Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2015

Ο Νεονικολαϊτισμός στό μεγαλείο του!


visit counter
Ο ΝΕΟΝΙΚΟΛΑΪΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ!




Αὐτά ὅλα πού ἀναφέρει στό ἐν λόγῳ βίντεο ὁ θεολόγος κ. Ἡλίας Λιάμης εἶναι ἄκρως ἐνδιαφέροντα. Ἀλλ΄  ὅμως τί εἶναι τό τόσο φοβερόν πού θά ἦθελε νά τό μιλήσει,  περί τῆς σεξουαλικότητας, τό ὁποῖον, δύναται νά τό λέγει ἄνετα σέ «μιά παρέα μέ τά μεζεδάκια»; Δηλαδή ἄλλα κηρύττει σέ δημόσιες παρέες περί τοῦ σεξουαλισμοῦ καί τοῦ ἔρωτος καί ἄλλα σέ στενό του κύκλο;  Μήπως αὐτό δέν εἶναι διγλωσσία; Γενικῶς, μού φάνηκαν ἀρκετά ἐνδιαφέρον ὅσα ἀνέφερε, δυστυχῶς ὄμως δέν δύναμαι να τόν ἐμπιστευτῶ καθότι θά ἐπιθυμοῦσα ξεκάθαρες κουβέντες ἤ καί νά διαβάσω κείμενά του, γιά νά μή τόν παρεξηγήσω.
Δέν ἐπιθυμῶ νά ἀσχοληθῶ σήμερα μέ τόν κληρικό π. Θεμιστοκλή Μουρτζανό ἀλλ΄ οὔτε σέ βάθος μέ τόν θεολόγο κ. Ἡλία Λιάμη, γιά νά ἐρευνήσω προσεκτικά τό θεολογικό μητρώο καί τήν θεολογική προσφορά τους, δηλ. τί ἄλλα πράγματα γράψανε καί κηρύξανε, ἵνα μή βγάλω αὐθαίρετα καί ἄδικα συμπεράσματα βάση τῆς συγκεκριμένης βιβλιοπαρουσίασις καί στήν τελική τούς ἀδικήσω... Ἔχει ὁ Θεός! Μπορεῖτε ὅμως νά δεῖτε τίς ἀντιαιρετικές καταγγελίες πού κάνει ἡ Ἱερά Μητρόπολις Γλυφάδος ἐπί τῶν  συγκεκριμένων ἐκκλησιαστικῶν προσώπων...[http://www.imglyfadas.gr/portal/gr/details.asp?cdPro={886B9D1C-AEA3-4A03-9CED-0C90017A3482}]


Ἔχω ὅμως μελετήσει μερικά συγγράμματα τοῦ κ. Δημήτρη Καραγιάννη, καί ἦτο ἀρκετά ἐνδιαφέροντα... τό ὁμολογῶ, ἀλλά προσωπικά, ἐπιλέγω διά τήν ψυχοθεραπεία μου νά μελετῶ τήν Ἁγία Γραφή καί τά Θεόπνευστα συγγράμματα τῶν Θεηγόρων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας· δυστυχῶς ὅμως ὁ κ. Καραγιάννης, βάση τῶν ὅσων ἔκφρασε στήν βιβλιοπαρουσίαση, εἶναι Νεονικολαΐτης, Νεορθόδοξος καί Νεοβαρλααμίτης. Καί ὁ λόγος εἶναι, ὅτι εἶναι κραυγαλέα ἀντιησυχαστής καί ἄρα κακόδοξος Χριστιανός, ἄσχετα ἄν ἀποδέχεται λεκτικά, τόν Μοναχισμό ἐντός τῆς Ἐκκλησίας... μέ τά λόγια χτίζω ἀνώγια καί κατώγια λέμεν στά χωριά μας... καί μέ τήν ἔννοια φυσικά, ὅτι διαχωρίζει κακῶς, τήν Μοναχική ζωή, μέ τήν ζωή τῶν Χριστιανῶν! Γι΄αὐτό καί εἶναι Νεοβαρλααμίτης καί Νεορθόδοξος! Γιανναρικᾶ φληναφήματα δηλαδή.  Ἀπορίπτει μάλιστα, τήν κατα Θεόν ἀγαπητική ἄσκηση καί  τήν φιλότιμον ἄθληση τῶν κοσμικῶν καί ἐγγάμων Χριστιανῶν, καθότι τήν ἀναγάγει καί την ἐρμηνεύει κακόδοξα, ὠς τήν δῆθεν πρακτικήν, τῶν Μοναχῶν! Τό Εὐαγγέλιο ὅμως, εἶναι τό ἴδιο καί τό αὐτό, τόσον γιά τούς Μοναχούς ὄσον καί γιά μᾶς τούς ἔγαμμους κοσμικούς. Ἄρα Χριστιανός πού ἀσκεί τέτοιες διαφοροποιήσεις ἀντιπατερικές εἶναι κακόδοξος Χριστιανός καί θά πρέπει νά εἴμεθα ἄκρως ἐπιφυλακτικοί μαζί του. Ἄρα κ. Δημήτριε Καραγιάννη μου, ὑφίσταντο ΑΓΙΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ γιά τό ἐνδιαφέρον τῆς "σεξουαλικῆς ζωῆς" τῶν ἀντρογύνων καί τῶν μή ἐγγάμων, ἐκ τών διακριτικῶν Πνευματικῶν Κληρικῶν τῆς Ἐκκλησίας!
Εἴτε μᾶς ἀρέσει εἴτε ὄχι, ὑφίσταντο κάποια ὅρια σέ μερικά πράγματα ποιμαντικῆς ὑφῆς, τα ὁποία ἄπτονται, τῆς Ὀρθοδόξου Ποιμαντικῆς Σωτηριολογίας καί καθοδηγούνται ἐκ τῶν Ἱερῶν Κανόνων τῆς Ἐκκλησίας. Μπορῶ νά εἰκάσω ποιά ἡ ἄποψη τοῦ κ. Καραγιάννη περί τοῦ Ἱεροῦ Πηδαλίου τῆς Ἐκκλησίας μας, μιᾶς καί ὁ κ. Γιανναρᾶς, ἔκανε ἄριστη(sic) δουλειᾶ, καθῶς συκοφαντοῦσεν αὐτό στυγνᾶ καθῶς καί τόν συγγραφέα του τόν ἅγιον Νικόδημον.
-Τό πρόβλημα τῆς Ἐκκλησίας κ. Καραγιάννη μου, εἶναι στούς ἀδιάκριτους (=μή ἔχοντας τό χάρισμα τῆς διάκρισης τῶν πνευμάτων) καί ἄπειρους ρασοφόρους, δηλ. στούς ἀφώτιστους κληρικούς ὅλων τῶν τάξεων, πού συμβουλεύουν κοιλιόπνευστα-Γιανναρόπνευστα,  ἀντί Θεόπνευστα. Καταλάβατε;
Νά κόψει τίς λυκοφιλίες του μέ τόν Οἰκουμενιστή Μητροπολίτη τῆς Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιο, καί νά πάψει νά συκοφαντεί, ὁ κ. Καραγιάννης,   τόν Μητροπολίτη Πειραιῶς κ. Σεραφείμ εἰς τόν Μητροπολίτη Δημητριάδος, καί νά μεριμνήσει ὁ ἐν λόγο κ. Ψυχίατρος, νά ἀποκτήσει ἕναν ἄγιο καί ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΟ πνευματικό γιά νά διδαχθεί μέ ἀπόλυτον ἀκρίβειαν, τό Θεανθρώπινο Ἡσυχαστικό καί Εὐαγγελικό φρόνημα τῶν Θεοφόρων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, διότι διασπείρει ΦΟΒΕΡΕΣ αἱρέσεις γιά Χριστιανός καί δεῖ Ψυχίατρος  εἰς τό Χριστεπώνυμο πλήρωμα· λόγω τῶν λανθασμένων καί πλανεμένων θεολογικῶν του προϋποθέσεων μά κυρίως, λόγω τῆς σχολαστικῆς καί οὐμανιστικῆς Ψυχιατρικῆς μεθοδολογίας του.
Ἡ Ὀρθόδοξη  Ἐκκλησία μας, διαθέτει τήν Θεανθρώπινη καί Ὀρθόδοξη Ψυχοθεραπεία καί Ἀνθρωπολογία της, ἠ ὁποία ἔχει ὡς βάσιν της, τόν ἱερόν Εὐαγγελικόν Ἡσυχασμό καθῶς τήν φιλότιμον καί ἐν δυνάμει ἀγαπητικήν ἄσκησιν! Ἄνευ τοῦ ἀσκητικοῦ Ἡσυχασμοῦ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἔχομεν ἕναν κάλπικον καί αἱρετικόν Χριστιανισμόν, ὅπως ἐκείνου, τῶν δύσμοιρων Προτεσταντῶν καί Παπικῶν!
Στά περί τοῦ ἁγιολογικοῦ ζητήματος πού ἐθιγησαν περί τῶν ἁγιοκατατάξεων τῶν ἐγγάμων, ἄς ἀνοίξει κανένα Συναξάριο ὁ κ. Ψυχίατρος, ἄς πάει νά λειτουργηθεί καμιά μέρα, γιά νά διδαχθεί καλῶς τά περί τῶν ἐγγάμων ἁγίων! Ἡ Ἐκκλησία μας, δέν σταμάτησε νά παράγει ἔγγαμους ἤ καί ἄγαμους ἁγίους καί οὔτε πρόκειται νά σταματήσει νά τό πράττει ἄχρι τῆς συντελείας τῶν αἰώνων... εἶναι ὅμως καί ἕνα νέο ἁγιολογικό ζήτημα περί τῆς σύγχρονης "ἀπουσίας" ἐπισήμων ἀγιοκατατάξεων περί τῶν ἐγγάμων Χριστιανῶν... Νά φροντίσει τότε ὁ κ. Καραγιάννης, νά γνωρίσει ΕΜΠΕΙΡΙΚΑ και ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ (μιᾶς καί εἶναι μορφωμένος Ψυχίατρος) τήν Ὀρθόδοξο Πατερική Θεολογία καί νά γίνει ἕνας ἐκ τῶν συγχρόνων ἁγίων ἐγγάμων!
Τελικά ὁ κ. Καραγιάννης εἶναι ἐπιστήμονας "παντῶς καιροῦ"; Ἐπιλέγει ἀποσπασματικά, θεολογικές θέσεις, Κανόνες καί ἀποφάσεις Συνόδων καί ὅτι ἄλλο τόν συμφέρει, γιά νά ἐμπεδώσει τίς προσωπικές καί πλανεμένες ἀντιλήψεις του; Ἆραγε δύναται ἕνας Ψυχίατρος, μέ ἐτοῦτα τά ἀντιευαγελικά ἰδεολογήματα του, νά θεραπεύσει ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΑ τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων καί δεῖ  τῶν Χριστιανῶν πού ἔχουσιν Μυστηριακή ζωή;!  Πολύ τό ἀμφιβάλλω!! Ἀπόδειξις τρανή; Τό μπερδεμένο ἀκροατήριό του, τό ὁποῖον μάλιστα, ὁμολογεί τήν σύγχησή του...!
Γιά τό μπερδεμένο ὅμως ἀκροατήριο δέν εὐθύνεται μόνον ὁ Καραγιάννης. Ἀλλά ὀ Κληρικός καί ὁ θεολόγος τῆς παρέας. Τό ξεκαθαρίζω. Τό ὅτι ἐκφράζει τέτοιες ἀντιησυχαστικές πλάνες ὀ Καραγιάννης, φέρουσιν θεσμική καί ἠθική εὐθύνη καί οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνομιλητές του. Ἕνα τό κακόδοξον κρατούμενον γι΄αὐτούς... ἡ ἅθεος σιωπή των εἰς βάρος τῆς Ἀλήθειας τῶν Θεολογικῶν πραγμάτων.
Ὡστόσο νά πῶ καί ἕνα σοβαρό "κουτσομπολιό" περί τοῦ κ. Καραγιάννη ἴσως μᾶς βοηθήσει καλύτερα νά ἀντιληφθοῦμεν σέ τίνα κλίκα εἶναι προσκείμενος: ὁ γράφων κατά τό παρελθόν ἔγινε αὐτήκοος καί αὐτόπτης μάρτυς, ὅταν ὁ ἀξιότιμος κ. Καραγιάννης κατηγόρησε σέ δημόσιο χώρο τόν Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, γιά ἕνα κείμενο του περί τοῦ «στοματικοῦ ἔρωτα»! Ἐπί λέξη δήλωσε: "ρεζιλεύει τήν κκλησία μας Πειραις"!!! Διευκρινίζω, ὅτι δέν εἶμαι Πειραιώτης ἀλλά οὔτε ἔχω καί ἰδιαίτερες σχέσεις μέ τήν Ἱερά Μητρόπολη Πειραιῶς.
Δηλαδή ὁ Ψυχίατρος κ. Καραγιάννης συμβουλεύει καί θεραπεύει τούς ἀσθενείς του ἤ καί τούς Χριστιανούς μέ τινά «εἰδικήν Ψυχοθεραπεία» στά περί τοῦ παρά φύσιν ἤ καί κατά φύσιν σεξουαλικοῦ ἔρωτος; Δέν ἐπιθυμῶ νά ἐπικρίνω αὐστηρά, ἕναν κακόδοξο Ψυχίατρο, καί δεῖ ἡμιμαθή στά θεολογικα πράγματα, ἀλλά ὅταν παρεμβαίνουν στά χωράφια μας, μέ τό πρόσχημα τοῦ Χριστιανοῦ καί θεολογούντα Ψυχίατρου, ἔχομεν τήν ἀδήριτον ποιμαντικήν  ὑποχρέωση νά τό πράξομεν.
Πού ξανακούσθηκε ἄνθρωπος Ψυχίατρος νά κάνει «ἀντιαιρετικό κήρυγμα» καί νά λαλεί διά δῆθεν Ἐκκλησιαστικές αἰρέσεις;(!!!)
Ἀλλά γιά ρωτήστε τον περί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί Παπισμοῦ! Μέμφεται ὅσους καταδικάζουν τίς συγκεκριμένες αἱρέσεις!
Σέ ποιούς κάνει κήρυγμα, καί μέ ποιανοῦ τήν εὐλογία; Μήπως μέ τήν ἀλογία τοῦ Φαριζαίου Μητροπολίτη, τῆς «Χαρᾶς τοῦ Ἔρωτα»;
Στά περί τῆς ὑπακοῆς πού λάλησε, εἶναι φανερά ἠ μεγίστη ἀδιακρισία του! Μέ τήν ἰδια στενοκέφαλη λογική του, νά πάψουνε τά παιδάκια,  νά ἀσκοῦν ὑπακοή, καί στούς γονείς των! Φαίνεται σαφῶς, ὄτι ἀγνοεῖ τήν Πατερική Διάκριση περί τῆς «ἁγίας ἀνυπακοῆς» καί «κακῆς ὐπακοῆς», διότι συμβουλεύει(sic) περί τινᾶς ἀδιάκριτου καί κακῆς ἀνυπακοῆς τῶν παιδιῶν μας …
Εἶναι «λογικό» ὡς κάποιον βαθμό, γιά ἕναν τυχόντα ἄθεο ψυχίατρο, ὁ Εὐαγγελικός ὅρος τῆς «ἐγκράτειας» νά σημαίνει δῆθεν καταπίεση καί κομπλεξιλίκια...  ὅμως ὁ παραλογισμός ἔγκειται στό νά τά δηλώνει ἕνας... Χριστιανός(!) Ψυχίατρος.
-Καταλάβατε φίλοι καί φίλες τί συμβαίνει;

Μελέτησα καθῶς προείπα, δύο καλά ψυχιατρικά βιβλία τοῦ κ. Καραγιάννη, συμμετείχα μάλιστα κατά τό παρελθόν, σέ ἕνα εἰδικό τριήμερο συνέδριο «Ψυχοθεραπευτῶν» Ψυχιάτρων καί Ψυχολόγων, καί γνώρισα ἀπό κοντά καί συμπάθησα ἰδιαίτερα τό ζεύγος κ. Δημήτρη καί κ. Ἐλένης Καραγιάννη... ἄκουσα ἀρκετές ὁμιλίες του. Εἶναι καλοί καί ἀξιαγάπητοι ἄνθρωποι μέν. Εἶναι ἄριστοι δέ ἐπιστήμονες στό τομέα των τῆς συγχρόνου Ψυχιατρικῆς. Διατηροῦσιν μίαν περίφημον Ψυχιατρικήν σχολή κ.λπ. Ἀλλά, ὅλο αὐτό, δεν σημαῖνει ποσῶς, ὅτι θά κάνομεν τινές ἀβαρείες καί θά ἀποδεχόμεθα τήν ἀλλοίωση τῆς Ὀρθοδόξου καί Πατερικῆς Θεολογίας μας! Δέν χωροῦσιν συναισθηματισμοί στά Θεολογικά πράγματα!!! Στά ψυχολογικά καί ψυχιατρικά πράγματα σίγουρα χωροῦσιν χίλια δυό. Στά περί τῆς Ἡσυχαστικῆς καί Φίλης Ὀρθοδοξίας ὅμως, δέν χωροῦσιν τά ψυχιατρικά μασκαραλίκια! Ἆραγε, θά πρέπει νά εἶναι πιό προσεκτικός ὁ φίλτατος κ. Καραγιάννης, στα περί τῶν θεολογικῶν ζητημάτων;

Γιά ὄνομα τοῦ Θεοῦ! Ἕνας καλός Ψυχίατρος εἶναι, καί ὄχι ἕνας ἀλάθητος  ξερόλας. Μού τήν δίνουν οἱ ξερόλες...
Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη
(Θεολογῶν, τῆς Οἰκουμενικῆς Πατερικῆς Θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας)




Ἠ “ἐπιστημονική” εἰσήγησις τοῦ Ἐπισκόπου Μεσαορίας κ. Γρηγορίου, διακηρύττει Διαχριστιανιακόν Συγκρητισμόν καί προσβάλλει τόν Θεανθρώπινον Θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας



visit counter
Η “ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ” ΕΙΣΗΓΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΕΣΑΟΡΙΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΔΙΑΚΗΡΥΤΤΕΙ ΔΙΑΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΤΟΝ ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΟΝ ΘΕΣΜΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ




Δέν μπορῶ νά καταλάβω ἕνα πράγμα με τούς Οἰκουμενιστές Κληρικούς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας: Συμμετέχουσιν σέ ἀπροϋπόθετους Διαχριστιανικούς διαλόγους, ἄνευ τινᾶς ἐνθέου ὁμολογίας τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, συνεργάζονται σέ Οἰκουμενιστικά Συνέδρια διαλεγόμενοι κατά διαβόλου καί οὐχί κατά Θεόν, διαλέγονται ἐν τῷ ψεύδῃ καί ὄχι ἐν τῇ Εὐαγγελικῇ Ἀλήθεια τῶν Θεολογικῶν πραγμάτων καί ἔρχονται, ὡς ἐπόμενοι τοῖς κακοδόξοις καί αἱρετικοίς πατράσιν, νά δημοσιεύσουσιν, τίς δῆθεν ἐπιστημονικές εἰσηγήσεις των καί συγκρητιστικές κατηχήσεις των, εἰς τήν ἐπίσημον διαδικτυακήν Ἱστοσελίδα τῶν ἐκάστοτε Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν πού διακονοῦσιν, ὡς Ἐπίσκοποι δῆθεν τῆς Ἐκκλησίας Του Χριστοῦ!

Δηλαδή μέ ἁπλούστερα λόγια, γιά νά ἔχομεν καί ἄριστες διευκρινίσεις γιά τούς ἁπλούς ἀναγνώστες μας, συμμετέχουσιν, καλῶς ἤ κακῶς, κατά τούς Θεοφόρους Πατέρες κακῶς, σέ διαβολικές Συνάξεις, καί αὐτά τά αἱρετικά καί κακόδοξα φλυαρήματα καί ληρρήματα των, τά μεταφέρουσιν, ὡς μή ὄφειλαν, καί στά ἐπίσημα ἔντυπα τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, τά ὀποῖα ἔντυπα λογικῶς, τά μελετοῦσιν, τά ὀρθόδοξα μέλη τῆς ἐκάστοτε Τοπικῆς Ἐκκλησίας!
Δηλαδή, εἴτε εἰς γνώσιν των εἴτε ἐν ἀγνοία των, μεταφέρουσιν τίς πλάνες, τίς συγκρητιστικές αἱρέσεις των καί τά ἀθεολόγητα «ἐπιστημονικά» μασκαραλίκια των, εἰς τό Θεανθρώπινο Σώμα Του, τήν Ἐκκλησία!! Καί αὐτοί οἱ ἄνθρωποι, εἶναι δῆθεν Ἐπί-σκοποί, τῆς Ἐκκλησίας Του;(!!!)
Ἓνας ἐξ αὐτῶν τῶν Ἐπισκόπων, δυστυχῶς εἶναι καί ὁ Ἐπίσκοπος τῆς Μεσαορίας κ. Γρηγόριος, τόν ὁποῖον εἶχα σέ ἰδιαίτερην συμπάθεια, διότι παρακολούθησα μερικές ἐκπομπές πού ἔκανε καί τόν βρήκα ὡς ἕναν ἐκ τῶν ἐκλεκτῶν ὀρθοδόξων Ἐπισκόπων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου. Ἔκανα μεγάλο λάθος καί σᾶς τό ὁμολογῶ. Ἐπιθυμῶ μάλιστα νά ἐπανορθώσω γιά τήν ἀνόητον ἀστοχίαν μου...
Δυστυχῶς, ὁ ἴδιος μᾶς διαψεύδει παταγωδός, μέ τίς λογῆς κακόδοξες ἐνέργειές του, νά συμμετάσχει πρῶτον, στόν κακόδοξο διάλογο μέ τά τῶν αἱρετικῶν Συγκρητιστῶν ἄνευ τῶν Πατερικῶν καί Ὀρθοδόξων προϋποθέσεων καί κατά δεύτερον, νά διακηρύττει urbo et orbi κακοδοξίες καί «ορθόδοξες» ἀσυναρτησίες!
Αὐτοί οἱ Οἰκουμενιστές Κληρικοί, ἔχουσιν καθόλου φόβον Θεοῦ ἤ ἔχουσιν ἀνεξήγητον φοβισμόν ἐκ τῆς Φ.Α.Τ.Ρ.Ι.Α.Σ.;

Δέν προτείμεθα νά σᾶς ἀναλύσω τίς σωρηδόν κακοδοξίες ἐκ τῆς γραπτῆς «ἐπιστημονικῆς» εἰσηγήσεως τοῦ Ἐπισκόπου Μεσαορίας γιά νά μήν μακρυγορήσω. Ἔναν ἁπλό σημεῖον θα σᾶς παραθέσω πρός ἀπόδειξιν τῶν κατηγοριῶν μας.
Ὁ τίτλος τῆς προφορικῆς καί γραπτῆς Συγκρητιστικῆς ὁμιλίας του εἶναι ἡ: Χριστιανική αγάπη και έλεος στο έργο της Εκκλησίας! Ἡ συγκεκριμένη «ἐπισκοπική» ὁμιλία του, πρόκειται περί τινός  «θεολογικοῦ» παραλληρήματος τῆς παναἱρέσεως τοῦ ἀνίερου ἀγαπισμοῦ! Ὁ ἀγαπισμος εἶναι ἔνα βασικότατον θρησκειολογικόν δόγμα τοῦ σατανικοῦ Θεοσοφισμοῦ τῆς Μπέϊλη. Καί αὐτή ἡ παναιρετική καί θεοσοφίστικη ὁμιλία τοῦ Ἐπισκόπου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, ἔχει ἀναρτηθεί δημοσίως(!), εἰς τόν ἐπίσημον διαδικτυακόν τόπον τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Κύπρου!!!

Γιά ποῖον λόγο Ἐπίσκοποι τῆς Ἐκκλησίας, διακηρύττουν τόν δογματικό πλουραλισμό τῆς New Αge;

Δέν εἶναι δογματολογική ἐκτροπή ἐκ τῶν Θεοφόρων Κανονικῶν ὅρων καί ὁρίων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας;

Γιά ποῖον λόγον (ἐπι)βάλλονται τέτοια ψευδοεπιστημονικά διαχριστιανικά ἀρθρίδια εἰς τόν Ἐκκλησιαστικόν ἱστοτοπον, ἅγιοι Συνοδικοί;

Μήπως διά νά μπαζωθεί τό ὀρθόδοξον πνευματικόν αἱσθητήριον τοῦ Χριστεπώνυμου ἀναγνωστικοῦ κοινοῦ καί πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας μας;

Γιατί νά μᾶς ἐνδιαφέρουν οἱ Θεοσοφίστικες ἐπιστημονικές ἀγαπολογίες καί αἱρετικές ἀσυναρτησίες τοῦ Σεβ. Ἐπισκόπου Μεσαορίας κ. Γρηγορίου;

Δέν ἀλλοιώνεται ἔτσι, τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογία τῆς Φιλοησυχαστικῆς Ὀρθοδοξίας;

Εἶναι ἐνέργειες κατά Χριστόν Θεοφιλέστατε, ἤ μήπως ἐνέργειες κατά διαόλου, τά συγκεκριμένα ἄθλια καί ψευδόδοξα καμώματά Σας;

Διαμαρτυρώμεθα ἔντονα καί υἱκῶς, διότι πονοῦμεν ἔντονα, διά τόν σαχλεπίσαχλον διαχριστιανικόν καί σατανικόν Συγκρητισμόν Σας, πού ἀποπειράσθε ἀλλότρια να μᾶς τόν ἐμβολιάσετε, ΝΑΙ Σεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι Ἐπισκοποι, ἐντός τῆς Ἐκκλησίας μας!
Σᾶς καταγγέλνομεν τότε, δημόσια, βάση τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἀρχῆς «Εἰπέ τῇ Ἐκκλησία» ἐκ τῆς προσωπικῆς ἡμερολογιακῆς ἱστοσελίδας μας καί θά παραθέσομεν καί τό τινά ἀναντίλεκτον αἱρετίζον σημεῖον-ἀπόδειξην διά τήν ἐν λόγῳ κριτικήν μας, διά τόν βαθύτερον προσβληματισμόν ἁπάντων τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν ἀδελφῶν μας.
Τό κρίμα πλέον, Θεοφιλέστατε, εἶναι ἐπάνω στόν λαιμόν Σας,!
Τό ἐν λόγῳ διολίσθημα, εἶναι κακόδοξα κρίματα ἐπάνω στίς πλάτες, ὅσων ἁγίων Συνοδίκων, ἔπεσεν εἰς τήν ἀντίληψιν των, τά ἐν λόγῳ καραγκιοζιλίκια ποῦ Σεῖς γράψατε.
-Γιά ποῖον λόγο τόση αὐστηρότης εἰς τόν λόγον μας;
Διότι Θεοφιλέστατε, δέν ἐννοεῖται ἡ ἐν Χριστῷ ἀγάπη καί τό Θεανθρώπινο Ἔλεός Του, μέ στεῖρους καί ἀνούσιους ἀγαπισμούς καί ἀγαπολογίες καί εἰκάζω, ὅτι τό ἔχετε ὑπόψιν Σας.
Τό κατά Θεόν ἔλεος καί ἡ κατά Χριστόν ἀγάπη, νοεῖται θεολογικῶς, ὐπό τῆς βασικοτάτης Πατερικῆς καί Εὐαγγελικῆς προϋποθέσεως, τῆς ἐν Χριστῷ ἀληθείας!
-Ποῖα καί ποῦ εἶναι ἡ ἀλήθεια Σας, Θεοφιλέστατε;
Δέν μᾶς δωρίζεται τό ἔλεος καί ἡ θεῖα ἀγάπη ἐκ τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ μας, ἐάν δέν ὀμολογοῦμεν τήν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου. Ἄρα ὁ ἀγαπισμός Σας, δέν εἶναι ἡ ἐν Χριστῷ ἀληθεύσᾳ ἀγάπῇ καί ἡ ἐν ἀγαπῶσᾳ ἀληθείᾳ!
Ἆρα στήν τελική, διαστρέφετε καί παρερμηνεύετε, διά τῆς μή ἀγνῆς ἄγνοιας Σας, τό ἱερόν Εὐαγγέλιον, τούς Θεοφόρους Πατέρες ἐρμηνευτάς τῶν θεῖων Γραφῶν καί ἀποπειράσθε, μέ τίς ἐν λόγῳ κακοδοξίες Σας, νά κατηχήσετε καί τό Χριστώνυμο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου!
-Ἆραγε, ἔχετε πλήρη συνείδησιν, ὅτι πρόκειται περί θλιβερᾶς διαστροφῆς τό «ἐπιστημονικόν» γραπτόν Σας;

Γράφετε καί διδάσκετε, εἰς τό παράνομον Φαριζαϊκόν, Παπικόν, Λουθηροκαλβηνικόν καί Νεονικολαΐτικον Συνέδριον:

«Αισθάνομαι ότι η σύναξή μας εδώ, μπορεί να συμβάλει τα μέγιστα, ώστε περισσότεροι αδελφοί μας να προσπαθήσουμε να βιώσουμε την ένθεη αγάπη κάνοντας την υπέρβαση, να ενωθούμε με τον Πανάγιο Τριαδικό Θεό και παράλληλα μεταξύ μας. Προς την κατεύθυνση αυτή συμβάλλει το έλεος του Θεού και η δική μας συμπάθεια και συγχώρησις του πλησίον, η συμπάθεια του άλλου ανθρώπου, η καταλλαγή εν αγάπη μετά του αδελφού μας
-Κατανοεῖτε ὅτι ἐκφράζετε ἀνόητους συναισθηματισμούς;
-Εἶναι ἐπιστημονική εἰσήγησις, τό λεξίδιον «ασθάνομαι»;
-Σᾶς παρέσυρε μήπως, ἡ «αἰσθηματική θεολογία» τοῦ Καζαντζακικομανή Σταμοῦλη, τοῦ συκοφάντη τῶν ἁγίων Γιανναρᾶ, τοῦ ἐσκοτισμένου Φάρου καί τοῦ χλιαροῦ Θερμοῦ;
-Καί γιατί νά μᾶς ἐνδιαφέρουσιν τά κακόδοξα καί ἀνορθόδοξα συναισθήματά Σας;
Καί ἐγῶ ὡς ἔγγαμος θεολογῶν, μπορεῖ νά αἱσθανθῶ αὔριο, ὅτι «ἀγάπησα» διά τοῦ διαβολικοῦ Γιανναρέϊκου ἔρωτα, μίαν ἄλλην γυναίκα, αὐτό θά πρέπει νά ἀποπειρῶμαι ὡς θεολογῶν τῆς Ἐκκλησίας, νά τό ἐμπεδώσω εἰς τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας μας, ὡς δῆθεν ὀρθόδοξον φρόνημα, ὡς δῆθεν ὀρθόδοξον ἤθος καί ὡς δῆθεν ἐκκλησιαστικήν πρακτικήν;
-Ἐσεῖς τότε, γιά ποῖον λόγον μᾶς ἀσκεῖτε καί μᾶς κατηχεῖτε, τῆν Νεοβαρλααμίτικην «μοιχικήν θεολογίαν» τοῦ ἐωσφορικοῦ Συγκρητισμοῦ;
Προσωπικά Θεοφιλέστατε, ἔχασα πάσαν ἰδέαν, γιά Σας. Ἐλπίζω ὅμως, παρακλητικά καί εὐχόμενος, νά συναισθανθεῖτε κάποτε, μιᾶς καί εἴστε μορφωμένος Ἱεράρχης, ποιά εἶναι ἡ ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας περί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τόν ὁποῖον ὑπηρετεῖτε.
Σᾶς ἰκετεύω, ὡς ὁ πλέον ἄσωτος υἱός καί ὡς τό μαῦρον ἀπωλλολόν πρόβατον τῆς Ἐκκλησίας μας, νά ἀποσείρετε τήν ἀποκλείνουσα Οἰκουμενιστικήν διάλεξην καί εἰσήγησίν Σας, ἐκ τῆς δημοσιότητας καί δεῖ ἐκ τῆς ἱστοσελίδας τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Κύπρου, καί νά ἀπολογηθεῖτε ἐνώποιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων διά τήν ἀναντίρρητον ἀστοχίαν Σας περί τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως τῆς Ἐκκλησίας.
-Νά ἀποτολμήσω νά ἀναλύσω, καί τά περί τῆς δῆθεν «ἐνθέου ἀγάπης»;
Γιά ποῖαν «νθεον γάπην» καί διά ποῖαν «νθεον νωσιν», ὁμιλεῖτε, γράφετε καί διακηρύτετε στά πέρατα τῆς Οἰκουμένης, ὅταν σ΄αὐτήν τήν αἱρετίζουσα παρασυναγωγή καί κακόδοξον Οἰκουμενιστικήν Σύναξίν Σας, ὁ Τριαδικός Θεός ἀπουσίαζεν;
Γιά ποῖον λόγον, ἀπουσίαζε, θά ἀπορεῖτε;!
Ἡ παρουσία Τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ἐν τῇ ἀγαπῃ καί ἐν τῇ θεῖα ἐνώσῃ, καθῶς Σεῖς γράφετε, εἶναι ἀπροϋπόθετως,  ἅγιε Ἐπίσκοπε κύριε Γρηγόριε; Γιατί τότε δουλεύετε τούς ἑτεροδόξους μέ διαβολικήν διγλωσσίαν; Γιατί δουλεύετε τούς ὀρθοδόξους Χριστιανούς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου; Γιά ποῖον λόγον δέν τούς λέτε τήν Ἐυαγγελικήν ἀλήθεια; Μέ αὑτόν τόν κακόδοξον καί φαῦλον τρόπον ἐκπρωπεῖτε τήν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου, σέ διαχριστιανικούς διαλόγους;
-Ἔτσι Σᾶς εἴπαν νά νομίζετε καί νά διακηρύττετε;
Ἀπουσιάζεν ὁ Τριαδικός Θεός τίμιε Ἐπίσκοπε τῆς Μεσαορίας μας, γιά τόν λόγον πού μᾶς διδάσκουσιν οἱ Ἅγιοι καί Θεοφόροι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, δηλ. ὅτι ὁ Θεός βρίσκεται ἐκεί, ὅπου εἶναι ἡ  Ἐκκλησία Του καί ἡ ἀλήθεια τῆς Πίστεώς Του! Διαφωνεῖτε; Ναί ἤ οὔ; Σέ ἀντίθετον τινά περίπτωσιν, ὄπου δέν ἐκπροσωπεῖτε ἡ ἀλήθεια Του, δέν ὑφίστατο ἐκεί ἐκπροσώπησις τῆς Ἐκκλησία Του καί κατά ἐκκλησιολογικήν, θεο-λογικήν καί δογματολογικήν συνέπειαν, ἀπουσιάζει ἀπό ἐκεί καί ὁ Τριαδικός Θεός, διότι, οἱ πλανεμένοι καί αἱρετικοί ἄνθρωποι, Τόν «ἀπουσιάζουν» ὀντολογικά ἐκ τῶν καρδιῶν τους, δηλ. τόν ἐξορίζουν ἐωσφορικά ἐκ τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως πράξανε καί πράττουσιν διαχρονικά, ἅπαντες οἱ συνδιαλεγομένοι μαζί Σας, δηλ. οἱ Παπικοί, οἱ Προτεστάντες, οἱ Μονοφυσίτες, κ.ἄ.!

Μήπως θά ἔπρεπε νά ξεσκονίζομεν, τζαί κανέναν Θεόπνευστον Πατερικόν σύγγραμμα καθῶς τζαί νάκκον λίον ἤ πολλά, τό ἱ. Εὐαγγέλιον, ἅγιε Θεοφιλέστατε, πέραν τῶν ψευδόδοξων καί ματαίων ἐκδρομοῦλων Σας, σέ τινά ἀλλόθρησκα καί ἑτερόδοξα μή Ἐκκλησιαστικά Συνέδρια;

Τοῦ Παναγιώτη Νούνη





Θεολογική ἀνασκευή τῆς Εἰσήγησις τῆς ΑΘΠ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου


visit counter
(ΜΕΡΟΣ Α΄) ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΕΙΣΗΓΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΘΠ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ


(Μέρος Α΄)




https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaiCL0n1wKPR5gYEw2uXaSB11nkQ5mCRpjaLa4c5ZuNmHvyo64BGpZa_Sj3Wf4t8zpLVXzZ8_dpPdrT0cGW_NRGxZHk5m0nBGV8k7vFfTQY7iwatMeGMEZF7PSkdv-IE08b6f3Xsm6BF-p/s640/Screenshot_113.png

Λόγῳ τοῦ ὅτι δέν εἴμεθα ὁπαδοί τῆς νεοεκκλησιολογικῆς ἐκτροπῆς [1] τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μας καί μάλιστα ἔχομεν πλέον ἐπιλέξει ἐν πλήρει συνειδήσει τό ἱερόνὁμολογιακόν στρατόπεδον τῆς ἁγίας φιλοκάλου ἀνυπακοῆς καί ὑπέρ τῆς Φίλοησυχαστικῆς Ὀρθοδοξίας, ἔχομεν ὡς ἐν δυνάμει θεολογοῦντες, δηλ. ἰσόβεια μαθητοῦδια καί φοιτητές τῆς Θεολογίας τῶν Πατέρων, τινά ἀδήριτον μαθητικήν ὑποχρέωσην ἐκ τῶν ἐν ἐξελίξει θεολογικῶν δρώμενων νά ἀσκοῦμεν αἰτιολογημένα καί ἀποδεδειγμένα τήν ἐλάχιστον καί μέτριον μαθητικήν κριτικήν ἐν τῇ Εὐαγγελική ἀρχῇ τῆς ἀληθεύουσας ἀγάπης καί τῆς ἀγαπῶσας ἀληθείας.
Δέν συμφωνάμε ἐπίσης διόλου μέ τήν καινοφανήν Φαναριώτικην αἵρεσιν τῆς«ἐπισκοποκεντρικῆς» [2] ἐκκλησιολογίας, ἡ ὁποία εἶναι ριζηδόν ἐπηρεασμένη ἐκ τοῦ Παπικοῦ Ἀλάθητου καί Παπικοῦ Πρωτείου ἐνῶ τήν ἴδια στιγμή παραπέμπουσιν ἐκ κακοδόξου σκοπιμότητος καί περίσσιας ἀδιακρισίας εἰς τόν Ἅγιο Ἰγνάτιο τόν Θεοφόρο!



Πάμε τώρα νά δοῦμε, τίς λογῆς λογῆς, θεολογικές ἐνστάσεις μας, ἐπί τῆς Πατριαρχικῆς εἰσηγήσεως:



Παράγραφος 1η

 «(...) διαδεχθέντες ες τν κλρον τς πισκοπς σειρν μακρν προκατόχων, ν οςπλθος λον γίων νδρν στερεωσάντων τν κκλησίαν δι το κόπου, τνδρώτων κα νίοτε το αματος ατν. Κύριος  Θες δη ατος νάπαυσιν κα ζων αώνιον ν τ κοινωνί τν γίων Του».
Ὄντως, ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον, ὅτι εἶναι ὁ διάδοχος Οἰκουμενικός Πατριάρχης τῆς Κων]πόλεως ἐκ τινῶν πολλῶν ἄλλων προκατόχων του Οἰκουμενικῶν Πατριαρχῶν! Οὐδείς ἀμφισβητεῖ τήν Κανονικότητα τῆς Πατριαρχικῆς ἐκλογῆς του, καθότι ἄν δέν ἀπατόμαστε δέν ἐτέθει ποτέ τέτοιον ζήτημα. Ἄρα εἶναι σαφῶς ἐπικυρωμένη ἐκ τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας ἡ Κανονικότητα τοῦ πατριαρχεύειν καί ἐπισκοπεύειν τήν Ὀρθόδοξον Οἰκουμένην καί ἀσφαλῶς ἐκπληρώνει καί τόν ὑμνογραφικόν ὁρισμόν του καί τόν «θρόνων διάδοχος»... μόνον πού ἡ ἔντονη, ἔμπονη καί ἀγαπητική ἔνστασις ἡμῶν τῶν ἁπλῶν μελῶν καί πιστῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου, καί ἐννοοῦμεν «ἡμῶν» τίς χιλιάδες καί ἐκατοντάδες Κληρικών, Μοναχῶν καί λαϊκῶν, εἶναι στήν ἀλυσιδωτήν καί ἀδαμάντινον διαδοχήν περί τήν Πίστην καί ἄρα ἠ προβληματική ἐστιάζει εἰς τόν ἀλυσιτελήν «τρόπων διάδοχος». 

Εἶναι ὁ Παναγιώτατος Πατριάρχης τῆς Πόλης καί τῶν «τρόπων διάδοχος»; Τίνων τρόπων; Τρόπων, αἱρετιζόντων και κακοδόξων; 

Πιό ἀπλά καί κοντολογίς, ἀμφισβητοῦμεν τίς σωρηδόν Πατριαρχικές κακόδοξες ἐνέργειες, ὅτι εἶναι ἤ ἦτο δῆθεν, ὀρθόδοξες ἐνέργειες, σύμφωνες καθ΄ὁλοκληρίαν, διά τῶν Ἁγίων και Θεοφόρων Πατριαρχῶν καί προκατόχων τοῦ Οἰκουμενιστοῦ κ. Βαρθολομαίου. 

Αὐτό πού ἀποκρύπτεται καλῶς ἐκ τοῦ κακοδόξου Πατριάρχου τῆς Ρωμηοσύνης μας, εἶναι ἡ«συμπτωματική» παράλειψις, ὅταν σωρηδόν προκατάτοχοί του Πατριάρχες τῆς Κων]πόλεως, ἔσπασαν τήν ἐν λόγῳ ἐπισκοπίζουσα καί ὀρθοδοξοῦσα ἀλυσίδα, τοῦ ὀρθοτομεῖν τόν λόγο τῆς ἀληθείας, καί ἐπέρασαν στό ἐωσφορικό στρατόπεδο καί τήν ἄνομο κομπανία καί φατριά τῶν αἱρετικῶν Πατριαρχῶν! 

Ἄν ὅντως, ἅπαντες οἱ προκάτοχοί του Πατριάρχες, ἦτο ἄγιοι ἄνδρες, δέν θά ἐχρειάζοντο τίς ἐλεϊνές προσευχές μας, ὑπερ τῆς ἀναπαύσεως των, ἀλλά ἡ Ἁγιολογική, ἡ Λειτουργική, ἡ Κανονική καί ἡ Ἐκκλησιολογική τάξις, προνοεί, νά προσευχόμαστε καί νά παρακαλοῦμεν δια τίς ἐπωφελείς πρεσβείες αὐτῶν, καί ὄχι ὑπέρ τῆς ἀναπαύσεως αὐτῶν, διότι ἡ Ἐκκλησία γνωρίζει ἀπλανῶς ποίοι εἶναι οἱ ὅντως φωτισμένοι καί τεθεωμένοι κεκοιμημένοι ἅγιοι Πατριάρχες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποίοι εἶναι δεδοξασμένοι πρώτιστα ἐκ τοῦ Θεοῦ καί ἔπειτα, ἐπικυρωμένη καί ἀναγνωρισμένη ἡ ἁγιότητα αὐτῶν, ἐκ τῆς ἱερᾶς Συνειδήσεως τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας. Ἄρα μᾶλλον, θά πρέπει νά εὐχόμαστε ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν προκατόχων τοῦ Πατριάρχου μας, δηλ. ὅσοι Πατριάρχες ἦτο κακόδοξοι καί καταδικάσθησαν ὥς αἱρετικοί λυκοποιμένες, ἀλλά καί ὅσοι ἄλλοι δέν  καταδικάσθησαν, ἀλλά καί δέν ἔχομεν τήν ἀπλανή βεβαιότητα τῆς σωτηρίας, φωτίσεως καί θεώσεως αὐτῶν. Πολλῶ δέ μᾶλλον θά πρέπει νά προσευχόμαστε ὑπέρ τῆς ἀναπαύσεως τῶν συγχρόνων Πατριαρχῶν καί Ἀρχιεπισκόπων κ.ἄ. κεκοιμημένων Κληρικῶν, πού λάτρεψαν τόν Βαάλ, τόν Μπάφομετ καί τόν Ἀρχιτανγκαλίστ τῆς Μασσωνίας καί ἔγιναν [3] «ἅγιοι Πατριάχες» τοῦ Σατάν καί τῆς Μασσωνίας ἀντί, ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας!! 

Ἐλπίζομεν μόνον να μή ὑπονοεί καθόλου, ὁ ἅγιος Πατριάρχης μας, ὅτι ἅγιοι ἄνδρες καί Πατριάρχες τῶν Ὀρθοδόξων Ρωμηῶν, ἦτο ἐκείνος ὁ Μασσώνος Πατριάρχης ὁ Μελέτιος Μεταξάκης, ὁ Ἰωακείμ ὁ Γ΄, ὁ Ἀθηναγόρας κ.λπ.; Ἅγιος ἄνδρας, ἦτο καί εἶναι, ὁ ὅσιος Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος, ὁ ὁποίος σέ ἀποκαλυπτικές [4] ἐπιστολές του, καταγγέλνει ὡς Μασσώνον, τόν μακαρίτη Πατριάρχην Μελέτιον Μεταξάκην. 

Ὅμως ἄκρως περίεργα πράγματα συμβαίνουν περί τινῶν σύγχρονων κληρικῶν [5]ἐγκωμιαστῶν τοῦ Μασσώνου Πατριάρχου Μελέτιου Μεταξάκη καί δεῖ ἐκ τινῶν φανατικῶν ὁπαδῶν τοῦ Μοναχοῦ Ἰωσήφ τοῦ Βατοπαιδινοῦ καί τοῦ Μητροπολίτου Λεμεσοῦ κ. Ἀθανασίου!!! Μέχρι καί ὁ Ἁγιορείτης Σεβ. κ. Ἀθανάσιος, σύμφωνα μέ ἔγκυρες πληροφορίες, ἐγκωμιάζει τόν Μασσώνον Μεταξάκην! Αὐτά μᾶλλον ἐδιδάχθῃ ὑπό τοῦ Γέροντός του μ. Ἰωσήφ; 

Δυστυχῶς τήν σήμερον, δέν ἐμπιστευόμαστε κανέναν ρασοφόρο καί δεῖ ἐπίσκοπο [6], ὁ ὁποίος δέν ξεκαθαρίζει ἐλεγκτικά, ὁμολογιακά καί Προδρομικά, τήν Ἐκκλησιολογική καί Ποιμαντική θέση του, διά τόν Παπισμό, Οἰκουμενισμό, Μασσωνία, Νεονικολαϊτισμό κ.λπ. Ἔχομεν ἐμπιστοσύνη στούς σύγχρονους Θεοφόρους καί Φωτισμένους Πατέρες καί Διδασκάλους τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως τόν ὅσιο Φιλόθεο Ζερβάκο, τόν Γέρων π. Ἐπιφάνιον Θεοδωρόπουλο, τόν Γέρων π. Χαράλαμπον Βασιλόπουλο, τόν Γέρων Ἐπίσκοπον Αὐγουστῖνον Καντιώτην, τόν Γέρων Γερμανόν Σταυροβουνιώτην, τόν μέγα ἱεροκήρυκα τῆς Ἐκκλησίας Δημήτριον Παναγόπουλο, τόν Οἰκουμενικόν διδάσκαλον καί σύγχρονον Θεολόγον μακαριστόν Νικόλαον Σωτηρόπουλον κ.ἄ.!





Παράγραφος 2η


«μία κκλησία»

Σέ αὐτήν τήν παράγραφον, ἔκπληξιν κάμνει στόν γράφων, ἡ διασκεδαστική πρότασις «μία Ἐκκλησία»... θυμήθηκε ὁ τίμιος καί χαμαιλέων ἅγιος Πατριάρχης μας καί τήν «μία Ἐκκλησία»; Τόσο καιρό πού ἦταν... «ἡ μία Ἐκκκλησία»; 

Ἆραγε εἶναι «σῶον», «ἔντιμον», «ὑγιᾶ» καί «ὀρθοτομούντα» τά ὅσα χαμαιλεόντεια νάματα ἐκφράζει, διδάσκει καί διακηρύττει, κατά καιρούς, ὁ Ἀρχιοικουμενιστής Πατριάρχης μας, ὅπωςπ.χ.: ἄλλη «μία Ἐκκλησία» οἱ Παπικοί, ἄλλη «μία Ἐκκλησία» οἱ Προτεστάντες, ἄλλη «μία Ἐκκλησία» οἱ Μονοφυσίτες, Κόπτες καί Ἀρμένιοι, ἄλλη «μία Ἐκκλησία» οἱ Ἀγγλικανοί, ἄλλοι «οἱ δύο πνεύμονες» ἐκεί, ἄλλοι οἱ «ἀρχαίοι ὀρθόδοξοι ἀνατολικοί κλάδοι» ἐδῶ, ἀλλη ἡ«ἀπελευθερωμένη θεολογία» ἐκεί, ἄλλη  ἡ «μεταπατερική θεολογία» ἐδῶ κ.λπ. καί ἐν τέλει, χάσαμεν τόν Ἐκκλησιολογικό μας μπούσουλά φίλοι καί ἀδελφοί!! 

Ἔπειτα μᾶς φταίνε οἱ «φονταμενταλιστές», οἱ «Ταλιμπάν», οἱ «Μουτζαχεντίν», οἱ«ψυχασθενείς», οἱ «Ζηλωτές», οἱ «Ἀποτειχιστές», οἱ «Τελεβάντοι» κ.λπ.; Κατά συνέπειαν, τῆς ἐκ Φαναρίου Πατριαρχικῆς καί ἐξάπαντος τῆς «σχιζοφρενοῦς ἐκκλησιολογίας» ἤ τῆς«ἐκκλησιολογίας τοῦ διπολισμοῦ» δέν δυνάμεθα νά ἔχομεν τινά τυφλή ἐμπιστοσύνη καί ἀδιάκριτο ὑπακοή σέ χαμαιλέοντες Οἰκουμενιστές ποιμένες, πού ἀλλοιώνουν δόλια τό Εὐαγγέλιον, ἐλέω τινά Παπόδουλου ντελιρίου, δηλ. τῆς κακοδόξου διπλωματίας ἤ καί τῆς ἐωσφορικῆς διγλωσσίας. 

Χωρίς παρεξήγηση ἀδελφοί καί πατέρες, ἕνα κουσοῦρι τό ἔχω... ἀλλά ὡς θεολογῶν καί δημοσιογραφῶν, ὑποψιάζομαι τά μέγιστα, διά κενοφανήν τινά νέαν αἵρεσιν, τουτέστιν τήν«Παναίρεσιν τοῦ Χαμαιλεοντισμοῦ» δηλ. τοῦ Θεανθρωποκτόνου Συγκρητισμοῦ. Κάνω κάπου λάθος; Παρακαλῶ νά μέ διαψεύσει κάποιος ἔμπειρος τῶν θεολογικῶν μας πραγμάτων. Γι΄αὐτόν χρῆζει μεγίστης προσοχῆς, τό ἁπλόν καί ἀφελές ποίμνιον, ἐκ τινῶν Βατραχακιστῶν καί Χαμαιλεοντιστῶν κληρικῶν...! 

Ἄρα καί πολύ καλῶς πράττομεν καί εὐχόμαστε, στίς ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Θεάνθρωπος Χριστός καί Κύριος μας, νά χαρίζει καί «νά χορηγῇ εἰς τόν Ἐπίσκοπον ἐντιμότητα, ὑγείαν, ὀρθοτομίαν τῆς ἀληθείας κ.λπ.» [7] διότι δέν εἶναι ἄτρεπτον ὀντολογικά, ἤ τινά ἀπαραχάρακτον δεδομένον καί ἰσόβειον πιστοποιητικόν, ἤ καί αἰῶνια ἐξασφάλισις, ὅτι ὅποιος ἔλαβεν τήν ἰεροσύνη καί ἐφόρεσεν ἕναν ράσον, αὐτόματα ἔλαβεν καί πιστοποιητικό Ὀρθοδόξου Κληρικοῦ, πιστοποιητικόν σωρηδόν ἀλαθήτων, πιστοποίησις δῆθεν φωτισμοῦ ἤ καί θεώσεως ἀλλά συνάμα ἀτελεύτητου καί ἀπλανοῦς ὀρθοτόμησις θεολογεῖν τῆς ἀληθείας κ.λπ. Ἀστεία καί ἀφελέστατα πράγματα, ἄν τυχόν καί κάποιοι, τήν σήμερον, πιστεύουν τέτοια ἀνοησία. 

Ἡ Μυστηριακή ἱεροσύνη δέν εἶναι ἀνίερος χαμαιλεοντισμός ἤ δεισιδαιμωνία,  μέ μαγικά ὑπερφυσικά σόου... εἶναι Ὀρθόδοξον Μυστήριον καί μάλιστα, ἡ ἀπλανής καί χαρισματική ἱεροσύνη ἀποδεικνύεται, μέ τήν ἀκριβή ταύτισην καί σχέσιν τῆς Ὀρθοδόξου δογματολογικῆς θεωρίας καί τῆς ὀρθοδόξου πράξεως (=Θεωρίας)... ἐκ τῶν ἐνεργειῶν καί «καρπῶν» εἴτε ἐκ των Κληρικών, εἴτε ἐκ τῶν Μοναχῶν, εἴτε καί καί ἐκ τινῶν λαϊκῶν, ἔτσι δυνάμεθα, νά συγκρίνομεν, νά κρίνομεν, ἵνα μή κατακρίνομεν καθῶς μᾶς διδάσκει τό ἱ. Εὐαγγέλιον, σέ ἀντίθετον τινά περίπτωσην, ἔχομεν ποιμαντικήν, ἱερατικήν ἤ καί Ἀρχιερατικήν, ἐκτροπήν. 

Ἄρα τό πρόβλημα ἔγκειται στίς ἄγουρες καί ἀπροϋπόθετες χειροτονίες τινῶν κληρικῶν... κληρικῶν μέ καρδιακά καί νοερά μπάζα, οἱ ὁποῖοι θά ἀναλάβουν νά θεραπεύσουν(sic) τίς ψυχές ἡμῶν τῶν ἀσθενοῦντων!





Παράγραφος 3η


 «(...) το ποίου τν σταυρόν, ς λλοι συν-Κυρηναοι μετ το Πατριάρχου αρετε, φ᾿ᾧ καστος ξ μν τάχθη».

Ἕνα βασικό καί πολυσύνθετο ἐρώτημα, κατακλύζει καί πάλιν καί πολλάκις τό ταλαίπωρο μυαλό μου, σάν προσπαθῶ νά καταγράψω, ἐτοῦτες τίς γραμμές: 

Ποιός νά εἶναι ἆραγέ, ὁ μείζων καί ὁ πρωτεύων ρόλος, τῶν συνεπισκόπων ἀδελφῶν τοῦ Πατριάρχη μας; Ποίος ὁ σημερινός ρόλος τοῦ Πατριάρχου μας; «Τί ρόλο βαρᾶ», στήν κοινή λαϊκή γλῶσσα; 

Ποίος ὁ ρόλος, τῶν τεθεωμένων ἁγίων Ἐπισκόπων τῆς Ἐκκλησίας καί ποιός ὁ ρόλος συγκριτικά τήν σήμερον τῶν «ἁγίων» πατέρων καί ρασοφόρων τῆς Ἐκκλησίας; 

Θά ἦθελα νά μάθω καί νά πληροφορηθῶ, ἄν εἶναι ἐφικτόν, ἄν κάποιος ἐκ τῶν «συν-Κυρηναίων» Ἐπισκόπων τοῦ Πατριαρχείου μας, μετέφερε τίς κραυγές ἀγωνίας τοῦ Χριστεπώνυμου πληρώματος τῆς Τοπικῆς Ἐκκλησίας του, ἤ, ἄν οἱ «συν-Κυρηναίοι»μετεβλήθησαν, σέ συν-Φαριζαῖους, σέ συν-Ιοῦδες, σέ συν-Νεστόριους, σέ συν-Ἄνθιμους (ὁ Τραπεζοῦντιος καί ὄχι ὁ Θες]νίκης, ἄν καί ἀκολουθεῖ τά χνάρια του ὁ δεύτερος), σέ συν-Καλέκες, σέ συν-Βησσαρίωνες, σέ συν-Βέκκους, σέ συν-Ποντιοπιλάτους κ.λπ.(;!)

Ἐλπίζω μόνον, νά μήν αἴρουν μερικοί καί τήν «νεοεκκλησιολογικήν» αἵρεσιν τοῦ Πατριάρχου, διότι ἡ αἵρεσις, δέν εἶναι Σταυρός, ἀλλά εἶναι ἐχθρός τοῦ Ζωοποιοῦ Τιμίου Σταυροῦ καί θανάσιμος ἐχθρός τοῦ Ἐσταυρωμένου Ἀναστάντα Θεανθρώπου καί τῆς Ἐκκλησίας Αὐτοῦ!...


(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)



Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη



https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjKJuddYUNA-YUW4GiZw5FvZtd_54yUuoeomAFnH0FVm0BgUV05EitJR-7Ho4sHpKUNHNepCdOKgtKfOHiuUTT1a9F6n8NvKBqsxwdhMBnjrjSqKzJa39TV5vGApoU5CI3zm1RAQoX9NitJ/s640/%25CE%2591%25CE%259D%25CE%2591%25CE%2598%25CE%2595%25CE%259C%25CE%2591.png




ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Σύναξη Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καί Μοναχῶν, Η ΝΕΑ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, Ἰανουάριος 2015, Ἐκδόσεις: “Τό Παλίμψηστον”, σσ.64.


[2] Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ΚΑΚΗ ΥΠΑΚΟΗ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΑΝΥΠΑΚΟΗ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2006, Ἐκδόσεις: “Βρυέννιος”, Φίλη Ὀρθοδοξία 11, σελ. 18-19.


[3] Μοναχοῦ Σεραφείμ Ζήση, Η ΜΑΣΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ (Ἡ μασονική προώθηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ), http://www.egolpion.com/masonia_patriarxes.el.aspx


[4] Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ (Ὡς ἀγωνιστής καί ὁμολογητής τῆς Ὀρθοδοξίας, μέ ἀναφορές στήν ἐπικαιρότητα), ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ, Α΄Ἔκδοση 2014, σσ.295.


[5] Θεολόγου Παναγιώτη Τελεβάντου, Ο ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ,http://panayiotistelevantos.blogspot.com.cy/2014/11/blog-post_73.html


[6] Θεολόγου Παναγιώτη Τελεβάντου, ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΜΕΤΑΞΑΚΗ, http://panayiotistelevantos.blogspot.com.cy/2014/10/blog-post_98.html


[7] Ἀρχιμανδρίτου Ἐπιφάνιου Ι. Θεοδωρόπουλου, ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ («ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ» καί «ΖΗΛΩΤΙΣΜΟΣ»), ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΤΡΟΙΖΗΝΟΣ 2008, ΕΚΔΟΣΙΣ Γ΄, σελ.104.