Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2025

Charta Oecumenica: Μανιφέστο προς την «ένωση» (Β)

ΜΕΡΟΣ -Β



Περιεχόμενο της Charta Oecumenica

Ένας από τους βασικούς στόχος της περιγράφεται στο πρώτο Κεφάλαιο (με τίτλο «Καλεσμένοι Μαζί σε Ενότητα με Πίστη»), όπου επισημαίνεται η δέσμευση να καταβληθεί κάθε προσπάθεια ώστε να ξεπεραστούν τα προβλήματα και οι διαιρέσεις που εξακολουθούν να χωρίζουν τις «εκκλησίες», δηλαδή των πάσης φύσεως αιρέσεων και της Ορθόδοξης Εκκλησίας:

Μεταφρασμένο το παραπάνω στην αγιοπατερική γλώσσα, σημαίνει πως η υπογραφή του εγγράφου αυτού, αποτέλεσε ορόσημο για την ελεύθερη πνευματική πτώση της Ορθοδοξης Εκκλησίας.

Ας δούμε όμως πως δικαιολογούνται οι παραπάνω χαρακτηρισμοί, ρίχνοντας μια ματιά στο ίδιο το κείμενο, το οποίο αποτελείται από 3 κεφάλαια και 12 οδηγίες, δεσμεύσεις.

Ενώ το πρώτο κεφάλαιο αναφέρει πως ο οικουμενικός αυτός χάρτης δεν έχει αυταρχικό ή δογματικό χαρακτήρα, εν τούτοις ξεκινάει κάθε οδηγία με την λέξη δεσμευόμαστε.

«1. Καλεσμένοι Μαζί σε Ενότητα με Πίστη (Called Together to Unity in Faith)

…………………………………………………………………………………………

Δεσμευόμαστε

– να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για να ξεπεράσουμε τα προβλήματα και τις διαιρέσεις που εξακολουθούν να χωρίζουν τις εκκλησίες (to do our utmost to overcome the problems and divisions that still separate the churches)».

Η μετάφραση ορισμένων επίμαχων σημείων του οικουμενικού χάρτη που ακολουθεί, είναι  μετάφραση  από το γερμανικό κείμενο. της κ. Αναστασίας Παπαδάκη,

(πηγή: https://ostratiotistisagapis.blogspot.com/2014/11/charta-oecumenica-2001.html)

ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΜΕΝΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Η CHARTA OΕCUMENICA

 

"Η δόξα ανήκει στον Πατέρα και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα"

Ως Συμβούλιο Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (CEC) και ως Συμβούλιο Ευρωπαίων Επισκόπων, με το πνεύμα των μηνυμάτων από τις δυο Ευρωπαϊκές Οικουμενικές Συνελεύσεις της Βασιλείας (1989) και του Γκρατς (1997), είμαστε αποφασισμένοι να διατηρήσουμε και να αναπτύξουμε την αδελφοσύνη που έχει αναπτυχθεί ανάμεσά μας. Ευχαριστούμε τον Τριαδικό Θεό που οδηγεί τα βήματά μας προς μια όλο και βαθύτερη αδελφοσύνη μέσω του Αγίου Πνεύματος.

Πολλές μορφές συνεργασίας έχουν δοκιμαστεί αποτελεσματικά. Πιστοί στην προσευχή του Χριστού "ώστε να είναι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι ενωμένος μ’ εμένα κι εγώ μ’ εσένα. Να είναι κι αυτοί ενωμένοι μ’ εμάς, κι έτσι ο κόσμος να πιστέψει ότι μ’ έστειλες εσύ (Κατά Ιωάννην 17:21), δεν πρέπει να παραμείνουμε στην τωρινή κατάσταση.

Με επίγνωση της ενοχής μας και έτοιμοι να μετανοήσουμε, πρέπει να αγωνιστούμε για να ξεπεράσουμε τις διαιρέσεις που ακόμα υπάρχουν ανάμεσά μας. Με επίγνωση της ενοχής μας και έτοιμοι να μετανοήσουμε, πρέπει να αγωνιστούμε για να ξεπεράσουμε τις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσά μας. Ώστε να διακηρύξουμε μαζί αξιόπιστα το μήνυμα του Ευαγγελίου σε όλα τα έθνη.

Ακούγοντας μαζί τον Λόγο του Θεού στην Αγία Γραφή, καλούμαστε να ομολογήσουμε την κοινή μας πίστη και να πράξουμε σύμφωνα με την αλήθεια που αναγνωρίσαμε, δίνοντας μαρτυρία αγάπης και ελπίδας για όλους τους ανθρώπους.

Στην Ευρωπαϊκή μας ήπειρο, ανάμεσα στον Ατλαντικό και τα Ουράλια και ανάμεσα από το Βόρειο Ακρωτήριο και την Μεσόγειο, η οποία είναι διαμορφωμένη από πλουραλιστική κουλτούρα, σήμερα περισσότερο από ποτέ, θέλουμε να υπερασπίσουμε με το Ευαγγέλιο την αξιοπρέπεια του ανθρώπου, που είναι εικόνα Θεού και ως Εκκλησίες να συμβάλλουμε στη συμφιλίωση των λαών και των πολιτισμών.

Με αυτόν τον σκοπό αποδεχόμαστε αυτόν τον Χάρτη, ως κοινή υποχρέωση για διάλογο και συνεργασία. Ο Χάρτης περιγράφει θεμελιώδη οικουμενικά καθήκοντα, από τα οποία προκύπτουν μια σειρά από κατευθυντήριες γραμμές και δεσμεύσεις. Ο Χάρτης πρέπει να προωθήσει σε όλα τα επίπεδα της εκκλησιαστικής ζωής, μια οικουμενική κουλτούρα του διαλόγου και της συνεργασίας και να δημιουργήσει έναν δεσμευτικό κανόνα. Όμως δεν έχει αυταρχικό ή δογματικό χαρακτήρα, ούτε δεσμεύει νομικά με εκκλησιαστικό νόμο.

Η δέσμευση-υποχρέωση συνίσταται στην αυτο-δέσμευση των ευρωπαϊκών εκκλησιών και των οικουμενικών οργανισμών. Με βάση το κείμενο του Χάρτη θα μπορούν οι ευρωπαϊκές εκκλησίες να διατυπώσουν προσθήκες με τις ιδιαίτερες τοπικές προκλήσεις τους.

Στο Συμβούλιο Ευρωπαϊκών Εκκλησιών, CEC, ανήκουν σχεδόν όλες οι Ορθόδοξες, οι Διαμαρτυρόμενες, οι Αγγλικανικές, οι ανεξάρτητες και οι Παλαιοκαθολικές εκκλησίες στην Ευρώπη. Στο Συμβούλιο Ευρωπαίων Επισκόπων CCEE, εκπροσωπούνται όλα τα Ρωμαιοκαθολικά Συμβούλια Ευρωπαίων Επισκόπων.

 

Αυτή ήταν η εισαγωγή του Οικουμενικού Χάρτη και ακολουθούν τα 3 κεφάλαια με τις 12 οδηγίες-δεσμεύσεις.

Κεφάλαιο I.

 

ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΣΕ "ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ"

"Και να προσπαθείτε να διατηρείτε με την ειρήνη που σας συνδέει μεταξύ σας, την ενότητα που δίνει το Πνεύμα του Θεού. Ένα σώμα αποτελείτε όλοι κι ένα πνεύμα σας ενώνει, όπως και μια είναι η ελπίδα σας για την οποία σας κάλεσε ο Θεός. Ένας Κύριος υπάρχει, μία πίστη, ένα βάπτισμα. Ένας Θεός και Πατέρας όλων, που κυριαρχεί σ' όλους, ενεργεί μέσα απ' όλους και κατοικεί σε όλους σας." Προς Εφεσίους 4, 3-6

1. Mαζί στο κάλεσμα για ενότητα στην πίστη

Σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού και την μαρτυρία της Αγίας Γραφής, όπως εκφράστηκε στο οικουμενικό Σύμβολο της Πίστεως Νικαίας - Κωνσταντινουπόλεως το 381, πιστεύουμε στον Τριαδικό Θεό: τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Επειδή ομολογούμε έτσι "την μία, αγία, καθολική και αποστολική εκκλησία", το κυρίαρχο οικουμενικό έργο μας είναι να κάνουμε όσο γίνεται πιο ορατή την ενότητα αυτή, που είναι δώρο Θεού.

Η ορατή ενότητα εμποδίζεται ακόμη από ουσιαστικές διαφορές στην πίστη. Υπάρχουν διαφορετικές αντιλήψεις ειδικά για την εκκλησία και την ενότητά της από τα μυστήρια και τις διακονίες. Δεν πρέπει να συμβιβαστούμε με αυτό. Ο Ιησούς μας αποκάλυψε πάνω στον Σταυρό την αγάπη του και το μυστικό της συμφιλίωσης. Ως ακόλουθοί Του θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για ξεπεράσουμε τα προβλήματα και τα εμπόδια που χωρίζουν τις εκκλησίες.

Δεσμευόμαστε,

- να ακολουθήσουμε την προτροπή της Επιστολής προς Εφεσίους και θα πασχίσουμε επίμονα να αναζητήσουμε μια κοινή κατανόηση του μηνύματος της δια του Χριστού σωτηρίας, μέσα στο Ευαγγέλιο.

- να εργαστούμε με την δύναμη του Αγίου Πνεύματος για την ορατή ενότητα της εκκλησίας του Ιησού Χριστού, που εκφράζεται με την αμοιβαία αναγνώριση του βαπτίσματος και την κοινή Θεία Ευχαριστία, όπως και με την κοινή μαρτυρία και υπηρεσία.

 

Κεφάλαιο ΙΙ.

 

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΑΤΗ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

" Έτσι θα σας ξεχωρίζουν όλοι πως είστε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη ο ένας για τον άλλο". Κατά Ιωάννην 13, 35

2. Κηρύττοντας μαζί το Ευαγγέλιο

3. Προχωρώντας ο ένας προς τον άλλον

4. Δρώντας μαζί

5. Προσευχόμενοι μαζί (συμπροσευχόμενοι)

Η Οικουμένη μένει ζωντανή όταν ακούμε μαζί τον Λόγο του Θεού και όταν αφήνουμε να ενεργεί μέσα μας και δια μέσω ημών το Άγιο Πνεύμα. Με την δύναμη αυτής της ληφθείσας χάρης, υπάρχουν σήμερα ποικίλες προσπάθειες μέσω κοινών προσευχών και λειτουργιών που εμβαθύνουν την πνευματική κοινωνία μεταξύ των εκκλησιών και προσεύχονται για την ορατή ενότητα της Εκκλησίας του Χριστού. Ένα ιδιαίτερα οδυνηρό σημείο της διαίρεσης μεταξύ πολλών χριστιανικών εκκλησιών, είναι η έλλειψη κοινής Θείας Κοινωνίας.

Σε μερικές εκκλησίες υπάρχουν επιφυλάξεις απέναντι στις κοινές οικουμενιστικές προσευχές.

Όμως πολλές οικουμενιστικές λειτουργίες, κοινά τραγούδια και προσευχές, όπως το Πάτερ ημών, επισφραγίζουν την χριστιανικη μας πνευματικότητα.

Δεσμευόμαστε,

- να προσευχόμαστε ο ένας για τον άλλο και για την χριστιανική ενότητα

- να γνωρίσουμε και να εκτιμήσουμε τις Θείες Λειτουργίες, καθώς και τις υπόλοιπες μορφές πνευματικής ζωής των άλλων εκκλησιών.

- να βαδίσουμε προς τον σκοπό της κοινής Θείας Ευχαριστίας.

6. Συνεχίζοντας τους διαλόγους

 

Κεφάλαιο ΙΙΙ. Η ΚΟΙΝΗ ΜΑΣ ΕΥΘΥΝΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

 

"Μακάριοι όσοι φέρνουν την ειρήνη στους ανθρώπους, γιατί αυτοί θα ονομαστούν παιδιά του Θεού". Κατά Ματθαίον 5, 9

7. Συν-διαμορφώνοντας την Ευρώπη

8. Συμφιλιώνοντας λαούς και πολιτισμούς

9. Προστατεύοντας την δημιουργία

10. Ενισχύοντας - εμβαθύνοντας την σχέση μας με τον Ιουδαισμό

11. Καλλιεργώντας σχέσεις με το Ισλάμ

12. Συναντώντας άλλες θρησκείες και άλλες κοσμοθεωρίες

 

Απόψεις -σχόλια-απορίες

(Α. Παπαδάκη: CHARTA OECUMENICA 2001 - Ο διάβολος με υπογραφές ζητά να τυλίξει την Ορθοδοξία σε μια κόλλα χαρτί)

Πηγή. https://ostratiotistisagapis.blogspot.com/

(Παλίοτερο αλλά επίκαιρο κείμενο)

----------------------------------------------------

Και προκύπτουν τουλάχιστον τα εξής εύλογα ερωτήματα και απορίες:

- Ποιοι ειναι οι συντάκτες αυτού του δαιμονικού θρησκευτικο-πολιτικού μανιφέστου που έχουν απευθείας σύνδεση με το Άγιο Πνεύμα, το οποίο και τους καθοδηγεί;

- Πόσοι Έλληνες ορθόδοξοι χριστιανοί γνωρίζουν για την ύπαρξη του προδοτικού αυτού κειμένου; Και αν γνωρίζουν την ύπαρξή του κάποιοι, ΠΟΣΟΙ έχουν στα χέρια τους την ΑΚΡΙΒΗ μετάφραση του κειμένου.

- Πως γίνεται ένα κείμενο να μην είναι δεσμευτικό, να μην είναι δόγμα, αλλά κάθε παράγραφός του να κλείνει με την λέξη "δεσμευόμαστε";;;

- Και αφού δεν είναι ούτε δόγμα, ούτε δεσμευτικό, γιατί το υπογράφουν αυτοπροσώπως μητροπολίτες ανά την Ευρώπη, χρόνια αργότερα, όπως θα δούμε παρακάτω;

- Πως γίνεται ένα κείμενο να μην είναι δεσμευτικό, να μην είναι δόγμα, αλλά 13 χρόνια να έχει σχεδόν πλήρη εφαρμογή στην Ελλάδα (μένει μόνο να εφαρμοστεί το σημείο του κοινού ποτηρίου) αλλά και σε όλη την Ευρώπη; Άρα ΕΙΝΑΙ δόγμα.

- Πως γίνεται να συντάσσεται και να υπογράφεται πανευρωπαϊκώς ένα ΝΕΟ χριστιανικό δόγμα, βασιζόμενο σε 7 στίχους της Καινής Διαθήκης (που ακόμη και αυτούς τους παρερμηνεύει), έχοντας απορρίψει το συνολικό περιεχόμενό της, αλλά και χωρίς καμία αναφορά στην Παλαιά Διαθήκη;

- Εφόσον αποδέχονται το Σύμβολο της Πίστεως γιατί αναφέρουν μόνο μια φράση του; Τολμούν τα γεννήματα του σατανά να ομολογήσουν "Και εις το Πνεύμα το άγιον, το κύριον, το ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν δια των προφητών";

- Γιατί αποσιωπήθηκε το νέο αυτό δόγμα στην Ελλάδα, ενώ ταυτόχρονα η εκκλησία της Ελλάδος έχει κάνει, σε συνεργασία με τις θεολογικές σχολές, τα αδύνατα δυνατά για συμμορφωθεί με αυτό;

- Είναι τυχαίο το γεγονός ότι ένα μήνα μετά την υπογραφή του νέου δόγματος, είχαμε την επίσκεψη του πάπα στην Αθήνα, στις 4 Μαίου 2001;

- Είναι τυχαίο το γεγονός ότι στην πρόσφατη συμπροσευχή του πατριάρχη με τον πάπα, στον Πανάγιο Τάφο, τον περασμένο Μάιο, ακούσαμε και διαβάσαμε στην κοινή διακήρυξη που υπέγραψαν, αναμασσημένα ακριβώς αυτά που διακηρύττει ο οικουμενικός Χάρτης;

Με την ευκαιρία αυτή θέλω να προσθέσω πως σύμφωνα με ανακοίνωση του Βατικανού, θα υπογραφεί νέα διακήρυξη κατά την επικείμενη επίσκεψη του πάπα στο Φανάρι στις 30 Νοεμβρίου.

- ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΣΗ της εκκλησίας της Ελλάδος απέναντι στον χάρτη της ντροπής, του αίσχους και του εξευτελισμού της Πίστεώς μας;

Πως επέτρεψε την υπογραφή του κειμένου, ως μέλος του Συμβούλιου Ευρωπαικών Εκκλησιών και μάλιστα με πρόεδρο του Συμβουλίου ορθόδοξο μητροπολίτη;

Ιδού τι μας λεει η ΕΚΘΕΣΗ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΩΝ στην επίσημη ιστοσελίδα της εκκλησίας της Ελλάδος. Απολαύστε...

της Γενικής Συνελεύσεως του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (ΚΕΚ) και του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Επισκοπικών Συνόδων της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας (CCEE) για την Charta Oecumenica (Βουδαπέστη/Leanyfalu, 27-30 Νοεμβρίου 2003)

Η Ανακοίνωση του εκπροσώπου της Εκκλησίας της Ελλάδος καθηγητού Γεωργίου Μαρτζέλου, Εκπροσώπου της Εκκλησίας της Ελλάδος :

"Όπως είναι γνωστό, η Charta Οecumenica υπό την παρούσα μορφή της δεν έγινε πλήρως και επισήμως αποδεκτή από ολόκληρη την Ορθόδοξη Εκκλησία. Απ’ όσο γνωρίζω, ακόμη και το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν αποδέχθηκε πλήρως το εν λόγω κείμενο, παρά το γεγονός ότι το υπέγραψε ο εκπρόσωπός του στο Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών Σεβασμιώτατος τότε Μητροπολίτης Γαλλίας κ. Ιερεμίας. Κι’ αυτό γιατί δεν το υπέγραψε με την ιδιότητά του ως εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αλλά ως Πρόεδρος του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να γίνει γνωστό ότι παρόμοιο θεολογικό και εκκλησιολογικό έλλειμμα σε μεγαλύτερο βαθμό παρουσίαζε και το αρχικό σχέδιο του κειμένου, πράγμα που επισημάνθηκε ήδη ευθύς εξ αρχής από τους εκπροσώπους της Εκκλησίας της Ελλάδος. Μάλιστα κατά τη συνάντηση εκπροσώπων όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών στην Κρήτη (7-19 Ιουλίου 2000), έγινε πρόταση να συνταχθεί νέο κείμενο που να είναι κατά πάντα σύμφωνο με την Ορθόδοξη Θεολογία. Τελικά ύστερα από συζητήσεις που έγιναν, επικράτησε η άποψη ότι θα έπρεπε τουλάχιστον να αφαιρεθούν τα σημεία εκείνα που κρίνονται απαράδεκτα εξ επόψεως Ορθοδόξου και σκανδαλίζουν ως εκ τούτου τους πιστούς, και να γίνουν οι απολύτως αναγκαίες προσθήκες, ώστε το κείμενο να γίνει τουλάχιστον Ορθοδόξως ανεκτό. Προς το σκοπό μάλιστα αυτό ορίστηκε ειδική επιτροπή, η οποία και ανέλαβε να επιφέρει τις κατάλληλες διορθώσεις στο κείμενο.

Το κείμενο που προέκυψε ύστερα από τις διορθώσεις που έγιναν έτυχε περαιτέρω μελέτης από τη Συνοδική Επιτροπή Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών Σχέσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος και στάλθηκε στη Διαρκή Ιερά Σύνοδο, η οποία ενέκρινε τις επενεχθείσες διορθώσεις, σκοπεύοντας να αποστείλει το διορθωμένο κείμενο στη Γενεύη, προκειμένου οι διορθώσεις του που εκφράζουν γενικότερα την Ορθόδοξη Εκκλησία να συνεκτιμηθούν με τις τυχόν παρατηρήσεις και άλλων Εκκλησιών. Έτσι θα προέκυπτε ένα νέο σχέδιο, το οποίο θα αποστέλλονταν στις Εκκλησίες για την τελική του έγκριση. Αντί όμως να ακολουθηθεί η διαδικασία αυτή, η Εκκλησία της Ελλάδος πληροφορήθηκε ότι το τελικό κείμενο θα συνέτασσε μια μικρή ομάδα και θα υπογραφόταν όχι από τους εκπροσώπους των Εκκλησιών, αλλά μόνο από τους δύο Προέδρους του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών και του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Επισκοπικών Συνόδων, πράγμα που τελικά έγινε.

Εδώ πρέπει να υπογραμμίσω ότι μέχρι της υπογραφής του, υπήρχε στην Εκκλησία της Ελλάδος, πλήρης άγνοια σχετικά με το περιεχόμενό του, δεδομένου ότι η συντακτική ομάδα του κειμένου είχε απαγορεύσει την κυκλοφορία του! Το τελικό υπογεγραμμένο κείμενο παρέλαβε επίσημα η Εκκλησία της Ελλάδος τον προπερασμένο Νοέμβριο (2001) μαζί με σχετικό έγγραφο του Γενικού Γραμματέως του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών, όπου σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα και στον Πρόλογο του εν λόγω κειμένου υπογραμμίζεται η άποψη ότι η αποδοχή ή μη του εν λόγω κειμένου εξαρτάται αποκλειστικά από τη θέληση της κάθε μιας Εκκλησίας-Μέλους και παρακαλεί να αποσταλούν στο Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών α) ελληνική μετάφραση του κειμένου και β) πληροφορίες για τυχόν πρωτοβουλίες και εξελίξεις σχετικά με το θέμα της Charta Οecumenica στη χώρα μας.

Η Εκκλησία της Ελλάδος, μέχρι να αποφασισθεί η διαδικασία υποδοχής του κειμένου από την Ορθόδοξη Εκκλησία στο σύνολό της, απέφυγε για λόγους θεολογικούς και ποιμαντικούς να ανταποκριθεί μεμονωμένα στα ανωτέρω δύο αιτήματα, αφήνοντας ωστόσο ελεύθερη την εκδήλωση πρωτοβουλίας σχετικά με το ζήτημα αυτό στις Θεολογικές Σχολές Αθηνών και Θεσσαλονίκης.

Έτσι μόνο στα πλαίσια των ακαδημαϊκών θεολογικών ενδιαφερόντων και πρωτοβουλιών υπήρξε μετάφραση της Charta Οecumenica στα ελληνικά που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Καθ’ οδόν, τεύχ. 17 (2001), προς ενημέρωση των φοιτητών των Θεολογικών Σχολών αλλά και όσων θεολόγων ή εκκλησιαστικών παραγόντων ενδιαφέρονται για το κείμενο αυτό, καθώς και για τα οικουμενικά ζητήματα γενικότερα."

Είναι στιγμές που το μυαλό και η ψυχή, σιωπούν μπροστά στο αχαλίνωτο, απύθμενο μέγεθος της φαρισαϊκής υποκρισίας.

Μόλις διαβάσατε την "πραξικοπηματική" επιβολή του χάρτη της προδοσίας.

Νίπτει τας χείρας η εκκλησία της Ελλάδος διότι.... έλαβε το κείμενο κατόπιν υπογραφής του νέου χριστιανικού δόγματος... (είναι η μοναδική που ισχυρίζεται κάτι τέτοιο, γιατί απλούστατα το κείμενο ήταν γνωστό πριν την υπογραφή).

Δηλαδή περιμένουν να πιστέψουμε ότι η εκκλησία είχε πλήρη άγνοια από τον Απρίλιο μέχρι τον Νοέμβριο, την στιγμή που βούιξε όλος ο πλανήτης από το γεγονός αυτό και για το οποίο μίλησαν όλα τα ευρωπαϊκά μέσα, έχοντας φυσικά το κείμενο στα χέρια τους από την πρώτη στιγμή, αλλά και πολύ νωρίτερα.

Δηλαδή ένα μήνα μετά, υποδέχεσαι τον πάπα στην Αθήνα και δηλώνεις άγνοια; Δεν ήξερες, δεν ρώταγες τον πάπα να σου τα πει; Μα η επίσκεψη του πάπα ήταν ακριβώς η επισφράγιση της υπογραφής και δεν έπρεπε να συνδυαστούν τα 2 γεγονότα από το ποίμνιο.

Ετσι και οι δεσμεύσεις εφαρμόστηκαν και το ποίμνιο έμεινε ναρκωμένο και παραπλανημένο και η καταραμένη Χάρτα έμεινε στην αφάνεια.

Φοβήθηκαν την αντίδραση του λαού, που πριν 13 χρόνια θα ήταν και εντονότερη, πράγμα που αποδεικνύει πως οίδασι πολύ καλά τι ποιούσι !

Είναι ηλίου φαεινότερο πως ο τότε αρχιεπίσκοπος παρέσυρε τον ορθόδοξο ελληνικό λαό στο άρμα του αντιχρίστου, με τον πιο ύπουλο και υπόγειο τρόπο, τιμώντας έτσι επάξια μόνο το δεύτερο συνθετικό του ονόματός του.

Ποιον κοροϊδεύουν; Εμάς ! Γιατί έχουν μόνο φόβο λαού και όχι φόβο Θεού.

Και έστω... έστω λέω... έλαβε γνώση του κειμένου 8 μήνες αργότερα.. (έλεος !!!) ποια ήταν η αντίδρασή της σε αυτό το δαιμονικό ανοσιούργημα, που στην ουσία αποτελεί ολοκληρωτική άρνηση της ορθοδόξου πίστεως, που μόνο ως κωλοσφούγγι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, κρινόμενο εξ επόψεως Ορθοδόξου;

Ξανανίπτει τας χείρας και την πασάρει στις θεολογικές σχολές, ως "ακαδημαϊκό" θέμα και την συνέχεια την γνωρίζουμε από την σημερινή κατάσταση των σχολών αυτών.

Υπάρχει καμιά απορία σχετικά με τις ισλαμικές σπουδές και την μεταπατερική θεολογία; Νομίζω πως μετά από αυτό λύθηκαν όλες οι απορίες...

Οι ισλαμικές σπουδές αφορούν την εφαρμογή της

Ε... και η μεταπατερική - οικουμενιστική θεολογία της αγαπολογίας, όπως σωστά καταλάβατε, αφορά την εφαρμογή του συνόλου του οικουμενικού χάρτη, ειδικά των 2 πρώτων κεφαλαίων.

Την δήλωση "ακόμη και το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν αποδέχθηκε πλήρως το εν λόγω κείμενο" την αφήνω ασχολίαστη, γιατί εδώ γελάνε και οι πέτρες... Είναι τόσο μη αποδεκτό από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το κείμενο, ώστε έτρεξαν οι μητροπόλεις Γερμανίας, Αυστρίας, Ελβετίας, να το υπογράψουν αυτοπροσώπως, όπως θα δούμε παρακάτω.

Είναι και το άλλο... το κορυφαίο.... ο μητροπολίτης Ιερεμίας δεν το υπέγραψε με την ιδιότητά του ως εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αλλά ως Πρόεδρος του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών !!!!!!!!

Και ας μου απαντήσει κάποιος... Υπάρχει ιδιότητα που να ακυρώνει την αποστολική διαδοχή;;;!!!

Και αφού είναι έτσι, γιατί υπέγραψε τον Οικουμενικό Χάρτη αυτοπροσώπως μόλις έγινε μητροπολίτης Ελβετίας;;;

- Στις 30 Μαίου 2003, στην 1η Οικουμενική Εκκλησιαστική Μέρα, που διοργανώθηκε στο Βερολίνο, υπέγραψε την Charta Oecumenica ο μητροπολίτης Γερμανίας Αυγουστίνος.

- Στις 23 Ιανουαρίου 2005 υπογράφει την Charta Oecumenica ο μητροπολίτης Ελβετίας Ιερεμίας (!!!!!!!!!!!!!!!!)

Ο Ιερεμίας είναι ο πρώτος που υπέγραψε την Charta Oecumenica, το 2001, ως πρόεδρος του Συμβουλίου Ευρωπαικών Εκκλησιών. Τότε ήταν μητροπολίτης Γαλλίας.

- Στις 13 Μαίου 2007, μετά από την οικουμενιστική εορταστική λειτουργία στον ναό Marktkirche, στο Αννόβερο, υπέγραψαν την Charta Oecumenica, εκπρόσωποι 23 ομολογιών.

Αντιπρόσωπος της ορθόδοξης μητρόπολης, ο οποίος και υπέγραψε, ήταν ο αρχιμανδρίτης Γεράσιμος Φραγκουλάκης.

Αποδοχή και υπογραφή της χάρτας, μετά από οικουμενιστική λειτουργία, από τον εκπρόσωπο της ελληνορθόδοξης ενορίας στο Αννόβερο, Γεράσιμο Φραγκουλάκη.

- Στις 19 Ιανουαρίου 2008 μετά από οικουμενιστική λειτουργία, στο St.Gallen, υπέγραψαν την Charta Oecumenica, εκπρόσωποι 10 ομολογιών.

Εκπρόσωπος της ορθόδοξης ενορίας, ο Ιγνάτιος Παπαδέλλης, κληρικός

- Η Charta Oecumenica έχει υπογραφτεί από την ÖRKÖ, η οποία είναι μια είναι ένας οργανισμός που συγκεντρώνει τις χριστιανικές εκκλησίες για να συζητήσουν θέματα που τις αφορούν.

Έχει 16 μέλη εκκλησίες. Ανάμεσά τους είναι και η μητρόπολη της Αυστρίας. Και οι 16 εκκλησίες - μέλη ενέκριναν και υπέγραψαν το κείμενο. Σύμφωνα με την Erika Tuppy, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ÖRKÖ, ήδη από την δεκαετία του 90, οι εκκλησίες της Αυστρίας, συμπεριλαμβανομένης και της μητρόπολης της Αυστρίας, αναγνωρίζουν και αποδέχονται μεταξύ τους το Βάπτισμα!!!

Αυτή η λίστα των υπογραφών του αίσχους σίγουρα δεν τελειώνει εδώ. Απλά είναι τα όσα στοιχεία μπόρεσα να συγκεντρώσω μέχρι στιγμής.

Στις φωτογραφίες θα δείτε και την βλάσφημη, ανίερη εικόνα που σχεδίασαν οι οικουμενιστές και απεικονίζει το Θεοκατάρατο κοινό ποτήριο που επιθυμούν με δαιμονική μανία.

Διαδώστε το με κάθε τρόπο και μέσο: Η εκκλησία της Ελλάδος πιασμένη χέρι χέρι με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, υιοθέτησε και υπέγραψε (πραξικοπηματικά ή μη) ένα νέο δόγμα στις 22 Μαίου 2001, το οποίο 13 χρόνια μετά έχει σχεδόν πλήρως εφαρμοστεί στην Ελλάδα.

"Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι κλείετε την βασιλείαν των ουρανών έμπροσθεν των ανθρώπων υμείς γαρ ουκ εισέρχεσθε, ουδέ τους εισερχομένους αφίετε εισελθείν"

"... υμείς έξωθεν μεν φαίνεσθε τοις ανθρώποις δίκαιοι, έσωθεν δε μεστοί εστε υποκρίσεως και ανομίας"

Τέλος, μόνο ένας ιδανικός επίλογος υπάρχει για όλα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω :

 

"Θαυμζω τι οτω ταχως μετατθεσθε π το καλσαντος μς ν χριτι Χριστο ες τερον εαγγλιον, οκ στιν λλο, ε μ τινς εσιν ο ταρσσοντες μς κα θλοντες μεταστρψαι τ εαγγλιον το Χριστο. λλ κα ἐὰν μες γγελος ξ ορανο εαγγελζηται μν παρ' εηγγελισμεθα μν, νθεμα στω. ς προειρκαμεν, κα ρτι πλιν λγω· ε τις μς εαγγελζεται παρ' παρελβετε, νθεμα στω."

 

"Θαυμάζω γιατί έτσι γρήγορα μετατοπίζεστε από εκείνον που σας κάλεσε με τη χάρη του Χριστού σε άλλο ευαγγέλιο, που δεν είναι άλλο παρά μόνο είναι μερικοί που σας ταράζουν και θέλουν να διαστρέψουν το ευαγγέλιο του Χριστού. Αλλά και αν εμείς ή άγγελος από τον ουρανό σας ευαγγελίζει άλλο εκτός από αυτό που σας ευαγγελίσαμε, ας είναι ανάθεμα. Όπως το έχουμε προείπει και τώρα πάλι το λέω: αν κάποιος σας ευαγγελίζει άλλο εκτός από αυτό που παραλάβατε, ας είναι ανάθεμα." Προς Γαλάτας 1, 6-9

Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου Θεού.

 

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΤΗΝ ΠΙΟ ΙΕΡΗ ΜΑΣ ΑΞΙΑ!

Άλλες πηγές.

[1] https://greek.vema.com.au

[2] https://ceceurope.org

[3] https://ceceurope.org

[4] https://ceceurope.org

[5]. https://www.oekumene-ack.de/

------------------------------------------------------------------

 


Charta Oecumenica: Μανιφέστο προς την «ένωση»



Έρευνα: πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου (χημικού)

Εισαγωγικά-

Λονδίνο, 7 Νοεμβρίου 2025 – Σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού για τον οικουμενικό διάλογο στην Ευρώπη, η Κοινή Επιτροπή του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Επισκοπικών Συνελεύσεων (CCEE – Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία) και της Διάσκεψης Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (CEC – Ορθόδοξοι, Αγγλικανοί, Προτεστάντες) συναντήθηκε στη Ρώμη από τις 4 έως τις 6 Νοεμβρίου 2025. Κορυφαία στιγμή της συνάντησης υπήρξε η υπογραφή της ανανεωμένης ChartaOecumenica (Οικουμενικού Χάρτη), η οποία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 5 Νοεμβρίου, στον Ιερό Ναό του Μαρτυρίου του Αγίου Παύλου στο Αββαείο των Τριών Πηγών. Το κείμενο υπέγραψαν οι Πρόεδροι των δύο οργανισμών: εκ μέρους της CEC, ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας κ. Νικήτας, και εκ μέρους της CCEE, ο Αρχιεπίσκοπος του Βίλνιους κ. Gintaras Grušas.

Ο Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και ηγέτες εκκλησιών παρουσίασαν την ανανεωμένη Charta Oecumenica στον Πάπα Λέοντα. Την Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2025, οι εκπρόσωποι των Χριστιανικών Εκκλησιών της Ευρώπης έγιναν δεκτοί σε ειδική ακρόαση από τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ στην Αίθουσα του Κονσι

Απαραίτητα στοιχεία για την κατανόηση του άρθρου.

Τι είναι η  Charta Oecumenica (Οικουμενικός Χάρτης)

Είναι είναι ένα κοινό κείμενο-οδηγός για την προώθηση της συνεργασίας και της ενότητας μεταξύ των χριστιανικών εκκλησιών (δηλαδή Ορθοδοξίας και αιρέσεων) στην Ευρώπη. Υπογράφηκε αρχικά το 2001 από τους προέδρους του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (CEC) και του Συμβουλίου των Συνδιασκέψεων των Ευρωπαίων Επισκόπων (CCEE), και αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της ευρωπαϊκής οικουμενικής συνεργασίας.

Σκοπός και Περιεχόμενο

Βασικός σκοπός της Charta Oecumenica είναι η διατήρηση και ανάπτυξη της αδελφοσύνης μεταξύ των εκκλησιών(ορθόδοξης και αιρέσεων). Καλούσε τις εκκλησίες σε διάλογο, ενότητα και κοινή δράση, ειδικά όσον αφορά την κοινή τους ευθύνη για την αντιμετώπιση θεμάτων ειρήνης και δικαιοσύνης στην Ευρώπη.

Το κείμενο περιλαμβάνει κατευθυντήριες γραμμές για την εντεινόμενη συνεργασία μεταξύ των εκκλησιών, εστιάζοντας σε τομείς όπως:

          Κοινή μαρτυρία και διακονία (πράξη αγάπης).

          Διάλογος με άλλες θρησκείες, όπως ο Ιουδαϊσμός και το Ισλάμ.

          Προσπάθειες για την ειρήνη και τη συμφιλίωση.

          Προστασία της δημιουργίας (περιβάλλον).

          Συνεργασία σε κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, όπως η αντιμετώπιση της ξενοφοβίας και η στήριξη μεταναστών και προσφύγων.

Σύντομα  ιστορικά στοιχεία

Η συγκρητιστική «Charta Oecumenica» υπογράφηκε αρχικά από την CEC και την CCEE το 2001 Την πρώτη Κυριακή μετά τον κοινό εορτασμό του Πάσχα,  πάνω στην "αγία τράπεζα" του λουθηρανικού ναου Thomaskirche. Η υπογραφή της Charta Oecumenica το 2001 σε ευρωπαικό επίπεδο στο Στρασβούργο και το 2003 στην Γερμανία, εορτάστηκε ως οικουμενικό ορόσημο.

 Ένας εκ των τεσσάρων συντακτών του είναι ο κ. Γρηγόριος Λαρεντζάκης, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Graz της Αυστρίας και διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης.

Στις 20 Φεβρουαρίου 2013 του απονεμήθηκε από τον καθολικό επίσκοπο Egon Kapellari, εκ μέρους του πάπα, το παπικό γρηγοριανό παράσημο ως ένδειξη εκτίμησης και αναγνώρισης των μεγάλων και πρωτοποριακών υπηρεσιών του προς την Οικουμένη.

Τιμήθηκε δεόντως και από τον οικουμενικό πατριάρχη εκτός των άλλων και με το αξίωμα "μέγας άρχων πρωτονοτάριος".

Η συγκρητιστική «Charta Oecumenica»  εναι ένα έγγραφο που περιέχει κατευθυντήριες γραμμές για την αύξηση της συνεργασίας μεταξύ των «Εκκλησιών» (σ.σ. Ορθοδοξίας και αιρέσεων) στην Ευρώπη. Το υπέγραψαν ο τότε πρόεδρος του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (CEC), ο τότε μητροπολίτης Γαλλίας Ιερεμίας  και ο πρόεδρος του Συμβουλίου Ευρωπαίων Επισκόπων (CCEE όπου εκπροσωπούνται όλα τα Ρωμαιοκαθολικά Συμβούλια Ευρωπαίων Επισκόπων), καρδινάλιος Vlk.

Εκκλησίες σε μια Ευρώπη που αλλάζει

Μετά την υπογραφή της το 2001, η Οικουμενική Χάρτα έτυχε ευρείας αποδοχής στην Ευρώπη. Στη Γερμανία, οι εκκλησίες-μέλη του Συμβουλίου των Χριστιανικών Εκκλησιών (ACK) υπέγραψαν την Οικουμενική Χάρτα στο Πρώτο Οικουμενικό Εκκλησιαστικό Συνέδριο στο Βερολίνο το 2003, θέτοντάς την έτσι σε ισχύ. Πάνω από 20 χρόνια αργότερα, μια ομάδα εργασίας της Διάσκεψης των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (CEC) και του Συμβουλίου των Χριστιανικών Εκκλησιών στην Ευρώπη (CCEE) ανέλαβε την παρουσίαση μιας ενημερωμένης έκδοσης της Οικουμενικής Χάρτας που αντιμετωπίζει τις αλλαγές εντός της Ευρώπης και εξετάζει τις νέες προκλήσεις.

Προσαρμογές στις νέες εξελίξεις

Η ενημερωμένη έκδοση περιλαμβάνει νέα κεφάλαια για την ειρήνη, τη μετανάστευση, τις νέες τεχνολογίες και τη σημασία της νεολαίας. Ενώ ο Χάρτης έχει αλλάξει τη δομή του, ο πυρήνας του - οι δεσμεύσεις - διατηρεί την ουσία του. Αυτές οι δεσμεύσεις έχουν διευκρινιστεί, επεκταθεί και προσαρμοστεί στις τρέχουσες συνθήκες. Το κείμενο λαμβάνει υπόψη τις εξελίξεις των τελευταίων 20 ετών και αναγνωρίζει την πρόοδο που έχει σημειωθεί στον οικουμενικό διάλογο. Καλεί τις εκκλησίες της Ευρώπης να γίνουν μια ενωμένη χριστιανική φωνή στην κοινωνία και να συνεχίσουν να υποστηρίζουν την χριστιανική ενότητα. Ο Χάρτης στοχεύει, όπως αναφέρεται στο κείμενο, να «προωθήσει μια οικουμενική κουλτούρα διαλόγου και συνεργασίας σε όλα τα επίπεδα της εκκλησιαστικής ζωής».

«Παραμένοντας οικουμενικά εύγλωττος εν μέσω αλλαγών»

Ο Αιδεσιμότατος Christopher Easthill, Πρόεδρος του Συμβουλίου Χριστιανικών Εκκλησιών στη Γερμανία (ACK), προσβλέπει στη συνεργασία με την ενημερωμένη έκδοση: «Πιστεύω ότι είναι σημαντικό τα έγγραφα του οικουμενικού διαλόγου να επανεξετάζονται συνεχώς, ώστε να διασφαλίζεται ότι εξακολουθούν να παρέχουν απαντήσεις στις προκλήσεις και τα σημάδια των καιρών. Ως εκ τούτου, είμαι πολύ ευγνώμων για την ευρεία διαδικασία αναθεώρησης, στην οποία το γερμανικό οικουμενικό κίνημα έχει επίσης διαδραματίσει πολύ ενεργό ρόλο». Προσθέτει: «Η Οικουμενική Χάρτα είναι ταυτόχρονα ένα όραμα και ένα σύνολο συστάσεων για δράση. Οι δεσμεύσεις αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό θεμέλιο για το έργο μας και απαιτούν περαιτέρω και πιο εκτεταμένη κοινή μαρτυρία και δράση». Ο Αιδεσιμότατος Easthill είναι αισιόδοξος για το μέλλον: «Με την υπογραφή, το έργο μόλις ξεκινά και στη Γερμανία. Είμαι ευγνώμων που μπορούμε να δημοσιεύσουμε τη γερμανική μετάφραση μαζί με την αρχική έκδοση - και προσβλέπω στην περαιτέρω συνεργασία με το κείμενο. Η διαδικασία παραλαβής και εφαρμογής των δεσμεύσεων θα είναι ένα σημαντικό έργο για εμάς τον επόμενο χρόνο».

Ο Πάπας Λέων ΙΔ για την ανανεωμένη Charta Oecumenica

Την Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2025, οι εκπρόσωποι των Χριστιανικών Εκκλησιών της Ευρώπης έγιναν δεκτοί σε ειδική ακρόαση από τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ στην Αίθουσα του Κονσι Κατά την ομιλία του, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ καλωσόρισε τους εκπροσώπους, τονίζοντας ότι το ανανεωμένο κείμενο – 25 χρόνια μετά την πρώτη υπογραφή του – επιδιώκει να ανταποκριθεί στη διαρκώς εξελισσόμενη οικουμενική πορεία. Επεσήμανε ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει νέες πραγματικότητες, με νέες γενιές και λαούς που φτάνουν από μακρινές χώρες, φέρνοντας μαζί τους «ποικίλες ιστορίες και πολιτισμικές εκφράσεις».

«Ενώ υπάρχουν πράγματι θετικά και ενθαρρυντικά σημάδια ανάπτυξης σε ορισμένα μέρη της Ευρώπης», σημείωσε, «ταυτόχρονα πολλές χριστιανικές κοινότητες αισθάνονται όλο και περισσότερο ότι βρίσκονται σε μειοψηφία». Ενθάρρυνε τις Ευρωπαϊκές Εκκλησίες να προωθήσουν τον διάλογο και την αδελφοσύνη «μέσα στον θόρυβο της βίας και του πολέμου».

Η αναθεώρηση της έχει ως στόχο να αντιμετωπίσει σύγχρονα ζητήματα και να ενισχύσει το ρόλο του εγγράφου ως [οικουμενιστικής] πηγής «ενότητας, ειρήνης και δικαιοσύνης».

Το πρώτο σχέδιο της αναθεωρημένης «Charta Oecumenica» προς διαβούλευση (First draft of the revised Charta Oecumenica for consultation) παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα της CEC [https://ceceurope.org].

Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ συνέδεσε την οικουμενική πορεία της Καθολικής Εκκλησίας με τη συνοδική της πορεία, υπογραμμίζοντας ότι η Charta Oecumenicaαναδεικνύει την κοινή πορεία των Χριστιανών στην Ευρώπη να ακούν ο ένας τον άλλον και να διακρίνουν από κοινού τους καλύτερους τρόπους για να κηρύξουν το Ευαγγέλιο.

Η Charta Oecumenica, που υπογράφηκε για πρώτη φορά το 2001, αποτελεί ορόσημο για την ευρωπαϊκή οικουμενική συνεργασία. Η διαδικασία αναθεώρησής της, που ξεκίνησε το 2022, είχε ως στόχο την αντιμετώπιση σύγχρονων προκλήσεων, όπως η μετανάστευση, η προστασία της Δημιουργίας, η τεχνητή νοημοσύνη, η νεολαία και η ανάγκη για ειρήνη.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις δηλώσεις του Προέδρου της Διάσκεψης Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (CEC), Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας κ. Νικήτα. Μιλώντας στο Vatican News μετά τη συνάντηση με τον Πάπα, ο Σεβασμιώτατος χαρακτήρισε την εμπειρία «τιμή, προνόμιο και ευλογία», χαρακτηρίζοντάς την ως ένα «μήνυμα ελπίδας, που δείχνει ότι μπορούμε να συνεργαστούμε και να πετύχουμε πράγματα».

«Δείχνει ότι έχουμε ξεπεράσει τις διαφορές του παρελθόντος», τόνισε ο Αρχιεπίσκοπος Νικήτας. «Αυτοί οι τοίχοι του διαχωρισμού έχουν καταρρεύσει. Τώρα εργαζόμαστε μαζί. Μιλάμε την ίδια γλώσσα, τη γλώσσα του Χριστού, τη γλώσσα της αγάπης». Ο Σεβασμιώτατος ανέφερε επίσης ότι χαιρέτησε τον Πάπα και ως συμπατριώτης του Αμερικανός και σημείωσε ότι θα συναντηθούν ξανά κατά την επικείμενη Αποστολική Επίσκεψη του Πάπα στην Τουρκία.

Ο Αρχιεπίσκοπος κ. Νικήτας, ως Πρόεδρος της CEC, επανέλαβε τον κρίσιμο ρόλο των Χριστιανών να εργάζονται από κοινού για την ειρήνη στον σημερινό κατακερματισμένο κόσμο. Θέτοντας το ερώτημα πώς οι Χριστιανοί μπορούν να κάνουν τον κόσμο καλύτερο, προχώρησε σε μια ισχυρή πρόταση: «Ίσως θα έπρεπε να εξετάσουμε το ενδεχόμενο να ξοδεύουμε περισσότερα όχι σε πυρηνικά όπλα και άλλα πράγματα, αλλά στην εξεύρεση αποτελεσμάτων για τη θεραπεία των ασθενειών, στα προβλήματα σίτισης της ανθρωπότητας».

«Κοιτάξτε τι συνέβη πρόσφατα στην Τζαμάικα. Τι συμβαίνει στις Φιλιππίνες… Κοιτάξτε τους Αγίους Τόπους, την Παλαιστίνη, τη Γάζα. Οι άνθρωποι υποφέρουν», συνέχισε ο Σεβασμιώτατος, επιμένοντας: «Έχουμε κληθεί να δώσουμε απαντήσεις στις προκλήσεις και τα προβλήματά τους».

Ο Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων εξήρε επίσης το «ισχυρό μήνυμα» του Πάπα Λέοντα για την προώθηση της ειρήνης. «Χρειαζόμαστε ανθρώπους, ειδικά τον Άγιο Πατέρα, να μιλούν ανοιχτά», δήλωσε ο κ. Νικήτας.

Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με τον Πάπα Λέοντα να υπενθυμίζει την επικείμενη επίσκεψή του στον τόπο όπου έλαβε χώρα η Σύνοδος της Νίκαιας το 325 μ.Χ., όπου θα παρευρεθεί μαζί με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο και με ηγέτες άλλων χριστιανικών κοινοτήτων, και έκλεισε με το μήνυμα του Ιωβηλαίου Έτους: «Ο Ιησούς Χριστός είναι η Ελπίδα μας»


Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2025

Ο Άγιος Νεκτάριος για το Πέτρειο Πρωτείο (=Πρωτείο του Πάπα)



Οι αξιώσεις των Παπών εδράζονται στη διάκριση του Αποστόλου Πέτρου έναντι των λοιπών Αποστόλων και στην υπόθεση ότι ο επίσκοπος Ρώμης είναι ο διάδοχος του Αποστόλου Πέτρου. Πρέπει να σημειωθεί πως το παπικό πρωτείο και αλάθητο ίσως οφείλεται στις επιρροές που δέχτηκε η Δυτική Εκκλησία από το Φεουδαρχικό σύστημα διοίκησης.339 Για τον παπισμό, όπως ο Απόστολος Πέτρος ήταν ανώτερος όλων των Αποστόλων, έτσι και οι διάδοχοί του, δηλαδή οι πάπες, είναι ανώτεροι των διαδόχων των υπόλοιπων Αποστόλων, και ως εκ τούτου ανώτεροι όλων των άλλων επισκόπων. Στην Μελέτη Ιστορική Περί των Αιτιών του Σχίσματος και στο βιβλίο του Ποιμαντική ,ο Άγιος Νεκτάριος δε δέχεται ούτε την ύπαρξη Πέτρειου πρωτείου, ούτε θεωρεί πως ιδρυτής της είναι ο Απόστολος Πέτρος.

 Η  θεωρία του Πέτρειου πρωτείου στηρίζεται, όπως εξάγεται από την απάντηση Δυτικών Θεολόγων στην Πατριαρχική εγκύκλιο του 1895, στα τρία επόμενα χωρία:

α. «λέγει αυτοίς· υμείς δε τίνα με λέγεται είναι; αποκριθείς δε Σίμων Πέτρος είπε· συ ει ο Χριστός ο υιός του Θεού του ζώντος. και αποκριθείς ο 'Ιησούς είπεν αυτώ· μακάριος ει, Σίμων Βαριωνά, ότι σαρξ και αίμα ουκ απεκάλυψέ σοι, αλλ' ο πατήρ μου ο εν τοις ουρανοίς. καγώ δε σοι λέγω ότι συ ει Πέτρος, και επί ταύτη τη πέτρα οικοδομήσω μου την εκκλησίαν, και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής και δώσω σοι τας κλείς της βασιλείας των ουρανών, και ο εάν δήσης επί της γης, έσται δεδεμένον εν τοις ουρανοίς, και ο εάν λύσης επί της γης, έσται λελυμένον εν τοις ουρανοίς.»,

-----------------------------------------------------------------------------------

 β. «Είπε δε ο Κύριος· Σίμων Σίμων, ιδού ο σατανάς εξητήσατο υμάς του σινιάσαι ως τον σίτον· εγώ δε εδεήθην περί σου ίνα μη εκλίπη η πίστις σου· και συ ποτε επιστρέψας στήριξον τους αδελφούς σου.»

---------------------------------------------------------------------------------

γ. «Ότε ούν ηρίστησαν, λέγει τω Σίμωνι Πέτρω ο 'Ιησούς· Σίμων 'Ιωνά, αγαπάς με πλείον τούτων; λέγει αυτώ· ναί, Κύριε, συ οίδας ότι φιλώ σε. λέγει αυτώ· βόσκε τα αρνία μου. λέγει αυτώ πάλιν δεύτερον· Σίμων 'Ιωνά, αγαπάς με; λέγει αυτώ· ναί, Κύριε, συ οίδας ότι φιλώ σε. λέγει αυτώ· ποίμαινε τα πρόβατά μου. λέγει αυτώ το τρίτον· Σίμων 'Ιωνά, φιλείς με; ελυπήθη ο Πέτρος ότι είπεν αυτώ το τρίτον, φιλείς με, και είπεν αυτώ· Κύριε, συ πάντα οίδας, συ γινώσκεις ότι φιλώ σε. λέγει αυτώ ο 'Ιησούς· βόσκε τα πρόβατά μου.».

 

Σχετικά με το Ματθ. 16, 15-19, ο ιερός Πατήρ επισημαίνει τη σημαντικότητα του χωρίου. Στο χωρίο αυτό δίνεται η υπόσχεση της ίδρυσης της Εκκλησίας και φανερώνεται η δύναμη που αυτή θα έχει απέναντι στο θάνατο, ως φορέας του απολυτρωτικού έργου του Χριστού. Η ερμηνεία του χωρίου γίνεται μέσα από την ίδια την Αγία Γραφή όσο και από τη διδασκαλία των Πατέρων. Ο Χριστός δε θα χτίσει την εκκλησία του με θεμέλιο λίθο τον Απόστολο Πέτρο. Θεμέλιος λίθος είναι η ομολογία του Πέτρου ότι ο Χριστός είναι ο αληθινός Υιός του Θεού. Στην Α΄ προς Κορινθίους επιστολή ο Απόστολος Παύλος ομολογεί

«θεμέλιον γαρ άλλον ουδείς δύναται θείναι παρά τον κείμενον, ος εστιν 'Ιησούς Χριστός.»,  στην προς Εφεσίους ομολογείται ότι η Εκκλησία οικοδομήθηκε «επί τω θεμελίω των αποστόλων και προφητών, όντως ακρογωνιαίου αυτού του Ιησού, εν ω πάσα η οικοδομή συναρμολογουμένη αύξει εις ναόν άγιον εν Κυρίω, εν ω και υμείς συνοικοδομείσθε εις κατοικητήειον του Θεού εν Πνεύματι», και στην Αποκάλυψη γράφει «και το τείχος της πόλεως έχον θεμελίους δώδεκα και εν αυτοίς τα ονόματα των δώδεκα αποστόλων του αρνίου»,  τέλος στην προς Κολοσσαείς επιστολή αναφέρεται «ει γε επιμένετε τη πίστει τεθεμελιωμένοι και εδραίοι και μη μετακινούμενοι από της ελπίδος του ευαγγελίου ου ηκούσατε, του κηρυχθέντος εν πάση τη κτίσει τη υπό τον ουρανόν, ου εγενόμην εγώ Παύλος διάκονος».

 

Επικαλούμενος ο Άγιος τα χωρία αυτά μαζί με άλλα της Αγίας Γραφής αποδεικνύει ότι η Εκκλησία είναι στερεωμένη πάνω στους Προφήτες και Αποστόλους, οι οποίοι είναι θεμελιωμένοι στο Χριστό. Επίσης ο Άγιος στηρίζεται και στην ερμηνεία των πατέρων της Εκκλησίας. Επικαλούμενος την μαρτυρία του Μεγάλου Βασιλείου, του Κυρίλλου Αλεξανδρείας και άλλων πατέρων καταλήγει:

«Εκ της τοσούτον σαφούς ερμηνείας του χωρίου τούτου υπό των θείων της Εκκλησίας πατέρων δηλούται πρώτον, ότι η πέτρα, εφ’ ης ωκοδομήθη η Εκκλησία δεν είναι ο Απόστολος Πέτρος, αλλ’ η τούτου ομολογία της πίστεως, αυτός ο Ιησούς Χριστός».

 

Ο Άγιος Νεκτάριος επιμένει ότι από τη ρήση της επαγγελίας έως και του Σταυρικού Του θανάτου και από την Ανάσταση έως και την Ανάληψη Του, πουθενά δεν γίνεται φανερό πως πάνω στον Πέτρο οικοδομήθηκε η Εκκλησία. Επίσης τονίζει πως ο Χριστός σε κανένα σημείο των Γραφών δε φαίνεται να φέρει μαζί του την Εκκλησία στο πρόσωπο του Αποστόλου Πέτρου και υπενθυμίζει πως έως και την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος όχι μόνο ο Πέτρος δεν έχει την εξουσία να δένει και να λύει αμαρτήματα, αλλά αντίθετα απαντάται να κλαίει μετά την τριπλή άρνηση που θα του στερούσε τη μετοχή του στην Βασιλεία του Θεού. Η Κυριακή ρήση «κα δσω σοι τς κλες τς βασιλεας τν ορανν» δεν πρέπει να λαμβάνεται ως απολυταρχική εξουσία του Πέτρου επί της Εκκλησίας αλλά ως εξουσία χάριτος ώστε ως όργανο του Χριστού να εισάγει και άλλους στην Βασιλεία των Ουρανών.

Σχετικά με το Λουκ. 22, 31-32,

31 Είπε δε ο Κύριος· Σίμων Σίμων, ιδού ο Σατανάς εξητήσατο υμάς του σινιάσαι ως τον σίτον·

32 εγώ δε εδεήθην περί σου ίνα μη εκλίπη η πίστις σου· και συ ποτε επιστρέψας στήρισον τους αδελφούς σου.

 

 ακολουθώντας τους προηγούμενους Πατέρες της Εκκλησίας υποστηρίζει πως η δέηση αυτή έχει να κάνει με την τριπλή άρνηση του Πέτρου. Ο Χριστός δέεται, όχι για να μη σαλευτεί η πίστη του Αποστόλου, αλλά για να μην εκλείψει και η απελπισία τον οδηγήσει στην απώλεια. Αναφέρει επίσης πληθώρα Πατέρων της Εκκλησίας, ότι ο Χριστός δεν απεύθυνε δέηση μόνο για τον Πέτρο αλλά και για τους λοιπούς Αποστόλους καθώς και για όσους έμελε να πιστέψουν δι’ αυτών όπως φαίνεται στο ΙΖ΄ κεφάλαιο του Ιωάννου. Η δέηση για τον Απόστολο Πέτρο δεν έγινε για να επιβληθεί μέσω αυτού ένα είδος μοναρχίας στην Εκκλησία, αλλά για να μην εκλείψει η πίστη του μετά την αλαζονική του δήλωση. Τέλος, σχετικά με το τελευταίο χωρίο, ακολουθώντας την παράδοση της Εκκλησίας υποστηρίζει πως η τριπλή ερώτηση έγινε με στόχο τη διόρθωση και επαναπρόσληψη του Πέτρου στον κύκλο των Αποστόλων μετά την τριπλή άρνηση. Ο Χριστός μετά από κάθε απάντηση του Πέτρου, του δίνει εντολή να ποιμαίνει τα πρόβατα της Εκκλησίας και δεν του παραχωρεί κάποια εξουσία.354 Άρα από τα παραπάνω γίνεται εύκολα αντιληπτό πως ο Απόστολος Πέτρος δεν έχει κανένα ιδικό αξίωμα ή κάποια ξεχωριστή θέση μέσα στην Εκκλησία σε σχέση με τους υπόλοιπους Αποστόλους. Όλοι οι Απόστολοι απολαμβάνουν από την Εκκλησία την ίδια τιμή, μετέχουν στην ίδια εξουσία και λαμβάνουν την ίδια χάρη.

Η εκκλησία της Ρώμης υποστηρίζει πως ο Απόστολος Πέτρος διέμεινε στην Ρώμη 25 έτη, συγκεκριμένα από το 41ο έως και το 66ο έτος του. Η θέση αυτή της Ρωμαϊκής Εκκλησίας καταρρίπτεται από μαρτυρίες της Αγίας Γραφής και της Εκκλησιαστικής ιστορίας.

Θ’αναφερθούν μόνο δύο μαρτυρίες που εξάγονται από τις Πράξεις των Αποστόλων και από τις Επιστολές του Αποστόλου Παύλου. Διαβάζοντας για την υποδοχή του Αποστόλου Παύλου κατά την άφιξη του στη Ρώμη, όπως αυτή περιγράφεται από τον Ευαγγελιστή Λουκά στο βιβλίο των Πράξεων, εξάγεται με ασφάλεια το συμπέρασμα της μη μεταβάσεως του Αποστόλου Πέτρου στη Ρώμη. Συγκεκριμένα, το εν λόγω συμπέρασμα προκύπτει από την επόμενη απόκριση των Ιουδαίων στον Παύλο

«οι δε προς αυτόν είπον· ημείς ούτε γράμματα περί σου εδεξάμεθα από της 'Ιουδαίας, ούτε παραγενόμενός τις των αδελφών απήγγειλεν η ελάλησέ τι περί σου πονηρόν. αξιούμεν δε παρά σου ακούσαι α φρονείς· περί μεν γαρ της αιρέσεως ταύτης γνωστόν εστιν ημίν ότι πανταχού αντιλέγεται.».

 

Από το παραπάνω χωρίο διαφαίνεται ότι οι Ιουδαίοι της Ρώμης δε γνώριζαν τίποτα για τον Απόστολο Παύλο. Επίσης, δεν είχαν διδαχτεί το Χριστιανισμό, αφού ακόμα τον αποκαλούν ιουδαϊκή αίρεση. Αναφέρουν πως έχουν γνώση πως παντού «αντιλέγεται», ενώ δεν αναφέρουν ότι αντιμετωπίζουν ανάλογο πρόβλημα στη Ρώμη. Τέλος, τον Παύλο στη Ρώμη δεν τον υποδέχτηκε μία οργανωμένη Χριστιανική Κοινότητα ,αλλά αντίθετα η ήδη υπάρχουσα ιουδαϊκή. Σημειωτέον ότι ο Παύλος από τη Ρώμη έχει αποστείλει έξι επιστολές στις οποίες δεν κάνει καμία αναφορά στο όνομα του Αποστόλου Πέτρου. Από όλα αυτά καθίσταται σαφές ότι ο Απόστολος Πέτρος δεν έχει μεταβεί ποτέ στη Ρώμη. Επομένως, δε μπορεί ο επίσκοπος Ρώμης να θεωρείται διάδοχος του Αποστόλου Πέτρου, ούτε φορέας του υποτιθέμενου πρωτείου. Άλλωστε η παρουσία και η δράση του Αποστόλου Πέτρου είναι πιο εμφανής και έντονη στα Ιεροσόλυμα και στην Αντιόχεια, από ότι είναι στην Ρώμη.

Επίσης, οι Δυτικοί θεολόγοι για να υποστηρίξουν το πρωτείου του Αποστόλου Πέτρου πέρα από τα παραπάνω επικαλούνται διάφορους τιμητικούς τίτλους που αποδίδονται στον Πέτρο τόσο σε εκκλησιαστικούς λόγους, όσο και σε λειτουργικά κείμενα, όπως τροπάρια, τα οποία συντάχθηκαν για να τιμήσουν τον Απόστολο Πέτρο. Ο Άγιος Νεκτάριος υποστηρίζει ότι όλοι αυτοί οι τιμητικοί τίτλοι αποτελούν εκφράσεις καρδίας γεμάτης ευγνωμοσύνη και δεν είναι δόγματα της Εκκλησίας. Επίσης επισημαίνει ότι παρόμοιους τίτλους απαντάμε και για τους υπόλοιπους Αποστόλους και ιδιαιτέρως για τον Απόστολο και Ευαγγελιστή Ιωάννη, ο οποίος σύμφωνα με τους Ρωμαιοκαθολικούς θεολόγους θα έπρεπε να υποτάσσεται στους διαδόχους του Αποστόλου Πέτρου.

Κλείνοντας το θέμα του πρωτείου του Αποστόλου Πέτρου διερωτάται ο Άγιος

«και εάν πρώτος ο Πέτρος μεταξύ των Αποστόλων και εάν κορυφαίος και εάν θεμέλιος λίθος της Εκκλησίας και αν κλειδούχος της βασιλείας των ουρανών και εάν ποιμήν των προβάτων και των αρνίων του πνεματικού ποιμνίου του Σωτήρος, τι κοινόν μεταξύ των άξιωμάτων τούτων και των διαδόχων των υπ’ αύτού προχειρισθέντων επισκόπων; Πως δε εκ των θείων αυτών χαρισμάτων το της ιεροκρατίας και κοσμοδεσποτείας ανεβλάστησε σύστημα; Πως δε και αι κλείδες της των ουρανών βασιλείας ανέωξαν τας θύρας της επιγείου βασιλείας; Πως τα πνευματικά εις τα υλικά ήγαγον; Πως ο ποιμήν εγένετο ηγεμών; Πως αι κλείδες εις ξίφος μετεβλήθησαν; Πως η πέτρα της πίστεως πέτρα εγένετο σκανδάλου;»

 

Πηγή. Αρχιμ.  Αντωνίου Τάρταλη «Η Εκκλησία ως Αληθοτοπία: Η μετοχή της εν Χριστώ Αλήθειας κατά τον Άγιο Νεκτάριο Πενταπόλεως»

(Διαμόρφωση κειμένου: πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου).


Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2025

Πηγές σύγχρονων παρερμηνειών της Αποκάλυψης



Άγιος Παΐσιος

Ισχυρισμός 1ος

Τώρα πάλι παρουσιάστηκε μία ἀρρώστια, γιά τήν ὁποία βρῆκαν ἕνα ἐμβόλιο πού θά εἶναι ὑποχρεωτικό καί, γιά νά τό κάνη κανείς, θά τόν σφραγίζουν
. Πόσοι ἄνθρωποι ἐκεῖ εἶναι ἤδη σφραγισμένοι μέ ἀκτῖνες λέιζερ, ἄλλοι στό μέτωπο καί ἄλλοι στό χέρι! (ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β΄, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ, ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ» ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ).

Αρχικά ο Άγιος δεν ομιλεί για κάποιο μελλοντικό γεγονός αλλά για κάτι παροντικό (τώραπαρουσιάστηκε, βρῆκαν ἕνα ἐμβόλιο), επίσης δεν αναφέρει ότι το εμβόλιο θα είναι το σφράγισμα αλλά ότι για να κάνει κάποιος το εμβόλιο πρώτα θα σφραγίζεται (γιά νά τό κάνη κανείς, θά τόν σφραγίζουν) και μετά θα το κάνει και αναφέρει ως σφραγίσματα ἀκτῖνες λέιζερ κλπ.

Επομένως δεν αναφέρεται στην περίοδο του κοβιντ και τα γνωστά εμβόλια πως θα είναι κάποιο σφράγισμα.

Πηγή

Η παρερμηνεία πως τα εμβόλια σχετίζονται με το σφράγισμα και τον αντίχριστο ξεκίνησε από πολύ νωρίς, ήδη από το 1903 διάφορες φωνές συσχέτιζαν τον εμβολιασμό με το χάραγμα του θηρίου. Διαβάζουμε στο "A short history of vaccine objection, vaccine cults and conspiracy theories":

Μερικοί θεωρούσαν τον εμβολιασμό ως «το χάραγμα του θηρίου», μια τελετουργία που διαιωνίζεται από μια «λατρεία του εμβολίου». Γράφοντας στην Salisbury Times τον Δεκέμβριο του 1903, ένας επικριτής ανέφερε:

"Αυτό δεν είναι παρά το πρωτότυπο εκείνης της σύγχρονης μορφής ιατροκρατίας, που θα ήθελε να μας πείσει ότι οι ιδιαίτερα προσοδοφόρες επικλήσεις τους προς τον θεό του εμβολίου και μόνο αποτρέπουν τον πλήρη αφανισμό του ανθρώπινου γένους από την ευλογιά".

Επιπλέον ενημερωνόμαστε πως σε παλαιότερα αρχεία του Adventist Record πως: "Ορισμένοι Αντβεντιστές στην Παπούα Νέα Γουινέα αρνούνται να εμβολιάσουν τα παιδιά τους κατά της πολιομυελίτιδας, ύστερα από ισχυρισμούς ότι αυτό οδηγεί στην αιώνια καταδίκη. Μία ανεξάρτητη διακονία, που δραστηριοποιείται στην επαρχία Eastern Highlands Simbu, υποστηρίζει ότι το εμβόλιο Sabin περιέχει ένα μέταλλο με την ένδειξη «666», πράγμα που σημαίνει ότι τα παιδιά και οι οικογένειές τους θα βρίσκονται υπό συνεχή δορυφορική παρακολούθηση. … Σύμφωνα με τον διευθυντή Υγείας της Νότιας Ειρηνικής Περιφέρειας των Αντβεντιστών, Δρ Πέρσι Χάρολντ, οι ισχυρισμοί αυτοί προκαλούν φόβο … και διαδίδουν επικίνδυνες παραπληροφορίες σχετικά με ένα πρόγραμμα που σώζει ζωές. Οι συνέπειες είναι σοβαρές. Για το καλό της δημόσιας υγείας και της αξιοπιστίας της Εκκλησίας στην Παπούα Νέα Γουινέα, θα αποθάρρυνα κάθε περαιτέρω οικονομική υποστήριξη προς τη συγκεκριμένη διακονία".

Η πληροφορία προέρχεται από το Conspiracy in a time of COVID – Adventist Record

Παρόμοιες ιδέες εκφράστηκαν και σε έργα τα Jack Chick tracts (1970s–2000s), ένας εκδότης ευαγγελικών φυλλαδίων σε μορφή κόμικ, που συχνά προειδοποιούσαν για σατανικές απάτες, παγκόσμιες συνωμοσίες και προφητείες των εσχάτων καιρών. Διαβάστε εδώ: The Beast : Jack T. Chick : Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive

Project L.U.C.I.D.: The Beast 666 Universal Human Control System, by Texe Marrs (ένας περιθωριακός ιεροκήρυκας και θεωρητικός συνωμοσιών, που δημοσίευσε εκτενώς για τη βιομετρική παρακολούθηση, τον κυβερνητικό έλεγχο και το «χάραγμα του θηρίου). Διαβάστε εδώ: Texe Marrs - Project Lucid-RiverCrest Publishing (2011).pdf

Όπως και ο  Peter Ruckman στο βιβλίο του The Mark of the Beast. Preview εδώ: Mark of the Beast : Ruckman, Peter S : Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive

Σύγχρονοι Ορθόδοξοι παρερμηνεύοντας τον Άγιο Παΐσιο και επηρεασμένοι από τέτοιου είδους Προτεσταντικές θεωρίες συνέδεσαν το χάραγμα του Αντιχρίστου με τον εμβολιασμό, τη στιγμή που ποτέ κανένας Άγιος της Εκκλησίας δεν ερμήνευσε έτσι το χάραγμα, ούτε αυτός ο ίδιος ο Άγιος Παΐσιος που επικαλούνται!!!

Οι παραπάνω πηγές ωστόσο δεν εστιάζουν μόνο στον εμβολιασμό σαν χάραγμα αλλά και σε άλλες νεοφανείς απόψεις που γίνονται αποδεκτές στους Ορθοδόξους κύκλους και συνδέουν το χάραγμα με το barcode, τσιπάκια, ψηφιακά συστήματα και μια ψηφιακή απολυταρχία που προετοιμάζεται τώρα από αντιχριστιναικούς κύκλους.

Ισχυρισμός 2ος

"Και ενώ τα σημεία φαίνονται ξεκάθαρα “το θηρίο” στις Βρυξέλλες με το 666 έχει σχεδόν ρουφήξει όλα τα κράτη στο κομπιούτερ" (Σημεία των Καιρών, Άγιος Παΐσιος).

"Με το μεν φακέλωμα στις Βρυξέλλες έχουν από το «θηρίο» που το ονομάζουν και οι ίδιοι «θηρίο» και έχουν δυνατότητα να φακελώσουν 6 δισεκατομμύρια κόσμο." (Απόσπασμα απομαγνητοφωνημένης συνομιλίας του Οσίου Παϊσίου , πού έγινε το έτος 1992,στό κελί του " Παναγούδα " στο Άγιο Όρος)

Πηγή

Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός του Αγίου Παϊσίου προέρχεται από έναν ισχυρισμό που διατυπώθηκε σε ένα Αμερικανικό μυθιστόρημα και έκτοτε συνεχώς αναπαράγεται από συνομοσιολογικούς κύκλους. Είναι γνωστό ότι προσκυνητές ενημέρωναν τον Άγιο Παΐσιο σχετικά με τις κοσμικές εξελίξεις και σαν αποτέλεσμα του μετέδιδαν λανθασμένες πληροφορίες με βάση το τι οι ίδιοι είχαν καταλάβει και πίστευαν.

Η θεωρία αυτή διατυπώθηκε πρώτη φορά στο έργο Behold a Pale Horse το 1970 του Χριστιανού μυθιστοριογράφου Joe Musser. Στο βιβλίο, ένας γιγάντιος τριώροφος υπολογιστής βρίσκεται στα διοικητικά κεντρικά γραφεία της λεγόμενης Κοινής Αγοράς.

Πώς, λοιπόν, αυτό το σκοτεινό όραμα επιστημονικής φαντασίας του μέλλοντος της δεκαετίας του 1970 μετατράπηκε σε έναν μακροχρόνιο αστικό μύθο που διαφημιζόταν συνεχώς ως αλήθεια; Ο Joe Musser σε σχετική ερώτηση που του έθεσε το silicon.com απάντησε ότι το βιβλίο μετατράπηκε σε ταινία, με τίτλο The Rapture, η οποία προφανώς εξακολουθεί να είναι διαθέσιμη μέσω της GF Communications και πως διάφορες "χριστιανικές" φυλλάδες άρχισαν να διαδίδουν την θεωρία ως κάτι το πραγματικό.

Για περισσότερες πληροφορίες διαβάστε: IT Myths: Does the 'Beast of Brussels' know everything about us? | ZDNET

Ισχυρισμός 3ος

 "η κάρτα, η ταυτότητα, η εισαγωγή του σφραγίσματος, τι φανερώνουν; δυστυχώς το ράδιο παρακολουθούμε μονό τι καιρό θα έχουμε." (Σημεία των Καιρών, Άγιος Παΐσιος).

Αυτή είναι η πλέον γνωστή θεωρία του Αγίου Παϊσίου που συνδέει τα ψηφιακά συστήματα με τον ερχομό του αντιχρίστου και το χάραγμα. Barcodes, τσιπάκια, ψηφιακές ταυτότητες κλπ όλα είναι προάγγελοι του σφραγίσματος του αντιχρίστου που θα είναι ένα αισθητό σημείο πάνω στο δεξί χέρι ή το μέτωπο των ανθρώπων.

Πηγή

Η αφετηρία αυτής της αντίληψης εντοπίζεται σε προτεσταντικούς κύκλους της Αμερικής, με κυριότερη εκπρόσωπο τη Mary Stewart Relfe, συγγραφέα του βιβλίου The New Money System 666 (1982). Η Relfe, προτεστάντισσα στο δόγμα, ισχυρίστηκε ότι είδε σε όραμα τον Χριστό να της αποκαλύπτει τον αριθμό 666 ως «κρυφό» στους γραμμωτούς κώδικες (barcodes), συνδέοντάς τον με ένα παγκόσμιο σύστημα ελέγχου. Το βιβλίο της, το οποίο γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία, προώθησε την ιδέα ότι ο αριθμός 666 έχει από μόνος του τη δύναμη να «σφραγίζει» ανθρώπους, ακόμα και χωρίς τη συνειδητή τους αποδοχή, καθώς υποτίθεται ότι είναι ενσωματωμένος αόρατα στην τεχνολογία. Παρόμοιες ιδέες είχαν αρχίσει να κυκλοφορούν ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 σε προτεσταντικές εκδόσεις, όπως το Gospel Call (1975), αλλά η Relfe τις έκανε ευρέως γνωστές, επηρεάζοντας ακόμα και ορθόδοξους κύκλους στην Ελλάδα μέσω μεταφράσεων και φυλλαδίων.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να διαβάσουν περισσότερα στο άρθρο του BBC The weird history of the barcode όπου γίνεται αναφορά και στο άρθρο του Gospel Call.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

Ο π. Αθανάσιος στην ερμηνεία της Αποκάλυψης του ακολουθεί την κατά κυριολεξία ερμηνεία των γεγονότων που αναφέρονται στο Ιερό Βιβλίο και τα ταυτίζει με χρονικά γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας. Έτσι δεν θεωρεί της εικόνες ως σύμβολα με κάποιο Θεολογικό βάθος όπως όλοι οι παλαιότεροι πατέρες αλλά αντίθετα θεωρεί ότι οι πατέρες τα ερμήνευαν συμβολικά λόγω της έλλειψης τεχνολογικής γνώσης της εποχής τους που τους απέτρεπε να τα κατανοήσουν με κυριολεκτικό τρόπο.

Πηγή

Η κυριολεκτική ερμηνεία της Αποκάλυψης και η κατανόηση των εικόνων που καταγράφονται όχι ως σύμβολα με Θεολογικό υπόβαθρο αλλά ως πραγματικά κοσμικά γεγονότα είναι Προτεσταντική κατανόηση του Ιερού βιβλίου και η οποία έχει εκφραστεί από Προτεστάντες ερμηνευτές σαν αυτούς που αναφέραμε στην αρχή (Jack Chick, Texe Marrs, Peter Ruckman) όπως και από τους:

Hal Lindsey (Αμερικανός ευαγγελικός συγγραφέας και τηλεοπτικός παρουσιαστής) στο έργο του The Late Great Planet Earth και οι Tim LaHaye (Αμερικανός Βαπτιστής Ευαγγελικός Χριστιανός ιερέας και πολιτικός ακτιβιστής) και Jerry B. Jenkins (Αμερικανός συγγραφές) στο έργο τους Left Behind.

Σε όλα τα προαναφερόμενα έργα εκτίθεται η συνομωσιολογική θεωρία μιας παγκόσμιας κυβέρνησης με αρχηγό τον αντίχριστο η οποία θα επιβληθεί επάνω στον κόσμο μέσω ψηφιακών συστημάτων.

Ο ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ – ΟΥΜΑΝΙΣΜΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ




Αρχιμανδρίτου Ιουστίνου Πόποβιτς (1979)


Ο σύγχρονος «διάλογος της αγάπης», ό οποίος τελείται υπό τη μορφή γυμνού συναισθηματισμού, είναι στην πραγματικότητα ολιγόπιστη άρνηση του σωτηριώδους αγιασμού του Πνεύματος και της πίστεως της Αλήθειας (Β' Θεσ. 2, 13), δηλαδή της μοναδικής σωτηριώδους «αγάπης της αληθείας» (Β' Θεσ.2,10). Ή ουσία της αγάπης είναι ή αλήθεια ή αγάπη ζει και υπάρχει αληθεύουσα. Ή αλήθεια είναι ή καρδιά κάθε θεανθρώπινης αρετής, επομένως και της αγάπης. Και κάθε μία από αυτές κηρύττει και ευαγγελίζεται τον Θεάνθρωπο Κύριο Ιησού ως τον μόνο ό όποιος είναι ή σάρκωση και ή εικόνα της Θείας Αλήθειας, δηλαδή της Παναλήθειας. Εάν τυχόν υπήρχε περίπτωση να είναι ή αλήθεια οτιδήποτε άλλο και όχι ό Θεάνθρωπος Χριστός, τότε αυτή θα ήταν μικρή, ανεπαρκής, πεπερασμένη, θνητή. Τέτοια θα ήταν ή αλήθεια, εάν ήταν νόημα, Ιδέα, θεωρία, νους, επιστήμη, φιλοσοφία, κουλτούρα, ό άνθρωπος, ή ανθρωπότητα, ό κόσμος ή όλοι οί κόσμοι, ή οποιοσδήποτε ή οτιδήποτε ή όλα αυτά μαζί. Ή αλήθεια όμως είναι Πρόσωπο και μάλιστα το πρόσωπο του Θεανθρώπου Χριστού, του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδος, και ως εκ τούτου είναι αθάνατη και μη πεπερασμένη, αιώνια. Διότι στον Κύριο Ιησού ή Αλήθεια και ή Ζωή είναι ομοούσιες: ή Αλήθεια ή αιώνια και ή Ζωή ή αιώνια (πρβλ. Ίω. 14, 6' 1,4' 17,3). Εκείνος ό όποιος πιστεύει στον Κύριο Ιησού αυξάνει ακαταπαύστως δια της Αλήθειας Του στις θείες της απεραντοσύνες. Αυξάνει με όλο το είναι του, με όλη τη διάνοια του, με όλη την καρδιά και την ψυχή του. Εν Χριστώ οί άνθρωποι ζούμε «αληθεύοντες εν αγάπη», διότι μόνον έτσι μπορούμε να «αυξήσωμεν εις Αυτόν τα πάντα, ός εστίν ή κεφαλή, ό Χριστός» (Εφ. 4, 15), πάντοτε μέσα στην Εκκλησία και δια της Εκκλησίας, διότι αλλιώς δεν μπορεί ό άνθρωπος να αυξάνει σ' Εκείνον, «ος εστίν ή κεφαλή» του σώματος της Εκκλησίας, δηλαδή στον Χριστό. Ας μην απατούμε τον εαυτό μας. Υπάρχει και ό «διάλογος του ψεύδους», όταν οί διαλεγόμενοι συνειδητά ή ασυνείδητα ψεύδονται ό ένας στον άλλο. Τέτοιος διάλογος είναι οικείος στον «πατέρα του ψεύδους», τον Διάβολο, «ότι ψεύστης εστί και ό πατήρ αυτού» (Ιω. 8,44). Οικείος είναι και σ' όλους τους εκούσιους ή ακούσιους συνεργάτες του, όταν αυτοί θελήσουν να πραγματοποιήσουν το «καλό» τους δια του κακού, να φθάσουν στην «αλήθεια» τους με τη βοήθεια του ψεύδους. Δεν υπάρχει «διάλογος της αγάπης» χωρίς τον διάλογο της αλήθειας. Διαφορετικά τέτοιος διάλογος είναι αφύσικος και ψευδής. Γι' αυτό και ή εντολή του Αποστόλου ζητεί να είναι «ή αγάπη ανυπόκριτος» (Ρωμ. 12,9).


Ό αιρετικό-ουμανιστικός χωρισμός και ή διαίρεση της αγάπης και της αλήθειας είναι σημάδι ελλείψεως της θεανθρώπινης πίστεως και της απολεσθείσης πνευματικής θεανθρώπινης ισορροπίας και ορθοφροσύνης. Εν πάση περιπτώσει τούτο δεν ήταν ποτέ ούτε είναι ή οδός των Πατέρων. Μόνο οί Ορθόδοξοι, ριζωμένοι και θεμελιωμένοι «συν πάσι τοις άγίοις» στην αλήθεια και στην αγάπη, έχουν και αναγγέλλουν, από την εποχή των Αποστόλων μέχρι σήμερα, αυτή τη θεανθρώπινη σωτηριώδη αγάπη προς τον κόσμο και προς όλα τα κτίσματα του Θεού. Ό γυμνός ηθικιστικός μινιμαλισμός [=μειωμένη χριστιανική ηθική] και ό ανθρωπιστικός ειρηνισμός του σύγχρονου Οικουμενισμού πράττουν μόνο ένα πράγμα: φέρνουν στο φως τις φυματικές ουμανιστικές ρίζες τους, δηλαδή την αρρωστημένη φιλοσοφία τους και την ανθρώπινη, «κατά την παράδοσιν των ανθρώπων» (Κολ. 2,8),ανίσχυρη ηθική τους. Φανερώνουν επιπλέον την κρίση της ανθρωπιστικής πίστεως τους στην αλήθεια και την δοκητιστική [=μή πραγματική αντίληψη] αναισθησία τους για την Ιστορία της Εκκλησίας, δηλαδή για την αποστολική και καθολική συνέχεια της στην αλήθεια και στη χάρη. Ενώ ό αποστολικός αγιοπατερικός θεονούς και ή ορθοφροσύνη ευαγγελίζονται με το στόμα του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού την έξης αλήθεια της πίστεως: «Ή πίστη είναι ή βάση των αρετών πού ακολουθούν, εννοώ της ελπίδας και της αγάπης, θέτοντας έτσι σαν βάση την αλήθεια με τρόπο ασφαλή» (Ρ.G. 90, 1189Α).


Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το αγιοπατερικό μέτρο της αγάπης προς τους ανθρώπους και της σχέσεως προς τους αιρετικούς, πού κληρονομήθηκε από τους Αποστόλους, έχει όλοτελώς Θεανθρώπινο χαρακτήρα. Τούτο εκφράζουν Θεόπνευστος οι εξής λόγοι του ίδιου Αγίου: «Και δεν τα γράφω αυτά, μη γένοιτο, επειδή θέλω να θλίβονται οί αιρετικοί, ούτε νοιώθοντας χαρά για την κακοποίηση τους, αλλά περισσότερο γιατί χαίρομαι και αγάλλομαι μαζί τους για την επιστροφή τους. Γιατί τι είναι πιο ευχάριστο για τους πιστούς από το να βλέπουν τα διασκορπισμένα παιδιά του Θεού να μαζεύονται όλα μαζί; Ούτε τα γράφω αυτά παρακινώντας σας να δείξετε τη σκληρότητα του Φιλάνθρωπου. Όχι τέτοια μανία! Αλλά τα γράφω αυτά για να σας παρακαλέσω να εκτελείτε και να εφαρμόζετε, με προσοχή και μετά από εξέταση, τα καλά σε όλους τους ανθρώπους και να γίνεσθε τα πάντα σε όλους, ανάλογα με το τι χρειάζεται καθένας τους από εσάς.

Και θέλω και εύχομαι να είστε απόλυτα σκληροί και αμείλικτοι μόνο στο να μη συμπράξετε με τους αιρετικούς στη σύσταση και συγκρότηση της φρενοβλαβούς (αιρετικής) δοξασίας τους. Και τούτο διότι εγώ ορίζω ως μισανθρωπία και ως χωρισμό από τη θεία αγάπη την προσπάθεια ενισχύσεως της πλάνης (της αιρέσεως), πού έχει ως συνέπεια την ακόμη μεγαλύτερη φθορά εκείνων πού έχουν ήδη πέσει σ' αυτήν ( Ρ.G. 91,4650).


(Από το βιβλίο του π. Ιουστίνου Πόποβιτς «Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ», σελ. 226-228. Στο κείμενο έγινε γραμματική και γλωσσική α
πλοποίηση