Έχουμε ακούσει πολλάκις ότι ο πατήρ Επιφάνιος είχει πλανηθεί, και ότι η διδασκλία του περί Δυνητισμού έχει επιφέρει μεγάλη σύγχυση και ζημιά στην Εκκλησία. Λίγοι, δυστυχώς, έχουν αντιληφθεί πως ουσιαστικά ο πατήρ Επιφάνιος έχει συκοφαντηθεί και μάλιστα την αρχή την έκανε ο Θεοδώρητος Μαύρος. Στην πραγματικότητα όμως ο πατέρας Επιφάνιος δεν δίδαξε τίποτα το διαφορετικό από αυτά που μας άφησαν παρακαταθήκη οι άγιοι πατέρες, και μάλιστα χάρη σε αυτόν μπορεί να ξεδιαλύνει αυτό το χάος που έχει προκαλέσει η Σύνοδος της Κρήτης στην Εκκλησία. Ακόμα μια φορά συνειδητοποιούμε την Σοφή Πρόνοια του Θεού μας.
Ο πατήρ Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος καλώς δίδασκε ότι εντός της Εκκλησίας η εφαρμογή του 15 κανόνα δεν είναι υποχρεωτικός, όπως άλλωστε είναι και ο χαρακτήρας με τον όποιο είναι γραμμένος ο κανόνας( βλ. υποσημείωση (1)). Ο 15 κανόνας είναι δυνητικός εντός των ορίων της Εκκλησίας, όπερ σημαίνει πως όταν κάποιος ιερέας εφάρμοζε τον κανόνα πριν το 2016 διέκοπτε μόνο τη μνημόνευση του επιστάτη του και δε διέκοπτε κοινωνία με τους υπόλοιπους που μνημονεύαν τους δικούς τους επισκόπους. Σε αντίθετη περίπτωση θα διέπραττε όχι αποτείχιση αλλά σχίσμα.
Μετά τη σύνοδο της Κρήτης όμως τα πιστά μέλη της Εκκλησίας δεν εφαρμόζουν τον 15 κανόνα της ΑΒ Συνόδου που αφορά μόνο τους ιερείς , αλλά διακόπτουν πλήρη κοινωνία με τους αιρετικούς οι οποίοι παραβιάζουν όχι κανόνες αλλά όρους της Ορθοδοξίας, όπως μας λέει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης . Οπότε αδίκως συκοφαντήθηκε ο πατήρ Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος και από τους γοχ και από τους φιλοοικουμενιστες, διότι διαστρέβλωσαν τη διδασκαλία του και οδήγησαν πλήθος πιστών στη πλάνη και την αίρεση.
Πριν την Σύνοδο του 2016 προφανώς και υπήρχαν αιρετικοί Αρχιεπίσκοποι αλλά και κληρικοί. Αυτό όμως έβγαζε αυτούς προσωπικά και μόνο εκτός της Εκκλησίας και δε δέσμευε ούτε εμπόδιζε τη σωτηρία των πιστών.
Η Εκκλησία του Χριστού είναι αψεγάδιαστη και είναι βλασφημία κανείς να αποκαλεί την Εκκλησία αιρετική( βλ. Λαυριώτη κλπ.) Το φρόνημα του λαού πριν από το 2016 ήταν ορθόδοξο, παρά την όποια οικουμενιστική κίνηση μέσα στους κόλπους της. Εκείνο που δύναται να αλλοιώσει το φρόνημα του λαού είναι ΣΥΝΟΔΟΣ. Μετά τη Σύνοδο, χρονική στιγμή όπου εισάγεται η αίρεση στο πλήρωμα της Εκκλησία, ο λαός όφειλε να αντιδράσει. Αλλά δε το έκανε, πλην μερικών εξαιρέσεων που έκαναν τη λεγόμενη "αποτείχιση".
Το σωστό όμως είναι να λέμε ότι έκαναν Διακοπή κοινωνίας με την αίρεση.
Σύμφωνα με τον Αγιο Θεόδωρο Στουδίτη, τον οποίο η 7η Οικουμενική Σύνοδος τον ονόμασε Πανόσιο, μόλις γίνει η αποστασιοποίηση των ορθοδόξων και επέλθει ο διαχωρισμός και η αποτείχιση, οι εμμένοντες στην αιρετική διδασκαλία θεωρούνται ως αιρετικοί και αποκομμένοι από την Εκκλησία. (σ. 79).
Η Εκκλησία είναι Ταμειούχος των μυστηρίων και εκτός αυτής δεν υπάρχουν μυστήρια. Εκκλησία δεν είμαστε εμείς αλλά ο Χριστό, εμείς είμαστε εντός αυτής όταν ακολουθούμε καθόλα την ορθόδοξη πίστη των αγίων πατέρων ή καθιστούμε τον εαυτό μας εκτός αυτής. Από την Εκκλησία μπορεί κανείς να βγεί και αυτοβούλως, όχι μόνο ο αφορισμός βγάζει κάποιον εκτός εκκλησίας, αλλά η ελεύθερη βούληση του κάθε ανθρώπου ως άτομο, αλλά και μιας ολόκληρης θρησκευτικής κοινότητας.
(1) Ο Αγ. Θεοδωρος Στ. δεν είχε κάνει διακοπή εκκλησιαστικής κοινωνίας πριν την αιρετική Σύνοδο, αλλά απέφευγε την επικοινωνία με τον αυτοκράτορα και τους πρωταίτιους που τέλεσαν τον παράνομο γάμο. ( Μοιχειανική αίρεση) (σ. 73).
Διότι :
α) δεν είχε γίνει η επίσημη εκκλησιαστική κατοχύρωση και επικάλυψη του κακού δια συνοδικής αποφάσεως.
β) δεν είχε ακόμη καταγγελθεί επισήμως δια της αντιδράσεως και αντιστάσεως των ορθοδόξων. (σ. 74)
ΠΗΓΗ.fb (A.I)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου