-----------------------------------
Για όσους δεν γνωρίζουν το παπικό μοναστήρι του Bose στη
βόρεια Ιταλία, είναι ένα πρότζεκτ του Οικουμενισμού επί γης. Πρόκειται για μια
μεικτή (δηλαδή και άντρες και γυναίκες) διομολογιακή μοναστική κοινότητα,
ιδρυμένη από τον αιρετικό Enzo Bianchi. Εκεί, διαστρεβλώνεται και
παραμορφώνεται κάθε έννοια και κάθε στοιχείο του μοναχισμού. Μόνο μοναστήρι δεν
είναι αυτό το βλάσφημο μόρφωμα…
Σε αυτό λοιπόν το οικουμενιστικό εργαστήρι, το Bose, παπικοί, Ορθόδοξοι, προτεστάντες,
μεθοδιστές κ.α. υπό την καθοδήγηση του παπικού ηγουμένου, σκιαγράφουν και
ορίζουν τον χριστιανισμό του μέλλοντος, την παναίρεση του Οικουμενισμού δηλαδή.
Μάλιστα αυτοπροβάλλονται ως φιλοορθόδοξοι και τα Συνέδριά τους
τιτλοφορούνται ως «Συνέδρια Ορθόδοξης Πνευματικότητας».
Τι το ιδιαίτερο όμως έχει αυτό το μέρος;
Το Bose είναι ένα νέο είδος μοναστηριού, καταφανώς οικουμενιστικό:
Καθολικοί, Προτεστάντες και Ορθόδοξοι από διαφορετικές περιοχές και εκκλησίες
μονάζουν μαζί. Εδώ βιώνεται,σύμφωνα με τον ιδρυτή του, η πραγματικότητα της
μιας «αδιαίρετης Εκκλησίας»(;;;;;)), έχοντας στην πράξη καταργηθεί σχίσματα και
συγκρούσεις χιλίων χρόνων!!!!!!!!!!!!! Και είναι απρόσμενα ανακουφιστικό να
νιώθεις ότι εκεί τουλάχιστον, σε αυτό το οροπέδιο που βλέπει στις Άλπεις, η
Εκκλησία είναι μια. (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!;;;;;;;;;;)
Η κοινότητα αποτελείται από εβδομήντα μέλη, αδελφούς και
αδελφές.
Η αρχή έγινε μετά το τέλος των εργασιών του Δεύτερου
Συμβουλίου του Βατικανού (1962-1965) –που είχε συγκροτηθεί με στόχο την
ανανέωση της Καθολικής Εκκλησίας– όταν άνδρες και γυναίκες θέλησαν να
δημιουργήσουν, μαζί με τον Αδελφό Enzo, ένα νέο είδος μοναστηριού, κι εκείνος
επέλεξε να απαντήσει θετικά στο κάλεσμα:
«Είχα δυο λύσεις: να αρνηθώ μια μικτή μοναστική ζωή στο όνομα
της παράδοσης, ή να πω ναι και να τολμήσω να μπω σε μια νέα περιπέτεια,
αποδεικνύοντας πως άντρες και γυναίκες μπορούν να βιώσουν την ίδια πνευματική
και μοναστική εμπειρία, μαζί. Όταν είσαι 25 χρονών, έχεις θράσος!».
Οι τρείς αρχές.
Η κοινότητα του Bose βασίζεται σε τρεις θεμελιώδεις αρχές: στη
ριζική δέσμευση στη ζωή του Ευαγγελίου, στην κοινή ζωή και στην αγαμία.
Υπάρχει επίσης μια τέταρτη αρχή: εγγύτητα με τον εξωτερικό κόσμο που περιβάλλει
το μοναστήρι, δίχως να χάνεται η μοναστική ταυτότητα.
Αυτό είναι ένα βασικό στοιχείο της ζωής στο Bose, καθώς είναι
στόχος «η μοναστική ζωή να είναι σε διάλογο με το σύγχρονο κόσμο». Γι’
αυτό οι μοναχοί και οι μοναχές φοράν το
λευκό τους ράσο μόνο στη θεία λειτουργία – τις υπόλοιπες ώρες ντύνονται όπως
όλοι οι άνθρωποι.
Η κοινότητα είναι αυτοσυντηρούμενη, τηρώντας απαρέγκλιτα το
μοναστικό Κανόνα του Αγίου Βενέδικτου (16ος αι.) και κυρίως την οδηγία ora et
labora – προσευχή και εργασία. Όσοι θέλουν να επισκεφθούν το μοναστήρι ή ακόμα
και να αποσυρθούν για λίγο εκεί, είναι ευπρόσδεκτοι, με εξαίρεση τους δυο πιο
κρύους μήνες του χειμώνα.
Οι μοναχοί ασχολούνται με ένα ευρύ φάσμα χειροτεχνιών, όπως
αγγειοπλαστική, μεταλλουργία, υφαντική, παρασκευή αφεψημάτων, μαρμελάδων και
μελιού από τους κήπους του μοναστηριού, ενώ παράλληλα διατηρούν έναν εξαιρετικό
εκδοτικό οίκο. Επίσης εντρυφούν με μεγάλη φροντίδα στη μουσική της θείας
λειτουργίας. Με λίγα λόγια, πρόκειται για μια
ολοζώντανη οικουμενιστική κοινότητα, και ταυτόχρονα μοναστική χωρίς
κανένα συμβιβασμό.
Μια από τις βασικές πρακτικές της μοναστικής τους ζωής είναι
το lectio divina, η εν είδει διαλογισμού ανάγνωση της Θείας Γραφής .
Κάθε Σάββατο βράδυ, ένα μέλος της κοινότητας προσφέρει μια
δημόσια ανάγνωση στους πολλούς επισκέπτες του μοναστηριού.
Σύμφωνα με τον Rowan Williams, πρώην Αρχιεπίσκοπο της
Αγγλικανικής Εκκλησίας, το Bose είναι ένα σημάδι για το μέλλον του μοναχισμού,
καθώς αποτελεί «ένα μοναδικό μοντέλο για την αναδιαμόρφωση του κλασικού
μοναχισμού, που ελκύει πολλούς ανθρώπους σήμερα…», ενώ κατά τον ίδιο, «ο Enzo
Bianchi είναι μια από τις πιο σημαντικές χριστιανικές φωνές στην Ευρώπη».
Επισκέφτηκα το Bose τον Μάιο του 2015 και είχα την ευκαιρία να
συνομιλήσω με τον ηγούμενο Bianchi και με μοναχούς και μοναχές. Στη συνέχεια
παραθέτω τα όσα μου είπαν, αποκαλύπτοντας σημαντικές πτυχές της ζωής τους στο
τόσο ξεχωριστό αυτό μοναστήρι.
Ο Ιδρυτής και ηγούμενος ENZO BIANCHI αναφέρει τα εξής:
«Σε μια συγκεκριμένη στιγμή, διαισθάνθηκα πως αντί να αφιερώσω
τη ζωή μου στην πολιτική, προς την οποία έκλινα, θα έπρεπε να ζήσω μια
χριστιανική ζωή – απλά αυτό. Εν καιρώ, σκέφτηκα τη μοναστική ζωή. Υπήρχαν τρεις
άλλοι μαζί μου, ένας νεαρός άνδρας και δυο γυναίκες. Είχαμε λειτουργία το
πρωί, το μεσημέρι και το βράδυ(;;;;). Έτσι ξεκίνησε η κοινότητα. Έδειξα
υπακοή σε αυτό που συνέβαινε, δεν είχα κανένα μεγάλο σχέδιο. Είπα στον Κύριο:
ένα απλό μοναστήρι των καιρών μας, αυτό μόνο ζητάω. Εφτά ή οχτώ αδελφοί θα ήταν
αρκετοί. Δεν είχα αίσθηση του τι με περίμενε.
»Αρχικά, είχαμε πολλές δυσκολίες. Ο τοπικός επίσκοπος ήταν
εναντίον μας: δεν μπορούσαμε να κοινωνήσουμε, δεν μπορούσαμε να δεχτούμε
Προτεστάντες και δεν ήθελε καν να μου μιλήσει. Ευτυχώς, ο Καρδινάλιος Pellegrino
του Τορίνο ανέλαβε την ευθύνη. Μας επισκέφτηκε το 1968 και μας επέτρεψε να
κοινωνούμε. Τα πρώτα χρόνια πηγαίναμε για τη θεία λειτουργία στο διπλανό χωριό,
τώρα έχουμε ιερείς ανάμεσα στους αδελφούς.
»Ποτέ δεν σκεφτήκαμε να τραβήξουμε την προσοχή που συμβαίνει
τώρα. Μας έδειξαν εμπιστοσύνη που δεν αξίζαμε. Ο Καρδινάλιος Pellegrino μου
έδειξε μεγάλη εμπιστοσύνη, όπως και ο Πατριάρχης Αθηναγόρας που πήρε
ορισμένους από εμάς μαζί του στο Άγιο Όρος. Σε όλη μου τη ζωή μου
έδειξαν υπερβολική εμπιστοσύνη – ο Κύριος έδωσε πολλά, παρά τα δικά μου λάθη.
Πιστεύω πως αν έχεις εσύ εμπιστοσύνη, θα αποκτήσουν και οι άλλοι γύρω σου.
Σήμερα οι άνθρωποι έχουν ελάχιστη εμπιστοσύνη, ελάχιστη ελπίδα, ελάχιστη πίστη.
Και αυτό που θέλουν από εμάς τους μοναχούς, είναι ένα λόγο εμπιστοσύνης.
Πιστεύω πως αυτό ζητά ο Θεός από εμάς, πάνω απ’ όλα.
»Σταδιακά δομήσαμε αυτή τη μοναστική ζωή. Κάθε τι που θελήσαμε
να ζήσουμε από την παράδοση, θελήσαμε να αντλεί το κίνητρό του από το σήμερα.
Θέλαμε να αιτιολογούνται όλα από το σήμερα. Και αυτό μας επέτρεψε να έχουμε,
στη σημερινή, εκκοσμικευμένη κοινωνία, ένα μοναστήρι που βιώνει την παράδοση
χωρίς να είναι παραδοσιακό. Η ζωή μας είναι διάφανη: οι άνθρωποι μπορούν να
δουν πώς ζούμε. Δεν υπάρχει τίποτε που να
εμποδίζει τους άλλους να μας δουν και να μας καταλάβουν. Πιστεύω πως
η απλότητα, μαζί με τη θέληση να ζήσουμε
το Ευαγγέλιο, είναι αυτό που διακρίνει την κοινότητά μας.
»Πρέπει επίσης να έχει κανείς το κουράγιο να πάρει στα σοβαρά
την κοινωνία στην οποία ζούμε. Στο Bose ζούμε μια ζωή όπως όλοι οι άλλοι. Μια
ζωή ευαγγελική, ναι, όμως ο καιρός των μεγάλων μοναστηριών, των τελετουργικών,
έχει παρέλθει.
Σήμερα πρέπει να δούμε τι είναι αυτό που πραγματικά ταιριάζει
στην εποχή μας: μια ζωή προσευχής, εργασίας, σχέσεων, επικοινωνίας και κοινωνίας
στο πλαίσιο μιας κοινής ζωής, αγαμίας. Πρέπει να έχουμε το κουράγιο να
ξεφορτωθούμε όλα όσα ήταν κάποτε καλά, αλλά δεν έχουν καμία βάση σήμερα. Η
ουσία παραμένει η ίδια: το Ευαγγέλιο, η αγαμία, η κοινή ζωή, είναι τα θεμέλια.
Όλα τα άλλα, μπορούν να αλλάξουν».
----------------------------------------------------------------------------
H
MONH ΒΟSE και ο Οικουμενικός Πατριάρχης.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, πριν ακόμα γίνει
Πατριάρχης, είχε αναπτύξει φιλικές σχέσεις με την Μονή του Bose.
H Μονή του Bose επιδεικνύει – εκτός των άλλων –
και μία αξιοθαύμαστη εκδοτική δραστηριότητα. Έτσι, είναι φυσικό θα λέγαμε, οι
εκδόσεις Qiqajon της Μονής, να προβούν σε έκδοση βιβλίων με κείμενα του
Οικουμενικού Πατριάρχου, μεταφρασμένα για το ιταλόφωνο κοινό. Μέχρι στιγμής
έχουν εκδοθεί τέσσερα βιβλία, τα οποία παρουσιάζουμε συνοπτικώς.
1. Gloria a Dio per
ogni cosa (2001) - Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν
Πρόκειται για μία συναγωγή ομιλιών του Πατριάρχου,
συμπεριλαμβανομένης και της ενθρονιστήριας ομιλίας του, όπως και εκείνης που
έκανε στη Ρώμη για την Via Crucis sto Κολοσσαίο μπροστά στον Πάπα Ιωάννη Παύλο
τον Β’ Τα κείμενα μεταφράστηκαν από τα Ελληνικά και τα Αγγλικά.
2. Incontro al
mistero. Comprendere il cristianesimo oggi (2013) -Συνάντηση με το Μυστήριο
Είναι η μετάφραση του αγγλικού βιβλίου Encountering the
Mystery (2008), μια σύγχρονη ανάγνωση της Ορθοδοξίας, που μεταφράστηκε και
εκδόθηκε και στα Ελληνικά το 2011.
Για την ελληνική έκδοση δείτε περισσότερα σε παλαιότερη
ανάρτηση μας.
3. La via del dialogo e della pace (2014) -Η πορεία του διαλόγου
και της ειρήνης
Είναι μια συλλογή κειμένων αφιερωμένων στο θέμα του
οικουμενικού και διαθρησκειακού διαλόγου, και της ειρήνης, που μεταφράστηκαν
από την αγγλική έκδοση του Fordham: In the World, Yet Not of the World: Social
and Global Initiatives of Ecumenical Patriarch Bartholomew, edited by Patriarch
Bartholomew and John Chryssavgis. Fordham
University Press, New York, 2009, και Speaking the Truth in Love: Theological and Spiritual
Exhortations of Ecumenical Patriarch Bartholomew, edited by Patriarch
Bartholomew and John Chryssavgis. Fordham University Press, New York, 2010.
4. Nostra madre terra (2015) Η μητέρα μας η γή
Το βιβλίο περιλαμβάνει κείμενα για το θέμα της προστασίας του
περιβάλλοντος, που γράφτηκαν και εκφωνήθηκαν την διετία 2014/2015. Να σημειωθεί
ότι το βιβλίο εκδόθηκε λίγο μετά από την έκδοση της παπικής εγκυκλίου Laudato
si’ που είναι αφιερωμένη στο ίδιο θέμα, όπου ο Πάπας Φραγκίσκος, στην αρχή του
κειμένου, αναγνωρίζει ρητά και ανοικτά την καθοριστική έμπνευση που έλαβε για
το θέμα από τα κείμενα και τις δραστηριότητες του Οικουμενικού Πατριάρχου
Βαρθολομαίου. Να σημειωθεί, επίσης, ότι ο τίτλος Nostra madre terra είναι
έκφραση παρμένη από τον ύμνο Cantico delle creature του Αγίου Φραγκίσκου της
Ασσίζης, όπως εξάλλου και ο τίτλος της Laudato si’. Τα κείμενα μεταφράστηκαν
από πρωτότυπα στα Ελληνικά, Αγγλικά και Γαλλικά που πρωτοδημοσιεύτηκαν σε
διάφορες ιστοσελίδες.
Όλα αυτά τα βιβλία εκδόθηκαν με την άδεια και την ευλογία του
Οικουμενικού Πατριάρχου, που μάλιστα έγραψε και εισαγωγή στο πρώτο, δεύτερο και
τρίτο βιβλίο. Το τέταρτο βιβλίο χαρίστηκε ως ευλογία της Μονής στον Οικουμενικό
Πατριάρχη κατά τη διάρκεια της πρόσφατης (Νοέμβριος 2015) επίσκεψης Του στο
Μετόχιο της Μονής στο Cellole της Τοσκάνης, και φέρει εκτεταμένη εισαγωγή του
καθηγουμένου της Μονής π. Enzo Bianchi.
Στη Μονή Bose της Ιταλίας συνήλθε, μεταξύ 12ης και 14ης
Νοεμβρίου 2019, η Συντονιστική Επιτροπή του Διαλόγου μεταξύ
Ρωμαιοκαθολικής και Ορθοδόξου Εκκλησίας. Η Επιτροπή εξέτασε σχέδιο
κειμένου με τίτλο "Πρωτείο και Συνοδικότης στη δεύτερη
χιλιετία".
Στη συνάντηση προήδρευσαν ο
Καρδινάλιος Kurt Koch και ο Αρχιεπίσκοπος Τελμησσού (τότε) νυν Πισιδίας Ιώβ.
Στις 6.9-2017 . μίλησε στο 25ο «Οικουμενικό συνέδριο
ορθοδόξου πνευματικότητος» ο
Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος
ανέφερε -μεταξύ άλλων- και τα εξής: Τα μέλη της αδελφότητος του
Μπόζε «Μελετούν και γνωρίζουν τους Πατέρας της Αδιαιρέτου Εκκλησίας.
Με τις εκδόσεις των και με τα συνέδριά των προσπαθούν να μεταδώσουν αυτή τη
σοφία των Πατέρων της Αδιαιρέτου Εκκλησίας εις τον σημερινόν κόσμον, εις τους
πιστούς αμφοτέρων των Εκκλησιών, Καθολικής και Ορθοδόξου»…
Μια πρώτη παρατήρηση στους ανωτέρω λόγους είναι η απαράδεκτη
αναφορά του Πατριάρχη στην «Αδιαίρετον
Εκκλησίαν». Εδώ ο Παναγιώτατος, εμμέσως πλην σαφώς, τονίζει την
κακόδοξη θεωρία της “διηρημένης Εκκλησίας.
Φυσικά και δεν θα συμφωνήσουμε επειδή απλούστατα η Εκκλησία
είναι ΜΙΑ. Όταν ο Άρειος κι οι Αρειανοί εγκατέλειψαν την Εκκλησία μετά την
καταδίκη τους από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, αυτή δεν διαιρέθηκε.
Το αυτό συνέβη και όταν οι Νεστοριανοί και οι Μονοφυσίτες
εγκατέλειψαν την Εκκλησία τον ε΄ αιώνα μετά την καταδίκη τους από την Γ΄και Δ΄
Οικουμενική Σύνοδο αντιστοίχως.
Το αυτό συνέβη και μετά το Σχίσμα, όταν ο Παπισμός με τους
ακόλουθους του, περιβεβλημένοι πλείστες όσες αιρέσεις και κακοδιδασκαλίες (στις
οποίες επιμένουν μανικώς άχρι του νυν) έφυγαν από την Εκκλησία. Αυτή παρέμεινε
ΜΙΑ κι αδιαίρετος.
Επίσης είπε και τα ακόλουθα λόγια στην προσφώνησή
του προς τον ηγέτη της κοινότητας Έντζο Μπίανκι:
“Άλλωστε αυτός ο τόπος για όσους τον επισκέπτονται
χαρίζει γαλήνη και ειρήνη, διότι εδώ υπάρχει μια γνησία πνευματικότης. Δεν ξέρω
κατά πόσον η πνευματικότης της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας επηρέασε την
πνευματικότητα της Κοινότητος Μπόζε, πάντως εδώ, το αισθάνεται κανείς όταν
έρχεται, ότι βασιλεύει η αγάπη κυρίως, η ειρήνη, η γαλήνη, και η
πνευματικότης.”
Με άλλα λόγια! Ο Πατριάρχης πιστεύει ότι η πνευματικότητα μιας καθαρά
οικουμενιστικής μοναστικής, μικτής, διομολογιακής κοινότητας είναι γνήσια
πνευματικότητα παρόλον ότι δεν παραλείπει να αναφέρει ότι δεν ξέρει αν η
μοναστική κοινότητα του Μπόζε έχει επηρεαστεί από την Ορθοδοξία.!!!
------------------------------------------------------------------
Το μοναστήρι του Μπόζε και η Εκκλησία της Ελλάδος.
Στα συνέδρια πνευματικότητας του Bose συμμετέχουν και μοναχοί από Ορθόδοξα
Μοναστήρια, όπως της Μονής Πετράκη, της Μονής Προφήτου Ηλιού Πρεβέζης, της
Μονής Μεταμορφώσεως Ναυπάκτου, της Μονής Πάτμου, της Μονής Αγ. Αικατερίνης του
Σινά, από Μονές του Αγ. Ορους, κ.α.
Τον Ιούλιο του 2009 η Δ.Ι.Σ αποφάσισε και έστειλε τον
Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη κ. Σάββα Δημητρέα, Ιεροκήρυκα της Ιεράς
Μητροπόλεως Νικοπόλεως και Πρεβέζης, ως εκπρόσωπο της Εκκλησίας της Ελλάδος στο
ετήσιο Συνέδριο Ορθοδόξου Πνευματικότητος, με γενικό θέμα
«Ο πνευματικός αγώνας στην Ορθόδοξη Παράδοση», το οποίο θα
πραγματοποιηθεί στο Bose της Ιταλίας, από 9ης ως 12ης Σεπτεμβρίου 2009.
Τον Σεπτέμβριο του 2010 την Εκκλησία της Ελλάδος εκπροσώπησε ο
Καθηγούμενος της Μονής Πετράκη Αρχιμ.Ιάκωβος Μπιζαούρτης.
Μήνυμα απέστειλε ο
Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος στο 23ο Οικουμενι(στι)κό Συνέδριο για την Ορθόδοξη
Πνευματικότητα ( (9-12 Σεπτεμβρίου 2015). Συμπροσευχή όλων
των συνέδρων πραγματοποιήθηκε την δεύτερη ημέρα (10/09/2015)
............................................................................
Ο ηγούμενος μιας μεικτής και διομολογιακής μοναστικής
κοινότητας Enzo Bianchi ήταν προσκεκλημμένος ομιλητής σε συνέδριο ορθόδοξου μοναστηριού;
Σύμφωνα με Δελτίο Τύπου που εξέδωσε η Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού
Θήρας φέτος επί τη τριακοσιο(300)στη επετείω από της ανιδρύσεώς της
(1711-2011), διοργάνωσε την 17ην και 18ην Ιουλίου ε.ε. διήμερο, επιστημονικό
συνέδριο προς τιμήν του Προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου, με θέμα: «Προφήτης Ηλίας:
ο ζηλωτής υποφήτης του Θεού». Στο συνέδριο συμμετείχαν καθηγητές Πανεπιστημίου
και επιστήμονες ποικίλων ειδικοτήτων. ……
……………………………………………………………………………
Η δεύτερη συνεδρία, τις απογευματινές ώρες κεντρικό θέμα είχε
τη θέση του Προφήτου Ηλιού στη Θεία Λατρεία και προήδρευσε ο κ. Νικόλαος
Ολυμπίου, Πρόεδρος του τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών. Στο
θέμα «Η τιμή του Προφήτου Ηλιού στη Δύση», ο καθηγούμενος του Monastero di
Bose Ιταλίας Enzo Bianchi αναφέρθηκε στην παρουσία του Προφήτου Ηλία μέσα στο
έργο των Λατίνων πατέρων της αδιαιρέτου Εκκλησίας.
Τα «Συνέδρια Ορθόδοξης Πνευματικότητας»-Σχόλια -Παρατηρήσεις
Κατά καιρούς στη οικουμενιστική κοινότητα στο Bose της
Ιταλίας, διοργανώνονται ‘’Διεθνή Συνέδρια Ορθόδοξης Πνευματικότητας’’. Ομιλητές στα Συνέδρια αυτά δεν θα είναι μόνο
οι Ορθόδοξοι προσκεκλημένοι, αλλά και Παπικοί, Αγγλικανοί, βιβλικοί μελετητές,
θεολόγοι διάφοροι, πατρολόγοι, μοναχοί της Ανατολής και της Δύσης (έτσι το
αναφέρουν), φιλόσοφοι και συγγραφείς από όλο τον κόσμο.
Κατ’ αρχή θα πρέπει να σημειωθεί, ότι η οικουμενιστική αυτή
κοινότητα λειτουργεί κάτω από Βατικανό, καθότι λειτουργεί με βάση τον
Βατικάνειο «Κώδικα Κανονικού
Δικαίου». Είναι μια «Ιδιωτική ένωση
πιστών» (Associazone private di fedeli) (άρθρα 114, 116, 117 και 322) και όχι
‘’μοναστική’’ κοινότητα όπως παρουσιάζεται.
Θέματα Συνεδρίων
Διαλέγουν
η θεματολογία να είναι τέτοια, που να μην άπτεται των δογματικών διαφορών με
τις αιρετικές κοινότητες. Η αναφορά σε
‘’διαφορετικές παραδόσεις’’ στην οικουμενιστική αυτή κοινότητα, καλύπτει τη
‘’διαφορετικότητα’’ με τρόπο που να υπηρετεί την οικουμενιστική δράση της.
Έτσι σε Συνέδριο για τον Άγιο Ισαάκ τον Σύρο(6-9 Σεπτεμβρίου
2022) συμμετείχε εκτός των άλλων και Νεστοριανός. Είναι περιττό να επεξηγήσει κανείς τι είδους
‘’Συνέδριο Ορθόδοξης Πνευματικότητας’’ πραγματοποιήθηκε.
Η παρουσία Ορθοδόξων σε
μια τέτοια οικουμενιστική κοινότητα, όπως αυτή στο Bose, προσδίδει
διαφοροτρόπως ‘’εγκυρότητα’’ σ’ αυτήν.
Δεν προκαλεί κανένα ερωτηματικό το γεγονός ότι η
οικουμενιστική αυτή κοινότητα ‘’απευθύνεται πρωτίστως στους Παπικούς, στους
Κόπτες και τους Αιθίοπες, στους Λουθηρανούς, στους Μαρωνίτες, στους Παλαιοκαθολικούς, στους Ουνίτες, αλλά και στους Ορθόδοξους’’;
Θεολογικά Συνέδρια στην Μονή Bose
Ενδεικτικά μερικά θέματα των συνεδρίων είναι τα παρακάτω.
2008: Η πνευματική πατρότητα στην Ορθόδοξη Παράδοση.
2007: Ο Μεταμορφωθείς Ιησούς Χριστός μέσα στην Ορθόδοξη Πνευματικότητα.
2006: Ο Νικόλαος Καβάσιλας και η Θεία Λειτουργία.
2005: Ο Ανδρέας Ρούμπλιεφ και η Ρωσική Εικόνα.
2004: Η προσευχή του Ιησού. κοκ.
2003: Το συνέδριο απαρτιζόταν από δύο μέρη. Το πρώτο, είχε ως
θέμα ‘Η έρημος της Γάζης: Βαρσανούφιος, Ιωάννης και Δωρόθεος’ και το δεύτερο ‘Η
Σύνοδος της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας 1917-1918’. Στο συνέδριο εκπροσωπήθηκαν
όλες σχεδόν οι Ορθόδοξες Εκκλησίες και οι μεγάλες θεολογικές προσωπικότητες της
Δύσης.
Να σημειωθεί επίσης ότι ο εκ των Ομιλητών Ορθόδοξος Καθηγ.
Andrew Louth, Durham και ο μοναχός Νικόλαος της Ορθοδόξου Μονής Μεγ.Αντωνίου,
Saint Laurent en Royans μεταφράζουν συστηματικά ορθόδοξα πατερικά κείμενα στις
κύριες ευρωπαϊκές γλώσσες.
Τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών εκπροσώπησε ο Πανοσιολ.
Αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Μπιζαούρτης, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη
και Διευθυντής του Γραφείου Προσωπικού της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών
συνοδευόμενος από τους Αρχιμανδρίτες Νεκτάριο Τσολίδη και Νύφων Βιντζηλέων
καθώς και τον Μοναχό Γεώργιο. Παρών ήταν και ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος
και Αλμυρού Ιγνάτιος. Από πλευράς Ορθόδοξων Θεολογικών Σχολών ήταν οι
Καθηγητές Κωνσταντίνος Σκουτέρης, Κοσμήτωρ της Θεολογικής Σχολής Αθηνών,
Γεώργιος Μαρτζέλος, Αντώνιος Ταχιάος και John Chryssavgis.
Τέλος εκπροσωπήθηκε ο ‘Σύνδεσμος’ και το Παγκόσμιο Συμβούλιο
Εκκλησιών.
Την Κυριακή το πρωί, 14 Σεπτεμβρίου ε.ε. και ώρα 7
π.μ. στο Καθολικό της Μονής τελέστηκε Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία ιερουργούντος
του π. Αθηναγόρα Fasiolo. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας τελέστηκε η
ακολουθία της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Γύρω στις 9.30 το πρωί κηρύχθηκε η
έναρξη του συμποσίου με χαιρετισμό του Προϊσταμένου της Ιεράς Μονής Bose π.
Enzo Bianchi. Ακολούθησε μήνυμα του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ.
Βαρθολομαίου, το οποίο διάβασε ο Μητροπολίτης Σηλυβρίας. Χαιρετισμό απηύθυνε
και ο Δήμαρχος της περιοχής κ. Enzo Ghico. Στην συνέχεια
παρουσιάστηκαν οι δύο πρώτες εισηγήσεις γενικής εισαγωγής.
--------------------------------------------------------------------------
Από 5 - 8 Σεπτεμβρίου 2012 στο γνωστό Ρωμαιοκαθολικό
οικουμενιστικό «μοναστήρι» του Bose στη βόρεια Ιταλία, διοργανώνεται
διεθνές συνέδριο με θέμα «Άνθρωπος – Θεματοφύλαξ της
Κτίσεως" ή «Άνθρωπος -Οικονόμος της δημιουργίας του Θεού”
Στο μοναστήρι εγκαταβιώνουν «μοναχοί και μοναχές» που ανήκουν
σε διαφορετικά χριστιανικά δόγματα.Πρόκειται δηλαδή για μια, μεικτή και
διομολογιακή μοναστική κοινότητα
Ανάμεσα στους ομιλητές είναι ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης
Ζηζιούλας, ο Καρδινάλιος Roger Etchegaray, ο Σέρβος επίσκοπος Ρεμεζιάνας
(βοηθός του Πατριάρχη Σερβίας) Ανδρέας, ο Παντελής Καλαϊτζίδης της Ορθόδοξης Ακαδημίας
Βόλου,ο Δημήτρης Μόσχος Λέκτορας στο Τμήμα θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του
Παν/μίου Αθηνών και μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού
"Σύναξη" και πολλοί άλλοι Ορθόδοξοι και Ρωμαιοκαθολικοί.
Μηνύματα στο συνέδριο απέστειλαν ο Οικουμενικός
Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο Πατριάχης Μόσχας Κύριλλος, ο Καρδινάλιος
Ταρσίζιο Μπερτόνε κ.α.
------------------------------------------------------
-Το τριήμερο 26-28 Νοεμβρίου 2014 πραγματοποιήθηκε
συνέδριο με θέμα «Ιστορικοποιώντας τον οικουμενισμό» (Historicizing
ecumenism). Θεολόγοι και ιστορικοί από όλη την Ευρώπη απόλαυσαν την φιλοξενία
της μοναστικής κοινότητας», συμμετείχαν
στην λατρευτική ζωή της και εξέτασαν με σύγχρονα αναλυτικά εργαλεία ποικίλες
πτυχές της ιστορίας της οικουμενικής κίνησης. Συστηματικά και εν γένει
θεωρητικά προβλήματα της οικουμενικής θεολογίας, γεγονότα κομβικής σημασίας
στην πορεία για την προώθηση της χριστιανικής ενότητας, η συμβολή σημαντικών
μορφών του διαχριστιανικού διαλόγου στην προσπάθεια υπέρβασης όσων εμποδίζουν
την πλήρη κοινωνία των χριστιανικών Εκκλησιών μελετήθηκαν επισταμένα,
κομίζοντας νέα στοιχεία στην έρευνα, αναδεικνύοντας τα επιτεύγματα, αλλά και
εξετάζοντας τις προκλήσεις και τα εμπόδια που αντιμετωπίζει η οικουμενική
κίνηση σήμερα.
Το συνέδριο διοργανώθηκε από το «Ίδρυμα Θρησκευτικών Σπουδών Ιωάννης ΚΓ´» υπό την
ευθύνη του καθηγητή Alberto Melloni (Reggio Emilia/Μπολόνια).
Μερικές από τις εισηγήσεις είναι οι παρακάτω:
- «Η “ενότητα της Εκκλησίας” στην
υστερομεσαιωνική Εκκλησιολογία – λυδία λίθος για την οικουμενική κίνηση
σήμερα»·
-· «Θεολογικές γλώσσες οικουμενικών συγκλήσεων»·
- «Χριστολογικοί διάλογοι με τις Εκκλησίες της Ανατολής»·
«Απολογισμός του
οικουμενισμού σήμερα. Μια μοναστική προοπτική»·( Enzo Bianchi (ηγούμενος της
οικουμενικής μοναστικής κοινότητας του Bose)
-«Οικουμενισμός και μοναστικές εμπειρίες του εικοστού αιώνα»)·
«Διεθνής, διομολογιακή,
οικουμενική. Η κοινότητα του Taizé και η Μετερρυθμισμένη Εκκλησία στη Γαλλία: η
“υπόθεση” των αδελφών παστόρων»·
- «Το καθολικό συνέδριο για την άμεση προπαρασκευή
οικουμενικών ερωτήσεων για την ανανέωση της καθολικής εκκλησιολογίας στη Β´ Βατικανή
Σύνοδο: Ανάλυση του μνημονίου του 1959 και των συναντήσεων του 1960 [Gazzada]
και του 1961 [Strasbourg]»)·
-· «Η γένεση ενός οικουμενιστή:
Εκ μέρους της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών του Βόλου συμμετείχε ο επιστημονικός
της συνεργάτης κ. Γεώργιος Βλαντής (επίσης επιστημονικός
συνεργάτης της έδρας Συστηματικής Θεολογίας του Τμήματος Ορθόδοξης Θεολογίας
του Πανεπιστημίου του Μονάχου), ο οποίος παρουσίασε εισήγηση με θέμα «Καθολικότητα,
ενότητα, χάρη: ο Νίκος Νησιώτης για τη Β´ Βατικανή
Σύνοδο».
Ανάμεσα στα άλλα ο κ. Γεώργιος Βλαντής είπε:
Ο διακεκριμένος θεολόγος Νίκος
Νησιώτης παρέστη εκ μέρους του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών ως Ορθόδοξος
παρατηρητής στη Β´ Βατικανή Σύνοδο. Την
εμπειρία του και τις θεολογικές του κρίσεις για το μοναδικό αυτό συνοδικό
γεγονός τις αποτύπωσε σε πλειάδα κειμένων που δημοσιεύτηκαν στα αγγλικά, τα
γαλλικά και τα γερμανικά κατά τη διάρκεια των εργασιών της συνόδου, αλλά και
μετά το πέρας της. Επίσης, στη διάρκεια της ζωής του επανειλημμένα έδωσε
σχετικές διαλέξεις και συμμετείχε εν γένει στην προώθηση των σχέσεων της
Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας τόσο με την Ορθοδοξία, όσο και με τις λοιπές
Εκκλησίες που δραστηριοποιούνται στο πλαίσιο του ΠΣΕ.
Ο Νησιώτης αναγνωρίζει την οικουμενική σημασία της Β´
Βατικανής, υπογραμμίζοντας μάλιστα ότι διαγιγνώσκει στην εμπειρία της
ενότητας που βίωσε η σύνοδος την παρουσία ενός από τα πλέον προφανή σημεία της
χάριτος του Θεού. Ωστόσο, αρνείται να προσδώσει το χαρακτηρισμό «οικουμενική»
στη σύνοδο, καθώς αυτή δεν φέρει τα γνωρίσματα των αρχαίων οικουμενικών συνόδων.
Αντί να δείξει μια εκκλησιαστική αυτάρκεια που δυναμιτίζει τον διάλογο, η
Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία θα έπρεπε τουλάχιστον να προσκαλέσει στο μεγάλο
συνοδικό γεγονός του Βατικανού τις υπόλοιπες Εκκλησίες. Για τον Νησιώτη είναι
αδιανόητο να εκλαμβάνεται η κοινωνία με τον επίσκοπο Ρώμης ως κριτήριο για την
πρόσκληση ή μη μιας Εκκλησίας σε ένα γεγονός τέτοιας ολκής.
Η κριτική του Νησιώτη ενάντια στο παπικό πρωτείο είναι σκληρή: θεωρεί ότι
στη ρωμαιοκαθολική προοπτική η καθολικότητα εντοπίζεται κατ᾽ εξοχήν
στην ενότητα της Εκκλησίας sub romano ponitfice και όχι στην εμπειρία του «καθ᾽ όλον»
στην υπό τον επίσκοπο σύναξη της κάθε τοπικής Εκκλησίας. Πιστεύει ότι η
Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία προτείνει μια αυστηρά ιεραρχική εκκλησιολογία
θεμελιωμένη de jure divino. Η Β´ Βατικανή Σύνοδος παρουσιάζει μια
ιδιαίτερη έγνοια για την ταξινόμηση των ανθρώπων σε κατηγορίες που εκλαμβάνει
ως ιερές, αποδίδοντας στον πάπα εξουσίες που η παράδοση των αρχαίων συνόδων
ουδέποτε απέδωσε. Η εμμονή σε μια πυραμιδοειδή εκκλησιολογία μεστή
κατηγοριοποιήσεων de jure divino διασπά την οντολογική ενότητα του Λαού του
Θεού, προς διακονίαν του οποίου υπάρχει ο κλήρος. Στη Ρώμη ο Νησιώτης είναι
διατεθειμένος να αναγνωρίσει μόνο ένα πρωτείο τιμής και αγάπης.
Ιδιαιτέρως επικρίνει ο Έλληνας θεολόγος την ελλειμματική πνευματολογία της Β´
Βατικανής Συνόδου, η οποία είναι απόρροια ενός χριστομονισμού και ενός
υπερτονισμού του θεσμικού στοιχείου στην εκκλησιολογία, με αποτέλεσμα να
παραθεωρείται η πνευματολογική, μυστηριακή, προφητική και χαρισματική διάσταση
της Εκκλησίας. Στα κείμενα της Συνόδου δίνεται η εντύπωση ότι το Πνεύμα υπάρχει
μόνο για να θεμελιώνει τις νομικές δομές που έχουν ήδη de jure divino
εγκαθιδρυθεί από τον Χριστό. Κατά τον Νησιώτη όμως η ύψιστη αυθεντία στην
Εκκλησία δεν είναι ο πάπας, αλλά το όλο Σώμα στην εμπιστοσύνη του ότι το Πνεύμα
θα οδηγήσει το πλήρωμα «εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν».
Ο Νησιώτης μαρτυρεί τον πόθο της μεγάλης πλειοψηφίας των πατέρων της Β´
Βατικανής Συνόδου για ένα οικουμενικό άνοιγμα της Εκκλησίας τους. Στο
βαθμό όμως που η Ρώμη εκπροσωπεί το όραμα ενός οικουμενισμού ομόκεντρων κύκλων,
όπου ως απόλυτο δικαιοδοσιακό κέντρο αναγνωρίζεται ο επίσκοπος της Ρώμης, θα
συνεχίσουν να υπάρχουν ανυπέρβλητες δυσκολίες στην προσέγγιση με τις Εκκλησίες
που εκπροσωπεί το ΠΣΕ, οι οποίες αρνούνται την αναγνώριση ενός τέτοιου κέντρου,
αγωνιζόμενες όμως ειλικρινά για την αποκατάσταση της ορατής ενότητας του
Σώματος του Χριστού.
Ο Νησιώτης επαινεί ιδιαιτέρως το περί Θείας Λειτουργίας σύνταγμα της Β´
Βατικανής Συνόδου, ενώ επικρίνει τις προσπάθειες λήψης δεσμευτικών αποφάσεων
υπό τη μορφή ενός άκαμπτου νόμου σε ζητήματα οικογενειακής ηθικής. Στο
ζήτημα της σχέσης Εκκλησίας και κόσμου δεν βρίσκει στα συνοδικά κείμενα την
ποθούμενη ανάπτυξη μιας εκκλησιολογικής κοσμολογίας, η οποία να εκλαμβάνει την
Εκκλησία ως τον υπό του Πνεύματος μεταμορφούμενο κόσμο.
Η κριτική του Νησιώτη δίνει συχνά την εντύπωση μονομερειών και γενικεύσεων, ενώ
είναι προφανές ότι προδευτεροβατικάνεια σχήματα επηρεάζουν την κρίση του.
Ωστόσο, δεν της λείπει ο ρεαλισμός και η ειλικρινής πρόθεση συμβολής στην πολύ
μεγάλη και απαιτητική προσπάθεια της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας για την
επικαιροποίηση του μηνύματός της. Οι εκκλησιολογικές προϋποθέσεις του
Νησιώτη μαρτυρούν μια ανοιχτότητα δυσεύρετη σε σύγκριση προς τις εξκλουσιβιστικές
εκκλησιολογίες πολλών Ορθόδοξων της εποχής του.
Μολονότι συγκρίνοντας το Ρωμαιοκαθολικισμό με την Ορθοδοξία δίνει την εντύπωση
πως έχει στο νου του μια μάλλον ιδεαλιστική εκδοχή της δεύτερης, είναι προφανές
πως δεν εκπροσωπεί τα αντιδυτικά σχήματα που η θεολογική γενιά του ᾽60
εφάρμοσε. Η εκκλησιολογική και εν γένει οικουμενική ανοικτότητα του Νησιώτη, σε
συνδυασμό με την άρνησή του να αποδεχτεί τα σχήματα αυτά, συμβάλλει στην
εξήγηση της αμηχανίας της γενιάς του ᾽60 ως
προς το έργο του και της λήθης όπου έχει αυτό περιπέσει και η οποία δεν
οφείλεται μόνο στις εκδοτικές περιπέτειες των κειμένων του Νησιώτη (διασπορά σε
δυσεύρετα περιοδικά, ελάχιστες επανεκδόσεις, κ.λπ.).
Η κριτική του στη Β´ Βατικανή Σύνοδο συνοδεύεται από
μια αυστηρότατη κριτική στην Ορθοδοξία, η οποία, όπως υποστήριζε ο επιφανής
θεολόγος, απέτυχε να κάνει την εκκλησιολογία της καθημερινή πραγματικότητα στη
ζωή της. Στη θέση του ενός πάπα έβαλε πολλούς, αντί για τη μοναρχία ζει
μέσα σε ένα καθεστώς πολυαρχίας, δεσμευμένη μέσα στην περηφάνια της για το
ένδοξο παρελθόν της και στους εθνικισμούς των Ορθόδοξων χωρών, όπως αυτοί
παρουσιάζονται στην πραγματικότητα της διασποράς.
--------------------------------------------------------------------
Συμπροσευχή όλων των συνέδρων
πραγματοποιήθηκε την δεύτερη ημέρα (10/09/2015) του 23ου Διεθνούς
Οικουμενι(στι)κού Συνεδρίου για την Ορθόδοξη Πνευματικότητα που διεξάγεται στην
οικουμενιστική μεικτή και διομολογιακή μοναστική κοινότητα του Μπόζε της
Ιταλίας από (9-12 Σεπτεμβρίου 2015) .
Αναγνώσθηκαν μάλιστα και τα
μηνύματα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου (αυτό τον τίτλο αναφέρει το
οικουμενιστικό μοναστήρι στην ανακοίνωσή του) και του Γενικού Γραμματέα του
Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών.
Tο έτος 2016 διοργανώθηκε Διεθνές Συνέδριο Ορθόδοξης
Πνευματικότητας με θέμα «Μαρτύριο και
κοινωνία», με συνεπακόλουθο να μην περιοριστούν στους Ορθοδόξους μάρτυρες.Οι
Παπικοί προέβαλαν και πάλι τον καλούμενο από αυτούς "οικουμενισμό
αίματος’’. (Θα επανέλθουμε στο θέμα)
-------------------------------------------------------------------------
-Τον Σεπτέμβριο του 2017
πραγματοποιήθηκε το 25ο
Συνέδριο Ορθόδοξης Πνευματικότητας με γενικό θέμα: «Το δώρο της
φιλοξενίας».
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης
πραγματοποίησε την εναρκτήρια ομιλία στα
Ιταλικά με θέμα “Φιλοξενώντας την ανθρωπότητα σε μία κατοικήσιμη γη”.
Μεταξύ των άλλων είπε:
“Άλλωστε αυτός ο τόπος για όσους
τον επισκέπτονται χαρίζει γαλήνη και ειρήνη, διότι εδώ υπάρχει μια γνησία
πνευματικότης. Δεν ξέρω κατά πόσον η πνευματικότης της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας
επηρέασε την πνευματικότητα της Κοινότητος Μπόζε, πάντως εδώ, το αισθάνεται
κανείς όταν έρχεται, ότι βασιλεύει η αγάπη κυρίως, η ειρήνη, η γαλήνη, και η
πνευματικότης.”
Με άλλα λόγια! Ο Πατριάρχης πιστεύει ότι η πνευματικότητα μιας καθαρά
οικουμενιστικής μοναστικής, μικτής, διομολογιακής κοινότητας είναι γνήσια
πνευματικότητα παρόλον ότι δεν παραλείπει να αναφέρει ότι δεν ξέρει αν η
μοναστική κοινότητα του Μπόζε έχει επηρεαστεί από την Ορθοδοξία.!!!
Ακολούθησε ομιλία του Πατριάρχου Αλεξανδρείας Θεοδώρου
Από 5 έως
8 Σεπτεμβρίου 2018, το 25ο Διεθνές Συνέδριο «Ορθοδόξου Πνευματικότητος», με το
γενικό θέμα : «Διάκρισις και χριστιανικός Βίος».
Συμμετείχαν
οικουμενιστές από πολλές Τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες, όπως ο Σεβ. Μητρ.
Ζιμπάμπουε κ.Σεραφείμ, η καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ κ. Βασιλική
Σταθοκώστα, ο Αρχιμ. Θεοδόσιος Μαρτζούχος, κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως
Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ.α. Μήνυμα στο Συνέδριο απηύθυνε, ως κατ’ έτος, ο
οικουμενιστής Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος,το οποίο ανέγνωσε ο
εκπρόσωπός του Αρχιμ. Αθηναγόρας Φασίολο, κληρικός της Μητροπόλεως Ιταλίας.
Εισήγηση με θέμα «Εγρήγορση και αυθεντικότητα στην Εκκλησία σήμερα»,
πραγματοποίησε στις 8 Σεπτεμβρίου ο οικουμενιστής Αρχιδιάκονος του Οικουμενικού
Θρόνου π. Ιωάννης Χρυσαυγής.
Το 2018 πραγματοποιήθηκε το 26ο
Διεθνές Συνέδριο Ορθοδόξου Πνευματικότητος, με το γενικό θέμα: “Διάκρισις και
χριστιανικός Βίος”.
Συμμετέχουν σημαντικοί θεολόγοι
από πολλές Ορθόδοξες Εκκλησίες.
Μήνυμα στο Συνέδριο απηύθυνε, ως
κατ’ έτος, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, το οποίο ανέγνωσε ο
εκπρόσωπός του Αρχιμ. Αθηναγόρας Φασίολο, κληρικός της Μητροπόλεως Ιταλίας.
Εισήγηση με θέμα: “Εγρήγορση και
αυθεντικότητα στην Εκκλησία σήμερα”, πραγματοποίησε και ο Αρχιδιάκονος του
Οικουμενικού Θρόνου π. Ιωάννης Χρυσαυγής.
Οι εργασίες του Συνεδρίου θα
διήρκεσαν από Τετάρτη 5 Σεπτ έως το Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου 2018.
--------------------------------------------------------------------------
Στις 11-9- 2019 πραγματοποιήθηκε
συνέδριο με θέμα: THEOLOGY OF FREEDOM”(= Η Θεολογία της Ελευθερίας»).Το οργάνωσαν από κοινού το Ινστιτούτο Βιβλικής
Θεολογίας του Αγίου Ανδρέα της Μόσχας και η μοναστική αδελφότητα του Bose. Οι
εργασίες του συνεδρίου πραγματοποιήθηκαν στους φιλόξενους χώρους του
μοναστηριού του Bose από τις 23 έως τις 28 Οκτωβρίου τ. ε. και ξεκίνησαν με την
εισήγηση του Ομότιμου καθηγητού Θεολογίας Jürgen Moltmann με τίτλο “Dimensions
of Human Freedom in the Presence of God”. Γενικότερα συμμετείχαν θεολόγοι
ακαδημαϊκού επιπέδου προερχόμενοι από διαφορετικά μέρη του κόσμου (Η.Π.Α.,
Γερμανία, Ιταλία, Ρωσία, Ουκρανία, Ελβετία, Ελλάδα, Σερβία, Αγγλία) και από
διαφορετικές θεολογικές σχολές και παραδόσεις, γεγονός που προσέδωσε στο όλο
συνέδριο μία ιδιαιτερότητα τόσο στην προσέγγιση, όσο και στη μεθοδολογική
ανάλυση του θέματος.
Οντολογική και ηθική ελευθερία,
ανθρωπολογία, δημιουργία, κτιστόν και άκτιστον, θέωσις, θεολογία της
απελευθέρωσης και πολιτική θεολογία, ήταν ορισμένοι μόνο από τους όρους που
ανέλυσαν οι ομιλητές του συνεδρίου. Παράλληλα, αναπτύχθηκε η εσωτερική σχέση
μεταξύ της έννοιας της ελευθερίας του ανθρώπου, ως δυνατότητα επιλογής, και του
Θεού σε σχέση με τη σύγχρονη φιλοσοφική σκέψη, όπως αυτή αποτυπώνεται στα έργα
των Rousseau, Hugo, Tillich, Nussbaum, Berdjaev, Tolstoj, Yannaras, Zizioulas,
Tatakis.
Μεταξύ των εισηγητών ήταν και ο
Επ. Καθηγητής πρωτ. Αυγουστίνος Μπαϊραχτάρης (από την Πατριαρχική
Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Κρήτης),
-----------------------------------------------------------------------
ΣΥΝΕΔΡΙΟ
2022
Από τις 6 έως τις 9 Σεπτεμβρίου διεξήχθη στη μονή Bose, το 28ο
Διεθνές Συνέδριο Ορθόδοξης Πνευματικότητας, το οποίο είναι αφιερωμένο στον Άγιο
Ισαάκ τον Σύρο και την πνευματική του διδασκαλία.(θα επανέλθουμε στο θέμα).
Τώρα, πώς η Ορθόδοξη Πνευματικότητα μπορεί να χωρέσει σε ένα
Οικουμενιστικό, αντορθόδοξο μοναστήρι, σε ένα άντρο της Πανθρησκείας, όπως η
μονή Μποζέ, είναι πραγματικά ακατανόητο!
Γράφουν στο σημείωμα της παρουσίασής τους ότι ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος
είναι ένας Οικουμενικός Άγιος και ότι διαβάστηκε πέρα από τα όρια της αρχαίας
Ανατολικής Συριακής Εκκλησίας, η οποία από τον 5ο αιώνα δεν
είναι σε κοινωνία με τον υπόλοιπο Χριστιανισμό. Αυτό το Συνέδριο -όπως λένε-
έχει σκοπό να αναδείξει τη διδασκαλία του, που βασίζεται στην ταπεινοφροσύνη
και στο έλεος του Θεού, ώστε να αποτελέσει έμπνευση για να βρουν οι χριστιανοί
τη γαλήνη, τη χαρά και την παγκόσμια συμπόνια…
Ποιοι παρευρέθηκαν στο Συνέδριο;
Στην εισαγωγική ομιλία του, ο ηγούμενος της μονής Μποζέ,
απευθύνει καλωσόρισμα σε πολλούς παρευρισκόμενους, όπως «τον Σεβασμιώτατο
μητροπολίτη Βελγίου Αθηναγόρα, εξ ονόματος της ΑΘΠ του οικουμενικού πατριάρχη
Βαρθολομαίου, ο οποίος ευθύς εξ αρχής παρακολουθεί τα συνέδριά μας και τα έχει
θέσει υπό την αιγίδα του..», τον επίσκοπο Siluan της ρουμανικής ορθόδοξης
αρχιεπισκοπής Ιταλίας – εκπρόσωπο του πατριάρχη Ρουμανίας Δανιήλ. Τον
αρχιμανδρίτη Αμφιλόχιο Μίλτο – εκπρόσωπο της εκκλησίας της Ελλάδος. Τον
ηγούμενο Παντελεήμονα της ορθόδοξης εκκλησίας της Πολωνίας. Τον επίσκοπο Άστι
του Bylis – εκπρόσωπο του αρχιεπισκόπου Αναστασίου και της ορθόδοξης εκκλησίας
της Αλβανίας.
Παρόντες επίσης ήταν μέλη άλλων ορθόδοξων εκκλησιών:
ελληνο-ορθόδοξο πατριαρχείο της Αντιοχείας, Πατριαρχείο Μόσχας, Πατριαρχείο
Σερβίας και Πατριαρχείο Γεωργίας… από την ελλη-ορθόδοξη μονή της Saydnaya
(Συρία), τη Μονή του Αγίου Μακαρίου (Αίγυπτος), τη μονή Buna-vestire
(Ρουμανία), τη μονή Suprasl (Πολωνία), …την Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης, το Κέντρο
Οικουμενικών Μελετών «Μητροπολίτης Παντελεήμων Παπαγεωργίου» της Θεσσαλονίκης,
τη Θεολογική Ακαδημία Βόλου, τη Θεολογική Ακαδημία Μόσχας, το Αριστοτέλειο
Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Η συμμετοχή των «Ορθοδόξων» κληρικών, μοναχών και θεολόγων σε
τέτοια συνέδρια όπου διασύρονται οι Άγιοί μας, όπως επίσης η παρουσία τους σε
οικουμενιστικά μοναστήρια, αποτελεί πράξη ανεύθυνη, πράξη προδοτική και
βλάσφημη.
Στην εναρκτήρια ομιλία του ο ηγούμενος της Μονής μεταξύ των
άλλων είπε και τα εξής:
«…Χαιρόμαστε ιδιαίτερα για την παρουσία μεταξύ μας πολλών
μοναχών και μοναζουσών από Ανατολή και Δύση, μαρτυρία της σημασίας που έχει η
διδασκαλία του Ισαάκ ακόμη σήμερα, ιδίως στην μοναστική ζωή: έρχονται από την
ελλη-ορθόδοξη μονή της Saydnaya (Συρία), τη Μονή του Αγίου Μακαρίου (Αίγυπτος),
τη μονή Buna-vestire (Ρουμανία), τη μονή Suprasl (Πολωνία). Επίσης από την
Σλοβακία, από την Γερμανία (Σκήτ Αγίου Σπυρίδωνος), από το Βέλγιο (Chevetogne),
την Γαλλία (En Calcat και Solesmes), την Ελβετία (Eremo S. Croce) και την
Ιταλία (Κοπτική Μονή της Lachiarella, από τις βενεδικτιανές μονές της Dumenza
και της S. Giustina της Padova, από την ορθόδοξη μονή Παντοκράτορος της Αρόνα,
τη Μονή της Αγίας Βαρβάρας στο Montaner, τις φραγκισκανές αδελφές από τη μονή
Sant’Agata Feltria, τις μοναχές από το Cottolengo di Pralormo και το
Montezago).
Η συμμετοχή Ορθοδόξων σε τέτοια συνέδρια αποτελεί
αναγκαιότητα; Δίνεται Ορθόδοξη μαρτυρία στα ‘’Διεθνή Συνέδρια Ορθόδοξης
Πνευματικότητας’’ στο Bose της Ιταλίας; «Ελάτε να συλλαβήσωμεν εν προσευχή το
Ευαγγέλιο της Ορθοδοξίας και την Ορθοδοξία του Ευαγγελίου», προέτρεπε ο Άγιος
Ιουστίνος Πόποβιτς. Αυτό εάν έχομε υπόψη
μας, αντιλαμβανόμαστε τον τρόπο μετάδοσης της αλήθειας της Ορθόδοξης Πίστης
στους αλλοδόξους.
-------------------------------------------------------------------------------
Συμπροσευχές στο Bose (φωτο)
Επίλογος
Η μοναστική ζωή είναι
μίμηση της πολιτείας των Αγγέλων. «Τι άλλο ποθεινότερο, ωσάν το να μιμείται
τινάς επί γης των Αγγέλων πολιτεία; Τι άλλο μακαριστώτερο, ωσάν το να είναι
τινάς ενωμένος με τον αγαπητόν του Θεόν διά της αγάπης και της αδιαλείπτου εν
καρδία προσευχής, ήτις ξεύρει να αποκτάται δια μέσου της ησυχίας;», ερωτά ο
Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, αναφερόμενος στη μοναστική ζωή. Ουδέ επ’
ελάχιστον μπορεί να γίνει τέτοια αναφορά στο οικουμενιστικό κράμα του Bose.
