Oι απόψεις του π.Αθανασίου Μυτηλιναίου για τις νέες ταυτότητες (Επισημάνσεις και σχόλια)-ΜΕΡΟΣ Δ

visit counter

πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου (χημικός)

Σε προηγούμενα άρθρα είδαμε ότι ο π.Α.Μ. θεωρούσε την παραλαβή της νέας ταυτότητας ως ΣΦΡΑΓΙΣΜΑ του Αντιχρίστου. Η μη παραλαβή θα έχει ως συνέπεια τον οικονομικό αποκλεισμό  και διωγμό των χριστιανών. Αυτοί  θα φύγουν στην έρημο. Ακόμα και μπροστά σε ενδεχόμενο διωγμό και δυσκολίες, ο πατέρας Αθανάσιος διαβεβαιώνει τους πιστούς ότι ο Θεός θα φροντίσει για όσους παραμένουν πιστοί και αρνούνται το Χάραγμα. Κάνει παραλληλισμούς με τους Ισραηλίτες στην έρημο, τονίζοντας την ικανότητα του Θεού να στηρίζει τον λαό του ακόμη και σε δύσκολες συνθήκες. «Ο λόγος του Θεού είναι αξιόπιστος ότι θα θρέψει τους πιστούς… Κατά συνέπεια, ας μη διστάσει κανείς να φύγει όταν έρθουν εκείνες οι ημέρες». “Πώς θα μας θρέψει [ο Θεός]; Είναι άγνωστο. Σας είπα και πάλι, έχουμε ένα ιστορικό προηγούμενο και αυτό ενισχύει την πίστη μας. … Όταν ο Θεός έθρεψε τον λαό Του στην έρημο, όχι για 3,5 χρόνια, αλλά για 40 χρόνια, τους έλουσε με μάννα. Τι θα βρέξει ο Θεός; Τι θα δώσει ο Θεός; Αυτό ανήκει στα μυστικά του Θεού”

Σύμφωνα με τις απόψεις του Γέροντα   δημιουργούνται με την παραλαβή της ταυτότητας  οι συνθήκες μετάθεσης της Εκκλησίας στην έρημο. Είναι η άποψη αυτή σύμφωνα με το θεόπνευστο βιβλίο της Αποκάλυψης;;Η απάντηση είναι ΑΡΝΗΤΙΚΗ και την παρουσιάζουμε αναλυτικά στην συνέχεια.

Όπως γράφει το βιβλίο της Αποκάλυψης  ο Αντίχριστος θα επιδείξει απότομα, σκληρότητα και εχθρική συμπεριφορά απέναντι σ’ ολόκληρο το γένος των ανθρώπων. Αυτοί, όμως, που περισσότερο από κάθε άλλον θα γίνουν οι αποδέκτες της φοβερής επιδρομής, της άγριας καταδίωξης και της σατανικής επίθεσής του θα είναι οι χριστιανοί.

Ο διωγμός του Αντιχρίστου θα είναι, πραγματικά, ο « έσχατος » όλων, όχι μόνο όσον αφορά τη χρονική σειρά του αλλά και όσον αφορά το είδος και την ποιότητά του, την σκληρότητα και την σφοδρότητα που θα τον χαρακτηρίζει. Θα είναι τέτοια η θλίψη εκείνου του διωγμού, που δεν θα έχει το προηγούμενό της στην ανθρώπινη ιστορία. Η σφοδρότητα και « το απηνές » της θλίψεως που θα προκαλέσει στους πιστούς η επήρεια του Αντιχρίστου κατά της πίστεως θα είναι βαρυτάτη. Ο πόλεμος σκληρός και άγριος. Η θλίψη των χριστιανών ανεπανάληπτη. Ο έσχατος της ιστορίας διωγμός θα είναι κατά δύο τουλάχιστον σημεία χειρότερος από κάθε προηγούμενο. Κατά την γεωγραφική του έκταση και κατά την σκληρότητά του. Και αυτό διότι:

1) Ο διωγμός θα έχει παγκόσμιο χαρακτήρα.Ο Αντίχριστος θα εκδιώκει όλους τους χριστιανούς σ’ όλους τους τόπους. Σε κάθε πόλη και σε κάθε περιοχή θα στείλει απεσταλμένους του, προκειμένου να θανατώσουν τους χριστιανούς.

2) Θα είναι ο σκληρότερος διωγμός της Ιστορίας. Ο Αντίχριστος θα μετέλθει κάθε είδος τιμωρίας. Ζοφερή αλλά και ενδιαφέρουσα είναι η περιγραφή του διωγμού των εσχάτων που μας δίνει ο Ιππόλυτος βασιζόμενος σε διωγμούς που προηγήθηκαν.

« Σ’ όλο τον κόσμο », γράφει, « θα επικρατεί απόλυτη ζάλη και ταραχή. Όλοι οι χριστιανοί σε κάθε τόπο θα θανατώνονται. Το αίμα των δικαίων θα χύνεται. Άνθρωποι θα καίγονται ζωντανοί, άλλοι θα ρίχνονται στα θηρία, νήπια θα φονεύονται σε αφοδευτήρια. Τα λείψανά τους θα ρίπτονται άταφα και θα γίνονται βορά των σκύλων. Παρθένοι και γυναίκες θα ατιμάζονται σε κοινή θέα και θα εμπαίζονται με αισχρότητα. Θα γίνονται αρπαγές και βέβηλες πράξεις. Τα κοιμητήρια των χριστιανών θα ανασκάπτονται, τα λείψανά τους θα ξεθάβονται και θα ρίπτονται στην ύπαιθρο. Το όνομα του Θεού θα βλασφημείται. Ταραχή θα επικρατεί στις πόλεις, καθώς θα διώκονται από αυτές οι χριστιανοί. Ταραχή θα επικρατεί και στις οδούς και τις ερημιές, καθώς όλοι θα αναζητούν εκεί καταφύγιο. Αλλά και στην θάλασσα θα επικρατεί ταραχή· και στα νησιά, καθώς όλοι θα αναζητώνται εκεί. Και θα είναι τότε η γη για τους Αγίους, δηλαδή για τους Χριστιανούς, « άοικος » και κάθε πόλις « αοίκητος» και η θάλασσα «άπλητος». Και, όμως, μέσα σ’ όλη αυτήν την αθλιότητα του διωγμού και το φρικτό αιματοκύλισμα οι Ιουδαίοι θα ευφραίνονται, οι εθνικοί θα επιχαίρουν και οι άπιστοι θα συμμετέχουν στους φόνους των χριστιανών.

Η διακοπή της δημόσιας λατρείας του Θεού

 Η αυτοθεοποίηση του Αντιχρίστου και η έναρξη του διωγμού των χριστιανών στο μέσον της επταετίας των εσχάτων θα σηματοδοτήσει και τη διακοπή της δημόσιας λατρείας του Χριστού. Η βιβλική βάση στην οποία στηρίζεται η πατερική θέση για τη διακοπή της δημόσιας λατρείας είναι το Δαν. 9,27 και το Β΄ Θεσσαλονικείς 2,.

 Η λατρεία του Αντιχρίστου θα καθιερωθεί σε πολλούς χριστιανικούς ναούς. Αλλά και όσοι ναοί δεν χρησιμοποιηθούν γι’ αυτό το σκοπό θα εγκαταλειφθούν ύστερα απ’ τη φυγή των χριστιανών στις ερήμους. Με μια υπέροχη προσωποποίηση οι Άγιοι Εφραίμ και Ρωμανός ο Μελωδός περιγράφουν το « πένθος των Εκκλησιών », δηλαδή την διακοπή της λατρείας του Θεού την εποχή του Αντιχρίστου. « Θα πενθήσουν και όλες οι Εκκλησίες πένθος μέγα γιατί δεν θα τελείται πλέον λειτουργία ή αγιαστική τελετή. Η Θεία Λειτουργία θα εξαφανιστεί, η ψαλμωδία και η υμνωδία θα παύσουν ». Όλα αυτά θα ισχύσουν στις πόλεις που ο Αντίχριστος θα κυριαρχεί ως τρομερός δυνάστης και τύραννος. Ακριβώς η αντίθετη κατάσταση θα επικρατεί στις ερήμους όπου η μελέτη και προσδοκία της έλευσης του Χριστού θα είναι συνεχής, η προσευχή αδιάλειπτη και η Θεία Λειτουργία καθημερινή.

Η μετάθεση της Εκκλησίας στην έρημο.

 Η φυγή της Εκκλησίας στην έρημο θα είναι μια ιστορική αναγκαιότητα. Θα οριστεί απ’ τις εξελίξεις. Θα επιβληθεί από τα πράγματα. Στην Αγία Γραφή η φυγή της Εκκλησίας των εσχάτων χρόνων στην έρημο εμφανίζεται ως η ενδεδειγμένη λύση. Συνιστάται στους χριστιανούς απ’ τον ίδιο τον Κύριο στον εσχατολογικό του λόγο. « Όταν ούν ίδητε το βδέλυγμα της ερημώσεως το ρηθέν διά Δανιήλ του προφήτου εστός εν τόπω αγίω - ο αναγινώσκων νοείτω – τότε οι εν τη Ιουδαία φευγέτωσαν επί τα όρη, ο επί του δώματος μη καταβαινέτω άραι τα εκ της οικίας αυτού, και ο εν τω αγρώ μη επιστρεψάτω οπίσω άραι τα ιμάτια αυτού… », γράφεται στο κατά Ματθαίον. « Τότε οι εν τη Ιουδαία φευγέτωσαν εις τα όρη », σημειώνεται στο κατά Λουκάν. Στην Αποκάλυψη η φυγή της γυναικός Εκκλησίας στην έρημο γίνεται με δύο πτέρυγες που τις δίνονται από τον Θεό. Ο χρόνος της φυγής της Εκκλησίας στην έρημο δόθηκε από τον ίδιο τον Κύριο: « Όταν δε ίδητε το βδέλυγμα της ερημώσεως το ρηθέν διά Δανιήλ του προφήτου εστός εν τόπω αγίω, ο αναγινώσκων νοείτω, τότε οι εν τη Ιουδαία φευγέτωσαν εις τα όρη, και ο επί του δώματος μη καταβάτω άραί τι εκ της οικίας… Έσται γαρ τότε θλίψις μεγάλη …» γράφεται στο κατά Ματθαίο.

Το σύνθημα λοιπόν για την φυγή των Χριστιανών στις ερήμους θα είναι η ενθρόνιση του Αντιχρίστου στο Ναό των Ιεροσολύμων.

Κηρύττει  ο π.ΑΜ. το εισπηδητικό μαρτύριο;;

Η απάντηση δυστυχώς  είναι ΚΑΤΑΦΑΤΙΚΗ θεωρώντας ότι η ΆΡΝΗΣΗ παραλαβής της νέας ταυτότητας είναι ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ. Επίσης θεωρεί εκ προοιμίου ο Γέροντας ότι όσοι δεν θα παραλάβουν τις νέες ταυτότητες έχουν τα προσόντα και τις προυποθέσεις για μαρτύριο πίστεως(;;;;)).Η Εκκλησία όμως  έχει ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙ ΤΟ ΕΙΣΠΗΔΗΤΙΚΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ. Η απαγόρευση τέθηκε θέλοντας μόνο να αποτρέψει τον κίνδυνο της αρνήσεως, τον οποίο θα διέτρεχαν ανώριμοι υποψήφιοι μάρτυρες, αφού θα κάμπτονταν από την ένταση απρόβλεπτων , ανυπόφορων μαρτυρίων.

Αλλά για ποιο μαρτύριο μιλάει ο Γέροντας όταν για την παραλαβή της ταυτότητας (ενός κρατικού εγγράφου) ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ;;;;;;;

Συνοπτικά οι απόιψεις για τις νέες ταυτότητες του π.Α.Μ που παρουσιάσαμε

Και σχολιάσαμε είναι οι εξής:

1.Νέες ταυτότητες θεωρούνται αυτές που εκδόθηκαν μετα το 1965.

2.Οι νέες ταυτότητες αποτελλούν  φακέλλωμα και συνδέονται με το 666.Οι χριστιανοί θα μαρκαριστούν με το 666.

3.Όσοι από τους ανθρώπους τις δεχτούν ωθούνται στο ΣΦΡΑΓΙΣΜΑ-ΧΑΡΑΓΜΑ του Αντιχρίστου των εσχάτων

4.Το σφράγισμα θα γίνει με μικροτσίπ ή laser. Θα τοποθετήσουν στο σώμα ένα πομπό, πιο μικρό και από μία καρφίτσα. Με ένα δορυφόρο ή κεραία θα στέλνουν και θα λαμβάνουν στοιχεία από τον πομπό.

5.Όσοι παίρνουν την ταυτότητα ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΝ.Χάνουν και την σφραγίδα του Αγίου Χρίσματος.

6.Ο λαός θα πρέπει να αντιδράσει και να μην παραλάβει τις νέες ταυτότητες.

Όσοι δεν την πάρουν θα αποτελέσουν το εκλεκτό τμήμα της Εκκλησίας που θα καταφύγει στην έρημο  και θα φροντίσει γι΄αυτό ο Θεός, όπως φρόντισε τον Ισραηλίτη Λαό  ΣΤΗΝ ΈΡΗΜΟ.