Υποθετικό κήρυγμα του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στους σημερινούς πολιτικούς και εκκλησιαστικους ηγέτες και χριστιανούς.

visit counter

Ακούσατέ με, αρχιερείς και ποιμένες του λαού του Θεού. Δεν σας μιλώ ως κριτής, αλλά ως προφήτης· όχι ως αντίπαλος, αλλά ως φωνή που προηγείται της Κρίσεως. Εγώ, Ιωάννης ο Πρόδρομος, σας απευθύνω λόγο ομολογιακό και φοβερό, διότι σε εσάς δόθηκε πολύ και από εσάς θα ζητηθεί περισσότερο.

Ομολογώ ενώπιόν σας ότι η Εκκλησία ανήκει στον Χριστό και όχι σε εσάς. Δεν είστε κύριοι του Σώματός Του, αλλά δούλοι· όχι ιδιοκτήτες της αλήθειας, αλλά φύλακές της. Αν αλλοιώσετε την αλήθεια για χάρη της ειρήνης, αν σιωπήσετε για να μη διαταραχθούν ισορροπίες, τότε δεν υπηρετείτε τον Χριστό, αλλά τον φόβο σας. Και σας λέγω με παρρησία: ουκ έξεστί σοι να θυσιάζεις την ομολογία στο όνομα της διπλωματίας.

Σας καλώ πρώτα σε προσωπική μετάνοια. Πριν διδάξετε τον λαό, σταθείτε μόνοι ενώπιον του Θεού. Πριν σηκώσετε το χέρι για ευλογία, σηκώστε την καρδιά σας για εξομολόγηση. Διότι όποιος κηρύττει χωρίς να μετανοεί, γίνεται λίθος σκανδάλου. Γεννήματα εχιδνών είναι όσοι φορούν το αρχιερατικό σχήμα ως ασπίδα και όχι ως σταυρό· όσοι ζητούν τιμή αντί για θυσία, ασφάλεια αντί για μαρτύριο.

Ομολογώ ότι η ιερωσύνη δεν είναι διοίκηση αλλά σταύρωση. Δεν σας εκάλεσε ο Θεός για να κυβερνάτε, αλλά για να ποιμαίνετε· όχι για να επιβάλλετε, αλλά για να θυσιάζεστε. Όταν η Εκκλησία μοιάζει περισσότερο με μηχανισμό εξουσίας παρά με νοσοκομείο ψυχών, τότε ο λαός πληγώνεται και το Ευαγγέλιο σιωπά. Επιστρέψτε στην απλότητα, επιστρέψτε στην προσευχή, επιστρέψτε στα δάκρυα.

Προσέξτε τη σχέση σας με την εξουσία του κόσμου. Δεν είστε κλητοί να ευλογείτε την αδικία ούτε να βαπτίζετε τις επιλογές των ισχυρών. Εγώ εστάθηκα μπροστά στον Ηρώδη και είπα την αλήθεια, γνωρίζοντας το κόστος. Και εσείς καλείστε να ομολογείτε, ακόμη κι αν χάσετε εύνοια, ασφάλεια ή θέση. Διότι ο ποιμένας που σώζει το αξίωμά του και χάνει την αλήθεια, χάνει και την ψυχή του.

Ομολογώ ακόμη ότι η ενότητα της Εκκλησίας δεν θεμελιώνεται στη σιωπή, αλλά στην αλήθεια. Μην καλύπτετε το ψεύδος στο όνομα της ενότητας, διότι τότε η ενότητα γίνεται συνενοχή. Η Εκκλησία ενώνεται γύρω από τον Χριστό τον Εσταυρωμένο, όχι γύρω από πρόσωπα, συμφέροντα ή φόβους. Εκείνον δεί αυξάνειν, όχι τα ονόματά σας, όχι την επιρροή σας, όχι το κύρος σας.

Σας δείχνω και πάλι Αυτόν που στέκει στο κέντρο της Εκκλησίας: τον Αμνό του Θεού. Δεν σας εκάλεσε για να δείχνετε τον εαυτό σας, αλλά Εκείνον. Να Τον κηρύττετε ακέραιο, όχι απονευρωμένο· σταυρωμένο, όχι ανώδυνο. Να Τον ομολογείτε με λόγο καθαρό και ζωή καθαρή. Διότι ο λαός δεν σώζεται από λόγια, αλλά από μαρτυρία.

Και σας λέγω τελευταίο: ετοιμαστείτε για λογοδοσία. Ο Θεός δεν θα σας ρωτήσει πόσους διοικήσατε, αλλά πόσους αγαπήσατε· όχι πόσο σιωπήσατε, αλλά πόσο ομολογήσατε· όχι πόσο προστατεύσατε τον εαυτό σας, αλλά πόσο σταυρωθήκατε. Αν θέλετε να είστε αληθινοί ποιμένες, διαλέξτε τον δρόμο της ερήμου, όχι της αυλής. Τότε μόνο η φωνή σας θα είναι φωνή Θεού και όχι αντίλαλος του κόσμου

για την αλλοίωση της πίστεως, η οποία δεν έρχεται πάντοτε με άρνηση, αλλά συχνά με παραμόρφωση· όχι με διωγμό, αλλά με εξοικείωση· όχι με πόλεμο, αλλά με σιωπηλή μετάλλαξη.

Ομολογώ ενώπιον Θεού και ανθρώπων ότι η πίστη του Χριστού δεν αλλοιώνεται όταν πολεμάται απ’ έξω, αλλά όταν αδειάζει από μέσα. Όταν ο Σταυρός αφαιρείται από το κέντρο και μένει μόνο το συναίσθημα· όταν η μετάνοια αντικαθίσταται από αυτοδικαίωση· όταν η αλήθεια γίνεται «προσωπική άποψη» και όχι αποκάλυψη Θεού. Τότε η πίστη παραμένει στο όνομα, αλλά χάνει τη δύναμή της.

Σας λέγω με παρρησία: σήμερα δεν αρνούνται πολλοί τον Χριστό· Τον αλλοιώνουν. Τον παρουσιάζουν ως διδάσκαλο ηθικής χωρίς Σταυρό, ως φίλο χωρίς Κρίση, ως αγάπη χωρίς αλήθεια. Μα ο Χριστός που δεν σταυρώνει τον παλαιό άνθρωπο, δεν σώζει τον νέο. Ο Χριστός χωρίς μετάνοια γίνεται είδωλο φτιαγμένο στα μέτρα σας.

Βλέπω πίστη χωρίς φόβο Θεού, Εκκλησία χωρίς άσκηση, θεολογία χωρίς δάκρυα. Βλέπω λόγο γλυκό, αλλά όχι σωτήριο· ειρήνη χωρίς κάθαρση· ενότητα χωρίς ομολογία. Και σας λέγω: αυτή δεν είναι η πίστη των Προφητών, ούτε των Αποστόλων, ούτε των Μαρτύρων. Διότι αυτοί δεν δίστασαν να χάσουν τον κόσμο για να κερδίσουν την αλήθεια.

Η αλλοίωση της πίστεως αρχίζει όταν η Εκκλησία φοβάται να πει «όχι». Όταν φοβάται να μιλήσει για αμαρτία, για κρίση, για κόλαση, για σταυρό. Όταν η σωτηρία παρουσιάζεται ως ψυχολογική ισορροπία και όχι ως θάνατος και ανάσταση. Όταν τα Μυστήρια γίνονται συνήθεια και όχι φωτιά καταναλίσκουσα. Τότε η πίστη γίνεται ακίνδυνη — και γι’ αυτό άχρηστη.

Ομολογώ τούτο: δεν σώζει η προσαρμογή, αλλά η αλήθεια. Δεν σώζει η αποδοχή του κόσμου, αλλά η μεταμόρφωσή του. Η Εκκλησία δεν εκλήθη να μοιάσει στον κόσμο, αλλά να τον κρίνει με αγάπη και να τον θεραπεύσει με αλήθεια. Όταν όμως φορέσει τα ενδύματα του κόσμου για να μη διωχθεί, τότε χάνει τη φωνή της και γίνεται άλαλτη.

Σας λέγω ακόμη: η πίστη αλλοιώνεται όταν χωρίζεται από την Παράδοση. Όταν η εμπειρία των Αγίων θεωρείται παρελθόν και όχι παρόν· όταν η ασκητική ζωή χαρακτηρίζεται υπερβολή· όταν η υπακοή λοιδορείται ως αδυναμία· όταν το μαρτύριο ξεχνιέται και η άνεση δοξάζεται. Εκεί όπου οι Πατέρες έκλαψαν, εσείς χαμογελάτε· εκεί όπου αυτοί νήστευσαν, εσείς διαπραγματεύεστε.

Και προς εσάς, ποιμένες, ο λόγος μου είναι βαρύς. Αν εσείς σιωπάτε, ποιος θα μιλήσει; Αν εσείς αλλοιώνετε, ποιος θα διαφυλάξει; Αν εσείς φοβάστε, ποιος θα ομολογήσει; Ο Θεός δεν θα σας ζητήσει αν ήσασταν «σύγχρονοι», αλλά αν ήσασταν πιστοί. Διότι καλύτερα να μείνετε μόνοι με την αλήθεια, παρά πλήθος με το ψεύδος.

Ομολογώ τέλος και τούτο: ο Χριστός δεν αλλάζει. «Ἰησοῦς Χριστός χθες καὶ σήμερον ὁ αὐτός καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας». Αν αλλάξατε εσείς, δεν άλλαξε Εκείνος. Αν δυσκολεύεστε να Τον ακολουθήσετε, μην Τον μεταμορφώνετε στα μέτρα σας· μεταμορφώστε την καρδιά σας. Διότι Εκείνος έρχεται όχι για να προσαρμοστεί στον κόσμο, αλλά για να τον κρίνει και να τον σώσει.

Ετοιμάστε την οδό Κυρίου. Φυλάξτε την πίστη ακέραιη. Ομολογήστε χωρίς φόβο. Διότι στις έσχατες ημέρες δεν θα σωθούν όσοι προσαρμόστηκαν, αλλά όσοι έμειναν πιστοί.

-------------------------------------------------------------------------

Ακούσατέ με, άρχοντες και κυβερνήτες των λαών, όσοι κρατάτε εξουσία στη γενεά αυτή. Εγώ είμαι Ιωάννης, η φωνή που δεν φοβάται την εξουσία, διότι φοβάται μόνον τον Θεό. Δεν σας μιλώ για να σας κολακεύσω ούτε για να σας καταδικάσω εκ των προτέρων, αλλά για να σας καλέσω σε μετάνοια και ευθύνη, γιατί η εξουσία σας δεν είναι δική σας· σας εδόθη και θα σας αφαιρεθεί.

Ομολογώ ενώπιόν σας ότι ουκ έξεστί σοι να κυβερνάς χωρίς δικαιοσύνη. Δεν σου επιτρέπεται να νομοθετείς εναντίον του ανθρώπου, να βαφτίζεις το άδικο ως πρόοδο και την αμαρτία ως δικαίωμα. Ο νόμος του Θεού δεν καταργείται από την ψήφο ούτε από την πλειοψηφία. Όταν η εξουσία αποκόπτεται από την αλήθεια, γίνεται τύραννος, ακόμη κι αν φορά το ένδυμα της δημοκρατίας.

Βλέπω πολιτική χωρίς φόβο Θεού και εξουσία χωρίς συνείδηση. Βλέπω αποφάσεις που πληγώνουν τον αδύναμο, τον φτωχό, το αγέννητο παιδί, τον ηλικιωμένο, τον ξένο. Και σας λέγω: κάθε φορά που ο άνθρωπος γίνεται αριθμός ή εργαλείο, ο Θεός καταγγέλλει. Μη νομίζετε ότι η σιωπή του Θεού είναι αποδοχή· είναι μακροθυμία.

Ομολογώ ότι η αληθινή πρόοδος δεν είναι η απομάκρυνση από τον Θεό, αλλά η επιστροφή στον άνθρωπο όπως τον έπλασε ο Θεός. Δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς αλήθεια, ούτε δικαίωμα χωρίς ευθύνη. Όταν ονομάζετε το κακό καλό και το καλό κακό, τότε σκοτίζετε τον νου του λαού και βαραίνετε τη δική σας κρίση.

Σας προειδοποιώ: μην απαιτείτε από την Εκκλησία να σιωπά για να σας εξυπηρετεί. Η Εκκλησία δεν είναι στολίδι της εξουσίας ούτε μηχανισμός κοινωνικής ειρήνης· είναι φωνή ελέγχου και μαρτυρίας. Και αν κάποιοι ποιμένες σιωπούν για να μη σας δυσαρεστήσουν, η πέτρα θα κράξει. Διότι ο Θεός δεν εγκαταλείπει την αλήθεια Του.

Σας λέγω ακόμη: προσέξτε την αλαζονεία της ισχύος. Νομίζετε ότι κρατάτε την ιστορία, αλλά κρατάτε μόνο λίγη εξουσία για λίγο χρόνο. Εγώ εστάθηκα μπροστά στον Ηρώδη και του μίλησα γνωρίζοντας ότι θα χάσω τη ζωή μου. Και όμως, εκείνος χάθηκε και ο λόγος του Θεού έμεινε. Έτσι θα γίνει και τώρα: οι θρόνοι θα πέσουν, ο λόγος του Θεού θα μείνει.

Ομολογώ τέλος και τούτο: ο Θεός ζητά από εσάς μετάνοια, όχι δημόσιες δηλώσεις· δικαιοσύνη, όχι επικοινωνία· ταπείνωση, όχι ισχύ. Αν θέλετε να κυβερνήσετε σωστά, γονατίστε πρώτα. Αν θέλετε να γράψετε ιστορία, φοβηθείτε τον Θεό. Διότι ο Θεός δεν θα σας κρίνει ως πολιτικούς, αλλά ως ανθρώπους.

Μετανοείτε, λοιπόν. Μην περιμένετε την κρίση για να θυμηθείτε τον Θεό. Διότι Εκείνος που έρχεται δεν θα ρωτήσει ποιον εκπροσωπήσατε, αλλά ποιον υπηρετήσατε. Και μακάριος ο άρχοντας που θα μπορέσει να πει: «Υπηρέτησα την αλήθεια».

Ακούσατέ με, χριστιανοί της εποχής αυτής. Σας μιλώ όχι για να σας κατηγορήσω, αλλά για να σας καλέσω σε ομολογία, διότι ο καιρός δεν ζητά απλώς πιστούς, αλλά μάρτυρες.

Ομολογώ ενώπιόν σας ότι πολλοί από εσάς κρατάτε το όνομα του Χριστού, αλλά φοβάστε τον Σταυρό Του. Θέλετε Χριστό που να παρηγορεί, αλλά όχι να ελέγχει· να συγχωρεί, αλλά όχι να μεταμορφώνει. Θέλετε πίστη που να χωρά στη ζωή σας, όχι ζωή που να χωρά στην πίστη. Μα σας λέγω: ο Χριστός δεν προστίθεται στον άνθρωπο· ο άνθρωπος προστίθεται στον Χριστό ή μένει εκτός.

Βλέπω χριστιανούς χωρίς μετάνοια, προσευχή χωρίς αγώνα, Εκκλησία χωρίς νηστεία. Βλέπω λόγο πνευματικό, αλλά ζωή κοσμική· ευσέβεια φανερή, αλλά καρδιά αμετανόητη. Και σας λέγω με πόνο: η πίστη χωρίς αγώνα γίνεται συνήθεια, και η συνήθεια χωρίς φόβο Θεού γίνεται νεκρή. «Ἡ πίστις ἐὰν μὴ ἔργα ἔχῃ, νεκρά ἐστιν».

Ομολογώ ότι η μετάνοια δεν είναι για τους αδύναμους, αλλά για τους ζωντανούς. Είναι το θάρρος να πεις: «έσφαλα», να σπάσεις τη σιωπή της αμαρτίας και να στραφείς στον Θεό. Όποιος δικαιολογεί τον εαυτό του, κλείνει την πόρτα της χάριτος. Όποιος ταπεινώνεται, ανοίγει τον ουρανό. Μη φοβάστε να κλάψετε για την αμαρτία σας· φοβηθείτε να μη νιώθετε τίποτα.

Βλέπω ακόμη χριστιανούς που φοβούνται να ομολογήσουν. Σιωπάτε όταν η αλήθεια γελοιοποιείται· συμβιβάζεστε όταν η πίστη λοιδορείται· κρύβεστε για να μη χαρακτηριστείτε «υπερβολικοί». Μα σας λέγω: όποιος ντρέπεται για τον Χριστό, θα βρεθεί μόνος χωρίς Αυτόν. Η ομολογία δεν είναι φανατισμός· είναι πιστότητα μέχρι τέλους.

Ομολογώ ότι δεν σώζει η γνώμη, αλλά η αλήθεια. Δεν σώζει η ανοχή χωρίς διάκριση, αλλά η αγάπη που λέει την αλήθεια. Μη συγχέετε την αγάπη με τη σιωπή, ούτε την ειρήνη με τον συμβιβασμό. Ο Χριστός αγάπησε μέχρι Σταυρού, αλλά δεν δικαίωσε την αμαρτία. Και εσείς καλείστε να αγαπάτε χωρίς να αλλοιώνετε την πίστη.

Σας λέγω ακόμη: μην περιφρονείτε την Παράδοση. Δεν είναι βάρος, αλλά μνήμη ζωής. Εκεί που οι Άγιοι νήστευσαν, εσείς χαλαρώνετε· εκεί που αυτοί αγρύπνησαν, εσείς αδιαφορείτε· εκεί που αυτοί ομολόγησαν με αίμα, εσείς φοβάστε ένα σχόλιο. Η Εκκλησία δεν έφτασε ως εδώ με ευκολίες, αλλά με σταυρό.

Και σας δείχνω πάλι τον δρόμο: Ιδού ο Αμνός του Θεού. Κοιτάξτε Τον. Μείνετε κοντά Του. Μη ζητάτε άλλον Χριστό, πιο βολικό, πιο ήσυχο, πιο ακίνδυνο. Αυτός που σας καλεί είναι ο ίδιος που σταυρώνεται. Και όποιος θέλει να Τον ακολουθήσει, ας απαρνηθεί εαυτόν, ας σηκώσει τον σταυρό του και ας Τον ακολουθήσει.

Τέλος σας λέγω τούτο ως ομολογία: ο καιρός είναι λίγος και η ευθύνη μεγάλη. Μη ζείτε ως χριστιανοί του πλήθους, αλλά ως χριστιανοί της καρδιάς. Ετοιμάστε την οδό Κυρίου μέσα σας. Διότι Εκείνος έρχεται. Και μακάριος ο χριστιανός που θα βρεθεί πιστός, άγρυπνος και ομολογητής.

Στάλθηκε στο mail