ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

visit counter

Πρωτεύουσες καρτέλεΠροβολή

• (ενεργή καρτέλα)

Nicolas Laos

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

Του Νίκου Λάου

Η νομιμοποίηση των γάμων των ομοφυλοφίλων, η επαναστατική πράξη απελπισίας του Ντομινίκ Βενέρ (Dominique Venner), ο οποίος αυτοκτόνησε στον καθεδρικό ναό της Notre Dame στο Παρίσι, η τραπεζοκρατορία της Ευρωζώνης και της FED, η νεοφιλελεύθερη «ορθοδοξία», καθώς και ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία έχουν ένα κοινό στοιχείο μεταξύ τους: σε όλες αυτές τις περιπτώσεις μπορούμε να δούμε τα σημεία του αυτοκαταστροφικού συμπλέγματος που κατατρώγει τη Δύση. Η «Παρακμή της Δύσης», την οποία, περίπου εκατό χρόνια πριν, προέβλεψε και περιέγραψε ο Γερμανός ιστορικός και φιλόσοφος Όσβαλντ Σπένγκλερ (Oswald Spengler) στο ομώνυμο βιβλίο του (Der Untergang des Abendlandes) έχει πλέον φθάσει σε τέτοιο βάθος ώστε η Δύση αρνείται τις ίδιες τις δικές της πολιτιστικές και ιστορικές καταβολές καθώς και την ίδια τη διαδικασία βιολογικής αναπαραγωγής της.

Η κρίση στη Συρία

Αποτελεί μια μορφή θεάτρου του παραλόγου το γεγονός ότι αυταρχικά καθεστώτα, όπως εκείνα της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ, όπου δεν υπάρχει ούτε κλάσμα των ελευθεριών και της θρησκευτικής ανοχής που επί μακρόν χαρακτηρίζουν την κοινωνία της Συρίας, αποτελούν συμμάχους της Δύσης στη μάχη «για δημοκρατία» στη Συρία. Σύμφωνα με τη χριστιανική ανθρωπιστική οργάνωση «Open Doors», για παράδειγμα, στο Κατάρ, τα πρόσωπα που ασπάζονται τον Χριστιανισμό γίνονται κοινωνικοί παρίες και συχνά πέφτουν θύματα βίας. Οι Χριστιανοί μετανάστες εργαζόμενοι ζουν σε «εργατικές κοινότητες», όπου δεν τους επιτρέπεται να συγκεντρώνονται για λατρευτικές τελετές, και, όπως συνέβαινε στην πρωτοχριστιανική εποχή, προσεύχονται μυστικά. Στη Σαουδική Αραβία οποιαδήποτε θρησκεία εκτός του Ισλάμ απαγορεύεται και εάν μουσουλμάνος ασπαστεί τον Χριστιανισμό τιμωρείται με θάνατο.

Πολλοί μουσουλμάνοι πολίτες ευρωπαϊκών χωρών μάχονται στον πόλεμο στη Συρία στο πλευρό ριζοσπαστικών ισλαμικών δυνάμεων. Εύκολα λοιπόν φανταζόμαστε τι κουλτούρα θα φέρουν πίσω στην Ευρώπη όταν επιστρέψουν. Στις 2 Απριλίου 2013, στην ιστοσελίδα του, το επιστημονικό ινστιτούτο International Centre for the Study of Radicalisation (Διεθνές Κέντρο για τη Μελέτη της Ριζοσπαστικοποίησης) έγραψε ότι περισσότεροι από 100 τέτοιοι «εθελοντές» από τη Βρετανία μάχονται στη Συρία, περίπου ο ίδιος αριθμός από την Ολλανδία, περισσότεροι από 80 από τη Γαλλία και δεκάδες από τη Γερμανία, συνολικά 600 περίπου μουσουλμάνοι Ευρωπαίοι πολίτες μάχονται εναντίον του Άσαντ στη Συρία στο πλευρό ριζοσπαστικών ισλαμικών δυνάμεων. Επίσης το Ισραήλ υποστηρίζει την υπονόμευση της κυβέρνησης Άσαντ και, μέσω των υψιπέδων του Γκολάν, υποστηρίζει τις τρομοκρατικές μονάδες του μετώπου αλ-Νούσρα (al-Nusrah), το οποίο είναι κλάδος της Αλ Κάιντα, και μάλιστα το Ισραήλ προσφέρει στους αντάρτες που πολεμούν την κυβέρνηση Άσαντ νοσοκομειακές υποδομές στα υψίπεδα του Γκολάν.

Ο πολιτισμός στη Συρία γεννήθηκε τη 4^η χιλιετία π.Χ. Η Δαμασκός είναι η αρχαιότερη πρωτεύουσα μεταξύ όλων των σύχρονων πρωτευουσών του κόσμου. Επίσης η Συρία κατέχει εξέχουσα θέση στην ιστορία του Χριστιανισμού. Στον δρόμο προς τη Δαμασκό ο απόστολος Παύλος ασπάστηκε τον Χριστιανισμό. Στην Αντιόχεια της Συρίας οι οπαδοί του Χριστού αποκλήθηκαν για πρώτη φορά «χριστιανοί».

Από τα 23 εκατομμύρια του πληθυσμού της Συρίας σήμερα, το 86% είναι μουσουλμάνοι και το 10% χριστιανοί. Οι χριστιανοί της Συρίας έχουν τα δικά τους δικαστήρια που εκδικάζουν αστικές υποθέσεις, όπως γάμοι, διαζύγια κ.λπ. Μεταξύ των χριστιανών της Συρίας οι μισοί περίπου είναι Ορθόδοξοι, και περίπου 18% είναι Ρωμαιοκαθολικοί (κυρίως μέλη της Συροκαθολικής και της Μελχιτικής Εκκλησίας). Επίσης, στη Συρία, υπάρχουν συναθροίσεις της Αμερικανικής Αποστολικής Εκκλησίας.

Εκτός από τις μουσουλμανικές αργίες, στη Συρία, τηρούνται επίσημα και οι χριστιανικές αργίες. Στη Δαμασκό υπάρχουν πολλά χριστιανικά οικοδομικά τετράγωνα (π.χ. Μπαμπ Τουμά, αλ-Κασάα, Γκασάνι) και πολλοί χριστιανικοί ναοί. Η αρμονική συνύπαρξη των θρησκειών στη Συρία, που θα έπρεπε να προβληθεί ως παράδειγμα προς μίμηση για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, είναι εμφανής ακόμη και στο μεγαλειώδες Τζαμί των Ουμαγιαδών, που συγκαταλέγεται στα θαύματα της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής και τέχνης. Στην αίθουσα προσευχής αυτού του ιστορικού τζαμιού υπάρχει ειδικό προσκίνημα στο οποίο φυλάσσεται η κεφαλή του αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή (Γιαχία), ο οποίος αποκεφαλίστηκε κατ’ εντολήν του βασιλιά Ηρώδη. Αυτό το ιερό κιμήλιο τιμάται και από τους χριστιανούς και από τους μουσουλμάνους. Επίσης ένας από τους τρεις μιναρέδες του Τζαμιού των Ουμαγιαδών είναι αφιερωμένος στον Ίσα μπιν Μαριάμ, δηλαδή στον Ιησού υιό της Μαριάμ. Επίσης αυτό το τζαμί είναι ανοικτό σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων, καθημερινά, εκτός της Παρασκευής.

Ο μεγαλύτερος χριστιανικός οργανισμός στη Συρία είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αντιόχειας, η οποία ιδρύθηκε περί το 37 μ.Χ., στην Αντιόχεια της Συρίας, από τους αποστόλους Πέτρο και Παύλο. Ανέδειξε κορυφαίους χριστιανούς θεολόγους, όπως ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Το 1342 η έδρα του πατριάρχη μεταφέρθηκε στη Δαμασκό, όπου και βρίσκεται μέχρι σήμερα.

Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αντιοχείας είναι η μεγάλη εγγύτητα μεταξύ των κληρικών της και του λαού. Το 1898, με την ενεργή στήριξη της Ρωσικής Αυτοκρατορικής Ορθόδοξης Παλαιστινιακής Αρχής, ο Άραβας Μελέτιος Ντουμάνι έγινε πατριάρχης Αντιοχείας και έκτοτε η Ιεραρχία αυτού του πατριαρχείου βρίσκεται κυρίως σε χέρια Αράβων.

Επίσης η Συρία είναι το μόνο μέρος στον κόσμο όπου επιβιώνει ως ομιλούμενη γλώσσα η αραμαϊκή, στην οποία μιλούσε ο Χριστός. Συκεκριμένα η αραμαϊκή ομιλείται ευρέως στην περιοχή όπου βρίσκεται η Μονή της αγίας Θέκλας της Ισαποστόλου στην πόλη Μααλούλα.

Η κρίση του χριστιανικού κόσμου

Οι χριστιανικές κοινότητες, οι χριστιανικές καταβολές του Δυτικού πολιτισμού, το πολυπολιτισμικό και πολυθρησκευτικό μοντέλο του Άσαντ και τα μεγάλα πολιτιστικά μνημεία της Συρίας μπορεί να καταστραφούν από την πολιτική της Δύσης.

Ο Γάλλος συυγραφέας Αλεξάντρ Ντελ Βαλ (Alexandre Del Valle), στο άρθρο του «La Syrie face à la solution russe (ou le retour à la case départ)», που δημοσιεύθηκε στις 20 Μαΐου 2013, στην ενημερωτική ιστοσελίδα http://www.atlantico.fr, γράφει ότι η «μετα-χριστιανική» Δύση ουδέποτε προσπάθησε να υπερασπιστεί τους χριστιανούς της Αιγύπτου, του Πακιστάν, της Νιγηρίας ή του Σουδάν και οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ αντιμετωπίζουν ακόμη τη χριστιανική Ρωσία ως τον σοβιετικό εχθρό και μάλιστα, από το 1990 και μετά, το ΝΑΤΟ έχει επιτεθεί εναντίον φιλορωσικών καθεστώτων (όπως λ.χ. η Σερβία του Μιλόσεβιτς, το Ιράκ του Σαντάμ Χουσεΐν και η Λιβύη του Καντάφι) συντασσόμενο στο πλευρό πετρελαιοπαραγωγών συμμάχων του από τον Περσικό Κόλπο και Οργανισμό του Ισλαμικού Συμβουλίου (Organization of the Islamic Conference), οι οποίοι υποστηρίζουν ένα μαχητικό σουνιτικό τόξο που εξαπλώνεται στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, στο Κόσοβο, στο Κουβέιτ, στη Λιβύη και τώρα στη Συρία. Τόσο ο Αλεξάντρ Ντελ Βαλ όσο και ανεξάρτητοι παρατηρητές της κρίσης στη Συρία επισημαίνουν ότι ο εμφύλιος πόλεμος καταστρέφει τις χριστιανικές κοινότητες.

Η πτώση του καθεστώτος της Δαμασκού, όπως την επιδιώκουν ΝΑΤΟϊκοί και ισραηλινοί παράγοντες, θα αποτελέσει τεράστιο, ιστορικής σημασίας, πλήγμα σε βάρος του Χριστιανισμού στη Μέση Ανατολή. Όχι μόνο διότι θα καταρρεύσουν οι χριστιανικές δομές χιλιετιών που υπάρχουν στη Συρία, αλλά και επειδή και οι χριστιανοί του Λιβάνου δεν θα μπορούν τότε να αντισταθούν στις πιέσεις που θα τους ασκήσουν ακραίοι μουσουλμανικοί παράγοντες της χώρας. Αν πέσει το καθεστώς της Δαμασκού η μόνη σημαντική χριστιανική κοινότητα που θα έχει δυνατότητες να επιβιώσει στη Μέση Ανατολή θα είναι η κοπτική κοινότητα της Αιγύπτου λόγω μεγέθους, αλλά και αυτή θα αντιμετωπίσει σκληρότερες πιέσεις.

Η χριστιανική αναγέννηση στη Ρωσία

Η Ρωσία έχει βαθιά αντίληψη της γεωπολιτικής των θρησκειών και επιδιώκει μια αναγέννηση των παραδοσιακών θρησκευτικών κοινοτήτων της Ευρασίας, σε αντίθεση προς τη «μετα-χριστιανική» πολιτική της Δύσης, η οποία οικοδομεί την παγκόσμια αυτοκρατορία του χρήματος, και σε αντίθεση προς τις σουνιτικές αυταρχικές ελίτ, που αποτελούν δημιουργήματα της Δυτικής αποικιοκρατικής και νεοαποικιοκρατικής πολιτικής.

Πέραν της ισχύος του Πατριαρχείου Μόσχας, εντός και εκτός Ρωσίας, η ρωσική φιλοσοφική και θεολογική παράδοση διαθέτει πολύ σημαντικά αποθέματα ιδεών για μια χριστιανική αναγέννηση στο πνεύμα της σύγχρονης ευρασιατικής γεωπολιτικής της Ρωσίας. Ο Ντμίτρι Μερεζκόφσκι (Dmitry Merezhkovsky, 1866-1941), εμβληματική μορφή της λεγόμενης «Αργυρής Εποχής της Ρωσικής Λογοτεχνίας» και εννέα φορές υποψήφιος για το Νομπέλ Λογοτεχνίας, αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα.

Ο Μερεζκόφσκι, εκκινώντας από τη θέση της φιλοσοφικής ανθρωπολογίας ότι ο άνθρωπος είναι ζώο συμβολικό, ασχολείται με το συμβολικό σύμπαν του ανθρώπου, δηλαδή με το πνευματικό του περιεχόμενο. Γι’ αυτό ο Μερεζκόφσκι αναλύει και καταγγέλλει την πνευματική αποξήρανση του σύγχρονου Χριστιανισμού, που έγινε ένα τυποποιημένο σύστημα, γραφειοκρατικοποιήθηκε και έγινε εργαλείο εξουσιασμού, οδηγούμενος τελικά ο Χριστιανισμός σε κρίση και παρακμή. Αντίθετα ο Μερεζκόφσκι αναζητεί μια αναγέννηση του Χριστιανισμού με όρους του αρχαιοελληνικού διονυσιακού στοιχείου, ικανού να ανταποκριθεί γόνιμα στην ορμή για ζωή του νιτσεϊκού ανθρώπου.

Η Ρωσία αναζητεί μια νέα χριστιανική εκκίνηση, με κύριο σημείο τον Λόγο του Διονύσου, σε αντιδιαστολή προς τον τυποποιημένο και άγονο Χριστιανισμό που διαμορφώθηκε με κύριο σημείο τον Λόγο του Απόλλωνα και τελικά εξέπεσε σε εργαλείο λογοκρατικής και πολιτικής υποτέλειας και εν τέλει προδόθηκε από τους ίδιους τους διαχειριστές του.

Σύμφωνα με το όραμα της «Τρίτης Διαθήκης» του Μερεζκόφσκι, η Πρώτη Διαθήκη αντιστοιχεί στον Πατέρα και φορά στην Αλήθεια και στον Νόμο, η Δεύτερη Διαθήκη αντιστοιχεί στον Υιό και αφορά στην αποκάλυψη και ερμηνεία του Νόμου ως Αγάπης, ενώ η Τρίτη Διαθήκη αντιστοιχεί στο Άγιο Πνεύμα και αφορά στην απελευθέρωση της ανθρωπότητας και στην ταύτιση μεταξύ αγάπης και ελευθερίας. Αυτό το νέο και έσχατο Βασίλειο, όπου αγάπη και ελευθερία αποκαλύπτονται ως οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, οδηγεί στην αποκάλυψη του νέου ονόματος του Θεού, δηλαδή του «Θεού Απελευθερωτή», σύμφωνα με την ορολογία του Μερεζκόφσκι.

Ακολουθώντας την πνευματική κληρονομιά του Μερεζκόφσκι, του Χάιντεγγερ, του Νίτσε και του Σέλινγκ, ο Αλεξάντερ Ντούγκιν, ο οποίος σήμερα διευθύνει το Κέντρο Γεωπολιτικών Μελετών του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας, έχει αρθρώσει ένα τριπλό φιλοσοφικό μοντέλο, που αποτελείται από τον Λόγο του Απόλλωνα, τον Λόγο του Διονύσου και τον Λόγο της Κυβέλης και μας καλεί σε μια νέα πολιτιστική εκκίνηση από τον Λόγο του Διονύσου.

Η φιλοσοφία και η θεολογία του Μερεζκόφσκι απηχούν το βαθύ μεταφυσικό απελευθερωτικό αίτημα της ρωσικής ψυχής γενικά και του ρωσικού Χριστιανισμού ειδικότερα, αποκαλύπτει τη δυναμική του ρωσικού μύθου και αρθρώνει τον ρωσικό πνευματικό λόγο-αντίλογο προς τον αυτάρεσκο μηδενισμό της Δύσης, προς το υπάρχον μοντέλο παγκοσμιοποίησης, προς τις συνιστώσες του επιθετικού σουνιτικού τόξου και προς τον σιωνιστικό κοινοτισ

- See more at: http://www.4pt.su/el/content/apo-tin-krisi-tis-syrias-stin-krisi-toy-hristianismoy#sthash.0lMWrMhe.dpuf

visit counter

Κραυγή αγωνίας από τους Χριστιανούς της Συρίας

Τον φόβο και τον τρόμο έχει προκαλέσει στους Χριστιανούς της Συρίας το έντονο κλίμα βίας που εξαπλώνεται ολοένα και περισσότερο. Όπως σημειώνει ρεπορτάζ του BBC, από τον Μάρτιο του 2011 όταν ξεκίνησε η εξέγερση κατά του καθεστώτος έχουν καταγγελθεί δεκάδες κρούσματα βίας κατά των Σύριων Χριστιανών στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και επιθέσεις σε εκκλησίες.

Μία γυναίκα από τη Συρία η οποία φοβάται όχι μόνο να φωτογραφηθεί αλλά και να μιλήσει απλά σε μπροστά σε κάποιο μικρόφωνο ,για να μην καταγραφεί η φωνή της , αναφέρει σε δημοσιογράφο του BBC πως ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει τι συμβαίνει στους Σύριους Χριστιανούς στο εσωτερικό της χώρας.

Εγκατέλειψε τη Συρία για τον Λίβανο με την οικογένειά της καθώς η κατάσταση εκεί όπως λέει η ίδια είναι σχεδόν τρομακτική για τους Χριστιανούς, οι οποίοι φοβούνται να μιλήσουν για τις πολιτικές τους απόψεις δημοσίως.

Με τη σειρά του ένας άλλος Σύριος ονόματι «Μισέλ», συμφώνησε να μιλήσει στο δημοσιογράφο υπό την προϋπόθεση να παραποιηθεί η πραγματική του ταυτότητα.

Όπως εξηγεί τα προβλήματα ξεκίνησαν μετά τις πρώτες διαμαρτυρίες κατά του καθεστώτος, τις οποίες και ο ίδιος είχε υποστηρίξει.

«Τότε ξαφνικά χρησιμοποιούνταν όπλα και υπήρχαν Άραβες από διαφορετικές χώρες, οι οποίοι εισέβαλαν μέσα στα σπίτια των Χριστιανών και τους κατηγορούσαν για βλασφημία», αναφέρει ο «Μισέλ».

Το δικό του σπίτι στοχοποιήθηκε όταν εκείνος ήταν μακριά όμως η γυναίκα του και τα δύο παιδιά τους ήταν εκεί ενώ σύμφωνα με τον ίδιο «Ο φόβος ήταν απερίγραπτος. Έκαιγαν ελαστικά μπροστά από το σπίτι και ήθελαν να το κάψουν. Η γυναίκα μου πήρε τα παιδιά και πηδούσε πάνω από τις μάντρες από τον έναν δρόμο στον άλλον μέχρι που κατάφερε να ξεφύγει».

Μεγάλες ζημιές υπέστη η εκκλησία στο Χομς

Από την εξέγερση κατά του καθεστώτος που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2011 έχουν καταγγελθεί δεκάδες κρούσματα βίας κατά των Σύριων Χριστιανών στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και επιθέσεις σε εκκλησίες, ωστόσο η λογοκρισία του Τύπου από το καθεστώς δεν επιτρέπει την καταγραφή συγκεκριμένων πληροφοριών ή την ανάλυση των επιθέσεων.

Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως οι Χριστιανοί αποτελούν το 10% του πληθυσμού της χώρας, ενώ η Χριστιανική κοινότητα της Δαμασκού είναι μία από τις αρχαιότερες στον κόσμο.

Οι Χριστιανοί απολάμβαναν θρησκευτική ανοχή υπό τον πρόεδρο Μπασάρ Αλ Ασάντ και τον πατέρα του Χαφέζ ενώ αρκετοί ανέλαβαν εξέχουσες θέσεις στην κυβέρνηση.

Ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο 3ος, της ελληνικής Καθολικής εκκλησίας της Μελκίτα, της μεγαλύτερης Καθολικής συγκέντρωσης στη Συρία, έχει προειδοποιήσει κατά της ξένης επέμβασης στη χώρα και κατηγόρησε τα ΜΜΕ ότι διαστρεβλώνουν την κατάσταση που επικρατεί εκεί.

«Δεν βλέπω κανένα μέλλον όχι μόνο στη Συρία αλλά και σε όλη τη Μέση Ανατολή. Αν οι άνθρωποι έχουν την ευκαιρία να φύγουν από αυτή τη περιοχή απλά θα το κάνουν», αναφέρει μια γυναίκα που μαζί με την κόρη της έφυγαν για το Λίβανο, μετά το θάνατο του συζύγου της.

Είναι γεγονός πως τα τεκταινόμενα στην Αραβική Άνοιξη έχουν αναζωογονήσει την Αδελφότητα της Συρίας ενώ την ίδια στιγμή ο Μοχάμεντ Αλ Ντρόμπι, ηγετικό μέλος της, αναφέρει στο BBC πως οι Χριστιανοί δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν.

Όπως εξηγεί «Εμείς δεν εργαζόμαστε προς την κατεύθυνση ενός θρησκευτικού κράτους, ούτε πιστεύουμε πως η Συρία είναι ένας τόπος που θα μπορούσε να έχει τέτοιο κράτος καθώς έχει διαφορετικές θρησκείες, διαφορετικές εθνοτικές ομάδες και διαφορετικές φυλές».

Παρά τις συγκεκριμένες διαβεβαιώσεις από την άλλη, είναι εμφανές πως μέσα στο κλίμα που επικρατεί οι Χριστιανοί δυσκολεύονται να πιστέψουν οτιδήποτε καθησυχαστικό.

Πηγή: BBC

Επιμέλεια: Γρηγόρης Καυκιάς

Μαρτυρία – φωτιά: Ο βρώμικος ρόλος της Τουρκίας στις απαγωγές των επισκοπων.

visit counter

ΚΑΡΕ /ΚΑΡΕ Η ΑΠΑΓΩΓΗ TΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΧΑΛΕΠΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΠΙΖΩΝΤΑ ΦΟΥΑΝΤ ΕΛΙΑ
Βρυξέλλες,Δ.Πορφύρης/Π.Σταφυλά

Ακατάσχετη ροή πληροφοριών για το δράμα των επισκόπων από τον αραβικό τύπο.Το 4ο πρόσωπο μετά τις αποκαλυπτικές καταθέσεις των ανέλπιστων μαρτύρων διοχετεύει στον τύπο την δική του εμπλουτισμένη εκδοχή. Ο αιφνιδιασμός και οι πρώτες αντιδράσεις των επισκόπων,το « μποτιλιάρισμα» που δημιουργήθηκε κατά την απαγωγή,οι 8 τσετσένοι με το 
4×4 και τα καλάσνικοφ….
Τα αραβικά Manar και Αssafir, επιβεβαιώνουν τα δημοσιεύματα των al Manar,systreet,chretienté info, christianophobie,IRIB περί θανάτου των επισκόπων(βλ.σχ.άρθρο μας οι Επίσκοποι σκοτώθηκαν). Επικαλούνται τις ίδιες πηγές από τις μυστικές υπηρεσίες αραβικής χώρας και Τουρκίας αλλά και τα αποτελέσματα των ερευνών του ίδιου του FSA (« ελεύθερος συριακός στρατός » της αντιπολίτευσης) .

Συμβάλουν με νέα στοιχεία στη διελεύκανση της υπόθεσης, προερχόμενα από το μέχρι πρότινος άγνωστο « 4ο πρόσωπο » της υπόθεσης της απαγωγής και μοναδικό επιζώντα, Φουάντ Ελία (φωτό).

Η ταυτότητά του ήταν επτασφράγιστο μυστικό για το διεθνή, αραβικό και ελληνικό τύπο,έως πριν λίγες μέρες. Από 10/06/13 είχαμε αποκαλύψει το όνομά του αλλά και τον ύποπτο ρόλο του ως ενεργό μέλος της συριακής αντιπολίτευσης και της -αμερικανικών συμφερόντων-, Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας (βλ.Υπερατλαντική προστασία στο σύνδεσμο-ενέδρα του επισκόπου Παύλου).Τα αραβικά μέσα πρόσφατα κατήγγειλαν τον ύποπτο ρόλο του αλλά και τις διασυνδέσεις του με Αραβικά Εμιράτα και ΗΠΑ και οικογενειακούς του δεσμούς με τον τέως αρχηγό της συριακής αντιπολίτευσης G.Sabra . Για πρώτη φορά δημοσιεύεται η εκδοχή της απαγωγής κατά Φουάντ Ελία, σε μια προσπάθειά του να απενοχοποιηθεί στην κοινή γνώμη :

« Στις 22 Απριλίου έγινε η απαγωγή. Μας έκλεισε το δρόμο ένα τετρακίνητο όχημα σκούρου μπλε χρώματος.Αυτό σταμάτησε το δικό μας το ασημί KIA Serato.Σ’ αυτό επέβαιναν ο οδηγός Φ. (Σμτφ βρέθηκε νεκρός από πυροβολισμούς), οι δύο επίσκοποι και εγώ.Όταν περνάγαμε το μπλόκο του FSA της Μανσούρα οι στρατιώτες που ήταν ντόπιοι χαιρέτισαν τους μητροπολίτες αφού τους αναγνώρισαν από την αμφίεση.Έλεγαν χαρακτηριστικά : ανοίξτε τον δρόμο για τον Φατούχ (o οδηγός του Γιοχάννα). Μετά από κάποια λεπτά προσέξαμε ότι μας κατεδίωκε ένα τετρακίνητο αμάξι με 8 ενόπλους.Δύο χιλιόμετρα μετά το check point κατέβηκαν οι ένοπλοι και περικύκλωσαν το αυτοκίνητό μας.Το μπλόκο του FSA ήταν σε τέτοια απόσταση που δεν αντιλήφθηκε τι είχε συμβεί. Και κανείς απ’αυτούς δεν κινήθηκε προς εμάς στη Νότια Ρασεντίν.Εκείνη την ημέρα δεν είχε πολύ κίνηση στα τουρκοσυριακά σύνορα στην θέση « Μπαμπ αλ Χάουα » και οι άντρες του FSA δεν ήταν στις θέσεις τους στα φυλάκια και στα μπλόκα. Ούτε στη Ν. Ρασεντίν, διαφορετικά θα είχαν προσέξει τι συνέβαινε με τους μητροπολίτες.Κανένα από τα διερχομένα αυτοκίνητα δεν ελάττωσε ταχύτητα για να δει τι συμβαίνει αλλά και κανένας από τους πολίτες της περιοχής δεν ενδιαφέρθηκε.Όταν μας σταμάτησαν την ώρα της απαγωγής είχε σταματήσει η κυκλοφορία και είχε δημιουργηθεί πίσω μας ουρά από αμάξια που παρακολουθούσαν τη σκηνή.Ένας από τους ενόπλους άνοιξε την μπροστινή πόρτα και πέταξε έξω τον οδηγό.Έπιασε αυτός το τιμόνι.Μετά από μισή ώρα είδα τον οδηγό από μακριά να έχει περάσει το μπλόκο του συριακού στρατού στην Αλ Ρασεντίν πριν βρεθεί νεκρός από σφαίρα ελεύθερου σκοπευτή στη βιομηχανική ζώνη.Τα πυρά προήλθαν από το επιστημονικό ερευνητικό κέντρο που ήταν στα χέρια στρατιωτών φιλοκυβερνητικών.Μετέφεραν το σώμα του στο Καφρ ελ Ντάελ που είναι κοντά και τηλεφώνησαν στους συγγενείς του και και έτσι διαδόθηκε ότι απήχθησαν οι μητροπολίτες. Οι 4 από τους 8 ενόπλους καθυστέρησαν λίγο και μου είπαν να κοιτάξω καλά τα πρόσωπά τους που ήταν ακάλυπτα.Τα ρούχα τους ήταν τσετσένων, καυκασιανά.Ένας απαγωγέας φανερά εκνευρισμένος με έδειχνε με το ένα χέρι και με το άλλο με απειλούσε με το καλάσνικοφ.Του είπα ότι αρνούμαι να φύγω γιατί συνοδεύω ανθρώπους της θρησκείας.Στο πίσω δεξί κάθισμα και ενώ διαδραματίζονταν όλα αυτά ο Παύλος Γιαζίζι ήταν απόλυτα ήρεμος και δεν έδειχνε αγωνία,ούτε αντέδρασε καθόλου. Ο Γιοχάννα με πολύ καλό τρόπο τους είπε :Είμαστε άνθρωποι της θρησκείας , του Θεού, με πολύ ήσυχη και καλή φωνή.Τότε ο τσετσένος αγρίεψε και με το όπλο έσπασε το τζάμι του παραθύρου από την αριστερή πλευρά του πίσω καθίσματος όπου ήταν ο Γιοχάννα.Αυτά ήταν τα μόνα λόγια που αντάλλαξαν μεταξύ τους. Στο δεκάλεπτο ένας άλλος τσετσένος με έβγαλε έξω από το αμάξι τραβώντας με.Το τετρακίνητο με τους έξι ενόπλους κινήθηκε βόρεια προς τα σύνορα με Τουρκία προς Μπαμπ Αλ Χάουα.Οι μητροπολίτες φώναζαν από τα παράθυρα,είχαν κολήσει τα στόματα στα παράθυρα.Ο Γιοχάννα φώναζε από το παράθυρο και είχε βγάλει έξω το χέρι.Εκείνη την ώρα κι ένας νεαρός άρχισε να φωνάζει : Απήγαγαν τον Αμπού Ράμι (Ραμί ήταν το κοσμικό όνομα του Παύλου και Αμπού σημαίνει γέροντας) και τον Γιοχάννα Ιμπραήμ. Αυτές ήταν και οι τελευταίες εικόνες που είχα από τους επισκόπους πριν χαθούν στη σκόνη που σήκωνε το αμάξι… »

Ο μυστηριωδώς μοναδικός διασωθείς της καλοσχεδιασμένης επιχείρησης, κ. Φουάντ Ελία, παραδέχεται τις συνθήκες απαγωγής όπως τις περιέγραψαν στο Souria baladi oι αυτόπτες μάρτυρες προσθέτοντας και νέες λεπτομέρειες αλλά και ανακρίβειες.Υπεραμύνεται διακριτικά του ρόλου του Ελεύθερου συριακού Στρατού (FSA) που χάνει έδαφος λόγω της εμπλοκής του στη δολοφονία των επισκόπων. Αναφέρει ότι πέρασαν το μπλόκο της ένοπλης αντιπολίτευσης και μετά δέχθηκαν την επίθεση αλλά και άλλες παρόμοιες λεπτομέρειες. Οι αυτόπτες της απαγωγής αλλά και οι εργάτες του Χαλεπίου, αντίθετα κατέθεσαν ότι το μπλόκο εκείνη την ημέρα είχε νέα άγνωστα πρόσωπα. Επίσης προσπαθεί να δικαιολογήσει τη στυγνή δολοφονία του 70χρονου οδηγού του Γιοχάννα λέγοντας ότι αυτός αφέθηκε ελεύθερος από τους απαγωγείς και πυροβολήθηκε μέσα από το ερευνητικό επιστημονικό κέντρο του Χαλεπίου που στεγάζει φιλοκυβερνητικούς. Οι αυτόπτες μάρτυρες είχαν δώσει την εκδοχή της δολοφονίας του οδηγού από τους ενόπλους.

Οι αρθρογράφοι των δυο αραβικών μέσων που έκαναν εκτενέστατο ρεπορτάζ για την υπόθεση αποκαλύπτουν ότι ο Παύλος έφυγε με ταξί από την Αντάκεια της Τουρκίας για να συναντήσει τον Γιοχάννα στη συνοριακή θέση « Μπαμπ αλ Χάουα ». Ο Παύλος από Τουρκία έφθασε λοιπόν με ταξί στα σύνορα μεταξύ 12.30 με 13.00 , το αργότερο 14.00, ήταν η ώρα που οι δυο επίσκοποι συναντήθηκαν στα σύνορα.
​Από την αρχή είχαμε δημοσιεύσει, ότι σε ανακοίνωσή της η συροορθόδοξη εκκλησία είχε τονίσει ότι οι οδηγίες των απαγωγέων των δυο ιερέων Καγιάλ και Μαχφούζ -οι οποίοι αγνοούνται από τον φεβρουάριο-και τους οποίους επρόκειτο να απελευθερώσουν οι επίσκοποι εκείνη την ημέρα ήταν σαφείς : o Γιοχάννα έπρεπε να ξεκινήσει από Χαλέπι με κατεύθυνση τα συροτουρκικά σύνορα ενώ ο Παύλος όφειλε να ακολουθήσει την ακριβώς αντίθετη διεύθυνση, δηλαδή από Τουρκία προς Συρία. Μέχρι τώρα δεν είχε διαρρεύσει με τι όχημα ο Παύλος έφτασε στο προκαθορισμένο σημείο. Ωστόσο η απαίτηση των απαγωγέων να φύγει από τουρκικό έδαφος ίσως να υποδηλώνει εμπλοκή τουρκικών παραγόντων.

πηγη. www.olympia.gr

« ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ »

visit counter

Βρυξέλλες,Δ. Πορφύρης/Π.Σταφυλά

Αραβικός και ευρωπαικός τύπος τις τελευταίες ώρες τιτλοφορεί άρθρα του επιγραμματικά « ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ ».Όλες οι πληροφορίες διασταυρώνονται και οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι μητροπολίτες είναι νεκροί.Δολοφονήθηκαν το αργότερο ένα μήνα μετά την απαγωγή τους.Οι ειδήσεις προέρχονται από τον Ελεύθερο συριακό στρατό της 9ης Ταξιαρχίας Χαλεπίου που χρεώνει την όλη επιχείρηση στην ομάδα Ανσάρ Χιλάφα (« Οπαδοί του Χαλιφάτου » ) και από αραβικές μυστικές υπηρεσίες.

Οι αραβικές υπηρεσίες ασφαλείας έλαβαν ενημέρωση από τις αντίστοιχες τουρκικές. Επικαλούνται συνάντηση με τους τούρκους ομολόγους τους προ δυο μηνών με θέμα την υπόθεση των 9 λιβανέζων ομήρων.Εκεί έθεσαν και το ερώτημα για την τύχη των επισκόπων. Από υψηλά ιστάμενο έλαβαν την λακωνική απάντηση: «Σκοτώθηκαν».

Η Συριακή αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι οι απαγωγείς εκτέλεσαν τον έναν επίσκοπο κάποιες ημέρες μετά την απαγωγή του και το δεύτερο μέσα στον Μάιο. Οι δύο επίσκοποι απήχθησαν από την ομάδα του Χαλιφάτου με ηγέτη τον Αμπού Ομάρ , επικεφαλή των λεγόμενων Μουχαγερίν αλ Άνσαρ δηλαδή των ξένων Μουτζαχεντίν. Αυτή αποτελείται από 200 Τσετσένους. Είναι η ίδια ομάδα με τον τσετσένο ηγέτη που απετέλεσε την κύρια δύναμη κατάληψης του στρατιωτικού αρεροδρομίου του Minakh στα 10 χλμ από το Χαλέπι. Όπως μετέδωσαν τα ειδησεογραφικά Debka files και Τyden ch αποκεφάλισαν τους ομήρους στρατιώτες σύμφωνα με το γουαχαμπιτικό τελετουργικό που είναι και εθιμοτυπικό της Αλ Κάιντα.Τον ίδιο τελετουργικό σφαγιασμό είχαν επιφυλάξει και στον διοικητή των αεροπορικών επιχειρήσεων στο Βορρά.

Η δημοσιογραφική έρευνα επιβεβαιώνει τις πρόσφατες μαρτυρίες από αυτόπτες του συμβάντος της απαγωγής (βλ.Souria Baladi) ως προς το αυτοκίνητο ΚΙΑ χρώματος ασημί στο οποίο επέβαιναν οι επίσκοποι.Δίνεται το μοντέλο του αυτοκινήτου πρόκειται για ένα ΚΙΑ Serato. Επιβεβαιώνεται επίσης η ακριβής τοποθεσία του επεισοδίου και το ότι τ΄όλο εγχείρημα ήταν μια καλοστημένη παγίδα.
Επίσημη ανακοίνωση από πλευράς συριακής αντιπολίτευσης (βλ. « παρατηρητήριο » του Λονδίνου) επιβεβαιώνει τη δολοφονία του Ιησουίτη Paolo Dall’ Oglio στα κρατητήρια της οργάνωσης του Χαλιφάτου του Ιράκ και της Ανατολής. Είχε απαχθεί στις 30/07/13 εισερχόμενος παράνομα στη Συρία από την Τουρκία. Ήταν γνωστός για τη στράτευσή του στο πλευρό της συριακής αντιπολίτευσης αλλά παρά την αμέριστη συμπαράστασή του και τον φημολογούμενο επιβεβλημένο εξισλαμισμό του από τους απαγωγείς του, εκτελέστηκε.

Το γεγονός αυτό άνοιξε τους κρουνούς της πληροφόρησης και για το θέμα των επισκόπων.
Οι απαγωγείς των δυο ιερέων που θα απελευθέρωναν οι επίσκοποι και που χαρακτηρίζονται ως « επαγγελματίες » στον τομέα αυτόν, επιχειρούν από την πλευρά τους να διερευνήσουν ποιοί είναι οι απαγωγείς των επισκόπων που καταχράστηκαν τα λύτρα που προορίζονταν για αυτούς. Δηλώνουν ότι στις έρευνές τους η οργάνωση του Ισλαμικού Χαλιφάτου για το Ιράκ και την Ανατολή επέδειξε ένοχη σιωπή και ότι προσπαθούν να βρούν ακόμα και σύνδεσμο μέσα στις ορθόδοξες εκκλησίες για να τους κατατοπίσει επαρκώς ώστε να οδηγηθούν για ευνόητους λόγους στους ενόχους.

Πηγές : Systreet, al Manar , Observatoire Christianophobie , Chrétienté info, mediarama

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΠΟΤΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ Ο ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΤΑΣ ΚΑΝΝΙΒΑΛΟΣ! (ΦΩΤΟ)

visit counter

ΠΗΓΗ.www.olympia.gr

ΦΩΤΟ: Το κτήνος σε παλαιότερες “ευτυχισμένες” στιγμές. Δείτε στην συνέχεια πως είναι σήμερα…

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ.

Εξολοθρεύθηκε ο κανίβαλος star της συριακής ένοπλης αντιπολίτευσης. Το Μαρτύριο του Γιώργου Ελία Ρεζάγκ και άλλων χριστιανών…

Βρυξέλλες, Δ.Πορφύρης –Π.Σταφυλά

Ο ΑbouSakkaroνεκροφάγος κανίβαλος της Συρίας ο επονομαζόμενος και γέρικο γεράκι εξολοθρεύθηκε στη Δαμασκό από τα λεγόμενα « λιοντάρια » του Συριακού Αραβικού Στρατού (mjhar,30/17/13 /AllainJules ) Προκύπτει ότι αυτός ο celebrityήρωας της ένοπλης αντιπολίτευσης, είχε μετακινηθεί με άλλους φημισμένους συνεργούς του στην πρωτεύουσα. Στα περίχωρα της Δαμασκού, εδώ και μέρες, έχει πληθύνει η παρουσία ισλαμιστικών πυρήνων οι οποίοι οχυρώνονται σε βιομηχανικά κτίρια και εγκαταστάσεις βασικών υποδομών της πόλης. Χρησιμοποιώντας αυτά τα σημεία ως οχυρά, χτυπάνε με αυτοσχέδιους πυραύλους κοντινές συνοικίες της πόλης που μέχρι πρόσφατα ήταν τελείως ακίνδυνες, τοποθετούν εκρηκτικούς μηχανισμούς σε γειτονιές ενώ πυροβολούν αδιακρίτως για τη δημιουργία συνεχόμενου κλίματος πανικού.

O κανίβαλος κάτω από τη μπότα Σύριου στρατιώτη

Πρόκειται για τακτική εντυπωσιασμού ότι έχουν καταλάβει δήθεν μέχρι και την πρωτεύουσα αλλά και αντιπερισπασμού προκειμένου να απασχολούν στράτευμα που προορίζονταν για Χομς.

Ελληνορθόδοξοι χριστιανοί της Δαμασκού μας ενημερώνουν ότι ο θάνατος όλο και τους πλησιάζει αλλά και ότι είναι αποφασισμένοι να πεθάνουν χωρίς να γονατίσουν στον εχθρό:

« Xτες σκοτώθηκε ο ξάδερφός μου…πολίτης…δε με νοιάζει αν πεθάνω…κανέναν άνδρα δεν τον νοιάζει… φοβόμαστε μόνο …τι θα γίνουν οι γυναίκες μας, οι αδερφές μας…τα παιδιά….Απόψε ο θάνατος είναι κοντά…στα δυο χιλιόμετρα ….Δεν ξέρω αν το γνωρίζετε, εμείς στη Δαμασκό έχουμε το κεφάλι του Αγίου Ιωάννη….ίσως γι’αυτό μας κόβουν τα κεφάλια….Δεν αντέχω άλλο να με μισούν όλοι επειδή είμαι χριστιανός. Αλλά και εγώ μισώ εσάς τους Ευρωπαίους που μας σκοτώνετε…και δίνετε άσυλο μόνο σε αυτούς που κατηγορούν το καθεστώς Άσσαντ …άσυλο στους μουσουλμάνους…όχι στους χριστιανούς… »

 Το μαρτύριο του Γιώργου Ελία Ρεζάγκ

« Eμείς θα μείνουμε εδώ και θα αντισταθούμε μέχρι το τέλος…δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε αλλά θα μείνουμε εδώ. Εμείς οι χριστιανοί ξέρουμε ότι πρέπει να είμαστε έτοιμοι για την άλλη ζωή…πάντα το ξέραμε…αυτή είναι η ιστορία μας στη Μέση Ανατολή…πάντα μας σκότωναν…και τώρα λείπει και ο Παύλος…δεν μπορούμε χωρίς αυτόν…ήταν η δύναμή μας…τι θα κάνουμε…Προσευχηθείτε για εμάς…Εμείς είμαστε σαν τους Αποστόλους και τώρα που δεν υπάρχουν επίσκοποι θα γίνουμε εμείς οι επίσκοποι…και θα κυρρήτουμε… »

            Ο πτωματοφάγος αντάρτης που είχε καταβροχθίσει onlineτην καρδιά και το συκώτι αντιπάλου του εκτελέστηκε.Οι άνδρες του Αραβικού συριακού στρατού είχαν ορκισθεί να πάρουν εκδίκηση για την αποτρόπαια πράξη του.Αποδείχθηκαν αδυσώπητοι τιμωροί γι αυτόν τον εγκληματία πολέμου που από τα δυτικά ΜΜΕ προβλήθηκε ως ένας σταρ του πολέμου και της Ιslamicdarkculture.Σε συνεντεύξεις του σε ΒΒC και ΤIMES14/05/13 δήλωνε αμετανόητος για τις πράξεις του και έτοιμος να τις επαναλάβει.Τελικά τον πρόλαβε η παραδειγματική τιμωρία έξω από το σιιτικό τέμενος SayyidahZaynabστην ομόνυμη περιοχή, όπου αυτός και η ένοπλη ομάδα του εφορμούσαν με στόχο κάθε σιίτη προσκυνητή, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά το σεχταριστικό χαρακτήρα αυτού του πολέμου.

Βασανισμός πολίτη στο χριστιανικό Καμισλί

Δυστυχώς  τα σεχταριστικά κίνητρα αυτής της ψευδοεπανάστασης κατά του καθεστώτος Άσσαντ , επιβεβαιώθηκαν και από το πρόσφατο , οδυνηρό μαρτύριο του ελληνορθόδοξου φαντάρου, Γιώργου Ηλία Ρεζάγκ, γεννημένου στη Λατάκεια στις 22/04/91. Είχε απαχθεί από την Τζαμπχάτ Αλ Νούσρα η οποία και δημοσίευσε σε φιλικά της ιστολόγια φωτογραφίες από τα βασανιστήρια και το τραγικό τέλος του νεαρού Γιώργου.

Αντίστοιχο μαρτύριο επιφυλάχθηκε και σε νεαρό πολίτη της περιοχής του Καμισλί, που σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία είναι καθ’oλοκληρία χριστιανική πόλη εκτός από μια μικρή κουρδική κοινότητα. Εγκαταβιώνουν επίσης πάρα πολλοί αρμένιοι της Συρίας. Ο νεαρός πολίτης συνελήφθη από ισλαμιστές που επέβαιναν σε μικρό γερανοφόρο όχημα και υποβλήθηκε σε βασανιστικό θάνατο. Τα στοιχεία του δεν έχουν ακόμα γνωστοποιηθεί.

About these ads

Νέα σφαγή στην Συρία. Εγκλημα πολέμου μπροστά στην κάμερα.

visit counter

29ΙΟΥΛ

Ομαδική εκτέλεση στρατιωτών και πολιτών στο Χαλέπι

Hρωικός Συριος κάνει το σήμα της νίκης μπροστά στο απόσπασμα

Βρυξέλλες, Δ.Πορφύρης –Π.Σταφυλά

Μαζική εκτέλεση 123 στρατιωτών και πολιτών διαπράχθηκε στην περιοχή Khan al-Assal στην επαρχία του Χαλεπίου από την ισλαμιστική οργάνωση « Ansar al Khilafah » (Oπαδοί του Χαλιφάτου) και δημοσιοποιήθηκε στις 26 και 27/0/13. Ακρωτηρίασαν τα σώματα των νεκρών άλλα τα απανθρώκωσαν και στην συνέχεια κατά κυριολεξία τα πέταξαν σε έναν μεγάλο λάκκο στην ύπαιθρο.
Η πόλη της επαρχίας Χαλεπίου Khan al-Assal κυριεύθηκε από διαφορετικές ένοπλες ισλαμιστές οργανώσεις οι οποίες είχαν συντονισθεί στην ανακατάληψη της περιοχής για δύο στρατηγικής και σημειολογικής σημασίας λόγους. Αφενός για να εντείνουν τον πολιορκητικό κλοιό του Χαλεπίου ώστε να αποτρέψουν τον
ανεφοδιασμό. Αφετέρου εν όψει της άφιξης των ειδικών πραγματογνωμώνων του ΟΗΕ για τη διερεύνηση χρήσης χημικών όπλων, η περιοχή είναι σημείο κλειδί της υπόθεσης καθώς και οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές αλληλοκατηγορούνται για χρήση νευροτοξικών χημικών πριν από μήνες.

Οι Ρώσοι ειδήμονες έχουν διαβιβάσει φάκελο 93 σελίδων με αποδεικτικά στοιχεία της χρήσης των χημικών οπλων στη συγκεκριμένη πόλη από τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης.
Ο Διευθυντής του Συριακού δικτύου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δήλωσε ότι αυτό το έγκλημα πολέμου και κατά της Ανθρωπότητας, παραβιάζει την Απόφαση 1373 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και το Άρθρο 25 της Συνθήκης της Ρώμης. Επίσης ο εκπρόσωπος του Δικηγορικού Συλλόγου κ. Nizar Skeif, απαίτησε την αποστολή επείγουσας έκθεσης προς το Συμβούλιο Ασφαλείας ώστε οι ένοχοι να προσαχθούν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης.
Ακόμη και το « Συριακό Παρατηρήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων » που είναι στρατευμένο στην αντιπολίτευση , πιστοποιεί αυτό το μαζικό έγκλημα. Το SOHR είναι κατ’ ουσίαν πρωσοποπαγές όργανο αφού τη διαχείρησή του έχει ένα και μόνο άτομο, ο Rami Abdelrahman ή Rami Abdul Rahman με έδρα το Λονδίνο. Εκπέμπει από διαμέρισμα του στο Coventry όπου βρίσκεται καθισμένος μπροστά σ’ έναν υπολογιστή σηκώνοντας τηλέφωνα όπως διεθνή μέσα έχουν αναφέρει.Έχει φύγει από τη Συρία πριν από 10 χρόνια.
Στη Συρία διάχυτη είναι η συγκίνηση για το θάνατο των νεαρών στρατιωτών που κατά πλειοψηφία κατάγονταν από τη Λαττάκεια και την Ταρτούς. Ήρωας των ημερών έχει αναδειχθεί ο νεαρός φαντάρος Khazem Isa Dho Al Faqar ο οποίος αν και αιχμάλωτος αλλά και καθηλωμένος κατά γης από το εκτελεστικό απόσπασμα, δευτερόλεπτα πριν τη θανάτωσή του,σε μια ύστατη χειρονομία αντίστασης και σθένους, επιδεικνύει το σήμα της νίκης περιφρονώντας τους αδίστακτους εκτελεστές.
Η οργάνωση « Ansar al Khilafah », παρακλάδι της « Τζαμπχάτ Αλ Νούσρα » που πρόσκειται στη διεθνή « Αλ Κάιντα »,ανέρτησε βίντεο όπου παρουσιάζει τα 50 πτώματα κατά μήκος τοίχου που εκτελέστηκαν μετά την κατάκτηση της πόλης. Το αίμα έχει κηλιδώσει τον τοίχο και καπνός βγαίνει από μια σωρό. Το σπικάζ προσδιορίζει ότι το φιλμ γυρίστηκε στην πόλη του Khan al-Assal που κυριεύθηκε από τους επονομαζόμενους οπαδούς του Ισλαμικού Χαλιφάτου, την τελευταία εβδομάδα. Παρουσιάζει άντρες εκτελεσμένους με την χαρακτηριστική ομοιόμορφη στρατιωτική στολή του Αραβικού Συριακού Στρατού ενώ οι ισλαμιστές μαχητές, βαριά οπλισμένοι, αλαλάζουν το γνωστό Αλαχ ακ Μπαρ (Ο Θεός είναι μεγάλος).
Προηγουμένως , άλλη οργάνωση ,« Το Μέτωπο της Νίκης για τον λαό της Μέσης Ανατολής », παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία και η προαναφερθείσα τζιχαιστική οργάνωση του Χαλιφάτου είχαν αναγγείλει ότι πήραν τον έλεγχο μιας πόλης που βρίσκεται κοντά στο Χαλέπι σκοτώντας 100 στρατιώτες.

Το « Ansar al Khilafah » δημιουργήθηκε τον Δεκέμβρη του 2012 στο Χαλέπι και περιλαμβάνει και σύριους τζιχαιστές. Στην ιδρυτική του σύσκεψη που ανέρτησε στο YouTube απεικονίζεται ο επικεφαλής περιτριγυρισμένος από δεκάδες μαχητές βαριά οπλισμένους και παιδιά που ανεμίζουν πολλές μαύρες σημαίες με τα σύμβολα της οργάνωσης. Ο επικεφαλής δεσμεύθηκε να επιβάλει το Νόμο της Σαρία και να εγκαταστήσει ένα Χαλιφάτο . Η ένοπλη αντιπολίτευση στο Χαλέπι, οργανωμένη σε 5 ισλαμιστικές ομάδες (« Ansar al Charia », « Abdullah Ibn Al Zubeir », « οι Άνδρες του Θεού », « ο μάρτυρας Mustafa Abdul Razzaq », και « τα Ξίφη του Πολυέσπλαχνου »)όλες θυγατρικές της Τζαμπχάτ Αλ Νούσρα, καθιστά τη μάχη του Χαλεπίου ως μητέρα όλων των μαχών.

Πηγές : Reuters 26/07/13, Huffington post , The New York Times 26/07/13, Sana 27/07/13,mjhar 27/0/13, Syria Report , The Long war com, Lubpak com, nujij.nl

Το βίντεο της εκτέλεσης μόνο με επιβεβαίωση ορίου ηλικίας :

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=yxSrlvtN064#at=63

About these ads

Διαδώστε το!

http://www.olympia.gr

Μία εικόνα χίλιες λεξεις

visit counter

Παιδιά παίζουν σε παιδική χαρά μπροστά από ένα κατεστραμμένο κτήριο σε συνοικία της Δαμασκού. Μάχες και σφοδροί βομβαρδισμοί σημειώθηκαν την Κυριακή (21 Ιουλίου /2013) σε διάφορες περιοχές σε όλη τη Συρία, μεταξύ άλλων στην Δαμασκό, όπου βρήκαν το θάνατο τουλάχιστον 49 αντικαθεστωτικοί μαχητές, και στην Αρίχα, όπου σκοτώθηκαν τουλάχιστον 23 πολίτες

Σκότωσαν τους Επισκόπους μετά την άρνηση της Ρωσίας να απελευθερώσει Τσετσένους αυτονομιστές.

visit counter

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο τηλεοπτικό κανάλι του Λιβάνου ΟΤV o γνωστός λιβανέζος δημοσιογράφος και πολιτικός Salem Zahran, αποκαλύπτει όλο το παρασκήνιο των μυστικών διαπραγματεύσεων μεταξύ ρώσικων αρχών και τσετσένων απαγωγέων για την τύχη των Επισκόπων.

Ισχυρίζεται ότι οι Επίσκοποι δολοφονήθηκαν γιατί οι Ρώσοι αρνήθηκαν να ικανοποιήσουν το αίτημα των Tσετσένων για ανταλλαγή κρατουμένων και άμεση απελευθέρωση ομοεθνών τους αυτονομιστών που κρατούνται σε ρώσικες φυλακές.

Παραθέτουμε απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα από την επίμαχη συνέντευξη:

-Δημοσιογράφος:Πως εξηγείται το γεγονός ότι κανείς πια δεν μιλάει για τους επισκόπους,κανείς δεν κάνει μια έρευνα για να δει που βρίσκονται κι αν μπορούν να δοθούν κάποια ανταλλάγματα κανείς πια δεν αναρωτιέται τι συμβαίνει και μην ξεχνάμε ότι δεν πρόκειται για οποιαδήποτε πρόσωπα αλλά για δύο επισκόπους.

-Salem Zahran:Γνωρίζω ότι οι απαγωγείς ζήτησαν από τους επισκόπους ν'ασπαστούν και να διαδώσουν το Ισλάμ, διαφορετικά θα τους σκότωναν.Αυτό το περιστατικό το γνωρίζω πολύ καλά. Δε γνωρίζω τι απάντησαν οι επίσκοποι σ'αυτό.Αν ήταν έτοιμοι να διαδώσουν το Ισλάμ...Προσωπικά εκτιμώ ότι μία τέτοια απαίτηση δεν είναι λογική. Συνιστά προσβολή της θρησκείας του άλλου και στο Ισλάμ αυτό δεν είναι επιτρεπτό. Παρά ταύτα οι άνθρωποι αυτοί σκότωσαν τους επισκόπους. Έχουν σκοτώσει ιερείς αλλά και ιμάμηδες που είναι της θρησκείας τους.Το Ισλάμ θα καταδικάσει όλους αυτούς που σκοτώνουν άδικα.Επί του συγκεκριμένου θέματος των δύο επισκόπων : Απήχθησαν από ομάδες τσετσένων και τo κλειδί της λύσης ήταν στα χέρια της Ρωσίας.Οι Τσετσένοι είχαν επικοινωνήσει με τη ρώσικη πλευρά και είχαν ζητήσει να γίνει ανταλλαγή ομήρων. Είχαν απαιτήσει την απελευθέρωση τσετσένων αυτονομιστών κρατουμένων στις ρωσικές φυλακές.

-Δημοσιογράφος: Σύμφωνα με τις πληροφορίες σας οι επίσκοποι είναι εν ζωή;

-Salem Zahran: Σύμφωνα με τις πληροφορίες μου οι απαγωγείς τους έχουν σίγουρα σκοτώσει, διότι οι ρώσοι κατηγορηματικά αρνήθηκαν να προβούν στην ανταλλαγή κρατουμένων που τους προτάθηκε. Αναλαμβάνω κάθε ευθύνη για τα λεγόμενά μου.

Οι αξιόπιστες πληροφορίες που είχαμε δημοσιεύσει στο παρελθόν και που ήθελαν Ρωσία και Ελλάδα να γνωρίζουν εδώ και καιρό την δολοφονία των επισκόπων επιβεβαιώνονται δημοσίως.Η τηλεοπτική είδηση δεν προκάλεσε αίσθηση στους στενά εκκλησιαστικούς κύκλους της Μέσης Ανατολής αφού είναι κοινό μυστικό ποιά ήταν η τύχη των επισκόπων. Άλλωστε το σοκαριστικό πειστήριο του ειδεχθούς εγκλήματος έκανε τον γύρο του κόσμου σε 24 ώρες.

Ο πολιτικός και γνωστός δημοσιογράφος του Λιβάνου που αποκάλυψε το παρασκήνιο της αποτυχίας των διαπραγματεύσεων της μυστικής διπλωματίας στην υπόθεση των επισκόπων, έκανε τις δηλώσεις δημόσια σε μεγάλο τηλεοπτικό σταθμό εδώ και τρεις μέρες. Πρόκειται για δημόσιο πρόσωπο του Λιβάνου που απολαμβάνει ευρύτατης κοινής αποδοχής τόσο χριστιανών όσο και μουσουλμάνων. Καμία διάψευση δεν ακολούθησε την πολύκροτη συνέντευξη του Λιβανέζου πολιτικού ούτε από το Πατριαρχείο Αντιοχείας που κατ' ουσίαν εδρεύει στο Μπαλαμαμπάντ της Βηρυττού στο Λίβανο ούτε και από τις ρώσικες αρχές οι οποίες θεωρούνται άμεσα εμπλεκόμενες στο ναυάγιο των διαπραγματεύσεων. Στον αντίποδα αυτής της εξέλιξης , οι Τζιχαιστές της Συρίας δέχθηκαν από την πρώτη στιγμή να απελευθερώσουν περίπου 200 Κούρδους αιχμαλώτους με αντάλλαγμα τη ζωή ενός και μόνο τοπικού ηγέτη τους.

Οι Ρώσοι γνωρίζουν πολύ καλά τις πρακτικές των τσετσένων αυτονομιστών όσον αφορά τη διαχείρηση αιχμαλώτων. Ο 19χρονος στρατιώτης Yevgeny Aleksandrovich Rodionov αποκεφαλίστηκε από τσετσένους ισλαμιστές στο χωριό Μπαμούτ στις 23/05/96, ημέρα των γεννεθλίων του. Ο δήμιος του Ruslan Khaikhoroyev, ομολόγησε ότι « είχαν ζητήσει από τους κρατουμένους να προσηλυτισθούν στο Ισλάμ εάν ήθελαν να ζήσουν ».Ο Εβγκένι που αρνήθηκε να αποχωρισθεί το σταυρό του και να απαρνηθεί την πίστη του, βασανίσθηκε για τρείς μήνες και τελικά αποκεφαλίσθηκε (IC russia).Eπίσης γνωρίζουν πολύ καλά τα δεκάδες βίντεο με αποκεφαλισμούς στρατιωτών τους και ρώσων πολιτών από εξτρεμιστές μουσουλμάνους. Ενδεικτικό ότι χρησιμοποιούν πάντα μικρό μαχαίρι στον τελετουργικό σφαγιασμό των χριστιανών (liveleaks) .

Βρυξέλλες,Δ.Πορφύρης –Π.Σταφυλά

ΠΗΓΗ.http://www.makeleio.gr/

Η ελληνοφωνία στο Λίβανο και στη Συρία

visit counter

Ο ορθόδοξος ελληνισμός του Λιβάνου χρονολογείται από τον 19ο αιώνα και ενισχύθηκε κατά την περίοδο της Μικρασιατικής Καταστροφής (από τη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη) και κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι αξιοσημείωτο ότι η πρώτη ελληνική κοινότητα με την επωνυμία "Φιλόπτωχος Ελληνική Κοινότης Βηρυττού" (σύμφωνα με στοιχεία του ενημερωτικού δελτίου Greek community of Beirut) ιδρύθηκε πολύ πριν από την ανεξαρτησία του Λιβάνου, με άδεια της τότε Λιβανέζικης κυβέρνησης και της Γαλλικής αρμοστείας, το 1926. Αμέσως ακολούθησε η "Αστική Ελληνική Σχολή" και η ίδρυση της "Ενωσης Ελληνίδων Κυριών" και του αθλητικού συλλόγου "Αετός", ο οποίος εξελίχθηκε αργότερα στην "Ελληνική Λέσχη Βηρυττού". Σύμφωνα με τις πηγές της ελληνικής πρεσβείας, η εγγεγραμμένη ελληνική κοινότητα σήμερα ανέρχεται στους 3.000 κατοίκους. Κυριότερη ίσως εστία ελληνοφωνίας στο Λίβανο αποτελούν οι κρητικής καταγωγής κάτοικοι της χώρας, οι οποίοι κατοικούν στο βόρειο Λίβανο και είναι, κατά πλειοψηφία, μουσουλμανικού δόγματος. Σύμφωνα με τα δεδομένα πραγματοποιηθείσης επιτόπιας ερευνάς μας (Τσοκαλίδου, 2000), οι ελληνόφωνες εστίες της χώρας συγκεντρώνονται κυρίως στην πρωτεύουσα Βηρυττό και την Τρίπολη του Β. Λιβάνου. Τέλος, εκτός από τους ελληνικής καταγωγής κατοίκους της χώρας, στο Λίβανο υπάρχει και ακαδημαϊκή εστία ελληνομάθειας, η θεολογική σχολή του Balamand στο Β. Λίβανο, η οποία προετοιμάζει ορθοδόξους ιερείς με υψηλό βαθμό ελληνομάθειας. Η σχολή αριθμεί 60 φοιτητές (ανάμεσά τους και λίγες φοιτήτριες), οι οποίοι παρακολουθούν κάθε μέρα μαθήματα στα Ελληνικά. Η Συρία, όπως ο γειτονικός Λίβανος, έχει πολλές και στενές ιστορικές και πολιτιστικές σχέσεις με την Ελλάδα, γεγονός που γίνεται αισθητό τόσο από τα ευρήματα της χώρας, όσο και από τη γενική στάση των Σύριων κατοίκων απέναντι στα ελληνικά πράγματα (Βρανόπουλος, 1995). Ο ελληνικής καταγωγής πληθυσμός της Συρίας είναι κυρίως συγκεντρωμένος στις δύο μεγαλύτερες πόλεις της χώρας, Δαμασκό και Χαλέπι και στο χωριό Χαμεντίγιε (ή Χαμιντιέ) στο νότιο τμήμα της χώρας. 'Οπως και στο Λίβανο, το μεγαλύτερο σύγχρονο μεταναστευτικό κύμα ελληνικής καταγωγής σημειώθηκε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Οργανωμένη ελληνική κοινότητα λειτουργεί μόνο στη Δαμασκό, ενώ σχολεία Ελληνικών, με αποσπασμένο δάσκαλο από την Ελλάδα, υπάρχουν και στις δύο μεγάλες πόλεις. Η ελληνική κοινότητα Δαμασκού ιδρύθηκε το 1917 και αριθμεί περίπου 800-900 μέλη. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των εκπροσώπων της ελληνικής κοινότητος Δαμασκού, με το πέρασμα του χρόνου η ελληνική κοινότητα Χαλεπίου ξεπέρασε αυτήν της Δαμασκού, με τη μετανάστευση πολλών ελληνικής καταγωγής κατοίκων της πρωτεύουσας στην Ελλάδα, προς αναζήτηση εργασίας. Το 1982 με τη βοήθεια της ελληνικής πρεσβείας και κυρίως της Εκκλησίας, η ελληνική κοινότητα Χαλεπίου απέκτησε το δικό της χώρο για μαθήματα ελληνικής γλώσσας, το σχολείο του Προφήτη Ηλία, όπου φοιτούν περίπου 50 άτομα, ενώ ελληνικό σχολείο υπάρχει και στην πρωτεύουσα Δαμασκό. Εκπρόσωποι των ελληνοφώνων παροικιών και των δύο πόλεων συμφωνούν στο γεγονός ότι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί από την Ελλάδα, συχνά δεν μπορούν να ενταχθούν στην τοπική κοινωνία και δεν επαρκούν για την κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών τους. Λίβανος 'Οπως προείπαμε, οι κυριότερες εστίες του ορθοδόξου ελληνισμού στο Λίβανο είναι η πρωτεύουσα Βηρυττός και η Τρίπολη του Β. Λιβάνου. Εκτός από την "Ελληνική Κοινότητα" υπάρχει και η "Ελληνική Λέσχη", με αυτόνομη διοίκηση, η οποία απαρτίζεται από νεαρά μέλη τής ελληνικής κοινότητας και διοργανώνει ξεχωριστές εκδηλώσεις για τη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας στο Λίβανο. Το σημερινό σχολείο της ελληνικής κοινότητας Βηρυττού ενισχύεται από την ελληνική πολιτεία με αποστολή αποσπασμένου δασκάλου, αλλά συντηρείται αποκλειστικά από την ελληνική κοινότητα Βηρυττού. Στην Τρίπολη του Β. Λιβάνου λειτουργεί εδώ και 40 χρόνια Ελληνική Λέσχη, στην οποία συχνά λειτουργεί και σχολείο Ελληνικών. Είναι αξιοσημείωτο το ενδιαφέρον ατόμων μη-ελληνικής καταγωγής στο Λίβανο για την ελληνική γλώσσα, με την οποία μπορούν να αισθάνονται άνετα τόσο ο ορθόδοξος ντόπιος πληθυσμός (περίπου 15% του συνόλου), λόγω κοινού θρησκεύματος, αλλά και οι υπόλοιπες κοινωνικές ομάδες, που μαθαίνουν από νωρίς να εκτιμούν την ελληνική παράδοση, κυρίως για λόγους παλαιών ιστορικών δεσμών αλλά και γεωγραφικής εγγύτητας. Ταυτόχρονα, όμως, τα περιορισμένα μέσα που διαθέτουν τα ελληνικά κοινοτικά σχολεία (ιδίως η έλλειψη βιβλίων και εκπαιδευμένου διδακτικού προσωπικού) συνεπάγονται και χαμηλό επίπεδο ελληνομάθειας, ενώ έμφαση δίνεται σε επιφανειακά στοιχεία της ελληνικής κουλτούρας, όπως είναι οι χοροί και οι εθνικές γιορτές. ο Κρητικός Σύνδεσμος ("Φιλανθρωπικός Κοινωνικός Λιβανέζικος Κρητικός Σύλλογος") ιδρύθηκε το 1996 στο επίνειο της Τρίπολης του Β. Λιβάνου, την Ελ Μίνα. Σύμφωνα με το καταστατικό τού συλλόγου, τα μέλη του αυτοπροσδιορίζονται ως πρόσφυγες από την Κρήτη (τέλη του 19ου-αρχές 20ου αι. με έτος ίδρυσης το 1897), οι οποίοι μετοίκησαν στο Λίβανο και ειδικά στις περιοχές τής Τρίπολης και της Ελ Μίνα. Σκοπός τους είναι η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και η επιτέλεση φιλανθρωπικού και κοινωνικού έργου, με τρόπο αφιλοκερδή και χωρίς πολιτικές επιδιώξεις. Αξιοσημείωτο είναι ότι στο καταστατικό του συνδέσμου δεν γίνεται καμμία αναφορά στο θρήσκευμα των μελών. Οι ίδιοι δηλώνουν ότι το γεγονός ότι ζουν σε μία πολυθρησκευτική κοινωνία έχει συντελέσει στη διαμόρφωση μιας ανεκτικής στάσης απέναντι στη θρησκεία. Η ελληνική πρεσβεία τού Λιβάνου τούς αντιμετωπίζει συχνά με δυσπιστία, ενώ οι ίδιο νιώθουν ότι δεν καθιστούν αρκετά αισθητή την παρουσία τους ως ελληνόφωνη εστία της διασποράς παρ' όλο που εξακολουθούν να διατηρούν την κρητική τους συνείδηση και να επιθυμούν σχέσεις με την μητροπολιτική Ελλάδα. Ενδεικτικά, πολλοί δήλωσαν ότι, παρ' όλο που είναι μουσουλμάνοι, είναι μονογαμικοί και θεωρούν το διαζύγιο ντροπή, θέλοντας έτσι να αποδείξουν την προτίμησή τους σε κάποιες χριστιανικές ελληνικές παραδόσεις. Μέχρι να αρχίσει ο εμφύλιος πόλεμος στο Λίβανο (1975), η κοινότητά τους ήταν πολύ δεμένη και απόλυτα ενδογαμική. 'Επειτα όμως, πολλοί αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν και η κοινότητα διασπάστηκε, ενώ όπως τονίζουν οι ίδιοι, οι σχέσεις τους με τους Λιβανέζους συμπολίτες τους υπήρξαν πάντοτε άριστες. Η πλειοψηφία τής κοινότητας διατηρεί τα Ελληνικά σε ικανοποιητικό βαθμό, ενώ ένα μέρος της έχει μόνο παθητική γνώση της γλώσσας. Συρία 'Οπως έχει γραφεί (Βρανόπουλος, 1995) για το ελληνόφωνο χωριό Χαμεντίγιε (ή αλλιώς Χαμιντιέ), οι κάτοικοι μεταξύ τους μιλούν μόνο Ελληνικά και με τα Αραβικά έρχονται σε πρώτη επαφή στο σχολείο. Οι κάτοικοι του χωριού αυτού είναι μουσουλμάνοι Κρήτες που εκτοπίστηκαν στην περιοχή, με το τέλος του Κρητικού Πολέμου, κοντά στα σημερινά σύνορα μεταξύ Λιβάνου και Συρίας, και έπειτα χωρίστηκαν στους κατοίκους της Τρίπολης, του Λιβάνου και του Χαμεντίγιε της Συρίας. Οι λόγοι για τους οποίους ο πληθυσμός αυτός εκδιώχθηκε από την Κρήτη το 1857 είναι κυρίως θρησκευτικοί. Πολλοί είχαν εξισλαμιστεί κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κατοχής και θεωρήθηκαν προδότες από τους ντόπιους. Οι απόγονοί τους τώρα δηλώνουν ότι αυτό ήταν ένα από τα μεγαλύτερα λάθη των προπατόρων τους. Οι Κρήτες κάτοικοι του χωριού υπολογίζονται, από τους ίδιους, σε 3.000 σε σύνολο 5.000 κατοίκων του Χαμεντίγιε. Μέσα από συνομιλία με τους κατοίκους του χωριού, πληροφορηθήκαμε τις πολύ καλές σχέσεις τους με τους 'Αραβες συμπατριώτες τους, και τη διατήρηση των εθίμων και του τρόπου σκέψης, που μετέφεραν από την Κρήτη. Το επίπεδο της προφορικής γνώσης των Ελληνικών των Χαμεντιγιανών, και συγκεκριμένα της κρητικής διαλέκτου, είναι ιδιαίτερα υψηλό, ενώ στο λόγο τους παρατηρείται περιορισμένη εναλλαγή κωδίκων ανάμεσα στα Αραβικά και στα Ελληνικά (σε πολύ λίγες περιπτώσεις και στα Αγγλικά). 'Οπως και οι Κρητικοί του Λιβάνου, οι κάτοικοι του Χαμεντίγιε δηλώνουν ότι, αν και μουσουλμάνοι, εφαρμόζουν τη μονογαμία και θεωρούν ότι τα αγόρια και τα κορίτσια πρέπει να μορφώνονται. Παρ' όλα αυτά, τα κορίτσια συνήθως παντρεύονται σε μικρή ηλικία και συναναστρέφονται κύριως ομόφυλές τους (Ζαρκαδάκης, 2000). Επίσης, οι Χαμεντιανοί ενημερώνονται για την Ελλάδα και την Κρήτη, μέσα από την τηλεόραση και τους συγγενείς τους στην Κρήτη. Η περίπτωση του Χαμεντίγιε παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον και απαιτεί πολύ περισσότερη προσοχή και μελέτη. Παρ' όλη την απομόνωσή του από τη μητροπολιτική Ελλάδα, οι κάτοικοί του, με τους περιορισμένους πόρους τους αλλά και τη σίγουρη συνείδηση της κρητικής τους καταγωγής συνεχίζουν να διατηρούν και να διαδίδουν την ελληνική γλώσσα στη Μέση Ανατολή. *η Πετρούλα Τσοκαλίδου είναι γλωσσολόγος και λέκτορας του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Ποιος σκοτώνει τους χριστιανούς στη Συρία; Οι αντάρτες, ο Άσαντ και η ουδετερότητα

visit counter

Με δραματικό τρόπο η απαγωγή των δύο χριστιανών ιεραρχών στη Συρία φέρνει στην επιφάνεια ένα θέμα το οποίο εν πολλοίς παρέμενε άγνωστο σε σχέση με την εμφύλια διαμάχη στη χώρα του Άσαντ- την καταστροφή της χριστιανικής κοινότητας στη χώρα. Με τους χριστιανούς να αγωνιούν για την τύχη των μητροπολιτών τους, γίνεται ολοένα και πιο αντιληπτό ότι υπάρχει μια θανάσιμη απειλή που εκπορεύεται κυρίως από γεωπολιτικά συμφέροντα στην περιοχή. Το χειρότερο είναι ότι αν δεν υπάρξει κάποια δυναμική παρέμβαση της Δύσης στην περιοχή η μοίρα των πιο αρχαίων χριστιανικών κοινοτήτων μοιάζει προδιαγεγραμμένη. Το σύνθημα των ισλαμιστών «οι Αλεβίτες θα πάνε στον τάφο και οι χριστιανοί στη Βηρυτό» είναι κάτι παραπάνω από ενδεικτικό. Το επεισόδιο της απαγωγής δύο επιφανών εκπροσώπων της χριστιανικής κοινότητας ήταν το αποκορύφωμα μιας σειράς επιθέσεων που δέχονταν τόσο οι ίδιοι οι Χριστιανοί όσο και τα μνημεία τους. Ο λόγος; Είτε βρίσκονταν σε στρατηγικά σημεία που θέλουν να ελέγξουν οι αντιμαχόμενες πλευρές, είτε γιατί σύμφωνα με τα ακραία ισλαμικά στοιχεία που ενισχύονται στην αντιπολίτευση είναι περιττοί σε ένα κράτος που θα εφαρμόσει τη σαρία. Το πρόβλημα με την χριστιανική κοινότητα είναι ότι άθελά της αποτελεί το μήλον της έριδος για τις δύο πλευρές: από τη μια το καθεστώς του Άσαντ που εκπροσωπεί τους Αλεβίτες αποτελούσε το δίχτυ προστασίας για τις μειονότητες μέσω του κοσμικού του χαρακτήρα. Για την μετριοπαθή αντιπολίτευση πάλι, η προστασία των χριστιανών έναντι των ισλαμιστών ανταρτών μοιάζει ένα καλό «καρότο» προκειμένου η Δύση να επέμβει στη Συρία. Στο πλαίσιο αυτό άλλωστε μόνο τυχαία δεν είναι η επιλογή του χριστιανού Τζορτζ Σάμπρα στη θέση του αντιπροέδρου της αντιπολίτευσης. Υπάρχει όμως μια ενδιαφέρουσα αντίφαση που μπορεί να εξηγεί γιατί οι Χριστιανοί έχουν βρεθεί στο επίκεντρο της εμφύλιας σύρραξης στη Συρία. Παραδοσιακά στη χώρα δεν υπήρξε κουλτούρα καταπίεσης των μειονοτήτων όπως λ.χ. στη Συρία. Από το 1970 όμως και μετά, οπότε ο Χαφέζ Αλ Άσαντ έκανε το εσωτερικό πραξικόπημα, το καθεστώς χρειάστηκε συμμάχους προκειμένου να μπορέσει να κρατήσει διασπασμένες τις κοινωνικές ομάδες και να αποφύγει τυχόν εξεγέρσεις.  Έτσι, αντικατέστησε τα προνόμια που είχε αφαιρέσει από τους Χριστιανούς στην πρώτη ριζοσπαστική περίοδο του Μπάαθ με άλλα που επέτρεπαν ουσιαστικά στις κοινότητες να αποκτήσουν δικά τους δίκτυα και ομάδες καθώς και σύστημα απονομής δικαιοσύνης. Φυσικά το καθεστώς φρόντιζε να τοποθετεί τους κατάλληλους ανθρώπους μέσα σε αυτά προκειμένου να τα ελέγχει, ωστόσο αποτελεί παράδοξο το γεγονός ότι σε μια μουσουλμανική χώρα που το κράτος ασκούσε έλεγχο σε κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής οι μόνοι που μπορούσαν να έχουν δίκτυα ήταν οι χριστιανικές μειονότητες. Αυτός ακριβός ο ρόλος των χριστιανικών κοινοτήτων ριζοσπαστικοποίησε τη νεολαία προς την κατεύθυνση όχι των κοινωνικών αιτημάτων αλλά του θρησκευτικού ακτιβισμού και της ενίσχυσης μιας χριστιανικής πολιτικής ταυτότητας. Με την κατάσταση να είναι στα άκρα και την ίδια τους την ύπαρξη να τίθεται εν αμφιβόλω οι χριστιανοί πρέπει να διαλέξουν πλευρά. Τόσο οι φιλελεύθεροι αντικαθεστωτικοί όσο και οι κυβερνητικοί ξέρουν ότι η αδράνεια των Χριστιανών δεν ωφελεί κανέναν. Ξέρουν επίσης ότι η επιλογή που θα κάνουν θα έχει καθοριστική σημασία για την έκβαση της διαμάχης τόσο λόγω του μεγέθους τους όσο και της πολιτιστικής διασύνδεσης που έχουν με τη Δύση. Προς το παρόν πάντως, οι ειδικοί επισημαίνουν πως η Συρία ακολουθεί τον ολισθηρό δρόμο του Ιράκ σε σχέση με την χριστιανική της κοινότητα. Στη γειτονική χώρα πάνω από το 50% των Χριστιανών έφυγαν ενώ 900 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από την έναρξη του πολέμου το 2003. Η Χομς ήδη έχει εγκαταλειφθεί ενώ και το Πατριαρχείο Αντιοχείας έχει μεταφερθεί στον Λίβανο. Ποιοι είναι οι χριστιανοί της Συρίας Αν και με βάση την ιδεολογία του κόμματος Μπάαθ, η θρησκεία δεν συμπεριλαμβάνεται στα απογραφικά δεδομένα, οι χριστιανοί της Συρίας υπολογίζεται ότι αποτελούν το 10% του πληθυσμού. Το 1920 το ποσοστό αυτό ήταν 30%. Η μεγάλη πλειοψηφία των χριστιανών είναι μέλη είτε του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου είτε της Συριακής Εκκλησίας. Να σημειώσουμε ότι δεν πρόκειται για Έλληνες αλλά για Άραβες – εδώ ο όρος ελληνορθόδοξος αντανακλά την Βυζαντινή παράδοση και το γένος των Ορθοδόξων επί Οθωμανών. Ο αριθμός τους φτάνει τις 500.000 πιστούς. Το δεύτερο μεγαλύτερο δόγμα στη Συρία είναι οι Συρορθόδοξοι, γνωστοί και ως  Συρο-Ιακωβίτες. Πρόκειται για μονοφυσίτες που αποσχίστηκαν από την Ορθόδοξη Εκκλησία τον 4ο -5ο μ.Χ. αιώνα λόγω της διαφωνίας τους ως προς την φύση του Χριστου. Οι Συρορθόδοξοι αριθμούν περί τις 90.000, έχουν ιδιαίτερο τυπικό και χρησιμοποιούν στη λατρεία μιαν ύστερη μορφή της αραμαϊκής γλώσσας, που ήταν και η γλώσσα του Χριστου. Ισχυρή παρουσία έχουν οι Αρμένιοι, οι Ρωμαιοκαθολικοί και οι Προτεστάντες. Πηγή: www.lifo.gr

Θεατές στη «σταύρωση» των χριστιανών της Συρίας

visit counter

Από τα τέλη του 19ου αι. άρχισε η προσέγγιση Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Γερμανίας. Χαρακτηριστικό της επιχειρούμενης προσέγγισης Υψηλής Πύλης - Βερολίνου ήταν το γεγονός ότι ο Γερμανός αυτοκράτορας Γουλιέλμος ο Δεύτερος επισκέφθηκε την Κωνσταντινούπολη δύο φορές, το 1889 και το 1898, υπογράφοντας σημαντικές συμφωνίες, με τις οποίες η Γερμανία αύξανε σε σημαντικό βαθμό την επιρροή της στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. 
Η προσέγγιση αυτή συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια, με αποκορύφωμα την περίοδο της εμφάνισης και ανάληψης της διακυβέρνησης από τους Νεοτούρκους, η ηγεσία των οποίων ήταν στην ουσία τυφλά όργανα του Βερολίνου. Ακολούθησε η αποστολή 42μελούς στρατιωτικής γερμανικής αποστολής στην Κωνσταντινούπολη, η οποία είχε ως αποστολή την αναδιοργάνωση και την προετοιμασία του οθωμανικού στρατού για τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
 
Ολα αυτά τα χρόνια οι άλλες δυνάμεις της Δύσης και ιδιαίτερα η Μεγάλη Βρετανία, για να «εξισορροπήσει» την κατάσταση, στράφηκαν προς τις μειονότητες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με το σκεπτικό ότι αυτές αποτελούσαν την αχίλλειο πτέρνα της. Ετσι η Μεγάλη Βρετανία προσέγγισε Ελληνες, Αρμενίους, Ασσυρίους, Αραβες και όποιον άλλον ήταν κατάλληλο «εργαλείο» στους γεωπολιτικούς στόχους των Αγγλων!
 
Η προσέγγιση όμως κυρίως των χριστιανικών πληθυσμών με τη Μεγάλη Βρετανία εκλήφθηκε -και ήταν- μια σοβαρή απειλή για τα γερμανικά συμφέροντα, κυρίως εν όψει του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου.
 
Πρέπει να σημειώσουμε ότι ήδη οι χριστιανοί της Ανατολής είχαν χαρακτηριστεί από τους Νεοτούρκους «βλαβερά ζιζάνια» που απομυζούσαν το αίμα του τουρκικού λαού και είχαν μπει στο πρόγραμμα της εκκαθάρισης από το 1910-11, για να οικοδομηθεί η «Καθαρή Τουρκία».
 
Ομως ο εναγκαλισμός των χριστιανών από τη μια πλευρά από τους Αγγλους, για να τους χρησιμοποιήσουν ως εργαλείο στα γεωπολιτικά τους συμφέροντα, που οδήγησε τους Γερμανούς στρατιωτικούς συμβούλους των Οθωμανών να τους χαρακτηρίσουν δυνάμει απειλή, εν όψει του Μεγάλου Πολέμου, διευκόλυνε τα γενοκτονικά σχέδια των Νεοτούρκων, με αποτέλεσμα τη Γενοκτονία εκατομμυρίων χριστιανών της Ανατολής, ήτοι των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων, που άρχισε το 1914, με τον Μεγάλο Διωγμό, και ολοκληρώθηκε το 1924, με την Ανταλλαγή και την εξέγερση των Νεστοριανών στο Χακιάρι!
 
Αυτό είναι σε γενικές γραμμές το ιστορικό πλαίσιο της Γενοκτονίας και του αφανισμού των χριστιανών της Ανατολής, στην οποία το ελληνικό κράτος, αν δεν συνέβαλε με τις άφρονες πράξεις του, παρέμεινε ψυχρό και απαθής θεατής!
 
Τα δύο τελευταία χρόνια είναι σε εξέλιξη γεγονότα που μπορεί να οδηγήσουν στη Γενοκτονία και στον αφανισμό τους χριστιανούς της Συρίας, που αποτελούν, ίσως, το ιστορικότερο τμήμα του Χριστιανισμού. Γεωπολιτικά συμφέροντα και πάλι έχουν αγκαλιάσει από τη μια πλευρά τούς μουσουλμάνους και εσχάτως τους Κούρδους και από την άλλη πλευρά τον Ασαντ και τους Αλαουίτες, με τα 1.500.000-2.000.000 χριστιανούς να είναι στη μέση και εντελώς ανυπεράσπιστοι, αντιμέτωποι με την απίστευτη αγριότητα των εγκληματικών συμμοριών ισλαμιστών, που εξοπλίζονται από την Αγκυρα, το Κατάρ και το Ριάντ, υπό τον συντονισμό και την καθοδήγηση της Ουάσινγκτον!
 
Οσο για την Αθήνα, πνιγμένη στα οικονομικά προβλήματα που προήλθαν -εκτός της απίστευτης ανηθικότητας- και εξαιτίας της γεωπολιτικής μυωπίας της πολιτικής, οικονομικής και διανοητικής ελίτ του τόπου, όχι μόνο παρακολουθεί απαθής τη σφαγή των χριστιανών από τους εγκαθέτους της Αγκυρας, αλλά δηλώνει -διά στόματος ΥΠΕΞ- τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη της στην Τουρκία, επειδή, λέει, δέχτηκε στο έδαφός της 100.000 πρόσφυγες από τη Συρία, τους οποίους εξεδίωξαν από τα σπίτια τους οι πολιτικές της ίδιας της Αγκυρας - χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν του ότι η Τουρκία, στην οποία συμπαριστάμεθα, έστειλε στην Ελλάδα 1.000.000 μουσουλμάνους μετανάστες, για να ’χουμε να πορευόμαστε και να γίνουμε κι εμείς κάποια στιγμή… Συρία!
 
Σήμερα ο Ιησούς Χριστός τοποθετείται στον Τάφο και μαζί Του οι χριστιανοί της Συρίας, ενώ δεν είναι ακόμα γνωστή η τύχη των μητροπολιτών του Χαλεπίου, που έχουν απαχθεί από εγκληματική συμμορία ισλαμιστών, κοντά στα σύνορα της Τουρκίας, και ενώ είχαν αναχωρήσει από την Αντιόχεια!
 
Ας ελπίσουμε ότι το ζήτημα της σφαγής των χριστιανών της Συρίας να απασχολήσει σοβαρά την ελληνική κυβέρνηση, η οποία με τις ενέργειές της θα αποτρέψει τη σφαγή και τον αφανισμό τους και θα τους οδηγήσει στην ανάσταση!

dimokratianews