Έλεγχος της πνευματικής νάρκης των ποιμένων
________________________________________
«Ουαί στους ποιμένες που ποιμαίνουν τους εαυτούς
τους και όχι τα πρόβατά μου!» (Ιεζεκιήλ 34:2)
Το καρναβάλι, όπως διοργανώνεται σήμερα στην Ελλάδα,
φέρει χαρακτηριστικά που προκαλούν εύλογα ερωτήματα από θεολογικής απόψεως.
Πολλές από τις σημερινές εκδηλώσεις παρουσιάζουν αναφορές σε παγανιστικές
τελετές του αρχαίου κόσμου, ιδιαίτερα στα Διονύσια όργια, με συμβολισμούς και
πρακτικές ασύμβατες με την ορθόδοξη παράδοση.
Μέχρι πότε θα ανεχόμαστε την ασέβεια; Μέχρι πότε θα
κλείνουμε τα μάτια μας μπροστά στην πτώση και την καταστροφή; Πότε επιτέλους θα
σπάσουν τη σιωπή τους οι Μητροπολίτες μας; Αυτοί που οφείλουν να αγρυπνούν για
τις ψυχές του ποιμνίου, γιατί θα δώσουν λόγο στον ίδιο τον Χριστό, τον
Αρχιποιμένα. Αυτοί που πρέπει να προστατεύουν τα πρόβατα από τους λύκους, αντί
γι' αυτό κοιμούνται βαθιά, σαν δίκαιοι άνθρωποι που δεν έχουν κανένα πρόβλημα,
ενώ η ασέβεια θριαμβεύει.
Αυτό δεν
είναι παράδοση. Είναι αναβίωση των Διονυσιακών οργίων, ειδωλολατρικών τελετών
που η Εκκλησία μας πολέμησε επί αιώνες. Και όμως, πού είναι η φωνή των τοπικών
εκκλησιαστικών ηγετών; Πού είναι οι
αυστηρές ποιμαντορικές εγκύκλιοι που θα καταδικάζει αυτήν την
ασέβεια;
Μην ξεχνάμε ότι η σιωπή είναι συνενοχή. Η αδιαφορία
είναι προδοσία του ποιμαντικού καθήκοντος.
Στην Πάτρα, το μεγαλύτερο καρναβάλι της χώρας, κάθε
χρόνο παρελαύνουν άρματα με «σατιρικά» μηνύματα. Αλλά ποια είναι αυτά τα
μηνύματα; Ποιος ελέγχει το περιεχόμενο; Ποιος θέτει τα όρια μεταξύ σάτιρας και
βλασφημίας;
Πού είναι η επιτροπή της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών
που θα ελέγχει το περιεχόμενο; Υπάρχει
δημόσια τοποθέτηση του Μητροπολίτη που θα καθορίζει τη θέση της
Εκκλησίας;
Το φετινό Πατρινό Καρναβάλι, που ολοκληρώθηκε την
Καθαρά Δευτέρα, σημαδεύτηκε από σοβαρά προβλήματα. Ο Ερυθρός Σταυρός
διαχειρίστηκε πάνω από 600 περιστατικά μέθης και τραυματισμών. Μόνο την
Παρασκευή και το Σάββατο (20-21 Φεβρουαρίου 2026) καταγράφηκαν 223 περιστατικά,
με κύρια αίτια τα λιποθυμικά επεισόδια και την οξεία μέθη. Πολλοί νέοι
χρειάστηκαν άμεσες πρώτες βοήθειες, ενώ αρκετοί διακομίστηκαν σε νοσοκομεία.
Καταγράφηκαν διαπληκτισμοί και βίαιες συμπλοκές στο
κέντρο της πόλης. Και οι ποιμένες; Κοιμούνται.
Η Θεολογική Αλήθεια που Αποκρύπτεται
Το Τριώδιο, αυτό το ιερό βιβλίο της Εκκλησίας μας,
ξεκινά με την Κυριακή του Τελώνη και Φαρισαίου και οδηγεί στη Μεγάλη
Τεσσαρακοστή. Οι Απόκριες δεν είναι περίοδος ασωτίας, αλλά προετοιμασίας για τη
νηστεία. Η Τσικνοπέμπτη είναι το τελευταίο επιτρεπτό γεύμα κρέατος, όχι άφεση
αμαρτιών για κάθε ασέβεια.
Και όμως, οι Μητροπολίτες μας δεν ενημερώνουν το
ποίμνιο. Δεν εξηγούν ότι το καρναβάλι είναι ξένο προς την Ορθόδοξη παράδοση.
Δεν καταγγέλλουν την εμπορευματοποίηση της αμαρτίας. Δεν προστατεύουν τα παιδιά
μας από την έκθεση σε σκηνές ασέβειας.
Ποιος ελέγχει τους δήμους που διοργανώνουν αυτές τις
εκδηλώσεις; Στον Τύρναβο, ο δήμος προωθεί το Μπουρανί ως «πολιτιστικό δρώμενο»,
ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για σεξουαλικούς συμβολισμούς και
αισχρολογίες.
Η Εκκλησία οφείλει να έχει λόγο σε αυτές τις
διοργανώσεις. Οι Μητροπολίτες οφείλουν να συναντώνται με τους δημάρχους, να
θέτουν όρια, να αρνούνται την ευλογία τους σε εκδηλώσεις που προσβάλλουν την
πίστη. Αλλά τι κάνουν στην πράξη; Τίποτα.
Κάθε χρόνο, χιλιάδες παιδιά παρακολουθούν αυτές τις
εκδηλώσεις. Κάθε χρόνο, η νεολαία μας μαθαίνει ότι η ασέβεια είναι «ψυχαγωγία»,
ότι η βλασφημία είναι «σάτιρα», ότι η ειδωλολατρία είναι «παράδοση». Και η
διοίκηση της Εκκλησίας; Σιωπά.
Αυτή η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα. Είναι προδοσία
της αποστολής της. Ο Χριστός μας κάλεσε να είμαστε «φως του κόσμου» και «άλας
της γης». Πώς μπορούμε να είμαστε φως όταν αφήνουμε το σκοτάδι να θριαμβεύει;
Πώς μπορούμε να είμαστε άλας όταν έχουμε χάσει τη γεύση μας;
Το Παράδειγμα του Αυγουστίνου Καντιώτη
Σε αντίθεση με τη σημερινή πνευματική νάρκη, υπάρχει
φωτεινό παράδειγμα από το πρόσφατο παρελθόν. Ο μακαριστός Επίσκοπος Αυγουστίνος
Καντιώτης (1907-2010), Μητροπολίτης Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας,
αντιμετώπισε το καρναβάλι με τον μόνο τρόπο που αρμόζει σε Ορθόδοξο ποιμένα: με
θεολογική συνέπεια και ποιμαντικό θάρρος.
Ο Καντιώτης δεν δίστασε να χαρακτηρίσει το καρναβάλι
ως «σατανική πομπή» και ειδωλολατρικό έθιμο . Δεν αρκέστηκε σε λόγια: όταν
κάτοικοι του Ξινού Νερού συμμετείχαν σε καρναβαλικές εκδηλώσεις, τους έλεγξε
αυστηρότατα.
Θεωρούσε το
καρναβάλι ξένο προς την Ορθόδοξη παράδοση, αναβίωση παγανιστικών τελετών που η
Εκκλησία πολέμησε επί αιώνες .
Ο Καντιώτης δεν φοβήθηκε το πολιτικό κόστος. Δεν
υπολόγισε τις αντιδράσεις. Έπραξε το καθήκον του ως ποιμένας, θυσιάζοντας την
ανθρώπινη δόξα για τη δόξα του Θεού.
Πού είναι σήμερα οι Καντιώτηδες; Πού είναι οι
επίσκοποι με το θάρρος της πίστης; Η σύγκριση είναι συντριπτική. Όταν ο
Καντιώτης αφόριζε τους μασκαράδες, σήμερα οι Μητροπολίτες μας δεν τολμούν καν
να εκδώσουν μια εγκύκλιο.
________________________________________
Έκκληση προς τους Μητροπολίτες
Απευθύνουμε έκκληση στους Μητροπολίτες:
Σπάστε τη σιωπή σας. Βγάλτε εγκυκλίους που να
ξεκαθαρίζουν τη θέση της Εκκλησίας. Ο κόσμος χρειάζεται να ακούσει τη φωνή σας,
όχι να μαντεύει τι πιστεύετε.
Ασκήστε πίεση. Απαιτήστε να ελεγχθεί τι
παρουσιάζεται στις καρναβαλικές εκδηλώσεις. Δεν μπορεί η Εκκλησία να μένει
αδιάφορη όταν βεβηλώνονται τα ιερά μας και σκανδαλίζονται τα παιδιά μας.
Καταγγείλετε την ασέβεια. Μη φοβάστε τι θα πούνε οι
πολιτικοί. Φοβηθείτε το Θεό που βλέπει όλα όσα κάνουμε και όσα αφήνουμε να
γίνονται.
Το Καρναβάλι, όπως γίνεται σήμερα, δεν ταιριάζει
στην Ορθοδοξία μας. Είναι ξένο σώμα. Και όταν οι ποιμένες σιωπούν, το κάνουν να
φαίνεται αποδεκτό.
Θυμηθείτε τα λόγια του Αποστόλου Παύλου: «Φανερά
είναι τα έργα της σάρκας: η πορνεία, η ακαθαρσία, η ασέλγεια, η ειδωλολατρία...
όσοι κάνουν τέτοια πράγματα, δεν θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού.»
Η ώρα της ευθύνης είναι τώρα. Η σιωπή σας είναι
συνενοχή. Η φωνή σας μπορεί να σώσει ψυχές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου