ΕΠΙΒΟΛΗ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ >Απειλεί ο «Πατριάρχης» Βαρθολομαίος όσους πολεμούν την παναίρεση του Οικουμενισμού Ιωάννη Τάτση, Θεολόγου

visit counter

Απειλεί ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος όσους πολεμούν την παναίρεση του Οικουμενισμούτου 
Ιωάννη Τάτση, Θεολόγου
H Επιστολή του Πατριάρχη Βαρθολομαίου προς τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο με την οποία ζητείται η λήψη μέτρων κατά όσων κληρικών και πιστών αντιδρούν σε όσα γίνονται στο πλαίσιο της λεγόμενης οικουμενικής κίνησης είναι έγγραφο που φανερώνει πολλά από όσα βασανίζουν το λογισμό των οικουμενιστών. 
Οι υγιείς αντιδράσεις κατά της παναίρεσης του Οικουμενισμού, των συμπροσευχών και της «μεταπατερικής θεολογίας» ενοχλούν το Φανάρι και τούτο γιατί δεν μπορεί να επιτευχθεί, όσο γρήγορα εκείνοι υπολόγιζαν, η πολυπόθητη ενότητα των Χριστιανών όλου του κόσμου, για την οποία εργάζονται πυρετωδώς μέσω των διαλόγων και της λεγόμενης οικουμενικής κίνησης και η οποία ενότητα είναι, σύμφωνα με την οικουμενιστική ερμηνευτική, επιταγή του Κυρίου... Έτσι τη μία τους φταίει η «Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού», την άλλη η δήθεν αμφισβήτηση του Οικουμενικού Θρόνου, την επομένη τα «αναθέματα» του Μητροπολίτου Πειραιώς και κάποτε ακόμη και τα συνέδρια καταδίκης της μεταπατερικής αίρεσης. Όσοι μετέχουν σε όλα τα παραπάνω ή συμφωνούν με αυτά πρέπει να τύχουν τιμωρίας. Αυτή μάλιστα τη φορά ζητείται συνοδική καταδίκη των αντιοικουμενιστών με συγκεκριμένες αποφάσεις. Οι Οικουμενιστές ευχαρίστως διαλέγονται με κάθε αιρετικό παπικό, προτεστάντη ή ακόμη και ισλαμιστή, βουδιστή σεβόμενοι την «ετερότητα» αλλά αδυνατούν να διαλεχθούν με κληρικούς και πιστούς της Ορθόδοξης Εκκλησίας που ανησυχούν για όσα αντικανονικά και αντιπατερικά λαμβάνουν χώρα τα τελευταία χρόνια. Αίρουν με περισσή ευκολία τα αναθέματα που επέβαλαν οι άγιοι Πατέρες στον αιρετικό Πάπα αλλά είναι έτοιμοι να επιβάλλουν αφορισμούς και καθαιρέσεις σε όσους αμφισβητούν τον δικό τους οικουμενιστικό βηματισμό, κάποιες δε φορές τιμωρούν χωρίς πραγματικό λόγο πιστούς που ανάλωσαν τη ζωή τους στην Εκκλησία. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος παρουσιάζει στην Επιστολή του τους αντιοικουμενιστές ως κινούμενους εναντίον αποφάσεων πανορθοδόξων Συνόδων περί των διαλόγων και της οικουμενικής κίνησης. Προσπαθεί έτσι να επιβάλλει στον ορθόδοξο κόσμο το αλάθητο των πανορθοδόξων Συνόδων ή το αδιαμφισβήτητο του Οικουμενικού Θρόνου. Εκτός του ότι αποφεύγει να απαντήσει στα περί συμπροσευχών και των υποχωρήσεων σε μείζονα θεολογικά ζητήματα, κατά την διεξαγωγή των διαλόγων με τους ετεροδόξους, είναι φανερό ότι προσπαθεί να αποτρέψει ενδεχόμενη αλλαγή στάσης της Εκκλησίας της Ελλάδος και αποχώρησή της από το «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» και τον διάλογο με τους Παπικούς που γίνεται άνευ των προϋποθέσεων που απαιτούνται. Προβάλλει έτσι τις αποφάσεις των πανορθοδόξων Συνόδων ως οριστικές και αμετάκλητες ενώ στην πραγματικότητα οι αποφάσεις αυτές ελήφθησαν υπό άλλες συνθήκες και στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τότε μέχρι σήμερα υπήρξαν διαφοροποιήσεις προς το χείρον στη στάση τόσο των παπικών και των προτεσταντών όσο και των ανά τον κόσμο οικουμενιστών. Μπορεί αλήθεια σήμερα η Ορθόδοξη Εκκλησία να μετέχει σε Συμβούλια «εκκλησιών» ή να διαλέγεται με τους Παπικούς επί υψηλού επιπέδου, τη στιγμή που ο κόσμος όλος οδύρεται και δικαιολογημένα διαμαρτύρεται για τα σκάνδαλα παιδεραστίας που βαρύνουν παπικούς καρδινάλιους ή την ομοφυλοφιλική «ιεροσύνη» των Προτεσταντών; Είναι αποδεκτές από την Ορθόδοξη Εκκλησία οι συνεχείς συμπροσευχές ορθοδόξων κληρικών με παπικούς, προτεστάντες και κάποιες φορές με αλλόθρησκους σε όλο τον κόσμο; Η ευκαιρία που δίνεται στους Ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος μετά την επιστολή του Πατριάρχη είναι μοναδική. Αντί άλλης απάντησης, ήρθε η ώρα της αποχώρησης της Εκκλησίας της Ελλάδος από το «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» και τον διεξαγόμενο με τους αμετανόητους Παπικούς προσχηματικό διάλογο αλλά και της ταυτόχρονης συνοδικής καταδίκης της παναίρεσης του Οικουμενισμού που τρώει τα σωθικά της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο σεβασμός όλων προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο θα συνεχίσει να υπάρχει μόνο εφόσον εκείνο παραμένει πιστό στην παράδοση των αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας. Οι «θρόνων διάδοχοι» μπορούν να διασφαλίζουν την ενότητα της Εκκλησίας μόνο εάν παραμένουν και «τρόπων μέτοχοι» των αγίων Πατέρων. Η κεφαλή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός μας βεβαίωσε ότι «πύλαι Άδου ου κατισχύσουσιν αυτής» (Ματθ. 16,18) δηλ. της Εκκλησίας και για τούτο είναι δυσερμήνευτη η εξαιρετική ανησυχία κάποιων για την εσωτερική ενότητα της Εκκλησίας. Εκτός κι αν πιστεύουν ότι η ενότητα στην Εκκλησία διασφαλίζεται με την ηθελημένη ή επιβαλλόμενη υπακοή σε πρόσωπα και όχι με την προσήλωση στην αποστολική και πατερική πίστη στον Τριαδικό Θεό.

το ειδαμε εδω

http://elladapoyantisteketai.blogspot.gr/

Γιατί η Δύση εξισλαμίζει την Ελλάδα

visit counter

«Αν βουληθείς να μ' αρνηθείς και να μαλησμονήσεις, σε Τούρκικα σπαθιά σε δω, σε Καταλάνου χέρια. Αράπηδες σε σέρνουσι και Τούρκοι να σε δέσουν, κι σ’ όχλο Σαρακίνικο τρεις μαχαιριές σε δώσουν», Ελληνικό μεσαιωνικό δημώδες

Στο χαοτικό κλίμα που προκλήθηκε από την άφιξη εκατοντάδων χιλιάδων εξαθλιωμένων Ελλήνων προσφύγων τον Σεπτέμβριο του 1922 στην Αθήνα , το πρώτο μέτρο της επαναστατικής επιτροπής που ανέλαβε την εξουσία στις 15 Σεπτεμβρίου του 1922, ήταν η επίταξη δημοσίων και ιδιωτικών κτιρίων, για την προσωρινή εγκατάσταση των προσφύγων. Το μέτρο της επίταξης - όπως κωδικοποιήθηκε και επεκτάθηκε με τα νομοθετικά διατάγματα της 11ης Νοεμβρίου 1922 «Περί επιτάξεως ακινήτων δι’ εγκατάστασιν προσφύγων» και της 22ας Νοεμβρίου 1922 «Περί επιτάξεως κατοικουμένων ή οπωσδήποτε χρησιμοποιουμένων ακινήτων» ήταν η αρχή για τις πρώτες προστριβές ανάμεσα στους παλιούς και τους νέους κατοίκους της πόλης. Η επίταξη και η αναγκαστική συγκατοίκηση γηγενών και προσφύγων στα ίδια σπίτια, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και διαμαρτυρίες από την πλευρά των γηγενών. Εκατοντάδες Αθηναϊκά σπίτια, ιδιοκτησίας υποστηρικτών του Βασιλέως Κωνσταντίνου ως επί τω πλείστον, επιτάχτηκαν για να στεγαστούν οι πρόσφυγες. Σε κάθε δωμάτιο των μεγάλων Αθηναϊκών αρχοντικών τοποθετήθηκε και από μια οικογένεια προσφύγων, ενώ οι ιδιοκτήτες των περιορίστηκαν και αυτοί σε ένα δωμάτιο της οικίας των. Το ψυχολογικό σοκ στην αυτιστική Αθηναϊκή κοινωνία του μεσοπολέμου από το μέτρο της αναγκαστικής κατάσχεσης ήταν ισχυρότατο. Μέχρι εκείνη την στιγμή, οι θαμώνες του Ζαχαράτου πίστευαν αφελώς, ότι ο Σαγγάριος και το Εσκί Σεχίρ ευρίσκοντο πολύ μακριά από το Σύνταγμα, ώστε να δύνανται τα πολεμικά γεγονότα να επηρεάσουν την καθημερινότητα τους. Αδυνατούσαν να πιστέψουν αυτό που τους συνέβαινε. Εν μια νυκτί, βρήκαν εαυτούς να συγκατοικούν στο ίδιο τους το σπίτι με αλλά πενήντα άγνωστα σε αυτούς άτομα, ενώ οι τυχεροί που τα σπίτια τους δεν είχαν ακόμη επιταχθεί ζούσαν με την αγωνιά της εμφάνισης των στρατιωτών στην εξώπορτα που θα θυροκολλούσαν το χαρτί της επίταξης. Στα επόμενα είκοσι χρόνια οι Ελληνικοί προσφυγικοί πληθυσμοί, θα απωθηθούν στις παραγκουπόλεις της Κοκκινιάς και θα είναι η πληθυσμιακή ομάδα που θα βιώσει πλήρως την φρίκη και τις συνέπειες της κατοχής. Ενώ παρακολουθούν τα παιδιά τους να πεθαίνουν από την πείνα, ο μόνος δρόμος που τους απομένει είναι η κοινωνική ρήξη και ο πολίτικος ριζοσπαστισμός. Ο Δεκέμβρης του 1944 και ο εμφύλιος ήταν το φυσιολογικό επακόλουθο της μικρασιατικής καταστροφής και της προσφυγιάς. Τρία χρόνια αργότερα, το 1947 κατά την διάρκεια του εμφύλιου πολέμου, ο στρατός άρχισε συστηματικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εκκενώσεως εκατοντάδων χωριών στην Μακεδονία και την Ήπειρο, με σκοπό να αποκόψει τους αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού από τον τοπικό εφοδιασμό και ταυτόχρονα να τους στερήσει την δυνατότητα στρατολόγησης νέων μαχητών. Οκτακόσιες χιλιάδες εσωτερικοί πρόσφυγες από τα εκκενούμενα Ελληνικά χωριά, οι λεγόμενοι «ανταρτόπληκτοι», μεταφέρονται βιαίως στην Αθήνα και στις άλλες πόλεις της χώρας, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα εκ νέου όπως και το 1922 μια αφάνταστη εσωτερική προσφυγική τραγωδία, ελάχιστα γνωστή σήμερα, με απελπισμένους ανθρώπους στερουμένων βασικών εφοδίων επιβίωσης να περιφέρονται ρακένδυτοι στις παρυφές των πόλεων και να πεθαίνουν από ασιτία . Μέσα σε 25 χρόνια ο κοινωνικός ιστός της χώρας θα διαρραγεί ανεπανόρθωτα δυο φόρες. Η μικρασιατική καταστροφή και ο εμφύλιος πόλεμος, θα είναι το αποτέλεσμα της ανικανότητας των πολιτικών ελίτ που αδυνατούν να κατανοούσουν τα γεωπολιτικά δεδομένα της εποχής τους λόγω της μικρόνοιας τους, των προσωπικών τους συμφερόντων, του ανύπαρκτου μορφωτικού τους επίπεδου και των ιδεοληπτικών εμμονών τους.

Η εισροή αλλοεθνών πληθυσμών σήμερα στην Ελλάδα ομοιάζει φυσικά με το 1922 μόνο ως προς την ανικανότητα του πολιτικού συστήματος να χειρισθεί τα «νέα δεδομένα» και να αντιληφθεί τις μελλοντικές συνέπειες και το βάρος των πράξεων του επειδή προσποιείται ότι δεν κατανοεί την καλοσχεδιασμένη εποίκιση της χώρας από τις ορδές των ανθρώπων με διαφορετικά εθνολογικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά, που μετασχηματίζουν σταδιακά την Ελλάδα σε χαλιφάτο μέσω ενός καλά γεωπολιτικού οργανωμένου σχεδίου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις ΗΠΑ και την Τουρκία. Τελικός στόχος: να εποικίσουν με μουσουλμάνους τα Βαλκάνια ώστε να εξουδετερωθούν οι φιλορωσικοί ορθόδοξοι πληθυσμοί στα πλαίσια των γεωπολιτικών σχεδιασμών της νέας τάξης πραγμάτων. Η Γερμανική προτεσταντική ηθική βασίζεται στην εκδίκηση και την τιμωρία των εχθρών. Το Γερμανικό «αίσθημα αποκατάστασης δικαιοσύνης» ικανοποιήθηκε μόνο στην περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας, ενώ διατηρεί ακόμα ανοιχτούς λογαριασμούς με την Ρωσία που κάποια στιγμή θα πρέπει να κλείσουν με τον «θρίαμβο της Γερμανικής πολίτικης» στην Ευρώπη. Τα πολιτικό έργο της σφαγής των Αρμενίων και των Ελλήνων από τους Τούρκους, σχεδιάστηκε το 1915 από τον Αυτοκράτορα της Γερμανίας Γουλιέλμο Κάιζερ με σκοπό να διακοπεί η ρωσική διείσδυση προς τον Καύκασο και τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής. Η ίδια η πολιτική ολοκληρώνεται σήμερα, μετά 100 χρόνια με την σφαγή 15 εκατομμυρίων ορθοδόξων στην Συρία και το Ιράκ, μέσα από την ανιαρή συμμαχία των σουνιτών ισλαμιστών με την Δύση.

Εδώ θα πρέπει να αναφερθεί ότι σε αυτές τις γενικές πολιτικές γραμμές σχεδιάστηκε από τους Γερμανούς η πρωτοφανούς αγριότητας για τα δεδομένα της κατοχής σφαγή του Διστόμου, η οποία υλοποιήθηκε από τους μουσουλμάνους του Παλαιστινιακού τάγματος του Μεγάλου Μουφτή της Ιερουσαλήμ Χουσεΐν, που στρατοπέδευε στο Λαύριο, οι στρατιώτες του οποίου εχρησιμοποιούντο από την Βέρμαχτ για τις «σκληρές» Γερμανικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις αντιποίνων στην Στερεά Ελλάδα, με τον ίδιο τρόπο που χρησιμοποιούσαν τους Γερμανοντυμένους και Ιταλοντυμένους μουσουλμάνους Τσάμηδες στην Θεσπρωτία. Ο σημερινός μουσουλμανικός εποικισμός της Ελλάδας άρχισε και εντατικοποιήθηκε από τα φιλογερμανικά πολιτικά συστήματα των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων, μέσω της συνειδητής επιλογής του οικονομικού μοντέλου ανάπτυξης «εισαγόμενης εργασίας και δανεισμού». Ταυτόχρονα, όλοι μαζί διαρρήγνυαν τα ιμάτια των υπέρ της ανάγκης δημιουργίας τεμένους στον ιερό χώρο του Βοτανικού, πράξη βέβαια που νομιμοποιεί πολιτικά την εισβολή των παρανόμως εισερχόμενων.

Η πολιτική επιρροή της Τουρκίας στους πληθυσμούς των μουσουλμάνων της Ελλάδος, οι πρόωρες διακηρύξεις της περί «προστασίας» ως αιτίας μελλοντικής εισβολής στην Ελλάδα, ίσως να ενεργοποιήσει θετικά τα πολιτικά αντανακλαστικά του Πρωθυπουργού που φαίνεται να διαθέτει επαρκώς παρά το νεαρό της ηλικίας του, εν αντιθέσει βεβαίως με τα ανύπαρκτα κάποιων μελών της κυβέρνησης του, τρίτης ηλικίας. Οι δηλώσεις περί «εκθέσεως εις τον Ελληνικόν ήλιον» και περί «εισαγωγής στην χώρα μελαψών νέων εξαίρετου κάλλους», είτε υποτιμούν την νοημοσύνη του λαού είτε άπτονται εξειδικευμένων αναλύσεων. Ταυτόχρονα, οι προηγούμενοι διαχειριστές της εξουσίας σείουν υποκριτικώς το μεσαίο δάκτυλο των στην κυβέρνηση «για ανικανότητα». Δεν θα αναφερθώ βεβαίως στις πολιτικές θέσεις του ΠΑΣΟΚ για την μετανάστευση, διότι αυτές έχουν απαξιωθεί λόγο της γνωστής πρακτικής διαχείρισης του χρήματος και της εξουσίας. Επίσης, είναι αδύνατο σε αυτές τις γραμμές να περιγράφει η πνευματική και ηθική εξαθλίωση που οδήγησε την χώρα η ΝΔ, ώστε σήμερα ούτε ένα μικρό ποσοστό της κοινωνίας να μην διαθέτει στοιχειωδώς τα ιδεολογικά όπλα αντιμετώπισης της εισβολής των επηλύδων. Χαρακτηριστικό των προθέσεων τους στο θέμα αυτό υπήρξαν οι δηλώσεις των πολιτικών τους ταγών όταν ευρίσκοντο εις την εξουσία, ένθα ευχαριστούσαν τους μετανάστες που επέλεξαν την Ελλάδα ως τόπο εγκατάστασης των, παραχωρούσαν το δικαίωμα σε γηγενείς και αλλοεθνείς να καίνε τα εθνικά σύμβολα ή ψήφιζαν στην βουλή το εθνοκτόνο Δουβλίνο ΙΙ. Δεν διανοήθηκαν ποτέ οι πολιτικές «ιδιοφυΐες» της ΝΔ για τα μηνύματα που εξέπεμπαν προς την απύθμενη πληθυσμιακή δεξαμενή των κολασμένων του κόσμου τούτου; Στην ανώριμη Ελληνική κοινωνία, η ρηχή και υπερφίαλη πολιτική τάξη των τηλεοπτικών παραθύρων είναι ανίκανη να αποκαταστήσει μελλοντικά τις κοινωνικές και οικονομικές ισορροπίες αναίμακτα.

Οι νεοεισερχόμενοι πληθυσμοί στην Ελλάδα θα διεκδικήσουν το μερίδιο τους στην διανομή της οικονομικής και πολιτισμικής «πίτας» στην χώρα μας που διαθέτει παραγωγική και πνευματική βάση «μηδενικού αθροίσματος». Τα αποτέλεσμα θα είναι μόνο αίμα, δάκρυα και ερείπια. Ο « Ήλιος του Αλλάχ και της Δύσης» στην Συρία, στο Ιράκ, στην Βοσνία, στον Λίβανο και στην Αφρική φωτίζουν στους Έλληνες πολιτικούς τον δρόμο.

Ο Αλκιβιάδης-Κωνσταντίνος Κεφάλας είναι Διδάκτωρ Φυσικής του Πανεπιστήμιου του Manchester, UK, Δντης Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Ινστιτούτο Θεωρητικής και Φυσικής Χημείας.

ΠΗΓΗ.ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

"Ἡ πόρνη αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ"

visit counter

 [Οἱ σύγχρονοι Οἱκουμενιστές] Ἀρνοῦνται νὰ ὀνομάσουν τὸν Οἰκουμενισμὸ αἵρεση ἀλλὰ μὲ εὐκολία καταπατοῦν τοὺς ἱεροὺς Κανόνες καὶ τὶς προβλέψεις τους γιὰ τὶς συμπροσευχὲς μὲ τοὺς αἱρετικούς. Ἁγιοκατατάσσουν ἀντιοικουμενιστὲς πατέρες ὅπως τοὺς ἁγίους Ἰουστίνο Πόποβιτς καὶ Παΐσιο τὸν Ἁγιορείτη ἀλλὰ δὲν υἱοθετοῦν τὴ διδασκαλία καὶ τὴν πράξη τῶν ἁγίων αὐτῶν.

(Τοῦ Ἰωάννη Τάτση, Θεολόγου)

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης στὸ λόγο του «Εἰς τὴν ἑαυτοῦ χειροτονίαν πρὸς Εὐάγριον περὶ θεότητος» ἐπισημαίνει τὰ λανθασμένα στοιχεῖα τῆς διδασκαλίας τῶν αἱρετικῶν Πνευματομάχων. Προχωρεῖ ὅμως καὶ σὲ μία περιγραφὴ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖο πολιτεύονται οἱ αἱρετικοὶ αὐτοὶ περιγράφοντας τὴ στάση τους ἀπέναντι στὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Παραλληλίζει τοὺς αἱρετικοὺς μὲ τὸν ἄσωτο υἱὸ τῆς παραβολῆς καὶ τοὺς ἐλέγχει γιατί καταβίβασαν τὸ ὑψηλὸ δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος στὰ ταπεινὰ νοήματα τῶν χοίρων καὶ ξόδεψαν τὸν δογματικὸ πλοῦτο τῆς Ἐκκλησίας στὶς πόρνες τῆς αἵρεσης. Καὶ ὁλοκληρώνει τὸν παραλληλισμὸ λέγοντας ὅτι «πόρνη ἐστὶν ἡ αἵρεσις ταῖς ἠπατημέναις ἠδοναῖς γοητεύουσα».

Ἀξιοσημείωτη εἶναι ἡ περιγραφὴ τοῦ ἁγίου γιὰ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο πολιτεύονται οἱ αἱρετικοί, πολέμιοι τῆς θεότητος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Τὰ χαρακτηριστικά τους προσιδιάζουν πλήρως σὲ ἐκεῖνα τῶν σύγχρονων ἐκπροσώπων τῆς παναίρεσης τοῦ οἰκουμενισμοῦ. Προβάλλουν τοὺς κοινοὺς Πατέρες, λέει γιὰ τοὺς Πνευματομάχους ὁ ἅγιος, ἀλλὰ δὲν δέχονται τὴν κληρονομιὰ ἀπὸ αὐτούς. Συμμαχοῦν μὲ τοὺς ἐχθρούς μας καὶ φέρονται ἐχθρικὰ σέ μας, μπαίνοντας κατὰ κάποιο τρόπο ἀνάμεσα σέ μας καὶ τοὺς ἐχθρούς μας καὶ εἶναι καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο καὶ μαζὶ κανένα, οὔτε τὴν ὀρθὴ πίστη ὁμολογοῦν, ἀλλὰ καὶ αἱρετικοὶ ἀρνοῦνται νὰ ὀνομάζονται. Ἔχουν ἀναλάβει ἐξίσου πόλεμο κατὰ τῆς ἀληθείας καὶ κατὰ τοῦ ψεύδους, γέρνουν εὔκολα σὰν ἕνα δέντρο... χωρὶς ρίζες μία ἀπὸ δῶ καὶ μία ἀπὸ ἐκεῖ ἀνάλογα μὲ τὸν ἄνεμο.

Πράγματι. Οἱ σύγχρονοι οἰκουμενιστὲς αὐτοπροβάλλονται ὡς συνεχιστὲς τῶν Πατέρων, δὲν ἐπιθυμοῦν ὅμως τὴν ἐφαρμογὴ στὴν πράξη τῶν πατερικῶν διδαχῶν ἀλλὰ σχεδιάζουν μεταπατερικὲς ἀναθεωρήσεις ζητημάτων τῆς πίστεως καὶ τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Συμμαχοῦν μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Παπικοὺς καὶ Προτεστάντες, συναντῶνται καὶ συμπροσεύχονται μαζί τους καὶ τὴν ἴδια στιγμὴ ἀπειλοῦν τοὺς πιστούς τῆς Ἐκκλησίας τους ποὺ τολμοῦν νὰ ἐλέγξουν τὴν τακτική τους. Ἀρνοῦνται νὰ ὀνομάσουν τὸν Οἰκουμενισμὸ αἵρεση ἀλλὰ μὲ εὐκολία καταπατοῦν τοὺς ἱεροὺς Κανόνες καὶ τὶς προβλέψεις τους γιὰ τὶς συμπροσευχὲς μὲ τοὺς αἱρετικούς. Ἁγιοκατατάσσουν ἀντιοικουμενιστὲς πατέρες ὅπως τοὺς ἁγίους Ἰουστίνο Πόποβιτς καὶ Παΐσιο τὸν Ἁγιορείτη ἀλλὰ δὲν υἱοθετοῦν τὴ διδασκαλία καὶ τὴν πράξη τῶν ἁγίων αὐτῶν. Εἶναι πραγματικὰ ὡς δέντρα χωρὶς ρίζες, εὔκολα κλίνοντες πότε δεξιὰ καὶ πότε ἀριστερά, τὴ μία φορὰ διαβεβαιώνοντες ὅτι δὲν προδίδουν τίποτε ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὴν ἄλλη συναγελαζόμενοι μὲ τοὺς αἱρετικοὺς «ἀδελφούς» τους.

Δυστυχῶς μικρὲς ἐλπίδες πνευματικῆς ἀνάνηψης ὑπάρχουν γιὰ τοὺς ὑπηρέτες τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἰσχύει καὶ γιὰ ἐκείνους αὐτὸ ποὺ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ἀναφέρει ὡς γνώρισμα τῶν ἀμετανόητων Πνευματομάχων. Ἔχει σκληρύνει ἡ καρδιά τους καὶ ἀντιστέκεται. Γι’ αὐτὸ ἀδυνατοῦν νὰ βροῦν τὸ δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς πρὸς τὴν πατρικὴ ἑστία τῆς Ἐκκλησίας.

------------------------------------------------------

Ὀρθόδοξος Τύπος, 20/3/2015

πηγή ψηφιακού κειμένου: orthodoxia-ellhnismos.gr/

“Προσηλυτισμοί” για κλάματα!

visit counter

“ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟΙ” ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ!

Εξ΄αρχής να αναφέρω στους αγαπητούς φίλους αναγνώστες τις υποθέσεως, ότι είμαι άνθρωπος που έχω προσωπική εμπειρία με τον εν Κύπρω μοναχισμό από 15 ετών!!!

Έζησα κατά την εφηβεία μου, πολλους καλοκαιρινούς μήνες, διακοπές του Πάσχα και των Χριστουγέννων, και για μεγάλα χρονικά διαστήματα, σε συγκεκριμένη Ιερά Μονή της Κύπρου, λόγω οικογενειακών προβλημάτων, και με την συναναστροφή μου με τους αγίους Μοναχούς, και το καθημερινό πρόγραμμα των ακολουθιών και των διακονημάτων, επιθυμούσα να διαβιώσω για πάντα εκεί... μόνο που η απόφαση των Πατέρων, ήταν να ολοκληρώσω το Λύκειο, τον στρατό και τις τυχόν σπουδές και μετά βλέπουμεν...!

Ολοκλήρωσα το λύκειο, ολοκλήρωσα και την στρατιωτική θητεία μου, και συνειδητοποίησα ότι η κλήση μου ήταν ο έγγαμος βίος, καθότι μόλις αποστρατεύθηκα, ενυμφεύθηκα...

Με την συγκεκριμένη Ιερά Μονή, διαθέτω μέχρι την σήμερον, εδώ και είκοσι χρόνια, άριστες Πνευματικές σχέσεις...

Τι θέλω να πώ;

-Θέλω να πώ, ότι ο Ορθόδοξος Μοναχισμός, είναι εκ φύσεώς του, οντολογική ελευθερία!

-ΟΥΔΕΙΣ μπορεί να διαβιώσει με δήθεν προσηλυτισμό, εντός Ορθοδόξων Ιερών Μονών!!!

-ΚΟΥΡΑΦΕΞΑΛΑ στο τετράγωνο(!) εξ ανοήτων νόων, ότι μπορεί κάποιος Χριστιανός, να προσηλυτισθεί στον Μοναχισμό!

-Ο Μητροπολίτης κ. Αθανασίος, εάν πρέπει να κατηγορηθεί για κάτι, αυτό είναι η υπερ-πολλαπλάσιοι "προσηλυτισμοί" εις το Μυστήριο του Γάμου!

Συγκριτικά ομιλούντες, απ΄την μία πλευρά έχουμεν το Μυστήριο του Μοναχισμού και απ΄την άλλη το Μυστήριο του Γάμου· πόσους "προσηλύτισε" ο συγκεκριμένος Επίσκοπος εις την μία πλευρά και πόσους  εις την άλλη;

Λογικά, η ζυγαριά θα βαρύνει, εις το Μέγα Μυστήριο του Γάμου!

Άρα και πάλιν συγκριτικά, ο Σεβασμιώτατος άγιος Λεμεσού, κρίνεται "ένοχος", διότι "προσηλυτίζει" αβέρτα, ενήλικες ανθρώπους, εις τον Γάμο αντί τον Μοναχισμό, μιάς και ως άγαμος, πολλώ δε μάλλον Αγιορείτης καλόγερος και Επίσκοπος, ώφειλε, να επανδρώσει και να δημιουργήσει απ΄άκρη-σ΄άκρη τη νήσο των Αγίων Κύπρο, με εκατοντάδες ανδρώες και γυναικείες μονές... με εκατοντάδες-χιλιάδες μοναχούς, πράγμα το οποίο δυστυχώς, τόσα χρόνια, δεν κατάφερε να πράξη...

Εξάπαντος, ως θεολογών επιστήμων(όχι ωσάν τον κ. Α. Πιτσιλλίδη!), εξάπαντος της Ιεράς Πατερικής Θεολογίας, έχω την γνώμη, ότι οι γονείς προσβάλουσιν την αξιοπρέπεια τους, αλλά και το Μοναχό γιό τους, λόγω του ότι, αγνοούσιν την Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία! Διαφωνώ, με κάποιον συνσχολιαστή μας, που εδήλωσε, ότι οι γονείς θέλουν Ψυχίατρο, μιάς και είναι γνωστόν τοις πάσιν, ότι και οι ψυχίατροι θέλουν τον ψυχίατρό τους!

Η συγκεκριμένη δίκη, θα είναι δίκη παρωδία και στο τέλος, θα βγεί ξινό στους γονείς, θα ενεργήσουν(μη αναφέρω ότι ήδη ενεργούν!) οι Πνευματικοί νόμοι, για την ιεροκατάκριση που ασκούν και ίσως εάν συνειδητοποιήσουν την κατάντια των, ίσως και να ταπειωνθούσιν και τέλος να σωθούσιν!

Ο μεν άγιος Λεμεσού, θα είναι εις διπλούν κερδισμένος, μιάς και θα αθωωθεί πανηγυρικά από τις ανυπόστατες και θλιβερές κατηγορίες, και θα δοκιμαστεί ακόμα μίαν φορά εις την Πίστη του!

Λόγω των προσωπικών μου εμπειριών εις το Μοναχισμό της Κύπρου και λόγω του ότι διακονώ την επιστήμη της Ιεράς Θεολογίας, μπορώ  εάν κληθώ, να συ-μαρτυρήσω επιστημονικά και αντικειμενικά για το εν λόγω θέμα, μιάς και δεν έχω ιδιαίτερες και προσωπικές σχέσεις, ούτε με την εν λόγω οικογένεια αλλ΄ούτε και με τον ενχώριο Μητροπολίτη  της Λεμεσού κ. Αθανάσιο, πολλώ δε μάλλον με τις Ιερές Μονές που είναι Πνευματικός οδηγός!

Υ.Γ. Ο εν λόγω δικηγόρος αλλά και οι γονείς, ας ανοίξουνε και κανένα Νεοελληνικό λεξικό για να γνωρίσουν, τι εστί προσηλυτισμός, ίσως λεξικολογικά να συνειδητοποιήσουν την μεγίστη γκάφα των!

Με τιμή

Παναγιώτης Π. Νούνης (Θεολογών ΑΠΘ)

Προσωπικό Ιστολογίο: http://apologitikaa.blogspot.com/

Email: panagiotisnounis@gmail.com

ΠΗΓΗ: http://apologitikaa.blogspot.com/2015/03/blog-post_11.html

Ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, εκφράζει την αλήθεια της Ορθοδοξίας, ή την κακοδοξία του Οικουμενισμού;

visit counter

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ κ. ΙΓΝΑΤΙΟΣ, ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, Ή ΤΗΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ;

Αναφέρει το ειδικό απόσπασμα, περί του Οικουμενιστού Μητροπολίτη κ. Ιγνατίου, ότι: “η Ορθοδοξία σήμερα, πρέπει να απαντήσει στα ερωτήματα της «Ανθρωπολογίας». “Να πούμε ποια είναι η πίστη μας για τον άνθρωπο και να τον υπερασπιστούμε ως ζωντανή εικόνα του Θεού”, επεσήμανε χαρακτηριστικά.”. Ο μέν Οικουμενικός και Θεοφόρος Πατέρας της Εκκλησίας, Ιουστίνος Πόποβιτς, μας διευκρινίζει απλανώς: «Ἐκεῖνος πού ἀκολουθεῖ τόν Θεάνθρωπον δέν δύναται εἰς βάρος τῆς Εὐαγγελικῆς Ἀληθείας νά κάμνη συμβιβασμούς μέ τόν οὑμανιστικόν ἄνθρωπον, πού ὅλα αὐτά τά δικαιολογεῖ καί ἀνάγει εἰς δόγμα. Ἐδῶ πάντοτε πρόκειται περί ἀποφασιστικοῦ καί κρισιμωτάτου διλλήματος καί ἐκλογῆς: ἤ ὁ Θεάνθρωπος ἤ ὁ ἄνθρωπος. (ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ, σελ.151)»!

Η Πατερική Ορθόδοξη Θεολογία (το τονίζω, η ορθόδοξη Θεολογία!) μαζί και η Ορθόδοξη Εκκλησία, έχουν δώσει με απόλυτη ακρίβεια, απαντήσεις, περί της ορθοδόξου και Θεολογικής Ανθρωπολογίας, πλήν ελαχίστων σύγχρονων ειδικών θεμάτων, βιοηθικής και βιοθεολογίας, τα οποία είναι σύγχρονα ζητήματα και στα οποία γίνονται ειδικές μελέτες, επιστημονικές ημερίδες κ.λπ. και Συνοδικές επιτροπές προς εξεύρεση εκκλησιολογικών λύσεων... για τα οποία θέματα, εάν ερευνήσουμε προσεκτικότερα τους σύγχρονους και παλαιούς Θεοφόρους Πατέρες μας, ίσως λάβουμεν εκ του φωτισμού τους τις απαντήσεις που ψάχνουμεν...! Αναφέρει ο κύριος Καθηγητής της Δογματικής και Συμβολικής, της Ορθοδόξου Εκκλησίας, κ. Δ. Τσελεγγίδης, στο μόλις πρόσφατο δογματολογικό εγχειρίδιό του: “Οι Ρωμαιοκαθολικοί(οι Παπικοί δηλαδή) δέν κάνουν λόγο γιά τή ζωοποιό καί ἄκτιστη σχέση τοῦ πρώτου ἀνθρώπου μέ τόν Θεό, μέσω τῆς χαρισματικῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στή φύση τοῦ Ἀδάμ. Καί τοῦτο, γιατί ἀγνοούν τόν ἄκτιστο χαρακτῆρα τῆς Χάριτος τοῦ Ἀγίου Πνεύματος, πού δωρήθηκε μέ τή δημιουργία στό προγονικό ζεῦγος. Γι΄αὐτό, ἀκριβῶς, ἑρμήνευσαν τήν πτώση τοῦ Ἀδάμ δικαιϊκά καί ἠθικά, ἀπλῶς, δηλαδή, ὡς παράβαση μιᾶς ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ, χωρίς οὐσιαστικές συνέπειες στήν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου καί στή σχέση του μέ τόν Θεό... Αὐτονοήτως, ὁ ἄνθρωπος παρέμεινε μετά τήν πτώση του, φυσικῶς, ὑγιής... Οἱ ἀνθρωπολογικές αὐτές προϋποθέσεις κυοφόρησαν τόν ανθρωπισμό στόν Χριστιανικό Μεσαίωνα τῆς Δύσεως, ἀλλά καί στή συνέχεια καλλιέργησαν καί τροφοδότησαν τήν ἐκκοσμικευμένη αἰσιοδοξία τοῦ Δυτικοῦ Χριστιανικοῦ ἀνθρωπισμοῦ τῆς ἐποχῆς μας, ὁ ὁποῖος δέχεται ἀνεπιφύλακτα τή φυσική ἀρτιότητα τοῦ σύγχρονου ἐμπειρικοῦ ἀνθρώπου...(ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΩΣ ΚΑΙ ΑΠΛΑΝΩΣ ΘΕΟΛΟΓΕΙΝ, σελ.136-137).

-Πού να προλάβει όμως, η αντιπατερική και αιρετίζουσα ακαδημία του Βόλου, να ερευνήσει τους Θεηγόρους Πατέρες της Εκκλησίας;

-Πού να προλάβουν να ερευνήσουν, τα Πατερικά συγγράμματα,  όταν προσκαλούσιν τον Καθηγητή π. Ειρηναίο Δεληδήμο, για να μας μπολιάσει, με τα νάματα της ουμανιστικής και φυσιοκρατικής ανθρωπολογίας;!

-Ποία σχέση όμως, θα μπορεί να έχει, μία ορθόδοξη και Ακτιστόκτιστη Θεανθρωπολογία, μιάς και η ορθόδοξη Ανθρωπολογία, θα πρέπει να έχει σχέση, κυρίως με την Θεανθρωπολογία και τη Χριστολογία και όχι με την κοινή και γνωστή, εξάπαντος κτιστή, ανθρωπολογία των βιολόγων και γενετιστών, εκ των συγκεκριμένων δηλαδή κτιστών, θετικών επιστημών, π.χ. της φυσικής, της βιολογίας,  και της γενετικής κ.λπ.;!

Άγιε Δημητριάδος κ. Ιγνάτιε, μέρες που είναι, καλόν θα είναι, να μην μας προκαλείτε, διότι: ΔΕΝ καταγόμαστε απ΄τον πίθηκο και ούτε ενδιαφερόμαστε να συμπεριληφθούμεν στο γενεαλογικό του δέντρο, πολλώ δε μάλλον να συμπεριλάβουμεν, εντός της Ορθοδόξου και Θεολογικής Ανθρωπολογίας, εξάπαντος και Θεανθρωπολογίας(!), τις απλές ουμανιστικές ανθρωπολογίες της παπίζουσας και Λουθηροκαλβινίζουσας Δύσεως... διότι, άνευ της ορθόδοξου Θεολογίας και Χριστολογίας, δεν υφίσταται ορθόδοξη, Θεολογική Ανθρωπολογία!

Έτσι ενοούμεν θεολογικώς, καθότι η Ορθόδοξη Εκκλησία, μαζί με την Θεόπνευστο Θεολογία Της, διαθέτει Τριαδολογία, Χριστολογία-Θεανθρωπολογία, Θεοτοκολογία, Αγιολογία, Εκκλησιολογία, Μυστηριολογία, Εικονολογία και Σωτηριολογία· είναι φύση ά-λογο, στα όρια του «θεολογικού παραλογισμού», να μη διαθέτει η Εκκλησία, αποσαφηνισμένη Θεολογική Ανθρωπολογία! Ερωτήματα δυσνόητα και δύσκολα, ασφαλέστατα και υπάρχουν, αλλά είναι όντως, καθώς και οντολογικώς, αναπάντητα; Ή μήπως, έχουνε σαφώς απαντηθεί και απλά εμείς, λόγω υπαρξιακού μπαζώματος, δεν εννοούμεν αλλ΄ούτε και κατανοούμεν τα όσα μελετούμεν και αναγιγνώσκουμεν;! Και να μην έχουν απαντηθεί όμως, όλα αυτά, τα σύγχρονα ανθρωπολογικά προβλήμα, όπως π.χ. τα βιο-θεολογικά θέματα, θα αναμένουμε από τους διανοητικούς θεολογούντας και θετικούς επιστήμονες να μας τα λύσουνε;(!!!)

-Αυτές είναι, οι προϋποθέσεις, του απλανώς θεολογείν και ανθρωπολογείν, εν τη Θεανθρώπινη Ορθόδοξη Εκκλησία Του;

-Και το Πνεύμα το Άγιο, σήμερα, καθώς και οι χαρισματούχοι της Εκκλησιαστικής κοινότητας, ποίο είναι το κατ΄εξοχήν διακόνημά τους, στο Θεανθρώπινο οργανισμό της Εκκλησίας;

Εξάπαντος ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς μας ξεκαθαρίζει: «Ἐντεῦθεν ὅλοι οἱ οὑμανισμοί, ὅλοι οἱ χομινισμοί, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, εἶναι εἰδωλολατρικῆς, πολυθεϊστικῆς προελεύσεως. Ὅλοι οἱ εὐρωπαϊκοί οὑμανισμοί, ἀπό τούς πρό τῆς Ἀναγεννήσεως, τῆς Ἀναγεννήσεως καί περαιτέρω, οἱ προτεσταντικοί, φιλοσοφικοί, θρησκευτικοί, κοινωνικοί, ἐπιστημονικοί, πολιτιστικοί καί πολιτικοί, ἐπεδίωκαν ἐν γνώσει ἤ ἐν ἀγνοίᾳ, καί ἀδιακόπως ἐπιδιώκουν, ἕνα πρᾶγμα: νά ἀντικαταστήσουν τήν πίστιν εἰς τόν Θεάνθρωπον μέ τήν πίστιν εἰς τόν ἀνθρωπον, νά ἀντικαταστήσουν τό Εὐαγγέλιον τοῦ Θεανθρώπου μέ τό εὐαγγέλιον κατ΄ἄνθρωπον... (ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ, σελ.150)»!

Άρα, το ζητούμενο, με τον αιρετίζοντα «Επίσκοπο» του Βόλου, καθώς και των όσων άλλων ομοφρόνων του, οι οποίοι συμφωνούν εξάπαντος, με την αθεο-θεολογία του, είναι:

-Εκφράζουν, μελετούν, βιώνουν ή όχι, την ορθόδοξη Πατερική Θεολογία, την ορθόδοξη Εκκλησιολογία και την ορθόδοξο Χριστολογία της Εκκλησίας; Θα  τολμούσαμεν άραγε, να ερωτούσαμεν, το συγκεκριμένο ερώτημα, εάν είχαμε σοβαρές ενδείξεις και αποδέιξεις για το αντίθετο;

-Μήπως οι Οικουμενιστές Επισκόποι, εκφράζουσιν και κηρύττουσιν: μίαν "πολυκλαδική θεολογία", ή και "μεταμοσχευματικοπνευμονική θεολογία", εξάπαντος κακόδοξη εκκλησιολογία;!

-Μία κακόδοξη εκκλησιολογία, όπως, π.χ. του ΠΣΕφτικου Οικουμενισμού, καθότι μας απέδειξε έναρθρα, τρανώς και απλανώς, η Ιερά Σύναξις των Κληρικών, Μοναχών και λαϊκών· τίκτει ή όχι, την ανάλογη κακόδοξη Χριστολογία, ή και  μίαν κακόδοξη Θεολογία, με μαθηματικο- θεο-λογική συνέπεια και  μίαν ανάλογη, κακόδοξη ανθρωπολογία;!

-Μήπως, έχουμεν παρεξηγήσει κάτι; Παρακαλούμεν διορθώστε μας!

Αναφέρονται εξίσου και μερικά άλλα λογίδια, απ΄τον ίδιο Σεβ. Μητροπολίτη: «ότι “ η Εκκλησία εξαρτάται από τον ιδρυτή της, τον Κύριο της Ιησού Χριστό και εμείς σήμερα έχουμε την ευθύνη να φέρουμε εις πέρας το έργο που μας ανέθεσαν οι πατέρες μας”...»!

-Είναι φανερόν όμως, πώς ο Θεάνθρωπος, μας άφησε διαδόχους και Επι-σκόπους στην Εκκλησία Του, άρα, υπάρχει ή όχι, κάποια σημαίνουσα-σημαντική υποχρέωση εκ των εις «τύπο και τόπο Χριστού»; Εάν τυχόν και κάποιος Επίσκοπος που έχει ευθύνη, αποδεικνύεται σε βάθως χρόνου, λυκοποιμήν και αλλοτριοεπίσκοπος, τι να συμβαίνει άγιε Δημητριάδος; Υπάρχουσιν ή όχι, ανευθυνουπεύθυνοι τσομπάνηδες που φλουφλουρίζουν ανέμελα και α-νόητα;

Αναφέρθηκε επίσης: «ο κ. Ιγνάτιος σημείωσε ότι, μέλημα της Εκκλησίας στις μέρες μας είναι «να συγκρατήσει την ενότητα και τη συνοχή της». Αναφέρθηκε στο, “όραμα της συγκλήσεως της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου των Ορθοδόξων Επισκόπων καθώς επίσης και την προσωπική εμπειρία του από “τη συμμετοχή στις προπαρασκευαστικές επιτροπές προετοιμασίας των κειμένων της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου”. Τέλος, ανέφερε με σαφήνεια ότι: “Κανείς Επίσκοπος της Ορθοδοξίας, κανείς θεολόγος της Ορθοδόξου Εκκλησίας, κανείς υπεύθυνος δε θα προδώσει ποτέ την Ορθοδοξία. Ίσα ίσα όλοι αγωνιζόμαστε με κόπο και πόνο να φέρουμε την μαρτυρία της Ορθοδοξίας στο σύγχρονο κόσμο”...»!

Πολύ ορθώς(!), εδήλωσε ο κ. Ιγνάτιος, ότι μέλημα της Εκκλησίας είναι να «συγκρατεί την ενότητα και την συνοχή Της»· έλα όμως που μερικά Εκκλησιαστικά πρόσωπα, και δή ρασοφόροι και Κληρικοί απάντων των βαθμίδων, προσπαθούν ως αφώτιστοι και πλανόμενοι να διασπάσουν, να αποσχίσουν και να πλανήσουν, την ενότητα της Εκκλησίας, διασπείρωντες κακοδοξίες και αιρέσεις π.χ. Οικουμενισμό, Παπισμό, Νεοορθοδοξία, Μασονισμό, Νεονικολαϊτισμό, Καζαντζακισμό, Σοδομισμό, Ωριγενισμό, Πιθηκισμό-Δαρβινισμό , Κοραησμό κ.λπ.!...

-Καμιά ιδέα, πώς να αντιμετωπιστούν όλοι αυτοί, έχει ο άγιος Δημητριάδος, ή αγρόν ηγόρασε;

Στο μεν συγκεκριμένο όραμα, μερικών α-νόητων Οικουμενιστών-Μασονιστών Πατριαρχών και λοιπών δήθεν Επισκόπων, περί της Πανορθοδόξου Συνόδου, εις μάτην εκοπίασαν οι κοπιώντες, μιας και τα Σλαβικά Πατριαρχεία συν αυτό της Αντιοχείας, θα ανατινάξουσιν, τις όποιες, κακόδοξες, αντιπατερικές και Οικουμενιστικές θέσεις και αποφάσεις ,των υπολοίπων, μιάς και είναι ήδη φανερόν με τις τελευταίες αποκαλύψεις, ότι έχουμε προσυνοδικά «δεδικασμένο»...!

Στο δε ρομαντικό: «“Κανείς Επίσκοπος της Ορθοδοξίας, κανείς θεολόγος της Ορθοδόξου Εκκλησίας, κανείς υπεύθυνος δε θα προδώσει ποτέ την Ορθοδοξία...»· τα ακούμεν βερεσιέ!!!

-Μήπως, τα ίδια και απαράλακτα λεξίδια, δεν εδήλωνε στον Θεάνθρωπο μας, ο Απόστολος Πέτρος; Γιατί τότε τον πρόδωσε, μιάς και είχε τόση ισχυρά αυτοπεποίθηση; Ή και καλύτερα, άγιε Δημητριάδος· γιατί τότε 2.000 χρόνια Εκκλησιαστικής Ιστορίας, μελετά κανείς με αλγεινή έκπληξη, αβέρτα προδοσίες(!!!) εκ των Πατριαρχών, Επισκόπων, Πρεσβυτέρων, Μοναχών και θεολόγων;;;

Μιλάμε, ότι οι σημερινοί «Επίσκοποι», είναι κατ΄εξοχήν ανιστόρητοι τσομπαναραίοι, καθότι τώρα εξηγείται καλύτερον η αντικανονική στάση του, υπέρ της δημιουργίας, ενός αμειγώς τμήματος Ισλαμικών σπουδών, στο Θεολογικό τμήμα του ΑΠΘ... λές και η Θεσσαλονίκη μας, δεν διαθέτει κυρίαρχο Επίσκοπο;! Σκεφθείτε αδελφοί και πατέρες, να γινόταν Αρχιεπίκοπος ή και Πατριάρχης, τι και πόσα άλλα πράγματα, θα αποδομούσεν, ο συγκεκριμένος Ποιμήν! Ο Θεός να μας φυλάει, όντως!

-Όχι μόνον «αθεολόγητοι και αδιάβαστοι», πατέρα Άγγελε Αγγελακόπουλε· αλλά είναι και ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΙ!!!

Στην προσωπική σας περίπτωση άγιε Δέσποτα, κ. Ιγνάτιε, να σας συστίσει ο γράφων, να μελετήσετε, όχι το ιερόν Ευαγγέλιο, αλλ΄ούτε κάν τους αγίους Πατέρες, μιάς και σωρηδόν ακατάπαυστα, τους διαστρέφετε! Μελετήστε σας παρακαλούμεν, εξ΄αρχής και απλά, κανέναν τόμο Εκκλησιαστικής Ιστορίας, ίσως να συνειδητοποιήσετε, καλύτερον και ευκολότερον, ποία είναι, η διαχρονική και ιστορική, Εκκλησιαστική μας πραγματικότητα!

Εν  κατακλείδι, συνοπτικά και απλανώς μας υπερτονίζει, ο σύγχρονος Οικουμενικός και άγιος Θεοφόρος Πατήρ της Εκκλησίας, ότι: «Οὐχί συμμόρφωσις τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ πρός τό πνεῦμα τῆς ἐποχῆς, ἀλλά συμμόρφωσις καί προσαρμογή τοῦ πνεύματος τῆς ἐποχῆς πρός τό πνεῦμα τῆς αἰωνιότητος τοῦ Χριστοῦ, τῆς θεανθρωπότητος τοῦ Χριστοῦ· αὐτό εἶναι ἡ μοναδική ἀληθινή ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ εἰς τόν κόσμον, Ἐκκλησίας Ἀποστολικῆς καί Ὀρθοδόξου. Μόνον οὕτως ἡ Ἐκκλησία θά δυνηθῇ νά διαφυλάξῃ τήν ζωοποιοῦσαν καί ἀναντικατάστατον Προσωπικότητα τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, αὐτήν δηλ. ταύτην τήν μεγίστην ἀξίαν εἰς ὅλους τούς κόσμους, τούς ὁρατούς καί τούς ἀοράτους, καί τούς μέλλοντας. Διότι Αὐτός εἶναι ἡ ὑπερτάτη ἀξία καί τό ἀλάθητον μέτρον τῶν  πάντων.(Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ, σελ.132)»!

Το επιλογικό ερώτημά μας, συγκριτικά, με τις απλανείς θέσεις του αγίου Πατρός Ιουστίνου Πόποβιτς, μαζί με τα διαχρονικά λεχθέντα και πραχθέντα του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου, μας προβληματίζει ισχυρώς· είναι ή όχι, ένας εκ των Οικουμενιστών και φιλοπαπικών Επισκόπων; Κι άν η απάντηση είναι καταφατική, το ποίμνιό του είναι ενημερωμένο και υποψιασμένο;

Π.Π.Ν.

ΠΗΓΗ: http://apologitikaa.blogspot.com/2015/03/blog-post_42.html#