Πεθαίνοντας χριστιανός στη Συρία του σήμερα!

visit counter

Πεθαίνοντας Χριστιανός στη Συρία (απόδειξη η φωτό). Ο Χριστιανός αυτός Σύριος, με τον σταυρό στο στήθος, εκτελείται  από τους “αγωνιστές της δημοκρατίας”, τα Ισλαμικά Τζιχάντια και στην επόμενη φωτό κείτεται νεκρός

Των Δημήτρη Πορφύρη και Πηνελόπης Σταφυλά – “Αγιορείτικο Βήμα“

Ο νυν ηγέτης της Συριακής αντιπολίτευσης, πρόεδρος του  «Εθνικού Συριακού Συνασπισμού» κ. Ζόρζ Σάμπρα (κατά διαβολική σύμπτωση εξελέγη σε αυτό το αξίωμα στις 22/04/13, ημερομηνία απαγωγής των δυο επισκόπων).

Πρόσφατα διαβεβαίωσε το Διεθνές Παρατηρητήριο (World Watch Monitor 24/05/13):

«Στη Συρία έχουμε χιλιάδες εκκλησίες και κανείς δεν μπορεί να δώσει ούτε ένα παράδειγμα εκκλησιαστικού διωγμού από μουσουλμάνους … Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι οι χριστιανοί βρίσκονται υπό πίεση λόγω του θρησκεύματός τους…Ίσως να υπάρχουν σποραδικά ασήμαντα περιστατικά. Ας μην υπερβάλουμε…». Ο Διεθνής Τύπος  έχει άλλη άποψη σχετικά με την τύχη των χριστιανών και συνεχώς νέα στοιχεία βλέπουν το φως της δημοσιότητας.

Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Βloomberg  και New American (27/05/13), ένας  «στρατηγός» του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού», ο Αμπντέλ Χαμίντ Ζακαριά, εξήγγειλε την απειλή εξολόθρευσης των μειονοτήτων στη Συρία κατά τη διάρκεια συνέντευξής του την περασμένη εβδομάδα στον τηλεοπτικό σταθμό Αλ Αραμπίγια (μέσω Τουρκίας). Απείλησε ότι αν οι «δυνάμεις του Άσαντ κατορθώσουν να καταλάβουν την πόλη του Αλ Κουσσέιρ, τότε θα σβήσουμε από το χάρτη όλες τις μειονότητες. Δεν θέλουμε να συμβεί, αλλά θα είναι μια επιβεβλημένη πραγματικότητα για όλους. Θα πρόκειται για καθαρό σεκταριστικό αιματοκύλισμα».

Η Οργάνωση για την υπεράσπιση των Ελευθεριών «Βολταίρος» αναφέρει στην ιστοσελίδα της ότι ήδη περισσότεροι από 80.000 χριστιανοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν  την στρατηγικής σημασίας πόλη Αλ Κουσσέιρ, για να διαφύγουν από τους Τζιχαντιστές. Το  New American επιμένει ότι «οι μειονοτικές κοινότητες και ειδικότερα οι χριστιανοί έχουν στοχοποιηθεί από τις δυνάμεις των ανταρτών. Αν υλοποιηθεί η απειλή της εξόντωσης τα αποτελέσματα θα είναι αδιανόητα. Το αίμα και η φρίκη δεν θα έχουν προηγούμενο». Ο αμερικάνος γερουσιαστής Rand Paul προειδοποίησε τους συναδέλφους του ότι «με την ψήφο τους για παροχή όπλων στην αντιπολίτευση καθίστανται σύμμαχοι της Αλ Κάιντα».

Η Ορθόδοξη Εκκλησία είχε καταγγείλει από την αρχή της σύρραξης διωγμούς  των χριστιανών και οι μαζικές εκκαθαρίσεις ξεκίνησαν από την πρώτη μέρα που ξέσπασε η κρίση.Οι χριστιανικοί πληθυσμοί έχουν γίνει ο στόχος μιας εθνοκάθαρσης που συντελείται από μουσουλμάνους αντάρτες με  διασυνδέσεις στην Αλ Κάιντα. Ειδικότερα, κατά το δελτίο τύπου της Συρορθόδοξης Εκκλησίας, μέλη της εξτρεμιστικής οργάνωσης «Ταξιαρχία του Φαρούκ» (στην οποία ανήκει και ο γνωστός νεκροφάγος κανίβαλος , Χαλίλ Αλ Χαμάντ)αναζητούσαν πόρτα -πόρτα  τους «οπαδούς του Χριστού» και τους διέταζαν να εγκαταλείψουν άμεσα τις εστίες τους χωρίς να πάρουν τίποτα μαζί τους ώστε να καρπωθούν τα επινίκια, τα λεγόμενα «χριστιανικά λάφυρα».

Στην πόλη Χομς (αρχαία ΄Εμμεσα) μόνο τον περασμένο Απρίλιο, πάρα πολλές εκκλησίες καταστράφηκαν ολοσχερώς ενώ στο σύνολό τους έχουν βεβηλωθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου. Από την ίδια πόλη εκτοπίστηκαν δια της βίας 50.000 χριστιανοί ενώ πολλές εκατοντάδες -ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά- θανατώθηκαν σύμφωνα με εκθέσεις ανθρωπιστικών ενώσεων (Παρατηρητήριο Χριστιανοφοβίας ).

 

Οι σουννίτες μουσουλμάνοι που πλεονάζουν στους αυτόχθονες αντάρτες αποτελούν  και την πλειοψηφία του Συριακού πληθυσμού που ανέρχεται σε 22.000.000. Οι μειονοτικές ομάδες, σιητών, χριστιανών και εβραίων αντιπροσωπεύουν το 20% με 30% των Συρίων. Μέλη  αυτών των κοινοτήτων έχουν υποστεί τα πάνδεινα από την μία ή την άλλη ένοπλη ομάδα για την υποστήριξή τους στο μη θεοκρατικό, κοσμικό κράτος του Άσσαντ που  διαχρονικά έχει εγγυηθεί την προστασία τους  από κάθε  ισλαμιστική βία.

 

Οι αρμόδιες για θέματα προσφύγων οργανώσεις τους έχουν καταγράψει μαρτυρίες χριστιανών που εξωθούνταν σε φυγή υπό την απειλή εκτέλεσης και εκβίασης ότι θα δημοσίευαν παραπλανητικά τις φωτογραφίες των κακοποιημένων σωρών τους στον Καταριανό Σταθμό Αλ Τζαζίρα  ως πράξεις βιαιότητας των κυβερνητικών. Εκπρόσωπος τύπου του Διεθνούς Ιδρύματος Χριστιανικής Βοήθειας «Βαρνάβας » (Barnabas Fund) απαριθμεί σε τουλάχιστον 200, τους δολοφονημένους χριστιανούς κατά τις πρώτες μόνο ημέρες της εξέγερσης. Άλλες εκθέσεις υποστηρίζουν ότι αλλεπάλληλες απαγωγές χριστιανών πραγματοποιούνται για να χρησιμοποιηθούν ως ανθρώπινες ασπίδες. Χριστιανοί που δέχθηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους συλλαμβάνονταν στα περίχωρα και υποχρεώνονταν να παραμένουν σε τζαμιά ως ανθρώπινες ασπίδες .

 

Σύριος ιερέας από την Χαμαντίγια αναφέρει στη Βρετανική έκδοση του Daily Telegraph πως « οι αντάρτες θεωρούσαν ότι εφόσον οι χριστιανοί στηρίζουν τον Άσσαντ, ο στρατός δε θα βάλλει κατά αυτών των χώρων». Ο γενικός διευθυντής της καθολικής «Ένωσης Πρόνοιας της Εγγύς Ανατολής» (CNEWA), κ. Ισάμ Μπισάρα καταγγέλει ότι μουσουλμάνοι μιλιταριστές χρησιμοποίησαν πολλές εκκλησίες σαν ορμητήρια και τους πιστούς ως ανθρώπινες ασπίδες. Τονίζει επίσης ότι πολλές εικόνες και κειμήλια βανδαλίστηκαν από τους παραστρατιωτικούς αντάρτες.

 

Αδελφή Βερονίκη, ελληνορθόδοξο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας του Κυνηγιού (Σαιντναγια), δείχνει τις οπές από τις οβίδες των ανταρτών στον κοιτώνα του ορφανοτροφείου. Φωτογραφία : Associated Press

 

Εκκλησία κατεστραμμένη από ρουκέτα ανταρτών, Χομς . Φωτογραφία Stringer για το Reuters 

 

Ορθόδοξη Αρμενική Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Χαλέπι

 

 

 Χριστιανός εκτελείται δια σύνθλιψης με βράχους, χωριό Ντέρα. Φωτο. Αλ Μανάρ

 

Στο χωριό Τζουρνιγιέχ, κοντά στο Σκιλμπιγιέχ αντάρτης με λάφυρα

Διωγμός των Χριστιανών στη Συρία

visit counter

  

 Από τον 1ο μ.Χ. αιώνα χρονολογείται επίσημα ο Χριστιανισμός στη Συρία. Ελληνορθόδοξοι και καθολικοί απαριθμούνται περίπου στα 2,5 εκ., συνολικά, χριστιανοί στη χώρας Το σχέδιο εξόντωσής τους, με την αφορμή του εμφυλίου, έχει πάρει σάρκα και οστά από τους φανατικούς ισλαμιστές αντάρτες. Έτσι μεταφράζεται η πολυδιαφημιζόμενη «αραβική άνοιξη».

  Υπό την ανοχή των δυτικών, οι ένοπλοι αντάρτες που συνεργάζονται με τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό, με την δικαιολογία αντιποίνων, έχουν προχωρήσει τον τελευταίο καιρό σε σφαγές χριστιανών, ανεξαρτήτου φύλου ή ηλικίας. Ολόκληρα χωριά έχουν σφαγιαστεί. Οι μουσουλμάνοι βρήκαν ευκαιρία να κηρύξουν ιερό πόλεμο, αφού ο Μπασάρ αλ Άσαντ, Αλεβίτης στην καταγωγή, δεν θεωρείται φανατικός ισλαμιστής και μέχρι σήμερα ήταν ανεκτικός προς τους χριστιανούς. Οι αντάρτες έχουν απερίφραστα ξεκινήσει μία  νέα γενοκτονία και οι χριστιανοί είτε ψάχνουν για καταφύγια είτε εξοντώνονται. Το ζήτημα είναι κατά πόσο αυτό μπορεί να συνεχιστεί με την ανοχή των δυτικών χωρών, όταν πλέον το φαινόμενο έχει ξεπεράσει τα σύνορα της Συρίας και έχει επεκταθεί στην …πόρτα τους (πρόσφατα τα γεγονότα σε Αγγλία, Γαλλία, Σουηδία).

  Με δικαιολογία τον απελευθερωτικό αγώνα οι ισλαμιστές αντάρτες δεν διστάζουν να σκοτώνουν, χωρίς έλεος, γυναικόπαιδα και ηλικιωμένους. Με αυτόν τον τρόπο καθιστούν σαφές πως κύριος στόχος τους είναι ο αφανισμός της χριστιανικής κοινότητας στην περιοχή και η εγκαθίδρυση ενός ακόμη θρησκευτικού κράτους.

  Κανένας πόλεμος δεν μπορεί να θεωρείται βελούδινος. Οι σφαγές αμάχων όμως είναι η χειρότερη έκφραση της ανθρώπινης μνησικακίας. Το μεγαλύτερο έγκλημα που μπορεί να διαπραχθεί. Ποιος μπορεί να μένει απαθής σε ένα τέτοιο γεγονός; Σε παρόμοιες περιπτώσεις, επίσης καταδικαστέες, με θύματα μουσουλμάνους, από παντού ακούμε φωνές καταδίκης και οργής. Προτάσεις, μέτρα και ποινές. Τώρα; Θα αντιδράσει κάποιος; Θα μεριμνήσει υπέρ των χριστιανικών πληθυσμών που βιώνουν νέους διωγμούς;

Πηγή: (ysterografa.gr)

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Το παιχνίδι της Χεζμπολάχ στη Συρία

visit counter

Ο επικίνδυνος υπολογισμός πίσω από την απόφαση της οργάνωσης να στηρίξει τον Άσαντ

Mona Yacoubian

Πέρα από τη δημόσια επιβεβαίωση όσων ήδη υπέθεταν όλοι, η ομιλία, η οποία ήταν σαφώς σεχταριστική, σηματοδοτεί μια κρίσιμη καμπή για την Χεζμπολάχ. Θα μπορούσε να σηματοδοτήσει τη μετατροπή της οργάνωσης από κίνημα αντίστασης σε σεχταριστική πολιτοφυλακή. Ο Νασράλα άσκησε μια πρωτοφανή και καυστική κριτική στους σκληροπυρηνικούς σουνίτες της Συρίας. Ο ίδιος προανήγγειλε μια «νέα φάση» στον αγώνα του Λιβάνου απέναντι στις εξωτερικές απειλές, προσθέτοντας στον κατάλογο των εχθρών που περιλαμβάνει ήδη το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, μια Συρία ελεγχόμενη από τζιχαντιστές.Ο Σαγιέντ Χασάν Νασράλα, ο ηγέτης της Χεζμπολάχ, φαίνεται να διέβη τον Ρουβίκωνα, την περασμένη εβδομάδα. Σε μια προκλητική ομιλία του στις 25 Μαΐου, τόνισε την απεριόριστη υποστήριξη της λιβανέζικης σιιτικής μαχητικής οργάνωσης στο καθεστώς του Άσαντ στη Συρία. Με αυτό τον τρόπο, ήρε το πέπλο της μυστικότητας που είχε καλύψει την ολοένα και βαθύτερη εμπλοκή της Χεζμπολάχ στη Συρία. Φυσικά, η υποστήριξη της Χεζμπολάχ στη Συρία δεν είχε τεθεί ποτέ υπό αμφισβήτηση. Ωστόσο, η οργάνωση είχε εργαστεί επιμελώς για να καλύψει τα ίχνη της, ακόμα και όταν ο αριθμός των κηδειών για εκείνους που «μαρτύρησαν» στη Συρία αυξανόταν.

Η συνεχιζόμενη μεταμόρφωση της Χεζμπολάχ θα προκαλέσει μια δυναμική απάντηση των ανταρτών της Συρίας, καθώς και της ολοένα και πιο ριζοσπαστικής σουνιτικής κοινότητας του Λιβάνου. Στον απόηχο της ομιλίας, οι αντάρτες της Συρίας απειλούν όλο και περισσότερο με αντίποινα την Χεζμπολάχ, στην οποία συχνά αναφέρονται ως «hizb ash – shaytan», το οποίο σημαίνει «το κόμμα του διαβόλου». Ο στρατηγός Salim Idriss, αρχιστράτηγος του αντάρτικου Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου έχει προειδοποιήσει ότι δεν θα είναι σε θέση να «συγκρατήσει τους μαχητές» που θα λάβουν «όλα τα μέτρα» εάν η Χεζμπολάχ δεν αποσυρθεί από τον Λίβανο. «Θα κυνηγήσουμε την Χεζμπολάχ ως την κόλαση», πρόσθεσε ο Idriss. Ο συνταγματάρχης Abdul-Jabbar al-Aqidi, διοικητής του Στρατιωτικού Συμβουλίου στο Χαλέπι, απείλησε ότι θα καταφέρει «πλήγμα στο προπύργιό σας στο Dahiyeh», ένα νότιο προάστιο της Βηρυτού.

Τα ριζοσπαστικά στοιχεία στην κοινότητα των σουνιτών του Λιβάνου φαίνεται να έχουν ξεκινήσει επιθέσεις με ρουκέτες στο οχυρό της Χεζμπολάχ στη Βηρυτό, και να έχουν πλήξει το τέμενος των σιιτών έξω από την κοιλάδα Μπεκάα στην πόλη Μπάαλμπεκ, άλλο ένα προπύργιο της Χεζμπολάχ. Ακόμη και μετριοπαθείς οργανώσεις σουνιτών, όπως ο μουσουλμανικός Σύνδεσμος Ακαδημαϊκών του Λιβάνου καλούν τη σουνιτική κοινότητα να υποστηρίξει τους αντάρτες της Συρίας με κάθε τρόπο, συμπεριλαμβανομένου του ένοπλου αγώνα.

Όλα αυτά προξενούν μεγαλύτερη αβεβαιότητα σ’ έναν ήδη ασταθή Λίβανο. Και γενικότερα, η απόφαση της Χεζμπολάχ για ολοκληρωτική εμπλοκή στη Συρία και η σεχταριστική μεταστροφή της υπογραμμίζουν τη δυναμική των ισχυρών θρησκευτικών θεμελίων σε όλο τον αραβικό κόσμο. Την 1η Ιουνίου, ο Yusuf al-Qaradawi, ο περίφημος σεΐχης των σουνιτών, εξέδωσε μία φετβά, αποφαινόμενος ότι η Χεζμπολάχ και το Ιράν είναι άπιστοι και καλώντας τους σουνίτες σε όλο τον κόσμο να συμμετάσχουν στη μάχη στη Συρία.

Κατά την έναρξη της συριακής εξέγερσης, η Χεζμπολάχ είχε υιοθετήσει μια διαφοροποιημένη στάση. Ο Νασράλα και άλλοι ηγέτες της Χεζμπολάχ υπογράμμιζαν τη σημασία του διαλόγου και των μεταρρυθμίσεων στη Συρία και προσπάθησαν σιωπηρά να έρθουν σε επαφή με διάφορες ομάδες της αντιπολίτευσης. (Στην πρόσφατη ομιλία του, ο Νασράλα εξέφρασε τη λύπη του για τις αποτυχημένες προσπάθειές του ως προς την προώθηση του διαλόγου στη Συρία, κατηγορώντας τους αντάρτες.)

Αλλά, καθώς η σύγκρουση κλιμακωνόταν και οι ένοπλοι αντάρτες απειλούσαν όλο και περισσότερο το συριακό καθεστώς, η Χεζμπολάχ και το Ιράν σταθεροποίησαν την υποστήριξή τους στον Άσαντ. Η Χεζμπολάχ παρείχε αρχικά διακριτικές συμβουλές κι εκπαίδευση σε συριακές δυνάμεις, ιδιαίτερα στις παραστρατιωτικές ομάδες των Αλεβιτών που είναι γνωστές ως «Σαμπιχά», οι οποίες θεωρούνται υπεύθυνες για τη διενέργεια σφαγών κατά σουνιτών και για άλλη σεχταριστική βία. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, η Χεζμπολάχ βρέθηκε στην πρώτη γραμμή. Σήμερα, ο αριθμός των μαχητών της Χεζμπολάχ στο εσωτερικό της Συρίας εκτιμάται ότι ανέρχεται σε χιλιάδες. Αγωνίζεται μαζί με το καθεστώς για να ανακτήσει τον έλεγχο της Κιουσάυρ, μια στρατηγική πόλη νοτιοδυτικά της Χομς, κι έχει αναπτύξει ακόμη και μια δύναμη ασφαλείας γύρω από το σεβαστό σιιτικό τέμενος Sayida Zeinab, στη Δαμασκό.

Η μάχη για την Κιουσάυρ φαίνεται να ήταν ο καταλύτης για την υποστήριξη της Χεζμπολάχ στο συριακό καθεστώτος και για το ξέσπασμα κατά των σουνιτών εξτρεμιστών. Η Κιουσάυρ είναι υψίστης σημασίας για το καθεστώς Άσαντ, την Χεζμπολάχ και τους αντάρτες της Συρίας. Για τον Άσαντ, η κατοχή της θα βοηθήσει στην εξασφάλιση του στρατηγικού διαδρόμου που οδηγεί από τη Δαμασκό στην περιοχή που κυριαρχείται από Αλεβίτες, κατά μήκος της μεσογειακής ακτής της Συρίας. Τόσο για την Χεζμπολάχ, όσο και για τους αντάρτες, η πόλη προσφέρει μια πολύτιμη δίοδο για τη μεταφορά οπλισμού μεταξύ του Λιβάνου και της Συρίας (και αντίστροφα).

Το στοίχημα για την Κιουσάυρ είναι υψηλό, και το συριακό καθεστώς – πλέον και η Χεζμπολάχ - έχουν αποβάλλει όλους τους ενδοιασμούς για την κατάκτησή της. Ως αποτέλεσμα, η Χεζμπολάχ έχει υποστεί σημαντικές απώλειες. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ομάδα έχασε δεκάδες μαχητές (σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, ανέρχονται στους 75), ο υψηλότερος αριθμός νεκρών μετά τον πόλεμο της Χεζμπολάχ με το Ισραήλ, το 2006. Συνεπώς, είναι κατανοητό γιατί ο Νασράλα δεν ήταν πλέον σε θέση να αρνηθεί την εντονότερη εμπλοκή της Χεζμπολάχ στη Συρία. Ωστόσο, είναι ειρωνικό το γεγονός ότι ο ίδιος επέλεξε τον εορτασμό της αποχώρησης του Ισραήλ από τον Λίβανο το 2000, η οποία ήταν ο απόλυτος θρίαμβος των προσπαθειών της αντίστασης της Χεζμπολάχ, ώστε ξεκάθαρα να εισαγάγει μια νέα, σεχταριστική αφήγηση στην οργάνωσή του. Έμενε κανείς εμβρόντητος να ακούει τον Νασράλα να μετατρέπει την παραδοσιακή ρητορική τής οργάνωσής του για την αντίσταση κατά του Ισραήλ – που έχει ευρεία απήχηση στον απλό αραβικό κόσμο - σε μια ελάχιστη κεκαλυμμένη υπεράσπιση των συμφερόντων των σιιτών. Η επιβίωση της Χεζμπολάχ βασίζεται τώρα σε μεγάλο βαθμό στη συμμαχία της με δύο βάρβαρα καθεστώτα του σιιτικού τόξου. Η δυναμική αφήγηση της αντίστασης απέναντι στο Ισραήλ ξεπερνιέται γρήγορα από μια ακόμη πιο ισχυρή, αν και πιο διχαστική, σεχταριστική δυναμική.

Ο Νασράλα, που ήταν κάποτε γνώστης της πολιτικής στρατηγικής, προσπάθησε να θολώσει τα επιχειρήματά του για να αποφύγει τις κατηγορίες περί σεχταρισμού. Ακόμη και αν ο ίδιος επέμενε στην απειλή που συνιστούν οι «takfiris» (αποστάτες) στη Συρία, σημείωσε ότι η απειλή ισχύει για όλους τους Λιβανέζους: χριστιανούς, δρούζους, σιίτες και σουνίτες. Αναφέρθηκε σε άλλες περιπτώσεις εξτρεμισμού από takfiri, επισημαίνοντας ιδιαίτερα την ιδεολογική αντίθεσή τους στη διεξαγωγή εκλογών και στις αποτρόπαιες τακτικές τους. Στο Ιράκ, όπως υπενθύμισε στο ακροατήριό του, σκοτώθηκαν από τους τζιχαντιστές της Αλ Κάιντα περισσότεροι σουνίτες παρά σιίτες ή χριστιανοί. Τέλος, εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να αναφέρει ότι οι Λιβανέζοι διίστανται σχετικά με τη Συρία, αλλά προέτρεψε τις δύο πλευρές να περιορίσουν τον αγώνα εντός των συνόρων της Συρίας, και να μην τον φέρουν στον Λίβανο.

Παρά το παθιασμένο μήνυμα του Νασράλα, τα λόγια του ακούστηκαν κούφια. Πράγματι, σαν για να γίνει πιο σαφές, δύο ρουκέτες εκτοξεύτηκαν στο προπύργιο της Χεζμπολάχ στα νότια προάστια της Βηρυτού, λίγες ώρες μετά την ομιλία του. Παρά το γεγονός ότι οι πύραυλοι προκάλεσαν σχεδόν ελάχιστες ζημιές, τόνισαν το χάσμα ανάμεσα στο όραμα του Νασράλα και την πραγματικότητα.

Ο Νασράλα μπορεί να ελπίζει ότι η αμιγής υποστήριξη της Χεζμπολάχ στο καθεστώς Άσαντ, στον όλο και πιο βάναυσο σεχταριστικό εμφύλιο πόλεμο στη Συρία, δεν θα έχει καμία επίπτωση στον Λίβανο. Μπορεί να προσπαθεί να καλύψει τη στροφή της Χεζμπολάχ προς τον σεχταρισμό, κάνοντας επιφανειακές εκκλήσεις στον ευρύτερο και ποικιλόμορφο πληθυσμό του Λιβάνου. Αλλά είναι δύσκολο να μην επιφέρει την απογοήτευση.

Στο Λίβανο, η κραυγαλέα υποστήριξη της Χεζμπολάχ στο καθεστώς Άσαντ θα οδηγήσει τα πράγματα πιθανόν ενώπιον πιο σοβαρών προκλήσεων, ιδίως όσον αφορά μια όλο και πιο οργισμένη και θαρραλέα σουνιτική κοινότητα. Παρά το γεγονός ότι ο Λίβανος δεν θα εμπλακεί σε έναν ολοκληρωτικό εμφύλιο πόλεμο – όλοι οι βασικοί παράγοντες εκεί επιδιώκουν να αποφευχθεί η επανάληψη του παρελθόντος – μπορεί, όμως, να εισέλθει σε μια πιο επικίνδυνη περίοδο αστάθειας. Εν τω μεταξύ, η αξιοπιστία της Χεζμπολάχ στον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο είναι πιθανό να πληγεί ανεπανόρθωτα, κάτι που θα οδηγήσει την οργάνωση όλο και περισσότερο σε αντιπαράθεση με την κοινότητα των σουνιτών, και θα μειώσει την ευρύτερη επιρροή της.

Το θετικό κλίμα που δημιουργήθηκε από τις αραβικές εξεγέρσεις έχει δώσει τη θέση του σε μια πιο επικίνδυνη τάση. Τροφοδοτούμενο από την αυξανόμενη επιρροή των πολιτικών «ταυτότητας», φυλετικών διακρίσεων και σεχταριστικής δυναμικής, το διακύβευμα για πολλούς είναι υπαρξιακό. Η υποστήριξη από την Χεζμπολάχ μιας σεχταριστικής ατζέντας είναι ενδεικτική τής βαθύτερης δυναμικής που αναδιαμορφώνει την περιοχή, ιδιαίτερα το Λεβάντε. Αν και μπορεί να υποκινείται από την αυτοσυντήρηση και το βαθιά ριζωμένο ένστικτο της επιβίωσης, η στροφή της Χεζμπολάχ προς το σεχταρισμό είναι προάγγελος της ανακίνησης πολύ πιο σοβαρών ζητημάτων, θέτοντας σε κίνδυνο την Χεζμπολάχ, και πιθανόν σηματοδοτώντας το τέλος τής σχετικής σταθερότητας του Λιβάνου.

Copyright © 2002-2012 by the Council on Foreign Relations, Inc.

Γιατί το Ισραήλ δεν θέλει να πέσει το καθεστώς Assad

visit counter

Tο Ισραήλ έχει περισσότερη εμπιστοσύνη στον πρόεδρο Bashar al-Assad από ό, τι σε οποιονδήποτε πιθανό διάδοχο.

«Better the devil we know than demons we can only imagine if Syria falls».

Δήλωση που αποδίδεται σε κορυφαίο αξιωματούχο των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών.

Τον Οκτώβριο του 1995, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Γιτζάκ Ράμπιν τηλεφώνησε στον Αιγύπτιο πρόεδρο Χόσνι Μουμπάρακ για να τον ενημερώσει ότι η ειρήνη ήταν στο χέρι του Ισραήλ και της Συρίας. Δύο εβδομάδες αργότερα, ο Ράμπιν ήταν νεκρός, σκοτώθηκε από έναν αντιδραστικό φανατικό Εβραίο Ισραηλινό. Η ειρηνευτική συμφωνία που ανέφερε ο Ράμπιν κατέρρευσε λίγο καιρό μετά. Αλλά, οι ελπίδες του Ισραήλ για μια τελική συμφωνία με το καθεστώς Άσαντ κατάφεραν να επιβιώσουν. Υπήρξαν τέσσερις διαδοχικές προσπάθειες από τους ισραηλινούς πρωθυπουργούς – μια από τον Εχούντ Μπαράκ, μια από τον Εχούντ Ολμέρτ και δύο από τον Βενιαμίν Νετανιάχου – να χτίσουν μια ειρήνη με την Συρία. Αυτή η κοινή ιστορία με το καθεστώς Άσαντ έχει σχέση όταν εξετάζεται η στρατηγική τού Ισραήλ για τον διαρκή εμφύλιο πόλεμο στην Συρία. Ο πιο σημαντικός στρατηγικός στόχος του Ισραήλ σε σχέση με την Συρία ήταν πάντα μια σταθερή ειρήνη και αυτό δεν είναι κάτι που έχει αλλάξει ο σημερινός εμφύλιος πόλεμος. Το Ισραήλ θα παρέμβει στην Συρία, όταν το κρίνει αναγκαίο. Οι πρόσφατες επιθέσεις μαρτυρούν αυτή την αποφασιστικότητα. Αλλά δεν είναι τυχαίο ότι τα χτυπήματα επικεντρώνονται αποκλειστικά στην καταστροφή αποθηκών όπλων και ότι το Ισραήλ δεν έχει δώσει καμία ένδειξη ότι θέλει να παρέμβει περαιτέρω. Η Ιερουσαλήμ, εν τέλει, δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την ενεργή επίσπευση της πτώσης του Μπασάρ αλ-Άσαντ.

Το Ισραήλ γνωρίζει ένα σημαντικό πράγμα για την οικογένεια Άσσαντ: τα τελευταία 40 χρόνια, έχουν καταφέρει να διατηρήσουν κάποια μορφή ηρεμίας κατά μήκος των συνόρων. Τεχνικά, οι δύο χώρες ήταν πάντα σε πόλεμο – η Συρία δεν έχει ακόμη αναγνωρίσει επίσημα το Ισραήλ – αλλά το Ισραήλ είχε τη δυνατότητα να υπολογίζει στις κυβερνήσεις του Χάφεζ και του Μπασάρ Άσαντ για να επιβάλει την Συμφωνία για τον Διαχωρισμό των Δυνάμεων, του 1974, στην οποία και οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε κατάπαυση του πυρός στα Υψώματα του Γκολάν, στην διαμφισβητούμενη πλεονεκτική στρατηγικά περιοχή κατά μήκος των κοινών συνόρων τους. Πράγματι, ακόμα και όταν οι ισραηλινές και οι συριακές δυνάμεις ήταν ¨εγκλωβισμένες¨ σε σφοδρές μάχες το 1982 κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου του Λιβάνου, τα σύνορα παρέμειναν ήρεμα.

Το Ισραήλ δεν αισθάνεται τόσο σίγουρο, όμως, για τις πλευρές της τρέχουσας σύγκρουσης και δικαιολογημένα. Από τη μια πλευρά, υπάρχουν οι δυνάμεις των ανταρτών, μερικοί από τους οποίους λειτουργούν όλο και περισσότερο υπό την επιρροή της Αλ Κάιντα. Από την άλλη, υπάρχουν οι στρατιωτικές δυνάμεις της συριακής κυβέρνησης, οι οποίες εξακολουθούν να είναι υπό την διοίκηση του Άσαντ, αλλά εξαρτώνται όλο και περισσότερο από την Ιρανική Επαναστατική Φρουρά και την Χεζμπολάχ, η οποία επίσης έχει τη βάση της στο Ιράν. Το Ιράν είναι το μόνο ξένο κράτος με στρατιωτικές δυνάμεις στο έδαφος της Συρίας και παρ’ όλο που υποστηρίζει τον Άσαντ, πιέζει επίσης την κυβέρνησή του να εξυπηρετεί περισσότερο τους στόχους του Ιράν – συμπεριλαμβανομένου του να επιτραπεί η διέλευση προηγμένων όπλων από την Συρία στον νότιο Λίβανο. Η πρόσφατη επίσκεψη του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών Αλί Σαλεχί στην Δαμασκό, στην διάρκεια της οποίας ανακοίνωσε ότι το Ιράν δεν θα επιτρέψει στον Άσαντ να πέσει ανεξάρτητα από τις συνθήκες, υπογράμμισε περαιτέρω το βάθος της συμμετοχής του Ιράν στις μάχες. Είναι απολύτως κατανοητό, με άλλα λόγια, ότι το καθεστώς μετά τον Άσαντ στην Συρία θα ήταν σαφώς υπέρ της Αλ Κάιντα ή ακόμα και πιο ανοιχτά υπέρ του Ιράν. Οτιδήποτε από τα παραπάνω θα ήταν απαράδεκτο για το Ισραήλ.

Φυσικά, ένας εκτεταμένος εμφύλιος πόλεμος στην Συρία δεν εξυπηρετεί ούτε τα συμφέροντα του Ισραήλ. Το συνεχιζόμενο χάος προσελκύει ισλαμιστές από άλλα σημεία της περιοχής και απειλεί να αποσταθεροποιήσει ολόκληρη την περιοχή του Ισραήλ, όπως τον Λίβανο, την Ιορδανία και το Ιράκ. Θα μπορούσε, επίσης, να προκαλέσει τον Άσαντ να χάσει τον έλεγχο των αποθεμάτων του από χημικά όπλα ή να αποφασίσει να βασιστεί περισσότερο σε αυτά.

Ακόμα κι αν τα προβλήματα ετούτα έχουν άμεσο αντίκτυπο στο Ισραήλ, η ισραηλινή κυβέρνηση πιστεύει ότι θα πρέπει να ασχοληθεί με αυτά με έναν τρόπο που δεν θα την αναγκάσει να παίξει καθοριστικό ρόλο για την τύχη του Άσαντ. Αντ’ αυτού, θα προτιμούσε να διατηρήσει την ουδετερότητά της στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας. Το Ισραήλ δεν θέλει να δελεάσει τον Άσαντ να στοχοποιήσει το απόθεμα των ισραηλινών πυραύλων – ούτε θέλει να αποξενωθεί από την κοινότητα των Αλεβιτών που θα παραμείνει στα σύνορα του Ισραήλ, ανεξάρτητα από την έκβαση του πολέμου της Συρίας.

Οι πρόσφατες επιθέσεις ήταν μια τέτοια περίπτωση. Το Ισραήλ δεν δίστασε να διατάξει αεροπορικές επιθέσεις όταν είχε πληροφορίες ότι τα όπλα επρόκειτο να διοχετευτούν από την Συρία στην Χεζμπολάχ. Παρά το γεγονός ότι το Ισραήλ φρόντισε να μην αναλάβει επίσημα την ευθύνη για την συγκεκριμένη επίθεση, ο υπουργός Άμυνας, Μοσέ Γιαλόν, δήλωσε δημοσίως ότι η πολιτική του Ισραήλ συνίσταται στο να εμποδίσει την διέλευση των στρατηγικών όπλων από την Συρία στον Λίβανο. Αλλά, παράλληλα με την ανταλλαγή μηνυμάτων, το Ισραήλ επίσης έκανε και φανερή και συγκαλυμμένη προσπάθεια να ενημερώσει τον Άσαντ ότι η Ιερουσαλήμ ήταν αποφασισμένη να παραμείνει ουδέτερη στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας. Το γεγονός ότι αυτά τα μηνύματα ελήφθησαν στην Δαμασκό αντικατοπτρίζεται στην σχετικά συγκρατημένη απάντηση από το καθεστώς Άσαντ: ένας κατώτερος υπάλληλος του Υπουργείου Εξωτερικών έκανε μια δημόσια καταγγελία του Ισραήλ – και ακόμη και τότε η συριακή κυβέρνηση έδωσε μόνο μια αόριστη υπόσχεση για αντίποινα, υποσχόμενη να ανταποκριθεί σε χρονική στιγμή και με τρόπο της επιλογής της.

Όσο ωμός κι αν έχει γίνει ο συριακός πόλεμος, το Ισραήλ πιστεύει ότι μια άλλη διεθνής κρίση είναι ακόμη πιο επείγουσα: η συνέχιση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. Στην Ιερουσαλήμ πίστευαν από καιρό ότι τα μέσα του 2013 θα είναι το σημείο λήψης αποφάσεων για τις σχέσεις της με το Ιράν. Εν τω μεταξύ, το Ισραήλ θέλει να επικεντρώσει τους δικούς του πεπερασμένους πόρους σε αυτήν την κρίση – και θα προτιμούσε κι ο υπόλοιπος κόσμος να κάνει το ίδιο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το Ισραήλ θα καταβάλει προσπάθειες για να υποστηρίξει ενεργά τον Άσαντ: Όπως και οι περισσότερες άλλες χώρες, το Ισραήλ πιστεύει ότι είναι μόνο θέμα χρόνου έως ότου ο Σύριος ηγέτης χάσει την εξουσία. Αλλά, μια χώρα του μεγέθους τού Ισραήλ θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στους στόχους της εξωτερικής πολιτικής της και η Ιερουσαλήμ δεν αισθάνεται ότι βοηθώντας να διαμορφωθεί μια κατάλληλη εναλλακτική λύση για τον Άσαντ είναι προς το συμφέρον της ή στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της. Θα αφήσει το καθήκον αυτό σε άλλους. Πράγματι, το Ισραήλ έχει στηρίξει την πρωτοβουλία από την Ρωσία και τις Ηνωμένες Πολιτείες να οργανώσουν μια ειρηνευτική διάσκεψη με στόχο την επίλυση της σύγκρουσης. Στο πλαίσιο της προετοιμασίας της διάσκεψης, η Ιερουσαλήμ σίγουρα θα υπενθυμίσει τόσο στην Ουάσιγκτον όσο και στην Μόσχα ότι έχουν κοινό συμφέρον για να προλάβουν μια μόνιμη παρουσία του Ιράν ή της τζιχάντ στο συριακό έδαφος.

Υπό αυτή την έννοια, είναι ασφαλές να πούμε ότι ο Άσαντ δεν είναι ο μόνος αποδέκτης μυστικών επικοινωνιών από το Ισραήλ. Αυτό αφήνει δύο ερωτήματα – πότε ο Λευκός Οίκος θα αποφασίσει ποια θα είναι η δική του πολιτική και πώς θα την εφαρμόσει.

Efraim Halevy, διοικητής της Mossad 1998-2002

Διωγμοί Χριστιανών και Δυτική αναλγησία

visit counter

Η ανελέητη σφαγή των Χριστιανών της Συρίας από τους ισλαμιστές αντάρτες δεν φαίνεται να συγκινεί τη Δύση.

[To παρακάτω παλαιότερο άρθρο του Μάριου Ευρυβιάδη δημοσιεύεται με αφορμή τις πληροφορίες για την απαγωγή του Μητροπολίτη Χαλεπίου Παύλου, αδελφού του Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη και την εκτέλεση της συνοδείας του από ισλαμιστές αντάρτες στη Συρία]. Στην Αντιόχεια οι μαθητές του Χριστού πρωτονομάσθηκαν χριστιανοί, διαβάζουμε στις Πράξεις των Αποστόλων («…εξήλθε δε εις Ταρσόν ο Βαρνάβας, αναζητήσαι Σαύλον και ευρών αυτόν ήγαγεν αυτόν είς Αντιοχείαν. Εγένετο δε αυτούς ενιαυτόν  όλων συναχθήναι εν τη εκκλησία και διδάξαι όχλον ικανόν, χρηματίσαι τε πρώτον, εν Αντιοχεία τους μαθητάς Χριστιανούς» – Πράξεις των Αποστόλων Ια : 25-26). Η Αντιόχεια, που σήμερα βρίσκεται στην αραβομιλούμενη περιοχή της νοτιο-ανατολικής Τουρκίας  (την ιστορική περιοχή της Αλεξανδρέττας που οι Τούρκοι αποκαλούν Χατάι), είναι πλέον το κύριο στρατηγείο και ορμητήριο των τζιχαδιστών που προσπαθούν να ανατρέψουν το καθεστώς Άσσαντ, το τελευταίο πλέον κοσμικό καθεστώς στη Μέση Ανατολή. Εκεί συγκεντρώνονται οι «πολεμιστές της πίστης», οι νέοι γαζήδες δηλαδή ως μουσουλμάνοι τζιχαδιστές από όλα τα μέρη του κόσμου (Τουρκία, Λιβύη, Καύκασο, Αίγυπτο κλπ) και εκστρατεύουν κατά των «απίστων» που δεν είναι μόνο οι Σύριοι Αλεβίδες του Άσσαντ, αλλά και όλοι οι μη σουνίτες μουσουλμάνοι της Συρίας.

Στη Συρία, στην περιοχή Χόμς, μια ταπεινή χριστιανική εκκλησία που λειτουργούσε ανελλιπώς από τον 5^ο αιώνα μ.Χ, λεηλατήθηκε. Μια φωτογραφία καταγράφει ένα τζιχαδιστή να εξέρχεται του ναΐσκου γιουχαΐζοντας ότι ο Αλλάχ είναι μεγάλος (Allah ou Akbar) κρατώντας στο ένα χέρι ένα  ιερό σκεύος και στο άλλο ένα καλάζνικοφ. Οι χριστιανοί της Μέσης Ανατολής (και σχεδόν όλες οι μη μουσουλμανικές μειονότητες) διώκονται ανηλεώς από τα σουνιτκά καθεστώτα. Δυστυχώς εκείνες οι δυτικές δυνάμεις που μπορούσαν ακόμη και με δηλώσεις, πόσω δεν μάλλον με πράξεις, να σταματήσουν αυτό το καθημερινό αίσχος, παρακολουθούν τους διωγμούς και τις σφαγές με αδιαφορία και περισσή αναλγησία.

Η απόλυτη ειρωνεία, αναφορικά με τους διωγμούς χριστιανικών μειονοτήτων στη Μέση Ανατολή, είναι ότι με εξαίρεση τη μοναρχική Ιορδανία, τα τρία καθεστώτα όπου οι χριστιανοί ένιωθαν ασφάλεια ήταν της Λιβύης,  της Συρίας και του … Ιράν. Ακόμη και στην Αίγυπτο, το πιο ισχυρό θεσμικά ισχυρό αραβικό κράτος, άρχισαν από το 2005 οργανωμένοι διωγμοί, πυρπολισμοί εκκλησιών, ακόμη και σφαγές  χριστιανών Κοπτών που αποτελούν περίπου το 10% του πληθυσμού. Οι διωγμοί, οι σφαγές και οι επιθέσεις εναντίον των χριστιανών της Συρίας, που κατά χιλιάδες διαφεύγουν προς τον Λίβανο και τη Δύση αφήνουν, πλέον, το από τη Δύση δαιμονοποιημένο Ιράν, ως το μόνο μουσουλμανικό κράτους όπου δεν υφίστανται συστηματικοί διωγμοί αλλοθρήσκων. Αυτό δεν σημαίνει ότι το Ιράν είναι παράδεισος για τους μη μουσουλμάνους. Είναι όμως κατά παρασάγγας καλύτερη η ζωή αλλόθρησκων στο Ιράν από ότι στη Νατοϊκή Τουρκία, για παράδειγμα. Εκεί, τα τελευταία χρόνια έχουν σφαγιασθεί σαν αρνιά καθολικοί ιερωμένοι και Τούρκοι χριστιανοί, είτε με την κατηγορία του προσηλυτισμού είτε με την κατηγορία ότι αλλαξοπίστησαν. Η σουνιτική σαρία, ο ιερός νόμος των μουσουλμάνων, απαγορεύει δια θανάτου την αποχώρηση από το Ισλάμ.

Μια εξήγηση για τη συμπεριφορά του Ιράν των μουλάδων είναι ότι το Ιράν δεν είναι σουνιτικό αλλά σιιτικό. Και μέχρι τη σιιτική επανάσταση των μουλάδων το 1978-79, οι σιίτες όλου του κόσμου καταδιώκονταν από σουνίτες. Οι σιίτες του Ιράν για αιώνες έχουν βιώσει το σύνδρομο της καταδίωξης από τα σουνιτικά καθεστώτα.

Γιατί όμως οι δυτικές δυνάμεις αδιαφορούν για τους καθημερινούς και συνεχής διωγμούς των αυτόχθονων χριστιανών της Μέσης Ανατολής; Μπορεί να υπάρχουν πολλές εξηγήσεις και ερμηνείες. Καταθέτω τη δική μου. Η απάντηση εκτιμώ ότι βρίσκεται στη μικροπολιτική που ακολουθεί ο Πρόεδρος Ομπαμπα, που είναι η πολιτική του Δημοκρατικού Κόμματος το οποίο επηρεάζεται άμεσα από μια υποκριτικά φιλελεύθερη αντίληψη. Οι κατ’ εξοχήν εκπρόσωποι της αντίληψης αυτής είναι το δίδυμο Κλίντον. Εννοώ τη σημερινή Υπουργό Εξωτερικών Χίλαρυ Κλίντον και τον σύζυγό της  πρώην Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ουίλιαμ Κλίντον.

Ιστορικά, αλλά όχι κατά κανόνα, το αμερικανικό Δημοκρατικό Κόμμα, αντίθετα με το Ρεπουμπλικανικό, υπήρξε παρεμβατικό σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ακόμη και η παρεμβατική πολιτική  του Ρεπουμπλικάνου Μπούς του νεότερου, που ολοκληρώθηκε με την εισβολή στο Ιράκ το 2003, υπήρξε στην ουσία μια «κεκαλυμμένη» πολιτική των δυσαρεστημένων του Δημοκρατικού Κόμματος. Μέσα από τις τάξεις των δυσαρεστημένων αυτών «Δημοκρατών» προέκυψε το κίνημα των νεοσυντηρητικών δυνάμεων που κυριάρχησε επί προεδρίας Μπούς του νεότερου.  Αρχιτέκτονες του πολέμου το 2003 , για παράδειγμα, όπως οι Πώλ Ούλφοβιτς και Ρίτσαρντ Πέρλ, συνεχίζουν να είναι μέλη του Δημοκρατικού Κόμματος.

Η κατευναστική πολιτική του Ομπάμα για το Ισλάμ  στη Μέση Ανατολή, είναι μια πολιτική που εκκολάφθηκε μέσα στο Δημοκρατικό Κόμμα και συγκεκριμένα στο, σήμερα, κατ’ εξοχήν think tank του Δημοκρατικού Κόμματος που είναι το Center for American Progress (CAP). Όποιος έχει διαβάσει τις μελέτες πολιτικής (policy papers) του CAP γνωρίζει με κάθε λεπτομέρεια την ακολουθούμενη πολιτική. Γιατί, για παράδειγμα, διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στις εξελίξεις σήμερα, η σουνιτική Τουρκία του Ερντογάν; Γιατί η Σαουδική Αραβία, γιατί το Κατάρ και το Μπαχρέιν – όλα δηλαδή τα σκοταδιστικά και κλεπτοκρατικά καθεστώτα στη Μέση Ανατολή; Γιατί ανετράπη ο Καντάφι; Γιατί δεν στηρίχθηκε ο Μουμπάρακ; Γιατί πρέπει να ανατραπεί ο Άσσαντ ώστε να δοθεί το τέλειο κτύπημα κατά της Τεχεράνης;

Μελετώντας την πολιτική του Δημοκρατικού Κόμματος, που εκφράζεται σήμερα το δίδυμο Ομπάμα – Κλίντον, θα βρεθεί και η απάντηση γιατί οι χριστιανοί της Μέσης Ανατολής έχουν αφεθεί στο έλεος των αδίστακτων και αιμοβόρων τζιχαδισστών του σουνιτικού Ισλάμ. Επειδή όμως πάντοτε σε τέτοιου είδους μικροπολιτικές, υπεισέρχονται και ιδιοτελή κίνητρα και προσωπικές φιλοδοξίες σας καταθέτω και τα παρακάτω. Το 2008, το κοινωφελές Ίδρυμα, William J. Clinton Foundation  εξαναγκάσθηκε από την αμερικανική νομοθεσία να αποκαλύψει τους δωρητές του. Από τα στοιχεία του 2008 και μόνο, προέκυψε ότι η Σαουδική Αραβία, το Βασίλειο του Σκότους στη Μέση Ανατολή, μαζί με τα άλλα κλεπτοκρατικά σουνιτικά καθεστώτα, δώρισαν στο Ίδρυμα 46 εκατομμύρια δολάρια. Άλλοι δωρητές από σουνιτικά καθεστώτα δώρισαν  άλλα ποσά της τάξης του 1-5 εκατομμυρίων δολαρίων το καθένα. Το Βασίλειο του Μπρόνεϊ για παράδειγμα, υπήρξε ένας από τους δωρητές.

Το 2008, η κυρία Κλίντον διεκδίκησε το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος για την προεδρία. Τελικά η κ. Κλίντον προέκυψε Υπουργός Εξωτερικών. Και ακόμη δεν αποκλείεται να διεκδικήσει μελλοντικά την προεδρία. Τα πετροδολάρια λοιπόν, του κάθε σκοταδιστή και κλεπτοκράτη Άραβα παραμένουν πολιτικά χρήσιμα για το ζεύγος Κλίντον. Και εξαγοράζουν πολιτικές στην Ουάσιγκτον. Υπάρχει και μια άλλη διάσταση που αφορά στο πιο επικερδές εμπόριο στον κόσμο. Αναφέρομαι στο εμπόριο όπλων. Από τα 66 δις δολάρια που ανέρχονται φέτος τα έσοδα των ΗΠΑ από τις πωλήσεις  όπλων παγκοσμίως, τα μισά πήγαν στη Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα του Κόλπου. Από αυτόν τον «τζίρο» τα 33 δις δολάρια πληρώθηκαν με ζεστό χρήμα. Μαζί με το ζεύγος Κλίντον, οι αμερικανικές πολεμικές βιομηχανίες πλουτίζουν συνεχώς πουλώντας όπλα στα κλεπτοκρατικά καθεστώτα, αλλά και υποστηρίζοντάς τα  ταυτόχρονα έναντι του σιιτικού Ιράν. Μέσα από αυτό το πρίσμα, εάν οι μουλάδες του Ιράν δεν υπήρχαν έπρεπε να εφευρεθούν!

Και, δυστυχώς, μέσα από αυτό το πρίσμα  οι αυτόχθονοι χριστιανικοί πληθυσμοί και οι μη μουσουλμάνοι της Μέσης Ανατολής είναι καταδικασμένοι. Η Αμερική των Δημοκρατικών, έχει κάνει την επιλογή της. Και οι σφογγοκωλάριοι της Ουάσιγκτον στην Δύση ακολουθούν κατά πόδας. Όπως η Σουηδία του Κάρλ Μπίλτ, για παράδειγμα, που βρίσκεται σε μυστικές διαδικασίες πώλησης όπλων αξίας 12 δις δολαρίων στη Σαουδική Αραβία. Όπως η Γερμανία, όπως η Αγγλία, όπως η Γαλλία….όλοι αυτοί, που μαζί με τους Τούρκους, τους Σαουδάραβες, και τους υπόλοιπους κλεπτοκράτες του Περσικού Κόλπου συναποτελούν  την … «αψεγάδιαστη» Διεθνή Κοινότητα δηλαδή την International Community, ή αλλιώς INTCOM. Ήμαρτον!

Ο Μάριος Ευρυβιάδης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Οι χριστιανοί και η συριακή εξέγερση

visit counter

Aρθρο του δρος Αρεφ Αλομπέιντ και δρος Ευάγγελου Βενέτη (Ερευνητικό Πρόγραμμα Μέσης Ανατολής – ΕΛΙΑΜΕΠ)

Η θρησκευτική διάσταση της συριακής κρίσης είναι από τις πλέον σημαντικές τόσο για την έκβασή της όσο και για το μέλλον της Συρίας. Oι Σύροι πολίτες όλων των θρησκευτικών και εθνικών μειονοτήτων αντιμετωπίζουν σκληρές και απάνθρωπες συνθήκες εξαιτίας των συγκρούσεων μεταξύ καθεστωτικών και αντικαθεστωτικών. Χιλιάδες είναι τα θύματα και οι τραυματίες, ενώ εκατομμύρια οι πρόσφυγες μέσα και έξω από τη χώρα. Οι Σύροι χριστιανοί εκτιμάται ότι αποτελούν το 10%-12% του συνολικού πληθυσμού της Συρίας. Προφανώς η θρησκευτική-πολιτιστική διάσταση του συριακού εμφυλίου είναι κομβικής σημασίας και χρειάζεται να αναδειχθεί περισσότερο στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο διεθνώς.

Οι χριστιανοί σε σχέση με τη μειονότητα των Αλαουιτών και το σουνιτικό ισλαμικό στοιχείο που επικρατεί στην κοινωνία αντιμετωπίζουν διαφορετικά διλήμματα στην στάση τους απέναντι στο καθεστώς Ασαντ, που κυβερνά εδώ και 43 χρόνια λόγω της σύνθεσης της ίδιας της χριστιανικής κοινότητας. Οι χριστιανοί χωρίζονται σε διάφορα δόγματα, όπως τους ορθοδόξους, καθολικούς, προτεστάντες, Λατίνους, Ασσυρίους και την εθνότητα των Αρμενίων.

Από τη μια υπάρχουν χριστιανοί που πήραν μέρος κατά του Ασαντ και κατέκριναν τις ενέργειες των κυβερνητικών δυνάμεων και από την άλλη υπάρχουν χριστιανοί που στηρίζουν το καθεστώς Ασαντ, θεωρώντας τον σωτήρα, και εκφράζουν την ανησυχία τους για το μέλλον των χριστιανών στη Συρία, φοβούμενοι την επικράτηση των ισλαμικών σκληροπυρηνικών που επιδιώκουν την επιβολή Ισλαμικού Χαλιφάτου στη μετά Ασαντ εποχή. Παρ’ όλα αυτά, παρόμοια διττή στάση επικρατεί και στους κόλπους των άλλων κοινοτήτων της χώρας με πιο συμπαγή σύνθεση όπως των Δρούζων, Ισμαηλιτών, Κούρδων και άλλων.

Λόγω του ότι η συριακή κρίση έχει μετατραπεί σε πεδίο ξεκαθαρίσματος λογαριασμών μεταξύ των περιφερειακών και των μεγάλων δυνάμεων, και του ότι η παραπληροφόρηση σχετικά με το τι συμβαίνει στη Συρία οργιάζει, η ανησυχία μιας μερίδας χριστιανών μήπως επαναληφθεί το ιρακινό σενάριο γίνεται καθημερινά πιο έντονη, ενώ ενισχύεται και τροφοδοτείται από τον δυτικό Τύπο. Στο πεδίο των μαχών, ο βομβαρδισμός από τις κυβερνητικές δυνάμεις μεγάλων αστικών κέντρων, που είναι υπό τον έλεγχο των δυνάμεων της αντιπολίτευσης, δεν ξεχωρίζει τον μουσουλμάνο από τον χριστιανό, αλλά ούτε τις εκκλησίες από τα τζαμιά. Ενδεικτικό αυτού είναι ότι μέχρι στιγμής έχουν καταστραφεί 20 με 30 χριστιανικοί ναοί και τουλάχιστον 2.000 τζαμιά. Τα μεμονωμένα περιστατικά βίας κατά χριστιανών λαμβάνουν χώρα χωρίς να σημαίνει ότι αποτελούν το επίκεντρο των επιχειρήσεων στον συριακό εμφύλιο.

Από την άλλη πλευρά, λογική είναι η ανησυχία των χριστιανών της Συρίας λόγω της δυσμενούς κατάστασης για τους ομόθρησκούς τους στο Ιράκ και τη Λιβύη, μετά την αλλαγή καθεστώτος εκεί και την ανεξέλεγκτη δράση των Σαλαφιστών-Ουαχαμπιτών μαχητών κυρίως των ακραίων που ασπάζονται την ιδεολογία της Αλ Κάιντα. Οι τελευταίοι στηρίζουν την πολιτική διώξεων κατά των χριστιανών της Συρίας στο γεγονός ότι μέρος αυτών συνεργάζεται με το καθεστώτος της Δαμασκού, το οποίο θεωρούν εχθρό του Ισλάμ. Συνεπώς, κατά τον ιερό ισλαμικό νόμο, η συνεργασία με τον εχθρό του Ισλάμ συνεπάγεται την τιμωρία από τους μαχητές της πίστης.

Αν και είναι λογική η επικράτηση της θρησκευτικής ισλαμικής διάστασης της εξέγερσης δεδομένου ότι η πλειονότητα είναι μουσουλμάνοι σουνίτες, η διασφάλιση του μέλλοντος της χριστιανικής κοινότητας στη Συρία βασίζεται στη συμμετοχή των μελών της στη διαδικασία της αλλαγής καθεστώτος και της ανοικοδόμησης της χώρας στο πλαίσιο του αστικού κράτους. Τόσο για τους φιλελεύθερους αντικαθεστωτικούς όσο και για την κυβερνητική μερίδα της Συρίας, η αδράνεια ή η ουδετερότητα των χριστιανών έχει αρνητικές συνέπειες, διότι η οικοδόμηση της νέας Συρίας είναι ευθύνη όλων των πολιτών της. Οι χριστιανοί, ως βασικό συστατικό της συριακής κοινωνίας, είναι σε θέση να συμβάλουν θετικά για το μέλλον της χώρας τους στον πολιτικό, οικονομικό και αναπτυξιακό τομέα, λόγω της πολιτιστικής διασύνδεσής του με την ομόθρησκη Δύση.

Εν γένει η παρουσία των χριστιανών της Συρίας είναι σημαντική και αναμένεται να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην έκβαση του εμφυλίου στη Συρία. Οποια μερίδα στον πόλεμο κατορθώσει να συμπαρατάξει την πλειονότητα του πληθυσμού των χριστιανών, τότε θα έχει αυξημένες πιθανότητες επικράτησης λόγω της σημαντικής παρουσίας τους στην κρατική διοίκηση υπό τον Ασαντ.

Κραυγή αγωνίας από τους Έλληνες Χριστιανούς της Συρίας! Τι μεταδίδουν,πόσο κινδυνεύουν

23.09.2012 

“Κραυγή αγωνίας” από τους Ορθόδοξους Χριστιανούς της Συρίας, αλλά και από την ελληνική κοινότητα στο Χαλέπι.

Η ενημέρωση της Ι.Μ. Χαλεπίου για τα γεγονότα στην Συρία, που έφθασε στο Πρακτορείο εκκλησιαστικών ειδήσεων, Ρομφαία, είναι άκρως αποκαλυπτική αλλά και ανησυχητική:

“Ο ποιμενάρχης, ο ιερός κλήρος, και ο ευσεβής λαός της Ιεράς Μητρόπολης Χαλεπίου, Βεροίας και Αλεξανδρέττας, εκφράζουν τις θερμότατες ευχαριστίες τους προς τους Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς, Ιερές Μονές, Σεβαστούς Πατέρες, Καθηγητές, Επισήμους, και όλους τους Φίλους, οι οποίοι επικοινώνησαν, ή προσπάθησαν να επικοινωνήσουν, για να μεταδώσουν μήνυμα ελπίδας, παρηγοριάς, και ενότητας στις δύσκολες συνθήκες που περνάει η πόλη του Χαλεπίου.

Και λόγω της διακοπής των μέσων επικοινωνίας θα θέλαμε μέσω αυτής της ιστοσελίδας να τους εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας, αλλά και να τους ενημερώσουμε για την κατάσταση και την πορεία του ποιμαντικού έργου στην πόλη του Χαλεπίου.

1. 1.Η κατάσταση στην Πόλη:

Δύο μήνες έχουν περάσει και ακόμα αυξάνεται η ένταση των ένοπλων συγκρούσεων, οι οποίες, μέχρι πρόσφατα, επικεντρώνονταν μακριά από το κέντρο της Πόλης και τις χριστιανικές συνοικίες.

1. 2.Οι Δυσκολίες:

• Οι διακοπές των βασικών υπηρεσιών, όπως του ρεύματος και του νερού.

• Η έλλειψη υλικών και τροφίμων.

• Η ανεργία και η ολική παύση εργασίας στην Πόλη για δύο μήνες.
3.Το Ποιμαντικό έργο:

• 40% των οικογενειών, ειδικά οι εύπορες, μετανάστευσαν σε άλλες πόλεις της Συρίας ή του Εξωτερικού.

• Τα περισσότερα μέλη της Ελληνικής Κοινότητας του Χαλεπίου, η οποία είναι η μεγαλύτερη των πόλεων της Συρίας, δεν εγκατέλειψαν την Πόλη και μένουν υπό την ποιμαντική, πνευματική και υλική, φροντίδα και συμπαράσταση της Μητρόπολης. Δεν έχει σημειωθεί καμία περίπτωση τραυματισμού ή υλικής ζημιάς ανάμεσά τους.

• Όλοι οι πατέρες και οι κληρικοί της Μητρόπολης αφοσιώθηκαν στην εξυπηρέτηση των αναγκών όσων οικογενειών έμειναν στην Πόλη και στην ενίσχυσή τους πνευματικά.

• Έκλεισαν 3 Ναοί της Μητρόπολης σε περιοχές της Πόλης όπου η πρόσβαση κατέστη αδύνατη, αλλά οι 3 Ναοί δεν υπέστησαν μεγάλες ζημιές.

• 2 Ναοί παρέμειναν ανοιχτοί για την εξυπηρέτηση του ποιμνίου. Η παρουσία των πιστών είναι αρκετά καλή στις ακολουθίες, ελαφρώς λιγότερη από το κανονικό παρά τις επικίνδυνες συνθήκες και τις δυσκολίες της κίνησης στους δρόμους, γιατί βρίσκουν στην Εκκλησία την μόνη παρηγοριά και ελπίδα.

• Πρόσφατα η ένοπλες συγκρούσεις έφτασαν και στη χριστιανική, κατά πλειοψηφία, συνοικία του "Μιντάν". 2000 χριστιανικές οικογένειες εκτοπίστηκαν, 300 από αυτές είναι ορθόδοξες οικογένειες. 70 Ορθόδοξες οικογένειες κατέφυγαν στην Μητρόπολη και μένουν στις αίθουσες των ιερών ναών και στα μοναστήρια, τους φροντίζει η Μητρόπολη, τους προσφέρει όλες τις ιατρικές υπηρεσίες, και καλύπτει τις ανάγκες τους.

• Η Ι. Μ. Χαλεπίου συνέστησε μόνιμη Επιτροπή Αρωγής η οποία διευθύνει τρία κέντρα στους ναούς της Μητρόπολης τα οποία προσφέρουν ιατρική περίθαλψη, τρόφιμα, και καταφύγιο για όλους τους πρόσφυγες ανεξάρτητα από την θρησκεία τους. Διευθύνει και άλλα τρια κέντρα σε κρατικά σχολεία, το καθένα στεγάζει 1000 μουσουλμάνους πρόσφυγες, άνδρες, γυναίκες, και παιδιά, τα σπίτια των οποίων καταστράφηκαν από βομβαρδισμούς ή βανδαλισμούς.

1. 4.Η φωνή και η στάση της Εκκλησίας:

Το Πατριαρχείο Αντιοχείας και η Ιερά Σύνοδος εξέδωσαν δύο ανακοινώσεις επισημαίνοντας ότι η ελευθερία είναι ιερό δικαίωμα κάθε λαού και ότι η λύση όλων αυτών των συγκρούσεων περνά πρωτίστως από το διάλογο και την αυτοσυγκράτηση, απευθύνοντας ταυτόχρονα έκκληση για την κατάπαυση του πυρός, τον τερματισμό όλων των ενόπλωνπράξεων, και την επικράτηση της ειρήνης.

Η Ιερά Μητρόπολη Χαλεπίου εξέδωσε με την σειρά Της ανακοίνωση κατά την ίδια κατεύθυνση.

Συρία: 15χρονη χριστιανή βιάστηκε και δολοφονήθηκε

visit counter

Οι μάχες πόλη Κουσέιρ μεταξύ των δυνάμεων του Άσαντ και των αντικυβερνητικών μαχητών διήρκεσαν εβδομάδες, για τον έλεγχο της στρατηγικής αυτής πόλης στο νότιο τμήμα της Συρίας.

Μετά από σκληρές συγκρούσεις, την πόλη ανακατέλαβε ο συριακός στρατός στις αρχές Ιουνίου. Ανάμεσα στις βιαιότητες που έλαβαν χώρα στην πόλη, ήταν και η ιστορία της 15χρονης Μαριάμ, η οποία υπέφερε στα χέρια ισλαμιστών μαχητών και συγκεκριμένα της οργάνωσης «Τζαμπάτ αλ Νούσρα».

Οι ισλαμιστές εκμεταλλεύτηκαν το προφορικό διάταγμα (φάτουα) που είχε εκδώσει σεΐχης σύμφωνα με το οποίο θεωρείται νόμιμος ο βιασμός αλλόθρησκης (μη σουνίτισσας) γυναίκας. Ο αρχηγός της ταξιαρχίας «Τζαμπάτ αλ Νούσρα» ήταν ο πρώτος που παντρεύτηκε την 15χρονη καθολική και αφού τη βίασε κατ' εξακολούθηση τη χώρισε. Στη συνέχεια, την ανάγκασαν να παντρευτεί άλλον ισλαμιστή, ο οποίος με τη σειρά του την κακοποίησε σεξουαλικά. Η ίδια ιστορία επαναλήφθηκε με 15 διαφορετικούς άνδρες. Οι συνεχείς βιασμοί της 15χρονης την οδήγησαν στην ψυχολογική κατάρρευση και αφού «τρελάθηκε» οι ισλαμιστές τη σκότωσαν.

Την ιστορία της Μαριάμ έφεραν στο φως δύο καθολικοί ιερείς της περιοχής.

Read more: http://www.newsbomb.gr/

«Αποδείξεις» για χρήση χημικών από τους Σύρους αντάρτες

visit counter

Τα αποτελέσματα μίας χημικής ανάλυσης, τα οποία αποδεικνύουν πως στη Συρία έχει γίνει χρήση επικίνδυνων χημικών, προσκόμισε σήμερα στον ΟΗΕ ο πρεσβευτής της Ρωσίας στον Οργανισμό Βιτάλι Τσούρκιν.

Οι αναλύσεις που διεξήγαγαν Ρώσοι επιστήμονες αφορούσαν σε έναν πύραυλο, ο οποίος έφερε κεφαλή που περιείχε το νευροπαραλυτικό αέριο σαρίν.

Σύμφωνα με τον Ρώσο διπλωμάτη, ο πύραυλος αυτός που έπληξε την περιοχή του Χαλεπίου στις 19 Μαρτίου και στοίχισε τη ζωή τουλάχιστον 24 ανθρώπων χρησιμοποιήθηκε κατά πάσα πιθανότητα από τους Σύρους αντάρτες.

Οι Ρώσοι ειδικοί συνέλεξαν θραύσματα από το χώρο όπου σημειώθηκε η επίθεση και οι «αποδείξεις» διαβιβάστηκαν σήμερα στον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Μπαν Γκι Μουν.

Read more: http://www.newsbomb.gr/

Σύρια: Ο εμφύλιος έχει στερήσει το δικαίωμα στην εκπαίδευση στα παιδιά

visit counter

Περισσότερο από το ένα πέμπτο των σχολείων στην επικράτεια της Συρίας, έχουν καταστραφεί ή είναι πλήρως ακατάλληλα για εκπαιδευτική χρήση, μετά από περίπου δυόμισι χρόνια συγκρούσεων, θέτοντας σε κίνδυνο την εκπαίδευση 2,5 εκατομμυρίων παιδιών, αναφέρει έκθεση της οργάνωσης Save The Children.

Η οργάνωση σημειώνει, ότι περίπου 3.900 σχολεία στη Συρία είχαν καταστραφεί ή ήταν ακατάλληλα μέχρι τον Ιανουάριο του 2013. Εξ αιτίας του εμφυλίου στη Συρία έχει υπάρξει απότομη αύξηση, κατά το περασμένο έτος, και του αριθμού των βίαιων επεισοδίων που επηρεάζουν την εκπαίδευση των παιδιών σε παγκόσμια κλίμακα.

Πάνω από το 70% από τα 3.600 ένοπλα περιστατικά με θύματα παιδιά το 2012, σημειώθηκαν στη Συρία, όπου τα σχολικά κτίρια βομβαρδίστηκαν, οι εκπαιδευτικοί σκοτώθηκαν και τα παιδιά στρατολογήθηκαν σε ένοπλες ομάδες.

Η έκθεση της οργάνωσης Save The Children περιλαμβάνει επίσης νέα έρευνα της UNESCO η οποία δείχνει ότι 48,5 εκατομμύρια παιδιά που ζουν σε περιοχές συγκρούσεων σε όλο τον κόσμο, δεν έχουν πρόσβαση στο σχολείο και πάνω από τα μισά από αυτά τα παιδιά, είναι πρωτοβάθμιας σχολικής ηλικίας.

Η έκθεση της οργάνωσης Save The Children συμπίπτει χρονικά με την αναμενόμενη εμφάνιση την Παρασκευή της Μαλάλα Γιουσαφζάι της μαθήτριας από το Πακιστάν στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Το κορίτσι θα απευθύνει τον πρώτο δημόσιο λόγο του στη έδρα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών μετά από την περιπέτεια της όταν ένοπλοι της επιτέθηκαν στο δρόμο για το σχολείο της τον περασμένο Οκτώβριο.

Read more: http://www.newsbomb.gr/

Τα παιδιά της Συρίας-The Children of Syria.wmv

visit counter

Αλληλεγγύη στο Συριακό λαό -

Ένα βίντεο για τα παιδιά της Συρίας, τα πιο τραγικά θύματα του πολέμου

ΣΟΚ! 8 ΧΡΟΝΩΝ ΠΑΙΔΙ ΣΤΙΣ ΜΑΧΕΣ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ (VIDEO)

visit counter

Ο φανατισμός των αντιμαχόμενων πλευρών στην Συρία  έχει φθάσει σε σημείο που ακόμη   και μικρά παιδιά  βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μάχης . Το βίντεο είναι συγκλονιστικό.

Ένα οκτάχρονο παιδί με Καλάσνικοφ να φωνάζει "ο Αλάχ είναι μεγάλος" .

Ο Αχμέτ όπως είναι το όνομά του έχασε τους γονείς του στο Χαλέπι. Από τότε πήρε το Καλάσνικοφ και άρχισε να καπνίζει.93.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στη Συρία.  

Και ανάμεσά τους πάρα πολλά παιδιά σαν τον Αχμέτ που κρατάει όπλο .

Καύσωνας και εμφύλιος απειλούν τη ζωή τεσσάρων εκατομμυρίων παιδιών στη Συρία

visit counter

Πέρα από τον εμφύλιο ανάμεσα στους αντάρτες και της δυνάμεις του προέδρου Ασαντ, τα παιδιά στη Συρία έχουν να αντιμετωπίσουν και τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης λόγω του καλοκαιρινού καύσωνα.
ΟΗΕ και Unicef προειδοποίησαν ότι οι υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού, σε συνδυασμό με τις ανεπαρκείς συνθήκες υγιεινής, δημιουργούν κινδύνους για την υγεία περίπου 4 εκατομμυρίων παιδιών που έχουν πληγεί από την σύγκρουση στην χώρα.
Οι θερμοκρασίες το φετινό καλοκαίρι στην Συρία αναμένεται να φτάσουν μεταξύ των 40 και των 50 βαθμών Κελσίου, εξήγησε η εκπρόσωπος της Unicef Μαριξί Μερκάδο. Το πόσιμο νερό σπανίζει ευρέως από τότε που άρχισε η σύγκρουση, σημείωσε η ίδια.
Σύμφωνα με την UNICEF, το πόσιμο νερό που είναι πλέον διαθέσιμο δεν εκπροσωπεί περισσότερο από το ένα τρίτο της ποσότητας του νερού που ήταν διαθέσιμο πριν από την σύγκρουση.
Κι όλα αυτά χωρίς να συνυπολογιστεί το γεγονός ότι 4,25 εκατομμύρια Σύροι που έχουν εκτοπιστεί μέσα στην χώρα τους συνωστίζονται σε καταλύματα με περισσότερους ενοίκους απ' ό,τι επιτρέπουν οι δυνατότητές τους.
Στον Λίβανο επίσης, οι οικογένειες των προσφύγων συνωστίζονται σε μικρά διαμερίσματα ή σε καταλύματα που έχουν κατασκευάσει οι ίδιες και στερούνται πόσιμου νερού σε πολύ μεγάλο βαθμό και δεν έχουν κατάλληλες συνθήκες υγιεινής.
«Χωρίς πόσιμο νερό και επαρκή απολύμανση είναι βέβαιο ότι θα αυξηθούν οι πιθανότητες τα παιδιά στην Συρία και αυτά που ζουν ως πρόσφυγες στην περιοχή να προσβληθούν από διάρροια κι άλλες ασθένειες», σημείωσε η περιφερειακή διευθύντρια της UNICEF για την Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική Μαρία Καλίβις.
Η Μερκάδο επισήμανε επίσης ότι στην Ιορδανία καταγράφηκε το πρώτο κρούσμα ιλαράς από το 1994. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα γνωστοποίησαν την Τρίτη ότι υπάρχουν τουλάχιστον 7.000 κρούσματα ιλαράς στις βόρειες περιοχές της Συρίας και σημείωσε ότι έχει αρχίσει εκστρατείες εμβολιασμού παρά τις δύσκολες συνθήκες.
Η UNICEF χρειάζεται περισσότερα από 151 εκατομμύρια ευρώ για να φέρει εις πέρας ως το τέλος της χρονιάς τα προγράμματά της για την υγεία, την υγιεινή και την παροχή πόσιμου νερού στην Συρία, τον Λίβανο, την Ιορδανία και το Ιράκ.
Ρωσία: H άμεση αποχώρηση του Ασαντ θα δημιουργούσε επικίνδυνο πολιτικό κενό
Στο μεταξύ η Ρωσία ανησυχεί για την δημιουργία ενός πολιτικού κενού στην Συρία στην περίπτωση που ο πρόεδρος της χώρας Μπασάρ αλ Άσαντ εγκατέλειπε τώρα την εξουσία, το οποίο θα μπορούσε να καλυφθεί από εξτρεμιστές, δήλωσε σήμερα ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν.
«Ανησυχούμε για την πιθανή εμφάνιση ενός πολιτικού κενού στην Συρία αν ληφθούν τώρα αποφάσεις για μια αλλαγή κυβέρνησης στην Συρία», δήλωσε ο Πούτιν σε κοινή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε με την Γερμανίδα καγκελάριο Άγγελα Μέρκελ στην Αγία Πετρούπολη.
«Ο Άσαντ φεύγει σήμερα, ένα πολιτικό κενό δημιουργείται – ποιος θα το γεμίσει; Ίσως (...) τρομοκρατικές οργανώσεις», σημείωσε. Ακόμα ο Πούτιν επισήμανε ότι τουλάχιστον 600 άνθρωποι μετέβησαν από τη Ρωσία και την Ευρώπη στη Συρία όπου μάχονται στο πλευρό των ανταρτών που προσπαθούν να ανατρέψουν τον πρόεδρο Μπασάρ αλ Ασαντ, καλώντας την Δύση να μην δώσει όπλα «στους τρομοκράτες» αυτούς.
Παράλληλα στην ίδια τη Συρία η κρατική τηλεόραση μετέδωσε σήμερα ότι ο στρατός έχει σκοτώσει "πολλούς τρομοκράτες" γύρω από την κεντρική φυλακή του Χαλεπιού, στο βόρειο τμήμα της χώρας, και ότι έχει καταστρέψει πυροβόλα, κυρίως αντιαεροπορικά, κρυψώνες όπλων και πυρομαχικά.
Εξάλλου σήμερα η Δαμασκός διέψευσε τις πληροφορίες για έλλειψη φαρμάκων στην φυλακή αυτή του Χαλεπιού. Χθες το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων χαρακτήρισε "τρομακτική" την κατάσταση στην φυλακή αυτή, στην οποία πηγές της μη κυβερνητικής οργάνωσης έχουν καταμετρήσει περισσότερους από 100 θανάτους από τον Απρίλιο, εκ των οποίων ορισμένοι οφείλονται, σύμφωνα με την ίδια, σε ασθένειες, κυρίως σε ψώρα και φυματίωση, οι οποίες είναι ιάσιμες αλλά δεν θεραπεύονται λόγω της έλλειψης φαρμάκων.
"Όλα τα είδη των φαρμάκων διατίθενται και σε επαρκή ποσότητα εντός της φυλακής και καμία ζωή εκεί δεν βρίσκεται σε κίνδυνο λόγω μιας έλλειψης φαρμάκων", δήλωσε αξιωματούχος της Δαμασκού που ζήτησε να μην κατονομαστεί, τις δηλώσεις του οποίου επικαλείται το συριακό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Sana.
Οι αντάρτες, οι οποίοι θέλουν να απελευθερώσουν τους 4.000 κρατούμενους σε αυτήν την μεγάλη φυλακή, κατάφεραν να καταλάβουν ένα τμήμα της περιοχής έπειτα από επίθεσή τους τον Απρίλιο, αλλά ο στρατός εξακολουθεί να ελέγχει τα κτίρια στα οποία βρίσκονται οι κρατούμενοι και οι μάχες και οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται σε καθημερινή βάση ανάμεσα στις δύο πλευρέ

iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr

Ξεχασμένα θύματα του πολέμου 2 εκατ. παιδιά στη Συρία

visit counter

Περίπου δύο εκατομμύρια παιδιά στη Συρία χρειάζονται βοήθεια, εξαιτίας του εμφυλίου που μαίνεται στη χώρα εδώ και δύο χρόνια, τόνισε η οργάνωση «Save the Children», η οποία έκανε έκκληση τη Δευτέρα στα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να κάνουν περισσότερα για να συνδράμουν τα παιδιά αυτά.

Από τότε που ξεκίνησε η κρίση, το ΣΑ του ΟΗΕ έχει βρεθεί σε αδιέξοδο καθώς η Ρωσία -συνεπικουρούμενη από την Κίνα- ως σύμμαχος του σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ, χρησιμοποιεί το δικαίωμα του βέτο που διαθέτει για να εμποδίζει τις όποιες απόπειρες επιβολής κυρώσεων εις βάρος της Δαμασκού.

«Από την αρχή της κρίσης στη Συρία, τα παιδιά είναι τα ξεχασμένα θύματα, αντιμέτωπα με τον θάνατο, τον πόνο και τα ψυχικά τραύματα, στερούνται της βασικής ανθρωπιστικής βοήθειας», ανέφερε η «Save the Children» σε έκθεσή της που παρουσίασε στον ΟΗΕ. «Τα παιδιά όλο και περισσότερο εκτίθενται άμεσα σε κίνδυνο καθώς στρατολογούνται από ένοπλες οργανώσεις και από τις (φιλοκυβερνητικές) δυνάμεις. Έχουν υπάρξει ακόμη και καταγγελίες για παιδιά έως και οκτώ ετών που έχουν χρησιμοποιηθεί ως ανθρώπινες ασπίδες», προσθέτει.

Σύμφωνα με την έκθεση, η απειλή για τα παιδιά ξεκινάει πριν ακόμη γεννηθούν. Δεδομένου ότι τα νοσοκομεία και οι εργαζόμενοι σε αυτά δέχονται επιθέσεις, οι γυναίκες διστάζουν να καταφύγουν εκεί. «Αυτό σημαίνει ότι όλο και περισσότερες γέννες πραγματοποιούνται στα σπίτια χωρίς την βοήθεια ειδικού», καταγγέλλει η οργάνωση, προσθέτοντας ότι η πρόσβαση σε τρόφιμα συνιστά ένα ακόμη σοβαρό πρόβλημα για τις οικογένειες στη Συρία.

Με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα τον περασμένο μήνα, η «Save the Children» έκανε γνωστό ότι τα παιδιά στη Συρία δέχονται πυρά, βασανίζονται και βιάζονται.

Σε συνέντευξή της στο Reuters, η πρόεδρος και εκτελεστική διευθύντρια της οργάνωσης, Κάρολιν Μάιλς, δήλωσε ότι το σημαντικότερο μήνυμα που μετέφερε στο ΣΑ του ΟΗΕ είναι πως πρέπει να βελτιωθεί η πρόσβαση στη βοήθεια και να εκπληρωθούν οι δεσμεύσεις για ανθρωπιστική αρωγή. Η έκθεση καλεί ακόμη τις δυνάμεις του Άσαντ και τους αντάρτες να σταματήσουν να στρατολογούν παιδιά, να απελευθερώσουν όσα κρατούν και να διασφαλίσουν ότι θα επιστρέψουν στις οικογένειές τους.

Πηγή: ΑΜΠΕ