1. Η Αποτείχιση ως Πρώτο Στάδιο και Συναγερμός
Βάσει του 15ου
Ιερού Κανόνα της ΑΒ΄ Συνόδου (2ο μέρος), η αποτείχιση αποτελεί το πρώτο και
άμεσο μέτρο αυτοπροστασίας των πιστών (κληρικών και λαϊκών) από τον πνευματικό
συμμολυσμό, όταν ένας επίσκοπος κηρύσσει δημοσίως («γυμνῇ τῇ
κεφαλῇ») προκατεγνωσμένη
αίρεση. Η διακοπή μνημοσύνου δεν αποτελεί αυτοσκοπό, ούτε σημαίνει τη
δημιουργία μιας ιδιωτικής ή αυτόνομης «Εκκλησίας». Λειτουργεί ως εκκλησιαστικός
συναγερμός που καταγγέλλει την εισαχθείσα κακοδοξία και ευαισθητοποιεί το
συνολικό σώμα της Εκκλησίας. Ο αποτειχισμένος δεν εισάγει σχίσμα, αλλά
προστατεύει την Εκκλησία από το σχίσμα που προκαλεί ο αιρετίζων επίσκοπος.
2. Η Σύγκληση Μείζονος Συνόδου ως Τελικός Στόχος
Ένας από τους πρωτεύοντες στόχους της αποτείχισης είναι η επιτακτική
απαίτηση για τη σύγκληση Μείζονος, Υπερτελούς ή Πανορθοδόξου Συνόδου.
Ο αποτειχισμένος κληρικός ή λαϊκός δεν σφετερίζεται τη
συνοδική εξουσία ούτε καθαιρεί ατομικά τον επίσκοπο. Η τελεσίδικη κρίση, η
εξέταση της διδασκαλίας και η επιβολή της ενεργείᾳ καθαιρέσεως (αφαίρεσης της
Χάριτος της ιερωσύνης) ανήκουν αποκλειστικά στη Σύνοδο.
3. Η Εκκλησιολογική Σύνθεση
Η αποτείχιση χωρίς την επιδίωξη συνοδικής κρίσεως κινδυνεύει
να διολισθήσει στον υποκειμενισμό, τον «ακυρωτισμό» ή την παρασυναγωγή. Η
παθητική αναμονή μιας Συνόδου χωρίς διακοπή κοινωνίας εκθέτει το πλήρωμα στον
αλυσιδωτό πνευματικό συμμολυσμό.
Η κανονική αποτείχιση
περιφρουρεί το υγιαίνον σώμα των πιστών μέχρις ότου συγκληθεί η αρμόδια
Σύνοδος, η οποία θα θεραπεύσει οριστικά την εκκλησιαστική διαταραχή και θα
αποκαταστήσει την ειρήνη και την αλήθεια στην Εκκλησία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου