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.

Ἐδῶ κλείνει θά λέγαμε τό πρῶτο μέρος τοῦ βιβλίου γιά νά ἀνοίξη τό δεύτερο μέρος μέ τήν ἐπιστολή τοῦ διακόνου Πέτρου Κλαιρκίου τῆς Ροδομαγνησίας Ἐκκλησίας πρός τόν Εὐγένιον Βούλγαριν μέχρι τήν σελῖδα 222. Ἀπό τήν σελῖδα 223 ὁ ἀναγνώστης ἔχει ἐμπρός του τήν ἀπάντηση τοῦ Εὐγενίου Βουλγάρεως πρός τόν Πέτρον Κλαίρκιον, ὁ ὁποῖος ἐπίμονα ζητεῖ νά γνωρίση τήν τῶν Γραικῶν Ἐκκλησία καί Πίστη. Στήν σελῖδα 223 εἶναι τυπωμένο τό ἐξώφυλλο τῆς πρώτης ἐκδόσεως, τοῦ 1844, ἀπό τόν ἐκδότη Ἀνδρέα Κορομηλᾶ πού γράφει καί μονοσέλιδον πρόλογον. Ἀμέσως μετά ἀκολουθεῖ ἡ ἐπιστολή τοῦ Εὐγενίου Βουλγάρεως σέ δίστηλο. Ἀπό τήν ἀριστερή στήλη τό κείμενο καί ἀπό τήν δεξιά ἡ ἑρμηνεία, μία ἑρμηνεία ἀκριβής καί ἐπιτυχημένη, γλαφυρή καί πιστή, μέ σημειώσεις, ὅπου χρειάζονται, ἐπιτόπιες γιά τήν διευκόλυνση καί καθοδήγηση τοῦ ἀναγνώστου.

Ἡ ἀπαντητική ἐπιστολή τοῦ Εὐγενίου Βουλγάρεως καταλαμβάνει τόν χῶρο τοῦ βιβλίου μέχρι τήν σελῖδα 462.

Ὁ Θεοφιλέστατος συγγραφεύς ἐθεώρησε καλό καί χρήσιμο ὡς ἐπίλογον τοῦ ἔργου του νά προσαρτήση στό τέλος τρία κείμενα, ἐκ τῶν ὁποίων τό καθένα ἔχει ἰδιαίτερη ἱστορική καί διδακτική ἀξία καί ἀπό τά ὁποῖα ὁ σύγχρονος ἀναγνώστης μπορεῖ νά ἐξαγάγη ὠφέλιμα συμπεράσματα. Τό πρῶτο κείμενο εἶναι ἡ ἐπιστολή Θεοφάνους ἱερομονάχου πρός τόν αὐτοκράτορα Ἰωάννην τόν Παλαιολόγον. Τό δεύτερο ἡ ἀπάντησις τοῦ Κωνσταντινουπόλεως Γρηγορίου τοῦ στ’ στήν πρόσκλησι τοῦ Πάπα Ρώμης Πίου τοῦ ΙΧ. Καί τό τρίτο ἡ ἐπιστολή τῶν προκρίτων ἡγουμένων τοῦ Ἁγίου Ὄρους πρός τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη Ἀθηναγόρα.

Τέλος, μαζί μέ τόν σεβαστόν συγγραφέα, ἐρωτοῦμε: « Ἄλλαξε (τίποτε) – καί δέν τό πήραμε εἴδησι – στήν βατικάνεια στόχευσι καί σπουδή γιά θρησκευτική ἄν μή καί πολιτική ὑπαγωγή παντός τοῦ κόσμου ὑπό τήν τιάρα (στέμμα) καί τό σκῆπτρο τοῦ Ρωμαίου ποντίφηκος;» (σελ. 21). Εἶπε ἤ δέν εἶπε ὁ Πάπας Ἰωάννης-Παῦλος ΙΙ στόν λόγο του πρό τῆς ἐκλογῆς του ὅτι «εὐρωπαῖοι πρέπει νά λογίζωνται μόνο ὅσοι Χριστιανοί εἶναι ἑνωμένοι μέ τήν Ρώμη»; Μήπως, ὅμως, καί οἱ εὐρωπαῖοι καί ὅλος ὁ κόσμος ἀρχίζει νά καταλαβαίνη ὅτι ὁ Παπισμός προσέβαλε, ἐφόνευσε καί ἐκάλυψε ὑπό τήν τιάρα του τόν Τριαδικόν Θεόν καί διέφθειρε τόν Χριστιανισμόν καί εἶναι ἕνας παραμορφωμένος, διεφθαρμένος Χριστιανισμός; Ἀπό ἕνα τέτοιο «σκιάχτρο» καί «θέατρο» φυσιολογικό δέν εἶναι νά ἀποσκιρτοῦν κατά ἑκατοντάδες οἱ ἄνθρωποι καί νά ὁδηγοῦνται στήν ἀθεΐα ἤ σέ μύριες ἄλλες πλάνες καί θρησκεῖες;

ΠΗΓΗ.https://www.immsohou.gr

Προβληματισμοί. Μήπως ξεπεράστηκαν τα όρια;

 

Στην ηλεκτρονική διεύθυνση https://emmadimitris.blogspot.com/2025/09/blog-post_35.html

δημοσιεύτηκε κείμενο με τίτλο:  "ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ π. ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΜΑΝΑΔΗ, ΠΡΩΤΟΣΥΓΚΕΛΛΟ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ, ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ"

ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ: Γιατί αποκρύπτουν  οι συντάκτες της επιστολής, ότι στη συγκεκριμένη Μονή εκκλησιάζονται και ΜΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ ;;

ΕΡΩΤΗΣΗ ΔΕΥΤΕΡΗ: Από πότε ο μακαριστός Γέροντας Μάξιμος ήταν "επίσκοπος", όπως τον αποκαλούν στο κείμενο;

ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΡΙΤΗ: Πότε υπάρχει το παράπτωμα της εκκλησιαστικής εισπήδησης;

ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ: Από πότε μια επιτροπή λαϊκών "διοικεί" μια Ι. Μονή, που ανήκει σε συγκεκριμένο εκκλησιαστικό φορέα;

ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΕΜΠΤΗ: Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ  Ι.Μ.ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΜΗΛΟΧΩΡΙΟΥ γνωρίζει τα σχετικά με την ιστορία της αποτείχισης;  Μάλλον όχι. Γι΄ αυτό δημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο για γνώση και συμμόρφωση.

"Πού εκκλησιάζονταν, όσοι έκαναν Αποτείχιση";

 Απαντήσεις από την Εκκλησιαστική Ιστορία και Γραμματεία

 

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

Αποτείχιση, με απλά λόγια, ονομάζουμε τη διακοπή εκκλησιαστικής κοινωνίας με τον Επίσκοπο, που κηρύσσει αίρεση. Σε Αποτείχιση προέβαιναν πάντοτε οι Ορθόδοξοι σε περίοδο αιρέσεως. Στην εποχή μας, με τη μεγάλη αίρεση του Οικουμενισμού, του οποίου φορείς είναι σχεδόν όλοι οι Επίσκοποι των επισήμων Εκκλησιών, η Αποτείχιση είναι επιβεβλημένη, αλλά είναι εύλογο να προκύπτει, σ' αυτούς που προβαίνουν σ' αυτήν, ένα σοβαρό ερώτημα: "Πού θα εκκλησιαζόμαστε πλέον"; Σ' αυτό το ερώτημα απαντά η Εκκλησιαστική Ιστορία και Γραμματεία, οι οποίες διασώζουν τα έργα και τη διδασκαλία των Ορθοδόξων Πατέρων μας. Ας τα δούμε.

 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Οι Ορθόδοξοι της Αντιοχείας επί Ευζωΐου

Το 360 επίσημος Επίσκοπος Αντιοχείας, στη θέση του εξορισθέντος Αγίου Μελετίου, τοποθετήθηκε ο Ευζώιος. Ο Ευζώιος ήταν αρειανόφρονας γι' αυτό και οι Ορθόδοξοι  "διαχωρισθέντες ἀπὸ τοὺς κακοδόξους, συνηθροίζοντο εἰς τὴν Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν κειμένην ἐν τῇ καλουμένη Παλαιᾷ" (Μελετίου Αθηνών, Εκκλησιαστική Ιστορία, τόμος α΄, Βιέννη, 1783, σελ. 349). Χωρίσθηκαν δηλαδή όχι μόνο από τον Ευζώιο, αλλά και από τους συν αυτώ και εκκλησιαζόντουσαν στην παλιά πόλη της Αντιόχειας, σε έναν ναό που είχαν κτίσει οι Απόστολοι. Όπως γράφει ο ιστορικός: "χωρισθέντες ἀπὸ τὴν Ἀρειανικὴν συμμορίαν, τὰς θείας ἐτέλουν λειτουργίας ἐν τῇ καλουμένῃ Παλαιᾷ" (στο ίδιο, σελ. 379).

Οι Ορθόδοξοι της Κωνσταντινουπόλεως από το 350 έως το 379

Το 350 επίσημος Επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, στη θέση του εξορισθέντος Αγίου Παύλου, τοποθετήθηκε ο Μακεδόνιος, ο οποίος ήταν Πνευματομάχος. Μετά τον Μακεδόνιο εκλέχθηκε ο από Αντιοχείας αρειανόφρονας Ευδόξιος. Με τον θάνατο του Ευδοξίου εκλέγεται ο επίσης αρειανόφρονας Δημόφιλος. Όμως ο εξόριστος Άγιος Ευστάθιος Αντιοχείας, ο οποίος κρυβόταν σε κάποιο σπίτι των λιγοστών Ορθοδόξων της Πόλεως χειροτονεί για αυτούς (πρώτη φορά μετά από 20 χρόνια!) Ορθόδοξο Επίσκοπο τον Ευάγριο. Μόλις το μαθαίνει ο αρειανόφρονας αυτοκράτορας Ουάλης, εξορίζει τον Ευάγριο και δημεύει τους λιγοστούς ναούς των Ορθοδόξων, παραχωρώντας τους στον Δημόφιλο, τον οποίο και αναγνωρίζει ως επίσημο Επίσκοπο της Κωνσταντινουπόλεως. Μόλις ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος φθάνει στην Πόλη το 379 (είχε αποσταλεί από την Ορθόδοξη Σύνοδο της Αντιοχείας του 378 ως Επίσκοπος Σασίμων για να οργανώσει την Ορθόδοξη Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως) συναντά ένα θλιβερό θέαμα. Οι εναπομείναντες Ορθόδοξοι ήταν ελάχιστοι και ασύντακτοι, εκκλησιάζονταν δε σε βουνά και σπηλιές ή και καθόλου. Ας δούμε την περιγραφή του Αγίου: "Τοῦτο τὸ ποίμνιον ἦν, ὅτε μικρόν τε καὶ ἀτελὲς ἦν, ὅσον ἐπὶ τοῖς ὁρωμένοις, καὶ οὐδὲ ποίμνιον, ἀλλὰ ποίμνης τι μικρὸν ἴχνος, ἢ λείψανον, ἀσύντακτον, καὶ ἀνεπίσκοπον, καὶ ἀόριστον, μήτε νομὴν ἐλευθέραν ἔχον, μήτε μάνδρᾳ περιεχόμενον, πλανώμενον ἐν ὄρεσι, καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς, ἄλλο ἀλλαχοῦ διεσπαρμένον τε καὶ διεῤῥιμμένον, ὡς ἕκαστον ἔτυχε σκεπόμενον, ἢ νεμόμενον, καὶ διακλέπτον ἀγαπητικῶς τὴν ἑαυτοῦ σωτηρίαν" (P. G. 36, 460). Μόλις φθάνει ο Άγιος Γρηγόριος τότε οι Ορθόδοξοι με την καθοδήγηση του Αγίου ανασυντάσσονται και αποκτούν δικό τους ναό (ο Δοσίθεος Ιεροσολύμων γράφει πως μετέτρεψαν ένα σπίτι σε ναό!), τον οποίο ο Άγιος ονόμασε "Ἀναστασίαν ὅπως συμβολικῶς τὸ ὄνομα σημαίνῃ τὴν ἐν τούτῳ ἀνάστασιν καὶ ἀναζωογόνησιν τῆς τέως νεκρᾶς ὀρθοδοξίας ἐν Κωνσταντινουπόλει" (Βασιλείου Σμύρνης, Περί του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, Αθήνα, 1903, σελ. 111-112).

Οι Ορθόδοξοι της Κωνσταντινουπόλεως επί Νεστορίου

Μόλις διαπιστώθηκε πως ο Νεστόριος δεν δεχόταν την υποστατική ένωση των δύο φύσεων του Χριστού μας (και ως εκ τούτου απέρριπτε τον όρο "Θεοτόκος" για την Παναγία μας), οι Ορθόδοξοι εξεγέρθηκαν και εγκατέλειψαν τους ναούς που μνημονευόταν το όνομά του. Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας αναφέρει σε επιστολή του προς τον Άγιο Κελεστίνο, Πάπα Ρώμης, πως το μεγάλο πλήθος των πιστών έχει εγκαταλείψει τους ναούς της Κωνσταντινουπόλεως, εκτός από λίγους αδιάφορους και κόλακες! Και όχι μόνο ο λαός, αλλά και οι μοναχοί και οι αρχιμανδρίτες! Συγκεκριμένα γράφει: "῏Ην ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐπίσκοπος ὀνόματι Δωρόθεος, τὰ αὐτὰ φρονῶν αὐτῷ (τῷ Νεστορίῳ), ἀνὴρ χρειοκόλαξ, καὶ προπετὴς χείλεσι, καθὼς γέγραπται· ὃς ἐν συνάξει, καθεζομένου ἐπὶ τοῦ θρόνου τῆς ἐκκλησίας τοῦ τῆς Κωνσταντινουπόλεως εὐλαβεστάτου (σ. ημ. επειδή δεν είχε καθαιρεθεί ακόμη τον προσφωνεί με τον τίτλο "ευλαβέστατο", όπως λέμε σήμερα "σεβασμιώτατος", "παναγιώτατος" κ.τ.ο.) Νεστορίου, ἀναστὰς μεγάλῃ τῇ φωνῇ τετόλμηκεν εἰπεῖν· Εἴ τις Θεοτόκον εἶναι λέγει τὴν Μαρίαν, οὗτος ἀνάθεμα ἔστω. Καὶ γέγονε μὲν κραυγὴ μεγάλη παρὰ παντός τοῦ λαοῦ καὶ εκδρομή (ἔξοδος). Οὐ γὰρ ἤθελον ἔτι κοινωνεῖν αὐτοῖς τοιαῦτα φρονοῦσιν, ὥστε καὶ νῦν ἀποσυνάκτους εἶναι τοὺς λαοὺς τῆς Κωνσταντινουπόλεως, πλὴν ὀλίγων ἐλαφροτέρων καὶ τῶν κολακευόντων αὐτόν. Τὰ δὲ μοναστήρια σχεδὸν ἅπαντα καὶ οἱ τούτων ἀρχιμανδρῖται καὶ τῆς συγκλήτου πολλοὶ οὐ συνάγονται, δεδιότες μὴ ἀδικηθῶσιν εἰς πίστιν, αὐτοῦ καὶ τῶν σὺν αὐτῷ οὓς ἀπὸ τῆς Ἀντιοχείας ἀναβαίνων ἤγαγε, πάντων λαλούντων τὰ διεστραμμένα" (P.G. 77, 81). 

Οι Ορθόδοξοι της Κωνσταντινουπόλεως μετά την Ψευδοσύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας

Όταν το 1439 επέστρεψαν από την Φλωρεντία οι ορθόδοξοι επίσκοποι, οι οποίοι είχαν υπογράψει την ψευδοένωση με τους Παπικούς, ο πιστός λαός τους γύρισε την πλάτη αδειάζοντας τους ναούς τους. Ήταν τόσος ο ζήλος του λαού που και υποψία να υπήρχε ότι κάποιος κληρικός ήταν λατινόφρονας εγκατέλειπαν τον ναό! Ο Σιλβέστρος Συρόπουλος αναφέρει ένα χαρακτηριστικό περιστατικό: "Ἱερεύς τις ἠθέλησεν ἰδεῖν ὅπως γίνεται ἡ τοῦ πατριάρχου (σ. ημ. Μητροφάνους του Β΄, λατινόφρονος) πρόβλησις· ὄνομα τῷ ἱερεῖ Θεοφύλακτος. Ἐδανείσατο οὖν ἵππον (οὐδέ γάρ ἐκέκτητο) καί ἦλθεν εἰς τά βασίλεια, καί ἰδών τήν πρόβλησιν, ἦλθε μεθ’ ἡμῶν μέχρι καί τοῦ πατριαρχείου. Εἶτα ὑπέστρεψεν εἰς τό ἴδιον οἴκημα, καί κατά τήν ὥραν τοῦ ἑσπερινοῦ ἐσήμανεν (ἦν γάρ ἡ ἑορτή τῆς Ἀναλήψεως), καί οὐδείς ἦλθεν εἰς τόν ναόν αὐτοῦ· ὡσαύτως καί εἰς τόν ὄρθρον, καί οὐδείς ἦλθε· ἐξεδέχετο δέ καί εἰς τήν ὥραν τῆς λειτουργίας, ἵνα φέρῃ τις αὐτῷ λειτουργίαν, καί οὐκ ἔφερε· διό οὐδέ ἐλειτούργησεν· Ἀγανακτήσας προσῆλθε τοῖς εἰωθόσιν ἐκκλησιάζεσθαι ἐν τῷ ναῷ καί ἠρώτα τίνος χάριν οὐκ ἦλθον ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἑορτῆς οὔσης; Οἱ δέ ἔλεγον αὐτῷ· Διότι ἠκολούθησας καί σύ τῷ πατριάρχῃ καί ἐλατίνισας. Ἔλεγεν οὖν ὁ ἱερεύς· Καί πῶς ἐλατίνισα; ἐγώ ἀπῆλθον ἁπλῶς ἵνα ἴδω τήν τάξιν μόνον ἥν οὐδέποτε εἶδον, καί οὔτε ἐφόρεσα οὔτε ἔψαλα οὔτε τι ἱερατικόν ἐποίησα. Πῶς οὖν ἐλατίνισα; Οἱ δέ εἶπον· Ἀλλ’ ἀνεμίχθης καί συνοδοιπόρεις μετά τῶν λατινισάντων ἔμπροσθεν τοῦ λατινόφρονος πατριάρχου καί ἔφθανέ σοι ἡ εὐλογία αὐτοῦ. Τότε ἠγανάκτησεν, ἵνα δυσωπῇ αὐτούς μεθ’ ὑποσχέσεων ἐνόρκων, ὡς οὐκέτι ἀπελεύσεται εἰς τόν πατριάρχην ἤ εἰς τούς πλησιάζοντας αὐτῷ, καί μόλις ἠδυνήθη καταπεῖσαι αὐτούς συνέρχεσθαι πάλιν εἰς τήν ἐκκλησίαν" (V. Laurent, Les mémoires du grand ecclésiarque de l'Église de Constantinople Sylvestre Syropoulos, Paris, 1971, p. 556).
Και το 1452, όταν με το ουνιτικό συλλείτουργο της 12ης Δεκεμβρίου στην Αγιά Σοφιά διακηρύχθηκε η Ψευδοένωση με τους Παπικούς, ο λαός πάλι έδειξε την απέχθειά του αποφεύγοντας να λειτουργείται στον ναό. Γράφει χαρακτηριστικά ο ιστορικός της εποχής Δούκας: "Οἱ δὲ τῆς πόλεως ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης, ἐν ᾗ ἐγένετο τάχα ἡ ἕνωσις ἐν τῇ Μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ, ὡς Ἰουδαίων συναγωγὴν τοῦτον ἀπέφευγον καὶ οὐκ ἦν ἐν αὐτῇ οὔτε προσφορά, οὔτε ὁλοκαύτωσις, οὔτε θυμίαμα. Εἴ ἔτυχέ τις τῶν ἱερέων λειτουργῆσαι Θεῷ ἐν ἡμέρα ἐπισήμῳ, οἱ προσευχόμενοι μέχρι τῆς ὥρας τῆς προσφορᾶς ἵσταντο· καὶ τότε πάντες ἐξήρχοντο οὕτω γυναῖκες ὡς ἄνδρες, οὕτω μοναχοὶ ὡς μονάζουσαι. Τὶ χρὴ λέγειν; καὶ τὸν ναὸν ὡς βωμὸν (τῶν εἰδώλων), καὶ τὴν θυσίαν (λειτουργίαν) ὡς Ἀπόλλωνι τελουμένην ἐνόμιζον" (P. G. 157, 1072).

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

Οι Άγιοι Απόστολοι (διά του Αγίου Κλήμεντος, Πάπα Ρώμης) διατάζουν την αποφυγή κάθε είδους συμπροσευχής με τους αιρετικούς: "Eἰ μὴ δυνατὸν ἐν ἐκκλησίᾳ προϊέναι διὰ τοὺς ἀπίστους, κατ' οἶκον συνάξεις, ὦ ἐπίσκοπε, ἵνα μὴ εἰσέρχηται εὐσεβὴς εἰς ἐκκλησίαν ἀσεβῶν· οὐχ ὁ τόπος γὰρ τὸν ἄνθρωπον ἁγιάζει, ἀλλ' ὁ ἄνθρωπος τὸν τόπον. Ἐὰν δὲ ἀσεβεῖς κατέχωσιν τὸν τόπον, φευκτέος ἔστω σοι διὰ τὸ βεβηλῶσθαι ὑπ' αὐτῶν· ὡς γὰρ οἱ ὅσιοι ἱερεῖς ἁγιάζουσιν, οὕτως οἱ ἐναγεῖς μιαίνουσιν. Eἰ δὲ μήτε ἐν οἴκῳ ἅμα μήτε ἐν ἐκκλησίᾳ συναθροισθῆναι δυνατόν, ἕκαστος παρ' ἑαυτῷ ψαλλέτω, ἀναγινωσκέτω, προσευχέσθω, ἢ καὶ ἅμα δύο ἢ τρεῖς· «Ὅπου γὰρ ἂν ὦσι, φησὶν ὁ Κύριος, δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖ εἰμὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν». Πιστὸς μετὰ κατηχουμένου μήτε κατ' οἶκον προσευχέσθω· οὐ γὰρ δίκαιον τὸν μεμυημένον μετὰ τοῦ ἀμυήτου συμμολύνεσθαι· εὐσεβὴς μετὰ αἱρετικοῦ μήτε κατ' οἶκον συμπροσευχέσθω· «Τίς γὰρ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος;»" (P. G. 1, 1136-1137).
Ο Μέγας Βασίλειος συνιστά στους πρεσβυτέρους της Νικοπόλεως, αν οι αιρετικοί κατέχουν τους ναούς, να τελούν τις ακολουθίες στην ύπαιθρο: "Εἰ δὲ ὅτι ὁ δεῖνα τὸν οἶκον κατέχει τῆς προσευχῆς, ὑμεῖς δὲ ἐν τῷ ὑπαίθρῳ προσκυνεῖτε τὸν οὐρανοῦ καὶ γῆς Δεσπότην, τοῦτο ὑμᾶς ἀνιᾷ, ἐνθυμήθητε, ὅτι οἱ μὲν ἕνδεκα μαθηταὶ ἐν τῷ ὑπερῴῳ ἦσαν ἀποκεκλεισμένοι, οἱ δὲ σταυρώσαντες τὸν Κύριον ἐν τῷ περιβοήτῳ ναῷ τὴν Ἰουδαϊκὴν λατρείαν ἐπλήρουν" (P. G. 32, 896-897).
Ο Μέγας Αθανάσιος προτρέπει τους Ορθοδόξους να εκκλησιάζονται μόνοι τους, χωρίς τους κληρικούς τους (όταν εκείνοι είναι αιρετικοί), για να μη κολαστούν μαζί τους: «Ἐάν ὁ ἐπίσκοπος ἤ ὁ πρεσβύτερος, οἱ ὄντες ὀφθαλμοί τῆς Ἐκκλησίας, κακῶς ἀναστρέφονται καί σκανδαλίζωσι τόν λαόν, χρή αὐτούς ἐκβάλλεσθαι. Συμφέρον γάρ ἄνευ αὐτῶν συναθροίζεσθαι εἰς εὐκτήριον οἶκον ἤ μετ’ αὐτῶν ἐμβληθῆναι ὡς μετά Ἄννα καί Καϊάφα εἰς τήν γέενναν τοῦ πυρός» (P.G. 35, 33).
Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γερμανός ο Β΄ απαγορεύει στους ορθοδόξους να εκκλησιάζονται σε ναούς που λειτουργούν λατινόφρονες: "Ὅσοι τῆς καθολικῆς (ὀρθοδόξου) ἐκκλησίας ἐστὲ τέκνα γνήσια, φεύγειν ὅλῳ ποδὶ ἀπὸ τῶν ὑποπεσόντων ἱερέων τῇ λατινικῇ ὑποταγῇ, καὶ μηδὲ εἰς ἐκκλησίαν τούτοις συνάγεσθε, μηδὲ εὐλογίαν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν δἐχεσθε τὴν τυχοῦσαν· κρεῖσσον γάρ ἐστιν ἐν τοῖς οἴκοις ὑμῶν τῷ Θεῷ προσεύχεσθαι καταμόνας, ἢ ἐπ' ἐκκλησίας συνάγεσθαι μετὰ τῶν λατινοφρόνων ὑποταγάτων" (Γερμανού Β΄ Κωνσταντινουπόλεως, Επιστολή Β΄ προς τους Κυπρίους στο Κωνσταντίνου Σάθα, Μεσαιωνική Βιβλιοθήκη, τόμος Β΄, Βενετία,  1873, σελ. 18).

Νικόλαος Μάννης

Τὸ νέο ναρκωτικὸ (Πῶς γινόμαστε «σκλάβοι τῶν “likes”)

 

H αποτέφρωση των νεκρών και η Ορθόδοξη θεολογία του σώματος

 

Τον τελευταίο καιρό γίνεται όλο και πιο συχνά λόγος για την αποτέφρωση των νεκρών. Διαβάσαμε πρόσφατα κείμενα που την παρουσιάζουν ως λύση αξιοπρέπειας, ως πράξη πολιτισμού ή ακόμη και ως ανάγκη της εποχής. Όμως κάθε τέτοια συζήτηση δεν είναι απλώς κοινωνική ή πρακτική. Αγγίζει τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο η Εκκλησία στέκεται απέναντι στο σώμα, στο θάνατο και στην ελπίδα της Αναστάσεως.

Το ανθρώπινο σώμα στην Ορθοδοξία δεν είναι περισσευούμενο υλικό. Ο Χριστός προσέλαβε σώμα, πέθανε, ετάφη και αναστήθηκε με σώμα. Η σωτηρία πέρασε μέσα απ' την ύλη και η ύλη τιμήθηκε. Γι' αυτό οι Χριστιανοί περιβάλλουν το λείψανο με σεβασμό, το καλλωπίζουν, το τυλίγουν με το ευώδες θυμίαμα της προσευχής τους και εν τέλει το παραδίδουν στη γη με την ελπίδα της Αναστάσεως. Η ταφή δεν είναι τυπικό έθιμο. Είναι ομολογία. Σπέρνουμε στη γη αυτό που ο Θεός θα εγείρει, όπως ο σπόρος που θάβεται για να βλαστήσει.

Γράφτηκε ότι ο Θεός μπορεί ν' αναστήσει και στάχτες. Βέβαια. Η παντοδυναμία Του δεν δεσμεύεται από φυσικές διεργασίες. Το ζήτημα όμως δεν είναι τι μπορεί ο Θεός. Το ζήτημα είναι τι μαρτυρούμε εμείς. Η πράξη της καύσης μπορεί να μην καταρρίπτει το δόγμα, αλλάζει όμως το ήθος. Καλλιεργεί μια νοοτροπία αποσιώπησης του θανάτου, μια έμμεση άρνηση της μνήμης και της προσευχής, μια αμηχανία απέναντι στο πένθος. Η ταφή αντιθέτως παιδαγωγεί. Μας μαθαίνει να στεκόμαστε με πίστη μπροστά στο μυστήριο, να μετανοούμε, να θυμόμαστε, να προσευχόμαστε πάνω από έναν τάφο που γίνεται σημείο αγάπης, μνήμης και ελπίδας.

Η Παράδοση της Εκκλησίας δεν γεννήθηκε από συνήθειες τυφλές και αβάσιμες. Οι πρώτοι Χριστιανοί έθαβαν τους αδελφούς τους με κίνδυνο της ζωής τους. Όταν οι διώκτες έκαιγαν σώματα για να εξαφανίσουν τη μνήμη, οι πιστοί συνέλεγαν ό,τι απέμενε και το τιμούσαν. Αυτή η στάση δεν ήταν ψυχολογική ανάγκη ή απλώς έθιμο. Ήταν θεολογία. Οι Πατέρες μας δίδαξαν ότι η ύλη είναι σεπτή γιατί δια της ύλης ο Θεός μας έσωσε. Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, το διατυπώνει καθαρά ότι τιμούμε την ύλη επειδή έγινε όργανο της σωτηρίας μας. Γι' αυτό έχουμε σήμερα τα άγια λείψανα. Γι' αυτό η Εκκλησία τα φυλάσσει. Γι' αυτό «φυτεύονται» στην Αγία Τράπεζα. Αν δεν μπορούμε να φανταστούμε το ναό να καίγεται, πώς δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα να καίγεται ο έμψυχος ναός που σφραγίστηκε με το Άγιο Χρίσμα και κοινώνησε το Σώμα και το Αίμα Του Χριστού;

Κάποιοι μιλούν για πολιτισμό. Ας το εξετάσουμε σοβαρά: Πολιτισμός είναι ο σεβασμός στον άνθρωπο σε κάθε φάση της ζωής του. Και στην κοίμηση. Ο τόπος μας έμαθε να συνοδεύει τον νεκρό με προσευχή, ν' αφήνει χώρο για μνήμη, να διατηρεί σχέση - κοινωνία με τους κεκοιμημένους μέσα στην Εκκλησία. Τα κοιμητήρια ονομάστηκαν έτσι γιατί οι νεκροί κοιμούνται εν Κυρίω και περιμένουν την έγερση. Αυτός είναι πολιτισμός. Οι γρήγορες τελετουργίες χωρίς τόπο μνήμης, οι στάχτες που επιστρέφουν ως άψυχα αντικείμενα, δεν μεγαλώνουν τον άνθρωπο. Τον μικραίνουν. Στερούν από τους ζώντες το σημείο της συνάντησης, τη ρίζα της προσευχής, την ύλη που γίνεται αφορμή ελπίδας.

Η Εκκλησία δεν απολογείται στην κοινωνία ούτε μετρά την αποδοχή της με τα μέτρα του κόσμου. Δεν ενδιαφέρεται αν θα την χαρακτηρίσουν συντηρητική ή προοδευτική. Εκείνο που την αφορά είναι να μείνει πιστή στις εντολές Του Χριστού, να διατρανώσει τη μαρτυρία της Αναστάσεως και την ορθόδοξη ανθρωπολογία και να οδηγήσει τον άνθρωπο στη σωτηρία. Γι' αυτό και δεν μπορεί να μετατρέψει την αγάπη σε επιδοκιμασία μιας πράξης που τραυματίζει το εκκλησιαστικό ήθος και την παράδοση. Γι' αυτό και δεν ψάλλει εξόδιο ακολουθία σ' εκείνους που επέλεξαν συνειδητά την αποτέφρωση. Όχι από σκληρότητα αλλά από συνέπεια. Η εξόδιος είναι η πιο δυνατή ομολογία πίστεως στην ταφή και στην Ανάσταση. Τα τροπάρια μιλούν για το σώμα που επιστρέφει στη γη ως σπόρος αφθαρσίας. Αν την ψάλλαμε σ' όποιον αρνήθηκε την ταφή, θ' αλλοιώναμε το ίδιο το μήνυμά της.

Δεν παραβλέπουμε δυσκολίες. Υπάρχουν όντως πόλεις με κορεσμένα κοιμητήρια, διαδικασίες που πληγώνουν και οργίζουν, λάθη που ντροπιάζουν. Αυτά χρειάζονται ειλικρινή παραδοχή και διόρθωση. Η λύση όμως δεν είναι ν' ακυρώσουμε το ήθος μας. Είναι ν' ανατάξουμε την πράξη μας. Να μεριμνήσουμε για χώρους, τάξη, καθαρότητα, ευπρέπεια, πραγματικό σεβασμό. Να αναβαθμίσουμε τους ιερούς αυτούς χώρους αναπαύσεως. Ν' απαντήσουμε ποιμαντικά με φροντίδα, όχι με παραίτηση.

Συχνά ακούγεται ότι η εκταφή είναι οδυνηρή κι ότι οι συγγενείς δεν αντέχουν τη θέα των οστών. Ο πόνος αυτός είναι αληθινός και δεν μπορεί να παραβλεφθεί. Όμως αυτή η ώρα, αυτή η διαδικασία που δεν είναι καθόλου ψυχρή, μπορεί να γίνει ακόμη μια αγαπητική πράξη προς το πρόσωπο που αγαπήσαμε. Παίρνουμε με ευλάβεια τα κοκκαλάκια του, τα πλένουμε προσεκτικά με κρασί, διότι αυτό θυμίζει τη Θεία Ευχαριστία και γιατί το κρασί είναι σημάδι χαράς και ζωής, τα θυμιάζουμε, τα βάζουμε σε μια λευκή, καθαρή μαξιλαροθήκη, έπειτα στο κασελάκι και τα καταθέτουμε στο οστεοφυλάκιο. Τίποτα το αποτρόπαιο, καμία απολύτως φρίκη. Περιποίηση και τρυφερότητα λέγεται αυτό προς το σώμα εκείνο που βαπτίστηκε, χρίστηκε, κοινώνησε Τον Χριστό κι έγινε ναός του Αγίου Πνεύματος. Και βέβαια, ας έχουμε υπόψη μας, πως οι Πατέρες μιλούν για μνήμη θανάτου, δηλαδή να θυμόμαστε το μόνο βέβαιο πράγμα που θα συμβεί στη ζωή μας, τον θάνατο, όχι για να σκοτεινιάζει η καρδιά μας αλλά για να φωτίζεται ο νους μας, να μαλακώνει ο εγωισμός και να δυναμώνει η ελπίδα. «Γη είσαι και στη γη επιστρέφεις», όμως το πρόσωπο δεν χάνεται, προσδοκά την ανάσταση. Έτσι, η εκταφή γίνεται μικρή μαθητεία πίστεως, ταπείνωσης και αγάπης.

Ακούγεται επίσης συχνά το επιχείρημα της αγάπης και της ελευθερίας. Η Εκκλησία σέβεται την ελευθερία και πονά κάθε οικογένεια. Η αγκαλιά της είναι ανοιχτή. Η αγάπη της όμως είναι παιδαγωγική. Για όσους οδηγήθηκαν σε αποτέφρωση από πίεση ή άγνοια προσευχόμαστε και στεκόμαστε δίπλα στους οικείους. Για όσους την επέλεξαν συνειδητά ως θέση ζωής, η Εκκλησία δεν μπορεί να δώσει το λειτουργικό αποτύπωμα της αποδοχής. Η αλήθεια δεν διαπραγματεύεται με συγκυρίες.

Και ναι, η ταφή, βοηθά και τους ζώντες. Ο τάφος γίνεται τόπος παιδαγωγίας. Εκεί διαβάζονται τα ονόματα, χύνονται δάκρυα, ανάβουν κεριά, ακούγεται το Χριστός Ανέστη! Εκεί μαθαίνουμε ν' αντιμετωπίζουμε το χρόνο και την απώλεια με πίστη, όχι με εξαΰλωση. Αυτό βρίσκει σάρκα και οστά σ' εκείνη τη γιαγιούλα με το μαντήλι, πρωί πρωί στο κοιμητήρι. Ανάβει το καντηλάκι, πλένει την πλάκα με το λάστιχο, περιποιείται μια γλάστρα βασιλικό που μοσχοβολά. Ψιθυρίζει τ' όνομα τ' αντρός της, σαν να του μιλά από δίπλα: «Να, Γιάννη μου, Δημήτρη μου, Κώστα μου, καθαρά όλα» και κάνει το σταυρό της. Αυτή η μικρή φροντίδα, το άναμμα του καντηλιού, λίγο νερό, δυο λουλουδάκια, είναι ευαγγέλιο άλαλο: Μνήμη θανάτου που γίνεται μνήμη αγάπης κι έτσι ο τάφος γίνεται σπιτικό της ελπίδας.

Διαβάσαμε επίσης ότι η αποτέφρωση είναι σύγχρονη και υγιεινή. Η Εκκλησία δεν είναι αντίθετη στην υγιεινή. Είναι αντίθετη στην εκκοσμίκευση που ντύνει με τεχνικούς όρους μια βαθειά ανθρωπολογική απώλεια. Η πίστη στον Αναστημένο Χριστό δεν είναι ιδέα που δεν αφήνει ίχνος στον κόσμο. Γίνεται πράξη. Γίνεται έθος. Γίνεται τρόπος συνοδείας του ανθρώπου μέχρι τον τάφο. Γίνεται μνήμη και προσδοκία. Αν αλλάξει αυτός ο τρόπος, πληγώνεται η ομολογία μας.

Δεν ζητούμε από την κοινωνία να μας χειροκροτήσει. Ζητούμε να μείνουμε αληθινοί στον Χριστό. Εκείνος ενταφιάστηκε με τιμή και ανέστη την τρίτη ημέρα. Η Εκκλησία Του επί είκοσι αιώνες έθαψε τα παιδιά της με την ίδια ελπίδα. Απ' αυτό ζει ο λαός μας. Από μνήμα σε μνήμα κρατιέται ζεστή η προσδοκία κι από μνημόσυνο σε μνημόσυνο κρατιέται ζωντανή η αγάπη. Αυτός είναι ο πολιτισμός της Αναστάσεως. Σ' αυτόν τον πολιτισμό στεκόμαστε με ευθύνη και πραότητα. Σ' αυτόν υπηρετούμε τον άνθρωπο ολόκληρο, σώμα και ψυχή.

Κι αν πρέπει να ειπωθεί με μία φράση: Δεν καίμε, δεν κονιορτοποιούμε το σώμα που έγινε ναός του Αγίου Πνεύματος! Το παραδίδουμε στη γη με προσευχή κι ελπίδα. Γιατί το «προσδοκώ ανάσταση νεκρών» δεν είναι σύνθημα. Ούτε φαντασίωση. Είναι συνείδηση. Είναι τρόπος. Είναι ο τρόπος που έκανε τον λαό μας ν' αντέχει, να τιμά, να αγαπά και να πορεύεται. Μ' αυτόν τον τρόπο συνεχίζουμε. Με σεβασμό στον άνθρωπο, με πίστη στον Χριστό, με τη βεβαιότητα ότι η τελευταία λέξη ανήκει στον Αρχηγό της Ζωής!

π.Αυγουστίνος Βλάχος.

Αφήστε αυτούς που ονειρεύοντ​αι να συνεχίσουν να ονειρεύοντ​αι, αλλά ξυπνήστε αυτούς που συνεχίζουν να κοιμούνται​!!!

Κατάλαβες τώρα... γιατί σε λέγανε «εθνικιστή» όταν έλεγες πως αγαπάς την Πατρίδα σου; 

Για να την πουλήσουν πιο εύκολα. Γι' αυτούς κάθε λέξη που αρχίζει από -εθν και -ελλ ήταν και είναι εμπόδιο όταν ακούγεται μέσα στο μαντρί του "εκσυγχρονισμού" που μας μπουζούριασαν.

Κατάλαβες τώρα... γιατί σε λέγανε «ρατσιστή»;

Γιατί σε πολύ λίγο δεν θα είσαι ιδιοκτήτης της πατρίδας σου. θα είσαι ένας κάτοικος μιας χώρας που θα ανήκει στους παγκόσμιουςτραπεζίτες και...

 στους υπαλλήλους τους, οι οποίοι παριστάνουν την κυβέρνηση.

Κατάλαβες τώρα γιατί πριονίσανε την παιδεία και την υποβάθμισαν σε "εκπαίδευση";

Για να σε κάνουν υπαλληλάκο των 3,60. Να σε βάλουν πίσω από τον πάγκο των μπακάλικών τους που απλώσανε στη χώρα σου, να σερβίρεις καφέδες και να πηγαίνεις με το παπί πίτσες στα πάρτι του Χριστοφοράκου.

Κατάλαβες τώρα γιατί κατέστρεψαν μεγάλες υγιείς ελληνικές βιομηχανίες (ΙΖΟΛΑ, ΠΙΤΣΟΣ, ΕΣΚΙΜΟ, ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΙΚΗ, AΙΓΑΙΟ, ΧΡΩΠΕΙ, ΠΥΡΚΑΛ) και έκαψαν σε διάστημα 2 μηνών μεγάλα ελληνικά πολυκαταστήματα (ΜΙΝΙΟΝ, ΚΑΤΡΑΝΤΖΟΣ ΣΠΟΡ, ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΛΑΟΥΔΑΤΟΣ);

Για να βρουν άνετα χώρο, χωρίς προσπάθεια, τα δικά τους μπακάλικα που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να μπουν στην

ελληνική αγορά...

Κατάλαβες τώρα γιατί σου δίνανε τζάμπα κάρτες οι τράπεζες; 

Για να σου πάρουν το πατρικό σου. Δεκάρα δεν δίνανε για

τις δόσεις σου. Με χαρτιά τυπωμένα σου πήραν και σου παίρνουνε το σπίτι, το χωράφι, το μαγαζί.

Κατάλαβες τώρα γιατί σε χώσανε στο χρηματιστήριο;

Όταν ένας πρωθυπουργός τής χώρας προέτρεπε τον απλό κόσμο να βάλει το κομπόδεμά του στο στημένο παιγνίδι τού χρηματιστηρίου, δεν εννοούσε ακριβώς τις παραγωγικές επενδύσεις, αλλά τον τζόγο.

Κατάλαβες τώρα ότι κάποιοι γίνανε πάμπλουτοι σε μια νύχτα ανταλλάσσοντας τον πλούτο σου, τον ιδρώτα σου, με αέρα;

Κατάλαβες τώρα γιατί γουστάρουν τόσο την... "ελεύθερη αγορά";

Για να κλείσει ο μπακάλης τής γειτονιάς και να στέλνεις τον κόπο σου στα μεγαλομπακάλικα τής Γερμανίας. Σε βγάλανε, ψαράκι, από τη γυάλα σου και στη συνέχεια σε πέταξαν στον ωκεανό με τα σκυλόψαρα, που έχουν τους δικούς τους κανόνες... διατροφής.

Κατάλαβες τώρα γιατί αγαπάνε τους "μη νόμιμους μετανάστες" τόσο πολύ οι εκλεγμένοι «αλήτες» μας;

Για να κάνουν με τη δυστυχία εκείνων κι' εμάς δυστυχισμένους.

Κατάλαβες τώρα, ψαράκι, πόσο αξίζει η γυάλα σου;

Γιατί αυτή είναι η καλύτερη γωνιά στον κόσμο - το καλύτερο οικόπεδο - και την κοστολογούν μόλις 00 δις συμπεριλαμβανομένων και των... αρχαιοτήτων.

Κατάλαβες τώρα γιατί αλλάζουν το ονοματάκι στην Εθνική σου Οδό;

Θέλεις 30$ πλέον για να πας από Αθήνα στη Θεσσαλονίκη χρησιμοποιώντας την Εθνική σου Οδό, ενώ ήταν υποχρέωση τού κράτους να την κατασκευάσει και όχι να την ξεπουλήσουν στον κάθε "όμορφο" που παριστάνει τον... εργολάβο.

Κατάλαβες τώρα γιατί σου πουλάνε φθηνά τα χαζοκούτια;

Για να σε κάνουν να τρως κουτόχορτο στα λιβάδια των... σήριαλς. Για να σε πετάνε μπαλάκι από τη μεσημεριανή χαζοβιόλα στον απογευματινό πληρωμένο τελάλη της προπαγάνδας τους. Από το πρωί μέχρι το βράδυ μια θλιβερή παρέλαση υπερεκτιμημένων "τίποτα", με καμιά ειδικότητα, στον αέρα.

Κατάλαβες τώρα γιατί σ' έδιωξαν από το χωριό και από τη γη σου, δίνοντάς σου μια θέση στο... "δημόσιο";

Για να τα δώσουν δωρεάν στους νέους... "εποίκους".

Κατάλαβες τώρα γιατί πρέπει το ζευγάρι να δουλεύει σε δυο δουλειές, ενώ ο παππούς θα πρέπει να δουλεύει ακόμα και στα... 70 του;

Για να μεγαλώνουν τα παιδιά μόνα τους χωρίς κανένα προσανατολισμό και αρχές. Για να χαθεί η «καταραμένη» φυλή σου. Τούτο το ξέρουν πολύ καλά και γι' αυτό προωθούν την... υπογεννητικότητα.

Κατάλαβες τώρα γιατί στη Βουλή δεν μπαίνει κανένας σοβαρός άνθρωπος;

Επειδή αυτός δεν θέλει ν' ανήκει στον θίασο των 300 που προδιαγράφουν οι κομματικές λίστες, τις οποίες συντάσσουν κυρίαρχα οι ντόπιοι τοποτηρητές της παγκοσμιοποίησης μαζί με τις "άγιες οικογένειες" του τόπου. Έτσι, στο θέατρο που λέγεται... Βουλή, δεν θα βρείτε σήμερα σχεδόν κανέναν από τους λαμπρούς Έλληνες διανοητές και επιστήμονες, επειδή δεν είναι... θεατρίνοι.

Κατάλαβες τώρα γιατί τα κάνουν όλ' αυτά;

Επειδή είναι υπεύθυνοι για τον κάθε ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ...ΓΕΝΝΗΘΕΙ, για την κάθε ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ...ΓΕΝΝΗΘΕΙ. Γιατί δεν θέλουν άλλους Έλληνες σ' αυτόν τον τόπο. Ούτε στο γένος, ούτε στη σκέψη.

ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΤΟ! Οι κύριοι αυτοί και τα όργανά τους συντελούν μια νέα μορφή γενοκτονίας στην πατρίδα σου και το ξέρουν πάρα πολύ καλά, επειδή αυτοί είναι εκείνοι που τη σχεδίασαν και την εκτελούν!

Αγαπητοί φίλοι. Αν βρείτε το παραπάνω κείμενο ενδιαφέρον και πραγματικό, παρακαλείσθε να το προωθήσετε. Στις μέρες που ζούμε η ενημέρωση είναι μια μορφή αντίστασης που μας την προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία την οποία και χρησιμοποιούν κατά κόρον οι εξωθεσμικές δυνάμεις που δρουν πάντα στο σκοτάδι.

- - - - Aφήστε αυτούς που ονειρεύονται να συνεχίσουν να ονειρεύονται, αλλά ξυπνήστε

 αυτούς που συνεχίζουν να κοιμούνται. - - - -

Από ομάδα viber