-------------------------------------------------
Η πράξη της μυράλειψης, δηλαδή της άλειψης του Ιησού με πολύτιμο μύρο, καταγράφεται στα Ευαγγέλια ως ένα γεγονός με βαθύ συμβολισμό, που προετοιμάζει τον Κύριο για την ταφή Του. Αν και συχνά συγχέονται, η μελέτη των κειμένων αποκαλύπτει δύο (ή και τρεις) διαφορετικές περιπτώσεις που έλαβαν χώρα σε διαφορετικούς χρόνους και πρόσωπα.
1. Η Πρώτη Μυράλειψη (Κατά Ιωάννην 12:1-8)
Η πρώτη μυράλειψη πραγματοποιείται στη Βηθανία, στο σπίτι του Λαζάρου, της Μάρθας και της Μαρίας, έξι ημέρες πριν από το Πάσχα, δηλαδή πριν από την Είσοδο στα Ιεροσόλυμα. Το πρόσωπο που προβαίνει σε αυτή την πράξη λατρείας είναι η Μαρία, η αδελφή του Λαζάρου.
Η Μαρία χρησιμοποιεί μια «λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου» και αλείφει τα πόδια του Ιησού, σκουπίζοντάς τα στη συνέχεια με τα μαλλιά της. Η αξία του μύρου ήταν τεράστια, ανερχόμενη σε 300 δηνάρια (ποσό που αντιστοιχούσε σε μεροκάματα ενός έτους). Η ενέργεια αυτή προκάλεσε την έντονη και αποκλειστική αντίδραση του Ιούδα του Ισκαριώτη, ο οποίος, με το πρόσχημα της φιλανθρωπίας, αναρωτήθηκε γιατί δεν πουλήθηκε το μύρο για να δοθούν τα χρήματα στους πτωχούς. Ο Ιησούς τον επιτίμησε, λέγοντας: «Ἄφες αὐτήν, ἵνα εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου τηρήσῃ αὐτό».
--------------------------------------------------------------
2. Η Δεύτερη Μυράλειψη (Κατά Ματθαίον 26:6-13 & Μάρκον 14:3-9)
Η δεύτερη μυράλειψη συμβαίνει επίσης στη Βηθανία, αλλά στο σπίτι του Σίμωνος του λεπρού, δύο ημέρες πριν από το Πάσχα (μετά την Είσοδο στα Ιεροσόλυμα). Εδώ, το πρόσωπο είναι μια ανώνυμη γυναίκα, η οποία κρατά ένα αλάβαστρο δοχείο με πολύτιμο μύρο.
Σε αντίθεση με τη Μαρία, η γυναίκα αυτή χύνει το μύρο επάνω στην κεφαλή του Ιησού. Σε αυτή την περίπτωση, η αντίδραση δεν προέρχεται μόνο από τον Ιούδα, αλλά από τους μαθητές γενικότερα, οι οποίοι αγανάκτησαν για την «απώλεια» του μύρου. Ο Χριστός υπεραμύνθηκε της πράξης της, τονίζοντας πως όπου κηρυχθεί το Ευαγγέλιο, θα αναφέρεται και το δικό της κατόρθωμα ως μνημόσυνο.
-------------------------------------------
3. Η Περίπτωση του Λουκά (Λουκ. 7:36-50)
Πολλοί ερμηνευτές διακρίνουν και μια τρίτη, παλαιότερη μυράλειψη που καταγράφει ο Λουκάς. Αυτή συνέβη στην αρχή της δράσης του Ιησού στη Γαλιλαία, στο σπίτι ενός Φαρισαίου ονόματι Σίμωνα. Εκεί, μια «αμαρτωλή γυναίκα» βρέχει τα πόδια του Ιησού με δάκρυα, τα σκουπίζει με τα μαλλιά της και τα αλείφει με μύρο. Παρόλο που μοιάζει με τις άλλες περιπτώσεις, η χρονική στιγμή και το θεολογικό πλαίσιο (της μετάνοιας και της άφεσης αμαρτιών) την καθιστούν ανεξάρτητο γεγονός.
ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ
Η Ορθόδοξη Εκκλησία και η παραδοσιακή ερμηνευτική δέχονται ότι πρόκειται για διαφορετικά γεγονότα. Οι βασικές διαφορές που συνηγορούν σε αυτό είναι:
Ο Χρόνος: 6 ημέρες πριν (Ιωάννης) έναντι 2 ημερών πριν (Ματθαίος/Μάρκος).
Το Πρόσωπο: Η Μαρία (γνωστή φίλη του Χριστού) έναντι μιας ανώνυμης γυναίκας.
Το Σημείο Άλειψης: Τα πόδια έναντι της κεφαλής.Ο Τόπος: Το σπίτι του Λαζάρου έναντι του σπιτιού του Σίμωνος του λεπρού.
Η Αντίδραση: Μόνο ο Ιούδας έναντι της ομάδας των μαθητών.
Κοινός παρονομαστής όλων των διηγήσεων παραμένει ο σκοπός: η προετοιμασία του Σώματος του Κυρίου για την Ταφή, μια πράξη ύψιστης αγάπης και αφοσίωσης που ξεπερνά κάθε λογική σκοπιμότητα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου