Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2014

4χρονο αγοράκι από τη Συρία βρέθηκε να περιπλανάται μόνο του στην έρημο


visit counter


Η ιστορία ενός 4χρονου αγοριού από τη Συρία που έχασε τους γονείς του στην προσπάθεια της οικογένειας να ξεφύγει από τον εμφύλιο πόλεμο (Pics)
Η φωτογραφία που δημοσίευσε η δημοσιογράφος Hala Gorani του CNN, κάνει τον γύρο του κόσμου και αντικατοπτρίζει μια ακόμα απάνθρωπη πλευρά του πολέμου.
Άνθρωποι της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες βρήκαν τον μικρό Marwan, ένα αγόρι ηλικίας μόλις 4 ετών, να διασχίζει την έρημο της Ιορδανίας μόνος του, με μια πλαστική σακούλα στα χέρια.
Ο εκπρόσωπος της Ιορδανίας στην Ύπατη Αρμοστεία, Andrew Harper, εντόπισε το παιδί και τράβηξε τη φωτογραφία η οποία κοινοποιήθηκε από το CNN.
 
Ο 4χρονος Marwan έχασε τους γονείς του στην προσπάθεια της οικογένειάς του να ξεφύγουν από τον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο της Συρίας και να βρουν καταφύγιο στην Ιορδανία.
Με την φροντίδα της Αρμοστείας, ο μικρός κατάφερε να βρει τελικά τους γονείς του.
Στην πρώτη φωτογραφία ο μικρός φαίνεται πολύ κουρασμένος από την οδοιπορία. Άγνωστο είναι το πόσες ώρες βρισκόταν στην έρημο.
Στην δεύτερη φωτογραφία, ένας άνδρας της Ύπατης Αρμοστείας, έχει σηκώσει το παιδί στην αγκαλιά του για να τον μεταφέρουν σε ασφαλές καταφύγιο.
 
Σύμφωνα με τον ΟΗΕ ένα εκατομμύριο παιδιά έχουν γίνει πρόσφυγες. Τα 425.000 είναι ηλικίας μικρότερης των πέντε ετών.
"Το ταξίδι στην έρημο μπορεί να διαρκέσει από μία ημέρα ως μερικές εβδομάδες", ανέφερε εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας για τους Πρόσφυγες.
 
"Είναι πολύ επικίνδυνο γιατί μπορεί κανείς να πέσει πάνω σε εμπόλεμους ενώ τη νύχτα η θερμοκρασία πέφτει δραματικά. Το ταξίδι είναι μακρύ και εξουθενωτικό. Είναι αδύνατο ένα παιδί τεσσάρων χρόνων να διασχίσει την έρημο", σημείωσε.
Ο Marwan μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο προσφύγων όπου βρίσκονται ακόμη 100.000 άνθρωποι και απεικονίζεται παρακάτω. Είναι μέλος της λεγόμενης "χαμένης γενιάς" της Συρίας, μίας γενιάς που δεν έχει καταφέρει να μορφωθεί και που δεν έχει ελπίδες λόγω του πολέμου και της φτώχειας. "Υπάρχουν δυστυχώς πολλοί Marwan εκεί έξω", πρόσθεσε ο εκπρόσωπος.
H "πόλη" των προσφύγων της Συρίας στο Zataari:
160.000 άνθρωποι στοιβάζονται στο Zaatari προσπαθώντας να αποφύγουν την εμφύλια σύρραξη. Το συγκεκριμένο κέντρο διαμονής προσφύγων, έχει γίνει η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Ιορδανίας. 
 
(Με πληροφορίες από Dailymail)

Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2014

ΤΟ «ΘΕΑΤΡΟ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΜΜΕ


visit counter


Το τελευταίο σαββατοκύριακο το άγιο Όρος  «προ(σ)βλήθηκε» με ένα άθλιο μιντιακό τρόπο και αυτό είναι ότι πιο δυσάρεστο για όσους πηγαίνουν επί χρόνια στο περιβόλι της Παναγίας, προσεύχονται στην χάρη της, συνδιαλέγονται με πραγματικά άγιους γέροντες και προσκυνούν τα άπειρα προσκυνήματα και αγιάσματα που αγίασαν δια μέσω των αιώνων. 
 
Για τα πέντε αργύρια της διεφθαρμένης και άθεης Ευρώπης, οι σύγχρονοι ρασοφόροι εκπρόσωποι του υποδεχτήκαν  «μετά βαΐων και κλάδων» τον εκπρόσωπο της μνημονιακής κατοχής της χώρας.  Αλλά ακόμα πιο ελεεινό για το τον Άθω, ήταν εκείνες οι τραβηγμένες σκηνές που προβληθήκαν από όλα τα κατοχικά ΜΜΕ δείχνοντας κάποιο γέροντα να αποθεώνει έναν από του πιο ξεπουλημένους πολιτικούς στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, που το τελευταίο του κατόρθωμα, αφού κατέστρεψε τον ελληνικό λαό, είναι η μεγάλη προδοσία της Κύπρου. Αυτό δεν είναι το άγιο Όρος των χιλιάδων προσκυνητών. Είναι το άγιο Όρος της υποκρισίας και του ξεπουλήματος. Αντί για υποδοχές με καμπανοκρουσίες οι ρασοφόροι θα έπρεπε να δηλώσουν ξεκάθαρα στον κ. πρωθυπουργό, πως η Ορθοδοξία δεν είναι… «εικονική προπαγάνδα» κάλυψης πολιτικών απατεώνων και των συνενόχων τους, που τρέμουν μην τυχόν και χάσουν την καρέκλα τους και δώσουν λόγο για τα εγκλήματα τους.
 
 
Η τελευταία επίσκεψη του πρωθυπουργού της Ελλάδας στο άγιο Όρος ήταν το αποκορύφωμα της εικονικής υποκρισίας ενός κατοχικού, αλλά και σφόδρα αντιχριστιανικού καθεστώτος, που δεν διστάζει να ψηφίζει νόμους διάλυσης της οικογένειαςαλλοίωσης της ελληνορθόδοξηςταυτότητας και αντικατάστασης του μαθήματος των θρησκευτικών με ένα πολυθρησκευτικό μόρφωμα. Ποιοι ψήφησαν το σύμφωνο συμβίωσης; ποιοι προωθούν αντιρατσιστικά νομοσχέδια με ρατσιστικό μένος κατά του ελληνισμού;  ποιοι προωθούν νομοσχέδια «δήμευσης» ανθρωπινών οργάνων; ποιοι προωθούν την αποχριστανοποίηση της παιδείας και την διαστρέβλωση της ελληνικής ιστορίας ; Και όμως, κανείς από τους άγιους πατέρες δεν μίλησε για όλα αυτά» Το μόνο που τους ενδιέφερε, όπως τουλάχιστον μετέδωσαν και τα κατοχικά ΜΜΕ, ήταν τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης!
 
 
        Τα τριάκοντα αργύρια σε νέα έκδοση!
 
 
Πολλοί ισχυρίζονται  ότι αν ζούσε σήμερα ο μακαριστός Χριστόδουλος δεν θα είχαμε φτάσει σε αυτή την κατάσταση. Πράγματι ο Χριστόδουλος, παρά τα  αρνητικά του στοιχεία, είχε την ικανότητα να κινητοποιεί τον κόσμο και κυρίως να γοητεύει την νεολαία και να την ξεσηκώνει κατά της αποταύτησης της Ελλάδας  ενώ είχε προφητέψει ακόμα απο τότε την επερχόμενη «καταιγίδα» που θα μας μετέτρεπε σε άμορφο κιμά στο μπλέντερ της Νέας Τάξης. Σήμερα όμως δεν υπάρχει Χριστόδουλος. Ο διάδοχος  του είναι ότι πιο θλιβερό  θα μπορούσε να υπάρξει για την ηγεσία της ελληνορθόδοξης εκκλησιάς σε αυτή την κρισιμότατη συγκύρια. Χαριεντίζετε με τους ληστές και τους πολιτικούς προδότες, απολαμβάνει την εύνοια όλων των καταστροφέων του ελληνισμού και της πατρίδας και το πιο χειρότερο, προωθεί όλους τους φιλοπαπικούς ιεράρχες ενώ αγωνίζεται να βάλει φίμωτρο σε όσους θα μπορούσαν να αντισταθούν σε όλη αυτή την «λαίλαπα». Κάποιες εξαιρέσεις από κάποιους ιεράρχες που προσπαθούν να αρθρώσουν λόγο αντίστασης, αποτελούν μόνο την επιβεβαίωση του κανόνα.
 
 
Παρά όμως τις λυσσαλέες προσπάθειες όλων αυτών να εξαφανίσουν το ποίμνιο, αυτό όχι μόνο υπάρχει αλλά συνεχίζει να γεμίζει του ναούς και να στέκεται όρθιο επί ώρες για να προσκυνήσει κάποιο άγιο που επιβεβαίωσε με την προσωπική του εμπειρία την αγιοσύνη του. Αυτό θα το δει κατάματα κάθε επισκέπτης όταν στις 11 Ιουλίου κάθε καλοκαίρι θα πάει στο μοναστήρι της Σουρωτής και θα δει τους προσκυνητές να περιμένουν επί ώρες στην ατελείωτη ουρά για να  προσκυνήσουν το μνήμα του πάτερ Παΐσιου, που πολλοί αγωνίστηκαν χωρίς επιτυχία να τον γελοιοποιήσουν.
 
 
Πως μπορεί όμως όλο αυτό το υπέροχο κομμάτι του ελληνισμού που δεν ταυτίζεται με τους υποκριτές ρασοφόρους και  ακόμα ζει και πιστεύει, να αξιοποιηθεί για να μην χαθεί αυτή η πατρίδα ; Ένα ερώτημα που βασανίζει όλους όσους αγωνιούν μπροστά στον γκρεμό που σπρώχνουν τον  ελληνισμό. Πως μπορεί η εκκλησία να αποβάλει τους υποκριτές, «φαρισαίους» και «κόλακες»  και να καθοδηγήσει το ποίμνιο για να σώσει την πατρίδα από τους πολιτικούς καταστροφείς της, από αυτούς που εχθρεύονται κάθε τι το ελληνικό και ορθόδοξο, από τους Νεοταξικούς που κατάκλυσαν και κατακυρίευσαν τις αρχές του τόπου ; Έχει την μεγάλη δύναμη αλλά δεν έχει να  την ηγεσία. Η επίσημη ιεραρχία είναι στο, «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε» και στο «προσεύχεστε και.. κάνετε τα στραβά μάτια στην καταστροφή του τόπου». Ποιοι φωτισμένοι ιεράρχες, και υπάρχουν τέτοιοι, θα σηκώσουν ξανά το λάβαρο της αντίστασης για να αποφευχθεί η τελική καταστροφή και η εξαφάνιση του ελληνισμού; Φωτεινά παραδείγματα υπάρχουν δόξα το Θεό πάρα πολλά στην ιστορία μας. Ο άγιος γέροντας Παΐσιος εύχονταν «να αναστήσει ο Θεός Μακκαβαίους». Ο χρόνος όμως είναι εναντίον μας και η τελική καταστροφή επέρχεται γοργά.
 
 
Μετά, θα είναι πολύ αργά και αυτή την φορά η «άλωση» θα είναι τελειωτική, γιατί η «άλωση» δεν θα είναι μόνο των σωμάτων ημών, αλλά και των ψυχών.
 
 
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
 
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2014

ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ,


visit counter

 Κοντεύει νά χάσουμε τόσα παλληκάρια ὅσα δέν χάσαμε στό μέτωπο του '40!


ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ, Κοντεύει νά χάσουμε τόσα παλληκάρια ὅσα δέν χάσαμε στό μέτωπο του '40!
ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
Κοντεύει νά χάσουμε τόσα παλληκάρια ὅσα δέν χάσαμε στό μέτωπο του '40!
Γράφει ὁ ἰατρός Φώτης Μιχαήλ
Τά γεγονότα εἶναι λίγο πολύ γνωστά: Τό κυνήγι τῆς καλοπέρασης ὁδηγεῖ τούς περισσότερους ἀπό ἐμᾶς στά εὔκολα δάνεια. Τά δάνεια φορτώνουν τά νοιοκυριά μέ δυσανάλογα χρέη. Τό χρῆμα, ὡς διά μαγείας, στήν ''κατάλληλη'' ὥρα  ἐξαφανίζεται ἀπό τήν κυκλοφορία καί οἱ δουλειές χάνονται ἡ μία πίσω ἀπό τήν ἄλλη. Ἡ ἀνεργία κορυφώνεται καί τά εἰσοδήματα περιορίζονται δραματικά.  Τά δάνεια εἶναι ἀδύνατον νά ξεπληρωθούν καί ὁ λαός περιέρχεται σέ κατάσταση οἰκονομικοῦ ἀδιεξόδου. Ἡ ἀνέχεια κουβαλάει τήν φτώχεια καί τήν ἐξαθλίωση. Ἡ φτώχεια φέρνει τήν πεῖνα. Ἡ πεῖνα στήνει τίς οὐρές στά συσσίτια. Ἡ ἐξαθλίωση ὁδηγεῖ στήν ἀπελπισία. Ἡ ἀπελπισία κάνει γνωστή καί στήν Πατρίδα μας τήν αὐτοκτονία! Τούς αὐτόχειρες τούς ὑπολογίζουνε, λένε, στούς ἑφτά χιλιάδες!
Τό Γένος μας δέν εἶναι πρώτη φορά πού δοκιμάζεται. Ὑπήρξαν μάλιστα καί περιπτώσεις στό παρελθόν, πού οἱ δοκιμασίες ἤτανε πιό σκληρές καί πιό βάρβαρες ἀπό τίς τωρινές. Ἐντούτοις τά περιστατικά αὐτοκτονιῶν ποτέ ἄλλοτε δέν παρατηρήθηκαν τόσο πυκνά.
Ποιός ἦταν, ὅμως,  ὁ θώρακας ὁ μυστικός καί ἡ ἀσπίδα ἡ ἀόρατη, πού μᾶς φύλαγαν παλιότερα ἀπό τήν κατάρα τῆς αὐτοκτονίας;  Ποιά ἁρματωσιά μᾶς προστάτευε μέχρι χθές ἀπό τήν αὐτοχειρία καί τώρα τήν χάσαμε καί δέν τήν βρίσκουμε πουθενά; 
Οἱ παπποῦδες μας, πού διώχθηκαν ἀπό τίς ἀκτές τῆς Ἰωνίας, ἀπό τά μέρη τοῦ Πόντου, ἀπό τήν Καππαδοκία καί τήν Πόλη, ἔχασαν τά πάντα. Τούς ἅρπαξαν οἱ Τοῦρκοι καί  τά κτήματα καί τίς δουλειές καί τίς ἐπιχειρήσεις καί τά ἐμπορικά· κάποιες  φορές καί τίς γυναῖκες τους , ἀκόμα καί τά παιδιά τους! Παρ' ὅλα αὐτά, σέ καμμιά ἀπό τίς γνωστές προφορικές ἤ γραπτές μαρτυρίες, δέν ἀναφέρονται φαινόμενα ἄκρας ἀπελπισίας καί αὐτοκτονιῶν! Στερήθηκαν, δεινοπάθησαν, κακουχήθηκαν, ἀλλά οὔτε στιγμή δέν ἀπελπίστηκαν.
Ποιό νά ἦταν ἄραγε τό μυστικό τους, πού στάθηκε ἀνάχωμα ἀπροσπέλαστο στήν ἐπίθεση τῶν συμφορῶν καί τῆς ἀπελπισίας;
Μήν ἤτανε οἱ ὑποσχέσεις τῶν ξένων δυνάμεων; Μήν ἤτανε οἱ τραπεζῖτες τῶν Παρισίων καί τοῦ Λονδίνου; Μήν ἤτανε, τέλος, οἱ φιλονεικοῦντες πολιτικοί τῶν Ἀθηνῶν; Μᾶλλον ὄχι, διότι καί σήμερα διαθέτουμε ἑταίρους καί τρόϊκες καί ἑλληνόφωνη Βουλή, ἀλλά δυστυχῶς τήν ἀπελπισία καί τίς αὐτοκτονίες δέν τίς γλυτώσαμε. Κοντεύει νά χάσουμε τόσα παλληκάρια ὅσα δέν χάσαμε στό μέτωπο του '40!
Οἱ διηγήσεις τῶν κατορθωμάτων τους μαρτυροῦν ὅτι τό πολύτιμο μυστικό τους δέν βρισκόταν ἐκεῖ ὅπου ἐλπίζουμε καί στηριζόμαστε ἐμεῖς σήμερα. Ἤτανε κάπου ἀλλοῦ. Τό ἀποκαλύπτει, στίς κρίσιμες ἐκεῖνες ὧρες, ἡ ἱεράρχηση τῶν ἐπιλογῶν τους: Μαζί τους δέν κουβάλησαν οὔτε ἀκριβοπληρωμένους πίνακες ζωγραφικῆς οὔτε ἄλλα κομμάτια τῆς πολυτελοῦς ἐνδεχομένως οἰκοσκευῆς τους. Στίς ἀγκαλιές τους μέσα, μέ σεβασμό καί εὐλάβεια,  ἔβαλαν πρῶτα ἀπ' ὅλα ὅ, τι πρόλαβαν νά μαζέψουν ἀπό τά καμένα τους μοναστήρια καί τίς γκρεμισμένες τους Ἐκκλησιές: Τά ἱερά εἰκονίσματα, τά ἁγιοπότηρα καί τά λείψανα τῶν Ἁγίων τους. Αὐτά ἤταν τά τιμαλφῆ τους, οἱ ἀξίες τους καί τά ἰδανικά τους. Αὐτά τούς στήριζαν τότε καί τούς ἔσωζαν ἀπό τήν ἀπόγνωση καί τίς αὐτοκτονίες.
Νά, λοιπόν, ποιό ἤτανε τό μεγάλο τους μυστικό: Ἡ Πίστη. Ἡ μεγάλη τους ἀγάπη στόν Χριστό καί στήν Παναγιά. Ἡ λατρεία τους στόν Θεό· δηλαδή στήν ὄντως Ζωή. Γι' αὐτό καί ἡ ἀπελπισία συνιστοῦσε γιά ἐλόγου τους αἵρεση καί ἡ αὐτοκτονία σήμαινε ἁμαρτία ἀσυγχώρητη.
Στίς ἡμέρες μας, ὅμως, ὁ βαρύς αὐτός ὁπλισμός τῆς καθ' ἡμᾶς Ἀνατολῆς θεωρήθηκε παρωχημένος καί παρακατιανός. Τόν παρατήσαμε λοιπόν, χωρίς δεύτερη σκέψη, καί βάλαμε στά στήθια μας γιά προστασία ''πανωπλίες ἀποκριάτικες'' φράγκικης κοπῆς .  
Τό ἀποτέλεσμα; Τό βιώνουμε. 

Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014

Οδεύουμε ολοταχώς προς μια Μέση Ανατολή χωρίς Χριστιανούς


visit counter



Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης*
          Οι επιπτώσεις από τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή είναι πολλές και σε πολλά θέματα. Μία από τις πλέον σοβαρές, που η «πολιτισμένη» Χριστιανική Δύση θα έπρεπε να είχε εστιάσει και να είχε  επιμείνει, είναι το άγνωστο και αδιάφορο για τους «ψευτοπροοδευτικούς διανοητές» και εραστές των πολυπολιτισμικών εθνών και κρατών είναι το θέμα της μεγάλης μείωσης του χριστιανικού πληθυσμού σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή. 
Έτσι οδεύουμε ολοταχώς σε μια Μέση Ανατολή χωρίς Χριστιανούς και δεν είναι κινδυνολογία, ούτε οι συνήθεις υπερβολές, καθόσον αποδεικνύεται τούτο  με αριθμούς.
          Σε πρόσφατο άρθρο της έγκυρης εφημερίδος Yedioth Ahronoth, ο δημοσιογράφος Guy Bechor, πραγματεύεται την ανησυχητική μείωση του χριστιανικού πληθυσμού στη Μέση Ανατολή και παραθέτει εντυπωσιακά στοιχεία για την τεκμηρίωσή του. Σύμφωνα λοιπόν με τον  Bechor τα  στατιστικά στοιχεία αναφορικά με την μείωση του χριστιανικού πληθυσμού σε χώρες της Μέσης Ανατολής έχουν ως εξής:
Α) Στο Ιράκ, οι Χριστιανοί έχουν μειωθεί από 1,5 εκατ. το 2003 σε 250 χιλ.
Β) Στη Συρία, οι Χριστιανοί έχουν μειωθεί από 1,75 εκατ. το 2010 σε 450 χιλ. 
Γ) Στην Αίγυπτο, οι Κόπτες Χριστιανοί έχουν μειωθεί κατά 1,25 εκατ. σε σχέση με τα 9 εκατ. το 2011.
Δ) Στον Λίβανο, οι Χριστιανοί που ανέρχονται σε 1 εκατ. ζουν υπό τη σκιά του σιιτικού καθεστώτος που έχει εγκαθιδρύσει η Χεζμπολλά.
Και  δεν είναι μόνο στις εν λόγω χώρες. Ακόμη και στην Παλαιστίνη, στους Αγίους Τόπους και συγκεκριμένα στα εδάφη της Παλαιστινιακής Αρχής παρατηρείται μείωση του Χριστιανικού πληθυσμού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στην πόλη της γέννησης του Χριστού, την Βηθλεέμ, ο πληθυσμός της οποίας αποτελείτο παλιότερα από Χριστιανούς σε ποσοστό 90%, τώρα επικρατούν οι Μουσουλμάνοι, που αγγίζουν το 65% των κατοίκων, όπως τα ίδια συμβαίνουν και στην άλλη μεγάλη χριστιανική πόλη, την πόλη του Χριστού,  την Ναζαρέτ, όπου το ποσοστό των Χριστιανών μειώθηκε δραματικά . Το αυτό φαινόμενο παρατηρείται και στη Λωρίδα της Γάζας όπου μερικές εκατοντάδες Χριστιανοί έχουν απομείνει σε μία περιοχή που φιλοξενούσε, προ ολίγων ετών, περισσότερους από 2.500, καθώς οι περισσότεροι, είτε εξισλαμίστηκαν είτε έφυγαν από τη Γάζα, λόγω του φανατισμού της επικρατήσας στην περιοχή, της  Παλαιστινιακής οργάνωσης Χαμάς.

Τα αίτια και ιδιαίτερα η γενεσιουργός αιτία του εν λόγω φαινομένου συνίσταται, σύμφωνα με πολλούς αναλυτές και κατά την άποψή μας, στην κατίσχυση σαλαφιστικών και λοιπών εξτρεμιστικών εκφάνσεων του Ισλάμ,  που αντιμετωπίζουν τους Χριστιανούς ως ‘απίστους’ και δεν επιδιώκουν τη συμβίωση ή την ανεκτικότητα, όπως π.χ. στην περίπτωση της Χαμάς, ή σε αυτά που συνέβησαν και συμβαίνουν στην πολύπαθη και μαρτυρική αιματούσα ακόμη Συρία, από την πέραν από κάθε ανθρώπινη λογική και συμπεριφορά των φανατικών εξτρεμιστικών ισλαμιστικών και ναι τρομοκρατικών οργανώσεων της λεγόμενης «αντιπολίτευσης», όχι όλων βεβαίως με τις ομαδικές σφαγές και εκδίωξη των χριστιανών από τις περιοχές των,  πολλώ δε μάλλον την ανάδειξη των χριστιανικών κοινοτήτων, στην οποία είχαν προχωρήσει πολλά κράτη της περιοχής, κατά την περίοδο του αραβικού εθνικισμού [παναραβισμού].

Ο αρθογράφος Bechor (Ιουδαίος το θρήσκευμα) στο άρθρο του  επικρίνει σφοδρότατα την  διεθνή κοινότητα, ιδία δε τη «πολιτισμένη» Χριστιανική (???) Δύση, για τη στάση σιγής και αδιαφορίας  που τηρεί στον συστηματικό διωγμό των Χριστιανών από τη Μέση Ανατολή, υπενθυμίζοντας ότι ακόμα και ο Πάπας αποφεύγει οιαδήποτε αναφορά στο συγκεκριμένο  ζήτημα!! Δηλαδή ο Ισραηλινός δημοσιογράφος λέει αυτά που οι συνήθως λαλίστατοι και ευαίσθητοι για τα ανθρώπινα δικαιώματα δυτικοί συνάδελφοί του και τα διεθνή ΜΜΕ θα έπρεπε να  είχαν σε πρώτη προτεραιότητα και σε συνεχή και έντονο ενδιαφέρον. Αλλά φευ!! Ύποπτη σιγή και απόκρυψη!!
Έτσι  τελικά ο αρθρογράφος δικαιολογημένα πλέον υποστηρίζει ότι οι Χριστιανοί οφείλουν να αντιληφθούν ότι η πρόσβαση στους Αγίους Τόπους και στα ιερά μνημεία της Χριστιανοσύνης εξαρτάται από την διατήρηση του ελέγχου του κράτους του Ισραήλ στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, καθώς το Ισραήλ αποτελεί, πλέον, τη μοναδική χώρα στην Μέση Ανατολή, όπου το χριστιανικό στοιχείο δεν είναι ανεπιθύμητο.
          Είναι πλέον φανερό ότι τα στοιχεία που προαναφέρθηκαν είναι αμείλικτα και αποδεικνύουν την αλήθεια που άγνωστο γιατί αποκρύπτεται από την χριστιανική Δύση. Μήπως ο σχεδιασμός της Νέας Τάξης Πραγμάτων, που  με την αναμόχλευση των εθνικο-θρησκευτικών και κοινωνικών διαφορών και αντιθέσεων  των κρατών στην Μέση Ανατολή (Αραβική άνοιξη, εμφύλιος Συρίας, Ιράκ, Σ. Αραβία, Κούρδοι κλπ), διαμορφώνουν μια νέα κατάσταση, με διάσπαση και διαχωρισμό των υφισταμένων κρατών, με νέα κράτη-προτεκτοράτα, άρα απόλυτα ελεγχόμενα από την οικονομική-πολιτική και άρχουσα διεθνή ελίτ, όπου οι Χριστιανοί δεν έχουν θέση και μέλλον;
Μήπως ο σχεδιασμός για την περιοχή προβλέπει μόνο μουσουλμάνους και αποφυγή της πολύ-θρησκευτικότητας, όπως υπήρχε μέχρι τώρα και ιδιαίτερα σε Συρία και Λίβανο;  Οι σφαγές των Χριστιανών με φρικιαστικό τρόπο στην Συρία, οι καταστροφές των εκκλησιών, η απαγωγή των δύο Μητροπολιτών, που τελικά εξαφανίστηκαν (φυσικά εκτελέστηκαν), βίαια επεισόδια εναντίον χριστιανών κοπτών στην Αίγυπτο και τόσα άλλα γεγονότα που συνέβησαν και συμβαίνουν σε καθημερινή βάση σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή  και φυσικά η αφωνία της Δύσης συνηγορούν σε μια τέτοια εξέλιξη, καθόσον οι συνθήκες καθίστανται πλέον επικίνδυνες και η επιβίωση των χριστιανικών κοινοτήτων αμφίβολη.
Και φυσικά μόνο στους Αγίους Τόπους θα περιοριστεί η  ελεύθερη πρόσβαση και διακίνηση των Χριστιανών. Και εδώ έρχεται η διαπίστωση του αρθρογράφου που με ευφυή τρόπο συνδέει όλα τα παραπάνω, περί αφανισμού των Χριστιανών, με τον έλεγχο της ανατολικής πόλης της Ιερουσαλήμ, που ευρίσκονται πλείστα Άγια προσκυνήματα της Χριστιανοσύνης. Και είτε μας αρέσει είτε όχι με τα σημερινά δεδομένα έχει δίκαιο!! Το Ισραήλ το συμφέρει να έχει τον έλεγχο της ανατολικής Ιερουσαλήμ για πολλούς λόγους, εθνικούς, ασφάλειας, ελέγχου, οικονομικούς κλπ.
Πάντως όπως και να έχουν τα πράγματα και ανεξάρτητα των καταιγιστικών εξελίξεων που αναμένονται σύντομα στην περιοχή, ένα είναι βέβαιο. Σε ότι αφορά τους Χριστιανούς, η κατάσταση ποτέ δεν θα είναι όπως πριν, το μέλλον είναι δυσοίωνο για την ύπαρξή των στην περιοχή και φαίνεται ότι οδεύουμε τελικά σε μια νέα Μέση Ανατολή, σε μια «ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΧΩΡΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ».

*Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι Αντγος (ε.α.) και πρώην ΑΚΑΜ Τελ Αβίβ.      

1 σχόλιο:

Alexandros είπε...
Συμφωνώ όσον αφορά το συμπέρασμα της ανάλυσης, πως οδεύουμε σε μια Μέση Ανατολή χωρίς Χριστιανούς, αλλα θα είμαι πιο καυστικός όσον αφορά τα αιτια!

Η πλειοψηφία των πολιτικών ηγετών της Δύσης, έχουν πειστεί ολοκληρωτικά πως οι Σουνίτες θα εξυπηρετούν τα συμφέροντα τους. Για αυτήν την πλειοψηφία λοιπόν οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί δίνουν πάτημα στην ανάμειξη της Ρωσίας στα τεκταινόμενα της Μέσης Ανατολής, αυτή είναι λοιπόν η απλούστατη αιτια για την "προμολετημενη" γενοκτονία των χριστιανών της Μέσης Ανατολής, για αυτό και κανεις μα κανεις δε διαμαρτύρεται για το συγκεκριμένο γεγονός. Όλοι θεωρούν πως βγαίνουν νικητές από αυτή τη γενοκτονία, οι λεγόμενοι Δυτικοί, γιατί η Ρωσία χάνει το πιο σημαντικό έρεισμα στην περιοχή και ο Παπας γιατί χάνει τη δύναμη της η Ορθόδοξη εκκλησια ενώ ελπίζει πως αν εξαφανιστούν οι Ορθόδοξοι θα αποκτήσει αυτός την κυριότητα των Αγίων τόπων αργότερα όταν οι Σουνίτες θα αποφασίσουν να δείξουν μεγαλοκαρδία όντας πια κυρίαρχοι στην περιοχή! Το ίδιο ισχύει και σε ότι έχει να κάνει με τους Σιίτες, απλώς είναι πιο δύσκολα τα πράγματα εκεί, γιατί υπάρχει το Iran και η Χεζμπολά και αυτοί είναι οπλισμένοι και δεν αστειεύονται, αντίθετα δεν υπάρχει κανεις για να προστατέψει τους Ορθοδοξους, γιατί το πρόβλημα δεν είναι ο Χριστιανισμός γενικά, αλλα η Ορθοδοξία! Άλλωστε και οι Κόπτες της Αιγύπτου, Ορθόδοξοι είναι......

Έχουμε να κάνουμε με ένα οργανωμένο και προμελετημένο έγκλημα, που οι γενοκτόνοι της Δύσης έχουν βάλει αλλα χερια να την κάνουν για αυτούς! Μαθημένοι είναι άλλωστε, Ινδιάνοι, Μαύροι, Aborigines, Εβραίοι, e τώρα και οι Ορθόδοξοι της Μέσης Ανατολής!

Βεβαια αυτή τη φορα θα το πληρώσουν πολύ ακριβά, γιατί αυτό που δημιουργούν από κάτω θα τους πάρει και αυτούς και θα τους σηκώσει, αλλα δυστυχώς μέχρι τότε, θα έχουν υποστεί οι ορθόδοξοι άλλη μια γενοκτονία, ύστερα από αυτές που διέπραξαν οι Τούρκοι εναντίον τους!

Όσον αφορά την αντιπολίτευση στη Syria, δεν είναι μερικοί, είναι όλοι τρομοκράτες, όλοι εχθροί της Συρίας και αυτό γιατί συνεργάζονται και οι Σύριοι αντιπολιτευόμενοι με τους ξένους εισβολής στη χωρα τους και αυτές οι δήθεν διαμάχες που ξεκίνησαν είναι σταχτη στα ματια, γιατί τόσον καιρό μια χαρά πολεμούσαν πλάι πλάι αν και Σύροι ήταν πολύ λίγοι αναλογικά με τους εισβολείς, όπως παραδέχεται άλλωστε και η CIA. Όντως ο Assad, ειδικά ο πατέρας εγκαθίδρυσε ενα καθεστώς το οποιο ήταν πολύ σκληρό και απάνθρωπο πολλές φορες, αλλα μάλλον δύσκολα μπορεί να παρομοιαστεί με τις αγριότητες που έχουν διαπραχθεί στη Syria από τους τρομοκράτες!

Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2014

ΤΟ «ΕΜΙΡΑΤΟ ΤΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ» ΕΧΕΙ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ


visit counter


ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΥ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΚΑ
dyo
Από το site Kavkazcenter
Βρυξέλλες, Πορφύρης Δ/Σταφυλά
Το Web site  ( www.kavkazcenter.com ) που ανήκει στην οργάνωση ” Eμιράτο του Καυκάσου “ στις 3 Ιουλίου 2013, επιβεβαίωσε ότι ο  Abou Banat από το Νταγκεστάν ήταν πίσω από την απαγωγή των επισκόπων.Εκτός από την ανάληψη της ευθύνης της απαγωγής των επισκόπων η οργάνωση παραδεχόταν δια του μέσου της ότι οι επίσκοποι εκτελέστηκαν.Βέβαια για να σβήσει τα ίχνη και να  μετριάσει την οργισμένη αντίδραση της παγκόσμιας κοινής γνώμης που έδειξε να ξυπνάει από λήθαργο λίγες μέρες μετά με την προβολή του βίντεο δήλωνε παράλληλα ότι η εκτέλεση έγινε με ζακέτες αυτοκτονίας μια μέθοδος που χρησιμοποιείται εκτεταμένα στο Αφγανιστάν.Το Εμιράτο του  Καυκάσου διασυνδέθηκε με FSA και Al-Qaïda.Πρόσφατα προσαρτήθηκε στην ( ISIS ) .
Στις 29 Σεπτεμβρίου 2013, ο δημοσιογράφος ερευνητής  Erkan Metinδημοσίευσε ένα άρθρο στο www.suryaniler.com .
Σύμφωνα μ΄ αυτό είχε ταυτοποιήσει τον  Abu Banat ως τον Magomed  Abdurkhmanov από το Daghestan και από αστυνομικές πηγές είχε διασταυρώσει ότι το άτομο ήταν προφυλακισμένο στο Meltepe της Κωνσταντινούπολης την ίδια στιγμή που τουρκικός τύπος και κυβέρνηση διατείνταν ότι αυτός και η ομάδα του είχαν εκδοθεί.Ο Metin οδηγήθηκε στο συμπέρασμα δια της εμπεριστατωμένης του έρευνας ότι ο Abu Banat είχε σχέση με την απαγωγή των επισκόπων .
Σύμφωνα με την ανάκριση που δημοσιοποιήθηκε επίσημα τον Δεκέμβριο του 2013 ο Abu Banat ομολόγησε την πράξη του: « Ναί εγώ αποκεφάλισα τα τρία άτομα.Ήταν η πρώτη φορά που αποκεφάλιζα άνθρωπο.Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αυτά κυκλοφόρησαν στοInternet.Ανάλογες πράξεις γίνονταν κάθε Παρασκευή αφού είχαμε καταδικάσει άτομα σε δικαστήρια της Σαρία. Εγώ εκτέλεσα την ποινή του αποκεφαλισμού ” .
Τα αποτελέσματα της έρευνας που διεξήγαγε ο δημοσιογράφος ερευνητής  Erkan Metin απέδειξαν ότι η ομάδα αυτή ευθύνεται για την απαγωγή των επισκόπων.
Ο Erol Dora ασσύριος,νομικός και μέλος του τουρκικού κοινοβουλίου κατέθεσε  γραπτή επερώτηση στον Πρωθυπουργό Erdogan για την εμπλοκή και συμμετοχή της Τουρκίας στην απαγωγή των επισκόπων και για τις σχέσεις των υπηρεσιών της χώρας με τον φερόμενο δολοφόνο.
Ο Βουλευτής Erol Dora κατέθεσε ερώτηση και στον Υπουργό Δικαιοσύνης  Bekir Bozdag.Τον ρωτούσε γιατί η Τουρκική Δικαιοσύνη αρνήθηκε να δικάσει ένα άτομο που κατ΄ομολογίαν είναι ο δολοφόνος που αποκεφάλισε με ειδεχθή τρόπο 3 ανθρώπους. Σύμφωνα με τον  Dora το τουρκικό Σύνταγμα προβλέπει ότι ανάλογα εγκλήματα δεν είναι απαραίτητο να έχουν διαπραχθεί σε τουρκικό έδαφος για να εκδικαστούν στην Τουρκία.
Σύμφωνα με τον Fuad Elia ,τον μόνο επιζήσαντα της απαγωγής  όπως λέει το ΑΙΝΑ οι δράστες ήταν Καυκασιανοί.Έφεραν ρούχα ταλιμπάν.
Μια από τις ένοπλες ισλαμιστικές ομάδες διευθύνεται από τον  Abu Amer τον Κουβετιανό.Ο Abu Amer συνοδεύεται από άτομο προερχόμενο από το   Dagestan με τ΄όνομα Magomed Abdurrakhmanov με την κωδική ονομασία Abu Banat ( στα τουρκικά Ebu Benat ) . Αυτός είναι ο κατ΄εξοχήν ύποπτος για την απαγωγή των επισκόπων.
Το καλοκαίρι του 2013 αναρτήθηκε στο YouTube βίντεο που προβάλει τον αποκεφαλισμό 3 ατόμων.Ένας δήμιος αποκεφαλίζει τους ανθρώπους.Τα άτομα στο βίντεο συμπεριλαμβανομένου του αποκεφαλιστή μιλάνε με ρώσικη προφορά.Ακούγεται μια φωνή στα τουρκικά να δίνει το παράγγελμα ” καθίστε καθίστε “ για να έχουν όλοι θέα στον σφαγιασμό.Το άτομο που έχει επιφορτιστεί να φέρει εις πέρας τον αποκεφαλισμό και που απεικονίζεται στο βίντεο είναι ο   Magomed Abdoulrakhmanov με το ψευδώνυμο Abou Banat .Ήταν πρώην αστυνομικός στο Daguestan “που ακολούθησε το δρόμο του τζιχάντ στη Συρία.  “(AINA)

248155_646961678665453_1916224790_nAbou-al-Banat-5Abou-al-Banat-4 (1)

Στην αρχή του 2013 , η οργάνωση του Abou Banat εγκαταστάθηκε κοντά στο χωριό El – Meched , που απέχει μόλις 5 χμ.από τα σύνορα και την πύλη εισόδου  Bab El – Hawa (Πόρτα του αέρα) απ΄ όπου εισήλθε ο Παύλος Γιαζίζι ερχόμενος από Τουρκία προς συνάντηση του Ιωάννη Αβραάμ προς επιτέλεση ανθρωπιστικής αποστολής.Προς την ίδια πύλη κατευθύνθηκαν οι απαγωγείς αφού είχαν πλέον ομήρους τους επισκόπους.Ο Abou Banat παντρεύτηκε μια γυναίκα από το παρακείμενο χωριό El- maillé.Σύμφωνα με το AINA ο ίδιος τρομοκρατούσε τους χωρικούς και είχε σκοτώσει έναν για παραδειγματισμό.Θέσπισε την πιο αμείλικτη Σαρία ακρωτρηρίαζε τα δάχτυλα καπνιστών και επέβαλε σκληρές τιμωρίες σε όσους έπιναν.Οι εσωτερικές διαιρέσεις που ταλανίζουν την αντιπολίτευση τον έφεραν αντιμέτωπο ως και με τον FSA.Η οργάνωσή του διαλύθηκε κι αυτός για να διαφύγει εισήλθε στο Τουρκικό έδαφος.Η αστυνομία σταμάτησε σε μπλόκο ένα αυτοκίνητο έξω από το Ικόνιο.Στο αυτοκίνητο επέβαιναν μια σύρια και 3 άλλα πρόσωπα τσετσενικής καταγωγής.Κανείς δεν είχε χαρτιά ή έγκυρη ταυτότητα.Καθώς ήταν ξένοι υπήκοοι αποφασίστηκε η έκδοσή τους.
Η τουρκική εφημερίδα  Radikal είχε μεταδώσει με πηχιαίο τίτλο” ο δολοφόνος των επισκόπων συνελήφθηκε στο Ικόνιο.Ένα τοπικό μέσο από το Ικόνιο εξασφάλισε την αναφορά των αρχών και το νέο μεταδόθηκε σ΄όλη τη χώρα και πέραν αυτής.
Με νωπές τις μνήμες του βίαιου αποκεφαλισμού ένας από τους αστυνομικούς αναγνώρισε ένα άτομο από τουςεπιβαίνοντες.Έστειλε σήμα στην αστυνομία της Κωνσταντινούπολης.Στην κατ΄ οίκον έρευνα ανακαλύφθηκαν χειροβομβίδες και όπλα.Τα άτομα συνελήφθησαν για παράνομη οπλοκατοχή ,σύσταση συμορίας και ύποπτοι για επικείμενα τρομοκρατικά χτυπήματα.Μεταφέρθηκαν στη φυλακή  Maltepe στην Κωνσταντινούπολη.Όταν διέρευσε ότι είναι ύποπτοι και για την δολοφονία επισκόπων αποφασίστηκε η έκδοσή τους.
Σύμφωνα με αναφορές ο Abu Banat ήταν γνωστός της  MIT αφού αυτή τους εξόπλιζε.
Θορυβημένοι Davutoglu ,Erdogan και στρατηγός Sadullah Ergin δήλωναν ότι η τουρκική κυβέρνηση καταβάλει προσπάθειες για απελευθέρωση των επισκόπων την ίδια στιγμή
που το νούμερο 1 ύποπτος για την δημόσια εκτέλεσή τους βρισκόταν προφυλακισμένος στην Κωνσταντινούπολη.Το AINA σχολιάζει ότι  ” όλες οι ενδείξεις συγκλίνουν ότι υπήρξε τουρκικός δάκτυλος στην απαγωγή των επεισκόπων και επομένως έκαναν ότι ήταν δυνατόν για ν΄αποκρύψουν την αλήθεια σχετικά με τον προφυλακισμένο δολοφόνο . ”
Αξιόπιστες πηγές στις Βρυξέλλες που απευθύνθηκαν σε ειδικούς αναλυτές σε θέματα τρομοκρατίας διεθνούς αναγνώρισης, μας μετέφεραν την πρώτη εκτίμηση ότι ο νούμερο 1 σφαγιασθέντας του βίντεο παρουσιάζει ομοιότητα 60% και πλέον με τον επίσκοπο Παύλο. Διευκρίνησαν ότι το τριχωτό μέρος της κεφαλής σε δύσκολες συνθήκες κράτησης ομηρίας/απαγωγής αποσαθρώνεται. Επίσης κατατομικά υπάρχουν κοινά στοιχεία λόγω της μικρόσωμης φιγούρας στο βίντεο αλλά και άλλα χαρακτηριστικά όπως η κατασκευή των ώτων που είναι μοναδική σε κάθε άνθρωπο και επέχουν θέση δακτυλικών αποτυπωμάτων. Οι ίδιες πηγές μας διευκρίνησαν ότι η ποιότητα του βίντεο δεν είναι καλή και οτι χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση από ειδικό ιατροδικαστή.
Πηγές: ΑΙΝΑ 01/02/14, crossmap.christian post com 04/02/14, Assist new service 02/02/14

Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2014

Τι κρύβει η ξαφνική νέα σύγκρουση Φαναρίου - Μόσχας


visit counter




















Γιατί η Ρωσία βάζει θέμα αμφισβήτησης του πρωτείου και ποια είναι η αλήθεια σύμφωνα με τον καθηγητή Πανώτη

Του Κώστα Παππά

(από το ένθετο της Δημοκρατίας για την ορθοδοξία)
  
Ερωτήματα προκάλεσε για άλλη μια φορά η στάση της Ρωσικής Εκκλησίας έναντι του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Οι σχέσεις των Ρώσων με το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο παρελθόν αλλά και στα νεότερα χρόνια έχουν περάσει από σαράντα κύματα. Η τελευταία απόφαση της Συνόδου της Ρωσικής Εκκλησίας να αναφερθεί στο πρωτείο του Οικουμενικού Πατριάρχη και ουσιαστικά να το αμφισβητήσειπροκαλεί συζητήσεις και κάνει πολλούς αναλυτές να μιλούν για ακόμα ένα περιστατικό που ρίχνει λάδι στη φωτιά στις σχέσεις των δύο Εκκλησιών, οι οποίες δοκιμάζονται σε ένα επίπεδο χρυσών ισορροπιών και διπλωματίας τα τελευταία χρόνια. Οι δημόσιες τοποθετήσεις εκκλησιαστικών παραγόντων από τη Ρωσική Εκκλησία φαίνεται ότι κινούνται σε βάθος χρόνου, χωρίς να λείπουν από αυτές οι τακτικισμοί. Στο κείμενο αυτό της Συνόδου της Ρωσικής Εκκλησίας, το οποίο τιτλοφορείται «Οι θέσεις του Πατριαρχείου Μόσχας σχετικά με το ζήτημα της υπεροχής στην Καθολική Εκκλησία», γίνεται αναλυτική αναφορά και στο θέμα του Πρώτου στην Ορθόδοξη Εκκλησία, όπου ξεκαθαρίζεται ότι για τη Μόσχα το πρωτείο του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως είναι τιμητικό και όχι πρωτείο εξουσίας.
«Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν αποδέχεται το δόγμα του παπικού πρωτείου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και την αρχή της θεϊκής καταγωγής του πρώτου επισκόπου στην Οικουμενική Εκκλησία. Οι ορθόδοξοι θεολόγοι έχουν επισημάνει ότι η Εκκλησία της Ρώμης είναι μία από τις αυτοκέφαλες τοπικές Εκκλησίες, η οποία δεν επιτρέπεται να επεκτείνει τη δικαιοδοσία της στο έδαφος των άλλων τοπικών Εκκλησιών» σημειώνεται στο κείμενο που εξέδωσε η ρωσική Σύνοδος. Σε ό,τι αφορά το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως αναφέρεται ότι η Κωνσταντινούπολη «έχει τα πρεσβεία τιμής με βάση τα ιερά δίπτυχα, που αναγνωρίζονται από όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες. Το ουσιαστικό περιεχόμενο αυτής της υπεροχής καθορίζεται με συναίνεση των τοπικών Ορθόδοξων Εκκλησιών, όπως εκφράζεται ιδίως από τις προπαρασκευαστικές συνεδριάσεις για τη σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας».
Για το θέμα μίλησε στη «δημοκρατία» ο καθηγητής Αριστείδης Πανώτης, ο οποίος έχει ασχοληθεί όσο ελάχιστοι με την εκκλησιαστική Ιστορία και τις διορθόδοξες και διεκκλησιαστικές σχέσεις. Ο κ. Πανώτης, αναφερόμενος στο πρόσφατο αυτό θέμα της απόφασης της Ρωσικής Εκκλησίας για το πρωτείο του Οικουμενικού Πατριάρχη, είπε: «Δεν μας ξενίζει το γεγονός αυτό. Ξέρουμε πάρα πολύ καλά το ιστορικό παρελθόν. Το αποστολικό κέντρο της νέας Ρώμης, της Κωνσταντινουπόλεως, έχει από τους ιερούς κανόνες την ευθύνη να παρακολουθεί την εκκλησιαστική ζωή σε όλη τη δικαιοδοσία του. Ολες οι Εκκλησίες που είναι στην ανατολική Ευρώπη, για να έχουν μια κανονική χριστιανική υπόσταση, πρέπει να έχουν την έγκριση του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ας πούμε, η ελληνική Εκκλησία συνεστήθη στο κλίμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ετσι εκεί υπήγετο και η Εκκλησία της Ρωσίας, η οποία άρχισε να γίνεται πολύ μεγαλύτερη, μια μεγάλη εκκλησιαστική οντότητα, και ζήτησε σιγά σιγά να πολλαπλασιαστούν οι μητροπόλεις και έτσι έγιναν σταδιακά και οι άλλες μητροπόλεις πέραν του Κιέβου και μία εξ αυτών είναι και η Μόσχα ως εξαρχική Μητρόπολη πασών των Ρωσιών. Αυτό πέρασε μέσα στην πολιτική ζωή της Ρωσίας και περιεβλήθη με την τσαρική ιδεολογία, η οποία θεώρησε την Εκκλησία της Ρωσίας ένα εργαλείο για δική της υπόθεση και γι' αυτό μετά το 1917 η Εκκλησία της Ρωσίας υπέστη μεγάλο διωγμό. Σε αυτή την περίοδο συνέβησαν και τρομερά γεγονότα μέσα στην Εκκλησία της Ρωσίας, τα οποία ελπίζαμε ότι θα είχαν συνετίσει, αλλά αυτό μάλλον δεν συνέβη. Την εποχή του διωγμού συνέβησαν φοβερά εκκλησιαστικά γεγονότα εκεί, άρχισαν να δημιουργούνται Εκκλησίες πιο προτεσταντίζουσες και αυτό κλόνισε τους απανταχού Ρώσους. Αυτά έτσι πολύ σύντομα για την ιστορία της Εκκλησίας της Ρωσίας. Ξέρετε, η Εκκλησία έχει καθορισμένα από τις οικουμενικές συνόδους τα όρια, δεν μπορεί ο Κωνσταντινουπόλεως να παρέμβει στην Εκκλησία της Αφρικής, της Αντιοχείας ή των Ιεροσολύμων. Η Εκκλησία της Ρωσίας λοιπόν, αφού ευεργετήθηκε αρκετά, άρχισε να διεκδικεί μια εξέχουσα θέση, αλλά η εξέχουσα θέση δεν καθορίζεται ούτε πληθυσμιακά ούτε από τον πλούτο. Δεν μπορεί λοιπόν να υπάρξει ποτέ αμφισβήτηση της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, του κανονικού πρωτείου της μητέρας Εκκλησίας όλων. Αυτό μερικές φορές οι Ρώσοι το ξέχασαν και δημιούργησαν και δημιουργούν θέματα, έτσι και το κείμενο αυτό είναι άνευ ουσίας γιατί όλα στην Εκκλησία ρυθμίζονται κατά το κανονικό δίκαιο και όχι από τις ιμπεριαλιστικές απόψεις διάφορων παραγόντων, οι οποίοι εμπλέκονται ως πολιτικές επιδιώξεις στα εκκλησιαστικά πράγματα».


Ο Πούτιν, η KGB και η τραγωδία

Στην ερώτηση για το αν μπορεί το κείμενο αυτό της συνόδου της Εκκλησίας της Ρωσίας να επιβαρύνει τις σχέσεις μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Μόσχας ο κ. Πανώτης απάντησε: «Δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να συμβεί κάτι, γιατί η Εκκλησία της Ρωσίας έχει εσωτερικά πολύ σοβαρά προβλήματα, υπάρχει το μεγάλο ουκρανικό θέμα, εξαιτίας του οποίου υπάρχει διχασμός με τους Ουκρανούς. Αν το Πατριαρχείο, το οποίο συγκρατείται μέχρι τώρα, τους αναγνωρίσει, τι θα κάνει η Μόσχα; Πρέπει να ξέρετε και κάτι ακόμα, ο ρωσικός λαός είναι πιστός όχι τόσο στους ηγέτες του εκεί πέρα όσο στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Αυτό το έζησα ο ίδιος όταν επρόκειτο να πάει ο Πατριάρχης Αθηναγόρας στη Ρωσία, σε μια εποχή δύσκολη μέσα στο σοβιετικό καθεστώς, και φοβήθηκαν οι Σοβιετικοί τις αντιδράσεις του λαού υπέρ του Πατριάρχη και εναντίον των τοπικών επισκόπων, διότι οι περισσότεροι από αυτούς, όπως απεδείχθη, ήταν όργανα της KGBγιατί, αν δεν ήταν όργανα, δεν προάγονταν. Αν, τώρα, ο Κύριλλος θέλει να παίξει με τον Πούτιν παρόμοια τραγωδία, ας την παίξει, εις βάρος της Ρωσίας θα είναι. Δεν είναι εύκολα πράγματα τα εκκλησιαστικά. Αλίμονο σε εκείνον που δεν τα ξέρει».

Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2014

Παλαιοί και σύγχρονοι διωγμοί κατά της Πίστεως


visit counter


Οι πρώτοι καιροί τού Χριστιανισμού υπήρξαν χρόνια μαρτυρίου και αίματος. Τρεις ολόκληροι αιματοβαμμένοι αιώνες. Τότε ή χριστιανική πίστη, ήταν συνυφασμένη μέ τόν διωγμό. Ό χριστιανισμός ευρίσκετο κάτω άπό τά ανελέητα χτυπήματα μιας πρωτοφανούς σέ ώμότητα βαρβαρότητας. Ποτάμι έτρεχε το αίμα γερόντων, ανδρών, γυναικών, σφριγηλών,παλληκαριών, τρυφερών παρθένων, μικρών παιδιών, ακόμη καί νηπίων. «Νέφος μαρτύρων». Δεν έμεινε βασανιστικός τρόπος και όργανο πού νά μήν χρησιμοποιήθηκαν γιά νά λυγίσουν τούς γενναίους αθλητές της πίστεως. Ξυλοδαρμοί, καυτά λάδια, παγωμένα νερά, καρφιά, λογχισμοί, συντριβή οστών, διαμελισμός μελών τού σώματος. Μαρτυρικοί θάνατοι δι’ αποκε­φαλισμού, λιθοβολισμού, πνιγμού, πυρός, κατασπαράξεως από αγριεμένα λιοντάρια καί άλλων φρικτών τρόπων. Παρ’ όλα αύτά τό Δέντρο της πίστεως, πού φύτεψε ό Αρχηγός τών Μαρτύρων, ό Χριστός μας, όχι μόνον δέν ξερριζώθηκε από τήν μανία τού είδωλολατρικού μίσους, αλλά ρίζωσε βαθύτερα.

Όσο πιό πολύ χυνόταν αίμα μαρτύρων, τόσο ποτιζόταν με αυτό καί φούντωναν τά κλαδιά του καί σκέπαζαν όλο καί πε­ρισσότερους άνθρώπους. Χάριζε μέ τόν ίσκιο του την δροσιά τού Πνεύματος, γέμιζε μέ θεϊκούς καρπούς, έσωζε ψυχές. Πρώτος μάρτυρας ό Χριστός, ό Αρχηγός τής πίστεώς μας, επάνω στόν Σταυρό. Στά πανάχραντα ιχνη Του βάδισαν οί στρατιές τών μαρτύρων, οί οποίοι «διά τόν πόθον τού Χριστού βασάνους εγκαρτερήσαντες». Πρωτομάρτυρας ό Άγιος Στέφανος. Ας προ­σέξουμε ιδιαιτέρως τό μεγάλο τους μυστικό πού τούς οδηγούσε στό μεγαλείο τού σωτηριώδους μαρτυρίου. Πρίν δώσουν τήν μαρτυρία τού αϊματος, είχαν δώσει τήν μαρτυρία τής ζωής. Τής κατά Χριστόν ζωής. Πί­στεψαν ακράδαντα στόν Χριστό καί βίωναν κατά τό θέλημά Του. Καί ακόμη ή θερμή προσευχή τους, ή οποία επέσυρε τήν δύναμη Εκείνου. «Οί μάρτυρές Σου Κύριε, έν τη άθλήσει αυτών... σχόντες τήν ισχύν Σου, τούς τυράννους καθειλον». Οί Μάρτυρες του Χριστού γνώριζαν καί εφάρμοζαν τό «έως τού θανάτου αγώνισαι περί τής αληθείας» (Σοφία Σειράχ Δ. 28).Οι επί μέρους περίοδοι τών μεγάλων διωγμών κατά τούς απαίσιους αυτούς τρεις αιώνες, διακρίνονται καί είναι γνωστοί μέ τά ονόματα των μιαρών αυτοκρατόρων έπί τής παντοδυναμίας των όποιων έγιναν διωγμοί. Βεβαίως οί διωγμοί των πιστών οπαδών τού Χριστού αρχίζουν αμέσως μετά τήν εγκαθίδρυση καί επί τής γής τής Εκκλησίας Του μέ πλήθος μαρτύρων. 'Όμως συστηματοποιούνται άπό άθεους αυτοκράτορες καί ή έναρξη κάθε διωγμού χωριστά, σημειώνεται κατά τήν παρατιθέμενη χρονολογία μετά Χριστόν.

επί Νέρωνος τό έτος 64
επί Δομετιανού τό έτος 81
επί Τραϊανού το έτος 112
επί Μάρκου Αυρηλίου τό έτος 176
επί Σεπτιμίου Σεβήρου τό έτος 202
επί Δεκίου τό έτος 249
επί Ουαλεριανού τό έτος 258
επί Διοκλητιανού τό έτος 304

Αλλά καί σέ κατά τόπους περιφέρειες, σκληροί ηγεμόνες κάθε περιοχής, έδιωξαν μέ φανατισμό τήν πίστη τού Χριστού καί τούς ευλογημένους οπαδούς της. Τό έτος 313 μΧ. ό αύτοκράτορας τού Βυζαντίου Μέγας Κωνσταντίνος, ό άνακηρυχθεΐς άγιος καί ίσαπόστολος, μέ διάταγμα περί άνεξιθρησκείας δίνει τέλος στους διωγμούς τών χριστιανών. Αλλά διωγμοί της χριστιανικής πίστεως - σέ μικρότερη βεβαίως έκταση - καί μάρτυρες Χρίστου, συνέχισαν νά υπάρχουν σέ όλες τις εποχές.Εμεις οι Έλληνες δικαιούμαστε νά υπερηφανευόμαστε γιά τούς Νεομάρτυρές μας της σκοτεινής καί βάρβαρης περιόδου τών τετρακοσίων χρόνων τουρκικής σκλαβιάς. «Νέφος μαρτύρων», πάλιν «νεοφανείς οπλίται της πίστεως, υπέρ Χριστού προθύμως έναθλήσαντες». Νέοι καί νεάνιδες, άνδρες καί γυναίκες, σεβαστοί γέροντες καί πλήθος κληρικών. Υπάρχει συνέχεια καί στούς ύστερους χρόνους. Κατά τόν Μακεδονικό Αγώνα, τήν Μικρασιατική καταστροφή, τήν γερμανική κατοχή. Ακόμη συναντάται πλήθος θυμάτων γιά τήν πίστη τού Χριστού, καινούργιοι μάρτυρες, άπό τίς ένο­πλες κομμουνιστικές δυνάμεις κατά τήν περίοδο 1942-1949. Στήν περί πτώση αύτή οί μάρτυρες στήν πλειοψηφία τους υπήρξαν ενάρετοι καί ατρόμητοι κληρικοί. «Οί άθλήσαντες στερρώς έν ύστέροις έτεσι».

Αλλά καί πολλά μέρη τής Δεσποτείας Κυρίου έχουν νά παρουσιάσουν Μάρτυρες Χριστού στά νεώτερα χρόνια. Ξανάζησαν στήν μεγαλύτερη διάρκεια τού εικοστού αιώνα, οί μαρτυρικές άλλά καί ηρωικές εποχές τών πρώτων χριστιανικών αιώνων, στίς ανατο­λικές ευρωπαϊκές χώρες, πού ύπέστησαν τήν δοκιμασία τού λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού», τού άθέου αύτού συστήματος, καθώς καί σέ χώρες, σέ άλλες πε­ριοχές τού πλανήτη, μέ τό ίδιο καθεστώς διακυβερνήσεως. Όμως ματαίως προσπάθησαν οί εχθροί τής χρι­στιανικής πίστεως. Γιατί στήν περίοδο τής παντοδυ­ναμίας τους χιλιάδες χριστιανοί αντιστάθησαν καί μαρτύρησαν γιά τόν Χριστό καί μετά τήν κατάρρευση τών καθεστώτων αύτών, σέ όλες αύτές τίς χώρες, «σάν τήν σπίθα κρυμμένη στήν στάχτη» έφούντωσε καί άνθεί σήμερα ή χριστιανική πίστη καί άποτελούν πρότυπον χριστιανικών χωρών, μέ θερμουργό πίστη αρχόντων καί αρχομένων, υπόδειγμα για άλλα κράτη, τά όποια καί δέν υπέστησαν τήν δική τους δοκιμασία.

Καί στίς τωρινές ημέρες μας ή πίστη στόν Χριστό βάλλεται καί νέοι μάρτυρες Χρίστου υπάρχουν. Είναι σέ αλλόθρησκες χώρες πού χριστιανοί ιεραπόστολοι εκήρυξαν τό Εύαγγέλιο καί λειτουργούν κοινότητες καί ενορίες χριστιανών, οι όποιοι αρκετές φορές νοιώθουν τόν απηνή διωγμό μέχρι θανάτου από τούς γηγενείς, ιδίως σέ μουσουλμανικές χώρες. Αντιστέκονται όμως καί ό χριστιανισμός συνέχεια εξαπλώνεται σέ όλα τά μήκη καί πλάτη της γής. Παρ’ όλα αύτά πρέπει νά αναγνωρίσουμε ότι υπάρχουν καί χώρες πού δείχνουν σεβασμό στήν χριστιανική θρησκεία καί δέν αντιδρούν στίς δραστηριότητες, λατρευτικές ή άλλες, τών πιστών. Στήν Χώρα μας βεβαίως δέν υπάρχουν σήμερα διωγμοί μέ τήν άσκηση σωματικής βίας καί κίνδυνο τής ζωής μας. Δόξα τώ Θεώ! Όμως τά τελευταία χρόνια παρατηρείται πολεμική κατά τής πίστεως από ανερμάτιστους ιδεολογικώς καί ηθικώς χρεωκοπημένους αστούς, αλλά κυρίως καί άπό αδίστακτους προπαγανδιστές τού κατεδαφιστού τών πάντων, άθεου μαρ­ξισμού. Κάνουν μετά μανίας ό,τι μπορούν νά βλάψουν την Εκκλησία τού Χριστού καί τούς πιστούς χριστιανούς τής Πατρίδας μας. Απαξιώνουν καί κατασυκοφαντούν τήν Εκκλησία καί τούς λειτουργούς της, μεγενθύνοντας παραλείψεις καί σφάλματα ελαχίστων, ναί ελάχιστων, εξ αύτών. Αμφισβητούν τά δόγματα καί τήν ιστορία τής χριστιανικής πίστεως. Προπαγανδίζουν μέ κάθε τρόπο εναντίον τους καί πολλές φορές ή εναντίωση αυτή γίνεται μέ κατ’ ευθείαν βολές. Αρνούνται τήν συμμετοχή της Εκκλησίας σέ κοινωνική προσφορά καί σέ Εθνική δράση. Παραποιούν βάναυσα τήν Ιστορία μας. Αρνούνται κάθε ηθική θέση και κα­τάσταση. Άπό τήν εκπαίδευση λείπει κάθε πνευ­ματικό στοιχείο πού αναφέρεται σέ ύψηλά ιδανικά, σέ χριστιανικά ιδεώδη. Εξαφανίζουν τά σύμβολα πού βοηθούν στήν ανύψωση τών άνθρώπων καί τήν άνάπτυξη τού θρησκευτικού καί έθνικού φρο­νήματος. Καταργούν τίς Εικόνες άπό δημόσιους χώρους, τόν Τίμιον Σταυρόν άπό τόν ιστό τής Σημαίας μας, ύποβαθμίζουν τά μαθήματα τών θρη­σκευτικών καί τής ιστορίας, δέν άναγνωρίζουν τήν άξία τής προσευχής στά σχολεία, υποτάσσονται αδιακρίτως σέ επιταγές τής παγκοσμιοποιήσεως, αποβλέποντες στήν αποχριστιανοποίηση καί αφελληνισμό τού λαού μας. Προσπαθούν νά δικαιολο­γηθούν γιά τίς θέσεις τους αύτές επικαλούμενοι τήν παρουσία άτόμων άλλων έθνοτήτων καί θρη­σκειών πού ζούν - σέ πολλές φορές παράνομα - στήν πατρίδα μας. Λές καί δέν υπάρχουν τόσοι άλλοι τρόποι σεβασμού διαφορετικών κατηγοριών συνανθρώπων μας, άλλα απαιτούν νά στερηθούν οι Έλληνες τίς αρχές τους καί τόν τρόπο ζωής τους. Νά αρνηθούν οι Έλληνες ορθόδοξοι χριστιανοί τήν πατρίδα τους καί τήν πίστη τους. Ντροπή! καί δυ­στυχώς, τίς περισσότερες φορές, οί έν εξουσία όντες υποβοηθούν νά καταστούν όλα αυτά καί θεσμικά.

Όμως στις ψυχές της συντριπτικής πλειοψηφίας τού λαού μας, είναι ριζωμένη ή πίστη στόν Χριστό, ή ’Ορθοδοξία μας καί ή αγάπη στήν Ελλάδα. Στό θράσος τών αρνητών καί τών πολεμίων τής Πίστεώς μας καί τών άλλων ιδανικών, οί όποιοι διακηρύττουν τίς πλανεμένες ιδεολογίες τους καί προσπαθούν νά τίς διαδόσουν, έμεις αντιπαρατιθέμεθα μέ τήν ομο­λογία τής αλήθειας ή όποία είναι μέ τό μέρος μας. Χωρίς ντροπή καί φόβο θά ομολογούμε Χριστό Εσταυρωμένο, Σωτήρα καί Λυτρωτή μας, τόν μόνον πού μπορεί νά δώσει λύση σέ όλα τά βιοτικά προ­βλήματα στόν καθένα μας καί νά βοηθήσει όλες τίς κοινωνίες γιά ειρήνη, άγάπη, δικαιοσύνη, ισότητα καί νά μεγαλύνει τήν Ελλάδα μας καί τό σπουδαι­ότερο νά οδηγήσει τούς άνθρώπους, όσους βεβαίως θελήσουν καί αγωνιστούν γι’ αύτό, στήν Αιώνια Μακαριότητα. Στην διαδρομή τών αιώνων οί πιστοί χριστιανοί έχουν νά παρουσιάσουν γιά τήν πίστη τού Χριστού αγώνες, θυσία, αίματα. Προτίμησαν νά θυσιασθούν, παρά νά αρνηθούν τόν Χριστό. Τότε οί πιστοί πέθαιναν πρόθυμα γιά τήν πίστη τους. Σήμερα πολλοί θεωρούν δύσκολο νά ζήσουν κατά Χριστόν καί πρό παντός νά ομολογήσουν Αύτόν .Η θέση τού καθένα από εμάς ποιά είναι; Αλλά μήν ξεχνάμε ότι «μέσα μας τρέχει ηρώων αιμα, είμαστε απόγονοι μαρτύ­ρων». Καί ακόμη ότι ή Εκκλησία τού Χριστού καί πολεμουμένη νικά!