Παρασκευή 12 Ιουλίου 2013

ΜΥΣΤΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ TOP SECRET ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ


visit counter


“Εκκλησιαστικοί παράγοντες στην Ανατολή μας έχουν ενημερώσει ότι τόσο τα Πατριαρχεία Μόσχας και Αντιοχείας, όσο και τα κράτη Ελλάδας και Ρωσίας γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι  επίσκοποι είναι νεκροί.”

top secret

Από Δ.Πορφύρη και Π.Σταφυλά

Υπάρχουν διαρροές παρά τις εντολές

« Πρέπει να βασανισθούν και τα κεφάλια τους να φυτευτούν σε κανένα καμπαναριό (όπως του σείχη Saadeddine του Χαλεπίου που σφαγιάστηκε κι αποκεφαλίστηκε κι έπειτα το κεφάλι του εκτέθηκε σε δημόσια θέα πάνω στον μιναρέ του τζαμιού)  για να υπάρξουν κάποιες, χλιαρές έστω, καταδίκες; »
Αυτό που προβάλει το επίμαχο βίντεο για την τύχη των επισκόπων σε ανύποπτο χρόνο έχει προαναγγείλει ως πολύ πιθανό κι αναμενόμενο, ο ειδικός αναλυτής Paul Khalifeh σε άρθρο του στο  λιβανέζικο hebdo   magazine ήδη από τις 03/05/13. Το πρόσφατο ιστορικό προηγούμενο που επικαλείται, αφορά τον αποκεφαλισμό του σουνίτη Ιμάμη Sheikh Hassan Seyfeddin,στις 29 Μάρτη επίσης στο  Χαλέπι, επειδή θεωρήθηκε υποστηρικτής του Άσσαντ (Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα , apic / Blagovist-info 02/04/13). Αυτή ήταν η κατηγορία που απαγγέλθηκε  και στους σφαγιασθέντες του βίντεο ότι διατηρούσαν επαφές με υψηλούς αξιωματούχους του Χαλεπίου.
Μια ακόμη σύμπτωση. Σύμφωνα με την arabi press ο σφαγιασμός που απεικονίζεται στο βίντεο χρεώνεται στην« Αμπού Μπανέτ »   που έδρασε στο Χαλέπι και τα περίχωρά του. Δημοσίευμα των Σάρκ αλ Αούσαντ (13/06/13) και  Dam press (14/06/13), που επικαλούνται μαρτυρία ανώτατου αξιωματούχου του « Ελεύθερου Συριακού Στρατού »  μιλάει για απαγωγή  επισκόπων από « Αμπού Μπανέτ »  καθώς και την αναγνώρισή τους από πρώην συγκρατούμενό τους που βεβαίωσε τη δολοφονία του ενός επισκόπου . Σημειωτέον ότι στο βίντεο αυτός που μοιάζει στον επίσκοπο Γιοχάννα, δεν εκτελείται (τουλάχιστον σ’ αυτήν την κόπια του βίντεο).
Les-Societes-Secretes

Στο προαναφερθέν δημοσίευμα της arabi press αναφέρεται ότι ήταν « τέτοια η τοπική κατακραυγή για το έγκλημα που διαπράχθηκε οn line, από  θρησκευτικής , κοινωνικής και ηθικής άποψης » που η συγκεκριμένη οργάνωση αναγκάστηκε να αποσυρθεί και κάποιες πληροφορίες θέλουν τα μέλη της να έχουν φυγαδευθεί ήδη από τη Συρία . Επιπρόσθετα, ο αποτρόπαιος αυτός σφαγιασμός προκάλεσε πολλές εσωτερικές αντιπαραθέσεις και τριβές στις φατρίες που μάχονται στο πλευρό της αντιπολίτευσης.

Η ταυτότητα των μελών της είναι διφορούμενη. Η έως τώρα πληροφόρηση έδειχνε Τσετσένους, αλλά πηγές προσκείμενες στην οργάνωση ανέφεραν στο  News Asia ότι προέρχονται από το Νταγκεστάν. Ο μοναδικός αυτόπτης διασωθείς, πρεσβυτεριανός στο θρήσκευμα και συνοδός της ανθρωπιστικής αποστολής των επισκόπων ως εγγυητής της ασφάλειας καθότι στηρίζει τη συριακή αντιπολίτευση , κ. Φουάντ Ελία χαρακτηρίζει τους απαγωγείς  « τσετσένους ». Οι ίδιες πηγές πρόσθεσαν ότι τα μέλη της διέφυγαν στην Ευρώπη όταν πληροφορίες τους έφεραν αναμεμειγμένους σε τρομοκρατικές οργανώσεις στον Καύκασο και από εκεί προωθήθηκαν στη Συρία. Είναι μια οργάνωση μουτζαχεντίν με Τατάρους και Αζέρους του Νταγκεστάν. Άλλωστε,σε ρωσικά ιστολόγια και ειδησεογραφικά,  αναγράφονται ολόκληρες απομαγνητοφωμένες από το βίντεο εκφράσεις των αυτουργών στη ρωσική γλώσσα !

Τον Απρίλιο, τα παλαιότερα μέλη της ένοπλης αυτής ομάδας σκότωσαν  εν ψυχρώ στην  πόλη της Dana, πάλι στην επαρχία του Idleb , τον”Ismail Arabi” ηγέτη του « Ελεύθερου Συριακού Στρατού » σε μια κίνηση σφετερισμού και ελέγχου της καθοδήγησης του κινήματος.Αυτή ήταν η αρχή της δυσμένειας για την συγκεκριμένη οργάνωση.Το βίντεο με τη σφαγή στο Ιdleb δεν ήταν παρά το αποκορύφωμα. Αλλά και τα τουρκικά ιστολόγια haistiyan gazette καιses (22/04/13- ημέρα της απαγωγής), μετέδιδαν ότι η απαγωγή επισκόπων διαπράχθηκε στους αγροτικούς δρόμους του Ιdleb. Δίνουν μάλιστα λεπτομέρειες της τελευταίας διαδρομής του Παύλου. Προερχόταν από Τουρκία και συγκεκριμένα από Αντάκεια. Πέρασε τα σύνορα από την πύλη εξόδου της τουρκικής μεθορίου Cilvegozu κατευθυνόμενος προς Χαλέπι. Ο μητροπολίτης, αυτήν την μοιραία διαδρομή με αφετηρία την Αντάκεια Τουρκίας και μέχρι να συναντηθεί στα σύνορα με τη συνοδεία Γιοχάννα -ο οποίος σύμφωνα με τις συνομοτικές οδηγίες των απαγωγαίων όφειλε να εφορμήσει εκ Χαλεπίου-   την επιτέλεσε μόνος του ; Άνευ οδηγού ; Ο Παύλος, κατά τις μετακινήσεις του σε απομακρυσμένες ενορίες , διέθετε οδηγό ως είθισται για μητροπολίτη. Σύμφωνα με πρόσφατες πηγές είχε οδηγό και στην μοιραία κούρσα. Είναι αυτός που τόσο ο υποτιτλισμός του βίντεο όσο και ιστολόγια τον αναφέρουν ως τον έτερο χριστιανό ,βοηθό του ορθόδοξου επισκόπου(π.χ  Τhe Ugly Truth ) ;  Είναι ο νεαρός άνδρας που σφαγιάζεται κατά σειρά δεύτερος και με κοινό κατηγορητήριο με τον αναφερόμενο ως ορθόδοξο επίσκοπο; Γιατί δεν ταυτοποιείται το θύμα αυτό με τα πασιφανή χαρακτηριστικά και τη σαφέστατα υψηλότερη ευκρίνεια της μορφής του στο βίντεο;

Στο διάστημα που μεσολάβησε μετά την προβολή του υλικού υπήρξαν και θαραλλαίες φωνές και σε πολύ υψηλό διπλωματικό επίπεδο. Στις 30 Ιουνίου ο Αντιπρόεδρος της Κρατικής Δούμας της Ρωσικής Ομοσπονδίας Sergey Zhelezniak δήλωσε στο ria Novosti :”Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε, δυστυχώς, είναι ήδη νεκροί. Δεν ξέρουμε πόσο αξιόπιστες είναι οι πληροφορίες, αλλά κατά την επιστροφή μου στη Ρωσία, θα προσπαθήσουμε να μάθουμε, ιδίως βάσει των επιχειρησιακών δυνατοτήτων που υπάρχουν στη χώρα μας.” Ενώ το ελληνικό ειδησεογραφικό SKAI μετέφερε δήλωση του ίδιου πολιτικού με την έκφραση ότι « σφαγιάσθηκαν » .Στο ria Novosti και πάλι, σπεύδει να υπενθυμίσει το αυτονόητο: « Εάν εμείς δεν ανησυχούμε για την τύχη αυτών των ανθρώπων οι οποίοι ενδεχομένως σκοτώθηκαν, τα εγκλήματα αυτά θα μείνουν ατιμώρητα». 
Νομική πτυχή της υπόθεσης θίγει και ο Paul Khalifeh υποστηρίζοντας ότι εφ’όσον οι δύο επίσκοποι κατά την απαγωγή τους μετείχαν σε ανθρωπιστική αποστολή « η απαγωγή τους συνιστά καταπάτηση όλων των αρχών, συμπεριλαμβανομένων αυτών του πολέμου που απαγορεύουν την αιχμαλωσία διαπραγματευτών και διαμεσολαβητών.» Ενώ καταγγέλει την αντιμετώπιση του θέματος από τα  ΜΜΕ : « για τους δύο επισκόπους, σιωπή στoν τύπο, όλοι έχασαν την φωνή τους …..και τη συνείδησή τους. »
Ένα άλλο πολύ ενδιαφέρον θέμα στο πολιτικοθρησκευτικό θρίλερ της απαγωγής και της κατάληξής της είναι οι ειδήσεις που έρχονται από Τουρκία…Ανώνυμες και επώνυμες πηγές επιμένουν ότι η κατάληξη της απαγωγής δεν έχει πάρει δραματική τροπή ως σήμερα. Αυτές οι  πηγές επιβεβαιώνουν ή διαψεύδουν την πληροφορία του έγκριτου Economist (04/05/13) ότι ο πρόεδρος κ.Γκιούλ είχε τηλεφωνική συνομιλία με τον επίσκοπο Γιοχάννα μετά την απαγωγή του ; Kαι η επαφή αυτή , -αν υπήρξε- γιατί δεν ενεργοποιείται και σήμερα ώστε να καθησυχαστεί η παγκόσμια κοινότητα που βοά για θάνατο των επισκόπων από Ρωσία ως Αμερική και Ευρώπη; Αν υπήρξε αυτή η επαφή σε τέτοιο κορυφαίο επίπεδο από ποιούς χειρισμούς απωλέσθηκε στην πορεία ;

O φερόμενος ως «  απροστάτευτος ανιψιός » , ένας « φτωχός και μόνος » ανιψιός του επισκόπου Γιοχάννα, « ένας κάποιος  Jamil Diarbekirli » όπως υποτιμητικά τον αποκαλεί η Τerra Santa.Net, που εμφανίζεται να διαψεύδει την παρουσία του « θείου » του στο επίμαχο υλικό σίγουρα δεν είναι  πρώτου βαθμού συγγενής . Είναι δεύτερου βαθμού συγγενής, τρίτου ή και τετάρτου ; Πόσο αξιόπιστη  εκτιμάται η μαρτυρία του με δεδομένη την πολιτική του στράτευση  ως μέλος του « Εθνικού Συριακού Συμβουλίου » (Terra Santa .net,01/06/13) και  ,manager του Γραφείου Kων/πολης (Huttiyet Daily News) της οργάνωσης  A.D.O. που εκπροσωπείται στο  « Συριακό Εθνικό Συμβούλιο » ( αντιπολίτευση) ;

O πρόεδρος της ίδιας οργάνωσης, κ. Αμπντουλαχάντ Στέιφο, χρήζει και πρόεδρος της  « επιτροπής έρευνας » για την απαγωγή που είχε θεσπίσει η συριακή αντιπολίτευση και ο οποίος είχε δηλώσει πριν ένα μήνα στα διεθνή media, ότι « γιατρός επισκέφθηκε τους επισκόπους και τον διαβεβαίωσε ότι είναι καλά ». Μετά τη δημοσιοποίηση του βίντεο δεν όφειλε να διαψεύσει  κατηγορηματικά στα media ,τις φήμες που κυκλοφορούν σε τόσες χώρες και τη βεβαιότητα των συρίων, ότι το 3ο εικονιζόμενο πρόσωπο που δεν εκτελείται on line , είναι αυτό του μητροπολίτη Γιοχάννα; Άλλωστε όπως έχει δηλώσει και σε ελληνικό εκκλησιαστικό πρακτορείο γνωρίζει τον Γιοχάννα προσωπικά… Συγκεκριμένα έχει δηλώσει σε έλληνα δημοσιογράφο off the record ότι είναι και αυτός ανιψιός του Γιοχάννα !!!

Ο «on the record ανιψιός », θα γνωρίζει προφανώς το ιατρικό ιστορικό του « θείου » : πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη (la vie, 04/05/13,la vie,infocatho 06/05/13 κ.ά.) και όπως προειδοποιούσαν κα οι εκκλησιαστικοί του θεσμοί στο Economist και kerkinnood.be , « διακυβεύεται η ζωή  του άνευ χορήγησης φαρμάκων ». Ως γνωστόν, η πιο συνήθης επιπλοκή είναι η εκδήλωση  γάγγραινας και μάλιστα στα κάτω άκρα. Ο « γιατρός » του κ. Στέιφο χορήγησε και ινσουλίνες ; Γι’ αυτό δεν ανησυχεί ο ανηψιός ; Έπρεπε να το κοινοποιήσει εξ’ αρχής ώστε να μην εντοπίζουν « κάποιοι » στα τραύματα που φέρει εμφανώς στα κάτω άκρα ο « σωσίας του Γιοχάννα » τα σημάδια της γάγγραινας !

Το κόστος της απαγωγής είναι ομολογημένα από  την ίδια την αντιπολίτευση μεγάλο . Διαπράχθηκε σε ζώνη ελέγχου της και από  συνεργάτες της .Ένας αποδεδειγμένος θάνατος των επισκόπων και μάλιστα με τέτοιον φρικτό τρόπο θα απέφερε τεράστια επικοινωνιακή ζημία στην ένοπλη αντιπολίτευση. Ο ίδιος είχε δηλώσει προκλητικά σε ελληνικό εκκλησιαστικό πρακτορείο ότι οι χριστιανοί της Συρίας πρέπει ν΄αλλάξουν στρατόπεδο. Δεν διευκρίνησε ωστόσο το ακριβές στρατόπεδο : της « Τζαχμπάτ Αλ Νουσρα » της « Αλ Καιντα » ή της « Αμπου Μπένετ » ;

Βέβαια, σε εποχή ολοκληρωτικού πολέμου  όπου οι εμπλεκόμενοι,-έμμεσοι ή άμεσοι-, είναι υπερδυνάμεις , η υπόθεση ειδεχθούς σεκταριστικού εγκλήματος και μάλιστα με θύματα ανώτατους χριστιανούς αξιωματούχους,  μοιραία ανάγεται στη σφαίρα της απόρρητης διαβάθμισης και ακολουθεί τις ατραπούς κορυφαίου θέματος επικοινωνιακού πολέμου. Η πουριτανική ,ηθικοπλαστική χριστιανική ταυτότητα του μέσου αμερικανού δεν θα συγκαταθέσει στα επιχειρήματα του Ομπάμα περί  ηθικής νομιμοποίησης της εμπλοκής των ΗΠΑ στο πλευρό της αντιπολίτευσης. Ο μέχρι πρόσφατα πληγωμένος μεγαλοιδεατισμός του νυν ρώσσου και τέως σοβιετικού πολίτη, εδραζόμενος σχεδόν αποκλειστικά  στο όραμα μιας νεορθόδοξης αυτοκρατορίας δε θα αρκεσθεί σε μια διπλωματική υποστήριξη του συριακού καθεστώτος. Ο έλληνας χριστιανός πολίτης, αλλά και ο άθεος δημοκράτης θα επαναστατήσουν κατά αυτού του επιδεικτικά προκλητικού εγκλήματος, αφενός διότι στρέφεται εναντίον ηγετών ελληνορθόδοξων κοινοτήτων και αφετέρου διότι καταπατά με τον πιο βάναυσο τρόπο τα δικαιώματα ομολογιακών μειονοτήτων της Συρίας.

Εκκλησιαστικοί παράγοντες στην Ανατολή μας έχουν ενημερώσει ότι τόσο τα Πατριαρχεία Μόσχας και Αντιοχείας, όσο και τα κράτη Ελλάδας και Ρωσίας γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι  επίσκοποι είναι νεκροί. Άλλη πηγή από την Ελλάδα, απόλυτα αξιόπιστη, μας έχει πληροφορήσει ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο επίσης γνωρίζει ότι τουλάχιστον ο ελληνορθόδοξος μητροπολίτης Χαλεπίου Παύλος, δε βρίσκεται στη ζωή. Υπάρχουν μυνήματα από  σύριους στην Ελλάδα, ότι δεν πρέπει να κοινοποιείται  το ότι είναι οι επίσκοποι είναι νεκροί. Ελληνορθόδοξοι που συνεχίζουν να διαμένουν στη χώρα τους και στους οποίους έχει διαρρεύσει το μεγάλο μυστικό της συγκάλυψης, αποφαίνονται ότι έχουν  δεσμευθεί με βαρύτατους όρκους να μη μιλήσουν και κυρίως να μην κάνουν διαρροή στα ΜΜΕ.

Ίσως αναρτηθούν και άλλα βίντεο διότι οι « οπερατέρ » με τα κινητά που κάλυπταν την πολύκροτη δίκη ήταν πολλοί…

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΗΣ ΤΗΣ UNISEF ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ


visit counter


Η ειδική επικοινωνίας της UNICEF, Iman Morooka, έγραψε στο ημερολόγιό της μετά από τη συνάντηση που είχε με μητέρες και παιδιά στην πόλη Homs της Συρίας, μιας από τις πλέον πληγείσες από τις συρράξεις περιοχές…

«Δεν χρειάζεται να οδηγήσεις πολύ μακριά για να δεις τα σημάδια της καταστροφής και της ερήμωσης. Ο βροντερός ήχος των βομβαρδισμών, είναι πλέον κομμάτι της καθημερινής ζωής εδώ. Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, από πολλά μέρη στην πόλη Homs, σε αναζήτηση ασφαλέστερων περιοχών.

Στα ομαδικά καταφύγια για τις εκτοπισμένες οικογένειες, στα πιο ήσυχα σημεία της πόλης, παρατήρησα θλίψη για τη ζωή που έχει χαθεί. Γνώρισα οικογένειες που έχουν χάσει τις περιουσίες τους και την αξιοπρεπή ζωή που βίωναν. Πολλές εκτοπισμένες οικογένειες μοιράζονται δωμάτια σε παλαιά δημόσια κτίρια και σχολεία με άλλες οικογένειες, σε ένα χώρο που χωρίζεται μόνο από κρεμασμένες κουβέρτες και ρούχα, ενώ συχνά λείπουν βασικές υποδομές, όπως το ζεστό νερό και το ντους.

Αλλά είδα επίσης ανθεκτικότητα στις δυσκολίες και μια ισχυρή αίσθηση της έννοιας της συλλογικότητας. Τα παιδιά παίζουν και γελούν στους διαδρόμους και τις αυλές των καταφυγίων, φαινομενικά ευτυχισμένα και ήρεμα. Μιλώντας με κάποιους από αυτούς, μου ανέφεραν πόσο έχουν στενοχωρηθεί που έχουν χάσει τα σπίτια τους και τους παλιούς τους φίλους, των οποίων τα ίχνη έχουν χαθεί. Ένα κορίτσι, μου είπε πως αυτό που της λείπει περισσότερο είναι η μικρή χελώνα της που είχε αφήσει πίσω της. Ένα 12χρονο αγόρι είπε πως του λείπει το σπίτι του, όπου δεν ήταν αναγκασμένο να υπομένει την ταπείνωση.


Κατά την επίσκεψή μου σε μια υποστηριζόμενη από τη UNICEF φιλανθρωπική οργάνωση, γνώρισα την Um Ahmed (σ.σ.: όχι το πραγματικό της όνομα), η οποία έκανε τη μηνιαία της επίσκεψή, με δύο από τα παιδιά της, για να συμμετάσχει στη διαδικασία της παροχής αγαθών. Η εν λόγω οργάνωση αφιερώνει δύο ημέρες κάθε εβδομάδα για να βοηθήσει τις οικογένειες που έχασαν τους προστάτες τους, κυρίως λόγω των συγκρούσεων, παρέχοντας τους ταυτόχρονα οικονομική, αλλά και υποστήριξη σε είδος, συμπεριλαμβανομένων ιατρικών προμηθειών, μη-διατροφικών ειδών και ρούχων. Η UNICEF έδωσε σετ προσωπικής υγιεινής και κουβέρτες σε αυτή την οργάνωση, για να τα διανείμει στις πληγείσες οικογένειες.

Η Um Ahmed, ζει σε μια γειτονιά, όπου οι σφοδρές μάχες προκάλεσαν μεγάλης κλίμακας καταστροφές και ανάγκασαν πολλούς από τους κατοίκους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Τόσο ο σύζυγός της, όσο και ο μεγαλύτερος γιος της, έχουν σκοτωθεί. Η Um Ahmed, επέστρεψε πρόσφατα στο σπίτι της, μαζί με τα τέσσερα παιδιά της, αφού προηγουμένως είχαν εκτοπιστεί. Η μόνη πηγή βοηθείας της, είναι μια τοπική ΜΚΟ: αυτή της δίνει 7800 λίρες (περίπου $80) κάθε μήνα, ενώ σε αυτό το ποσό προσθέτει όσα βγάζει από τις ελεημοσύνες τις οποίες αναγκάζεται να κάνει. Η οικογένεια ζει σε ένα δωμάτιο του σπιτιού, που είχε υποστεί σοβαρές ζημιές. Η στέγη στάζει, όταν βρέχει.

«Η ζωή είναι πολύ δύσκολη, επειδή οι τιμές είναι τόσο υψηλές. Το ψωμί, για παράδειγμα, είναι πολύ ακριβό και για να πάρω επιδοτούμενο ψωμί, θα πρέπει να σταθώ σε μια μεγάλη ουρά. Τα λαχανικά, το γάλα, τα αυγά, η ζάχαρη και τα καύσιμα είναι μια πολυτέλεια που δεν μπορούμε να αντέξουμε οικονομικά. Είμαστε περιορισμένοι κυρίως στο σπίτι μας», λέει η Um Ahmed. Και συμπληρώνει: «Τα παιδιά μου δεν βγαίνουν έξω από το σπίτι παρά μόνο για να πάνε στο σχολείο. Κάθε φορά που ξεκινούν οι μάχες, θα πάω να τα πάρω νωρίτερα, για να τα φέρω στο σπίτι. Τα παιδιά μου φοβούνται συνεχώς».


Μια άλλη γυναίκα που μίλησε είπε ότι φοβάται για την ασφάλεια του γιου της, ο οποίος είναι 16 ετών, κάθε φορά που εκείνος βγαίνει από το σπίτι τους για να πάει στο σχολείο: «Φοβάμαι πως θα απαχθεί, ή θα τον συλλάβουν στα σημεία ελέγχου, αλλά εκείνος αριστεύει στο σχολείο και γι’ αυτό πρέπει να τον αφήσω να βγαίνει από το σπίτι. Θέλω πολύ να λάβει ανώτατη εκπαίδευση».


Σχετικά με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η οικογένεια, η Um Ahmed πρόσθεσε επίσης: «Εάν τα παιδιά μου αρρωστήσουν το βράδυ, ή την Παρασκευή, δεν υπάρχει πουθενά που να μπορώ να τα πάω. Δεν αισθανόμαστε ασφαλείς εκεί που ζούμε. Έχουν αυξηθεί οι περιπτώσεις κλοπών, λεηλασίας και άλλων εγκλημάτων. Τη νύχτα, μπλοκάρω την πόρτα με ένα ξύλο, ώστε να μην ανοίγει, επειδή φοβόμαστε μην μπουν άγνωστοι μέσα».

Υπάρχουν πάρα πολλές οικογένειες που έχουν στερηθεί το παρελθόν τους και υπομένουν ένα σκληρό παρόν. Ωστόσο, μέσα σε όλη αυτή την καταστροφή, αυτό που μου κάνει εντύπωση – και αυτό που μου δίνει ελπίδα – είναι η αφοσίωση των γονέων και των κοινοτήτων στο να βεβαιωθούν ότι τα παιδιά τους λαμβάνουν εκπαίδευση, παρά τους κινδύνους».
Πηγή: Unisef
 
(Επεξεργασία)

Δευτέρα 1 Ιουλίου 2013

ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ: Το ετήσιο μνημόσυνο του Γέροντα Ιωσήφ του Βατοπαιδινού


visit counter




Τέσσερα χρόνια μετά την κοίμηση του μοναχού Ιωσήφ του Βατοπαιδινού, του ανθρώπου που θεωρήθηκε αναμορφωτής της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου, τα πνευματικά του παιδιά και πολλοί επισκέπτες βρέθηκαν στο Άγιον Όρος για το ετήσιο μνημόσυνο του.


















www.pemptousia.gr

Παρασκευή 28 Ιουνίου 2013

Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ


visit counter


 


Θ’ απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,
κι αν ο μωρός αυτός δεν μ’ εκτιμήσει,
θα πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.
Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,
πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.
Θα με θελήσει πάντως ένας απ’ τους τρεις.
Κ’ είν’ η συνείδησίς μου ήσυχη
για το αψήφιστο της εκλογής.
Βλάπτουν κ’ οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.
Αλλά, κατεστραμμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.
Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.
Ας φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί
να δημιουργούσαν έναν τέταρτο καλό.
Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.

[Κωνσταντίνος Καβάφης, «Ας Φρόντιζαν», 1930]
Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*
Στην Μέση Ανατολή, που είναι η μόνιμη μπαρουταποθήκη του πλανήτη, όλα δείχνουν ότι το μόνο πράγμα που μένει να φανεί είναι ποιος –και πώς- θα πυροδοτήσει τον επόμενο πόλεμο. 
Οι συνέπειες των εξεγέρσεων που ονομάστηκαν «Αραβική Άνοιξη» και οι επιπλοκές του πολέμου στην Συρία έχουν περιπλέξει με το παραπάνω το ήδη σύνθετο και εκρηκτικό γεωπολιτικό σκηνικό.
Σε αυτό το σκηνικό, ο ρόλος του Ισραήλ παραμένει καταλυτικός, όχι μόνο γιατί τα ισραηλινά αεροσκάφη παραβιάζουν πάντα τους αραβικούς ουρανούς, αλλά και γιατί το πανίσχυρο ισραηλινό λόμπυ πιέζει εδώ και καιρό την διστακτική κυβέρνηση Ομπάμα να κάνει το βήμα προς την γενίκευση της σύγκρουσης.
Παρ’ όλα αυτά, όμως, η μεσανατολική πραγματικότητα, όσο κι αν αλλάζουν οι Επικυρίαρχοι τις λέξεις και παραχαράσσουν τα δεδομένα, παραμένει πάντα αραβική.
Η Αραβική Άνοιξη, με τη νεολαία του αραβικού κόσμου επικεφαλής, παρ’ όλο που κάποιοι βλέπουν το πολιτικό Ισλάμ ως την διάδοχη κατάσταση, θα έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις στις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής του 21ου αιώνα. Θα τραβήξει πιθανόν δεκαετίες, αλλά θα βρει τον δρόμο της αφού παγιωθεί μια νέα ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή.
Το λεφούσι των διεθνών ομάδων πίεσης και των ισχυρών φιλοϊσραηλινών think-tanks, που βομβαρδίζουν από τους πανάκριβους υπολογιστές τους την διεθνή κοινή γνώμη με διαστρεβλωτικές ειδήσεις και νεοταξική προπαγάνδα, ένα και μόνο στόχο έχουν: την αναδιαμόρφωση του χάρτη της Μέσης Ανατολής σύμφωνα με τις «ανθρωπιστικές» επιταγές της Ουάσιγκτων και τα ηγεμονικά σχέδια του Τελ Αβίβ.
Είδαμε το σενάριο της αναδυόμενης από το χάος «νέας τάξης» και στο Ιράκ και τώρα στην Συρία όπου τα αφεντικά της αμερικανο-σιωνιστικής στρατηγικής στηρίζουν και εξοπλίζουν ένα συνονθύλευμα «ανταρτικών» οργανώσεων που αποτελούνται από φανατικούς τζιχαντιστές, παρ’ όλο ότι αυτοί υποτίθεται ότι πρεσβεύουν την διάλυση του κράτους του Ισραήλ. Όλως τυχαίως, όμως, αυτοί οι σουννίτες εξτρεμιστές είναι συγχρόνως και ορκισμένοι εχθροί των μουλάδων του Ιράν, οι οποίοι αντιστέκονται σθεναρά στα αμερικανο-ισραηλινά πολεμικά σχέδια.
 Το Ιράν και οι σύμμαχοί του –σαν τον Άσσαντ- είναι ομολογουμένως στο βάθος της στόχευσης αυτών των επιχειρήσεων αποσταθεροποίησης, όπως η συριακή σφαγή.
Η προσπάθεια ανατροπής του Άσσαντ είναι η δεύτερη πράξη του δυτικού σεναρίου αποδυνάμωσης των συμμάχων του Ιράν, την πρώτη πράξη του οποίου ζήσαμε στον Λίβανο το 2006, όταν το Ισραήλ εισέβαλε για να διαλύσει την Χεζμπολλάχ.
Όμως, ο στρατός του Λιβανέζου πολιτικοθρησκευτικού ηγέτη της Χεζμπολλάχ Σαγιέντ Χασάν Νασράλλα, του μοναδικού Άραβα ηγέτη που αναμετρήθηκε με το Ισραήλ και βγήκε νικητής, έχει προσθέσει στο οπλοστάσιό του δεκάδες χιλιάδες πυραύλους ικανούς να πλήξουν σοβαρά οποιοδήποτε σημείο στο ισραηλινό έδαφος.
Παράλληλα με τον Λίβανο και την Συρία, στο εκρηκτικό παζλ προστίθεται η Αίγυπτος όπου, μετά την επανάσταση, οι συνθήκες ειρήνης που είχαν υπογραφεί με το Ισραήλ άρχισαν να κλονίζονται. 
Οι συχνές οδομαχίες στους δρόμους των αιγυπτιακών πόλεων, οι επιθέσεις κατά της αστυνομίας, που δεν ελέγχει η κυβέρνηση Μόρσι, από ομάδες που πρόσκεινται στην Αλ-Κάϊντα και οι συγκρούσεις που έχουν πυκνώσει στην Χερσόνησο του Σινά, όπου τα ισραηλινά στρατεύματα δεν επιτρέπεται να εισέλθουν, συμβάλλουν δραματικά στην πολιτική αποσταθεροποίηση της περιοχής.
Εκτός ελέγχου φαίνεται και η κατάσταση αυτή την στιγμή στην Λιβύη όπου ο νέος λιβυκός στρατός, κάτω από τις διαταγές του στρατηγού Yusef Al Mankoush, βρίσκεται αντιμέτωπος με την αστυνομία και ομάδες παραστρατιωτικές που πρόσκεινται στην Αλ-Κάϊντα.
Παρόμοια προβλήματα αντιμετωπίζει και η Τυνησία όπου οι φονταμενταλιστές Ουαχαμπίτες, χρηματοδοτούμενοι με εκατομμύρια δολλάρια από το Κατάρ και την Σαουδική Αραβία, προσπαθούν να επιβάλουν ισλαμικό καθεστώς.
Αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει στην Συρία δεν είναι μια εξέγερση που την προσδιορίζουν μόνο εσωτερικοί παράγοντες, αλλά ένα σκληρό γεωπολιτικό πόκερ με πολλούς παίκτες: περιφερειακές δυνάμεις και υπερδυνάμεις.
 Αυτό το θανατηφόρο πόκερ, που σχεδιάστηκε εν πολλοίς και παίζεται σήμερα στην Μέση Ανατολή, δυναμιτίζει περαιτέρω την αστάθεια τόσο σε περιφερειακό, όσο και σε παγκόσμιο πεδίο. Στην αρχή, η συριακή εξέγερση φάνηκε σαν αυτές των άλλων αραβικών χωρών, όμως, δεν ήταν σωστή αυτή η εικόνα που μετέδιδαν κατά κόρον τα «ενσωματωμένα» στα νατοϊκά παιχνίδια δορυφορικά κανάλια των ΗΠΑ και του Κόλπου.
Όταν ξεκίνησε η εξέγερση, τα σχέδια της αντιπολίτευσης στην Συρία ήταν ανάλογα αυτού που προηγήθηκε στην Λιβύη. Πίστευαν ότι η διεθνής κοινότητα, και ιδίως οι ΗΠΑ, Αγγλία και Ε.Ε., θα επέβαλαν «ζώνη απαγόρευσης πτήσεων» στον εναέριο συριακό χώρο. Όμως, η Ρωσσία, μαζί με την Κίνα, έβαλε σταθερό βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ υπολογίζοντας και, εκτός των άλλων, το σημαντικό πλεονέκτημα που της δίνει η ναυτική βάση που έχει στην Ταρσό για την παρουσία της στην Μεσόγειο.
Η Μόσχα θεωρεί την Αραβική Άνοιξη ως μια ισλαμική επανάσταση στην οποία πιθανότατα θα κυριαρχήσουν οι εξτρεμιστές και φοβάται ότι η συριακή σύγκρουση θα πυροδοτήσει ισλαμιστές και αλλού!
Η Ρωσσία δεν είναι και δεν πρόκειται να αποτελέσει μέρος του δυτικού ατλαντικού κόσμου, αντίθετα θεωρεί το εαυτό της ως αυτόνομη σταθεροποιητική δύναμη. Η οπτική του Κρεμλίνου για την παγκόσμια κατάσταση γίνεται όλο και πιο διακριτή από αυτή της Δύσης και δεν διστάζει καθόλου να προτείνει διαφορετικές λύσεις σε σημαντικά διεθνή ζητήματα από αυτές της Ουάσιγκτων και των Βρυξελλών. Έχοντας την δύναμη να μπλοκάρει τις δυτικές επιλογές στο Συμβούλιο Ασφαλείας με το βέτο της, αυτή η πολιτική βούληση την καθιστά προοπτικά παράγοντα-κλειδί των μεσανατολικών και διεθνών εξελίξεων.
Αυτή την στιγμή, όπως φαίνεται, η μόνη λογική οδός είναι η προώθηση πολιτικής λύσης με βάση το σχέδιο της Γενεύης, που προβλέπει την εξής διαδικασία: α) κατάπαυση του πυρός,
β) εκεχειρία, γ) προώθηση του διαλόγου μεταξύ των αντιμαχομένων, δ) αλλαγή συντάγματος, ε) ελεύθερες εκλογές, στ) ομαλή μεταβίβαση της εξουσίας με εξασφάλιση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων μέσα σε ενιαίο εθνικό κράτος. Παρατηρητές που παρακολουθούν από κοντά την ισορροπία δυνάμεων και προσπαθούν να εκτιμήσουν τις εξελίξεις, θετικές και αρνητικές, δεν δείχνουν αισιόδοξοι για το μέλλον της εύθραυστης κατάστασης που υπάρχει ακόμα στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.
Αν η Συρία πέσει σε μια κατακερματισμένη κατάσταση, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο στις παραστρατιωτικές ισλαμοφασιστικές μιλίτσιες και στην πολεμοχαρή πτέρυγα του σιωνισμού, τότε θα προκληθεί η μέγιστη αστάθεια σε όλη την Μέση Ανατολή.
Η Συρία αποτελεί παράδειγμα, από πολλές πλευρές, της πεμπτουσίας μιας σύγκρουσης των αρχών του 21ου αιώνα, η οποίαν απεικονίζει τις δυσκολίες της νέας πολιτικής τάξης σε παγκόσμιο επίπεδο.
Θα επικρατήσει τελικά το λόμπυ των νεοσυντηρητικών και των φιλοσιωνιστών στις ΗΠΑ, που από το 1996 λέει ότι, προκειμένου η Αμερική να ελέγχει την περιοχή και να προασπίζει τα συμφέροντα του Ισραήλ, πρέπει να την διαλύσει στις εθνότητες που την αποτελούν, όπως είχαμε γράψει από τότε στο Τρίτο Μάτι; Ή θα αποστασιοποιηθούν οι ΗΠΑ από τις συρράξεις της περιοχής, έχοντας χάσει την συμπάθεια των λαών στην Μέση Ανατολή μετά το Αφγανιστάν και το Ιράκ;
Θα αλλάξει η στάση του Ομπάμα και του Νετανυάχου μετά την σκληρή προειδοποίηση του Πούτιν ή τα σκοτεινά κέντρα θα επεξεργασθούν άλλη μια προβοκάτσια για να αποσταθεροποιήσουν εντελώς την υπερευαίσθητη γεωπολιτικά περιοχή, θυσιάζοντας ακόμα και τον πληθυσμό του Ισραήλ, προκειμένου να επιβάλουν τα σχέδιά τους.
Θα επιδιώξουν την δημιουργία τετελεσμένων για να αναγκάσουν τις ΗΠΑ να εμπλακούν σε έναν γενικευμένο περιφερειακό πόλεμο και να ακυρώσουν τις δημοκρατικές διεκδικήσεις των αραβικών λαών πνίγοντάς τες στην θρησκευτική μισαλλοδοξία;
 Παρ’ όλο που το μέλλον δεν μπορεί να προβλεφθεί, αν αναζητούσαμε τις ανερχόμενες δυνάμεις στην Μέση Ανατολή, εμείς στην Ελλάδα θάπρεπε νάμαστε εκεί παρόντες, την ώρα μάλιστα που η Τουρκία αξιοποιεί κατά κόρον την αναταραχή. Ενώ όλα δείχνουν ότι η ευρύτερη «μάχη της Δαμασκού» μπορεί να οδηγήσει σε κοσμογονικές περιπέτειες την περιοχή μας, ανατρέποντας ισορροπίες δεκαετιών και δημιουργώντας νέα τόξα επιρροής, η κατοχική Ελλάδα της Τρόϊκας και των δωσιλόγων σέρνεται χωρίς πυξίδα πίσω από το ΝΑΤΟ και το Ισραήλ, ικανοποιώντας κάθε ιταμή τους απαίτηση για παροχή στρατιωτικών διευκολύνσεων προκειμένου να αφανισθεί ένας ιστορικά αδελφικός λαός.
Η Συρία είναι μια ιστορική περιοχή, διάσπαρτη από μνημεία και μνήμες του ελληνιστικού και βυζαντινού πολιτισμού, όπως και διάσπαρτη σήμερα από θρησκευτικές ή εθνικές μειονότητες, με τις οποίες έχουμε ιστορικούς δεσμούς.
Ως χώρα, προδίδοντας φίλους και συμμάχους, έχουμε καταντήσει περίγελως των ισχυρών χωρίς καμμία κατανόηση των παιχνιδιών που παίζονται στην γειτονιά μας, καμμία στρατηγική προστασίας του Αιγαίου και της Κύπρου, με κατεστραμμένες τις σχέσεις μας με Ρωσσία, Αραβικές χώρες, Ιράν και όλους τους περιφερειακούς παίκτες που θα μας επέτρεπαν καλύτερες επιλογές … Απλώς, παρακολουθούμε αφασικά τον αργό θάνατό μας μέσα σε ένα εκρηκτικό φινάλε που, πολύ πιθανόν, θα ανάψει ένας ανεξέλεγκτος πόλεμος σε περιφερειακό και όχι μόνον επίπεδο.
Θυμίζουμε, δυστυχώς, τον Ελληνοσύριο του Καβάφη στην αγωνία για την εξασφάλιση μιας ανήθικης χαμοζωής μέσα σε μια ατμόσφαιρα απόλυτου ξεπεσμού, διαφθοράς και παρακμής.
Τουλάχιστον, να θυμηθούμε όταν θάρθει η ώρα της Νέμεσης, τιμωρώντας τους ενόχους για αυτή την κατάντια, να τους προσάψουμε κι αυτό τους το έγκλημα!
*[Από το αφιέρωμα στην Μέση Ανατολή, περιοδικό Τρίτο Μάτι, τ.210, Ιούνιος 2013]-ΟΙΜΟΣ

ΣΥΡΙΑ – ΣΟΚ Ποιός επίσκοπος αποκεφαλίζεται ; Απομαγνητοφώνηση του βίντεο


visit counter


apokefalismos
Από Βρυξέλλες, Δημήτρης Πορφύρης και Πηνελόπη Σταφυλά
66 ημέρες μετά την απαγωγή των επισκόπων ….
Ενώ η έκβαση του πολέμου στη Συρία κρίνεται στις αδυσώπητες μάχες για τον έλεγχο του Χαλεπίου,
δημοσιοποιείται βίντεο με εκτέλεση 2 ατόμων τα οποία ταυτοποιούνται από τον αραβικό τύπο ως χριστιανοί, 1 επίσκοπος και ένας πολίτης.
Πρόκειται για μαγνητοσκόπηση έκτακτου ισλαμικού δικαστηρίου το οποίο συνέρχεται με πλήρη επισημότητα και αθρόα συμμετοχή ακροατηρίου και αποφασίζει την δια αποκεφαλισμού εκτέλεση των κατηγορουμένων. Προφανώς η τήρηση των κανόνων της Σαρίας και η διάταξη των ακροβολισμένων σε όλα τα σημεία παρευρισκομένων ισλαμιστών αλλά και τα εμβλήματα της περιβόητης Αλ Κάιντα υποδηλώνουν ότι δικάζονται επιφανή πρόσωπα της συριακής κοινωνίας.
Παραθέτουμε απομαγνητοφωνημένη τη διαδικασία απόδοσης δικαίου, από τα αραβικά αλλά όχι την κλασική αραβική Λιβάνου και Συρίας αφού χρησιμοποιούνται λέξεις και εκφράσεις αλλά και προφορά της καθομιλουμένης στην Αφρική αραβικής.Αυτό καθιστά την ερμηνεία των λεγομένων εξαιρετικά δύσκολη αφού υπάρχουν και αμφιλεγόμενοι όροι –έννοιες , ειδικά όταν αναφέρονται στους « αξιωματούχους Χαλεπίου » ( ντουμπάντ μιν Χαλέμπ). Δεν είναι σαφές αν ο δημόσιος κατήγορος υποδεικνύει ως αξιωματούχο τον ίδιο τον πρώτο κατηγορούμενο ή αν αναφέρεται μόνο σε συνεργασία του με τέτοιο παράγοντα Χαλεπίου.
Για πρώτη φορά από την αρχή του πολέμου διακινήθηκε από αντάρτες, βίντεο που αναπαράγει όλο το σαριακό δικαστικό /δικονομικό σύστημα. Υπάρχει ο θεσμός του δημόσιου κατήγορου, το ακροατήριο, η απαγγελία του κατηγορητηρίου και η εκτέλεση της ποινής. Το ακροατήριο επισφραγίζει παρέχοντας τη λαική του συναίνεση κα νομιμοποιεί την εκδοθείσα απόφαση εν ονόματι του Θεού, δια βοής και αλαλαγμών .
-Τον λόγο έχει ο επικεφαλής . Καθησυχάζει ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη διότι « δεν επιτρέπεται σύμφωνα με τον Θεό να πάει αίμα χαράμι » (δηλαδή να χυθεί άδικα) . Διαβεβαιώνει ότι « θα διερευνηθεί η υπόθεση μέχρι να οδηγηθούν στην αλήθεια ».Ζητάει από το πλήθος « να καθίσει και να ακούσει με προσοχή το κατηγορητήριο ».Ύστερα δίνει την διαταγή να γυρίσουν τους κατηγορούμενους μπροστά,ενώπιόν τους. Ακολουθεί η ανάγνωση του κατηγορητηρίου:
Βοηθούν τις κυβερνητικές δυνάμεις ενάντια στους μουτζαχεντίν.Ακόμη δεν είχαν απελευθερωθεί και βρήκαμε στην κατοχή τους τηλέφωνα αξιωματούχων. Που βρήκαν αυτά τα τηλέφωνα των αρχών του Χαλεπίου ; Μην ανησυχείτε όμως, γιατί ακόμη βρισκόμαστε στην φάση της εξέτασης (Σμτφ : « προκαταρκτικής έρευνας »).Έδινε αναφορά στις αρχές από ποιές διαδρομές περνούσαν τα όπλα και οι πύραυλοι για τον Ελεύθερο Στρατό.Θέλουμε την Σαρία του Θεού σαν Κρίση.
Ο όχλος αλαλάζει : Αλάχ Ακμπάρ ο Θεός είναι μεγάλος και η δόξα είναι στο Θεό.
Ακούγονται φωνές : Kάντε πίσω ,κάντε πίσω (Σμτφ : για να οπισθοχωρήσει το πλήθος).
Nα ένας χριστιανός ! (« νάσρα » : ο όρος « νάσρα » δεν χρησιμοποιείται στην κλασική αραβική παρά μόνο συναντάται στην αραβική της Αφρικής , « Μουσίχγια » είναι ο χριστιανός).
Τότε κάποιοι φωνάζουν : Δώστε ένα μαχαίρι.Ένα που να κόβει καλά.
Συνωστίζονται και διαπληκτίζονται για να συμμετάσχουν όλοι στον σφαγιασμό.
Οι επικεφαλείς τους απωθούν φωνάζοντας : Κάντε πίσω,κάντε πίσω.
Ένας άλλος προσφέρεται : Nα ! πάρε ένα καλό μαχαίρι.
Αφού τον αποτελειώνουν, ο επικεφαλής κραυγάζει : Αλλάχ Tακμπίρ.Αποδώστε τη δόξα στο Θεό.
Tο πλήθος ανταπαντά ξέφρενα : Αλλάχ Ακμπάρ.
Ο επικεφαλής μαζί με το πλήθος αναφωνούν :Ο Θεός μας κυριαρχεί ,Σε Σένα θα είμαστε πάντα πιστοί.
Προειδοποιεί :Αυτό περιμένει όσους ακολουθούν τον Άσσαντ και η οργή του Θεού έτσι θα πέσει επάνω τους.
Ρίχνονται όλοι πάνω στο δεύτερο θύμα.Το αποκεφαλίζουν.Έπειτα περνάνε και το φτύνουν.
Ο επικεφαλής υποδεικνύει : Βάλτε το κεφάλι αυτού του σκύλου στη θέση του.
Ύστερα δίνει οδηγίες : Όσοι είδαν να πάνε πίσω ,να κάνουν χώρο για τους υπόλοιπους.
Η βιντεοσκόπηση σταματά πριν την εκτέλεση του τρίτου προσώπου.
O Τύπος του Λιβάνου gazire και Beirute Today (26/06/13) αναφέρονται στο συγκεκριμένο βίντεο και κάνουν λόγο για εκτέλεση στο Xεντλίμπ κοντά στο Χαλέπι ενός Επισκόπου μετά την απαγωγή του καθώς κι ενός άλλου χριστιανού ομήρου που προέρχεται από άλλη πόλη, την Ντέιρ ελ Ζορ . Σύμφωνα με αυτές τις πηγές, οι όμηροι ήταν στα χέρια της « Τζαχμπάντ Αλ Νούσρα » ( Μέτωπο της Νίκης) και άλλων τρομοκρατικών στοιχείων όπως Τσετσένων που ανήκουν στην Αλ Κάιντα. Η ενεργή συμμετοχή της Αλ Κάιντα διαφαίνεται και μέσα από το βίντεο όπου επικεφαλής τρομοκράτης φέρει την χαρακτηριστική μαύρη μπαντάνα με την εμβληματική επιγραφή της Οργάνωσης « Δεν υπάρχει άλλος Θεός πλην του Αλλάχ και ο Μωάμεθ είναι ο απεσταλμένος του » (ομολογία πίστης, σάχαντα) .
Το syriatruth αναφέρει ότι πρόκειται για μια τελετουργική σφαγή σύμφωνα με το γουαχαμπιτικό τυπικό όπου χρησιμοποιούνται για κόψιμο του λαιμού ματσέτες και μαχαίρια. Επίσης αποδίδει την πολιτική ευθύνη αυτών των πράξεων στη συριακή αντιπολίτευση και στα όργανά της. Το syriareport επιβεβαιώνει ότι ανάμεσα στους σφαγμένους ο ένας ήταν ιερωμένος. Τα μέσα της συριακής διασποράς επίσης αναμεταδίδουν την είδηση για εκτέλεση ενός επισκόπου. Το ίδιο αναπαράγεται και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου διαχειριστές είναι επίσημες οργανώσεις της συριακής αντίστασης ενάντια στην εισαγόμενη τρομοκρατία.
ΠΗΓΗ.triklopodia.blogspot.com

Τετάρτη 5 Ιουνίου 2013

Κύριε σε αναζήτησα παντού



visit counter


Κύριε, σε αναζήτησα παντού:
στις δόξες της γης και τ' ουρανού,
στο μεγαλείο των μητροπόλεων,
στων εποχών τα σταυροδρόμια -
κι εσύ περνούσες ταπεινά κι αθόρυβα
στον πιο ακαθόριστο τη νύχτα ρεμβασμό μου.

"Κύριε, είσαι κρυμμένος πίσω από τόσα αινίγματα,
ίσκιους, σκοτεινές παραβολές...πώς να σε βρω;

 Όμως είναι στιγμές που σ'αναγνωρίζω: μια ξαφνική αφθονία στην καρδιά μου Σε προδίνει.
 Κύριε μόνο με την σιωπή σε νοιώθουμε.
Κάθε ομιλία σε πληγώνει. 

Κι οι λέξεις μας είναι τα τραύματά σου απ΄όπου, μαζί με το αίμα σου στάζει και λίγη απεραντοσύνη.
 Κύριε, είσαι το καθημερινό ψωμί μας, η μεγάλη νοσταλγία μας να ξαναγυρίσουμε - πού; 

Είσαι η μήτρα που θα μας γεννήσει με το θάνατό μας.Αμήν. "
Κύριε, η αμαρτία μου στάθηκε

ότι θέλησα να εξιχνιάσω το αίνιγμα σου,

να εισδύσω στο μυστήριό σου,

κι έτσι παραπλανήθηκα ο τρελός

-αφού εγώ είμαι,

το μεγάλο Μυστικό Σου.



Τάσος Λειβαδίτης (1922-1988)

απ’τη συλλογή »Συνομιλίες» [ΠΟΙΗΣΗ Γ' ΤΟΜΟΣ]

Τρίτη 21 Μαΐου 2013

Το Πολιτικό Μανιφέστο του Αγίου Κωνσταντίνου


visit counter




«Το Πολιτικό Μανιφέστο του Αγίου Κωνσταντίνου». Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στον Ιερό Καθεδρικό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Γλυφάδος, στις 20/5/2008.

Σεβασμιώτατε, σεβαστοί πατέρες, λαέ και άρχοντες του τόπου αυτού· λαέ που υπάρχεις για να κυριαρχείς και να άρχεις των παθών σου· άρχοντες που υπάρχετε για να άρχετε και του λαού και των παθών σας.

Πριν από τέσσερις-πέντε αιώνες πριν το Χριστό, ο δικός μας μεγάλος φιλόσοφος Πλάτωνας είχε πει μια ιδέα, γράφοντας τα δικά του πλατωνικά ιδεολογήματα στην ιδεατή πολιτεία του. Σκέφθηκε πως θα ήταν πολύ καλό - θα ήθελε πάρα πολύ - οι άνθρωποι ενός τόπου να είναι φιλόσοφοι. Θα ήταν καλύτερη, σίγουρα, η διοίκηση. Τέσσερις αιώνες μετά το Χριστό, ο Πλάτωνας διαψεύστηκε και ξεπεράστηκε. Ένας αυτοκράτορας δεν έγινε φιλόσοφος, έγινε άγιος.

Γιορτάζοντας σήμερα τη μνήμη του Αγίου Κωνσταντίνου μπορούμε να δούμε αυτή την προοπτική και να κάνουμε τη σύγκριση, με το πώς και γιατί ένας αυτοκράτορας έγινε άγιος, ποιες ήταν οι διεργασίες οι οποίες έγιναν πάνω του και, ακόμη περισσότερο, χρησιμοποιώντας το λόγο του και τα δικά του λεγόμενα, ποιο ήταν -να το πω με τη μοντέρνα λέξη- το δικό του πολιτικό μανιφέστο. Ας το αναφέρω σήμερα, για να καταλάβουμε όσο μπορούμε πιο ενδελεχώς ποια διεργασία συντελέστηκε πάνω του για να γίνει άγιος.

Το βασικό του αξίωμα μέσα από αυτό -όπως το είπα- το πολιτικό του μανιφέστο είναι το εξής· το λέει ο ίδιος: ποιος μπορεί να πετύχει το καλό αν δεν γνωρίζει την αιτία των καλών που είναι ο Θεός; Είναι πραγματικά συγκλονιστικό το ερώτημα. Πώς θα κάνεις καλό για το λαό σου αν δεν ξέρεις την αιτία του καλού και φυσικά καίρια θέση σ’ αυτό το δικό του μανιφέστο κατέχει η έννοια της ενότητας, έννοια που όλοι οι άρχοντες τη θέλουν και την επιθυμούν. Ποιο είναι το μοντέλο του Αγίου Κωνσταντίνου για την ενότητα; Λέει εκείνος «η ενότητα της Εκκλησίας είναι προϋπόθεση ευημερίας του κράτους». Αυτό είναι συγκλονιστικό, γιατί ένας φορέας ενότητας μόνο υπάρχει· είναι ο τριαδολογικός φορέας ενότητας που βιώνεται μέσα στην Εκκλησία, μέσα από το γεγονός του ένα και του τρία της Αγίας Τριάδας, όπου υπάρχει περιχώρηση, αγάπη και ταπείνωση. Χωρίς λοιπόν Εκκλησία και χωρίς ενότητα της Εκκλησίας, κράτος που έχει ενότητα δεν μπορεί να υπάρχει.

Κι αυτό το μανιφέστο του Αγίου Κωνσταντίνου αγγίζει τον πολιτικό τον λόγο. «Δεν είναι ούτε πρέπον ούτε θεμιτό να φιλονικείτε για μικρά και ασήμαντα πράγματα, ενώ έχετε την ευθύνη της καθοδήγησης του λαού, με συνέπεια να διχογνωμούν τόσοι άνθρωποι».Πολιτικός λόγος λοιπόν δε σημαίνει φιλονικία για τα ασήμαντα. Και ταυτόχρονα, αναφερόμενος στις προϋποθέσεις και το ήθος του λόγου, ξεπερνάει αυτό που λέμε εμείς σήμερα «ξύλινο» πολιτικό λόγο. Τέτοιες συζητήσεις προκαλούνται από την ανώφελη φλυαρία της αργίας. «Υπάρχει ο κίνδυνος ο λαός να περιέλθει σε κατάσταση βλασφημίας ή σχίσματος αν ο λόγος είναι περιττός» και όπως το λέμε εμείς σήμερα «ξύλινος». Και μπαίνει στην προοπτική και την ουσία της ποιότητας της διοικήσεως. Αναιρεί τη δικτατορική συμπεριφορά και ακόμη, όπως θα τη λέγαμε εμείς, τη δικτατορική «δημοκρατία». Λέει «διαφωνώ με την αλαζονική δύναμη, με την υβριστική συμπεριφορά των υπερηφάνων, με αυτούς που έχουν έπαρση, ανταποδίδω όμως τα δέοντα στους αγαθούς, στους ανεξίκακους, στους ταπεινούς». Και κάνει ένα άγγιγμα, θα τολμούσα να πω, στο ανύπαρκτο της πολιτικής ζωής -προσέξτε, στο ανύπαρκτο. «Ο καθένας από εσάς να συγχωρεί τον άλλο». Πόσο σπουδαίο θα ήταν μες στο χώρο του λόγου του πολιτικού και της πολιτικής διεργασίας να υπήρχε η λέξησυγχώρεση. Άγγιγμα λοιπόν στο ανύπαρκτο, κατά τα δεδομένα που βλέπουμε μπροστά μας.

Και ταυτόχρονα ανατρέπει τις προοπτικές και την πίστη των πολιτικών. Υπό ποια έννοια; Οι πολιτικοί πάντοτε πιστεύουν στο αύριο, εκείνος, ο Κωνσταντίνος ο Άγιος, πιστεύει στο Θεό. Γι’ αυτό τονίζει και λέει «περί της πίστεως σπουδάζομεν». Και πάλι επανέρχεται στην ενότητα. «Προσπαθώ να ενώσω την προς τα θεία διάθεση όλων των εθνών». Το εργαλείο μέσα από το οποίο θα επιτύχει την ενότητα των εθνών των οποίων άρχει -και είναι αυτοκράτορας πρώτα των παθών του και έπειτα του λαού- είναι ακριβώς το στοιχείο αυτό: η ενότητα μέσα στη θεία διάθεση. Ο άνθρωπος του πολιτικού μάρκετινγκ -θα λέγαμε- ή ο άνθρωπος του μυστικού οφθαλμού; Μια αναμέτρηση την οποία προβάλλει ο μέγας Κωνσταντίνος και άγιος. «Επιδιώκω να πραγματοποιήσω τη διοίκηση αυτού του τόπου με τον απόρρητο οφθαλμό της διανοίας», λέει. Ένα πολύ σπουδαίο στοιχείο. Όχι με πολιτικά διαγράμματα, όχι με πολιτικές ιδεολογίες, όχι με τη θεωρία των πολιτικών συστημάτων, αλλά με αυτή τη χάρη που του έδωσε ο Θεός μέσα του -σε κάθε άνθρωπο την έδωσε- για να λειτουργεί τα του Θεού. Αυτός ο μυστικός οφθαλμός.

Και θέτει μπροστά του και την έννοια της ενότητας· ποια είναι η προϋπόθεση της ενότητας. «Επανέλθετε λοιπόν προς τη μεταξύ σας φιλία και χάρη, αγκαλιάστε όλο το λαό και γνωριστείτε μεταξύ σας, αφού προηγουμένως καθαρίσετε την ψυχή σας». Βλέπετε; Η προϋπόθεση της ενότητας στο χώρο της οποιασδήποτε κοινωνικής ή πολιτικής διεργασίας είναι η κάθαρση των ψυχών - κι αυτό το γεγονός [είναι] τελείως απρόσιτο στα σημερινά δεδομένα. Κι αναφέρεται ο Άγιος Κωνσταντίνος στα κλειδιά του διαλόγου· τόσο απαραίτητος ο διάλογος σε τόπους δημοκρατικής διεργασίας. «Ας ζητήσει συγχώρεση όποιος κάνει βιαστικές ερωτήσεις ή δίνει βιαστικές απαντήσεις». Αλήθεια, πόσο σπουδαίο θα ήταν αυτό το στοιχείο για το χώρο και την έκφραση του σημερινού πολιτικού διαλόγου. Κι αγγίζει το μεγάλο· το πώς ένας άρχοντας αγγίζει το πρόσωπο του λαού. Την εποχή εκείνη υπήρχε η έννοια της χαράξεως του προσώπου, αν κάποιος καταδικαζόταν για κάποιο μεγάλο έγκλημα, ήταν εγεγγραμμένος, ήταν χαραγμένος. Όλοι καταλάβαιναν ότι αυτός ήταν καταδικασμένος, είχε το ποινικό του μητρώο αποτυπωμένο πάνω στο μέτωπό του. Με ένα νόμο του ο Μέγας Κωνσταντίνος απαγορεύει την παραμόρφωση του προσώπου των καταδίκων. Γιατί, όπως λέει εκείνος, το πρόσωπο του ανθρώπου δε στιγματίζεται ποτέ, αφού είναι εικόνα του ουρανίου κάλλους.

Όταν κινείται σε χώρους, διεργασίες κοινωνικές και στέλνει εκπροσώπους, ειδικά στα θέματα τα εκκλησιαστικά, συνηθίζει να στέλνει εκπρόσωπό του όχι οποιονδήποτε πολιτικό που έχει καριέρα, αλλά έναν άγιο, τον Όσιο -έτσι λεγόταν, το όνομά του ήταν Όσιος· Όσιος, επίσκοπος Κορδούης- της σημερινής Κόρδοβα της Ισπανίας. Ένας άγιος, ο οποίος αναγνωρίστηκε αργότερα άγιος, ο Όσιος Κορδούης, εκπροσωπεί αυτόν. Γι΄ αυτό λοιπόν, για τον κατευνασμό των παθών δεν χρησιμοποιεί πολιτικά πρόσωπα, αλλά πρόσωπα πνευματικά και αγίους. Και έρχεται, με τις κινήσεις που κάνει, η συντριβή της εννοίας της μονοκρατορίας. Η Ρώμη ολόκληρη ήταν μονοκρατορική. Ποτέ η Ρώμη -για πεντακόσια και χρόνια- δεν συγκάλεσε μια ευρύτερη σύνοδο που ξεπερνούσε τη μονοκρατορίαΌταν εκείνος συγκαλεί την πρώτη Οικουμενική Σύνοδο, υπόσχεται να είναι θεατής και ακροατής, όχι κυρίαρχος.Συντρίβει έτσι αυτό το μοντέλο που έχει την έννοια της μονοκρατορίας της Ρώμης. Καταργεί τη μονοκρατορία και ο δικός μας ιστορικός, ο Παπαρρηγόπουλος, τονίζει «η Ρώμη ουδέποτε συνεκάλεσε κοινή, πόλεων και εθνών, Σύνοδον». Και σ΄ αυτή τη Σύνοδο καλεί επισκόπους που δεν ανήκουν στο ρωμαϊκό κράτος· δέχεται την Εκκλησία που εκφράζει την οικουμενικότητα και παγκοσμιότητα, όχι το κράτος. Έτσι λειτουργεί μια αγαπητική παγκοσμιότητα, μέσα από το χώρο των ενωτικών δεσμών, των πνευματικών, που λειτουργεί η Εκκλησία. Καιέρχεται ενάντιος στη σημερινή κερδοσκοπική παγκοσμιότητα· σήμερα το κέρδος είναι το στοιχείο της παγκοσμιότητας.

Καταργεί τους τύπους. Όταν εισέρχεται ως αυτοκράτορας στην πρώτη Οικουμενική Σύνοδο, εισέρχεται χωρίς τυμπανοκρουσίες, χωρίς τιμητικές υποδοχές, χωρίς συνοδεία οπλιτών. Κάθισε στο ορισμένο κάθισμα, όταν του εδόθη και άδεια μάλιστα του εδόθη από τον πρόεδρο της Συνόδου. Κάνει έκκληση στο λαό του «χαρίστε μου λοιπόν ήσυχες μέρες και γαλήνιες νύχτες, ώστε στο εξής να μπορώ και εγώ να απολαύσω την ευχαρίστηση του καθαρού φωτός και την ευφροσύνη μιας ήσυχης ζωής».

Το πολιτικό του αύριο. Είναι σύνηθες το πολιτικό αύριο στους πολιτικούς και είναι συνηθισμένες οι προγραμματικές δηλώσεις. Είναι κάτι συγκλονιστικό. «Θα σταματήσω μέχρις ότου σταματήσει αυτός που προχωράει μπροστά μου και αυτός είναι ο Χριστός». Η ζωή του τελειώνει με μια προσευχή. Λέει στο Χριστό «σε παρακαλώ να είσαι πράος και ευμενής προς τους λαούς σου. Σε σένα αφιέρωσα την ψυχή μου μ’ άγιο έρωτα κι αγνό και σεβασμό. Επιθυμώ να ειρηνεύσει ο λαός σου [προσέξτε: ο λαός σου, όχι ο λαός μου] και να είναι αδιατάρακτος προς χάριν της κοινής ωφελείας όλων των ανθρώπων. Και αν ακόμη είναι θέλημα του Κυρίου της ζωής και του θανάτου να συνεχιστεί η επίγεια ζωή μου και να συνυπάρχω με το λαό του Θεού, θα πλαισιώσω τη ζωή μου με όλους εκείνους τους κανόνες που αρμόζουν στο Θεό».

Ο άγιος Κωνσταντίνος. Ο Μέγας Κωνσταντίνος. Το πολιτικό του -όπως είπα- μανιφέστο. Μια άλλη προοπτική στο χώρο της πολιτικής. Είναι μήπως η μοναδική προοπτική, η προοπτική της οποιασδήποτε πολιτικής διεργασίας στα μεγάλα σχήματα των κρατικών μεγεθών αλλά και στα μικρά σχήματα των ομάδων που διοικούμε και κυβερνούμε; Από ό,τι γνωρίζω, ο χώρος της πολιτικής δεν έχει προστάτη άγιο. Μήπως ήρθε η ώρα να αποκτήσει; Μήπως εκείνος είναι εκείνος που μπορεί μέσα από αυτά τα διδάγματα που τα έκανε βιώματα της ζωής του να λειτουργήσει την προστασία του παλινδρομούντος πολιτικού λόγου;