Ποια Σύνοδος καθαιρεί τους Οικουμενιστές;
Στο ερώτημα αυτό απαντούν οι Οικουμενικές Σύνοδοι και η
εκκλησιαστική ιστορία. Η θέση που προκύπτει είναι ότι, όταν μια αίρεση
εξαπλώνεται και επηρεάζει ακόμη και ανώτερους εκκλησιαστικούς ηγέτες, η τελική
κρίση και καθαίρεση γίνεται από Οικουμενική Σύνοδο.
Παραδείγματα από την ιστορία:
Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος – Νεστοριανισμός
Αν και ο Νεστοριανισμός είχε ήδη καταδικαστεί από τοπικές συνόδους στη Ρώμη και
την Αλεξάνδρεια, η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος ήταν εκείνη που καθαίρεσε τον
Νεστόριο και αναθεμάτισε επίσημα την αίρεση.
Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος – Μονοφυσιτισμός
Παρότι είχαν προηγηθεί τοπικές καταδίκες και καθαιρέσεις (όπως του Ευτυχή), η
Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος καθαίρεσε τον Διόσκορο, επικύρωσε τις προηγούμενες
καθαιρέσεις και καταδίκασε οριστικά την αίρεση.
ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος – Μονοενεργητισμός και
Μονοθελητισμός
Αν και πολλές τοπικές σύνοδοι είχαν ήδη καταδικάσει αυτές τις διδασκαλίες (με
σημαντική εκείνη του Λατερανού το 649), η ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος καθαίρεσε
τους βασικούς εκπροσώπους τους και αναθεμάτισε επίσημα την αίρεση. Η διαμάχη
είχε κρατήσει περίπου 50 χρόνια.
Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος – Εικονομαχία
Παρότι υπήρχαν τοπικές καταδίκες, η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος εξέτασε έναν-έναν
τους εικονομάχους επισκόπους. Όσοι μετανοούσαν γίνονταν δεκτοί. Όσοι επέμεναν,
καθαιρούνταν. Η αίρεση καταδικάστηκε συνοδικά. Η πρώτη φάση της είχε διαρκέσει
περίπου 57 χρόνια.
Τι δείχνουν τα πρακτικά της Ζ΄ Συνόδου
Ο άγιος Ταράσιος, όταν ανέλαβε τον θρόνο της
Κωνσταντινούπολης, ζήτησε να συγκληθεί Οικουμενική Σύνοδος, επειδή έβλεπε ότι η
Εκκλησία ήταν διχασμένη και υπήρχαν αμοιβαίοι αναθεματισμοί μεταξύ Ανατολής και
Δύσης. Θεωρούσε ότι μόνο μια Οικουμενική Σύνοδος μπορούσε να δώσει οριστική
λύση.
Στα πρακτικά τονίζεται επίσης ότι ακόμη κι όταν υπήρχαν
αυστηρές αποφάσεις από μεγάλους θρόνους (Ρώμης, Αλεξανδρείας κλπ.), αυτές δεν
έλυναν οριστικά το θέμα μέχρι να αποφανθεί Οικουμενική Σύνοδος. Αυτό αναφέρεται
για τις περιπτώσεις του Νεστορίου και του Ευτυχή.
Διατυπώνεται ξεκάθαρα και η αρχή:
όταν μια αίρεση εμφανιστεί και εξαπλωθεί, την τελική κρίση και καταδίκη την
κάνει η Οικουμενική Σύνοδος· μετά από αυτήν ακολουθούν όλοι οι επίσκοποι.
Με βάση τα ιστορικά παραδείγματα, η τελική καθαίρεση
αμετανόητων αιρετικών δεν γίνεται απλώς από τοπικές συνόδους, αλλά από
Οικουμενική Σύνοδο, η οποία δίνει την οριστική και καθολικά δεσμευτική απόφαση.
ΠΗΓΗ. ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΕΥΓΕΝΙΟΥ.Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΜΟΛΥΣΜΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου