Περὶ τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν
Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της Πατρίδας μας έχουν επιλέξει να προωθούν ό,τι ανήθικο, σχημονούν και φαύλο υπάρχει. Αντιθέτως, οτιδήποτε ανορθώνει τον άνθρωπο, του χαρίζει αισιοδοξία, γνώση, ήθος, ενεργοποιεί τον νου και την καρδιά του, οι άρχοντες και οι προπαγανδιστές του κόσμου τούτου επιχειρούν να το αφανίσουν.
Έτσι και στην περίπτωση της καύσης των νεκρών, εντελώς «αμερόληπτα», ανασύρονται από τα μέσα παραπληροφόρησης απόψεις απαράδεκτες, ακόμη και από παιδιά του νηπιαγωγείου! Μια τέτοια περίπτωση δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο τελευταία και αφορά κάποιον κληρικό, ο οποίος υπερασπίζεται την καύση των νεκρών.
Ας δούμε μερικά από τα γραφόμενά του:
Κατ’ αρχάς αναφέρει ότι, όταν παλαιότερα βρέθηκε στο εξωτερικό, τοπικός επίσκοπος του έδωσε οδηγία να τελέσει κηδεία ανθρώπου, του οποίου το σώμα επρόκειτο να καεί. Υποστηρίζει μάλιστα ότι του είπε, μεταξύ άλλων:
«Το πώς θα το διαχειριστεί (ενν. το νεκρό σώμα) η οικογένεια και ποια ήταν η επιθυμία του ανθρώπου εν ζωή, δεν είναι δική μας υπόθεση».
Θα έπρεπε ωστόσο να είναι πιο προσεκτικός στο πώς μεταφέρει τα λόγια του επισκόπου, διότι μάλλον κάτι δεν κατανόησε σωστά και τελικά προβάλλει τις δικές του απόψεις. Δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι ποιμένας της Εκκλησίας μας μιλά με αυτόν τον τρόπο.
Πώς το «πώς θα το διαχειριστεί η οικογένεια» το νεκρό σώμα «δεν είναι δική μας υπόθεση»; Τα πάντα είναι υπόθεση της Εκκλησίας, ιδιαιτέρως δε όποιος προσέρχεται στους κόλπους Της και αιτείται κάποιο από τα άγια Μυστήριά Της.
Ως ποιμένες έχουμε χρέος να πληροφορούμε τους πιστούς για το πώς θέλει ο Θεός να γίνονται τα πάντα. Διαφορετικά, δεν θα λέγαμε «γενηθήτω το θέλημά Σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς», αλλά «γενηθήτω το θέλημα των δήθεν προοδευτικών ανθρώπων», που τόσο πολύ «σέβονται» το ανθρώπινο σώμα, το «κατ’ εικόνα Χριστού σώμα μας», και επιθυμούν να καεί «όπως καίμε τα σκουπίδια».
Εξάλλου, οι πιστοί γνωρίζουμε ότι οι εικόνες δεν καίγονται. Οι ναοί του Θεού δεν καίγονται. Και όποιος αυτά τα ιερά και όσια καίει, είναι ιερόσυλος και βέβηλος.
Όπως έχει διευκρινίσει πνευματικός μας πατέρας και διδάσκαλος, π. Βασίλειος Βολουδάκης:
«Ο Χριστός μας έδειξε τον κόκκο του σίτου, που τον παρομοίωσε με τα σώματά μας, και μας εξήγησε όλη τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί μέχρι την κοινή Ανάσταση του ανθρωπίνου γένους. Μας είπε ότι ο σίτος, το σώμα μας, πρέπει να σπαρεί όταν πεθάνει, να σπαρεί στη γη, να λιώσει, όπως ο κόκκος του σίτου που λιώνει, και έπειτα να αναστηθεί ένδοξο το σώμα μας, σαν το στάχυ που ανατέλλει ένδοξο και κατάκαρπο από τον λιωμένο και αφανισμένο κόκκο του σιταριού».
«Η διαδικασία του σιταριού είναι προτύπωση της δικής μας πορείας από την ταφή μας στη γη προς την Ανάσταση. Γι’ αυτό βράζουμε το κόλλυβο στα μνημόσυνα».
«Αν είχε ισχύσει η καύση των νεκρών, δεν θα είχαμε ως πιστοί τόσα θαυματόβρυτα άγια λείψανα, ούτε η ενορία μας το ιερό λείψανο του Αγίου Νικολάου, Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας, του τόσο θαυματουργού πατέρα μας».
Τα ζητήματα αυτά για την Εκκλησία μας είναι λυμένα. Κι όμως, οι άνθρωποι «της πυρκαγιάς» έχουν το κουράγιο να ρωτούν ειρωνικά, μαζί με τους αθέους, αν ο Θεός «θα δυσκολευτεί άραγε να αναδημιουργήσει ένα σώμα, επειδή δεν μπορεί να “εντοπίσει” τα λείψανά του».
Είναι ερωτήσεις αυτές; Αν, για παράδειγμα, κάποιος άνθρωπος κάηκε σε πυρκαγιά που ξέσπασε στο σπίτι του —πολύ περισσότερο αν κάποιος μάρτυρας της Πίστεως κάηκε στην πυρά— είναι δυνατόν ο Θεός να μην αναστήσει το σώμα του;
Ωστόσο, ο Θεός μας —και όχι απλώς «δυσκολεύεται», αλλά δύναται (γιατί δεν το επιθυμούμε) να επέμβει— είναι στην προαίρεσή μας. Άραγε, πώς θα μας αντιμετωπίσει ο Θεός, όταν αυτοπροαίρετα φθείρουμε τα σώματά μας, που είναι Ναός Του;
Η απάντηση έχει δοθεί από το ίδιο το στόμα του Θεανθρώπου Λόγου. Επομένως, κάθε διερώτηση επί του θέματος είναι εκ του πονηρού.
Ο εν λόγω κληρικός κλείνει σημειώνοντας ότι η ουσία του ζητήματος βρίσκεται στην «ποιμαντική στάση και στον σεβασμό στον άνθρωπο». Σε αυτό συμφωνούμε απολύτως!
Μακάρι να μετανοήσουμε όλοι μας, ενόψει της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής που πλησιάζει. Είναι καιρός να αποκτήσουμε το ήθος του Χριστού μας και να πάψουμε επιτέλους να υπονοούμε ότι είναι πια αναχρονιστικό.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν μας έχει ανάγκη ο Χριστός μας να διορθώσουμε το Ευαγγέλιό Του, αλλά εμείς χρειαζόμαστε τον Νου Του.
Γένοιτο!
πηγη.ορθοδοξοσ τυποσ
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου