Κριτική του βιβλίου «Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ, Μια
εκσυγχρονιστική ερμηνευτική προσέγγιση».του καθηγητή Γ.Πατρώνου, από τον
μακαριστό Ν.Σωτηρόπουλο.
MEΡΟΣ-Α
Το βιβλίο εξέδωσε η 'Αποστολική Διακονία και
προλόγισε επαινετικώς ο Γενικός Διευθυντής της 'Αποστολικής Διακονίας, ο
Φαναρίου 'Αγαθάγγελος. 'Εμείς δεν θα επαινέσωμε το βιβλίο, αλλά θα το ελέγξωμε
και θα το ψέξωμε, διότι περιέχει πλήθος αιρετικών αντιλήψεων του συγγραφέως.
'Εκφράζουμε δε τη λύπη μας, αλλά και τη λύπη άλλων 'Ορθοδόξων, για την
'Αποστολική Διακονία, η οποία εξέδωσε τέτοιο βιβλίο, και για τον 'Επίσκοπο, ο
οποίος το προλόγισε... Και παρακαλούμε τον 'Αρχιεπίσκοπο κ. 'Ιερώνυμο και την
'Ι. Σύνοδο να επιληφθούν του θέματος. Δεν είνε δυνατό η αυτή πηγή, η
'Αποστολική Διακονία, να «βρύη το γλυκύ και το πικρόν» 'Ιακ. 3:11. Το πικρότερο
πράγμα στο θρησκευτικό χώρο είνε η αίρεσι.
Πολλές παρατηρήσεις θα μπορούσαμε να κάνωμε πάνω στα
λόγια και στις αντιλήψεις του κ. Πατρώνου στο εν λόγω βιβλίο. 'Αλλά θα κρίνωμε
το βιβλίο ως προς ωρισμένα μόνο σημεία, τα χειρότερα και τα πλέον απαράδεκτα.
'Επειδή η 'Αποκάλυψι του 'Ιωάννου είνε προφητικό βιβλίο, πράγμα το οποίο, όπως
θα ιδούμε, δεν παραδέχεται ο κ. Πατρώνος, γράφει για την προφητεία·
|
«Προφητεία
πολλοί νομίζουν, ότι είναι η ικανότητα και δυνατότητα να διεισδύει κανείς στο
μέλλον και να προλέγει τα ερχόμενα γεγονότα κατά ένα μηχανιστικό τρόπο
ανεξάρτητα από τις ιστορικές προϋποθέσεις και τα ιστορικά δεδομένα» (σελ.
33). |
Λάθος, κ. Πατρώνε! Δεν υπάρχουν χριστιανοί, οι
οποίοι δίδουν στην προφητεία την έννοια, την οποία σείς αποδίδετε σ' αυτούς. Οι
χριστιανοί δεν νομίζουν, ότι έχει κάποιος την ικανότητα και τη δυνατότητα να διεισδύει
στο μέλλον και να προλέγει τα μέλλοντα κατά τρόπο μηχανιστικό. Οι χριστιανοί
πιστεύουν ότι προφητεία είνε η πρόγνωση και πρόρρηση μελλόντων γεγονότων, τα
οποία δεν δύναται κανείς να συμπεράνη από τα δεδομένα του παρόντος, αλλ' ο
προφήτης τα προγνωρίζει και τα προλέγει, διότι δέχεται αποκάλυψη από το Θεό, ο
οποίος είναι υπεράνω της σχετικότητος του χρόνου και γνωρίζει τα μέλλοντα.
'Επίσης οι χριστιανοί δεν φρονούν ότι ο προφήτης προλέγει τα μέλλοντα
ανεξαρτήτως προς ορισμένα πράγματα, αλλά φρονούν ότι προλέγει δυσάρεστα η
ευχάριστα γεγονότα του μέλλοντος με σκοπό, όταν μεν πρόκειται για ευχάριστα
γεγονότα, να ενθαρρύνη τους πιστούς στις παρούσες δοκιμασίες και να τους
χαροποιήση, όταν δε πρόκειται για δυσάρεστα γεγονότα, να τους προετοιμάση εν
όψει αυτών, για να μη «πέσουν από τα σύννεφα». 'Επίσης προλέγει τα μέλλοντα,
για να πιστεύσουν καλοπροαίρετοι άπιστοι, και να ενισχυθούν στην πίστι πιστοί,
όταν οι προφητείες εκπληρωθούν. Θεωρούμε δε ύβρι κατά των χριστιανών τον
ισχυρισμό, ότι φρονούν ότι ο προφήτης προλέγει τα μέλλοντα κατά τρόπο
μηχανιστικό.
'Ο κ.
Πατρώνος για τις μεσσιακές προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης γράφει·
|
«Στα προφητικά
κυρίως βιβλία έχουμε μόνο ένα είδος προσδοκίας στη μελλοντική έλευση ενός
Μεσσία, και μάλιστα του βασιλικού γένους Δαβίδ, εγκοσμιοκρατικού μάλλον
χαρακτήρα και άσκησης κοσμικής εξουσίας» (σελ. 73). |
Ευτυχώς ο κ. καθηγητής παραδέχεται έστω και ένα μόνο
είδος προφητικής προσδοκίας, της προσδοκίας του Μεσσία. 'Αλλά δυστυχώς,
δυστυχέστατα, παρερμηνεύει και διαστρέφει το νόημα των μεσσιακών προφητειών,
όπως οι σωβινισταί και σιωνισταί 'Εβραίοι. Διότι, όπως εκείνοι, έτσι και αυτός
θεωρεί ότι η Παλαιά Διαθήκη προφητεύει το Μεσσία ως βασιλέα κοσμικού
χαρακτήρος! '
Ωραία ερμηνεία για τους 'Εβραίους, οι οποίοι καταδίκασαν και σταύρωσαν τον
'Ιησού, διότι δεν ίδρυσε κοσμική βασιλεία και δεν ικανοποίησε τους εθνικούς
τους πόθους! Και μεγάλη βλασφημία κατά του Χριστού, ότι δήθεν προφητεύτηκε ως
κοσμικός βασιλεύς! Είνε τυφλός ο κ. καθηγητής και δεν είδε στην Παλαιά Διαθήκη,
ότι ο Μεσσίας δεν θα ίδρυε κοσμική βασιλεία, αλλά θα υφίστατο παθήματα και
θάνατο για τις αμαρτίες των ανθρώπων; Ούτε στην Καινή Διαθήκη είδε τη σαφεστάτη
δήλωσι του 'Ιησού ενώπιον του Ρωμαίου ηγεμόνος, «'Η βασιλεία η εμή ουκ έστιν εκ
του κόσμου τούτου»; 'Ιωάν. 18:36.
Μία παράγραφος του
βιβλίου του κ. Πατρώνου φέρει τον τίτλο: Το «προφητικό» στοιχείο στην Καινή
Διαθήκη (σελ. 36). Γιατί ο συγγραφεύς τη λέξι «προφητικό» θέτει εντός
εισαγωγικών; Διότι δεν παραδέχεται προφητείες στην Καινή Διαθήκη. Να είμεθα
ευχαριστημένοι, διότι συγκαταβαίνει και παραδέχεται τις μεσσιακές προφητείες
της Παλαιάς Διαθήκης, έστω και αν τις διαστρέφη. Γράφει:
|
«Θα ήταν παράλογο, αν συνεχίζαμε να δίνουμε νέες μελλοντικές
διαστάσεις στην αρχαία προφητική προσδοκία. Το ευαγγέλιο είναι η εκπλήρωση
της προφητείας και ο 'Ιησούς Χριστός είναι “το Α και το Ω, η αρχή και το
τέλος, ο πρώτος και ο έσχατος” 'Αποκ. 22:13, όχι μόνο κάθε αναμονής και
προσδοκίας, αλλά και κάθε αποκάλυψης με την ιστορική έννοια αλλά και την
εσχατολογική προοπτική» (σελ. 36). Γράφει επίσης· «Στην Καινή Δια θήκη τονίζεται ότι η προφητεία και οι
προφήτες νοούνται μέχρι του 'Ιωάννη του Βαπτιστή . Μετά απ' αυτόν δεν έχουμε
πλέον προφήτες αλλά ψευδοπροφήτες…'Ο 'Ιησούς Χριστός είναι το τέλος της
προφητείας» (σελ. 39). |
Λάθη και σ' αυτά τα λόγια
του κ. καθηγητού. 'Ο λόγος του Χριστού στο Ματθ. 11:13, «πάντες οι προφήται και
ο νόμος έως 'Ιωάννου προεφήτευσαν», σημαίνει, ότι ο πρόδρομος 'Ιωάννης είνε ο
τελευταίος από τους προφήτες, οι οποίοι προφήτευσαν την έλευσι του Χριστού, δεν
σημαίνει, ότι μετά Χριστόν δεν υπάρχουν προφήτες, αλλά μόνο ψευδοπροφήτες.
'Υπάρχουν και μετά Χριστόν αληθινοί προφήτες. 'Αστόχως δε ο κ. Πατρώνος
χρησιμοποιεί το λόγο του Χριστού στο 'Αποκ. 22:13, για να υποστηρίξη τη θέσι
του, ότι ο Χριστός είνε το τέλος της προφητείας. Οι τρεις τίτλοι «το Α και το
Ω», «ο πρώτος και ο έσχατος», «αρχή και τέλος» σημαίνουν, ότι ο Χριστός είνε ο
πάντοτε υπάρχων, ο Αιώνιος, δεν σημαίνουν, ότι είνε το τέλος της προφητείας. '
Ο ῎Αγαβος δεν ήταν
προφήτης, ο οποίος προφήτευσε μελλοντικά πράγματα; (Πραξ. 11:27–28 και
21:10–11). Οι 'Απόστολοι δεν προφήτευσαν; 'Αναφέρουμε ωρισμένα παραδείγματα: 'Ο
Πέτρος δεν προφήτευσε ότι θα εμφανίζονταν ψευδοδιδάσκαλοι, αιρετικοί, αρνηταί
του Δεσπότου Χριστού, και ότι πολλοί θα τους ακολουθούσαν; Β´ Πετρ. 2:1–2. Και
ο Παύλος δεν προφήτευσε, ότι θα εμφανίζονταν «λύκοι βαρείς», αιρετικοί, μάλιστα
και από το ιερατείο; (Πραξ. 20:29– 30). Και ο Χριστός δεν προείπε την ίδρυσι
και το ακατάλυτο της 'Εκκλησίας του; (Ματθ. 16:18). Δεν προείπεν επίσης τα
γεγονότα των εσχάτων καιρών προ του τέλους του κόσμου, όπως βλέπουμε στο
Ευαγγέλιο του Ματθαίου (κεφ. 24), του Μάρκου (κεφ. 13) και του Λουκά (κεφ. 21);
Και για το ῞Αγιο Πνεύμα ο Χριστός είπε, «Και τα ερχόμενα αναγγελεί υμίν» 'Ιωάν.
16:13. Και ο Παύλος γρα φει: «Το δε Πνεύμα ρητώς λέγει ότι εν υστέροις καιροίς
απο στήσονταί τινες της πίστεως, προσέχοντες πνεύμασι πλάνοις και διδασκαλίαις
δαιμονίων» Α´ Τιμ. 4:1. ῞Οπως δε στην Παλαιά Διαθήκη είχαμε προφητείες αναμονής
και προσδοκίας του Χριστού στην πρώτη παρουσία του, έτσι και στην Καινή
Διαθήκη, ιδίως στην 'Αποκάλυψι, έχουμε προφητείες αναμονής και προσδοκίας του
Χριστού στη δευτέρα παρουσία του. «'Ιδού έρχεται…», φωνάζει ο 'Ιωάννης στο
'Αποκ. 1:7. 'Ο κ. Πατρώνος κηρύττει και την αίρεσι της αποκαταστάσεως πάντων.
Γράφει:
|
«'Από υπέρτατη αγάπη ήρθε στον κόσμο, ενανθρώπησε και θυσιάστηκε ως
'Αμνός για τη σωτηρία και την πνευματική τελείωση του ανθρώπου, αλλά και από
αγάπη και πάλι θα έρθει στο μέλλον εν δόξη για να κρίνει τον κόσμο, όχι με
την έννοια της καταδίκης, αλλά της εσχατολογικής αποκατάστασής του στο αρχαίο
κάλλος και της θέωσης όλων μας στο αναστημένο κυριακό σώμα» (σελ. 27). |
'Ο Χριστός με την πρώτη παρουσία του δεν ήλθεν «ίνα
κρίνη τον κόσμον, αλλ' ίνα σωθή ο κόσμος δι' αυτού» 'Ιωάν. 3:17, βλέπε και
12:47. Δεν ήλθε δηλαδή για να δικάση και να τιμωρήση τον κόσμο, αλλά για να τον
σώση. Με τη δευτέρα όμως παρουσία του ο Χριστός θα έλθη ως κριτής, για να κρίνη
τον κόσμο κατά τα έργα εκάστου. Και οι μεν αγαθοί θα κληρονομήσουν «βασιλείαν»
και «ζωήν αιώνιον», οι δε κακοί θα παραπεμφθούν «εις το πυρ το αιώνιον», «εις
κόλασιν αιώνιον» Ματθ. 25:34, 41, 46. Πλήθος είνε τα χωρία της Γραφής, τα οποία
κατά τη δευτέρα έλευσί του παρουσιάζουν το Χριστό ως κριτή και τιμωρό των
αμετανοήτων ασεβών. 'Αλλ' ο κ. καθηγητής παραβλέπει αυτό το πλήθος των χωρίων
και διδάσκει ότι ο Χριστός κατά τη δευτέρα παρουσία του θα κρίνει τον κόσμο όχι
με την έννοια της καταδίκης, αλλά με την έννοια της αποκαταστάσεως του κόσμου
στο αρχαίο κάλλος και της θεώσεως όλων! ῞Οσοι
συνεπώς δεν επέτυχαν τη θέωσι στη ζωή αυτή, θα την επιτύχουν και αυτοί στη
δευτέρα παρουσία! Και θα την επιτύχουν «στο αναστημένο κυριακό σώμα». Τι
σημαίνει η τελευταία αυτή φράσι, ομολογούμε ότι δεν καταλαβαίνουμε. ῞Οτι δε η κρίσι του Χριστού κατά τη
δευτέρα παρουσία δεν θα έχη την έννοια της καταδίκης, τούτο ο κ. Πατρώνος
υποστηρίζει και στη σελ. 112 του βιβλίου του, όπου και παραπέμπει στο χωρίο Α´ Πετρ. 4:5, παραβλέποντας ότι εκεί
ο 'Απόστολος λέγει για τους ασώτους και ασεβείς του προηγουμένου στιχ. 4, ότι
«αποδώσουσι λόγον τω ετοίμως έχοντι κρίναι», θα λογοδοτήσουν δηλαδή στον κριτή
Χριστό, και θα τιμωρηθούν για την ασωτεία και ασέβειά τους. Κατά κόρον ο κ.
Πατρώνος επικαλείται την αγάπη του Χριστού, όπως και πολλοί άλλοι αγαπολόγοι
της εποχής μας. 'Αλλ' ο Χριστός δεν είνε μόνον αγάπη, είνε και δικαιοσύνη. Και
η δικαιοσύνη είνε έννοια σύστοιχη με την έννοια του κριτού. Κριτής χωρίς
δικαιοσύνη και τιμωρία των κακοποιών, δεν νοείται. Και πως λοιπόν οι αγαπολόγοι
καταργούν μία ιδιότητα του Κυρίου, τη δικαιοσύνη; ῞Οποιος δεν εκτιμά μία τόσο μεγάλη
αγάπη και θυσία του ενανθρωπήσαντος Θεού, είνε χυδαία ψυχή και δικαίως
αναθεματίζεται Α´
Κορ. 16:22 και κολάζεται Ματθ. 25:46. Στο τέλος της σελ. 112 του βιβλίου του ο
συγγραφεύς, ενώ αλλού μίλησε για εσχατολογική αποκατάστασι του κόσμου και θέωσι
όλων (σελ. 27), αντιφάσκοντας τώρα προς τον εαυτό του ομιλεί για εσχατολογική
δικαίωσι των πιστών, όχι όλων δηλαδή, καίτοι πάλι υποστηρίζει ότι η κρίσι κατά
τη δευτέρα παρουσία δεν θα έχη την έννοια της καταδίκης, και άρα ούτε οι κακοί
θα καταδικασθούν. Τα λέγει και έτσι, τα λέγει και αλλιώς ο κ. καθηγητής η λόγω
συγχύσεως, η σκοπίμως, ώστε, όταν κατηγορηθή για μία θέσι του, να επικαλεσθή
την άλλη θέσι του…
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου